Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. 
Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief
Herziene uitgave Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. |
Elections 2008 |
Herziene uitgave |
Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief OPENINGSPAGINA IMMIGRATIEPROJECT IN DIT GEDEELTE: |
Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel. Uitgever: Prometheus |
200 jaar ervaring met immigranten. Zouden we daar iets van kunnen opsteken?
Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
|
U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden. Big Sky Productions,
Goedkope vliegtickets naar de Verenigde Staten van Amerika. Travelnauts, Experts in verre gezinsreizen.
|
Liberalism |
|
Is er in post 9/11, post-Reagan Amerika nog plaats voor liberalism, progressief denken? En zoja, wat is dat dan? Is Michael Moore het gezicht van progressief Amerika? Gelukkig niet. Moore is een domme blanke man die zijn boord verdient met het oplepelen van clichés. Wie is dan wel liberal? Clinton? Edwards? Obama? Het is tijd voor een nieuwe invulling van het progressieve denken in Amerika maar je kunt je afvragen of het in 2007/2008 gaat gebeuren. Liberalism is niet links Belangrijk om in het achterhoofd te houden is dat liberalism niet gelijk staat aan sociaal democratie laat staan socialisme. Wat dan wel? Je kunt American liberalism misschien het best definiëren in ter men van FDR stijl herverdelingsbeleid op economisch gebied, door het belasten van de rijken en het spreiden van rijkdom middels programma’s die de mogelijkheden voor arme en middenklasse gezinnen vergroten. Liberals worden ook geassocieerd met het uitbreiden van de burgerrechten in de jaren zestig, onder leiding van LBJ – met negatieve gevolgen voor de politieke kracht van de Democraten in het Zuiden. Op buitenlandse politiek terrein is liberalism niet eenduidig te definiëren, al denken Republikeinen dat wel te kunnen. De erfenis van Harry Truman en Kennedy is overweldigd door het verzet tegen de door Johnson (onwillig) gevoerde oorlog in Vietnam en een of ander idee van zwakte dat daaruit voortvloeit. Jimmy Carter bevestigde dat idee, helaas, en Ronald Reagan en de Bushes zouden bevestigen dat het de Republikeinen zijn die op buitenlands gebied weten wat ze doen. Onterecht, maar dat is een erfenis die er ligt. Ondertussen kunnen liberals claimen dat zij degenen zijn die, met Truman aan het hoofd, gezorgd hebben voor de multilaterale internationale rechtsorde die de VS en de wereld geen windeieren heeft gelegd. Was Clinton een liberal? Het valt te betogen dat zijn gezondheidszorg hervorming (u weet wel, dat plan dat Hillary om de zeep hielp) past in een traditie van grote overheidsplannen. In het begin van zijn regeerperiode haakte Clinton ook in op denken over public private partnerships, overheid die stimuleert en stuurt zonder veel organisaties op te zetten, maar dat was snel over. Al in 1994 nam Gingrich met zijn conservatieve Hunnen het over en dwong Clinton in een rol als scharrelaar aan de marge. Voordat hij zichzelf machteloos maakte door met Lewinsky te rotzooien, had Clinton al moeten besluiten dat kleine hervormingen de enige mogelijkheid voor succes waren. Volgens iemand als Joe Klein, die een politieke biografie schreef van het Clinton presidentschap, deed hij dat heel succesvol maar feit is dat er weinig van beklijfde. In elk geval wist Clinton niet zijn presidentschap te gebruiken om de legitimatie van de overheid als mede-arrangeur van het marktgebeuren te versterken. Te druk met het vechten tegen impeachment. De les die iedereen geleerd schijnt te hebben, of in elk geval voortdurend herhaalt: Democraten moeten vanuit het midden regeren of ze zullen niet regeren. Toch is vrijwel iedere Amerikaan het eens met de uitgangspunten van de gemiddelde liberal: iemand die gelooft in rassen- en seksuele gelijkheid, homo's hun rechten niet ontzegt, voor het recht op keuze voor abortus is, vindt dat iedereen gezondheidszorg moet hebben en dat AOW en Medicare (gezondheidszorg voor de bejaarden) onveranderd moeten blijven, gun control versterkt moet worden, milieu beschermd, minimum loon af en toe omhoog moet, dat openbare scholen beter worden en leraren meer betaald krijgen, en dat de VS in het buitenland zoveel mogelijk samen met zijn bondgenoten optreedt. Niet vreselijk opmerkelijk en over het algemeen meerderheidsstandpunten. Maar het probleem met de term 'liberal' is dat die tot scheldwoord is verworden, zoals dat in de jaren zestig 'conservatief' was. De Republikeinen zijn erin geslaagd, sinds Ronald Reagan, om de liberal af te schilderen als een onverbeterlijke belastingverhoger die de rol van de overheid vergroot, belastingen verhoogt en steeds maar meer en meer invloed op het dagelijks leven opeist. Een karikatuur, maar het werkt. Hoe liberal mag een Democraat zijn? De vraag blijft echter hoe liberal een Democraat kan zijn. Is Howard Dean zo ver naar links gedwaald dat hij lijkt op McGovern en wacht hem een gelijksoortig lot? Of is Dean juist een pragmatisch, sociaal denkend persoon die een ader van civic society kan aanboren die de laatste jaren is genegeerd? Volgens Joel Rogers, U of Wisconsin, is traditioneel liberalism ondermijnd door drie dingen. Ten eerste de relatieve verzwakking van de overheid als actor in economisch beleid – door internationalisering en de snelheid en openheid van verkeer in geld en informatie; ten tweede door het einde van de ‘industriële orde’, de traditionele productieprocessen en bijbehorende vakbonden; en ten derde, de verbrokkeling van de oude basis – vakbonden en milieuactivisten zijn het zelden eens. Maar, zegt hij, er is een hunkering naar een beleid gebaseerd op progressieve waarden in de VS. Wat hij ziet is ‘niet traditioneel liberalism. Het is milieu, bescherming van zwakken, minder geheimhouding’. Gary Hart schat in dat liberalism zich in de woestijn bevindt, zoals conservatisme dat deed in de tijd van Goldwater. Er zijn nieuwe denktanks en nieuw denken nodig om weer boven de oppervlakte te komen met iets dat een coherent beeld oproept (links Nederland zal dat niet onbekend voorkomen). De enige die in staat lijkt in deze campagne die conceptuele sprong te maken lijkt vooralsnog Howard Dean. De Clintons hebben hun kans gehad. Gephardt is old hat, vertegenwoordiger van vakbondsconservatisme. De rest? Ach ja, de rest. |
Gerelateerde onderwerpen: Christelijk rechts |
|
|
