Primary: onderdeel van het ABC van de Amerikaanse presidentsverkiezingen door Frans Verhagen.

Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken.

Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief

Herziene uitgave

Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief

^{OPENINGSPAGINA}

^{SAMENLEVING & GESCHIEDENIS}

^{IMMIGRATIEPROJECT}

^{VAKANTIE IN AMERIKA}

^{ALLE 50 STATEN}

IN DIT GEDEELTE:

^{DAGELIJKSE ANALYSE}

^{ABC VAN DE VERKIEZINGEN}

^{MEEST GESTELDE VRAGEN}

^{VERKIEZINGEN 2004}

^{VERKIEZINGEN 2000}^{VERKIEZINGEN HISTORISCH}

^{ALLE 43 PRESIDENTEN}

^{QUINCY CLUB SITE}

Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel.
Herziene actuele druk!!

Uitgever: Prometheus
Verkoopprijs: € 9,95
ISBN: 9789035134201
NUR: 680

200 jaar ervaring met immigranten. Zouden we daar iets van kunnen opsteken?

Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
Adres erbij svp.

U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden.

Big Sky Productions,
de Amerika-kenners
klik hier voor meer informatie

Disclaimer: wij proberen onze informatie up to date en juist te houden maar kunnen niet garanderen dat op de site verschafte informatie ook klopt. Aan de hier verschafte informatie kunnen geen rechten worden ontleend.

World Ticket Center verzorgt uw vakantie naar de Verenigde Staten van uw vliegticket en hotel tot autoverhuur.

KLM Vliegtickets
Betrouwbaar & comfortabel! Plan en boek uw vliegreis naar de Verenigde Staten online met KLM.

Goedkope vliegtickets naar de Verenigde Staten van Amerika.

Travelnauts, Experts in verre gezinsreizen.
Fly & Drives, Camperhuur, City Trips & Cruises

Primary (voorverkiezing)

Letterlijk een ‘voorverkiezing’, een verkiezing die voorafgaat aan de echte verkiezingen. Voor de meeste verkiesbare ambten vinden eerst primaries plaats, meestal tussen de kandidaten per partij. In de context van presidentsverkiezingen gaat het over een ronde tussen de kandidaten van de partij, om te bepalen hoeveel afgevaardigden voor welke kandidaat naar de nationale partijconventie zullen gaan. In de meeste gevallen is de verdeling van afgevaardigden proportioneel: ze worden verdeeld naar rato van het stemmenpercentage.

De beroemdste presidentiële primary is die van New Hampshire. Niet omdat de staat zo belangrijk of representatief is, maar simpelweg omdat het de eerste staat is die zich uitspreekt – dat heeft New Hampshire zelfs in zijn wetgeving vastgelegd.

Primaries zijn ruim honderd jaar geleden ingevoerd onder druk van de progressive movement om te voorkomen dat de partijbazen in een rokerige achterkamer hun favorieten naar voren schoven. Tegenwoordig beslissen niet meer de partijbazen maar de achterban. De organisatie van voorverkiezingen en de procedures ervoor worden per staat geregeld en kunnen per partij verschillen.

Tot het einde van de jaren zestig leden de primaries een kwijnend bestaan. Ze gaven wel een trend aan, zoals in 1960 toen John F. Kennedy West Virginia won en zo liet zien dat zijn achterban breder was dan katholieke oostkustkiezers, maar waren niet beslissend. Nadat de Democratische conventie van 1968 was uitgelopen op bloedige rellen en een blamage voor de partij, werd het systeem uitgebreid en verplicht gesteld, vooral omdat de kandidaat die de nominatie kreeg, Hubert Humphrey, helemaal niet had deelgenomen aan de voorverkiezingen. Humphrey was van de oude stempel en liet in voorverkiezingen zijn vrienden kandidaat staan, die vervolgens op de conventie hem konden steunen (zogenoemde favorite sons). Het nieuwe systeem leverde in 1972 de verassende kandidatuur op van George McGovern en in 1976 die van Jimmy Carter. Sindsdien is de invloed van de primaries zodanig dat ze niet genegeerd kunnen worden, al hebben de partijen geprobeerd om de invloed toch weer aan banden te leggen.

Er zijn verschillende soorten primaries. Een open primary staat toe dat de kiezers zelf bepalen in welke primary ze stemmen, bij de Republikeinen of bij de Democraten. Op de verkiezingsdag kan de kiezer bij het stembureau zeggen van welke partij hij een stembiljet wil (semi-open) en daarop dan zijn voorkeurskandidaat aangeven, of een biljet krijgen dat hem toelaat pas in het stemhokje beslissen voor welke partij hij kandidaten wil beoordelen. Als iemand alleen mag stemmen in de voorverkiezing van de partij waarvoor hij geregistreerd staat (bij registratie als kiezer geef je op of je Democraat, Republikein of independent bent) dan noemen we dat een gesloten systeem (closed). Bij je registratie als kiezer kan je je laten inschrijven als Democraat, als Republikein of als Independent. Je kunt dat altijd weer veranderen, maar in principe bepaalt dit bij wie je in de voorverkiezingen mag stemmen.

In sommige staten is het systeem gemengd en mogen independents kiezen bij welk van de twee partijen ze gaan stemmen. Dat geldt in New Hampshire. Geen wonder dat in die staat uitzonderlijk veel onafhankelijke kiezers geregistreerd staan: ze kijken in welke voorverkiezing er iets te beïnvloeden valt en brengen daar hun stem uit. Zo was het in 2004 niet interessant om te stemmen in de Republikeinse voorverkiezing omdat president Bush geen opponenten had - in 1996 gold dit bij de Democraten. Dan kunnen kiezers die de andere partij steunen roet in het eten gooien voor kandidaten die ze niet mogen. Dit is een van de redenen waarom New Hampshire zo vaak een verrassing oplevert.

In 2008 zullen de primaries belangrijker zijn dan lange tijd het geval was. Voor het eerst sinds 1952 zijn er geen zittende presidenten of vicepresidenten kandidaat. Niemand kan dus op de kracht van zijn incumbency teren.

Er zijn talloze voorstellen geweest om de vroege beslissingen in de voorverkiezingen van New Hampshire, Super Tuesday en de tussenliggende staten te voorkomen. Afgezien van de vraag of dat verstandig is, lijkt geen van de voorgestelde oplossingen aantrekkelijk. Zo is er sprake geweest van een nationale primary. Dan zouden de kandidaten campagne moeten voeren van januari tot juni en op een mooie dag eind juni zouden de kiezers van de partijen hun respectieve kandidaten kiezen. De voordelen zijn duidelijk: iedereen kan meestemmen, iedereen krijgt dezelfde keuze, kiezers kunnen de kandidaten gedurende een langere periode bezig zien en de buitengewone invloed van de niet-representatieve staten Iowa en New Hampshire zou afnemen. De nadelen zijn echter groter. Een nationale voorverkiezing zou de goed gefinancierde en al bekende kandidaten een enorm voordeel geven.

Het huidige proces, met al zijn problemen, biedt een onbekende nieuwkomer een kans om uit te breken en in elk geval gedurende enige tijd zijn kunnen te laten zien. Ten slotte zou zo’n verkiezing de mogelijkheid openen van meerdere kandidaten met een winnaar zonder brede steun, een situatie die met het uitwiedsysteem van de huidige voorverkiezingen niet snel zal ontstaan. Creatieve politicologen hebben nog andere systemen bedacht maar de kans dat daar ooit wat van komt, is klein.

Omdat Californië zijn voorverkiezingen van juni naar februari heeft gehaald (5 februari 2008) staat het hele systeem nu op zijn kop. Wat we nu krijgen, lijkt behoorlijk op een landelijke voorverkiezing. Verscheidene staten zullen Californië volgen, waardoor er feitelijk een landelijke primary plaatsvindt, min of meer uitgespreid over de maand februari. Deze situatie verscherpt het eerder genoemd nadeel dat alleen de best gefinancierde, landelijk sterke kandidaten kunnen overleven. Er is ook een groot nadeel aan een vroege beslissing verbonden, zij het dat dit in de praktijk toch vaak al het geval is: de kandidaat moet tussen begin maart en begin augustus zijn campagne op gang houden zonder grote ijkpunten. Dan loop je de kans dat een kandidaat tegen de zomer een stuk minder aantrekkelijk lijkt dan toen hij de voorverkiezingen won.

Alle ABC items in dit boek:

Eerdere ABC items:

index abc

Terug naar openingspagina verkiezingen 2008