8 december 2010 - 19 december 2010
Like ons op Facebook

8 december 2010 - 19 december 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

19 december 2010

Nederland: ambitieloos, kleurloos en saai

De oogst aan artikelen in de Nederlandse kranten is slapjes, dit weekend. Als ik vrijdag erbij reken, een onverdraagzaam essay van de vriend van Bolkenstein over diens anti semitisme verhaal. Een dom essay ook dat klaagt over 'besnijdenissen' van die vervelende moslims. Een curieus onderwerp voor een joodse schrijver om zich over te beklagen en ik vermoed dat hij bedoelt vrouwenbesnijdenis. En daar wreekt zich zijn en Bolks kortzichtigheid (en ze staan daarin niet alleen). Een tribale gewoonte in sommige Afrikaanse landen wordt hier ineens opgevoerd als wijd verbreid in de moslim gemeenschap. Wat een nonsens.

Enfin, het verhaal past in de opgejaagde sfeer van deze week, eerst over Bolks oude mannen praat, daarna over Cohen dommigheid. Frits Abrahams merkte terecht op (zonder het met zoveel woorden te zeggen) dat Cohen een gestoken vraag kreeg van zijn interviewer: lijkt het niet erg op de jaren dertig … Maar ja, een beetje politicus herkent dat soort vragen en de problemen die ze opleveren als je meegaat met de interviewer. En de rest was history.Onaangenaam maar de werkelijkheid van Nederland vandaag. Geneuzel over de vraag wat erger is: fantoomachtig anti semitisme of fantoom achtig anti islam gewauwel. Beide zijn een belediging voor het gezond verstand.

Het enige interessante artikel in de NRC van zaterdag was dat van Rick van der Ploeg. Die nagelt het kabinet Rutte terecht aan de schandpaal voor haar stuitende gebrek aan ambitie en aan principes. Hij verwijst naar Nick Clegg om te laten zien hoe het ook kan (ik heb een paar weken geleden ook die vergelijking gemaakt. Je kunt het oneens zijn met Cameron maar hij maakt wel keuzes). Dit kabinet doet niets fundamenteels, niets structureels. Het zit er omdat er nu eenmaal de macht zit. De verdamping van welke ambitie dan ook van de Grote Leider en zijn Stichting voor het Verbieden (nee, geen beperking immigratie; Leers is onze vriend; AOW leeftijd wel degelijk veranderd; Irak aanvallen, nee toch maar niet) maakt de vraag steeds urgenter waarom hij nu eigenlijk uitverkoop heeft gehouden. Wat brengt deze stichting nu eigenlijk tot stand met deze regering? Waarom zitten ze waar ze zitten: het gedogen van een kabinet dat niets doet?

Het zal een vreselijke gemiste kans blijken. Rutte doet het goed, relaxed, kundig en welbespraakt, maar het is boter aan de galg. Er gebeurt niets. Hij had zijn talenten in de waagschaal moeten stellen met een echt kabinet in plaats van met deze fossielenverzameling. Halsema weg. Kranten saai. Het is ons voorland, vrees ik. De pluchezitters blijven wel een jaar of twee zitten. De oppositie heeft net zo min ideeën als de regering. En zo gaat het voort met Nederland. Kleurloos. Ambitieloos. Stuurloos, wat in de praktijk betekent dat de gevestigde machten het voor het zeggen hebben.

De wekelijkse onzin van De Hond

Volgens de overspannen redacties van de landelijke kranten 'kost' het aftreden van Femke Halsema Groen Links 1 zetel. Wat een nonsens. Dit is weer een typisch voorbeeld van de De Hond gekte. Laten we die vervelende peilingen van de dag, die helemaal niets, herhaal, niets zeggen, nu eens gewoon negeren. Zijn we ook van zijn commentaar af. Nee, je kunt dit soort dingen niet voorkomen maar enige zelfsdiscipline van de redacties door hem niet serieus te nemen, zou welkom zijn.

Einde van don't ask don't tell, niets te vroeg

De vervelende oude man zonder principes, John McCain, senator van Arizona tot hij er dood bij neervalt, heeft niet zijn zin gekregen. Wel kreeg hij waar hij een paar jaar geleden nog ruim voor open stond, toen het beter in zijn politieke kraam paste, de grote verandering in het Amerikaanse homobeleid. Weg met 'don't ask, don't tell', gewoon, je bent wat je bent en who cares?

McCain loopt al jaren achteruit want het is vooral duidelijk dat de Amerikaanse samenleving is veranderd. Toen Bill Clinton beloofde het homo discriminatiebeleid af te schaffen, in 1993, liep hij nog tegen de verzamelde chefs staven op die hem wel eens even op zijn plaats zouden zetten. Maar nu waren het juist die chefs, en de minister van Defensie Gates, die pleiten voor een ander beleid. Ik zei al, het is een verandering in de samenleving. Er zijn talloze televisieseries met homo's en lesbiennes, er wordt veel normaler over gepraat en zelfs haatzaaiende dominees houden er hun mond over.

Legers lopen altijd wat achter maar kunnen tegelijk een doorbraak forceren. Zo was het belangrijk dat Harry Truman met één pennestreek de segregatie in het leger ophief, lang voordat de samenleving daar aan toe zou zijn. Nu kan de krijgsmacht gelden als bewijs van nieuwe verhoudingen en tegelijk het vliegwiel van normalisering.

Ook mogen we de beide Bush oorlogen danken voor dit nieuwe beleid. Het simpele feit dat nu al tien jaar lang mensen dag in dag uit hun leven in de waagschaal stellen voor de Amerikaanse samenleving maakt het wel heel erg ondankbaar, om niet te zeggen hypocriet, om het oude beleid te handhaven. Een mooi succes voor Obama, maar het is vooral het succes van volwassen geworden Amerikanen. Behalve dan die ene seniele oude man, John McCain.

17 december 2010

Een verlies voor de oppositie

Femke Halsema stapt per direct op. Dat is jammer. Ik had niet voor niets op haar gestemd. Een van de beste en in elk geval een van de meest interessante kamerleden verdwijnt. Ik begrijp dat ze teleurgesteld is over het mislukken van paars plus en dat ze zich dat aanrekent. Terecht, ik heb het hier al vaker gezegd. Ze liet zich meezuigen in de paars dromen van met name Pechtold, vrees ik. Paars is zo besmet dat geen politicus bij zijn gezonde verstand er nog mee moet koketteren.

Ik vermoed ook dat Halsema genoeg heeft van het kamerwerk dat voor een intellectueel van haar gehalte beperkte aantrekkingskracht heeft. Zou ze tot haar recht gekomen zijn als bestuurder? Ik vraag het me af. Er zijn heel wat leukere dingen te doen dan eindeloos rondhangen in Den Haag en als je jonge kinderen hebt, die ook nog eens door idioten bedreigd worden, dan verlang je wel eens naar wat anders. Begrijpelijk maar jammer. De kamer raakt een van haar beste leden kwijt.

De vraag is ondertussen of de liberale richting die Halsema wilde geven aan Groen Links haar vertrek kan overleven. Moeilijk te beoordelen. De Amsterdamse afdeling is niet van die soort. Het wetenschappelijk bureau met Dick Pels aan het hoofd, neigt er gelukkig meer naar. Ondertussen is het voor de oppositie armoe troef. Halsema nu weg. Pechtold machteloos murmelend. Cohen teleurstellend, steeds nieuwe mislukkingen opzoekend. Zou de SP onder Roemer dan toch echt de grote linkse oppositiepartij worden? Van mij mogen er wel meer mensen opstappen.

Hofland: groot essayist, als buitenland commentator niet meer interessant

Ik gun HJA Hofland zijn PC Hooftprijs. Van harte. Tegels lichten was een prachtig boek. S. Montag lees ik niet altijd maar is soms leuk. Zijn romans heb ik niet gelezen. Helaas is Hofland ook een van die veelschrijvende columnisten die te lang blijft doorschrijven. Zijn buitenlandcommentaren in de NRC en de Groene zijn al lang niet meer interessant. Ze bieden geen doorkijkjes of inzichten die verrassen. Vooral tijdens de Bush jaren was Hofland vervelend voorspelbaar. Jammer. Misschien is het met columnisten net zo als met politici: ze gaan altijd net te lang door. Maar toch, gefeliciteerd. Essayisme in Nederland houdt niet over. Hofland was er een meester in.

Hoe Obama achter de feiten aan loopt

De Bush charitas voor de rijken is aangenomen door Huis en Senaat. Terecht en significant zijn de koppen allemaal gericht op de belastingverlagingsdelen ervan, niet het stimulusdeel of het behoeden van twee miljoen werklozen voor de bijstand. Misschien was dit pr gevecht niet te winnen, maar opnieuw heeft de regering Obama niets gewonnen waar ze later iets mee kan.

En dan hebben we het nog niet over Afghanistan. Altijd al de zwakste stee in Obama's verhaal, gaat het nu een eindeloze affaire worden die hem nog duur zal gaan kosten. En de wereld. De rapporten die deze week uitkwamen waren niet positief. Onveiligheid groter, corruptie onverminderd, Karzai oncontroleerbaar. Maar generaal Petraeus heeft de regering Obama in de houdgreep. De soldaten die Obama niet wilde sturen zijn nu in Afghanistan. Hij kan wel roepen dat hij deze zomer terugtrekken begint en misschien dat er een paar worden teruggehaald, voor de vorm, de werkelijkheid is dat die oorlog niet goed gaat en onwinbaar is.

Wat moet dan wel gebeuren? Dat is Obama's uitdaging. Een geloofwaardig plan om je zonder al te veel schade terug te trekken uit een strategisch irrelevant land waar je blijvende aanwezigheid meer schade doet dan voordeel oplevert. Ik wens hem succes en tot het plan er is, blijf ik erbij dat we, en de VS, gewoon ons terug moeten trekken. De boel de boel laten. Wie denkt dat na tien jaar oorlog de Afghaanse bevolking binnen een jaar optimistisch gemaakt kan worden over zijn toekomst, heeft teveel van de lokale export geconsumeerd. Afghanen zijn verstandiger dan Amerikanen: ze nemen wat hen wordt aangereikt of wat ze kunnen afpersen of wat opportuun is. Laat me dat corrigeren. De Amerikanen zijn binnenlands niet zoveel anders dan de Afghanen. Zie de belastingverlaging.

Provincie van Duitsland

Rutte zet Nederland ferm aan de kant van Duitsland in de Europese worsteling met zijn eigen getreuzel en geneuzel. Budgetdiscipline staat voorop en hij zou complimenten krijgen als hij de hypothekensubsidie voor de rijken zou aanpakken. Wat Rutte in Brussel vertelt lost niets op van de acute problemen. Merkel nationalistische koers geeft te denken. Hoe dat precies zal uitpakken, weet ik natuurlijk ook niet. Wel dat het voor Nederland altijd verstandig is om ons te gedragen als wat we zijn: een provincie van Duitsland.

Altijd wat met D66 Amsterdam. Nu rollen ze vechtend over straat in west. Daar is een ontwikkelingsproject rondom de oude tramremise op allerknulligste manier door het stadsdeel afgehandeld (of juist niet, want alles is weer uitgesteld - dat gaat tonnen kosten). Daarmee heeft het stadsdeel de argumenten om die hele flauwekul van kleuterraadjes weer af te schaffen, flink ondersteund. Geheel los daarvan blijkt ook hier D66 los zand, vol met ruziënde ego types. Een coup tegen de fractieleidster? Hebben we eerder gehoord. In dit geval werden de opstandelingen terug in hun hok gejaagd met de dreiging van royement door het hoofdbestuur. Tja. D66.

Ondertussen heeft D66 kamerlid Schouw een ballonnetje opgelaten om de kiesleeftijd naar zestien jaar te verlagen. Ik kan me niet herinneren dat ik dit in het D66 verkiezingsprogramma heb zien staan, maar misschien heb ik erover heen gelezen. Als het er inderdaad niet in stond dan rijst de vraag met welke autoriteit zo'n punt naar voren geschoven wordt. Staat het er wel in, dan vraag ik me af waarom er op het verkiezingscongres niet langer over is gediscussieerd. Tja.

16 december 2010

Ambassade in Den Haag: geen topanalisten

Valt me toch nog tegen van die politieke analisten van de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Wilders geen vriend van Amerika omdat hij tegen een Afghanistan verlenging is. Lijkt me een wat beperkte analyse. Balkenende sluw omdat hij steeds weet te overleven. Hebben ze daar wat aan in Washington? Blijkbaar zagen ze in Den Haag niet aankomen dat het kabinet over Afghanistan zou vallen. Hoe sluw was Balk? Niet zo sluw als Verhagen arrogant was. Maar die hadden ze al eerder neergezet als een Atlantische slijmjurk die meer beloofde dan hij kon waarmaken. En ten slotte blijkt uit de Wiki Leaks dat de bollebozen in de ambassade denken dat de integratie van 'een miljoen moslims' in Nederland mislukt is. Bravo. Met wie zouden die diplomaten praten op hun partijtjes?

Ons imago als oma dodende, aborterende pot smokers was al niet te best. Ik geloof niet dat dit een verbetering is. En blijkbaar zitten de slimste mensen van de diplomatieke dienst niet in Den Haag want wat heb je nou aan zo'n magere analyse?

Een ordinair scheldkanon

Tja, nu die Bosma op de opiniepagina staat, moet ik hem natuurlijk wel lezen, anders mag ik niet meepraten. Het is een corvee. Wel verhelderend, dat wel. Zo'n 800 woorden schelden. Geen enkele argumentatie. Alle knoppen indrukkend die, denkt hij in zijn eigen ideologische doolhof, zijn tegenstanders ziedend maken. Een stuk dat als het los zou zijn aangeboden nooit geplaatst zou zijn. Twee dingen zijn duidelijk. Bosma is een ordinair scheldkanon. Ten tweede: de NRC maakte een fout door drie partijbaasjes ruimte te geven. Ze zijn het niet waard. Het haalt de krant omlaag.

Pyromanen

Oude man Bolkenstein riep vorige week dat orthodoxe joden hun leven niet veilig zijn in Nederland en maar moeten immigreren. Job Cohen roept deze week dat de verkettering van de moslims hem doet denken aan de situatie voor de oorlog met de joden. Domme mannen, allebei. Het zijn onzinnige stellingnames, niet ondersteund door argumenten maar vooral uitingen van ongemak. Vuurtjes opstoken die nauwelijks smeulen maar als ze maar genoeg aangejaagd worden tot een uitslaande brand kunnen leiden. Helaas leidt de ene domme man de grootste oppositiepartij. Hij zit goed fout.

Het Telegraaf complex

Ik lees dat SBS 6 en andere kwakkelende stations (zowat alle reclames bij NCIS - het enige pogramma dat ik consequent bekijk - waren voor eigen producties) mogelijk worden overgenomen door de Telegraaf. Dat zou de mediacoup van de regeringskrant compleet maken. WNL is als de stem van Paradijs, Pow past zich ook moeiteloos aan en nu ook een paar commerciëlen erbij. Dit wordt een interessante machtsconstructie, deels op kosten van de belastingbetaler. Kijken hoe ze daar in het de publieke omroep verdedigende Den Haag mee omgaan.

15 december 2010

Foutje, bedankt

Ha, wat een held. Hij had het niet zo bedoeld! Laten we inderdaad gewoon ophouden met nog langer te kijken naar de verzwegen cv's van onze kamerleden. Laten we ze beoordelen op wat ze zeggen en doen. Dat is al erg genoeg.

Je schaamt je voor onze regeringspartijen

Het is beschamend hoe een Nederlandse regeringspartij in het parlement praat over een ander land. Noch afgezien van de bemoeizucht van his master's voice, het briljant verlichte kamerlid Wim Kortehoeve, was de stellingname absurd. Nou ja, absurd, hij hanteerde de Elsevier doctrine: beter een seculiere Ataturk roepende generaal aan het bewind dan democratisch gekozen moslimpolitici. Ach, deze onnozele ziel wist niet beter.

Hij liep keurig aan de leiband van de Grote Leider die behalve een islam obsessie een Turkije obsessie heeft. Later, veel later, zullen we er achter komen dat het een grote fout was van de EU om Turkije op armlengte te houden. Zullen we spijt hebben van het vervreemden van een belangrijk en machtig land op een cruciale plek in de regio. Maar voorlopig laten de pluchezitters Rutte en Verhagen de huig hangen naar de Wilders wind.

Het zou minister Rosenthal sieren, om met de premier te spreken, als hij afstand nam van dit onbezonnen gekakel. Het zou ieder ander twee keer aan het denken moeten zetten over de gevolgen van het tolereren van de stichting voor het Verbieden en net te doen alsof deze mensen niet gevaarlijk zijn. Gevaarlijk omdat ze niet alleen de binnenlandse politiek vergiftigen met hun toon van ongeduld en onfatsoen, maar ook nog eens onze buitenlandse betrekkingen. Je zou misschien denken dat Kortehoeve opzettelijk schoffeerde door over Constantinopel te spreken. Maar ik weet niet of dat zo is. Hij is waarschijnlijk in zijn ontwikkeling bij de kruistochten blijven steken. Nee, geen gekheid. Zijn Grote Leider had hem opdracht gegeven dat te doen. De baas had ook een cadeautje voor premier Erdogan, een boek over Atatürk gesigneerd door himself. Nog afgezien van de stupiditeit van het geheel, dringt het blijkbaar niet door dat juist Turkse nationalisten van het Atatürk en generaals niet gediend zijn van dit soort 'plaagstootjes'.

Het dwaallicht Kortehoeve had van de Grote Leider ook ingefluisterd gekregen wat die weer had gehoord van zijn foute vrienden in Israël. Iran moet aangevallen worden door het westen. Het is een gezellige groep waarmee ons land zich via de Grote Leider vereenzelvigt: de nationalisten in Israël, de bazen van Saoedi Arabië, Egypte en andere dictaturen in het midden oosten. Allemaal kien op het preventief aanvallen van Iran. Wie nog uitgelegd moet krijgen hoe onverantwoordelijk dit is, zal het niet begrijpen. Een regeringspartij als belangenbehartiger voor de radicalen van Lieberman en de mafketel religieuze partijen in Israël. Misschien moet de Grote Leider zich maar eens registreren als lobbyist.

In elk geval kan Nederland enige serieuze rol in de wereld op zijn buik schrijven. Met zoveel idioterie in een regeringspartij kunnen we natuurlijk nooit een betrouwbare partner zijn. Voor wat dan ook. Het schijnt dat Rutte nog bezig is een plannetje te bedenken om ons Afghanistan in te rommelen. Zonde van de tijd. Nog afgezien van de merites van dat beleid, kun je met dit soort coalitiegenoten niet voor de dag komen. Onbetrouwbaar en voorspelbaar dom.

14 december 2010

Het treurige lot van vrouwen-van

Elizabeth Edwards, de echtgenote van John Edwards voormalig presidentskandidaat voor de Democraten, overleed dit weekend aan kanker. Meestal valt er weinig te melden over echtgenotes van niet succesvolle kandidaten maar in dit geval gaat het om een politica op zich, ook al werd Elizabeth nooit ergens voor gekozen.

Eerst het heldhaftige Edwards verhaal. In 1996 verongelukte hun oudste zoon. Het had een gezin kunnen ontrafelen maar de Edwardsen besloten om nog twee kinderen te nemen, Elizabeth was toen al 48. In 2004 kwam John Edwards, puissant rijk geworden als schadeletsel advocaat en daarna senator voor North Carolina, vlak bij de Democratische nominatie. Hij legde het in Iowa net af tegen John Kerry. Had de strijd een week langer geduurd dan was Edwards de Democraat geworden die het tegen Bush de Jongere zou hebben opgenomen. Het werd Kerry die Edwards meenam als kandidaat voor het vice presidentschap. Kerry verloor wegens gebrek aan kwaliteit in een race die goed te winnen was geweest.

Vlak na die uitslag kreeg Elizabeth Edwards de diagnose van haar borstkanker. Het paar trok zich terug, bouwde een giga huis voor het jonge gezin en trok zich niets aan van de discrepantie tussen Edwards' populistische ik-sta-naast-de-arbeider retoriek en hun extravagante levenswijze. Elizabeth leek de strijd met haar kanker te winnen, en in 2007 liep John zich opnieuw warm voor de Democratische nominatie. Hij kwam niet ver in een concurrentieslag met Hillary en Obama.

En dat was maar goed ook. Aan het einde van het campagnejaar bleek Edwards inderdaad de zelfvoldane narcist die hij soms leek te zijn. Hij had een relatie met een videocameravrouw, had een kind bij haar en loog erover. Elk deel van deze trits zou voldoende geweest zijn om de Democraten hopeloos te laten struikelen, nog afgezien van Edwards bedenkelijke morele niveau. Tijdens de campagne kwam de kanker terug en beiden besloten in een persconferentie om toch door te gaan. Het land mocht John niet onthouden worden, of omgekeerd. John Edwards was een oplichter, een man die niet geschikt was voor welk vertegenwoordigend ambt dan ook, al helemaal niet het presidentschap. Elizabeth hielp mee om deze oplichter aan de kiezers op te dringen en dat valt haar kwalijk te nemen.

Elizabeth leek aanvankelijk ook de bedrogene. Later bleek dat ze wist van de affaire en ook het besluit over het doorgaan met de campagne zag er wel heel erg opportunistisch uit. Uiteindelijk kwam alles boven water, bleek Elizabeth een gedreven politica, een vervelend mens om voor te werken en de drijvende kracht achter Johns zelfzucht. Ze schreef er wel een mooi boek over. Uiteindelijk leefden de twee toch gescheiden en blijven twee jonge kinderen achter, plus één bij de video dame. En de vraag blijft: was Elizabeth nu een held in dit verhaal, een slachtoffer of een medeplichtige. Wat je ook nog maar weer eens kunt vaststellen is dat dat de rol van hoog opgeleide, intelligente vrouwen-van in de politiek altijd problematisch is.

Eindelijk een volledige redenering van Wilders

Het is plezierig te zien dat Wilders nog niet helemaal de kluts kwijt is. Hij kan een behoorlijke argumentatie opzetten, zoals hij vandaag in de Volkskrant laat zien. Hij betoogt dat de Palestijnen maar moeten vertrekken naar Jordanië, dat Israël nederzettingen nodig heeft voor zelfverdediging en nog zo het een en ander. Niet overweldigend origineel, dit zijn de argumenten die de landjepik nationalisten al decennia gebruiken. Maar het zijn argumenten en al ben ik het er mee oneens, Wilders zet een redenering op. Dat moest hij vaker doen. Het zou zijn geestesgesteldheid en zijn reputatie (en daarmee ook zijn narcisme) ten goede komen. Misschien kunnen we dan zien of zijn beweging meer is dan een ondersteuningsactie voor Wilders de eenmanszaak.

Hoezo stimulus?

Het is goed om er aan herinnerd te worden dat de zogenaamde stimulus waar de bewonderaars van de Obama deal het over hebben, zeer beperkt is. Crook wijst er op, terecht, dat het niet gaat om een stimulus maar om het niet doorvoeren van een belastingverlaging, of beter gezegd, het terughalen van een belastingverlaging. Het effect van de stimulusaspecten in het plan, het laten doorlopen van werkloosheidsuitkeringen, investeringsvoordelen en het opschuiven van de belastingvoet, belopen maar 300 miljard dollar. Minder dan de eerste stimulus en minder dan nodig. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me ook had laten misleiden. Dat Crook verder laat zien dat Charles Krauthammer een ' fraud' is, een intellectuele oplichter is plezant maar onnodig. Dat wisten we al.

Hettreurige lot van vrouwen-van

ElizabethEdwards, de echtgenote van John Edwards voormalig presidentskandidaat voor deDemocraten, overleed dit weekend aan kanker. Meestal valt er weinig te meldenover echtgenotes van niet succesvolle kandidaten maar in dit geval gaat het omeen politica op zich, ook al werd Elizabeth nooit ergens voor gekozen.

Eerst het heldhaftige Edwards verhaal. In 1996 verongelukte hun oudstezoon. Het had een gezin kunnen ontrafelen maar de Edwardsen besloten om nogtwee kinderen te nemen, Elizabeth was toen al 48. In 2004 kwam John Edwards,puissant rijk geworden als schadeletsel advocaat en daarna senator voor NorthCarolina, vlak bij de Democratische nominatie. Hij legde het in Iowa net aftegen John Kerry. Had de strijd een week langer geduurd dan was Edwards deDemocraat geworden die het tegen Bush de Jongere zou hebben opgenomen. Het werdKerry die Edwards meenam als kandidaat voor het vice presidentschap. Kerryverloor wegens gebrek aan kwaliteit in een race die goed te winnen was geweest.

Vlakna die uitslag kreeg Elizabeth Edwards de diagnose van haar borstkanker. Hetpaar trok zich terug, bouwde een giga huis voor het jonge gezin en trok zichniets aan van de discrepantie tussen Edwards' populistischeik-sta-naast-de-arbeider retoriek en hun extravagante levenswijze. Elizabethleek de strijd met haar kanker te winnen, en in 2007 liep John zich opnieuwwarm voor de Democratische nominatie. Hij kwam niet ver in een concurrentieslagmet Hillary en Obama.

En dat was maar goed ook. Aan het einde van het campagnejaar bleek Edwardsinderdaad de zelfvoldane narcist die hij soms leek te zijn. Hij had een relatiemet een videocameravrouw, had een kind bij haar en loog erover. Elk deel vandeze trits zou voldoende geweest zijn om de Democraten hopeloos te latenstruikelen, nog afgezien van Dwars bedenkelijke morele niveau. Tijdens decampagne kwam de kanker terug en beiden besloten in een persconferentie om tochdoor te gaan. Het land mocht John niet onthouden worden, of omgekeerd. John Edwardswas een oplichter, een man die niet geschikt was voor welk vertegenwoordigendambt dan ook, al helemaal niet het presidentschap. Elizabeth hielp mee om dezeoplichter aan de kiezers op te dringen en dat valt haar kwalijk te nemen.

Elizabeth leek aanvankelijk ook de bedrogene. Later bleek dat ze wistvan de affaire en ook het besluit over het doorgaan met de campagne zag er welheel erg opportunistisch uit. Uiteindelijk kwam alles boven water, bleekElizabeth een gedreven politica, een vervelend mens om voor te werken en de drijvendekracht achter Johns zelfzucht. Ze schreef er wel een mooi boek over.Uiteindelijk leefden de twee toch gescheiden en blijven twee jonge kinderenachter, plus één bij de video dame. En de vraag blijft: was Elizabeth nu eenheld in dit verhaal, een slachtoffer of een medeplichtige. Wat je ook nog maarweer eens kunt vaststellen is dat dat de rol van hoog opgeleide, intelligentevrouwen-van in de politiek altijd problematisch is.

13 december 2010

Het probleem Obama

Democraten in het Huis sputteren nog tegen maar de deal die Obama voorstelt is zogoed als zeker. De meningen blijven verdeeld. Het is moeilijk om een balans op te maken. De zwakte van Obama's positie is het resultaat van twee jaar gebrek aan leiderschap dus je weet niet wat mogelijk is geweest als hij vanaf het begin een betere strategie had gevoerd. Je zit met de huidige situatie.

Veel analisten vinden het een goede deal. Stimulus en belastingverlagingen voor middenklassen in ruil voor stijging van begrotingstekort en cadeautjes voor de hoogste inkomens en vooral de rijke erfgenamen. Mijn probleem met die analisten (zoals David Brooks met wie ik het deze keer niet eens ben) is dat ze als vanzelfsprekend denken dat je een middenkoers moet varen. Dealtje hier, dealtje daar. Ik ben daar niet van overtuigd. Het gaat mij niet zozeer om de belofte van Obama om de Bush charitas voor de rijken terug te draaien, al zou dat verstandig zijn. Je hoort mij niet klagen dat Obama zijn belofte wat dit aangaat niet nakomt. Er zijn heel wat beloftes die liggen te verschralen.

Ik maak me meer zorgen over de politieke draai die er in de komende twee jaar aan gegeven kan worden. Zoals ik eerder schreef is een lose-lose situatie voor Obama niet denkbeeldig: nog steeds geen economische groei op voldoende niveau én hogere tekorten. En, ernstiger, nog steeds een Amerika dat onvoldoende is toegerust op een moderne omgeving. Een achterlijk land wat infrastructuur, onderwijs (het brede gedeelte) en publieke voorzieningen betreft.

Want de problemen met Obama zijn groter dan alleen de financiering. Er zou veel aan infrastructuur gedaan worden. Er gebeurt te weinig. Nog steeds geen trein die een behoorlijke snelheid kan halen. Nog steeds slechte wegen, bruggen en andere voorzieningen. Obama is er niet in geslaagd om een totale aanpassing van de verrotte situatie van Amerika's publieke voorzieningen onder een eenduidige vlag te plaatsen. Dat is en was zijn grootste probleem, denk ik. Fair Deal, New Deal, Square Deal: je moet een concept hebben. De Republikeinen, fantasieloos als altijd, hebben alleen meer negatieve en op de persoon gerichte concepten bedacht. Obama als fascist/communist/ socialist - maakt niet uit, als het maar negatief is. Maar eerlijk is eerlijk, ze hebben de frame strijd er wel mee gewonnen.

De Democraten kunnen alleen hun kracht behouden als ze er in slagen dat zij een partij zijn voor alle (of in elk geval de meeste) Amerikanen. De rijken hoeven ze er niet bij te houden, die zijn ze toch al kwijt. Hun belangen worden prima verzorgd door de Republikeinen. Als ze voor hun portemonnee kiezen, kiezen ze voor hen. Als ze voor enig gevoel van samen leven kiezen, dan is de Democratische Partij een optie voor hen maar alleen als er een alomvattende visie wordt geboden. En dat is en blijft de zwakte van het huidige patroon. Het is hap snap ad hoc beleid, niet zozeer compromissen maar vernederingen afgedwongen door de politieke omstandigheden.

Het probleem van Democraten is dat ze macht moeten hebben en moeten durven te gebruiken om dingen tot stand te brengen. De Republikeinen hoeven alleen maar obstructie te plegen, de dingen houden zoals ze zijn, om succes te kunnen claimen.

Macht = winnen. Terechte winnaars

Het zijn altijd wat obligate spelletjes. De parlementaire pers kiest wie zíj de belangrijkste politicus vindt. Niettemin hebben ze goed gekozen, dit jaar, zij het dat niet Rutte maar Maxime Verhagen de kwade genius is van het kabinet Rutte/Wilders. Maar samen, Rutte en Verhagen, slaagden ze erin met een derde van het aantal kamerzetels alle uitvoerende macht aan zich te trekken. De derde belangrijke politicus, de Grote Leider van de Stichting Verbieden, maakte het mogelijk maar was een gemakkelijk doelwit voor de twee meest machtsbewuste politici aan het binnenhof.Ik denk nog steeds dat het land beter af was geweest (en Rutte zelf ook) als er een breed kabinet was gekomen en de fractieleiders allemaal in de kamer waren gebleven. Maar ik moet toegeven, ik droom wel vaker van wat goed is in plaats van wat mogelijk is. Anders zou ik niet blijven hopen op een Amerikaanse president die leiding geeft.

Rutte zou geduldig zijn en doorzettingsvermogen hebben. Ongetwijfeld. Hij heeft ook geen moeite zijn praatje over individualisme en iedereen telt mee als het nuttig en nodig is in te ruilen voor het accepteren dat zijn maatje, nummer drie op de lijst, hele groepen in de verdomhoek zet. En Verhagen. Tja, hij had de eerste plek verdiend. Totale misrekening over Afghanistan die leidde tot de val van het kabinet. Gebrek aan regie bij de verkiezingen waardoor Balk niet op tijd werd afgeserveerd. De helft van je je zetels verliezen. Zijn kaarten goed gespeeld bij de kabinetsformatie. Geen moeite om principes bij het oud vuil te zetten. Een huilebalk optreden op het CDA congres, dat juist zou moeten hebben huilen om zoveel jezuïtisch opportunisme. Maar het doel dient de middelen en Verhagen zit waar hij wilde zitten. In het centrum van de macht. Beter dan hij had durven hopen.

De verliezers van het jaar worden niet benoemd maar Cohen, Pechtold en Halsema kunnen die eer delen. Alle drie schuldig aan wensdenken en vakkundig genaaid door de twee winnaars. En zo zie je maar weer. De winnaar van vorig jaar heeft daar alleen een grotere fractie aan over gehouden - zij het minder veel groter dan hij had gehoopt. Misschien komt voor deze winnaars de afrekening ook nog wel. Maar niet voordat ze veel goeds tot stand gebracht hebben voor de belangen die hen in het zadel hielpen en houden.

11 december 2010

Over geiten en appartementen in Israël

Amanda de waanzinnige is haar geit kwijt ('Hou sic je geit in de gaten', VK vandaag). Ze vertelt een schrijnend verhaal over christenen in Pakistan. Je kunt maar beter geen christen zijn in een moslimland, is haar voorspelbare moraal. En het is waar. Volgende keer gaat ze schrijven over Israëlische rabbi's die hun volgelingen hebben verboden om woonruimte te verhuren aan Arabische Israëli's (Herald Tribune vanochtend). De moraal van het verhaal: je kunt maar beter geen moslim zijn in een joods land. Ga zo door Amanda en de moraal wordt duidelijk: je kunt maar beter niet in een land wonen waar geloofswaanzinnigen de dienst uit maken. Zijn we het eindelijk eens.

Verkiezingen? Nee, dank u

Over oude lullen en kwijtraken gesproken: de twee kandidaten om CDA voorzitter te worden willen niet. Omdat ze niet de enige kandidaat zijn. Jazeker, omdat ze niet de enige kandidaat zijn. De achterliggende gedachte zal wel zijn dat ze niet opnieuw de partij die de weg (en zijn moreel gezag) kwaijt is willen verdelen. Voorzitters. Lastig verhaal. Raadpleeg Rottenberg. Die zou wel eens even gaan hervormen. In plaats van de verdeeldheid in de PvdA te beslechten met een keuze, maakte hij er een conksie van met Ruud Vreeman, van de andere richting. De oplossing heeft wonderen verricht voor de PvdA, vindt u niet? Een aanradertje voor het CDA. Maar waarom kiezen ze eigenlijk? Is het niet gebruikelijk in CDA kring om mensen aan te wijzen? Komop jongens, Balk aangewezen, Brinkman aangewezen, waarom niet ook de voorzitter?

Raak je ze dan nooit kwijt?

Het is blijkbaar een periode van mastrodonten. Al die oude mannen die je min of meer afgeschreven had, of soms hoopte dat je ze nooit meer terug zou zien, kruipen weer achter het behang vandaan en nemen het podium over. President Obama hield een persconferentie, ging halverwege weg en liet het aan Bill Clinton over om zijn rottige deal te verdedigen. Die hield, zoals gebruikelijk, een lang college. Had Obama maar iets van Clinton. Ik had niet gedacht dat ik dat nog ooit zou zeggen.

In Nederland is de oude mannenparade al wat langer bezig. Olie B. Opstelten, tabakslobbyist Hillen, minister Kamp. In de Eerste Kamer wordt de club van D66 straks aangevoerd door een oud vroeg-oud gezicht, Roger van Boxtel, mede verantwoordelijk voor de bijna ondergang van de partij. Bij het CDA wordt de lijst van de Eerste Kamer aangevoerd door Eelco Brinkman (als het partijbestuur dat al eerder blijk gaf van een fijne neus door Balkenende weer op de troon te zetten) die mede verantwoordelijk was, juist ja, voor de decimering van zijn partij. Bovendien werkt hij sinds jaar en dag als lobbyist voor de bouwindustrie (kun je dat combineren? Ja, in Nederland kun je dat.) Fijn om die mensen als volksvertegenwoordigers te hebben.

Volgens de Volkskrant is ten slotte de baas van de werkgevers lobby, Wientjes, de machtigste man van het land. Enfin, we zijn weer thuis in Holland. De belangbehartigers zitten overal.

10 december 2010

De beloftes van Verhagen aan Hillary: ook niets waard

Aardig natuurlijk om te lezen in de Wikileaks dat minister Verhagen al had beloofd aan Hillary dat we in Afghanistan zouden blijven. Het bevestigt dat hij zijn hand overspeelde. En dat achter de schermen steeds gepusht werd om door te gaan, wat de bevolking of het parlement daar ook van mochten vinden. Of het laten vallen van het kabinet op dit onderwerp verstandig was, is één vraag. Dat het de enige manier was om Verhagen en Balkenende te stoppen is nu wel duidelijk.

Niet deskundigen maar cabaretiers vullen het scherm

Het was natuurlijk wel erg gemakkelijk om te wedden dat Bolkenstein met zijn oude mannen onzinpraatje bij de amusementsprogramma's van Pauw en Witteman zou opduiken. En ja hoor, daar zat hij gisteren.

Volgens de NRC die het heeft geturfd, is de publieke omroep een rechts bastion. Ik koop weinig voor die terminologie maar de implicatie dat al het geroep van Wilders en consorten over de vermeende linkse publieke omroep onzin is, oogt verleidelijk. Maar het is te laat om dat vast te stellen. Plasterk ging al voor de bijl voor deze redenering en liet de Telegraaf het publieke bestel binnendringen. Onnodig, dus. Het enige goede eraan is dat het de grondslag van de publieke subsidie van onze omroepen opnieuw verder ondermijnd. Maar zoals dat gaat in Nederland, voordat we er wat aan doen zijn we twintig jaar verder. Zolang Pauw en Witteman Jan Marijnissen afzeggen omdat anders baasje Bosma niet wil komen, hoeft 'rechts' weinig te vrezen van de daadkracht van de journalistiek in Hilversum.

Volgens de NRC die het heeft geturfd, is de publieke omroep een rechts bastion. Ik koop weinig voor die terminologie maar de implicatie dat al het geroep van Wilders en consorten over de vermeende linkse publieke omroep onzin is, oogt verleidelijk. Maar het is te laat om dat vast te stellen. Plasterk ging al voor de bijl voor deze redenering en liet de Telegraaf het publieke bestel binnendringen. Onnodig, dus. Het enige goede eraan is dat het de grondslag van de publieke subsidie van onze omroepen opnieuw verder ondermijnd. Maar zoals dat gaat in Nederland, voordat we er wat aan doen zijn we twintig jaar verder. Zolang Pauw en Witteman Jan Marijnissen afzeggen omdat anders baasje Bosma niet wil komen, hoeft 'rechts' weinig te vrezen van de daadkracht van de journalistiek in Hilversum. Hun voorgangers lieten zich intimideren door de Hell's Angels, deze coryfeeën door de PVV.

Ondertussen is het aardig om die lijst te bekijken. Het blijkt helemaal niet te gaan om vermeende deskundigheid. Het gaat om vlotte babbel, bekend Nederlanderschap en de gave om te schofferen. Hoe anders te verklaren dat A.J. Boekestijn de meest gevraagde deskundige is? Boekestijn maakte naam en verkreeg een parlementszetel door de inval in Irak uit te leggen en voor ons dommerikken goed te praten. Dat alles wat hij voorspelde, alles wat hij verklaarde, fout was, is iets waar hij nooit meer over aan de tand is gevoeld. Laat staan dat hij als intellectueel een mooi boek schreef waarin hij uitlegde waarom hij het fout had. En die is nu deskundig op allerlei terrein?

Hoe kun je Maarten van Rossem verklaren? Lieve man, maar laten we eerlijk zijn, hij is noch specifiek deskundig noch origineel in welke mening dan ook. Maar hij is gegarandeerd leuk. Zou Hans Jansen zo vaak optreden omdat hij de enige deskundige arabist is? We weten wel beter. Maar ik moet toegeven, hij is gekker dan de meeste cabaretiers. Het is natuurlijk niets nieuws. Toen Obama kandidaat werd, was Prem ineens deskundig. Ervaringsdeskundige. Ook zwart, dus hij moest er wel iets vanaf weten. En ook nog BN. Soms is de scheidslijn tussen journalistiek en deskundig BN erg dun. Het is lijn waar Frits Wester op balanceert.

Jort Kelder is ook een soort van cabaretier en Matthijs zijn goede vriend Felix Rottenberg past ook steeds meer in die categorie. Maurice de Hont is weggevallen, blijkbaar. Jammer, want hij had ook een leuke show met steeds nieuwe cijfers waarmee hij zijn eigen pr genereerde. En waarom is mevrouw Verdonk ineens weggevallen? Niet omdat ze minder deskundig is geworden - ze was een hol vat en ze is dat nog steeds. Enfin, veel maakt het natuurlijk niet uit. Het is één groot publiciteitscomplex waarbij politici de amusementsprogramma's gebruiken en omgekeerd. En de Telegraaf de omroep verovert en zijn journalisten als deskundigen naar voren schuift. Quod erat demonstrandum.

A big fat disappointment

Obama's belastingdeal blijft de gemoederen bezig houden. Was het een totale overgave van de president of een sluwe stap om het initiatief te herwinnen? Ik neig naar het eerste, maar laten we eens kijken naar de argumenten van de verdedigers. De deal zou veel verborgen voordelen bevatten voor de middenklasse en lage inkomens en feitelijk een stimulus betekenen die misschien 1,5 procent minder werkloosheid meebrengt. De prijs daarvoor, een afgang in de successierechten en een hoger begrotingstekort zou de moeite waard zijn. Bovendien zou de deal Obama in staat stellen om nu serieus werk te maken van een totale herziening van het belastingstelsel, min of meer zoals de commissie die hij daarvoor had benoemd vorige maand heeft voorgesteld.

Het is waar dat dit een soort verborgen stimulusprogramma is. De vraag is of de prijs daarvoor niet te hoog is. De prijs nu, direct, maar vooral de politieke prijs op termijn. Want 1,5 procent van de werkloosheid af dat betekent in 2012 8 procent en dat zal Obama niet veilig stellen. En het begrotingstekort zal de komende twee jaar met 900 miljard per jaar toenemen door zijn vrijgevigheid aan de rijken. Als de economie het goed doet (en dat is een grote 'als') dan claimen de Republikeinen dat het is gebeurd dankzij hun belastingverlagingen. Als de economie het slecht doet, krijgt Obama sowieso de schuld, en krijgt hij ook nog het verwijt dat de tekorten nog hoger zijn opgelopen. Een lose-lose situatie. Kan hij met dit plan in handen een hervorming van het totaal gecorrumpeerde systeem doorduwen? Ik betwijfel het. Hij heeft geen leverage meer en geen geloofwaardigheid nadat hij nu door de pomp is gegaan. Obama zal nooit zijn poot stijf houden en hardball spelen. Dat zit blijkbaar niet in zijn aard. De Republikeinen zijn onbetrouwbaar en willen hem onderuit halen. Iemand als Clinton zag dat en speelde ermee. Hij was net zo glad als zijn tegenstanders en veel slimmer. Obama is te slim om glad te kunnen zijn. Hij zal genaaid worden.

Ondertussen dreigen zijn eigen Democraten in het Huis hem te dwarsbomen. Zal niet gebeuren, uiteindelijk, maar het is opnieuw een zwaktebod. Een van de redenen waarom ze dwars liggen, schijnt te zijn dat ze over de deal niet of nauwelijks geraadpleegd zijn. Dat is een verontrustend signaal. De regering Obama negeerde in de eerste twee jaar vaak de Republikeinen die reageerden met obstructie. Nu negeert Obama de Democraten. En hoe zouden die reageren?Het is moeilijk om vertrouwen te hebben in een goede afloop. Alle geneuzel over een uitdaging in de voorverkiezingen voor Obama is vooral dat. Er is niemand. Bovendien moeten we de verleiding weerstaan om nu al weer in het verkiezingscircus te duiken. Maar veel ernstiger is de vraag die ik me eerder deze week stelde: waarom zou je willen dat Obama wordt herkozen? Enkel om aanvallen op de health care wet te vetoen en rechters te benoemen? Dat is wel erg mager.

Vooralsnog kan ik alleen maar concluderen dat dit een totale overgave was van de regering Obama. Dat roept vervolgens de vraag op waarom iemand met de kwaliteiten van Obama faalt. Is het misschien onverstandig om mensen die te intellectueel zijn, te slim, te nadenkend als president te kiezen? Moet je grote gelovers hebben, zoals Reagan, voorzien van sluwe operators, of misschien slimme ritselaars zoals Clinton? Obama is een big fat disappointment. Ik had niet gedacht dat ik dat eind 2010 zou zeggen. Maar het is niet anders.

9 december 2010

Teaparty politci huren massaal lobbyisten in

Aardig bericht uit de Wasshington Post: nieuwe Tea Party politici kiezen voor lobbyisten in de top van hun staf. Het onderstreept mijn stelling dat de Tea Party een storm in een theekop is die in Washington niets zal veranderen, alleen de gevestigde belangen iets anders zal positioneren. En als deze gegevens ergens op wijzen, dan is het dat lobbyisten voor het bedrijfsleven en andere gulzige eters van de overheidstrog na janauri 2011 sterker dan ooit vertegenwoordigd zullen zijn.Niets macht van het volk. Niets volksopstand tegen Washington. Let maar op, alles blijft zoals het was.

Eerlijk is eerlijk, de Democraten van Obama hebben in Washington ook weinig of niets veranderd. Maar het rare is natuurlijk wel dat juist de partij die altijd tegen Washington loopt te kwekken, de Republikeinen, de beste klant zijn van K-Street. Sinds de Reagan jaren is het lobbyen exponentieel gegroeid. Vrijwel elke ex-Republikein en heel wat ex-Democratische politici vindt nieuw emplooi als lobbyist. Als altijd geldt: wie op de revolutie wacht, die wacht het langst.

Spijt over de verkeerde zaken

Prem heeft er spijt van dat hij Matthijs van Nieuwkerk in verlegenheid heeft gebracht. Zegt hij. U weet, het ongeleide projectiel dat was ongehuurd als tafelheer om … juist ja, ongeleid projectiel te wezen, ging te ver toen hij zo maar liep te roepen over de vermeende pedofiele activiteiten van een journalist waarover Prem niet gelukkig was. Ach, wat heet spijt. Ik zou meer respect hebben voor Prem als hij spijt had van zijn stupiditeit.

In feite zegt hij dat als het Van Nieuwkerk niet in verlegenheid had gebracht, het geen probleem was geweest. Maar daar ging het niet om. Het is Prem zelf die onzin uitkraamt. Daar moet hij zich voor schamen, daar moet hij spijt van hebben. En zijn verontschuldigingen aanbieden, niet alleen aan de betreffende journalist, maar aan iedereen die naar hem moet luisteren - de publieke omroep heeft Prem ingehuurd voor wat lawaai ergens midden op de ochtend als niemand luistert. Eerst deed hij een schreeuw en inbelprogramma bij BNR. Het soort progamma's dat steevast leidt tot idiote bellers en soms nog idiotere presentatoren die manhaftig proberen om vuurtjes op te stoken.

Prem zou zichzelf onmogelijk gemaakt moeten hebben. Als dit inderdaad de boodschap is (ik moet een slag om de arm houden, de wakkere regeringskrant is niet altijd even volledig) dan zou hij gewoon in de ban gedaan moeten worden. Of erger nog voor de publiciteitsgeile blater, genegeerd.

De onaangename geur van de Volkskrant opiniepagina

Chris Rutenfrans is een opinieredacteur van de Volkskrant. Een invloedrijke. Hij is verantwoordelijk voor de anti-moslim geur die van een deel van de opiniebijdragen afstraalt. Hij gaf Wilders een plekje in de krant toen de NRC hem weigerde omdat hij alleen maar kreten achter elkaar zette. Nu zegt u, mooi, iedereen moet een plekje krijgen en deze onfrisse opiniestroming hoort daar ook bij. Misschien. Naar mijn smaak is de Volkskrant daarin doorgeslagen. Een los kanon als Amanda de Waanzinnige (Kluveld) is net zo oninteressant als de volstrekt voorspelbare jongeheer von der Dunk. Dat is overigens niet de verantwoordelijkheid van Rutenfrans maar van de stuurloze ex-hoofdredacteur Pieter Broertjes, meedeinend op golfjes om lezers te behouden. Deze lezer heeft hij er mee weggejaagd.

Maar dat terzijde. Rutenfrans plaatste onlangs een 'twistgesprek' met de getormenteerde liberaal Paul Cliteur. Het onderwerp, althans in de visie van Rutenfrans: alle terrorisme in de wereld is van oorsprong islam geweld. De suggestie is dat de islam onvermijdelijk tot geweld leidt. Cliteur sputtert tegen dat de abortusarts dodende evangelische idioten in Amerika ook geloofsverdwaasd zijn. En hij noemt de joodse terrorist die Rabin vermoordde. Beide heren neuzelen wat heen en weer over wat er precies in de Koran staat en of de bijbel moorddadiger is dan dat boek. Cliteur betoogt dat alle drie de godsdiensten die hij behandelt argumenten aandragen voor de religieuze terrorist. Enfin, ik vind dat eerlijk gezegd allemaal niet zo interessant. Een competitie van godsdiensten over wie meer terroristen inspireert lijkt me weinig zinvol en wordt met gemak gewonnen door de moslimterroristen. Hun geloofsgekken zijn gekker dan die van ons, zullen we maar zeggen.

Maar voor die geloven doet het er weinig toe. De meeste moslims zijn niet terroristisch en de meeste katholieken denken dat de paus een oude man is die zijn winkeltje beschermt. En over de onverdraagzame refo's hoef je niet veel te zeggen, maar ik geef toe, ze zijn zelden terroristisch.Terrorisme leent zich voor veel meer analyses die niets, of slechts zijdelings met geloof te maken hebben. Cliteur noemt Baader Meinhof of Van der G. achtige dierenidioten. En het is waar, hij beperkt zijn verhaal tot geloofsterroristen. En daarover ondervraagt Rutenfrans hem vanuit een verontwaardigde houding, hoe durft Cliteur moslims minder of even terroristisch idioot te achten als christenen of joden.

Cliteur had inderdaad beter kunnen wijzen op de rechtse idioten in de Verenigde Staten. Een van hen blies een gebouw in Oklahoma op, het grootste dodental voordat 9/11 de wedstrijd won. In naam van christelijke moraal worden homo's in Oeganda en andere Afrikaanse landen opgejaagd en vermoord. Met dank aan de paus krijgen katholieken vaker HIV dan andere gelovigen. We noemen het geen geloofsterrorisme, maar ach, what's in a name?

Staatsterrorisme in onfrisse dictaturen levert duizenden doden op - soms gerechtvaardigd, ook door Nederlandse apologeten - omdat ze een goed doel zouden hebben, de commies bestrijden (ik herinner me de onaangename discussies over Pinochet en de Argentijnse massamoordenaars met een hoofdredacteur die anderszins verlichte ideeën had). Er zijn nog steeds van die mensen die een militaire dictatuur in Turkije beter vinden dan een moslim-democratische regering - ze hebben immers altijd een geheime agenda, vertellen ons de Koran uitleggers. Deze Elsevier doctrine wordt door neocons breed gedeeld. Ik zal me niet op het gladde ijs wagen van westers militair terrorisme dat niet zo heet in Irak of Afghanistan of elders. Of Israël in zijn bezette gebieden. It's in the eye of the beholder.

Nee, ik heb het over dit twistgesprek om op de rare richting van de Volkskrant te hebben. Niet Martin Sommer of Hans Wansink. Zij geven meestal argumenten waarmee ik gewoon van mening kan verschillen. Het is de Kluveld/Rutenfrans richting die ergert en zorgen baart. Maar goed, u kunt de krant gewoon opzeggen. Heb ik ook gedaan, al lang geleden ondertussen.

Iedereen zoekt het dicht bij huis

Een rapport van SCP meldde gisteren een niet-nieuwtje dat toch weer interessant was. Jan Latten had er al eerder over geschreven, ik dacht ook in SCP context, maar we hebben steeds meer relaties met mensen die een zelfde opleiding en sociale klasse hebben als wijzelf. Ja, dat is veranderd over de afgelopen decennia. Vroeger trouwde de dokter zijn assistente, herinner ik me dat Latten verzuchtte. Nu zijn het tweeverdienergezinnen die academisch gevormde kindertjes voortbrengen die weer relaties aangaan met andere docterandi.

Wist u al lang, zult u zeggen. En dat is zo. Maar we vergeten het als we sommige groepen dat zien doen. Dan is het ineens een probleem. Dat refo's in de Hoekse Waard en in Zeeland vooral met elkaar trouwen staat nog niet als probleem op onze agenda. Dat Turkse en Marokkaanse Nederlanders dat doen, wel. Daarom toch, lees het rapport en besluit zelf dat dit patroon heel normaal is. En aangezien academici met academici trouwen en samenwonen zullen ook steeds meer allochtone academici dat doen. Ik voorspel het zonder enig risico. En als het rapport over tien jaar uitkomt zeggen we weer: heb je ze weer, die sociologen. Voorspellen dat het licht aangaat als je een knopje omdraait. Maar het is goed om kennis te nemen van de feiten. Dat helpt bij onze weinig feitelijke discussies (zie hierboven).

8 december 2010

Duidelijkheid in het Midden Oosten

Het is goed dat de VS hebben toegegeven dat ze niet het lef hebben om Israël onder druk te zetten. Het is goed om te weten dat Israël doet waar het land zin in heeft, illegaal of niet. Het is goed om te weten dat een of ander akkoord in het midden oosten niet mogelijk is omdat Israël er niet echt in geïnteresseerd is.

Het Midden Oosten beleid van Obama, such as it was, is hiermee definitief failliet verklaard. Het is goed om te weten dat niet alleen de Republikeinen maar ook de Israëli's Obama aan een touwtje hebben. Hij gaat keer op keer door de pomp, ligt nooit dwars, breekt niet uit zijn verlamming. Dat is goed om te weten.

Ook goed om te weten dat de EU die niet verder kwam dan 'teleurstellend'. Een veroordeling was meer op zijn plaats geweest maar ach, who cares? De EU speelde al geen rol en zal dat ook niet gaan doen.

Deze ontwikkeling is misschien niet goed in de inhoudelijke zin maar wel goed omdat hij duidelijk is. Van Israël hoeft niemand iets te verwachten. Het is een land dat met zichzelf en zijn eigen belangen in de meest enge zin bezig is. Op termijn zal dat een hoog prijskaartje hebben. Dan zal pas blijken hoe kortzichtig dit Israël is. Voor nu: laten we niet net doen alsof. Er is geen vredestraject in het Midden Oosten. Over. Uit. Ophouden met pretenderen.

De gemiste kans op hervormingen van het financiële casinospel

Ik moet bekennen dat ik niet veel wist over 'de poging om Amerikaanse belastingheffing van miljarden dollars in "carried interest" betaalvoordeel aan baasjes van hedge funds en private equity funds' bij te stellen, laat staan dat die poging de nek om is gedraaid. Met dank aan NYT columnist James Saft ben ik wijzer. Niet dat ik het helemaal begrijp, maar hij maakt me wel duidelijk een regeling in de fiscale wetgeving ervoor zorgt die deze lui over hun miljoeneninkomen een lagere gemiddelde belasting betalen dan een middenklasse Amerikaan.

In de huidige voorstellen om de Bush charitas voor de rijken te regelen, inmiddels allemaal teruggedraaid, stond ook een voorstel om deze regeling te veranderen. Hij is overduidelijk unfair en ineffectief als je de begrotingstekorten wilt terugdringen. Ah, well. So much for that. De lobbyisten hebben weer een slag gewonnen. Met een investering in lobbywerk die miljarden dollars oplevert, hebben de profiteurs van de 'carried interest' regeling een hervorming ervan teruggedraaid. De senator die hem voorstelde, heeft de regeling geschrapt. Carried interest is eigenlijk, zo begrijp ik, de capital gains over hun winst als een investering met winst wordt verkocht. Helemaal begrijpen hoe het werkt, doe ik nog niet. Volgens Saft vertelt deze geschiedenis je twee dingen, allebei negatief voor de Amerikaanse economie en indirect voor investeerders daarin, obligatiehouders.

Ten eerste zijn er, zegt hij, ondanks de crisis weinig tekenen dat de financialisering (zijn woord) van de economie een ommekeer maakt. Sterker, de meeste maatregelen sinds de crisis zijn erop gericht geweest om de sector die daarmee zijn geld verdient te ondersteunen en niet om haar effectief te controleren voor wat betreft risico en omvang.

Ten tweede dat het politieke proces in de VS geen tekenen toont dat het effectief kan omgaan met de onplezierige keuzes die de opbouw van de schuldenlast in de laatste veertig jaar oplegt. Dat zou, zegt Saft, zichtbaar worden in de obligatiemarkt.

Beide overwegingen zijn opnieuw een aanklacht tegen de regering Obama, als ik zo flauw mag zijn om dat toch bij hem neer te leggen. De crisis als kans om de financieringsboeren te reguleren is verknald. En de lobbyisten hebben het voor het zeggen. En wie krijgt er de schuld van? Wat dat betreft is er enige (politieke) gerechtigheid: Obama.

Hoezo herverkiezing? Eerst maar eens twee jaar regeren

Ik begrijp wel dat Obama tevreden is met zijn subsidieer de rijken deal. Het is inderdaad, zoals de New York Times het noemt, een back door stimulus plan. Gericht op het aanjagen van de economie. Andere methoden zijn inderdaad niet mogelijk, dat is waar. De Republikeinen zullen nooit akkoord gaan met een stimulusplan. Maar aan de andere kant, als Obama het hard had gespeeld, had hij, denk ik, meer gedaan gekregen. Toegegeven, dat is gemakkelijk gezegd van hieruit.

Obama's plannen zullen nu maar één doel hebben. Het stimuleren van de economie om ervoor te zorgen dat in 2012 dat geen hinderpaal is. Ik betwijfel of dat gaat lukken. Er zijn eigenlijk maar twee redenen om nu al weer na te denken over het al of niet herverkiezen van Obama en een heleboel redenen om je daarvan af te keren. Om met het laatste te beginnen, Obama heeft ooit gezegd dat hij liever een succesvolle één termijn president was dan een lauwloenen twee termijn president. Ware woorden. Maar dan moet je hoog spel spelen. Leiderschap tonen. Visie.

De enige twee redenen om Obama herverkozen te willen zien in dit stadium zijn benoemingen voor het Supreme Court en de veto-macht van de president die ervoor zorgt dat het Healt Care plan niet uitgekleed kan worden zodat het in 2016 zodanig deel is geworden van het dagelijks leven dat het geen issue meer is. Veel meer is er niet.

Het is dan ook irritant dat iedereen nu al weer begint te zeuren over 2012. Zijn kansen. Who cares als hij niets tot stand brengt. Hopelijk concentreert Obama zich op het echte werk aan de winkel en niet op herverkiezing. Laat de pundits en opinieschrijvers dan maar reutelen over zijn of Palin's kansen. Heerlijk vrijblijvend voorspellen en speculeren. Dat is ook zoveel gemakkelijker dan echt kijken wat er moet en kan gebeuren.

De ambities van Rutte/Wilders, in drie delen

1) De beuk in de rechtse hobbies

De man die Dan Brown tot zijn favoriete schrijvers rekent gaat het cultuurbeleid hervormen, Halbe Zijlstra. Ik heb er niets op tegen. Cultuurpausen als Plasterk zijn niet per se beter of slechter dan mensen met minder of een andere smaak.

De media maakten er een potje van. 'Alleen publiekstrekkers krijgen nog subsidie' luidde het. Ik heb dat niet gelezen. Ik begrijp dat kunstinstellingen een eigen publiek moeten weten te bereiken en/of voldoende eigen inkomen moeten hebben. Dat lijkt me prima. Ik ben helemaal voor matching funds. Ik vind dat kunstinstellingen en in het algemeen subsidietrekkers minstens een deel, liefst minstens de helft, uit eigen middelen moeten financieren. Als ze dat niet lukt mag je je afvragen of er een basis is in de samenleving voor hun bestaan. Maar hoe kunnen beginnende gezelschappen dan iets bereiken, vraagt u? Tja, dat is de uitdaging. Ik zie geen enkele reden om subsidie te geven aan wat niet meer is dan een initiatief. Niet enkel omdat het in negen van de tien gevallen niets blijkt te zijn of te worden. Wel omdat in dat ene geval van een goed initiatief het er ook wel was gekomen, en sterker, zonder subsidie vanaf het begin.

Waarom het toegankelijk moet zijn voor jongeren kan ik vanuit beleidsoogpunt wel begrijpen maar niet inhoudelijk. Waarom speciaal voor jongeren? Het moet ook van nationaal niveau zijn. Ook mee eens. De lokale hermonie in Gulpen hoeft geen landelijke subsidie te krijgen. Waarom het over het land gespreid moet worden is weer minder helder. Waarom precies? Ja, landelijk beleid. Maar als je publiek wilt trekken dan moet je daar zijn waar publiek is.

Het aankoopfonds Beeldende Kunst, wat dat ook moge zijn, lijkt me een geschikt doelwit. Het Nationaal Historisch Museum hoeft ook niet echt. Maar bij de uitvoering zie je wel klassieke Haagse fouten. Regelingen die twee jaar geleden zijn ingevoerd en nog niet eens volledig uitgevoerd (de langdurige subsidieregeling) worden nu al weer afgeschaft. Elk bestuurskundig proefschrift klaagt erover dat Den Haag (en de Kamer) voortdurende nieuwe regelingen maakt voordat oude zijn uitgevoerd of getest. En altijd moet alles nieuw, niet een klein beetje bijgestuurd.

Zijlstra's argument over het ophogen van de BTW (dat het een verkapte subsidie is) lijkt me onzin. Het is precies het fiscale beleid dat hij eerder in het interview bepleit. En als ik tegen hem als VVD'er zeg dat de aftrek van hypotheekrente een subsidie voor de rijken is, dan zal hij dat bestrijden. Ik houd wel van consequent doordenken, ook en juist in de subsidiesector waar zoiets bestaat als een Sovjet Russisch klinkende Raad van de Cultuur. Maar dan ook elders, svp. Laten we al deze criteria ook toepassen op de publieke omroep, bijvoorbeeld.

Over die verspilling gesproken, de Telegraaf omroep wordt onderzocht. Het Commissariaat van de Media (over Sovjet organen gesproken) gaat kijken of het privé project van mijnheer Paradijs, WNL, niet al te nauwe banden heeft met de regeringskrant. Want, verrassing, verrassing, er blijken ineens allerlei lijntjes naar de basisweg te lopen. Wat een farce. Plasterk had deze lui nooit een vergunning mogen geven om subsidiegelden, want dat zijn het, hiervoor te besteden. Zelfde criteria als voor de cultuur.

2) Hadden we niet rust afgesproken?

Ook mevrouw Bijleveld van Onderwijs heeft ambitieuze plannen. Hoewel, ambitieus? Haar motivatie om het middelbaar onderwijs (alweer) te hervormen lijkt vooral dat de roosters in achtergebleven regio's gemakkelijker zijn in te delen. Alfa en bèta in plaats van die rare profielen? Het zal best. Maar inderdaad, zoals de NRC zich afvroeg, waarom deed de ex staatssecretaris deze voorstellen niet in 2007? En waarom gaat ze in tegen de vaststelling van de commissie Dijsselbloem dat het even rustig moest zijn aan het onderwijsfront? En waarom niet het echte probleem aanpakken: de onderbetaling van docenten. Los dat raadsel maar eens op. Hoe maakt je onderwijs aantrekkelijk als beroep?

Bijleveld maakt zich er te gemakkelijk vanaf en net als Zijlstra doet ze precies wat Den Haag altijd doet: dezelfde fouten, dezelfde urgentie om vooral beleid te maken. Dingen te doen. Doe eens een tijdje niets. Ik wacht met spanning op de minister die zegt: mijn beleid is om eens helemaal niets te doen. Ik wil alleen dat alles wat we al geregeld hebben nu eens goed wordt uitgevoerd. Die minister krijgt mijn stem.

3) Echte keuzes maakt Hillen niet

Dat is dan niet Tabacco Hillen. Hij wil alle ambities houden voor onze krijgsmacht en dan toch honderden miljoenen bezuinigen (geheel in strijd met het VVD programma maar daar hoor je niemand over). Hier had een minister gepast die eens durfde te zeggen dat als we die ambities hebben we eens moeten ophouden met bezuinigen. Hillen krijgt dus niet mijn stem maar dat zal u niet verrassen.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors