30 juli 2012 - 8 augustus 2012
Like ons op Facebook

30 juli 2012 - 8 augustus 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

8 augustus 2012

Not so fast

Ik denk niet dat een Romney VP al deze week komt (Olympische Spelen leiden aandacht af) maar reken er maar op dat de naam van de gelukkige die samen met Romney in november mag verliezen begint met een P.

Opgeruimd staat netjes

Nooit gedacht dat ik Murdoch nog eens zou waarderen. Nu de eredivisie zijn boedeltje heeft verkocht aan de politieke mediamagnaat zijn we misschien verlost van de voetbalterreur op publieke kosten. Ik heb nooit wat gevoeld voor het argument dat sport een nationale zaak is die publiek moet worden uitgezonden. Nou vooruit, een keer per vier jaar de rekstok met commentaar van Van Zetten, maar verder … Ik heb al eerder opgemerkt dat de BRT en de BBC sport (dwz. deze Olympische Spelen) uitzenden zonder de reclameblokken van onze publieke omroep. Maar als wij het niet kunnen zonder die blokken, waarom dan niet gewoon de hele handel doorgeschoven naar de commerciëlen?

Ach, voetbal. Ooit was het een leuk spelletje. Dat was vroeger. Het idee dat nog gezinnen 's zondags met het bord op schoot naar de samenvattingen van de wedstrijden zouden kijken is van een vreemde nostalgie. Zo gaat het niet meer. Voetbal is vervelend, voetballers zijn stomvervelend, Cruijff een begenadigde maar oninteressante mediamanipulator en voor een bedrijfstak waarin zoveel geld omgaat kun je weinig argumenten bedenken waarom de publieke zaak zich ermee zou moeten bemoeien. Opgeruimd staat netjes. Scheelt een heel net.

7 augustus 2012

Gaan voor goud

Als je naar de Olympische Spelen gaat, dan ga je voor goud. We hebben het deze weken al vaak gehoord, in alerlei varianten. Je pompt jezelf moed in, ook als de kansen klein zijn. Politici in campagnes doen hetzelfde. Ook als ze weten dat het niet gaat zoals ze willen, houden ze vol uiteindelijk de jackpot te zullen halen. Het moet, anders verlies je al je energie.

Dat is de reden dat Romney volhoudt. Het is de reden dat Grote Leider Wilders roept dat hij zeker 25 zetels gaat halen en verwacht dat er nog andere partijen zijn die met hem aan tafel willen zitten (nou sluit ik dat laatste niet uit - het is nog niet zo lang geleden dat Rutte met zijn arm om de schouders van zijn gedoger stond). In die spirit biedt Pechtold zichzelf aan als premier.

Dat Mariet Hamer denkt dat de PvdA nog de grootste kan worden past niet helemaal in deze categorie omdat het zo totaal onrealistisch is, maar haar inspiratie is dezelfde. Ik denk dat ze er slimmer aan had gedaan om te zeggen dat ze mooi wel even 25 zetels zouden gaan halen, maar goed, van politieke slimheid is Hamer nooit verdacht. Samsom komt een dezer dagen met de verwachting van 25 zetels, let maar op. En dan ziet hij er heel bescheiden uit. Maar als hij het haalt, zou hij een gat in de lucht springen.

Wint de rijkste campagne? Mooi niet

Mitt Romney haalt meer geld op dan Obama. Is dat een probleem? Nou ja, het zou mooier zijn als Romney niet zoveel geld had maar uiteindelijk maakt het niet uit. Het presidentschap kun je niet kopen. Sinds het Supreme Court de grondwet zo perverteerde dat rijken eindeloos mogen bijstorten doet het bedrag per se voor Romney er ook niet toe, de superpacs kunnen vrij hun gang gaan

Obama haalt minder omdat hij niet die honderdduizenden kleine cheques binnenkrijgt die in 2008 zijn campagne een echte grassroots campagne maakten. Logisch, zowel vanwege de economische crisis (waar de rijke Romney aanhangers geen last van hebben) als vanwege de incumbency. Zo gaat het.

Maar Obama heeft zijn geld inmiddels al heel praktisch besteed: vooral aan get out the vote en register plans. Daar zit namelijk het grote gevaar nu de Republikeinen de ID regels in verscheidene staten hebben aangescherpt om Democratische kiezers te weren. Lijkt me een goede investering.

De hetze

De Wakker Krant is een ware hetze tegen Mart Smeets begonnen. Voelt Sjuul de pols van de burger of is dit een georganiseerde actie met diepere achtergronden die ik niet ken? Je zou er haast weer sympathie door opvatten voor de borreltafelheer.

Maar waarom zou je de Wakkere regeringskrant serieus nemen? Misschien omdat hun hetzes soms succes hebben. Het kostte ons de verstandige kilometerheffing. Maar verder? Wat moet je met een krant die deze kop op zijn site zet: 'Obama wil minder schietpartijen in de VS'? De editor had het te druk met de volgende nipplegate, denk ik.

Wat was er eigenlijk mis met spreiding van macht, inkomen en kennis?

PvdA voorzitter Hans Spekman opende vorige week de verkiezingscampagne. Hij kwam met heel concrete aanvallen op de SP. Op zich begrijpelijk, al is het pijnlijk vast te stellen dat de SP nu de vijand is van de PvdA. Maar ja, wie als kiezer zijn buik vol heeft van Mark Rutte als mislukte premier en hem en zijn belangenbehartigerspartij niet nog eens een vrijkaartje op het Torentje wil geven, kan nauwelijks anders.

De PvdA zit in de hoek waar de klappen vallen en terecht. Voor het eerst in mijn leven overweeg ik SP te stemmen, als wanhoopsdaad om te voorkomen dat een visieloos midden of zelfzuchtig rechts Nederland vorm blijft geven.

Strategisch kiezen tegen Rutte, dat is één reden om niet PvdA te stemmen. Maar het wordt gemakkelijk gemaakt omdat de PvdA niets te bieden heeft. Want de vijand van de PvdA is niet de SP, of niet Rutte, maar de vijand van de PvdA is de partij zelf. In plaats van trots te staan voor de sociaal democratische verworvenheden, noodzakelijke aanpassingen daarvan voor te stellen en op basis van een trotse geschiedenis een visie voor de toekomst te bieden, biedt de PvdA een slap verhaal. Het doet me denken aan wat Abraham Lincoln eens zei over zijn tegenstander: hij biedt een visie 'zo slap als de homeopatische soep getrokken uit de schaduw van een van de honger gestorven duif'. Dat soort slappe hap biedt de PvdA. Het bleek al bij eerdere verkiezingen gevoerd onder de defaitistische, ultieme Calimero-slogan 'het moet eerlijker'. Verdomd, het moet eerlijk.

Anders dan Hans Spekman en Diederik Samson kan ik me Joop den Uyl nog herinneren. De grote linkse samenwerking van de jaren zeventig, de hoop dat de grip van de katholieken en conservatieven gebroken kon worden. Toegegeven het was niet allemaal fantastische en arrogantie en pure dogmatische domheid leidden tot het slechtste naoorlogse kabinet ooit, dat van Wiegel/Van Agt met het permanente begrotingsgat van Fons van der Stee, een katholieke voorganger van De Jager. Den Uyl inspireerde ook al stelde hij teleur.

Ronald Plasterk, meer van mijn leeftijd dan Spekman en Samson, verwees vorige jaar in zijn uiteindelijk gefnuikte kandidatuur voor het fractieleiderschap van de PvdA, naar Joop den Uyl als de man die hem ooit had verleid om met politiek bezig te zijn. We hoorden er verder weinig van en Plasterk kreeg meteen het verwijt van opportunistisch en onverstandig nostalgisch denken over zich heen. Dat was jammer want Joop den Uyl is niet de slechtste persoon om weer eens wat ideologische veren te steken in het kale achterwerk van de sociaal democraten. Misschien moeten de jonkies Spekman en Samson nog eens langsgaan bij Plasterk en vragen hoe dat nou kwam dat je in die tijd thuis bleef voor de politiek op zatermiddag, naar verkiezingsbijeenkomsten ging en in het algemeen, betrokken was bij de samenleving.

Met name de oude slogan 'spreiding van macht, inkomen en kennis' lijkt mij nog steeds, of misschien, nu weer, een prima vlag om sociaal democratisch onder te varen. Want was is daar nou precies mis mee, met spreiding van die drie dingen? Voor zover het werkte, is dit het beleid dat van Nederland een inclusieve samenleving heeft gemaakt die aan hen die zich willen inspannen de kans biedt om vooruit te komen. Het is deze samenleving die wordt bedreigd door de ondankbare en zelfzuchtige grootverdieners die de inkomensongelijkheid in Nederland hebben doen groeien en zich niet willen realiseren dat zij hun welvaart evengoed danken aan de gemeenschap van álle Nederlanders. We hebben het niet over nivellering en niet eens over eerlijk delen. Nivellering heeft terecht zijn aantrekkingskracht verloren, als de term die ooit al had. Maar wel over medeverantwoordelijkheid, ja, haal ook dat oude paard maar weer van stal: het is een zaak van solidariteit. Uiteindelijk berijdt de begenadigde zelfpromotor Hans Wiegel al decennia zijn oude paardje van zelfzucht en anti-overheidsdenken, met nu achterop in het zadel Mark Rutte, een ex-liberaal die meer houdt van macht dan van liberalisme. Het Nederland van Wiegel en Rutte tegenover het Nederland van Den Uyl en Samsom, waarom niet?

Spreiding van macht? Na twee jaar waarin twee partijen met iets meer dan vijftig zetels via de achterkamer geregeerd hebben met verwerpelijke steun van de meest machtsbeluste veteraan aan het Binnenhof, is duidelijk dat spreiding van macht urgenter is dan ooit. Niet alleen de macht van de insiders, de geslaagden en de beschermers van hun eigen belangen mogen ter discussie gesteld worden, ook de macht van de gevestigde partijen die neuzelen over de éénmanshow van Geert Wilders zonder zelf een alternatief te bieden dat gewone burgers aantrekt en stimuleert om mee te doen. De PvdA heeft een welverdiende reputatie van bureaucratische belangenbehartiging en, net als de andere partijen, van het parachuteren van partijgenoten op goed gevuld pluche.

De spreiding van kennis is beter geslaagd, op het eerste gezicht, al stemt de geleidelijke teloorgang van ons onderwijs niet gerust. Dat de PvdA voor die teloorgang mede verantwoordelijk was, maakt het niet minder ernstig.

De ideologisch veren die de PvdA heeft afgeschud onder Wim Kok zijn niet vervangen door enige richtinggevende ideeën, laat staan een ideologie die coherent en doordacht is. Lincoln had het over een uitgehongerde duif, maar de PvdA is zonder ideologie een kale kip geworden en daar kun je geen veren van plukken, hij ziet er alleen maar armetierig uit.

Natuurlijk moeten we niet terug naar Den Uyl. Dat zegt niemand. De samenleving is veranderd, successen zijn geboekt, nederlagen geleden. Maar als geheel is onze inclusieve samenleving een daverend succes. Onze verzorgingsstaat is in de grond van de zaak een waardevol bouwwerk dat mensen in staat stelt het beste te maken van hun capaciteiten - als ze dat zelf willen en er zelf hard voor werken. De snelle emancipatie van de arbeiderskinderen, nu gevolgd door de te weinig gewaardeerde successen van de kinderen van migranten (ook in de emancipatoire PvdA onderschat), bewijst dat in Nederland sociale mobiliteit zit ingebakken in het systeem. Dat moeten we vooral zo houden. De Nederlandse droom is sterk en moet dat blijven. Iedereen in Nederland moet kunnen hopen op een beter bestaan.

Nostalgie is geen goede raadgever en evenmin is dat behoudzucht of kortzichtig conservatisme als dat ertoe leidt dat zich links of progressief noemende partijen blijven vasthouden aan regelingen enkel en alleen omdat ze ooit gemakt zijn. Sociaal democraten moeten het lef hebben om alles ter discussie te stellen, alles te heroverwegen en dan bij het weer in elkaar zetten van hun ideale samenleving, of althans de weg daarheen want het is natuurlijk een nooit eindigend proces, het goede te behouden en het minder goede te vervangen.

Gezien de conditie van de sociaal democraten hoeven we voor overmoed niet erg bang te zijn. Laten de ogenschijnlijk murw geslagen leiders van vandaag zich herpakken en gewoon een beginnen dan met het omarmen van wat de sociaal democratie in Nederland tot stand heeft gebracht. Het is een goed startpunt voor programmatische helderheid. De tijd is kort voor 12 september maar laat in elk geval zien dat je het begrepen hebt.

En ja, gooi er dan ook maar meteen de slogan in van het enige progressieve kabinet dat we ooit gehad hebben. Er is niets mis met spreiding van kennis, macht en inkomen en als doelstelling is het nog steeds urgent. Zolang ik bij Roemer meer zie dat me aan Den Uyl en de oude sociaal democratie doet denken dan bij de huidige PvdA is het lastig om niet inderdaad strategisch anti-Rutte te stemmen. De PvdA verdient beter maar niet als ze zichzelf niet herpakt.

6 augustus 2012

Romney message of the day: leugens over mijn belastingen

Ja hoor, al weer een heel weekend weg aan geruzie en nogal kras taalgebruik over Romney's belastingen. Nou ja, het ging over de stelling van senator Reid dat Romney al tien jaar geen belasting heeft betaald, maar daarmee gaat het dus over .. Romney's belastingen. Het had de Obama campagne niet beter kunnen uitkomen. Al dit gepraat betekent dat er niet wordt gesproken over zijn kwetsbaarheid op economisch gebied. Het gaat steeds maar over de puissant rijke Romney die geen belastingen betaalt. Dat definieert Romney beter dan wat dan ook. Precies wat Obama zich zou wensen.

Heeft de president senator Reid geïnstrueerd? Nee, natuurlijk niet. Maar Reid weet heel goed wat goed is voor de Democraten. Is hij kwetsbaar over vier jaar als er in Nevada een senator gekozen moet worden? Natuurlijk, maar dat was hij al in 2010 toen alleen een minkukel van de Tea Party als tegenstander ervoor zorgde dat Reid overleefde. Reid offert zichzelf op. Hij hoopt de senaatsmeerderheid te behouden - al of niet met de onafhankelijke senator van Maine en de vicepresident. Als dat niet lukt is zijn rol toch uitgespeeld. Dus speelt hij het nu hoog. Nevada. Casino's. Weet u wel? Pokeren. Romney speelt een verliezende hand.

Onze man aan de borreltafel

Oh, gelukkig. Ik dacht dat ik de enige was die acuut onwel werd zodra Mart Smeets te zien of te horen is. Omdat ik vliegende uitslag van hem krijg, kijk ik niet naar zijn borreltafel en schakel naar België bij het wielrennen. Ik dacht dat het een hoogst persoonlijke afwijking was, misschien een genetische afwijking die me niet doet genieten van Nederlands babbelkont. Ik dacht dat hij razend populair was, die Mart.

Nou vertelt de Wakkere Krant me dat hij zuigend alsof zijn leven ervan afhing een brave volleybalster die aan tafel zat als reisgenoot van een beach volleyballer (tja, je moet soms diep in de ton schrapen om gasten te krijgen) omdat ze zelf zich niet had gekwalificeerd tot tranen had gebracht. Emotie tv, daar schijnt Mart goed in te zijn. Diepgravend in de ziel. De Wakkere lezers vonden het maar niets. Ik dacht: waarom gaat zo'n meisje bij die eikel aan tafel zitten.

Als je Marianne Vos bent of Naromi Kromowidjojo dan moet je wel, schijnt het. Het is een last, zo'n gouden plak winnen. Dan moet je je aan Mart onderwerpen. Maar nou blijkt ook ons toonbeeld van hollandse nuchterheid (nou ja, de enige ncuhtere Nederlandse, maar vooruit) Naromi de zwemster met de moeilijke naam zich ook te hebben laten ontvallen dat het ergste er al op zat, want ze was 'al bij Mart Smeets geweest'.

Leuk, zou het tijd zijn voor een rondje Smeets-bashen?

Laat ik de publieke omroep ook eens een complimentje maken. Tussen alle reclameblokken door hadden ze uitzonderlijk goed commentaar en toelichting bij het zwemmen. Hoge ellebogen, vlinderkickslagen, trainingsbeesten: het werd allemaal heel goed uitgelegd. Petje af.

Het ene bloedbad is het andere niet, en nu over tot de orde van de dag

Ik kan u gerust stellen. Deze week geen afstompende want in oeverloze herhalingen vervallende 'discussies' over wapenbezit en die maffe Amerikanen. Hoewel dat een goede zaak is - de steriele discussie over het second amendment is nutteloos omdat argumenten niet gelden maar politieke macht - roept het de vraag op waarom nu niet en twee weken geleden bij het Batman bloedbad wel?

De helft van het aantal doden. Zou dat het zijn? Deze moordpartij in Wisconsin is meer business as usual dan die andere. Geen Batman film met in het woordgebruik van de media 'onschuldige burgers' (alsof er schuldige burgers zouden zijn die wel mogen worden neergeknald) maar een tempel vol met Sikhs. Maakte het dat moeilijker om mee te identificeren?

De schutter is dood en zal niet met rood haar of zo bij de rechtbank opduiken. Zou dat het zijn?

Of is het simpelweg 'back to normal'? Tot tien doden bij een massamoord is het routine. Gebeurt om de haverklap in de VS. Zijn we inmiddels zo afgestompt dat het steeds grotere getallen zijn die ons tot verontwaardiging leiden over de samenleving die de NRA heeft geschapen? Te dicht op elkaar? Tussen Columbine en Batman zaten een paar jaar (met overigens de moord van dertig studenten bij Virginia Tech - maar die maakte ook al minder los, terwijl het ook om een psychiatrisch patiënt ging die over the counter zijn wapens had gekocht).

Wat zou het zijn?

5 augustus 2012

Met dank aan de NRA, deel 3412

Weer een schietpartij. In Wisconsin. Zeven doden, minstens. En veel gewonden. En niemand die aan het NRA advies had gedacht om een wapens mee naar de kerk te nemen. Eigenlijk is het hun eigen schuld. De NRA heeft geen commentaar.

Fans van de Republikeinen, in Engeland en bij ons

The Economist wordt steeds meer Republican minded. Hoewel ze in 2008 aan Obama de voorkeur gaven boven de ploeterende McCain, hebben ze vier jaar lang kritische artikelen geschreven over Obama en de Democraten. Dat is natuurlijk de taak van een kritisch blad maar het gaat veel verder dan dat. Niet alleen wordt Obama kritisch aangepakt, het blad heeft ook meer sympathie voor de anti-overheidszeloten en rechts christelijke mafketels dan je zou verwachten van een denkende redactie.

De reden is, denk ik, want bij the Economist met zijn niet ondertekende artikelen weet je het nooit (overigens ben ik een groot voorstander van niet ondertekende artikelen, maar dat terzijde), dat de correspondenten van steeds meer ver-Amerikaniseerd zijn. Ze zijn goed ingevoerd in de Amerikaanse samenleving en soms schrijven ze er mooie boeken over. Lange tijd vond ik The Economist een mooi anti-gif voor al te Europese gedachten over Amerika maar ze lijken het perspectief een beetje kwijt. Een ander voorbeeld van een overboord gegane correspondent was de FT man in Washington Gerard Baker die ergens rond 2005 overstapte naar Murdochs Times of London omdat hij zo pro Bush was geworden dat de FT het gênant vond. Bij ons was Charles Groenhuijsen een voorbeeld van going native.

Terug naar the Economist. Steeds vaker zie ik daar artikelen die passen in het gepolariseerde klimaat van Amerika en die meestal de kant uitwijzen van de Republikeinen - weliswaar de businessvleugel maar ze nemen de sociaal conservatieven daarin mee als een positieve factor. Het kan zijn dat het aan mij ligt. Dat de afkeer van de machtsgreep van de Bush/Cheney bende en het kapotmaken van de Amerikaanse samenleving door zelfzuchtige belangenbehartigers in het Congres me steeds minder ontvankelijk maakt voor die visie op de samenleving. Misschien, maar als ik de Lexington rubriek van de Economist bekijk en de kortere artikelen in de United States rubriek dan merk ik wel degelijk een verschuiving. Vreemd. Is het vanzelfsprekende kritiek op de macht of is het een afkeer van Obama?

Minder relevant want kleuterspel is mijn observatie dat in het Nederlandse mediaklimaat steeds vaker een begripsvolle houding is te zien voor Republikeinen. Natuurlijk hoef je Derk Jan Epping, de chief lobbyist van de Republikeinen niet serieus te nemen, en kun je zijn visie op de wereld gevoeglijk negeren, maar hij krijgt toch wel mooi een platform in de NRC. Of zou het een kleurverschuiving van de krant zijn met Baudet als andere vlaggendrager van het conservatisme?

Het internet is vrij. Iedereen kan er zijn keutel neerleggen, zoals ik ook hier doe. Hoewel de meeste sites weinig bezoekers hebben, constateer ik dat clubjes van Amerika liefhebbende bloggers toenemende sympathie koesteren voor Republikeinen en Romney. Soms is dat een slimme strategie voor een mediabewuste journalist: Hilversum is altijd op zoek naar tweestrijd en het valt niet mee om pro-Republikeinse zegslieden te vinden. Wie zich zo afficheert, kan op een stoel aan tafel rekenen. Soms zijn het ware gelovigen zoals Bart Jan Spruyt die met verve Sarah Palin aan kan prijzen, of de conservatieven van de website dagelijkse standaard, waar moslim bashen en Obama aanvallen in één moeite door gaan. Joshua Livero mocht Palin zelfs adviseren, niet dat ze daar wat geloofwaardiger door is geworden. Laten we zeggen dat je in Nederland meer opvalt als Palin aanhanger of Romney bewonderaar, of acoliet van Ron Paul, dan als fan van Obama. Zo gezien, slimme strategie. Of zouden ze het allemaal menen en mis ik een revolutionaire conservatieve omslag in Nederland?

Moeilijker te verklaren is waarom een PvdA aanhangwagen als de BKB Academie zo ruim denkt en ook vriendelijk kijkt naar de Republikeinen. Misschien is het omdat ze graag deelnemen aan of mensen sturen naar beide campagnes en debating academies populair zijn. Amerikaanse verkiezingen zijn hot, sinds je als deelnemer aan een campagne een carrière kunt bouwen als deskundige. Veel jonge enthousiasten staan te trappelen om de volgende Kristen Verdel te worden. Kay van der Linde heeft een kapitaal verdient met het uitmelken van een klein rolletje in een Giuliani campagne.

En de organisatoren van reisjes voor politieke junkies moeten natuurlijk ook beide kampen warm houden - en hebben er een gevestigd belang bij de verkiezingen spannender te maken dan ze zijn. Met een beetje geluk mag je samen met Maarten van Rossem een peperdure reis rondom de verkiezingen maken (op bezoek bij een deputy undersecretary of commerce, kijken bij een stembus), of als je minder goed bij kas zit, kun je naar zijn cabaretvoorstelling. En anders zit je wel in een van de honderden fora die de komende weken georganiseerd gaan worden. Vindt maar eens een Romney fan. Ze bieden zich aan op de blogfora.

Deze verkiezingen zijn, hoewel ze minder spannend en minder interessant zijn dan die van 2004 of van 2008 toen de uitslag minder voorspelbaar was en de onderwerpen scherper, razend populair in Nederland. Of niet? Zou het zo zijn als met deze sportzomer? Dat de media zelf besloten hebben dat zij het interessant vinden, er daarom eindeloos aandacht aan besteden, en het daarom interessant gevonden wordt? Er wordt wat afgeluld. En hoe meer ze lullen, hoe belangrijker het lijkt.

Het klinkt alsof ik hier een persoonlijk appeltje heb te schillen met deze al of niet erg deskundige deskundigen. Dat risico neem ik maar (en met de ergste onzinverkondigers en historisch slecht onderlegden zou ik dat inderdaad graag doen). Persoonlijke kinnesinne aside, ik denk dat mijn observatie correct is: Nederland lijkt werkelijk te stikken van de Amerika deskundigen. Toen ik nog een blad had over Amerika had ik als motto dat iedereen alles over Amerika leek te weten maar dat het uiteindelijk het bekendste onbekende land was. Dat is nog steeds zo. Verder iedereen een spannende en profijtelijke verkiezingsstrijd toegewenst. U kunt mij boeken.

4 augustus 2012

De man zonder moed

Dat Mark Rutte geen politiek moed heeft, dat wisten we in Nederland al. Voetveeg van Wilders, in de kamer voor joker gezet, geen lef om het Polenmeldpunt te veroordelen, geen staatsmanschap in Europa. Het komt hem vooralsnog nog niet op schade te staan. De VVD kiezer heeft andere belangen. Maar in Brussel weten ze wel wat ze aan hem hebben. Mooi verhaal in de Volkskrant over onze labbekakkerige positie. We verdienen het.

3 augustus 2012

Ach die Mitt toch, hij lijkt wel een beetje op Groen Links: je kunt niets goed doen

Senaatsleider Harry Reid kwam met een ongenuanceerde maar scherpe aanval op Romney: hij heeft tien jaar lang geen belasting betaald. Hoe Reid dat weet? Hij weet het niet maar daagt Romney uit om te laten zien dat hij, Reid, het fout heeft.

Romney was zo dom om er op in te gaan. Hij beschuldigde Reid van ongefundeerde beschuldigingen. Tja, hoe kun je dat laten zien? Door inderdaad die belastingopgaves van de afgelopen acht jaar, pak weg, vrij te geven. Domme Romney.

Zo blijft de focus op Romney's inkomen, zijn belastingen - al of niet betaald - en zijn rijkdom. Daar is geen eer aan te behalen en het leidt af van waar Romney werkelijk over wil praten, de economie. En hij blijft maar doorgaan. Die belastingen worden echt wel openbaar, maar zo heeft hij kostbare weken verloren.

Charles Krauthammer en andere rechtse commentatoren, Wall Street Journal types, hebben Romney's buitenland tripje geprezen. Ze doen dat vooral om ideologische redenen. Degenen die menen dat Romney in elk geval tevreden is met de aandacht in specifieke doelgroepen kunnen best gelijk hebben maar dan gaat Romney deze verkiezingen verliezen. Hij heeft geen enkele kiezer die niet toch al Republikeins zou stemmen overgehaald. Poolse katholieken? Alsof die Democratisch zouden stemmen en door Romney's bezoekje overgehaald moesten worden? Amerikaanse joden? Die stemmen in overgrote meerderheid Democratisch omdat ze verstandig zijn. Ze hebben net zo'n hekel aan Nethanyahu als Obama heeft. Iemand overgehaald? Forget it.

De enige factor waarover Romney tevreden mag zijn is het nog fermer in zijn kamp halen van de Las Vegas miljardair die hem financiert - en die eerder Gingrich overeind hield. Blijkbaar iemand die houdt van lost causes.

Romney moet inderdaad maar snel met zijn vp kandidaat komen, hebben we ten minste iets positiefs te melden. Totdat blijkt dat die acht jaar belastingaangiften openbaar maakt. Nee, ik kan me niet voorstellen dat ook maar iemand in het Romney kamp tevreden is - of het moeten nog grotere klunzen zijn dan ik dacht.

2 augustus 2012

Romney is gewoon niet geschikt en toont dat

Republikeins kandidaat Mitt Romney krijgt nu ook onder uit de zak van Thomas Friedman, de commentator buitenland van de New York Times. Republikeinen zullen daar weinig om geven maar het onderstreept nog eens hoe ernstig het falen van Romney was tijdens zijn buitenlandse tripje. De cartoon in de Trib was prachtig: Romney beladen met koffers, hinkend met zijn voet in zijn mond bij de security control op het vliegveld. U brengt meer bagage mee terug dan waarmee u heen ging, merkt een van de controleurs op. U kunt u schoenen (voet in de mond) uitdoen op uw gemak, zegt de andere.

Ik denk dat Romney het lot tegemoet gaat van een voorganger gouverneur van Massachusetts, Michael Dukakis. Van Dukakis dacht je ook dat hij een degelijke man was, ervaren bestuurder, verstandig en bedachtzaam. Na de inderdaad onfrisse campagne van de oude Bush (die kon er ook al wat van) waren ook de Dukakis fans ervan overtuigd dat hij moeizaam gezien kon worden als presidentieel materiaal. Zo ook Romney. Keurige man zonder opinies, redelijk bestuurder misschien zelfs een begenadigd zakenman, geen persoonlijke risico's a la Billyboy met deze niet koffie of alcohol drinkende nerd. Maar geleidelijk aan duikt een ander beeld op: Romney is gewoon niet geschikt. Never mind dat de Republikeinen levensgevaarlijk zijn aan de regering, deze man, deze individuele persoon kan het niet.

De Obama campagne zal niet flauw zijn (en die van Romney evenmin) maar in zekere zin is dat allemaal onnodig. Romney, left to his own devices, zal zelf laten zien dat kiezers hem niet kunnen vertrouwen in het hoogste ambt.

Sport verbindt ons?Houdt Hilversum in stand!

In de NRC fietste een journalist van de krant gisteren een stukje op met een publieke omroep bobo. Sport is onze heilige graal, meende deze. Iedereen wil het zien, iedereen wordt er enthousiast van en het is een taak van de publieke omroep om dat ons allemaal voor te schotelen. Op alle drie die terrein heeft hij het fout maar het past in het stupide denken over de publieke omroep dat het bestel beheerst.

Deze 'sportzomer' laat ons goed zien en horen wat het betekent om met deze 'visie' geconfronteerd te worden. Er is geen ontsnappen aan. Dat betekent dat de publieke omroep in die periode niets anders doet dan ons bestoken met sport en vooral op een puberale manier het verdriet over Nederlandse teleurstellingen verwerken. Maar waarom is dat eigenlijk een publieke taak? De omroep bobo denkt dat het het enige is dat ons bindt, dat ons patriottisch maakt en identiteit geeft. Gelukkig is dat niet zo, het zou een pathetische vertoning zijn als er niet meer was. Is er meer? Een legitieme vraag maar de publieke omroep zal niets doen om een gapend vacuüm op te vullen, integendeel.

Nederland kent de ergste mix van een publiek en niet publiek bestel. Eindeloze reclame om de centen binnen te halen voor die dure sport. Om de haverklap moeten we er even uit voor blokken reclame. Op Sporza, de Belgische publieke omroep, hebben ze geen blokken maar af en toe een tien seconden beeldje van de sponsors. Op de BBC doen ze het zonder reclame (maar inclusief de patriottische rimram van team GB). Waarom doen wij het publiek als het op eenniet publieke manier moet worden uitgewonnen? Voor sport geldt hetzelfde als voor Boer zoekt vrouw. Te land ter zee, De slimste Maarten en andere flauwekulprogramma's: laat de commerciëlen het maar doen.

Het probleem is niet de sport en het is evenmin de bobo visie op onze identiteit. Hilversum lult maar wat, alles om zichzelf overeind te houden. Opportunisme troef. Het systeem deugt niet, deugt al jaren niet en er zal niets aan veranderen wegens gebrek aan politieke moed of creativiteit. En dus heeft de bobo gelijk en houden we het systeem dat we verdienen.

1 augustus 2012

Romney's reisje

Terwijl de Republikeinse lobbyist in vaste dienst van de NRC, Derk Jan Eppink, de lof zingt van de neoconservatieve vleugel van de Republikeinen en manhaftig probeert Obama weg te zetten als een buitenlandse politiek mislukking (good luck daarmee, de kiezers weten wel beter) rondde Romney zijn bezoek aan de wereld af met opnieuw een relletje. Deze keer was het niet Romney zelf die iets doms zei - hij zei juist helemaal niets - maar zijn adviseur die journalisten die geen enkele kans hadden gekregen met Romney te praten, vertelde dat ze zijn reet konden likken.(Overigens citeert Eppink, omdat het in zijn kraam te pas komt, Rasmussen opinie peilingen, juist niet heel betrouwbaar en de enige peiler die Obama achter Romney zet - maar dat terzijde.)

Het zal de verkiezingen niet beïnvloeden, althans niet direct, maar Romney's reis was een afgang. De aaneenschakeling van blunders maakte duidelijk dat de kandidaat als hij op eigen gezag iets zegt diep graaft in zijn eigen overtuigingen en dan domme dingen zegt. Dat komt niet omdat hij dom is, dat komt omdat hij Mitt Romney is, een verweesd lid van de één procent die geen idee heeft hoe de wereld buiten zijn vier huizen, zes auto's en 250 miljoen dollar eruit ziet. Hij durft niet met journalisten te praten omdat hij weet dat hij het niet in huis heeft. Dát is het verhaal van deze trip. Verspilde tijd want het ging niet over economie, averechts want het toonde Romney als klungel. Campagnes hebben een functie. Ik dacht dat Romney okay was en vooral zijn partij afzichtelijk. Keurige man, soort oude Bush, die geen kwaad kon. Maar zoals ik in 1988 merkte dat Michael Dukakis gewoon niet geschikt was, zo laat Mitt Romney nu zien dat het presidentschap te hoog gegrepen is.

Het bezoek aan Israël was nog in een ander opzicht opmerkelijk. Romney's campagneriedel was niet gericht op joodse kiezers in de VS maar op evangelisch christelijke kiezers in de VS. Vandaar zijn gezelschap van dit soort lui. Het is gevaarlijk terrein want evangelische christenen zijn niet voor Israël of joden uit inherente overwegingen, ze zijn dat omdat het via hun interpretatie van de bijbel iets te maken heeft met de second coming. Nu is Mitt daar ook al op glad ijs want volgens de Mormoonse leer is Jezus al eens teruggekeerd op aarde, in up state New York om precies te zijn, althans, dat was de versie die de charlatan Joshua Smith aan zijn aanhangers wist te verkopen. Maar goed, het ging dus niet over joodse kiezers maar over evangelische kiezers. Altijd risicovol omdat veel gelovigen en een aantal predikanten er onfrisse anti-semitische ideeën op na houden (die overigens tot de jaren zestig heel courant waren in heel de VS) en die zo nu en dan laten ontsnappen. Hoe Mitt zelf denkt over Israël, over Polen en over Europa weten we niet want hij doet alleen 'set pieces' met toespraken vol clichés. Enfin, niet dat het veel uitmaakt, maar het was niet het gloriemoment dat Romney had gewenst. Misschien dat het paardje van zijn echtgenote nog wat goedmaakt door een medaille te winnen in Londen - maar, oh nee, dat zou ook maar weer duidelijk maken dat aandelen in paardjes niet direct gemiddeld Amerikaans zijn.

Terug naar Amerika. Terug naar de vragen over zijn belastingaangiftes. David Brooks klaagde dat deze campagne saai was omdat de kandidaten niet duidelijk hun verschillende maatschappij visies uitstraalden. Onzin, hij is saai om dat Romney een kluns is en Obama gaat winnen. Hun maatschappijvisies zijn maar al te duidelijk en dat is precies de reden dat de uitslag zo is. Een leuke, frisse campagne wordt het er niet van.

31 juli 2012

De Romney campagne scoort opnieuw

Romney is echt in Olympische sferen. Hij maakt er een drieslag van! Na blunders in Londen, twee problemen in Israël (pre-emptive of niet, en Jeruzalem als hoofdstad) weet hij een derde eigen doelpunt te scoren. De man die precies weet hoe je rijk moet worden heeft twee boeken gelezen en daaruit opgestoken dat de reden dat de Palestijnen zo'n laag inkomen hebben te wijten is aan culturele factoren. Het is zeggen dat het nationale inkomen van Nederland in 1941 wat aan de lage kant was omdat de Nederlanders een inferieure cultuur hadden.

Je moet het Romney nageven, hij klinkt steeds oprechter. Hij zegt echt wat hij denkt. Ik geloof dat hij echt gelooft dat de bezetting van de Westbank niets te maken heeft met lage inkomens en achterstand. Zoals hij ook denkt dat armoede in de VS een zelfgekozen toestand is die vanzelf verdwijnt als je de belastingen van de hoogste inkomens verlaagt.

Ik moet zeggen dat het wel een onthullend spektakel is, die zegetocht van Romney door de wereld. Laat eens zien dat je een staatsman bent. Hij doet het toch maar! Het onderscheid met Obama is duidelijk: een ervaren, vrij harde operator tegenover een neuzelaar in de Bush stijl die ons zo de volgende oorlog in gaat rommelen.

Als u denkt dat ik wat al te hard oordeel, lees vandaag het commentaar van Gideon Rachman in de Financial Times. Inderdaad, onvoorstelbaar dat de Republikeinse kandidaat en zijn entourage niets hebben opgestoken van de ervaringen van de desastreuze Bush/Cheney jaren. Wilt u er meer van, stem Romney!

In de Trib ook een mooi verhaal over armoede. De auteur stelt vast dat er veel bereikt is, ook al is de armoede sinds 2000 weer hand over hand toegenomen. Reagans kreet dat we tegen armoede hebben gevochten en dat de armoede won, is inderdaad onzin. Zonder de Great Society wetgeving van Lyndon Johnson zouden miljoen bejaarden in armoede leven. Maar waarom is armoede opnieuw gestegen na de Clinton jaren?

Er zijn te veel banen met een te laag inkomen. Als je full time werkt tegen het minimumloon in de VS dan kom je niet boven de armoede grens en tientallen miljoenen mensen moeten dat doen. Terwijl Republikeinen steeds verhogingen van het minimumloon of extra voorzieningen (zoals een serieuze ziektekostenverzekering) tegenhouden, gaat de economische groei naar de top tien procent, meer in het bijzonder en extra naar de top één procent, de club van Romney en zijn belastingontlopers. Een andere reden voor de gestegen armoede is de teruggedraaide welfare - door president Clinton, niet door een harteloze Republikein.

Maar de sommen en de cijfers zijn tamelijk eenvoudig. Onder Republikeinen stijgt het aantal armen in Amerika, zowel absoluut als procentueel. En laten we ook niet flauw zijn, de economische groei de afgelopen veertig jaar was nooit hoger dan onder de Democraat Bill Clinton. Het enige overschot dat de VS in vijftig jaar heeft gehad was onder Clinton. De grootste tekorten zijn gecreëerd door Republikeinen (Reagan en kleine Bush met zijn onbetaalde oorlogen). De grootste inkomensverschillen: onder en dankzij Republikeinen.

Ik ben Romney dankbaar. In al zijn onschuld (hij vindt zoveel normaal dat een gemiddelde burger als luxe beschouwt, laat staan een arme sloeber) laat hij precies zien waar de verkiezingen over gaan. Goed dat hij ze niet kan winnen.

30 juli 2012

Romney werkt aan zijn imago

Ach die Mitt. Nou weer in Israël. Gaat hij daar heen om de evangelische christelijke kiezers in Amerika te plezieren (niet de joodse kiezers, die stemmen gewoon Democratisch) en dan maakt hij weer fouten. In zijn oorlogsrede verkondigde Romney dat hij alles zou proberen om Iran van de bom te houden, niet direct een onderscheid met Obama. Hij vond ook dat Israël het recht heeft zichzelf te verdedigen, wat een forse aanpassing was van wat zijn neoconservatieve loopjongen eerder had gezegd, namelijk dat Israël recht had op pre-emptive action.

Zelfs de toondove Romney realiseerde zich dat de zelfs de evangelische kiezer, bruisend van anti-semitische gevoelens wachtend op de second coming, wat minder enthousiast zou zijn over de volgende pre-emptive war in het Midden Oosten. Ze zouden zich eens kunnen realiseren dat Romney van de partij is van de Cheney bende, dezelfden die Amerika twee onbetaalde oorlogen in de maag splitste.

Op naar Jeruzalem dat Romney de ongedeelde hoofdstad van Israël noemde. De held! Hij is het op dit terrein eens met zijn Nederlandse bondgenoten bij de PVV, CU en SGP mar internationaal gezien is het een idioot standpunt, in strijd met allerlei regels. Ook nog onverstandig, maar dat terzijde. De VS is nauwelijks partij in het Midden Oosten omdat Nethanyahu niet wil spelen. Het helpt niet als Amerika zonder enige restricties in het Israël kamp zit. Nou ja, niets helpt, want er komt geen regeling, niet onder Democraten en niet onder Republikeinen. De geschiedenis zal zijn eigen spel spelen met Israël en het zal door het land zelf bepaald worden.

Enfin, Romney overzees is al niet veel beter dan Romney in eigen huis. Obama kan Cameron parafraseren en zeggen dat het gemakkelijk is om een economisch beleid voor te stellen 'in the middle of nowhere'. Het was ook onthullend. Ik dacht dat Romney min of meer competent was, ook al zou het een ramp zijn als zijn partij de macht zou terugkrijgen na acht jaar puin veroorzaken. Maar nu blijkt steeds meer en keer op keer dat Romney gewoon niet geschikt is. Hij heeft het niet.

Sorry, they're British.

Ach wat moet je over die Olympische Spelen zeggen? Leuk om naar te kijken zolang je Mart Smeets maar buiten de deur kunt houden. Er is altijd Sporza of de BBC om het ongelooflijke geneuzel op de Nederlandse televisie (en nog erger op het deerniswekkende radio 1) te ontlopen.

Mitt Romney ten spijt, was de openingsceremonie indrukwekkend en veel belangrijker, ook nog leuk. Geweldig zoals Britten zichzelf met enige ironie en vooral met humor kunnen beschouwen. Bond en Queenie? Ik zie het Trix niet doen. Wij hebben trouwens ook geen Bonds in de aanbieding. Rowan Atkinson was weer fantastisch. Ik vond Black Adder altijd leuker dan Mr Bean, maar dit was goed getroffen.

Knap ook hoe die Engelsen op het laatste moment nog een eerbetoon aan de National Health Care in elkaar hadden gedraaid, enkel om die ploeteraar van een Mitt Romney in de zeik te nemen. Klasse. Het eerbetoon aan de sixties, aan swinging London, de televisieseries: het was allemaal even plezant.

Het doet je onbewust afvragen hoe Nederland zoiets zou doen. Klompen, tulpen en wiet? Het is de duivel tarten om deze vraag te stellen want er zijn blijkbaar echt mensen die serieus menen dat we moeten proberen dit bobo-festijn in ons poppenhuis te organiseren. Er zijn zelfs ministers die er miljoenen voor verspillen, ergens in een achterafje in de begroting. Ik ben er mordicus tegen. Wij kunnen het niet maar vooral, we willen het niet. Vrije banen voor de bobo's? Daar begonnen die corrupte Fifa bonzen ook al over te zeuren toen we het WK probeerden. Nu heeft de VVD er al vijf banen voor aangelegd waar we nu 's nachts 130 mogen scheuren, maar toch, onverstandig. Niet doen. Niet willen.

Een kleuterland moet zich beperken, zich met kleuterdingen bezig houden. Ach wat zeur ik, we hebben er het geld ook niet voor en ook niet voor over als het er op aan komt - hoewel we erg goed zijn en HSL en Noord-Zuid trucs. Maar het is weggegooid geld. Het levert vele bobo's veel centen op (hadden we die zakkenvuller van een Gullit niet overgehaald om ons WK te verkopen?) maar de rest van Nederland alleen maar ellende.

Gewoon maar genieten van de sport en van Romney's blunder.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors