29 september 2009 - 12 oktober 2009
Like ons op Facebook

29 september 2009 - 12 oktober 2009

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

12 oktober 2009

De zelfmoordmissie van Jongerius

Het is bijzonder amusant om te zien hoe mevrouw Jongerius haar hand heeft overspeeld. De PVV is meer toxic dan ze dacht en haar eigen leden vinden de AOW blijkbaar niet alles overheersend genoeg om daarvoor ook met de duivel en zijn ouwe moer een deal te maken. Het is nog niet helemaal duidelijk wat de belangrijkste componenten in deze toxic mix zijn. Afkeer van de PVV leeft natuurlijk breed onder FNV leden maar ongetwijfeld zitten er ook veel PVV kiezers in de achterban. Het wordt nog interessant hoe de FNV die spagaat oplost. Zo modern, zo ruimdenkend, zo sociaal zijn de leden blijkbaar niet. Hoe precies Jongerius daarin zit, is ook niet helemaal duidelijk. Ze wil kracht zetten, laten zien dat in het door de werkgevers beëindigde SER overleg de vakbonden niet zomaar opzij gezet konden worden. Ze wil macht, kortom. Dat kon haar nog wel eens opbreken. Ten slotte de AOW zelf. Hoe sterk leeft dat nou eigenlijk onder de leden van de FNV? De opkomst bij de demonstratie was laag. De OV staking werd verboden maar succes daarvan zegt me helemaal niets omdat het OV om de haverklap het werk neerlegt. Is het verzet tegen die hogere AOW leeftijd eigenlijk wel zo groot als gedacht wordt?

De Hond peilingen zeggen weinig tot niets

Het was opnieuw een fijn weekend voor de PvdA. Nog lager in de De Hond peilingen. Ik geeft weinig voor de concrete getallen van De Hond maar er zitten wel trends in. Maar laten we ook reëel wezen. De gemeenteraadsverkiezingen gaan rare resultaten opleveren die me niet veel zullen zeggen over de Tweede Kamerverkiezingen. Ja, D66 gaat stevig winnen, misschien wel meer dan 20 zetels in kamerpercentages. Maar dat zal de partij bij de parlementsverkiezingen niet kunnen hard maken. Tien zetels is mooi, vijftien een fantastisch resultaat. Meer wordt het niet. De PVV komt over anderhalf jaar ergens tussen de 20 en de 25 uit (ik schat naar de lagere kant). En hoewel de PvdA in de gemeenteraadsverkiezingen flink klop gaat krijgen, zal dat niet zoveel zijn als De Hond nu landelijk voorspelt en zal het een begin zijn van de wederopstanding. Nieuwe fractieleider, misschien nieuwe partijleider. Het equivalent van 60 zetels in 2006 wordt nu, pak weg, tussen de 25 en de 30, niet de 13 zetels van De Hond. Ook het CDA zal stabiliseren om dan na de gemeenteraadsverkiezingen op te klimmen. De VVD is lastiger te voorspellen. Ik weet niet wat hun basis is op gemeenteniveau. Maar landelijk zullen ze wel wat terugkomen, straks. SP gaat in beide gevallen verliezen tov 2006. Kortom, die cijfers die De Hond nu op tafel legt, hebben weinig waarde als het erom gaat te voorzien wat er in 2011 gaat gebeuren (en zelfs niet, zou ik zeggen,voor 2010).

Armeens succes voor Hillary

Hillary heeft haar eerste succes binnen met het persoonlijk afronden van de deal tussen Armenië en Turkije. Knap succes gegeven alle gevoeligheden. Meteen doorgaan met Cyprus?

Pakistan glijdt af

Het Pakistaanse leger staat in zijn hemd. De aanval van een paar Talimannen op hun hoofdkwartier, nota bene vorige week al aangekondigd en voorzien door inlichtingendiensten, doet de zorgen over de kwetsbaarheid van Pakistan verder toenemen. Lijkt me een reden te meer om de Taliban een ander speeltje te geven, Afghanistan, zodat ze geen tijd hebben om onrust te stoken in Pakistan.

11 oktober 2009

Een industrie zonder schaamte: de bankiers

In de New York Times van zaterdag schrijft Joe Nocera, een goede business columnist, een scherp artikel tegen het uitkleden van de consumenten beschermings wetging door de bankenlobby. De titel is veelzeggend: 'Een industrie die geen schaamte kent.' De klacht is bekend. De banken zijn genereus gered door de belastingbetaler. In ruil daarvoor doen de banken ... niets. Ze ondermijnen alle pogingen hun risico activiteiten aan banden te leggen en zelfs vrij eenvoudige maatregelen om consumenten te beschermen tegen hun valse verkooppraktijken. De reden? Barney Frank, de Democratische voorzitter van de bankencommissie, heeft de angels eruit gehaald om voldoende steun te krijgen van conservatieve Democratische afgevaardigden (het spreekt voor zich dat de Republikeinen alles doen wat de banken zeggen). Ik zou zeggen, leest u het zelf als u ervan overtuigd wilt raken dat de banken niets geleerd hebben - en wij, domme belastingbetalers, evenmin.

Drie maal niets

In de NRC een debat tussen de drie hoofdstromen (of misschien voormalige hoofdstromen) van de Nederlandse politiek. Van PvdA zijde Monika Sie die, spijt me het te moeten zeggen, niets interessants te melden had. Patrick van Schie van de VVD sprak mij nog het meest aan maar dat komt omdat ik net als hij denk dat ideologie een noodzaak is in de politiek. Je moet een mens- en maatschappijbeeld hebben om beslissingen te kunnen nemen over wat dan ook. Anders moet je iedere keer het wiel uitvinden, kunnen mensen niet voorspellen waar je staat en ligt opportunisme om de hoek. Vandaar mijn scepsis (en ook die van de drie gesprekspartners) over door personen geleide partijen zoals D66 en de PVV. Vraag mensen wat ze vinden van die partijen en ze hebben ze hebben het over Pechtold en Wilders. Vraag waar die partijen voor staan en je krijgt geen antwoord. Dat is gevaarlijk. Van Schie kreeg ook mijn steun in zijn pleidooi voor meer partijdemocratie. Zijn eigen partij wordt gerund door grote meneren.

Mijn partij, D66, door het Haagse establishment, de facto door Alexander Pechtold en Gerard Schouw. Leden komen er nauwelijks aan te pas. Bij D66 mogen ze eens in het half jaar op een congres twee minuten over ditjes en datjes praten, maar echt debat is ver te zoeken, laat staan dat er organen zijn die de fractie van advies voorzien over wat de leden denken. Een partijraad? Ze krijgen in Den Haag acuut uitslag als je het erover hebt (net als over ideologie trouwens: D66 heeft geen ideologie maar richtingwijzers...).

Terug naar die discussie. Sie kwam niet los van gelijkheidsidealen. Gradus zat in de bezuinigingenkramp maar kan tenminste bogen op een partij die ferm zijn wortels heeft in het polderlandschap, of het maatschappelijk middenveld, als u het zo wilt noemen. Van Schie wil een kleinere overheid (maar zat ook te zeuren over bezuinigingen per se). Ik kom meer in de buurt van Van Schie wat dit betreft. De rol van de overheid in ons leven is de cruciale factor. Daar moeten we over denken. Alle uitvoeringsmaatregelen, de 20 procent operaties, ambtenaren commissies: gooi het maar in mijn pet. Dat is allemaal ad hoc gedoe.

Willem IV in Mozambique? Who cares?

Ik heb het debat over de monarchie, dat niet zo heette maar het wel had moeten zijn, de afgelopen week nauwelijks gevolgd. Onroerend goed investeringen van Willem IV in Mozambique? Tja, als je daar de problemen niet van inziet, dan wordt het niets met dat koningschap. Maar moet ik me daar druk over maken? Partijgenoot Boris van der Ham had blijkbaar niets beters te doen en verspilde er zijn tijd aan. Zonde.

Operatie weg met Hamer geslaagd

Zal mij benieuwen hoe lang Hamer overleeft als fractieleider van de PvdA. Nadat Bos en Cuperus gezamenlijk alle poten onder haar stoel zaagden, in de NRC zaterdag een prachtige want treffende cartoon van Woldhek. Een verdorde roos, in de hand van een verdorde dame. Lullig voor Hamer, maar haar uitstraling, haar retorische vaardigheid, haar kwaliteit als gezicht van de partij is nul. Dat kan niet lang meer duren.

Een vergiftigde prijs

Die Nobelprijs voor Obama is een grote sof. Een blamage voor het Nobelprijscomité, een onnodige ballast voor Obama. Ik kan er niets goeds aan ontdekken. Stanpunt.nl belde wat ik ervan vond, dit dus. Dat wilden ze niet, ze zochten iemand die vond dat Obama zijn prijs verdiende. Ik heb ze Prem aangeraden die alles wat Obama doet fantastische vindt. Van die fans moet je het hebben.

9 oktober 2009

Meer last dan voordeel

In verdere reflectie denk ik dat deze prijs voor Obama meer een last dan een voordeel zal zijn. Hij moet zich haast verdedigen om het weinige dat hij tot nu tot stand heeft gebracht op het terrein waarop hij geprezen wordt ook echt die prijs waard te laten zijn. Dat is, puur communicatief gezien, niet gemakkelijk en plaatst hem in een defensieve positie. Zoals wanneer repoters hem vragen: Mijnheer Obama, vindt u dat u deze prijs verdiend hebt? Daarop is nauwelijks een goed antwoord mogelijk.

Obama wint Nobelprijs voor vrede, beetje prematuur

Tja, dat is balen voor al die vervelende scherpslijpers in de VS: Obama krijgt de Nobelprijs voor de vrede. Persoonlijk lijkt het me wat overdreven maar het kan geen kwaad dat ook de haters in Amerika zich eens realiseren dat de wereld leiders als Obama verwelkomt. Hoe lang kun je volhouden dat de hele wereld bestaat uit linkse, socialistische idioten die hun wil opleggen aan een tegenstribbelende bevolking, zoals radioblaters als Rush Limbaugh en Gery Becker en hun door Fox gerunde bedrijven doen? Heel lang, vrees ik. Deze prijs zal hun paranoia enkel versterken want alles wat ze vinden is gebaseerd op angst en haat voor Obama, er zit geen positief element in want ze hebben niets positiefs te bieden, nog qua leiderschap, noch qua programma.

Misschien gezond verstand over Afghanistan

Eerder deze week vreesde ik dat Obama op een zouteloze compromispositie uit zou komen wat Afghanistan betreft. Nu schijnt hij meer naar de Biden-stelling te neigen. Die komt er, kort samengevat, op neer dat de Taliban niet onze vijand zijn. Door hen op te sluiten in Pakistan maken we daar problemen die we niet kunnen gebruiken en kunnen we Al Qaida niet effectief bestrijden. Ergo: laat de Taliban Afghanistan maar runnen, die zullen Al Qaida echt geen onderdak meer geven na hun ervaring in 2001. Zorg dat Pakistan stabiliseert. En dus, geleidelijk aan terugtrekken uit Afghanistan. Het zou de mooiste uitkomst zijn. Ik hoop dat Obama het durft.

Please, Tony, niet Balk

De Economist heeft een mooie cover deze week. Tony Blair die een slapende Europa wakker gaat kussen, onder de kop: 'Wake Europe up'. Er moet wat gebeuren. Tijd verspild, twee verdragen kapot, debat over grondwet verruïneerd. Ah well, kijk naar die cover en probeer u Balkenende voor te stellen als wakker kusser. Genoeg. Wilt u nog meer argumenten waarom Balk gewoon bij ons moet blijven? Hij past bij ons stagnerend land. Europa heeft hij helemaal niets te bieden.

Opsteker voor Obama

Het Baucus plan voor de hervorming van de gezondheidszorg krijgt in een nieuwe, aangepast versie, steun van het Budgetbureau van het Congres. Het zou minder gaan kosten dan gedacht (nou ja, toch nog 800 miljard). Opsteker voor Obama. Geeft meer kans om het erdoor te duwen.

Nieuwe hypotheekproblemen

Ondertussen meldt de NYT dat na Fannie Mae en Freddie Mac nu ook een andere federale garantie instelling van hypotheken dreigt om te vallen, de Federal Housing Administration. Het is een instelling die hypotheken garandeert met lage down payments, waar dus weinig voor is neergelegd in eerste spaargeld. Dat zijn precies die lage inkomens, slechte spaarders die speculeerden op stijgende huizenprijzen. Dat sprookje is uit. Vorig jaar had 20 procent van de hypotheekhouders een probleem. Volgens een van de analisten zou het een belastingbetalers redding vereisen binnen twee jaar. Ook hier bakkeleien de Republikeinen en de Democraten. De Reps wilden Fannie Mae en Freddie Mac al aan banden leggen, nu ook de FHA. Het probleem is dat ze de kans op nog meer faillissementen verergeren.

Republikeinse armoede

Sowieso wordt er deze maand veel geschreven over het totale gebrek aan ideeën bij de Republikeinen. Gisteren in de Trib een mooi verhaal van David Leonardt over de armoede in die kring. De conservatief Bruce Bartlett maakt er een pleidooi in voor een sales tax (BTW). Goed om te horen. De inkomstenbelasting is zo langzamerhand uitgeput als bron voor nieuwe belastinginkomsten. Ook in de Obama campagne liepen mensen rond die BTW wilden. Voorlopig lijken de Republikeinen echter de leiding in handen gegeven te hebben aan kwebbelende radio commentatoren die nergens verantwoording over hoeven te leggen. Maar het is wel aan de Democraten om dat te laten zien en niet zelf door het ijs te zakken. Anders verliezen ze over een jaar een hoop zetels - aan weer conservatievere, Palin/Spruyt stijl idioten.

8 oktober 2009

Operatie nieuwe fractieleider

Natuurlijk was het helemaal niet zo bedoeld (knipoog, knipoog) maar de campagne om Mariëtte Hamer te wippen als fractieleider van de PvdA vordert gestaag. Een alarmerende maar verder niets biedene mail van Samson die keurig werd gelekt, bond de kat de bel aan. Het is nu een kwestie van tijd om het aangeschoten wild op te ruimen. Het lost overigens weinig van de PvdA problemen op. Bos blijft een gemankeerde leider, niet vertrouwd door veel PvdA'ers en vastzittend tussen kabinet en partijleiderschap. Of het goed geweest zou zijn als hij buiten het kabinet en in de kamer was gebleven, betwijfel ik. Maar er ontstaat een interessant dilemma voor de partij als de verkiezingen zich aandienen. Verder omlaag met Bos of een revolutionaire move met Samson aan de leiding, of een tussenmove door Eberhard van der Laan naar voren te schuiven? Met Bos wordt het niets maar ik betwijfel of een mailtje op maandagmorgen genoeg is om hem te wippen. Licht irritant is het gezeur van Bos paladijn Cuperus in Standpunt.nl, de man die mede verantwoordelijk was voor het desastreuze resultaat bij de EU verkiezingen. En als Bos, zijn maatje, vandaag roept dat er niet over Hamer gepraat moet worden, dan past dat wel helemaal met beeld dat we inmiddels van Bos hebben gekregen. Welk beeld? Vraag dat maar eens aan Aleid Wolfsen, Paul Depla en Thijs Berman. Cuperus kwam met een voorbeeld van kordaat sociaal democratisch beleid toen hem daarom gevraagd werd in standpunt.nl. Uruzgan. We vertrekken als het aan de PvdA ligt. Dat is mooi, vooral omdat andere partijen, zoals D66 dat al eerder betoogden, maar wat is er in vredesnaam sociaal democratisch aan? Verder had Cuperus ook niets te melden. Hij had kunnen zeggen dat het heel sociaal democratisch, corporatistisch en initiatiefloos is om twintig commissies in te stellen om beleid te maken, zoals zijn partijleider vorige week deed. Armoe troef.

7 oktober 2009

Gates neemt de beslissing

Minister Gates van Defensie is de beslissende stem over Afghanistan, zo lijkt het. Tom-Jan Meeus schreef er gisteren over in de NRC, de FT vat het vandaag ook zo samen. Gates heeft echter verschillende signalen afgegeven. Eerst dat hij wil afwachten, later dat hij neigt naar de 40.000 die McChrystal heeft gevraagd. De FT noemt het een counterinsurgency minus of een terrorism plus benadering. Duidelijk is dat Obama Gates nodig heeft om dekking te hebben tegenover de Republikeinen als hij zijn commitment in Afghanistan zou willen verminderen. Maar hoe dat uitpakt blijft erg onduidelijk.

Inmiddels heeft Rasmussen, de NAVO baas, toegezegd dat de Europeanen het militaire deel aan de VS zullen overlaten en zich zullen concentreren op het trainen van soldaten en politiemensen. Ik weet niet of dat veel zal opleveren. Maar ik vrees dat ik al onherstelbaar ben overtuigd van het mislukken van wat dan ook in Afghanistan. Was wel leuk om te zien hoe minister Verhagens spelletje zich tegen hem keerde en hij nu minder speelruimte heeft dan tevoren.

Stuurloze PvdA

Diederik Samson, nu secretaris van de PvdA fractie, luidt de noodklok. Het gaat slecht met de partij en ook hij weet niet goed hij de fractie daar wat aan kan doen. Kan ik me voorstellen. De successen (such as they are) in deze regeerperiode zijn marginaal genoeg om niet op te wegen tegen het beeld van een partij die vooral bestaat om bestuurders aan werk te helpen, kamerleden aan staatssecretariaten en die een fractie heeft van weinig interessante parlementariërs geleid door iemand zonder uitstraling, mevrouw Hamer. Dat is gemakkelijk gezegd en misschien onrechtvaardig, maar dat is het beeld. De PvdA heeft een probleem dat andere partijen ook hebben, namelijk geen ideologie, geen mens- en maatschappijbeeld dat zich onderscheidt van de rest van de club. Sommige andere partijen worden gered door een aansprekende aanvoerder: Pechtold, Halsema en Wilders. Andere partijen kampen met een gelijksoortig probleem, zoals de VVD en de SP (al kun je bij de laatste partij niet zeggen dat ze geen ideologie heeft). De PvdA moet niet terug naar de wortels, niet terug naar de gewone mensen, want die oude achterban is er niet meer. De partij moet gewoon een aansprekende visie op de samenleving, op de rol van de overheid neerzetten en die invullen met beleid en vooral, met punten waarop géén beleid wordt gevoerd.

Openbaar vervoer in Californië

De crisis heeft zijn voordelen. Californië gaat nu eindelijk werken aan een snelle spoorwegenetwerk om San Diego, Los Angeles en San Francisco te verbinden en heeft daarvoor 4,5 miljard dollar uit het federale stimuleringsfonds gevraagd. De federalen overheid heeft 8 miljard opzij gezet voor dit soort projecten, waarvan Californië dus een flink deel zou oppeuzelen. Ook Florida is trouwens in de running voor zo'n project maar het lijkt evident dat Californië meer potentieel heeft. De staat moet dan wel met voldoende matching opkomen en de weerstand overwinnen van steden en dorpen die niet willen dat ze jarenlang rond een bouwput zitten. Voorstanders claimen dat een verbinding van 2,5 uur tussen LA en SF veel zal opleveren, om te beginnen 16.000 banen in het ontwerp en de aanleg.

Gebrek aan keuze in Italië

De clown die Italië aanvoert is wederom in een gevecht gewikkeld met justitie of hij onschendbaar is, of beter gezegd, of alles wat hij in het verleden heeft uitgehaald, niet kan worden aangekaart. Hij zal er wel mee wegkomen en dat is deels een gevolg van de lamentabele staat waarin de oppositie verkeert. Het is helaas een teken van Italië's probleem dat Berlusconi de enige optie is - of het moet zijn dat de ex-neofascist Gianfranco Fini hem pootje wipt en zelf premier wordt.

Tweede banenplan nodig

Obama denkt na over een tweede banenstimuleringsplan (en, let op, hij zet er geen commissie voor in die over zes maanden verslag uitbrengt). De werkloosheid gaat deze maand boven de tien procent komen, hoewel de meeste economen denken dat het dieptepunt van de recessie voorbij is. Het probleem is dat de stimulus niet komt in de vorm van geld. Niet nog eens 800 miljard zoals dit voorjaar. Er wordt nu erg veel gedacht in tax credits, aansporingen door middel van voordelen in de fiscale sfeer, bijvoorbeeld voor het scheppen van banen of de aankoop van een eerste huis. Obama wil zo snel mogelijk af van het gezondheidszorg debat zodat hij zich kan concentreren op de begroting en de economie als geheel.
Op dat gezondheidsterrein zoekt Obama nu Republikeinse steun buiten het congres, waar de Republikeinen alleen maar negativiteit opleveren. Ex-gouverneurs, ex senatoren, burgemeester Bloomberg: ze worden nu ingeschakeld om hun eigen recalcitrante parlementsleden onder druk te zetten. Slimme strategie, lijkt me. Hoe sneller hoe beter. De urgentie is duidelijk genoeg. De krediet verlening aan consumenten is helemaal stilgevallen en de inkomensverschillen worden groter en groter, vooral omdat de reële inkomens van de laagste middengroepen zijn gedaald in de afgelopen dertig jaar.

Niet te vroeg juichen

Ook Martin Wolf zet kanttekeningen bij eventueel optimisme over het herstel. Hij waarschuwt voor twee mogelijke fouten: het te snel terugtrekken van de stimulus en het verlies van de mogelijkheid om echte hervormingen door te voeren. Over dit laatste heb ik al geschreven dat ik het gevoel heb dat Obama daar nu al een kans gemist heeft. Wolf waarschuwt dat maar weinig landen het komende jaar een daling van de werkloosheid zullen zien, noch in overcapaciteit. Het herstel draait op overheidsuitgaven.

Wolf blijft bij zijn vaststelling dat de landen met een overschot in productie meer vraag moeten stimuleren om die overschotten af te bouwen. Dat gebeurt nu nog niet. Lange termijn onderwerpen als het herreguleren van de banksector en van het internationale financiële systeem blijven achter. De bankiers vertelden vorige week bij de IMF alweer dat de overheid hartelijk bedankt is voor de redding maar nu op moet donderen. Dat kan natuurlijk niet, dat mag niet geaccepteerd worden. Afgezien van het niet verstrekken van bonussen voordat de kapitaalniveaus zijn gerepareerd, verlangt Wolf drie dingen: een crisisbeheersingssysteem voor financiële instelling waarbij de kosten terecht komen bij de crediteuren, niet bij de burgers; een georganiseerd clearing house voor financiële operaties; beloningssystemen die garanderen dat het management van instellingen die gered moeten worden altijd zelf verliest. En dan moet het wereldwijde financiële systeem herzien worden. Strauss-Kahn van het IMF pleit voor een collectieve verzekering, via het IMF. Wolf wil dat ook. Samengevat stelt Wolf dat we onder geen voorwaarde terug moeten keren naar business as usual. De crisis van nu wordt anders een aanloopje naar een veel grotere crisis over een paar jaar.

OVerigens meent een econoom als Kenneth Rogoff van Harvard die serieuze banking busts heeft onderzocht, dat de crisis pas net is begonnen. Hij stelt in een nieuw boek dat een recessie die volgt op een financiële crisis meestal langer duurt en dieper is dan een gewone recessie. Zelfs buitengewone overheidstekorten (meestal meer als gevolg van lagere belastinginkomsten dan van uitgaven) zijn niet voldoende om dat te voorkomen. Rogoff stelde op een conferentie (warvan de Economist verslag deed) dat 'iedere keer dat ik een beleidsmaker hoor zeggen 'we zijn Japan niet', ik het gevoel krijg dat het meer en meer op Japan lijkt.' Op de conferentie waar Rogoff en andere economen spraken was er vrijwel eensgezindheid over de noodzaak van vraagstimulans.

6 oktober 2009

Afghanistan en de toreador

De Economist noemt het de 'matador doctrine'. Een stier jaagt eindeloos en zinloos op de rode lap van de toreador, zichzelf uitputtend en steeds maar weer kleine wonden oplopend, tot hij valt voor een veel zwakkere opponent. Generaal McChrystal was de inspiratie voor deze variant van de Afghanistan ramp die zich aan het ontwikkelen is. Hij stelde dat de Amerikaanse troepen zich hebben gedragen als een krachtige maar stupide stier die gedachtenloos achter zijn uitdagers aan rende. Mooi beeld. Ook een vernietigend beeld.

Niet doen Balk

De FT speelt vanochtend weer het Balkenende scenario op. Liever dan Blair zou Merkel JP in Brussel aan het hoofd zien. Alternatieven zijn Gonzalez en de ex premier van Finland. Terecht stelt de krant dat meestal mensen dit soort posities bereiken die er niet kandidaat voor zijn. Maar zoals ik gisteren al betoogde, voor Europa zouden al deze kleurloze kandidaten een ramp zijn. Eigenlijk is Blair de enige die hiervoor in aanmerking komt. Nou ja, naast Guy Verhofstadt, maar dat is helaas onmogelijk.

Laat Iran lekker nucleair gaan

In de Trib een mooie column van H.D.S. Greenway die de argumenten uit elkaar plukt om bang te zijn voor een nucleair Iran. Hij heeft het helemaal bij het rechte eind. Het is niet het eerste land dat kernwapens introduceert, dat is Israël. Iran is niet maf en onvoorspelbaar, het argument dat Boekenstijn en Co tegen Saddam hanteerden. Iran heeft er geen belang bij wapens in handen van terroristen te spelen. En als u Iran was, zou u dan niet deze kaart uitspelen? Kortom, probeer ze tegen te houden maar lig er niet wakker van.

5 oktober 2009

De perverse effecten van Guantanamo

In de Trib vandaag een treurig verhaal over de gevolgen van Guantanamo. Een 18 jarige man uit Yemen werd daar in 2002 opgesloten. De Amerikaanse rechter heeft de regering opdracht gegeven hem vrij te laten omdat er geen grond is voor vasthouden. De regering was onwillig omdat ze, luister goed, bang waren dat hij in gevangenschap geradicaliseerd was en zich bij Al Qaida zou aansluiten. Een beter bewijs dat Guantanamo juist radicalen heeft gecreëerd hoeven we niet te hebben. De man is inmiddels vrijgelaten omdat de rechter geen flauwekul meer accepteerde van de regering. Ja, dat zijn problemen bij het sluiten van deze absurde gevangenis. En nee, dat moet Obama er niet van weerhouden.

Afghanistan, op weg naar het eindspel

Afghanistan all over the place vandaag. Brzezinksi maakt duidelijk waarom we net zo dom zijn als de Russen als we ons in de bezettershoek laten drukken en denken dat als Karzai maar oprot, het wel goed gaat. De vergelijking met de moord op Diem in 1963 is maar al te duidelijk. In de Trib gebruikt Kissinger veel woorden om te zeggen dat we ons imago schade doen als we vertrekken maar de voorwaarden die hij opstelt voor blijven zijn zodanig dat het er op neerkomt dat hij pleit voor een vertrek. En in Afghanistan zelf zijn acht Amerikanen gedood in een gebied waar volgens de militairen de Taliban nauwelijks actief was.

Inmiddels schijnt de Baucus gezondheidswet langzaam vooruitgang te boeken in de Senaat en in het Huis. Er zijn nog een hoop hobbels te overwinnen maar het begint erop te lijken dat straks in elk geval iedereen verzekerd is.

Een mooie polderdood gestorven

Hoe vreselijk is het dat de SER niet helpt om een noodzakelijk maatregel, het verhogen van de AOW leeftijd, er met polderen door te duwen? Op het risico af te gemakkelijk daarover te oordelen, lijkt het me geen ramp. Dat gepolder begint me de keel uit te hangen. Alles moet met alles afgeruild worden, doekjes voor het bloeden uitgedeeld, subsidies gelijkelijk verdeeld, niets optimaal gedaan omdat het allemaal uitgesmeerd moet worden. Heel gemakkelijk zeg ik, laat het parlement gewoon een beslissing nemen over die AOW in plaats van het beslissen uit te besteden. Misschien is het tijd om ons corporatistische systeem eens onder de loep te nemen.

Eurabia nonsens komt naar Nederland

In de FT schreef Simon Kuper gisteren een mooi lead artikel waarin hij gehakt maakt van de Eurabia mythe die mensen als Caldwell (volgende week in Amsterdam) en andere ophangen. Hij speurde rond in de wijken van Parijs, waar Kuper woont. Weinig moskees, weinig bezoekers. Erg veel secularisatie, Europese stijl. Veel armoede, veel discriminatie (vooral bij solliciteren). Het is een mooie antidote tegenover die nonsens die de anti-islam brigades rondstrooien, de bangmakers. Hopelijk krijgt Caldwell in Amsterdam volgende week behoorlijk weerwerk, met de meest recente cijfers van het CBS over de moslim geloofsbeleving, en niet het al te vaak voorkomende geraaskal van opgewonden Amsterdamse agitators.
Caldwell is vrijdag 16 oktober bij het John Adams Institute, OBA, Amsterdam

Europa ja

De Ieren hebben eindelijk ja gezegd tegen de Europese grondwet die niet zo mag heten. Dat laat de Tsjechische president Klaus als enige dwarsligger (niet zijn parlement). Nu moet er een soort leider komen. Tot mijn verbazing is Balkenende daarvoor in de running (al dat gedoe over 'geen kandidaat zijn' is nonsens - wie zich kandideert wordt het niet, je wordt gevraagd - dus wantrouw iedereen die daar wat over zegt). Maar hoe verzinnen ze het? Balk is een soort calvinistische variant op Barosso. Don't rock the boat, val niet op en wees lekker de baas zonder iets te hebben om baas over te wezen. Komop, Europa moet toch beter kunnen dan een totaal oninspirerende figuur als Balkenende (en ja, ik moet het zeggen, het is flauw, maar met zijn verschijning kun je toch ook niet in Europa aankomen?)? Hij kan nog steeds geen behoorlijk speech afsteken, hoe moet dat in het Frans of in het steenkolen Engels. En als hij vertrekt, krijgen we hier ook nog verkiezingen ook. Nee, toe, Balk, niet gaan.

De volgende Papandreou

In Griekenland heeft de PASOK van Papandreou gewonnen. Dat is mooi voor afwisseling na weer een Karamanlis, maar zijn programma is klassiek, zoals dat al bij zijn vader het geval was (ik was als jong journalist bij de eerste overwinning van Pasok in oktober 1981). Een stimuleringsprogramma dat de tekorten doet oplopen. Nu heb ik daar niet zo'n moeite mee in deze tijden. Te veel gezeur over tekorten. Wel moet Papandreou nu maar eens dat gezeik met Turkije beëindigen. De socialisten zijn altijd meer anti-Turks geweest dan de conservatieven, maar als ex minister van Buza moet Papandreou daar toch wat kunnen bereiken (hoewel dat raarste van alle EU landen, Cyprus, voortdurend dwars ligt).

1 oktober 2009

Afghanistan, alles kan

Het debatje gisteren over de uitspraken van minister Verhagen liet een flinke tweespalt zijn tussen de regeringspartijen - daar is niets mis mee - maar ook binnen de regering. Verhagen lijkt te dienen als front man voor iets wat CU en CDA wensen, maar Balkenende leest niet op dezelfde bladzijde als zijn minister. Zou dat een aanwijzing zijn dat inderdaad Verhagen straks de baas wordt als Balk toch naar Brussel gaat? Op dit moment leverde het alleen verwarring op. De morele grondslag voor Verhagens stellingname blijft dubieus, al had hij het niet meer over 'aan de tafel zitten' als belangrijkste reden waarom militairen moeten sneuvelen. Je zou er haast zo cynisch van worden als de gemiddelde PVV kiezer maar de kans dat er wel degelijk heel wat Nederlandse militairen rondlopen in Afghanistan na december 2010 is behoorlijk groot. Ook al is een overgrote meerderheid van de hele bevolking ertegen.

30 september 2009

De retoriek over Iran begint op Irak te lijken

De nieuwe nucleaire fabriek in Iran maakt nieuws, ook al is er verdeeldheid over de waarde van de informatie en al helemaal over de mogelijkheden te reageren. Maar het roept onaangename herinneringen op aan de run up van de oorlog in Irak, met Europeanen en Amerikanen die verschillende interpretaties geven aan verkregen informatie en Israël aan de zijlijn de boel opjuinend.

Nieuwe NAVO chef houdt zich op de vlakte

De nieuwe NAVO chef, Anders Rasmussen is niet zo gung ho in achter de Amerikanen aan rennen als zijn voorganger De Hoop Scheffer. Gelukkig. In de gesprekken over Afghanistan heeft Rasmussen nog geen domme dingen gezegd, zoals dat het lot van de NAVO afhangt van de uitkomst in Afghanistan. Hij gaf geen toezeggingen aan Obama in een ontmoeting in het Witte Huis. Obama van zijn kant was zo verstandig om nergens om te vragen, zodat hij ook geen negatief antwoord kon krijgen. En in Afghanistan blazen ze ze elkaar weer flink op en heeft de VS laten weten dat het er inderdaad op lijkt dat in de mislukte verkiezingen Karzaï zonder tweede ronde verder mag - zonder enig gezag, dat wel.

Nieuwe spaak in het gezondheidszorg wiel

De nieuwste problemen voor wetgeving op het gebied van gezondheidszorg worden veroorzaakt door de anti-abortus activisten, zo meldt de NYT. Zij proberen steun te vinden voor regels dat geen dollar van door de overheid gesubsidieerde verzekeringen naar een 'abortion on demand' mag gaan. Ze zullen verbaasd zijn geweest te ontdekken dat bijna de helft van de door werkgevers betaalde verzekeringen voor hun werknemers, dat wel degelijk dekken. De regering zegt dat de voorstellen passen in de algemene teneur om geen federaal geld beschikbaar te stellen voor financiering van abortus in welke vorm dan ook. Maar het is een nieuwe obstakel in een toch al met voetangels en klemmen bezaaide weg.

Tijd voor herstel economische waarden

Een mooie column van David Brooks die zich afvraagt wanneer we een cultuuromslag kunnen verwachten, geleid door mensen die hun nek daarvoor durven uit te steken, om de huidige problemen in Amerika aan te pakken. Hij denkt dan aan de met schulden beladen privé levens van Amerikanen en het gebrek aan bereidheid om persoonlijk zich wat in te houden (dat geldt zowel voor over the top politici als voor zakkenvullende zakenlui). Hij pleit voor een beweging om economische waarden te herstellen, een die dwars door alle oude cultuuroorlogen heen snijdt. Maar ook een die tegen bejaarden, boeren, zakenlui en alle andere grabbelaars in de overheid pot zegt dat hun verzet tegen welke aanpassing dan ook immoreel is. In die vorm moeten we ook in Nederland een aanpassing hebben. Ons polder gedoe, het gladstrijken van plooien door iedereen wat subsidie of hulp te geven, de te grote aanwezigheid van de overheid op terreinen waar dat niet relevant is, dat moet nu maar eens afgelopen zijn. De polder moet op de helling.

29 september 2009

De Grote Leider spreekt

Kijk, dat is nou eens daadkrachtig leiderschap van de Grote Leider. De hele PVV fractie heeft besloten om nooit meer wat te gaan drinken in de bar van Nieuwspoort! Zo. Die zit. Dit is het gezag dat ons land nodig heeft, dat blijkt wel. Benieuwd wat de volgende tent is waar Hero uitgegooid wordt.

Duidelijkheid in Duitsland

Merkel mag eindelijk die zielloze SPD'ers dumpen en met haar favoriete FDP gaan regeren. Een goede zaak. Regeringen moeten wat te regeren hebben en zo'n brede coalitie is niets. Daar worden geen besluiten genomen. Een beetje zoals onze regering Balkenende. De SPD is al net zo aan het kwakkelen als de PvdA in Nederland en de PS in Frankrijk. Ze hebben geen richting meer. In Duitsland speelt nog een rol dat de SPD nooit in staat is geweest Oost en West binnen de eigen partij te integreren (Oost is in Die Linke opgegaan). Het is een beetje raar om te schrijven over een teloorgang van socialisme zoals de NYT doet. De CDU heeft ook geen duidelijke ideologie maar slaagt er wel in als bestuurderspartij voldoende kracht te houden. Heeft meer met de persoonlijkheid van Merkel te maken. In die zin werd de zwakte van de SPD verhuld door de aanwezigheid van Schröder. Nu er geen aansprekende leiding is, is er eigenlijk niets. Dat geldt natuurlijk ook bij onze PvdA. Maar bij ons geldt dan weer dat het CDA nou ook niet direct veel te bieden heeft aan leiderschap. Alleen kunnen christen democraten traditioneel hun eigen bestuursvoordelen beter inkleden in maatschappelijke argumenten. Dat lukt de PvdA nooit.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors