29 april 2012 - 2 mei 2012
Like ons op Facebook

29 april 2012 - 2 mei 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

2 mei 2012

The devil is in the details

Het zijn hoogtijdagen voor de cliché's: schaduwspringen, vloeibaar worden en dan nu de finale, the devil is in the details. De Kunduz-vrienden zijn het helemaal eens, alleen valt het niet door te rekenen en moeten de details nog even uitgewerkt worden (een week of zeven?). Volgens het andere cliché, De Hond, was 75 procent van zijn computerjunks voor het 'eindelijk wat doen'. Enfin, die details. Houdbaar tot 12 december? Of zouden we zelfs dat niet halen? Zou Samsom ineens een visionaire slimmerik blijken? Nog zo'n cliché: in de politiek is een week een lange tijd. of deze: het kan verkeren.

Een zielepoot als Leerdam moet tegen zichzelf beschermd worden

John Leerdam, ex-kamerlid van de PvdA is dom, oerdom, een waar vertegenwoordiger van het volksdeel dat ook last heeft van die eigenschappen. Maar waarom moet die oerdomme man in het amusementsprogramma Pauw en Witteman zitten? Ik begrijp de amusementswaarde van deze arme sukkel wel maar kan de redactie van deze briljante, hoogbetaalde publieke omroep corifeeën echt niets originelers bedenken? En kunnen de presentatoren nu eindelijk eens besluiten dat ze onze domme medemens soms tegen zichzelf moeten beschermen? Dat niemand iets had aan nog een Leerdam voorstelling? Gemakzucht is zo ... gemakkelijk.

Daar is 't ie weer: smerigste campagne ooit

Ik had me al afgevraagd waar het verhaal bleef: dit zullen de smerigste presidentsverkiezingen worden ooit. En ja hoor, twee matig spannende campagnefilmjes van Obama, een over de zwitserse bankrekening van Romney en een over zijn lef om Obama te pakken, plus luide klachten daarover van de flip flop koning zelf en ja hoor, het is een smerige campagne. Iedere campagne weer duikt dit bericht op. En iedere keer weer is het onzin.

In de negentiende eeuw zijn smeriger campagnes gevoerd dan we nu kennen. Jefferson met zijn slavin, Cleveland met zijn buitenechtelijk kind, Lincoln afstammend van een baviaan, om er maar een paar te noemen. En ook de twintigste eeuw wist er weg mee. Lyndon Johnson met zijn daisy flower commercial, het meisje dat aftelt waarna een atoombom ontploft, heel of half racisme in de campagne van de oude Bush, de jonge Bush die het aangenomen kind van McCain als een buitenechtelijk zwart kind neerzet. Noem ze maar op. Het was smerig, het is altijd smerig. Maar de smerigste aller tijden? Kom op.

Die arme VVD'ers en CDA'ers: tropenmaanden met de PVV

Ach wat, ze meenden het niet. Echt niet. Het was alleen maar om macht te krijgen, te houden en belangen te behartigen. U dacht dat iemand van die oprechte CDA'ers of idealistische liberalen serieus genomen kan worden? Boerkaverbod? Meenden we niet. Verbod op dubbele nationaliteit? Alleen omdat Wilders het wilde. Regeren met Wilders? Het was een last, het was zwaar, het waren tropenmaanden zeggen nu de heldhaftige bewindslieden die deze beproeving doorstonden.

We zijn een land van compromissen, u zult het nog vaak horen de komende maanden. Maar in dat land van compromissen zijn er twee partijen die hun idealen, hun schoonmoeder, kinderen en de familiejuwelen zouden verkwanselen om macht te krijgen. Geen zichzelf respecterende liberaal kan de Wilders-omarmende baas van de belangenbehartigers van de VVD steunen. Geen oprechte christen democraat kan Haersma Buma of Spies geloven. Alles wat ze vandaag zeggen, is morgen onderhandelbaar als de macht in zicht komt. Het cliché van de week is dat onder druk alles vloeibaar wordt. Voor VVD en CDA geldt dat alles vloeibaar is als er macht te halen valt.

Hoe betrouwbaar de Kunduz-klunzen zijn, dat is een ander verhaal. Maar de VVD en het CDA hebben zich gediskwalificeerd. Je kunt niets van wat ze zeggen serieus nemen.

1 mei 2012

We zijn allemaal Colijns, zegt de Kunduz-conksi


Verrassend en onthullend om Sophie in 't Velt, niet de domste parlementariër, de bezuinigingsriedel van de Republikeinen te horen opratelen. Huishoudboekje in orde, boven onze stand leven, thuis kun je dat toch niet, het zijn allemaal de argumenten van de knibbelaars. Iedere dag lopen de schulden op, bla, bla, bla. Zou ze het echt menen?

Vreemd om de monetaire orthodoxie van haar en haar politieke richting te horen. Schuldengefinancierd investeren, daar is, de oude Keynes zei het al, niets mis mee. Bezuinigingen op onderwijs (zie de Kunduz-conksi) zijn het omgekeerde, zijn desinvesteringen. De bezuinigers mogen de rest van de wereld verwijten dat ze geen goed verhaal hebben om de schulden terug te dringen, zij hebben geen enkel verhaal hoe economische groei terugkomt. Vreemd dat de nieuwe orthodoxie de oude orthodoxie is, maar dan ingevuld door partijen die daar vroeger anders over dachten.

We zijn allemaal Keynesianen, zei Richard Nixon in 1972. We zijn allemaal Colijns, zeggen de bezuinigers vandaag. Het kan raar lopen.

'Forward': ongeveer zo leeg als je het kunt bedenken

Obama's campagnethema wordt 'Forward'. Niet slecht bedacht. Heeft in één woord zo ongeveer alles wat hij nodig heeft. Het tegendeel, 'backward' of 'stagnation' is wat hij de Republikeinen kan aanwrijven. Nadeel is dat het van een duizelingwekkende leegheid is. Sterker, flip flop kampioen Romney zou het ook kunnen gebruiken.

Het is ook de korte versie van 'Four more years'. Nu begijp ik wel dat 'Yes we can', of 'Change' niet meer werken als je vier jaar ploeteren achter de rug hebt. Zelf had ik een voorkeur voor 'the change you asked for' maar laten we zeggen dat ik begrijp waarom dat niet aan zou spreken. 'Back to the future', zou misschien ook wat al te nadruk leggen op de beperkte resultaten van vier jaar Obama. Voorwaarts kameraden!

Euro redden? Stem europa-sceptisch

Iets van het tij is aan het keren nu blijkt dat het wandelgangenakkoord flinterdun is. Samsom lijkt er verstandig aan gedaan te hebben zich er verre van te houden. Was alle commentaar over 'het historische spektakel' van de oppositie die de regering redt vorige week nog positief, de invulling ziet er lang niet zo goed uit. Leek anderhalve dag prachtig na zeven weken ploeteren, nu oogt het toch als iets te weinig om echt zaken te doen. Had de PvdA zich daaraan moeten opknopen? De Hond kan me nog meer vertellen: ze zullen ervan profiteren in september.

Voeg er meteen maar de paradox van de week aan toe: de drie procent fetisjisten zullen de euro om zeep helpen. Zoals de Economist, geen wilde tekortenfan, het uitdrukt: ze houden de euro-economie in een wurggreep. De euro-sceptici, minder bereid om zich vast te pinnen op bezuinigingen in een krimeconomie, hebben hier de beste argumenten. En daar komt dan de driedubbel schroef in deze salto: wie europa wil steunen moet de euro-sceptische partijen steunen. D66 heeft wat uit te leggen.

30 april 2012

Waar komt die haat tegen de PvdA toch vandaan?

Wat er vorige week precies gebeurd is, ligt in de toekomst. Of drie kleine Kunduz partijen Rutte en het CDA redden van hun kortzichtigheid, of dat ze het land redden van een vreselijke aanvaring met Brussel, of dat ze de kans schoon zagen om te laten zien hoe klaar ze zijn om te regeren: het staat allemaal te bezien. Maar waar het aan het einde van de week op uitliep was een ouderwetse ronde van PvdA bashing en een even bekende deemoedigheid van de PvdA leider dat ze niet met een van die opties hadden meegedaan.

Ik weet ook niet hoe het zal uitpakken maar vreemd is het wel dat niet de VVD van Rutte, niet het CDA van Verhagen maar de PvdA van Samsom het voorwerp van aandacht was. Het leek wel of iedereen ineens de permanente anti-PvdA campagne van de Telegraaf had overgenomen. Waar ging het over? Niet over de inhoud van het pakket, niet over de vraag of er nu werkelijk iets structureel veranderd is (de zogenoemde hervormingen zijn super-lite), niet over de bizarre redding van Rutte/Wilders door het zelfverklaarde radicale midden. Maar over de PvdA.

Ik stel het maar vast. Wat is het toch dat zo'n haat oproept bij PvdA bashers? Te veel macht kan het niet zijn want zoveel hadden ze de afgelopen jaren niet in de melk te brokken. Te veel bestuurders die aan hun stoel plakken? Dat is een Nederlandse ziekte maar waarom worden PvdA'ers aangepakt? Omdat het in strijd is met hun 'idealen'? Vreemd dat dat voor zakkenvullers van VVD en CDA niet zou gelden. Omdat de PvdA in Amsterdam al decennia alles laat vastlopen in stroperige klunzigheid op basis van min of meer ideologische stellingnames? Het is geen uniek verschijnsel.

Of zou het gemakzucht zijn van de media die zich lieten voeden door het verhaal dat ze van de belangenbehartigers kregen opgedist, een verhaal van 'verantwoordelijkheidsgevoel' van de Kunduz klungels , respectabele flexibiliteit van de Wilders coalitie en de 'gemiste kans' van Samson? Ze accepteerden het, met haak, lijn en hengel, zoals ook het drie procent en het 18 miljard verhaal de onbevraagde norm werden. Niet de schande van Rutte en Verhagen was het onderwerp maar de vijf zetels die de PvdA in de dagdromen van De Hond zou verliezen (een onzinnige peiling van mensen die dagelijks met dat forumpje bezig zijn en dus extreem en zeer wisselend reageren - maar iedereen loopt er in mee). Hoe het ook zij: dat was het media verhaal. De spindokters waren niet eens nodig. De 'linkse media' deden het geheel volgens patroon.

Mij lijkt dat de PvdA eens goed moet analyseren waar deze intense en vaak irrationele haat vandaan komt. Het is een beetje zoals Obama lijkt te werken op Republikeinen: maakt niet uit wat iemand doet, hij is fout want big government, oof zwart, of Harvard, Hawaii, een mooie echtgenote, of wat dan ook. Job Cohen, een integer bestuurder, werd ermee kapot gemaakt. Dat moet Samsom zich niet laten gebeuren, dat moet de PvdA niet toestaan. Maar voor je je ertegen kunt verzetten moet je eerst weten waar de problmeen zitten. En één probleem is het gebrek aan visie dat de PvdA de afgelopen jaren uitstraalde. Het is waar dat die visie evenzeer ontbrak bij de Kunduz-samenwerking maar dat lijkt geen probleem te zijn en van de VVD wordt geen visie verwacht. Ik blijf bij mijn advies: claim nou eerst eens wat er goed is in dit land als het jouwe en werk van daaruit verder. Het moet eerlijker is een waardeloze kreet, verzin wat anders. Een suggestie: spreiding van kennis, inkomen, macht en pijn.

Nog even die drie procent norm. Ik zag een programma, ik geloof vrijdag dat media programma van Clairie Polak, met Thijs Berman en de NOS correspondent in Brussel. De laatste 'bewees' dat de drie procent keihard is omdat hij desgevraagd van de commissaris dat te horen kreeg. De voor de hand liggende vraag van Polak zou moeten zijn: maar je denkt toch niet dat zo iemand in een mailtje jou zijn onderhandelingspositie weggeeft? Die vraag stelde ze niet. Nee, het bleef hangen en Bermans 'zo eenvoudig is het niet' werd als naïef weggewuifd, terwijl juist de andere kant van de tafel naïef was. Nu blijkt vandaag, als ik de Volkskrant mag geloven, dat Brussel wel degelijk bereid is die drie procent ruim te interpreteren.

Dat is opnieuw lullig voor de PvdA. Ze accepteerden die drie procent in 2013 niet en de Kunduz-vrienden legden een verhaal neer dat die drie procent ook niet haalde maar onder luidkeelse trouwbetuiging aan het harde percentage. Nu zullen ze wegkomen met hun onvolmaakte begroting, waarbij de PvdA gelijk heeft maar niet krijgt. In een van de clichés van deze week: onder druk is alles vloeibaar, ook die drie procent.

En ondertussen is de campagne afgeknot tot een dag of veertien, eind augustus, begin september. Gaan we echte hervormingen krijgen van de redders van Rutte? Ik betwijfel het - het zou laten zien dat hun Kunduz-deal helemaal niet hervormend was. Kans gemist. Geen kans na 12 september. Samsom: ophouden met kronkelen en verontschuldigen, visie tonen, de hervormingen verlangen die de drie procent fetisjisten hebben laten liggen.

Ik zie pas na plaatsing van dit blog het artikel van René Cuperus in de Volkskrant waarin hij de absurde euforie van Nederland analyseert en zich afvraagt in welk ander land de elite in drie kleine partijtjes een mislukte regering redt. Leve de oppositie, redt de regering!

29 april 2012

Na de oorlog zijn ze allemaal helden, die CDA'ers

Ergerlijker dan het triomfalisme van de mensen die 'hun verantwoordelijkheid namen', in elk geval tot 12 september, is het weglopen van het CDA voor hun verantwoordelijkheid voor Rutte/Wilders. U weet, ik ben geen fan van Derk Jan Eppink als columnist van de NRC, maar hij zette gisteren mooi die wijwaterzeikers op hun nummer. Haersma Buma, Van de Camp, Bleker, Knapen: nu allemaal net doen alsof ze met grote tegenzin onder Wilders dienden en in het geval van Knapen zelfs van binnenuit oppositie voerden. Na de oorlog zat iedereen ineens in het verzet. Dat zei Eppink heel mooi.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors