28 juni 2011 - 13 juli 2011
Like ons op Facebook

28 juni 2011 - 13 juli 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

13 juli 2011

De uitvoerende macht moet niet beslissen over de wetgevende macht

Gisteren een (klein) debatje op de opiniepagina van de NRC over de vraag of het aantal kamerleden terug moet van 150 naar 100 leden zoals Rutte/Wilders voorstelt. Het zou zeker het probleem van recrutering voor de Grote Leider verminderen, maar dat kan niet de bedoeling geweest zijn. Rutte's verhaal over een 'kleinere overheid' deugde niet, was zelfs gevaarlijk. De Tweede Kamer is de wetgever, niet de overheid. Zijn geneuzel over een kleinere overheid slaat nergens op als het om kamerleden gaat.

Willem Schinkel betoogde terecht dat een tandenloos want te klein parlement zijn functie als controleur van de uitvoerende macht en als vertegenwoordiger van de bevolking niet goed kan vervullen. Hij verzet zich terecht tegen de depolitisering van het openbaar bestuur. Juist deze regering maakt duidelijk dat een zelfstandig denkende volksvertegenwoordiging noodzakelijk is. Anders hebben de pluchezitters, vaak ex kamerleden, het voor het zeggen.

En daarmee zijn we ook bij het gelijk van Joost Eerdmans, de zich journalist noemende opiniemaker. Hij claimt dat de kamer het best met honderd mensen af kan als het maar generalisten zijn die kunnen analyseren, snel kunnen denken en zich snel kunnen inlezen. Zijn stelling dat sociale media het contact met de kiezers kunnen onderhouden laat ik maar terzijde als populistisch geneuzel. Wat het generalisten deel betreft ben ik het met Eerdmans eens. Het zou ook goed zijn als kamerleden echte volksvertegenwoordigers waren en niet bestuurders in de dop.

Maar zijn conclusie dat je daarom best met 100 mensen toe kunt, volgt niet uit zijn betoog. Mij dunkt dat je eerder meer mensen nodig hebt om als volksvertegenwoordiger weerwoord te kunnen bieden aan de expertise en het pr apparaat van de departementen. Misschien meer staf - zoals ministers hun politieke assistenten hebben - misschien meer kamerleden. Maar zeker niet minder. Wel andere kamerleden. Mensen zoals Eerdmans, inderdaad. Hij was als kamerlid een stuk interessanter dan als Telegraaf-'journalist'.

Minister presidenten moeten zich niet bezig houden met het beperken van de wetgevende en controlerende macht. Juist van een zich liberaal noemende premier als Rutte had je meer mogen verwachten dan zo'n gemakkelijk verhaal. De zoveelste teleurstelling van onze gemakkelijk communicerende maar niets zeggende bestuurder, ex-liberaal.

Republikeinen gooien handdoek in de ring, of toch niet?

Een heerlijk gezicht om de Republikeinse ideologische scherpslijpers in de aanval te zien tegen hun eigen leiders. Eerder deze week lag Speaker Boehner onder vuur omdat hij bereid zou zijn tot een deal, nu is het de onfrisse, obstructieverslaafde Mitch McConnell, de minderheidsleider in de senaat. Hun misdaad? Proberen een compromis te vinden.

Nou ja, voor de altijd plottende McConnell geldt dat niet. Zijn laatste voorstel is een vluchtroute voor de zichzelf vastzettende Republikeinen. Hij staat Obama toe om op eigen initiatief op 2 augustus het schuldniveau te verhogen ook zonder dat er vooraf een deal is over bezuinigingen. Vanwaar dit genereus gebaar? Zodat de Republikeinen Obama de schuld kunnen geven van nog meer schulden en ze zelf verlost zijn van hun onrealistische Ryan plan dat 4000 miljard bezuinigt zonder inkomsten te verhogen. Obama zal er mee akkoord gaan als er niets anders is, maar het is natuurlijke slappe hap.

Misschien gaan zelfs de domste Republikeinen, de theedrinkers, er niet mee akkoord. Die willen tot elke prijs bezuinigingen en onder geen enkele voorwaarde nieuwe inkomsten.

Zoals Martin Wolf in de Financial Times schrijft, deze naïeve idioten zijn verslaafd aan hun ideologie en realiseren zich niet wat default in de praktijk betekent. Hij spelt ook nog maar eens uit dat met 14,3 procent van het BNP de overheidsinkomsten lager zijn dan ooit. Onder Reagan waren ze 18,5 procent en het gemiddelde van de naoorlogse jaren ligt rond de 18 procent. Ook betalen Amerikanen slecht 6,3 procent van hun totale inkomen aan inkomstenbelasting. Wolf's vraag: waar gaat dit in vredesnaam over?
Wel, over ideologie, over belangenbehartiging en over stupiditeit. En niet te vergeten, over politiek. Met name de Republikeinen zijn zo in de anti-Obama kramp geschoten dat ze na hun overwinning in 2010 denken dat ze alles kunnen doen wat hun kleine geest hen ingeeft. Het is een misvatting die bij de presidentsverkiezingen van 2012 zal worden hersteld. Dat Obama niet populair is en zelfs voor velen een teleurstelling, inclusief ondergetekende, wil nog niet zeggen dat de oppositie populair is.

Op 2 augustus gebeurt er niets. Althans niets problematisch. De schuldvoet wordt gewoon verhoogd, let maar op. Linksom of rechtsom of via de autoriteit die de blatende Republikeinen aan Obama hebben opgedrongen. Het leukste zou zijn als hij een wet voorlegt aan het Huis en ze dwingt om tegen te stemmen, maar dan zou Obama net zo onverantwoordelijk zijn als zijn tegenstanders. Geen paniek dus, er gebeurt niets want er hoeft niets te gebeuren.

Vanuit Europa is het spektakel in de VS tamelijk ondoorzichtig en soms onbetamelijk. Maar het is niets als je vanuit de VS naar Europa kijkt en het geklungel met de schuldenlanden. Dat het land van Europa's clown nu onder vuur ligt, na een typerend ondoordachte uithaal van Berlusconi naar zijn minister van Financiën, is amusant en misschien voor de Italianen toch eindelijk een teken dat ze hem moeten dumpen. Zijn circusact heeft inmiddels een hoop geld gekost. Hoewel, Republikeinen en Italiaanse kiezers hebben één ding gezamenlijk: je moet hun politieke intelligentie niet overschatten.

We houden allemaal van een gehavende held

Het is mooi hoe Johnny Hoogerland als slachtoffer van de dag de held van de week wordt. Zijn valpartij levert hem meer aandacht op dan zijn prestaties. Ik bedoel dat niet cynisch. Ik gun het hem van harte. We houden allemaal van een door het ongeluk bezochte doorbijter. De maatregelen die de tour heeft genomen om soortgelijke ongelukken te voorkomen hebben een hoog Opstelten gehalte: daadkrachtig op papier, nutteloos in de praktijk. Namens het volk heeft Rutte onze nationale held een hart onder de riem gestoken. Niet dat Hoogerland het nodig had, maar Rutte kon het best gebruiken.

12 juli 2011

Republikeinen zetten zich klem

Waar blijven julie nou, jongens? In het tamelijk stupide politieke spel dat in Amerika wordt gespeeld, heeft Obama 4000 miljard aan bezuinigingen voorgesteld, precies wat de Republikeinen wilden. Maar dan moet er ook wat gebeuren aan de overheidsinkomsten, die moeten omhoog. De Republikeinen hebben nu hun eigen doel van 4000 miljard laten vallen, ze hoeven nog maar 2000 miljard. Als ze maar niet terug moeten naar hun theedrinkende hallucinerende kiezers en afgevaardigden om te vertellen dat ze inderdaad absurde belastingvoordelen hebben afgeschaft en de rijken wat meer laten betalen.

Ik ben geen bewonderaar van Obama's opereren tot nu toe maar hij heeft hier de upper hand. John Boehmer, de eeuwig gebronsde meerderheidsleider in het Huis, staat in zijn hemd. De radikalinsky's in zijn partij hebben hem feitelijk het functioneren onmogelijk gemaakt. Onder geen enkele voorwaarde mag er over hogere inkomsten van de overheid worden gepraat. Het is goed om in gedachten te houden dat het enorme overheidstekort niet alleen een uitgavenprobleem is, veroorzaakt door de erfenis van Bush. Het is ook een inkomstenprobleem, veroorzaakt, juist ja, ook door Bush.

Obama gaat dit spel winnen. De Republikeinen verliezen omdat ze ideologische hardliners zijn, gevangenen van Grover Norquist en andere belangebehartigers. Overheid tot stilstand? Kijk in Minnesota waar het vandaag toe leidt. Worden burgers daar gelukkig van? Nee, nooit. Aan wie zullen ze de schuld geven? Aan Washington. Ook aan Obama maar ik reken er op dat gegeven het alternatief wat ze te bieden hebben, de Republikeinen het leeuwendeel van de blaam krijgen.

Pessimistisch

Ondertussen kun je alleen maar pessimistisch zijn over de Amerikaanse economie. Er worden nauwelijks banen gecreeërd. Niet omdat bedrijven onzeker zijn zoals hun lobbyisten roepen, maar omdat ze niet verwachten dat de consumentgedreven economie van de VS zich kan herstellen. De bezuinigingen halen nog meer geld weg bij burgers die dat anders zouden consumeren. Volgens de NYT lopen allerlei regelingen voor werkloosheidsuitkeringen af die het komend half jaar 37 miljard weghalen die nu naar burgers gaat zonder werk. Het effect zal te merken zijn.

Op staatsniveau zijn al honderdduizenden banen verdwenen en beginnen mensen zich de kosten van slechter onderwijs, wegen en andere voorzieningen te realiseren. Op federaal niveau zal dat niet lang meer duren. En ondertussen zijn de inkomensverschillen groter dan ooit geworden, groter dan in de Gilded Age, na de Burgeroorlog toen de spoorwegtycoons hun zakken vulden.

En dat is het grote raadsel van de Amerikaanse politiek: hoe is het mogelijk dat kiezers politici in het zadel helpen die beleid maken voor hoge inkomens? Niet de Amerikaanse droom. Daar geloven weinig mensen in. Gebrek aan kennis? Misschien. Absurditeiten als evangelisch geneuzel dat belangrijker wordt gevonden dan economie? Deels. Vooral is het een pr job die goed wordt uitgevoerd. Dat is Obama's grote falen. Hij heeft niet aan de bevolking uitgelegd wat er aan de hand is en hoe hen dat beïnvloedt. Daardoor hebben de Republikeinen van het ergste soort de opinievorming kunnen domineren.

Het is, laat ik dat erbij zeggen, geen specifiek Amerikaans fenomeen. In Nederland wil zowat elke burger de hypotheekrentesubsidie behouden, tot in de hoogste schijf, ook al profiteert daar maar een beperkt aantal mensen van. Ook de middenklasser in een lagere schijf denkt dat het in zijn belang is om onbeperkte aftrek te hebben. Goed verkocht! En neem de bezuinigingen hier. Een haffeltje ambtenaren bedacht dat het 18 miljard moest zijn. Waarom geen 15? Of 21? En waarom geen andere verdeling? Goed verkocht. Net als in de VS.

11 juli 2011

Reps verliezen, Obama wint niet

De game of chicken over de bezuinigingen in de VS is onnavolgbaar geworden. Heeft Obama ineens 4 miljard bezuiniging aangeboden om de Republikeinen voor het blok te zetten? Hij kan dat niet waarmaken zonder Social Security en Medicare aan te pakken. De Republikeinen hebben zichzelf klem gezet door elke vorm van inkomstenvergroting voor de overheid te weigeren. De reactie van de Republikeinen was om over niet meer dan twee miljard te willen praten en niet belastingen.

Mijn gok is dat de Republikeinen uiteindelijk dit spel verliezen, dat wil zeggen, dat hun anti-overheids stellingname hen kwalijk genomen gaat worden. Dat veronderstelt dat Obama hard speelt wat gegeven zijn record de afgelopen twee jaar een nieuwigheid zou zijn.

Of zou Obama met zijn vier miljard opnieuw uitverkoop gehouden hebben, zoals hij dat in december ook deed? Gezwicht voor de terreur van de Republikeinen. Het zou zomaar kunnen. In elk geval is het resultaat dat we de komende drie weken, tot aan de avond voor 2 augustus alleen maar tactische spelletjes zullen zien. Een 'default' zal het niet worden, want daarvoor krijgen de Republikeinen de rekening. Wat dan wel? Niet te veel tijd aan besteden, zou ik zeggen, we zien het wel op 2 augustus.

No more free lunch?

Eindelijk krijgt Pakistan een paar strafpunten. Zo'n 800 miljoen dollar aan hulp is opgeschort - van de 5 miljard. Het is altijd verbijsterend om te zien hoe weinig de VS zijn vrijgevigheid gebruikt als drukmiddel, het meest in het geval van Israël. Pakistan biedt een duivels dilemma. Het is een onbetrouwbaar land met onbetrouwbare militairen en inlichtingendiensten. Door de subsidie heb je er enige grip op, althans weet je wanneer je getild wordt. Helemaal laten vallen, kun je het niet. Wat is wijsheid? Niemand die het op dit moment weet.

10 juli 2011

Betty Ford 1918-2011

In haar wildste dromen had Betty Ford zich niet als first lady gezien. Toen haar man in 1974 bij het aftreden van Richard Nixon onverwacht president werd, zonder een langdurige campagne die zo'n transitie vergemakkelijkt, werd de onopgesmukte echtgenote van een Republikeinse afgevaardigde ineens de echtgenote van de belangrijkste man ter wereld. Het was, zoals Harry Truman het in 1945 omschreef toen hij president werd, alsof 'de maan, de sterren en alle planeten allemaal tegelijk' op haar waren terechtgekomen.

De overgang was dramatisch, in alle opzichten. In september 1974 onderging ze een operatie wegens borstkanker. Ze was er open en vrijmoedig over en bleek een voorbeeld voor miljoenen Amerikaanse vrouwen. Betty Ford had ook problemen met alcholverslaving en een afhankelijkheid van pijnstillers, ontstaan in de jaren zestig toen haar man werd opgeslokt door Republikeinse politiek - hij was minderheidsleider in het Huis van Afgevaardigden.

Betty Ford probeerde het gevoel van belegering in het post-Watergate Witte Huis weg te werken. Vastbesloten om 'de luiken open te gooien', hield ze de eerste persconferentie sinds Eleanor Roosevelt. Ze breidde de bezoekrechten verder uit, net als de gastenlijsten voor staatsdiners, ze discussieerde openlijk over abortus, haar wens voor een vrouwelijke rechter in het Supreme Court, en de noodzaak van federale steun voor cultuur. En ze lobbyde afgevaardigden in de staten voor steun aan het Equal Rights Amendment dat toen bij de staten lag voor ratificatie (het ging uiteindelijk niet door). Ze was frank en open op een ongebruikelijke manier voor Amerikaanse politici, bijvoorbeeld door te zeggen dat ze geen gescheiden slaapkamers wilde in het Witte Huis.

Maar haar meest vergaande bijdragen waren privé: haar sterke steun voor het algemeen pardon dat Richard Nixon kreeg van president Gerald Ford en haar oppositie tegen diens WIN (Wip Inflation Now) programma. Hoewel haar uitgesproken meningen een deel van Fords achterban tegen de haren instreek, kreeg ze haar eigen volgelingen en een populaire campagnesticker in 1976 luidde: 'Houdt Betty's echtgenoot in het Witte Huis.'

Pas na het verlies van Ford in 1976 en het vertrek uit Washington werd Betty Ford door haar man en kinderen geconfronteerd met haar verslavingen. In 1978 weigerde ze het nog te onderkennen, maar ze liet zich uiteindelijk opnemen. In oktober 1982 vierde ze haar overwinning op die verslavingen met de opening van het Betty Ford Center in Palm Spinges, een no profit instelling voor verslaafden, bekend geworden ook door het gebruik dat vele bekende Amerikanen er gebruik van maakten.

Betty Ford was populair en omstreden. Ze had politieke opinies en verborg die niet maar was minder politiek dat bijvoorbeeld Rosalyn Carter of Hillary Clinton. Ze vond het niet erg om het Witte Huis te verlaten.

8 juli 2011

He can't do it

Ik moet zeggen dat ik de Obama strategie niet begrijp. Misschien ben ik naïef maar wat is er precies mis met een ferme toespraak die duidelijk maakt dat de rijken in Amerika meer moeten betalen voor de voorzieningen waar de hele samenleving van profiteert? Een toespraak waarin hij uitlegt waarom het belastingfetishisme van de Republikeinen niet alleen kortzichtig is maar ook wordt ingegeven door de belangenbehartiging van de rijken en machtigen? Waarom zegt Obama niet gewoon: die charitas voor de rijken die Bush invoerde is afgelopen.

Klaar uit. Hij hoeft er geen wetgeving voor te maken. Hij verloopt gewoon. Dat is het beginpunt en laten we nu eens praten over bezuinigen. Ik denk dat we nog lang kunnen wachten op zo'n toespraak. He can't do it. Ooops, daar ontglipt met de slogan waaronder Obama in 2012 campagne moet gaan voeren.

Een zakelijke beslissing

Rupert Murdoch is natuurlijk een politieke activist. Maar hij kan doen wat politici niet kunnen. Zonder omkijken een besluit nemen. Hij gaat News of the World sluiten. Het is een manier om de roekeloze en schaamteloze praktijken van zich journalist noemende snuffelaars te stoppen. Het zal de justitiële onderzoeken gelukkig niet tegenhouden.

Is het een staaltje van fantastisch damage control? Staat te bezien. Het lijkt er meer op dat Murdoch een calculatie gemaakt heeft. Aandelen van zijn tent omlaag, adverteerders weg, kreupele zondagskrant, risicio dat je het laatste deel van Sky waar je op uit bent niet krijgt en zo miljarden misloopt. Politici die een leuke boksbal zien, premier die in zijn hemd staat. Wat is er te verliezen als je die tent opheft? Ik ben geen expert in Engelse zondagskranten, maar ik begrijp dat hij zijn andere rommelblaadje, The Sun, nu tot zondag wil uitbreiden. Kon nog wel eens goed uitpakken. De blijkbaar genadeloze social climber Rebekah Brooks (om de een of andere reden wantrouw ik mensen die hun voornaam zo spellen) is een Murdoch favoriet die hij niet wil laten vallen. Lees de verhalen over haar en oordeel zelf. Nou ja, verspil er uw tijd niet aan.

Murdoch heeft een stevige vinger in de pap van de westerse mediawereld. Hij is keihard en hij is politiek. Hij heeft een agenda en dringt die op aan de redacties die hij overneemt. Dat was zo en dat blijft zo. Laten we niet net doen alsof Murdoch met het sluiten van News of the World een moedig besluit heeft genomen. It's all in a day's work.

Second thoughts

Toen Rutte/Wilders de kunstbegroting onder handen nam, kwamen de snijdende partijen op het laatst nog met reddingsacties voor regionale belangen. Limburgs orkest, fries iets, dat soort dingen. Dankbare subsidievangers waarderen dit soort gebaren, ook al komen ze van de mensen die hen eerst uitkleedden.

Nu Hillen. Eerst defensie ontmantelen. Nu denken dat het misschien allemaal wat te veel van het slechte was. Zouden zijn manschappen hem dankbaar zijn? Natuurlijk niet. Hillen sloft moedig door, de last van de veiligheid van ons provinciaal landje op de schouders. Of geniaal beleid? Alle partijen, inclusief de VVD die niet zou bezuinigen, zijn met de ontmanteling van defensie meegegaan. Ze zijn gecompromiteerd. Het bleek uit de reactie van D66 woordvoerdster Hachchi: Hillen moet niet zeuren. Inderdaad. Het parlement heeft hem gegeven wat hij wilde - heel onverstandig - en nu kan Hillen goede sier maken, nou ja, iets wat daar op lijkt, door daar slapeloze nachten van te hebben. Was Hillen niet media adviseur en sluwe pr manipulator? Hij heeft het niet verleerd.

Wat is dat eigenlijk voor beleid? Kaasschaaf en hakmes en dan later weer stukjes eraan plakken, repareren. Structureel beleid is deze regering vreemd.

7 juli 2011

Politieke journalistiek, daar en hier

Murdoch is een sluwe, doelgerichte uitgever met een agenda. Een conservatieve agenda, ten bate van de belangengroepen die het grote geld en de grote inkomens vertegenwoordigen. De eigenaar van de Wall Street Journal, The Weekly Standard en Fox News heeft onvoorstelbaar veel invloed. In Groot Brittannië via de News of the World, waar nu de klachten opduiken van gehackte telefoons van een scala aan personen in het nieuws.

De methodiek verrast niet. Het is riooljournalistiek van het zuiverste water. De claim dat Murdoch en zijn krant er niets van wisten, is of gelogen of geeft aan dat hij een firewall heeft gebouwd waardoor hij niet weet wat zijn onderknuppels doen, maar die weten wel weer dat alles geoorloofd is onder Murdoch. Veel belangrijker is dat Murdoch een politicus is, die zijn uitgeverij als middel gebruikt. Journalistiek is een middel geworden.

In Nederland hebben we de Telegraaf van Sjuul Paradijs, waar ze ook actievoeren belangrijker vinden dan journalistiek. De actie is altijd, u raadt het, gericht op de agenda van de pluchezittende belangenbehartigers. Via zijn televisie arm heeft de krant nu ook de publieke omroep veroverd, zodat met staatssubsidie Telegraaf schrijvers die in elk verslag wel een opinie stoppen, nu ook op televisie hun riedel kwijt kunnen.

Hopelijk krijgt Murdoch zijn trekken thuis. Paradijs is niet zo erg als Murdoch. Hij is een kleine krabbelaar. Maar actievoeren vermomd als journalistiek mag altijd aan de kaak gesteld worden.

Slijpsteen van de geest?

Zo nu en dan duikt Melvyn Krauss op in de NRC opiniepagina's. Hij is een gepensioneerde econoom die opereert aan de rechterzijde van de Republikeinse Partij (ik aarzel om hem conservatief of rechts te noemen, hij is nogal radicaal). Gisteren bashte hij de openbare aanklager in New York en verweet hij de hele affaire aan 'gepolitiseerde feministen'. DKS was het slachtoffer geworden van deze dames die hem haten 'omdat hij rijk is en een machtige blanke man is die schijnt te genieten van seks met vrouwen.'

Krauss' verhaal rammelde aan alle kanten, maar laat ik dat even terzijde laten. Het was een boutade tegen van alles en nog wat, alles wat links, feministisch, vrouw, immigrant of zwart is. Zonder conclusie, of het moest zijn dat de beschuldigende vrouw 'bekend staat als een leugenares en een boef'. Waarmee hij zonder verder bewijs precies dezelfde fout maakte als hij de openbare aanklager en de feministen verweet: beschuldigen zonder bewijs.

Ik weet soms niet wat er met de NRC aan de hand is. Soms prachtige opiniestukken, dan weer Bosma en Eppink achtige oprispingen. Nu zijn deze twee tenminste nog relevant in de Nederlandstalige context omdat ze er nu eenmaal een publieke rol spelen. Deze Krauss is oninteressant in alle opzichten. Waarom in de NRC? Hij schijnt ooit aan de UvA economie gedoceerd te hebben. Hechte contacten met het Nederlandse? Vriendje van iemand?

Onze bondgenoot in actie

Het parlement in Afghanistan was gisteren een festijn van vliegende schoenen, waterflessen en andere weinig stijlvolle interactie. Het debat ging onder meer over de poging van president Karzai, onze vriendelijke bondgenoot, om 62 al geïnstalleerde parlementsleden te verwijderen en te vervangen door zijn corrupte vrienden. Een buitengewoon hof zou dat toegestaan of zelfs opgelegd hebben.

Voeg het bij het Bank of Afghanistan schandaal, Karzai's praatjes over het westen en de VS, en het is duidelijk dat we niet snel genoeg weg kunnen wezen uit dat verdoemde land. Obama weet het en heeft spijt van zijn eerdere surge. Maar hij zit vast. Nederland zou het hebben moeten weten maar liet zich dank zij D66 en Groen Links opzadelen met een operette achtige politiemannen opleiding in een gebied dat zo veilig is dat er behoorlijk wat gemoord wordt. Onze Uri was er op bezoek gisteren, nadat een eerste poging wegens onveiligheid was afgelast, een tweede met een kapot vliegtuig had te kampen. Hij snoof op, keek rond en zag dat het goed was. Het is een overbodige, nutteloze en verspillende missie. Als we er zonder doden van af komen, is het gewoon weggegooid geld. Maar als er Nederlandsers sneuvelen dan weten we precies wie ervoor verantwoordelijk is dat jonge mensen zinloos het leven laten.

Bananenrepubliek

De clown van Italië kwam er bijna weg mee. Berlusconi had weer even een paar regels toegevoegd aan wetgeving met de bedoeling hem een boete van 750 miljoen Euro te kunnen laten opschuiven - tot na zijn dood, want rechtszaken in Italië duren een paar generaties. Het lukte de oude oplichter niet. Hij trok zijn kattebelletje terug.

Maar het echte schandaal is dat de man het probeerde. Dat hij geen schaamte heeft, dat weten we al. Dat hij een heel land naar zijn eigen voordeel pijpen laat dansen, idem dito. Dat hij nog premier is, dat is wat echt ongelooflijk is.

Politieke moord

Loopt Volkert van der G. gevaar als hij volgend jaar al weer vrijkomt? Misschien. Eerlijk gezegd zit ik daar niet zo mee. Natuurlijk, hij heeft recht op een veilig en vrij bestaan maar misschien moet hij dat zoeken in Roemenië of een andere uithoek. Ik weet niet goed wat er gedaan kan worden om zijn veiligheid te garanderen. Misschien wil hij langer in de gevangenis blijven?

Maar ik wil hier nog wel even memoreren dat de gevangenisstraf die Van de G. kreeg, twaalf jaar, in geen verhouding staat tot de straf die Mohammed B. kreeg opgelegd, 25 jaar als ik me goed herinner. Van der G. pleegde een politieke moord, veranderde de loop van de geschiedenis, en zijn daad heeft alles voorgoed veranderd. B. was een doorgeslagen gek die een vreselijk moord pleegde op een marginaal figuur. Ik wil Van Gogh niet bashen, maar zijn dood heeft de geschiedenis niet veranderd. Sorry. Over honderd jaar weet niemand meer van de tweede moord, de eerste moord staat in de geschiedenis gebeiteld.

Een van de weinige gevallen waarvoor ik de doodstraf zou wensen, is politieke moord. Dat is een zo weloverwogen daad, dat de doodstraf een afschrikwekkende werking zou kunnen hebben. Had Van der G. Fortuyn ook vermoord als het hem zijn leven had gekost? Natuurlijk weten we dat niet. En het zal in Nederland ook niet ingevoerd worden, die doodstraf.

Wat te doen met zijn onveiligheid? Niet veel, lijkt me.

6 juli 2011

Grootst gemene domheid

Ik luister nooit naar radio 2. Ik hoor het wel eens bij Jan, de melkboer. Jaren zeventig muziek van het flauwste soort, nostalgie naar een tijd van niks, met muziek van niks. Nu moeten ze daar van de Stichting van het Verbieden en Verplichten nog eens 35 procent Nederlandstalige muziek aan toevoegen. Ik houd me in en zal geen oordeel geven over het gemiddelde niveau van Bosma's volksmuziek. Het was natuurlijk een volstrekt transparante politieke fuck you actie van de rechtsmens. Een wat lacherige blamage voor CDA en VVD en die voorvechters van het volksgebeuren, de SGP.

Je kunt er over lachen of over klagen, maar dit is het gevolg van een publieke omroep die geen grondslag heeft. Nu is het radio 2 dat van alles krijgt opgelegd, maar de Nederlandse radio is al lang in de grip van coördinators die de grootst gemene deler voor hoge luisterdichtheid proberen te vinden alsof dat het criterium is voor publiek uitzenden. Het resultaat is radio 1, die hutspot van sport, actueel non nieuws en praatradio. Veendam-Telstar live, tijdens Kunststof, dat soort werk. Ook radio 4 hebben ze al kapot gemaakt. Plaatje, praatje, de best of Chopin, vleugje Mozart. Het is allemaal grijs en grauw, irrelevant, oninteressant. En inderdaad, je kunt de knop omdraaien of gewoon op het internet naar een behoorlijk zender luisteren (probeer eens Minneapolis Public Radio als u van klassiek houdt). Doe ik ook.

Maar liever nog zou ik de knop van dit soort publiek omroepen omdraaien. Ik vrees dat ik het daarin eens ben met Bosma: weg ermee. Alleen heeft hij dat niet voorgesteld. Geheel in stijl is het enkel een opgestoken vinger en, amusanter, een zelfmutulatie van zich christen democraten en liberalen noemende pluche zitters, geholpen door mannenbroeders die ongetwijfeld 'Een eigen huis' kunnen meezingen. Fuck them. Mijn complimenten aan Bosma. Een carrière als cabaretier ligt in het verschiet.

Cruijff blijft niet

Grote Voetbal Leider Cruijff dreigt met opstappen! Wat zullen ze blij zijn bij Ajax als hij dat ook doet. Cruijff is een typisch fenomeen, de narcist aan de macht. Schrijft een plan waar niemand wat mee kan omdat het vaag is en enkel aanzet tot van alles en nog wat. Haalt zijn eigen mensen binnen, werkt de rest eruit. Creëert chaos. En als er even iets gebeurt dat hem niet bevalt dan dreigt hij te vertrekken. Niet dat ik er veel om geef, maar ik zou zeggen: laat maar blaten die Cruijff. Laat hem maar vertrekken. Hij neemt uiteindelijk toch nergens verantwoordelijkheid voor. Zijn managementvaardigheden zijn ongeveer gelijk aan de kwaliteit van zijn Nederlands. Nu ik er over denk, hij past wel in het patroon van Nederland anno 2011: grote bek, arrogant, belletje trekken, de kar omschoppen en hard wegrennen als het misgaat.

Biden blijft

Er is enige gedoe over het mogelijk vervangen van Joe Biden als vp running mate. Andrew Cuomo wordt natuurlijk genoemd, simpelweg omdat hij in het nieuws is. U kunt dit verhaal gerust negeren. Bidens positie is niet bedreigd en Cuomo is kandidaat in 2016, niet in 2012. Ik ben altijd te vinden voor een goed 'dump the vp' verhaal - maar zelfs in het geval waar een andere vp echt had kunnen helpen, als Bush in 2004 bendeleider Cheney had verwijderd, gebeurde het niet. Ook nu niet. BS verhaal.

Opgeheven vingertje ingeruild voor grote bek

Mooi portret gisteren van Jan Kees de Jager in de NRC. Hij is een trouw adept van de Wilders methode van politiek bedrijven. Zeggen wat je denkt, of wat je denkt dat de kiezers willen horen, dat hard roepen op een botte toon en dan verwijtend wegdraaien als de rest van de wereld of de rest van Nederland, met iets meer subtiliteit en beschaving, je een botte hork vindt. De Jager komt bij veel kiezers verfrissend over. Waarom, dat weet ik niet precies.

Als je het verhaal in de NRC goed las, dan is dat niet omdat Nederland wat gedaan krijgt. Het is vooral omdat De Jager luid roept. De portée van het verhaal was dat als Nederland echt wat gedaan wil krijgen, er geen uitruil plaats kan vinden van opgebouwd persoonlijk krediet. Het is er niet. De Jager is gewoon een vlerk. Niet zo onbeschoft en opportunistisch als de Grote Leider, maar wel een belletjestrekker.

Dat roept de vraag op wat de reputatie van Nederland in de wereld, in Europa is onder Rutte/Wilders. Iedereen denkt dat de Stichting van het Verbieden meeregeert en omdat Wilders overal als extreem rechts, kortzichtig nationalistisch en provinciaal wordt gezien, een haatzaaier, wordt de Nederlandse regering a prima vista ook daar geplaatst. De gemakkelijke oppervlakkigheid van Marc Rutte zal dat wel enigszins nuanceren, maar reken op De Jager om het beeld van een tamelijk irrelevant, nutteloos want vooral op zelfgratificatie gericht land, te bevestigen.

Het helpt niet dat de minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal, van incident naar incident hobbelt. Zeg nou zelf, wat te denken van Nederland als je Rosenthal bezig ziet of hoort?

Ooit maakte de VVD veel misbaar over het Nederlandse opgeheven vingertje. Over Max van der Stoel en Jan Pronk. Dat de eerste bij zijn overlijden in de hele wereld respect en dankbaarheid ontmoette was tekenend (de Grieken wisten aan wie ze hun vrijheid mede hadden te danken). Beide heren vervulden serieuze ambten op wereldniveau. Nu we het opgeheven vingertje hebben ingeruild voor de grote bek is het niet verwonderlijk dat Nederland niet serieus wordt genomen. Het is de oogst van Rutte/Wilders.

De uitverkoop van een vermeende socialist

Eindelijk onderhandelingen over de begroting met Obama aan tafel. De Republikeinen rekenen erop dat hij onder druk weer zal toegeven. Ik kan ze niet ongelijk geven. Maar het klimaat is een tikje veranderd. Door het Ryan plan hebben de Reps zichzelf in de vingers gesneden. Door hun halstarrigheid om meer binnen te halen dan wat al een groot succes zou zijn, zullen ze de deksel op de neus krijgen. Of zou Obama toch …

Dat je er over denkt, geeft al aan hoe groot de teleurstelling met de president is. Volgens de radicalski's is hij een socialist, volgens iedere andere standaard heeft hij de financiële en de ondernemerswereld meer gegeven dan ze verdienen. Flutregulering, belastingvoordelen, de baas van GE, Jeffrey Immelt, goed voor miljarden verspilling van belastinggelden in de crisis, het buiten Amerika houden van 14 miljard dollar aan winst en het vernietigen van 55.000 banen, is baas van het werkgelegenheidspanel van Obama. Dit gebaar naar de ondernemers is één keer bijeen geweest en kwam toen met dooddoeners die Republikeinse kandidaten gebruiken. Hoe krijg je economische groei? Door de inherente krachten van Amerika los te laten. Minder regulering, geen belastingen en geen overheidsinvesteringen behalve corporate subsidy, en het gaat allemaal vanzelf. Het zou lachwekkend zijn als het niet zo ernstig was.

Onze zindelijke neocon in de NRC

Ik begijp nog steeds niet waarom Derk Jan Eppink een column heeft gekregen in de NRC. Vriendje van de hoofdredacteur? In house neoconservatief? Een zindelijke Bosma? Een paar weken geleden plugde Eppink de scepsis over klimaatdenken met een promostukje voor een klimaatscepticus - zonder veel argumenten. Eergisteren viel hij Obama aan over Afghanistan. Hij poneerde om te beginnen een fout uitgangspunt. Afghanistan was geen 'war of choice', dat was Irak waar Eppink en zijn vrienden juist erg voor waren. Afghanistan was de 'war of necessity' die Bush liet liggen en die Obama, inderdaad erg onverstandig, heeft omarmd.

Eppinks verhaal kwam neer op een pleidooi voor het Vietnam scenario. Ook als je na vele jaren concludeert dat het een foute oorlog is moet je doorgaan omdat geloofwaardigheid op het spel staat. Als militairen aanraden, als je al eenmaal aan de grond vastzit, om meer soldaten te sturen moet je naar die militairen luisteren. Waar het toe moet leiden, vertelde Eppink niet.

Hij orakelde nogal gratuit over Obama die als enige ervaring 'community organizing' zou hebben. Over Joe Biden die niet mocht beslissen over dit soort belangrijke dingen. Nee, we moesten het aan de militairen overlaten. Hij had het over politieke militairen als Petraeus die je moest volgen. Eppink zou samen met Westmoreland een mooi span gevormd hebben.

Ik kan Obama niet verdedigen, ook al is déze aanval fout. Het omarmen van Afghanistan was dom. Het was doorzetten van nation building, iets waar neocons zoals Eppink en Bush in een eerder stadium tegen waren en daarna weer voor waren. Het steunen van de surge was onzinnig. Afghanistan is Irak niet. Het heeft niets goeds gedaan op de lange termijn, deels omdat het land verrot is. Obama had geen soldaten moeten sturen en de rest terug moeten halen. Door, helaas typisch Obama, ergens er tussenin te gaan zitten heeft hij het erger gemaakt. Het wordt een ramp en Obama zal er de schuld van krijgen. Dat is jammer want juist de Eppink/Bush/Boekesteijn afdeling van neocon wereldverbeteren is ervoor verantwoordelijk.

Even die ervaring nog. Amerika's beste oorlogspresident (beste president, no matter) Abraham Lincoln had ongeveer evenveel ervaring als Obama. De meest ervaren president, Richard Nixon, had geen vermogen om ethisch te denken. De onervaren W. leverde een vervallen economie en twee lange oorlogen op. Billy en Jimmy, wat je verder ook van ze mag vinden, hielden Amerika buiten oorlogen. Flauw, zo'n dooddoenertje over community organizing, vooral nu Eppinks favoriete theedrink politici de strategie van Saul Alinsky voor actievoeren hebben omarmd. De ervaring van Bachmann of Palin zal Eppink ongetwijfeld meer naar de zin zijn.

Maar terug naar het punt waar het om gaat. Wat doet die man in de NRC?

4 juli 2011

Laat Griekenland failliet gaan of doe iets structureels. Dit is niks

Geleidelijk aan begin ik te geloven dat we Griekenland niet moeten redden. Althans niet op de manier waarop de EU dat nu doet. Niet omdat we geen cent meer aan een Griekse redding willen besteden zoals de Grote Volksmenner roept, maar omdat deze redding geen redding is. De huidige constructie met verlengde looptijden van Griekse obligaties en hogere rentes voor Griekenland bieden het land geen kans om zijn problemen op te lossen. Integendeel, die worden vooruitgeschoven terwijl de risico's van de leningen worden weggehaald bij de banken en pensioenfondsen en naar de belastingbetalers worden verlegd.

We worden genaaid, daarin heeft Wilders gelijk. Maar dan moet de Grote Menner ook erkennen dat als we Griekenland nu failliet laten gaan het de gemiddelde burger via banken en pensioenfondsen ook kapitalen gaat kosten. Dat vertelt Wilders er niet bij. Voor theoretische onderbouwing van de kritiek op de huidige oplossing en het steeds maar opschuiven van de echt noodzakelijke maatregelen verwijs ik niet Jeffrey Sachs en Walter Munchau in de Financial Times - maar zij zijn niet de enigen.

Een verstandiger plan is de schuldenlast te verlichten door een haircut, door de investeerders een deel van hun obligaties te laten afschrijven en als ze dat niet doen dan inderdaad de hele schuld in hun gezicht te laten opblazen. Die Brady bonds zijn ingewikkeld maar een mogelijkheid om obligaties te herwaarderen en verder te gaan.

Geleidelijk aan zou ik als ik Grieks parlementslid was, tegen de huidige opschuifvoorstellen hebben gestemd. Beter nu failliet dan volgend jaar. Gebruik je leverage maar om die banken en pensioenfondsen te dwingen de consequenties te dragen van hun eigen investeringen. Kan Griekenland dan helemaal niets meer lenen op de kapitaalmarkten? Zorg er dan voor dat het via de EU kan. Maar met deze teruggerold schuldenlast kan het land nooit uit de voeten. Het is als met Frits van der Stee, minister van Financiën in het slechtste Nederlandse kabinet aller tijden, Wiegel/Van Agt, die iedere keer weer zijn eigen gat creëerde door nooit echte maatregelen te nemen - een beetje Rutte/Wilders eigenlijk.

Als een faillissement van Griekenland onvermijdelijk is, en daar lijkt het steeds meer op, organiseer dit dan in plaats van eindeloos onrust te laten ontstaan zonder tot een oplossing te komen die werkt.

En opnieuw stelt Obama teleur

Obama's standpunt over homohuwelijken is teleurstellend en, helaas, geheel volgens het patroon van de afgelopen twee jaar. Obama zegt naar aanleiding van het moedige beleid van Andrew Cuomo in New York, dat zijn standpunt 'zich ontwikkelt'. Wat een onzin, wat een lafheid.

Hier was een gelegenheid bij uitstek om een standpunt in te nemen, om te leiden als politicus. Van mijn part had Obama erbij gezegd dat hij het een standpunt vond dat staten zelf moeten beslissen maar dat hij het belangrijk vond dat het homohuwelijk als 'marriage' normaal moet zijn. Waar heb je het presidentschap voor als je het platform niet gebruikt om morele standpunten in te nemen? Hij had er ook nog de absurde stellingname van de Amerikaanse katholieke bisschoppen, beschermers van kindermisbruikers en schrille schreeuwers tegen homo's, mee onderuit kunnen schoffelen.

In plaats daarvan hield hij zich op de vlakte. Na 2012, misschien. Homostemmers hebben toch geen andere optie dan Democratisch te stemmen. Als Obama op zijn leeftijd en met zijn achtergrond nog een jaartje extra moet denken voordat hij zelf kan beslissen waar hij staat, dan stelt dat teleur. Misschien moet hij eens bij Cuomo op bezoek gaan. Te vrezen valt dat Obama, net als bij de belastingsubsidie voor de rijken, gewoon de gemakkelijkste weg heeft genomen.

Een macho hork die zich net één keer te veel misdroeg

Wat er precies is gebeurd in die hotelkamer, zullen we nooit weten. Althans niet de enige echte versie ervan. Voor het proces van DSK doet dat er toe, voor de rest is het niet erg relevant. De man is een hork, een predator, een typisch voorbeeld van een oversekste machtsmisbruikende rijke elitaire zelfingenomen kwast die door wat voor omstandigheden dan ook, net iets te ver is gegaan, of misschien net iets verder dan in het macho Frankrijk zou zijn toegestaan. Hij had al eerder zijn trekken thuis moeten krijgen. Het is goed dat Frankrijk en de wereld een dergelijke politicus, mogelijk een dergelijke president, bespaard zijn.

Natuurlijk is het een rare ontwikkeling. Maar een paar dingen blijven gewoon staan. Een klacht over verkrachting wordt serieus genomen, ongeacht de overtreder. De vraag in hoeverre er sprake is van verkrachting als zo'n roofdier zich aan je opdringt, is bij elk verkrachtingsproces een probleem. Jodie Foster speelde die rol met verve in The Accused, herkenbaar voor miljoenen vrouwen. Als de geloofwaardigheid van deze vrouw is aangetast omdat ze over allerlei dingen heeft gelogen, dan is het proces problematisch. Wat blijft staan is dat er seks is geweest. Consensual, zegt DSK. Maar dat is onzin. Waarom zou een kamermeisje zich lenen voor consensuele seks, zelfs met een monsieur trente centimetre? Niet voor het genot. Schijnbaar is mevrouw DSK de enige die plezier beleeft aan haar man.

Feit is dat sexual harassment, zoals dat ooit heel verstandig is gedefinieerd, altijd aan de orde is als een seksuele relatie tussen zeer ongelijkwaardige partijen is. Ongelijkwaardiger dan kamermeisje/rijke bankier, of stageaire/president kun je je moeilijk voorstellen. Vrouwen die meestal erg feministische klinken, lieten dat criterium rap varen toen hun favoriete hork, Bill Clinton, zich vergreep. En nu zijn het socialistische dames in Frankrijk die van DSK van alles accepteren omdat hij toevallig tot hun club behoort. Het is in die hotelkamer van tweeën één: of het was een verkrachting of het was prostitutie. Ik geloof niet dat deze dame als een blok viel voor DSK. Als er dan seks is geweest moet er iets tegenover gestaan hebben.

Is ze betaald? Door DSK? Of door een Sarkozy type? Want als deze vrouw DSK heeft uitgelokt, wat net zo moeilijk lijkt te bewijzen als verkrachting, dan moet er iemand achter zitten. Lijkt me interessant genoeg. Helaas gedijen samenzweringsverhalen het best als je niet weet wat er gebeurd is maar er van alles heeft kunnen plaatsvinden. Ik wacht geduldig op een smoking gun, als er een is. Maar verder is DSK, gelukkig, uitgerangeerd voor het Franse presidentschap. En kom nou niet met Mitterand aan, of die andere politici met minnaressen, dit is een heel ander soort politicus, van het ergste soort. Een misbruiker.

Was die perp walk nodig? Misschien niet, maar niemand klaagt er over als het met andere verdachten gebeurt en de aanklacht was serieus genoeg. Inderdaad, Amerika is anders. Een geval als dit zou in Frankrijk niet gauw vervolgd worden, laat staan in Italië waar ze een horkerige clown al veel te lang en veel te gemakkelijk tolereren. Verder was het een geval zoals alle andere, zij het dat DSK beter is behandeld dan de gemiddelde verdachte. Ja, het is de nachtmerrie van iedereen om in het Amerikaanse gevangenissysteem terecht te komen en het gebeurt behoorlijk vaak. We horen er zelden wat over.

Eén van de mooie gevolgen van DSK's strapatsen is dat het voorgoed voorbij is met het toedekken van wangedrag in de Franse politiek. Misschien kan het nu ook voorgoed voorbij zijn met dat gezeur dat Amerikanen puriteinen zijn en Fransen liefhebbers van la dolce vita. Bullshit. Onder die vlag is een hoop wangedrag goedgepraat of genegeerd. Het is onwaarschijnlijk dat het in deze mate nog getolereerd zal worden. En als lui als Chirac en Sarkozy en die ontslagen voetmasserende minister zich daarvan bewust zijn en dus meer moeten oppassen, zoveel te beter.

Wat moeten we concluderen? De verkrachtingszaak heeft rafels. DSK is een hork. Frankrijk verdient een betere president. Het toedekkende puhpuh gedoe in Frankrijk is voorbij. En laat het recht verder zijn loop hebben.

Bosma weet alles van marxistische agitprop

Ik was even weg, dus ik heb het belangrijkste politieke besluit van de afgelopen maanden gemist. VVD, CDA, SGP en PVV hebben ons verplicht om 35 procent van de tijd op ons onzinnige publieke omroepsysteem, althans op radio 2, naar Nederlandstalig gekweel te luisteren. Een ware coup van de Stichting van het Verbieden. Inderdaad, de zich als liberalen voordoende VVD'ers hebben gelijk: we hebben de vrijheid om niet te luisteren. Maar deze slappe regeringspartijen hadden ook de vrijheid om Bosma met zijn flauwekul verhaal van de gewone man en vrouw te negeren. Het moet gezegd, Bosma beheerst de agitprop van de linksmens die hij verafschuwt, als geen ander. Beter dan de linksmens zelf.
Niets is te dol voor het CDA en de VVD om de macht te behouden. En gelijk hebben ze. Laat de PVV over Griekenland toeteren, vreselijke muziek promoten en toch maar het Limburgs orkest subsidiëren, als de pluche zitters maar kunnen blijven zitten. Natuurlijk gaat het nergens over en toch is het typerend.

De onzinnigheid van twee procent

De overdrachtsbelasting wordt in 2012 afgeschaft. Het is een raadsel waarom deze regering dat niet nu doet, ze kunnen er goede sier mee maken. Misschien hadden ze dat miljard te hard nodig. Maar er zit geen enkele logica in. Nul of zes procent was de enige logische optie. Als je het een slechte belasting vindt, moet hij weg. Als je hem goed vindt, snap ik niet waarom het nu naar twee procent moet. Om de markt te stimuleren? Nonsens. Dat was beter met nul procent, voorgoed. Nu gaat niemand na 1 juli 2012 een huis kopen en zal de belasting dus afgeschaft worden. Een beetje Nederlander die Nederlands meest toepasselijke motto hanteert: 'ik wil geen dief van eigen portemonnee zijn', wacht gewoon tot 1 juli 2012. Want daarna is het nul procent en iedereen weet het.

Populistisch ver pissen: we weten allemaal wie dat gaat winnen

Misschien doe ik Maxime Verhagen onrecht. Misschien is hij niet slecht, intens slecht, in het opstoken van Nederlanders tegen elkaar met zijn buitenlanders rede. Misschien is hij gewoon dom, intens dom. Wilde hij vaststellen dat globalisering veel kiezers verontrust en bang maakt omdat het hun beschermde Limburgse wereldje ondermijnt? Ik zou hem gelijk gegeven hebben. Dat is ook mijn analyse.

Maar Verhagen sloeg compleet overboord met zijn onzinverhaal, inclusief die groentes uit het buitenland met hun vreselijke ziektes. Dat hij er daarna nog wat bejaarde katholieke encyclieken bijhaalde over sociaal beleid, waarvan hij de inhoud ondermijnt door met een haatzaaier te regeren, maakte zijn doelstelling wel heel doorzichtig.

Verhagen wilde zich profileren als leider van het CDA, die de naar 'onze Geert' verbieder afgeslagen Limburgse kiezers wil terugwinnen. Uit slechtheid of uit domheid heeft hij precies laten zien wat hij is: een manipulerende politicus die niets nalaat om zijn positie te versterken. Slecht of dom, het kan natuurlijk nauwelijks werken. CDA mannenbroeders erbij houden met encyclieken? Wedstrijdje populistisch ver pissen met de Grote Leider? We weten allemaal wie dat gaat winnen.

29 juni 2011

De oogst van Rutte/Wilders stinkt

Donner, Rutte en Verhagen krijgen van de PVV onmiddellijk een beloning voor hun gereutel over de zogenaamd mislukte samenleving. De Stichting van het Verbieden wil ook de derde generatie allochtonen als zodanig te boek laten staan, zodat we kunnen zien wat die buitenlanders van Verhagens opstookpraatje uitspoken. Let wel, we hebben het dan over de kinderen van kinderen die in Nederland zijn geboren. Burgers. Daar moet volgens de PVV een labeltje aan hangen.

Het is niet verrassend dat de haatzaaipartij met dit soort discriminerende voorstellen komt. Discriminerend omdat ze onderscheid maken tussen gewone Nederlanders. Het is de oogst van Rutte, de liberaal die zogenaamd iedere burger in zijn waarde laat. Het is de oogst van gedogen. De prijs die de samenleving betaalt voor de lafheid van politici die enkel uit zijn op het behoud van regeringsmacht en daartoe de haatzaaierij van de PVV accepteren of zelfs bevorderen, zoals Maxime Verhagen gisteren weer deed.

Nederland, dat was ooit een land van vrije mensen met een open blik op de wereld en een inclusieve samenleving. Een land dat zijn gouden eeuw dankte aan de vele buitenlanders die hier de kans kregen en grepen om zich een goed leven te verschaffen. Ooit. Nederland wordt geen vervelend land door die vermeende 'buitenlanders' die hier geboren zijn. Nederland wordt een onuitstaanbaar land door gedogers als Rutte, Donner en Verhagen.

28 juni 2011

Verhagen en Wilders, van één laken een pak

Volgens de kwade genius van Rutte/Wilders, Maxime Verhagen, zijn de zorgen van de gemiddelde Nederlander over buitenlanders terecht. Mensen zijn bang dat hun bekende wereldje verandert, hun kerk een moskee wordt en zijn bang dat 'buitenlandse producten die buitenlandse ziekten kunnen meebrengen' (ik quote de Volkskrant die het weer uit de NRC heeft). Als Verhagen het over 'buitenlanders' heeft, neem ik aan dat hij Nederlandse staatsburgers bedoeld met een etnische achtergrond.

Het is alsof de Grote Leider zelf aan het woord is. Verhagen vindt zichzelf geen populist maar hoe je zijn uitspraken dan moet kwalificeren blijft onduidelijk. Opruiende onzin? Malicieuze krompraat? Haatzaaierij? Het is een mooie toespraak. Hij maakt duidelijk dat Wilders en Verhagen van hetzelfde laken één pak zijn. Het verklaart waarom ze het zo goed samen kunnen vinden. Ik denk dat Nederland voor dat alles niet bang hoeft te zijn. We hoeven enkel bang te zijn voor kromdenkende opportunistische Limburgers (waren ook ooit buitenlanders).

Ondertussen neemt Rutte/Wilders bedenkelijk niveau aan. De integratienota van mannenbroeder Donner stond al vol onzin beweringen en kwaadsprekerij zonder bewijsmateriaal. Jezuïet Verhagen doet er nog een schepje bovenop. Het grote raadsel is niet Verhagen, noch Wilders. Van opportunisten en zieken kun je alles verwachten. Het raadsel is Rutte. Hoe je je in dit gezelschap nog liberaal kunt noemen. Moet hij ook maar niet meer doen.

De storm die niet kwam

Er hangt een loom gevoel van desinteresse over het land. Niet vanwege het weer. De bezuinigingen van Rutte/Wilders zijn op een aantal terreinen met onverschilligheid begroet. Steun voor gesubsidieerde kunst is gering. Zelfs de verhoging van de BTW op voorstellingen wordt door de hogere inkomens die de voorstellingen bezoeken met schouderophalen begroet. De publieke omroep ontdekt tot zijn schrik wat ze al lang had moeten weten, namelijk dat het land geen donder om ze geeft. Het zijn enkel hun belangenbehartigers in de kamer die lawaai maken. Ordening van de openbare ruimte? Weinig mensen die zich er druk over maken. Defensie? Who cares. Nederland niet meer hoogste woord in FAO of ontwikkelingsfora is niet iets dat burgers bezig houdt. Pispaal in de NAVO? Ach wat. Fundamenteel onderzoek uitgekleed? Doe maar. Integratiebeleid afgeschaft? Alleen de beroepsintegreerders roepen erover, en een enkele sociaal democraat die niet verder komt dan Marokkaanse rotjong - dat was ooit het domein van Verdonk, het is typerend dat de PvdA daar nu in vast zit.

Kijk naar de opiniepagina's. Het gaat allemaal over klein spul. Niet over visie. Ritueel slachten is een bizar opiniepagina slagveld geworden tussen geloofsverdwaasden van allerlei aard. Weinig mensen die zich er druk over maken, durf ik wel te zeggen. Vermoedelijk slaan de meeste mensen het volgende artikel van een verwijtende rabbi gevoeglijk over, net als ik.

Er valt veel slechts te zeggen over deze regering en haar cynische machtspolitiek maar het gevoel dat er ruimte is om een hoop oud vuil op te ruimen heeft ze goed geprikt. Zestig miljoen weghalen bij het KNMI, dat zelf maar zijn buienradars moet verkopen, lijkt niemand erg dwars te zitten. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar op een flink deel van deze bezuinigingen of afschaffing van de varkenstrog, heb ik weinig kritiek. Over het uitkleden van zorg en onderwijs, het gebrek aan structureel beleid, de laffe houding als het om echte hervormingen gaat, des te meer. Maar het lijkt elkaar uit te sluiten. Met hulp van de ultieme cynicus van de Stichting van het Verbieden schaft de regering een hoop regelingen af die burgers direct in hun portemonnee gaan treffen. Niet de portemonnee van burgers zoals ikzelf. Ik hoef niet vaak naar loketten of mijn hand op te houden. Maar burgers zoals de kiezers van de PVV en misschien ex-kiezers van de PvdA.

Wanneer gaan die kiezers dat voelen? En als ze het voelen en het niet erg vinden, en Rutte/Wilders blijven steunen, moet je dan niet vaststellen dat wat links (ik weet het, een oudbakken term, maar even voor het gemak hier gebruikt) pretendeert te vertegenwoordigen, helemaal geen basis in de samenleving heeft? Kiezers van PvdA, D66 en Groen Links zijn niet degenen die het hardst getroffen worden, maar zij zijn wel de partijen die het meest te vertellen hebben over hoe erg dat allemaal is. In die zin heeft Wilders gelijk en is de verzorgingsstaat in een aantal opzichten een luxe fenomeen van de elite. Hij komt er mee weg omdat er geen alternatieven worden geboden. Geen vergezichten.

Als dat zo is en als inderdaad de kiezers van Rutte/Wilders bereid zijn die verzorgingsstaat te ontmantelen, waar laat dat dan die 'linkse' partijen? Ze hebben nog geen behoorlijk verhaal. Vooral de PvdA die al veel verder zou moeten zijn in haar denken over haar rol in de samenleving komt blijkens de recente uitgave van S&D niet verder dan geleuter over een 'narratief'. Een goed verhaal is voldoende, mensen. Claim verdorie die inclusieve samenleving die bijvoorbeeld tot ons succes in integratie heeft geleid. Geef inhoud aan sociaal democratie, of in het GL en D66 geval, liberalisme.

Een compacte overheid die zich bezig houdt met de randvoorwaarden voor goed functioneren in de samenleving, zoals onderwijs, defensie, het wegwerken van weg te werken achterstanden en beschermen van de openbare ruimte en milieu tegen ontkenners als die van de PVV, dat zou wat mijn betreft het uitgangspunt moeten zijn. Georganiseerd wantrouwen tegen wat de overheid doet, tegen regels in het algemeen en die voor subsidies in het bijzonder, van kinderopvang tot huizenbezit. Wantrouwen is misschien een te sterk woord, maar vragen stellen bij elke regeling, is dat te veel gevraagd? Dan waren open einde regelingen zoals PGB en kinderopvang niet uit de hand gelopen. Dan was het HSL contract waarvan iedereen toen al wist dat het oplichterij was, niet tot stand gekomen.

Zet een visie op, een vergezicht op de samenleving die niet zo cynisch is als die van deze regering. Dan is er genoeg kritiek te leveren op Rutte/Wilders. Maar zo lang die kritiek niet komt vanuit een goed geordend betoog over wat voor samenleving ze dan wel willen, hebben de oppositiepartijen niets te bieden, zelfs geen behoorlijke oppositie.

Of misschien zijn ze net zo cynisch. Laat Rutte/Wilders de wildgroei maar wegwerken, dan kan een volgende regering met een betere focus dan Balkenende IV met zijn absurde honderd dagen zoeken naar een motto, het land op een gezonde basis zetten. Misschien laat de oppositie het maar gebeuren. Zijn ze er ook vanaf. Komt er iemand met een behoorlijk alternatief voor ons absurde publieke omroep systeem? Hoe had de oppositie gedacht PGB onder controle te houden? Waar waren ze toen het over defensie ging? Een paar miljoen voor kunst en nul euro voor slachten houdt iedereen bezig. Met uitzondering van de SP hebben de oppositiepartijen geen model, geen visie.

Ik geeft toe, zo maar wat vrijblijvende overpeinzingen op een dinsdag ochtend. Geïnspireerd door loomheid voor de aangekondigde maar niet gearriveerde storm. Zo ligt het land er ook bij. Rutte kan tevreden zijn. Niet alleen de Grieken, waar hij niets mee heeft (alsof dat er iets toe doet) maar ook de Nederlanders staan op de drempel van twee maanden inactiviteit. De oppositie is al maanden met vakantie. Rutte heeft het rijk alleen.

Van Beveren

Toen ik opgroeide in Eindhoven waren Jan van Beveren en Willie van der Kuilen onze helden. De beste keeper en een man die kon scoren, de Nederlandse Gerd Müller. Skiette Willie, was onze kreet. Toen ze ten slachtoffer vielen aan Johan Cruijff, levenslange intrigant, waren we boos. Niet alleen omdat het weer een voorbeeld was van Amsterdams arrogantie, maar vooral omdat je zo niet het beste elftal kreeg. Godbetert, die klungel van een Jongbloed. Het was een hard gelag, maar Cruijff betaalde er de prijs voor. Met van Beveren was er in München 1974 gewonnen. Lekker puh.
Wat steekt is dat Cruijff, geruggesteund door de Wakkere regeringskrant, nog steeds het spelletje verpest. Nog steeds durft niemand hem te vertellen dat hij moet oprotten, wegwezen. Maar dit keer is het Ajax dat de last draagt. Nou goed, van PSV is inmiddels ook niets meer over. We zijn nu weer allemaal gelijk, onbetekenend.

Ik had Van Beveren laten interviewen over zijn leven in de VS, toen de wereldkampioenschappen daar plaats vonden, voor mijn blad Amerika. Een aardige man. Veel te aardig voor de Nederlandse slangenkuil. In de VS kon hij, anoniemer maar minder dwars gezeten, veel plezieriger leven.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors