27 november 2012 - 10 december 2012
Like ons op Facebook

27 november 2012 - 10 december 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

10 december 2012

De zichzelf verdiepende begrotingstekorten

Gek hè, je bezuinigt je rot, legt hogere lasten op aan de burgers die, verstandig genoeg met hun torenhoge schulden (aangejaagd ooit door de hypothekensubsidie), hun consumptie beperken. Daardoor loopt de economie terug en daarmee de overheidsinkomsten. En, tjee, wat een vreemde zaak, daardoor moet er nog meer bezuinigd worden waardoor … u raadt het, zo kunnen we nog jaren doorgaan. Het is niets nieuws, de jaren dertig en de jaren tachtig (fameuze Van Agt/Wiegel klungel jaren) lieten hetzelfde patroon zien. De econoom Paul Krugman wordt niet moe erop te wijzen dat we onszelf de nek omdraaien. Grieken ervaren het iedere dag. En Rutte gaat maar door. Eerst met Wilders nu met Samsom. Inderdaad, of je nu gebeten wordt door …

Ontluisterend portret overigens, in de NRC, van Rutte. Dat hij een politieke lafaard was, wisten we al, maar zijn ruggengraat blijkt zo buigzaam als bamboe in de wind. Hij laat ook veel hangen in de wind en dat levert later problemen op. Maar het basisprobleem met Rutte is dat hij simpelweg minister president wil zijn. Niet zozeer vanwege een of ander programma maar gewoon, omdat het een mooie baan is. Dat de VVD er nu zelf moeite mee heeft (ook al is dat selectief en hadden deze salonliberalen nooit moeite met Wilders) is hun verdiende loon.

Publieke omroep onzin

Ook zo'n proces van eeuwige herhaling van zetten. De publieke omroep. Waarom hebben we die idioterie? Omdat het zogenaamd een deel is van onze samenleving, een erfenis van de verzuiling die we verder afgeschud hebben maar via de omroepen nog een beetje willen houden. De nieuwe staatssecretaris heeft het zoveelste briljante plan om die nonsens zo onzinnig te maken dat we wel moeten stoppen.

Omroepen zijn clubs met leden, toch? Maar die leden doen er in zijn briljante toekomstvisie niet meer toe, het gaat nu om de kwaliteit. Die kwaliteit bepaalt of je als omroepbureaucratie uit de overheidsruif mag blijven eten of niet. Wat is kwaliteit meent dit grote licht op het staatssecretariaat voor prachtige plannen? Kwaliteit is rommel die we alle zeventien miljoen leuk vinden. Of in elk geval een zo groot mogelijk deel daarvan. Geen gepiel met kleine kijk en luistergroepen, geen moeilijke programma's maar kwaliteit, zo ongeveer als Boer zoekt vrouw, voetbal, de Tros familieprogramma's en de steeds lager niveau zoekende borreltafels van de VARA.

Dat is kwaliteit. Maar dat moeten die omroepen natuurlijk niet zelf beslissen want tja, waar dienen ze eigenlijk nog voor als ze geen ledenorganisaties zijn? Een soort productiehuisjes met flinke overhead. Nee de kwaliteit wordt bepaald door een onafhankelijke regeringscommissie vol wijze lieden die weten wat goed en leuk voor iedereen is.

De Tweede Kamer, ook al op zoek naar het laagste niveau, ziet er wel wat in. Of het cynisme is, in de hoop dat we op deze manier van het omroepen systeem afkomen of oprecht onbenul, in de categorie staatssecretaris, is niet helemaal duidelijk. Er zijn zelfs partijen, wat een gotspe, die de Champions League willen verbannen naar de commerciëlen. Nou praten we. En laten ze die hele karrenvracht van hele en halve analisten meenemen, plus de presentatoren met hun tonnenbedrijfjes. Maar laat me raden, de kwaliteitsbewakers zullen bepalen dat voetbal kwaliteit is. Dat we dat voor het volk moeten behouden, gesubsideerd.

Maar bij mij blijft enkel de vraag over: wat moeten we met die omroepen als aantallen leden er niet meer toe doen? Waarom dan niet de logische stap gezet en ledenmedia afgeschaft? Gewoon, een mediadictaat door die kwaliteitsbewakers. Wie heeft er omroepen voor nodig? Komop staats, even doorbijten en met een echt baanbrekend idee komen.

7 december 2012

Decline of niet?

Is Amerika in een situatie van neergang of niet? Philip Stephens in de FT meent dat het wel meevalt. Hij citeert een rapport (ongepubliceerd) van het in Beijing gevestigde Chinese Institute for Contemporary International Relations dat vaststelt. Daarin worden de verschillende aspecten van Amerikaanse macht afgewogen.

Amerika's militaire macht zal nog decennia onaangetast blijven (ik neem hier de conclusie over, ik ben daar niet helemaal zeker van). Het politiek systeem is stabiel. Het demografische patroon van Amerika is significant beter dan dat van welke potentiële rivaal dan ook. Washington is de spin in een web van een machtig systeem van bondgenoten. De 'intelligence capabilities' zijn ongeëvenaard. De VS heeft grote voordelen als het gaat om technologische cutting edge en intellectuele bronnen. Het heeft een globale kijk op de wereld en heeft een sterke culturele aantrekkingskracht.

Aan de negatieve kant noteert Stephens een economie die niet optimaal draait, een stijgende nationale schuld met grote tekorten, sociale polarisatie en politieke stagnatie in Washington.

Zijn conclusie is dat de voordelen grotendeels permanent zijn. En inderdaad, dat gaat op voor de geografische ligging, de natuurlijke bronnen (nu ook gas en olie) en relatieve veiligheid voor klimaatverandering (ik weet niet of hij hier niet de plank misslaat).

Pas aan het einde van zijn artikel komt Stephen op de grote problemen. De derde wereld infrastructuur, de corrupte en disfunctionele politiek. Een onbetaalbaar gezondheidssysteem. En andere problemen. Maar, zegt Stephens blijmoedig, ook andere landen hebben problemen.

Ik weet nog niet zo net of ik daar nou allemaal optimistisch van wordt. Zeker, het tijdperk van imperium (hoe kort het ook duurde) is voorbij. De relatieve macht van de VS zal afnemen maar dat was ook ooit de bedoeling, ook al vergeten Amerikanen dat liever, en er zal een nieuwe balans gevonden moeten worden. Mijn vraag is vooral of die balans niet op een onaantrekkelijk laag niveau zal uitvallen.

Neem die structurele factoren. Militaire macht kan snel eroderen of irrelevant lijken. Als Irak en Afghanistan, het geklungel van de Bush/Cheney bende en de arrogantie van de militaire top die nu naar buiten komt in het Petraeus-ik-leef-er-lekker-op-los verhaal, een indicatie zijn dan kan het snel verkeren. Maar inderdaad, snel zal Amerika niet afgetroefd worden.

Het politieke systeem is stabiel in de zin dat er geen revolutie op uitbarsten staat. Maar zoals de Chinezen een variant zullen moeten vinden tussen autoritair bewind en markteconomie, te weinig democratie, zo zullen de Amerikanen met hun te veel aan democratie leren omgaan. Ik bedoel niet dat ze rechten moeten inleveren maar dat de politieke stabiliteit minder groot is dan je denkt. Luister naar alle Republikeinse onderbuik uitspraken de afgelopen maanden, kijk naar het afhaken van grote delen van de samenleving (zowel aan de onder als aan de bovenkant), het gebrek aan samenhang van een toch al los zand samenleving, en je bent wat minder optimistisch. Nee, het politieke systeem zal niet omver geworpen worden maar er zijn geen leiders van het kaliber van Lincoln of FDR (of misschien is de crisis nog niet groot genoeg maar dat vergt een wel heel bijzondere vorm van Verelendung optimisme).

De reden dat ik pessimistischer ben dan Stephens is wel degelijk structureel en niet cyclisch, namelijk dat de op een veilige, stabiele middenklasse gebaseerde samenleving uiteen dreigt te vallen (of al is gevallen) in zelfzuchtige graaigroepen en niets-te-verliezen groepen die geen enkele kans hebben in die samenleving. De weigering om te investeren in publieke goederen, van wegen, treinen tot onderwijs, en de geldverspilling aan niet-oplossingen zoals een absurd aantal gevangenissen, hekken om je wijken, etc. doet het ergste vermoeden. Het wordt geen opstand van de armen tegen de rijken maar een onaangename samenleving waarin rijken op een eiland (moeten) gaan wonen om zich de ellende van het lijf te houden.

Een samenleving in verval. De huidige kliek in Washington, onder de duim gehouden door lobbyisten, korte termijn denkers en belangenbehartigers stemt niet optimistisch. Ik heb wat dat betreft ook weinig structurele verwachtingen van Obama en de Democraten.

Een dergelijk land in verval kan zijn militaire macht snel zien eroderen en dat geldt ook voor de culturele voorbeeldrol. Die laatste is al minder dan Stephens denkt, vermoed ik, en loopt snel terug. Kortom, ik ben aanzienlijk minder optimistisch dan Stephens en vindt de 'decline' these, de stellig dat Amerika over de top is, een land in verval, vooralsnog sterker dan de gedachte dat het altijd wel weer goed komt met Amerika. Dat is een gevaarlijke gedachte want er komt een keer ….

Reshoring, nu ook door Apple

Apple brengt een deel van zijn productie terug naar de VS. Dit is het meest recente voorbeeld van reshoring waarover ik een paar maanden geleden schreef in de Groene.

6 december 2012

Feyenoordfans-probleem

Hé, Wilders. Feyenoord fans brandden reisbureau plat. Alle Rotterdammers gevaar voor de natie! Doe er wat aan. Tanks. Of houd verder je mond tenzij je het over ons jongerenprobleem wil hebben.

Hervorming omroepbestel? Hoezo?

Dat is dan de grote revolutionaire verandering: Nederlandse omroepen worden niet meer op hun leden beoordeeld maar op hun kwaliteit. Het zal wel aan mij liggen maar daarmee is toch de grond voor het publieke bestel weggenomen? Wat moeten we met die clubjes als ze niet een grondslag hebben in ledental of een bepaalde groep vertegenwoordigen? Weg ermee.

Dit is erger dan erg. Want wie gaat die kwaliteit beoordelen? Niet wij, de kijkers, maar een of andere raad, een soort collectieve zendercoördinator. Die gaan beoordelen of het niveau laag genoeg is om 17 miljoen Nederlanders aan te spreken. Radio 1 is al verkloot, de nieuwsfunctie van de publieke omroep als naar het laagste niveau verdomd, de borreltafels van bedenkelijk niveau en nu gaan ze de kwaliteit ergens in een achterkamer (of, waarschijnlijker, een luxe directiekamer) bespreken? Ga toch weg!

5 december 2012

Daar is ie weer

Ah, we hadden hem al even gemist. Toen Haren op zijn kop werd gezet door Groningse leutbelevers, was hij even weg. Bij voetbalgeweld hoor je hem nooit. Maar nu is onze volksmenner er weer. Marokkanen zijn het probleem.

Nu de regering niet meer de gevangene is van Wilders kan hij gevoeglijk genegeerd worden. Het aangevraagde debat over 'voetbalgeweld' gaat helemaal niet over dat onderwerp. Het gaat over een oude liefde van Wilders, het besmeuren van hele groepen in de samenleving op basis van wangedrag van enkelingen. Laat het maar gaan over 'jongerengeweld', dan kunnen we nog een leuk debatje hebben.

De Grieken zijn weer uitgewerkt, Wilders valt weer terug op zijn oude riedel. Nu Rutte in een andere coalitie zijn slappe politieke ruggengraat heeft ondergebracht, hoeven we niet naar hem te luisteren.

De voorzitter van de subsidievereniging Max maakte in al zijn onnozelheid vanmiddag op radio 1 een door Wilders geïnspireerde fout. Hij had het over geweld van Turken, Marokkanen en Nederlanders. Huh? Waren het niet allemaal Nederlanders?

4 december 2012

De campagne ging over belastingverhogingen en Obama heeft gewonnen

We zullen nog verder doodgegooid worden over de fiscal cliff dan tot nu toe al het geval was. En dat terwijl het allemaal reuze zal meevallen. De Obama oplossing is al lang bekend. Laat de Bush verlagingen aflopen en dien wetgeving in om de Obama verlaging voor iedereen die minder dan 250.000 dollar verdient de verlaging te laten houden. Gaan de Republikeinen dat echt afstemmen? Gelooft u toch ook niet.

Obama laat zich, terecht, niet in de luren leggen dat al het gezeur over het beperken van de aftrekposten. De Republikeinen weigeren ze te specificeren en bovendien is dat helemaal geen reden om niet de belastingen voor de rijken te verhogen. Fundamenteel is het allemaal niet en het doet niets aan Amerika's urgente problemen, maar dat is de essentie van Amerika's neergang.

De gedachte dat Obama zijn mandaat zou overschatten, zoals kleine Bush na zijn herverkiezing dacht dat hij de AOW even kon privatiseren, is fout. Er is een jaar campagne gevoerd over belastingen en Obama heeft gewonnen. Hoezo geen mandaat?

Zelfmoord

Ik wil niet in herhalingen vallen maar die acht vrienden die Israël in de VN nog over heeft zijn nu nog verder terug gelopen. Nethanyahu is een ramp voor zijn land. Verkiezingen? Ja, me neus. Zo kun je wel bezig blijven. Enig staatsmanschap zou op zijn plaats zijn. Niemand om mee te praten? Waarom dan zo druk gemaakt over Abbas en zijn status? De lust tot zelfvernietiging is onthutsend en onthullend en zoals dat gaat bij suïcidale types, er valt weinig aan te doen.

De lobbyistenkamer roert zich

Superlobbyist Eelco Brinkman neemt zijn Eerste Kamer lidmaatschap serieus. Het is meer dan tekenen bij het kruisje, zegt de held, die braaf bij de kruisjes tekende van Rutte/Wilders. Brinkman houdt niet van nivellering. Dat is het ook niet en het is lastig dat de discussie door die Wiegel term gedomineerd wordt. Het is eerlijk verdelen van de lasten van slecht beleid. Tot nu toe hadden VVD kiezers geen schade ondervonden van de bezuinigingsdrift van Rutte en Co. Nu dat wel zo is, kakelen ze nogal luid.

Wat de strategie van het CDA hierin is, is moeilijk te onderkennen. Kiezers wegplukken van de VVD door de rijken in bescherming te nemen? Lijkt me geen winner. Belangen behartigen? Goed voor Brinkman maar wat heeft Buma daaraan? En wat het CDA? Voorlopig is het raadselachtig.

Voetbal sucks

Ik heb zelf heel wat wedstrijden gefloten en gevlagd toen mijn kinderen nog in de voetballeeftijd zaten. Was niet altijd plezierig, maar haast ik me erbij te zeggen, meestal wel. Het ergst waren de wedstrijden waar de ouders aan de kant stonden te roepen op de meest onbeschofte en opruiende manier. Het had altijd effect op de kinderen. De sfeer was soms grimmig en de excessen verbazen me niet. Nog vreemder dan dat die brave man is gestorven is dat niemand hem blijkbaar hielp en dat er geen directe actie was na de wedstrijd.

Niet zo vreemd is dat de KNVB niets doet. Die is te druk bezig met bobo gedoe om de rot op dit niveau aan te pakken. Wie steunde ook al weer de FIFA en zijn corrupte bende? Jazeker, het was de KNVB.

Wat kun je doen? Simpel: een no tolerance beleid. Eén keer over de schreef, jaar geschorst. Herhaling, levenslang geen voetbal. Klaar. Scheidsrechter aanraken: strafvervolging en levenslange schorsing.

Ik lees nu dat de KNVB bij de slachtoffers is langs geweest om hun medeleven te betuigen (zondagavond wilden ze niet te laat gebeld worden en maandag hadden ze een bloemetje gestuurd). Wat ik had willen lezen is dat de KNVB bij Nieuw Sloten was langsgeweest. Daar zit het probleem.

Kleiner, die parlementaire redacties

Ik ben mijn leven lang erg in politiek geïnteresseerd geweest. En toch wend ik me af van de manier waarop onze politiek wordt gecovered door Radio 1, de beide journaals en voor Den Haag Vandaag (in wat voor vorm dan ook). Het is zo voorspelbaar, kluitjesvoetbal en onnozel, zo waan van de dag en persoonsgericht dat het niet meer interessant is. De belangrijkste reden is niet de politiek. Het is de media.

Er is een eenvoudige reden voor de overdosis aan frutjournalistiek uit Den Haag: er zijn teveel journalisten daar. Zolang radio, tv en kranten grote redacties in Den Haag hebben, zo lang krijg je verhalen en items. Ook als er niets is, of niets is te melden. Ze moeten hun geld verdienen, laten zien dat ze nut hebben of de Anne Vondeling prijs zien te winnen. Maar het is wat het is: lulkoek zonder substantie. Dat is overigens niet een ziekte die alleen de parlementaire redacties beheerst (maar daar gemakkelijk op te lossen door simpelweg minder mensen er neer te zetten). Het is ook het probleem van de lulprogramma's met tafelgenoten die overal en nergens een mening over hebben. Het Leon/Prem/Jan kijk-mij-eens-belangrijk-wezen conglomeraat, zogezegd.

Daar is het irrelevant want saai, in Den Haag is het wel relevant omdat het politiek een afstandelijke, oninteressante bezigheid maakt. De paradox van deze internet tijd geldt ook voor deze ouderwetse journalistiek: hoe meer informatie, hoe minder je weet.

1 december 2012

De regels van de VVD

VVD politica financieel gesteund door projectontwikkelaar. Het is nauwelijks nieuws te noemen. Gelukkig was er ook echt nieuws. Goed nieuws, zogezegd. Ze heeft de regels van de VVD voor dit soort steunprojecten niet geschonden, meldt de partij blijmoedig. Die zijn er namelijk niet.Een wel heel liberale interpretatie van het spekliberalisme van de VVD.

Zwarte Piet geneuzel

Het is al net zo'n traditie geworden als die Sinterklaas: de jaarlijkse stroom artikelen over Zwarte Piet en de al of niet vermeende raciale ongevoeligheid. Ieder jaar weer hetzelfde gelul. Frau Verdonk zijn we kwijt maar de gedachte dat het hoogepunt van de Nederlandse cultuur het Sinterklaasfeest is, zal wel nooit verdwijnen. Heleen Crul hield zelfs een pleidooi in de kwaliteitskrant om er een nationale feestdag van te maken. Een spoof, een practical joke, pulling my leg, dacht ik eerst. Maar nee, ze meende het echt.

Luxueuze libertas

Als advertentiefuik zal het best werken, die Lux bijlage van de NRC, al steekt het wat bleekjes af bij het voorbeeld, de veel interessantere want minder platte (het blijft Hollands, dat Lux) How to spend it van de Financial Times. De vergelijking is interessant. In Nederland gaat het om gepriegel in de luxe marge, vaak smakeloos, altijd klein. In de FT gaat het om een wereld die onbereikbaar is want zo luxe dat je alleen met verbazing leest dat mensen een dergelijk leven leiden. Toegegeven, Lux is praktischer maar ook weer niet heel erg omdat goede smaak soms ver te zoeken is.

Trouwens, de gewoonte om bij het interview bij de lunch de rekening af te beelden is gewoon geïmiteerd, al hield de ombudsman er onlangs een ingewikkeld onzinnig betoog op over wat deze rekening zou zeggen over de geïnterviewde.

Maar voordat hij in het grote gat van de weggedrukte herinnering verdwijnt nog even de vaststelling dat de speciale bijlage vorige week, gewijd aan een Duitse uitgever van naaktboeken, een nieuw dieptepunt dat je gemakkelijk kon wegleggen. Nog net zo diep als het speciale nummer met de Midden Oosten specialist en verdediger van sociale kreukelgevallen, De Winter, want dieper kon het niet. Het blijft een wankel geval, die nieuwe NRC.

Soms ben ik blij verrast, soms geërgerd, zoals vandaag de In het nieuws pagina over een zangeres die op televisie blijkbaar iets heeft gewonnen. Overbodig voor mensen die kranten lezen. En zo gaat het vaak. Maar dan is vandaag ook weer het interessante interview met Oliver Roy van Dirk Vlasbom. Enfin, ik lees nu Het Parool ernaast en één van de twee gaat het komend jaar eruit.

30 november 2012

Verbaasd over Kunduz erfenis? Ga toch weg!

Groen Links aanvoerder Ojik wil Groen en Links zijn, lees ik. Het links liberale gedachtengoed van Halsema en Sap, dat de partij eerder geen windeieren legde, wordt afgebouwd. Enig vertrouwen in de koers van Ojink werd echter ondermijnd door zijn oprechte verbazing dat de Kunduz missie voor veel mensen een keerpunt was. Verbazing? Waar was Oijnk? En wat te denken van het door het bestuur onderuit halen van een kamerlid dat net was gekozen? Sap dus, weliswaar met verlies, maar toch gekozen. Hoe legt hij dat uit aan de kiezers die bij Kunduz 1 al wegliepen en door Kunduz 2 wegbleven?

Het steeds dommere journaal

Kuitenbrouwer maakt in zijn NRC column een mooi nummer van de steeds meer partijgekleurde berichtgeving van het steeds dommer gemaakte NOS journaal. Hij wijst op de vrolijke pro-EU correspondent in Brussel, de pro-VVD woordvoerster met een column in de Spits (had Groenhuijsen niet ooit een probleem met schnabbels?) en meer van dat soort gevallen. Het was mij ook al opgevallen. Teken des tijds? Beide: de politisering en de verdomming?

29 november 2012

Geef de Palestijnen status

Zoals het nu uitziet gaat minister Timmermans in de VN een uitgesproken en uitgesproken eenzame positie innamen als de Palestijnen officiële status vragen. Nederland is tegen. Dat is consistent als je tenminste het door onze nationale kruk Rosenthal gevoerde en door de PVV opgelegde beleid volgt. Dat was toen fout en het is nu fout. Timmermans zou liever een andere positie innemen en het zou goed zijn als hij dat deed.

Ondertussen is de situatie ter plekke steeds krakkemikkiger, al doet Nethanyahu die zijn land al een paar keer een slechte dienst heeft bewezen, zijn best om net te doen of het beter dan ooit gaat met Israël. Dat is niet zo, in elk geval niet op de lange termijn. Het Bantoestaniseren van de Westbank, zoals Philip Stephens het in FT en NRC mooi noemde, maakt een tweestaten oplossing steeds moeilijker en de voortgaande kolonisering maakt het steeds onwaarschijnlijker dat er überhaupt ooit wat wordt opgelost.

Er werd vroeger wel gezegd dat de Palestijnen geen mogelijkheid onbenut lieten om een mogelijkheid niet te benutten, maar dit geldt veel sterker voor Israël. Ooit was er een mogelijkheid voor een deal, gesteund door de vele vrienden van het land, een deal die een lange termijn stabiliteit had kunnen meebrengen. Die mogelijkheid lijkt er niet meer. En Israël is in toenemende mate geïsoleerd. Er zijn niet zoveel vrienden meer en degenen die luid roepen, zoals het nationale lachertje Leon de Winter, tegenwoordig ook 'deskundige', zijn erger dan je ergste vijanden.

Verscholen achter zijn rakettenschild en hoge muur zal Israël wel een tijdje overleven maar die tijd is tegen haar. Het is en was onverstandig om niet een deal vanuit kracht en grootmoedigheid te maken. Het is al te laat nu, en het einde is even voorspelbaar als onaangenaam.

28 november 2012

ANWB ongenoegen

Het wegdoen van mijn auto staat me toe om eindelijk, eindelijk, het ANWB lidmaatschap op te zeggen. Dat had ik namelijk alleen vanwege de Wegenwacht, een mooie dienstverlening waarvoor je helaas ook lid moet worden van deze asfaltlobby en het slechste tijdschrift van Nederland krijgt toegestuurd zonder dat je er vanaf kunt. Al het slechte dat ik dacht van de ANWB werd bevestigd door hun sluwe opzegdatum, 15 november voor het jaar dat je anders moet doorbetalen. Niet logisch en niet nodig maar wel slim. Denk je voor 1 december van die rommel af te kunnen, mooi niet.

Mijn naam is Rutte en ik lulde er maar wat op los

Ach wat een genoegen om Rutte belofte na belofte te zien inleveren. Het is niet zozeer dat hij te veel beloofd heeft maar dat hij er in de campagne maar wat op los lulde. Zoals hij in Rutte/Wilders meer overlevingskracht dan politieke moed toonde. Er valt al niet zoveel meer te bladderen aan onze premier maar hij blijft lekker doorgaan. Een marchandeur. Hij zal zijn kabinet wel overeind houden maar staatsmanschap is nog ver weg.

Overigens moeten de media niet te veel zeuren. Dat de hypotheekrente eraan ging wist iedereen. Als kiezers zich nog door Rutte voor het lapje lieten houden dan is het omdat hij er mee wegkwam. Idem met de ferme praat over Griekenland. Enige kritische distantie van wat hij allemaal riep was wel op zijn plaats geweest. Wat dat betreft had Samsom het scherper gezien: Nu doet u het weer. Kan de VVD kiezer nu ook zeggen.

Hersenschimmen

Fascinerend geval, die verslaafde neurochirurg die ziektes aanpraatte en onnodige operaties uitvoerde. Niet zozeer dát hij het deed maar, zie het verhaal in de NRC van gisteren, hoe lang hij er mee weg kwam en hoe de beroepsgroep en het ziekenhuis er bijna in slaagden om het hele zaakje onder de mat te schuiven. Zonder die letselschade jurist zou het Openbaar Ministerie niets gedaan hebben, zo lijkt het. Opnieuw een duidelijk geval waarin de controle van de beroepsgroep door de collega's op zijn zachtst gezegd te wensen overlaat.

Rice

Als ik Susan Rice was dan hield ik een persconferentie waarin ik me terug zou trekken als kandidaat voor buitenlandse zaken, met een flinke sneer naar die drie Republikeinen die maar niet genoeg kunnen krijgen van het alweer kapot maken van een capabel iemand. Hoe het ook uitpakt (en dat is onder alle omstandigheden schadelijk voor Rice) ze zal niet goed kunnen functioneren als die drie haatdragers voortdurende lopen te keffen.

Bovendien moet de buitenlandse politiek van Obama eens goed tegen het licht gehouden worden met meer aandacht bijvoorbeeld voor mensenrechten. Ik denk dat Rice dat niet zo goed kan doen en nu al helemaal niet. Senator Kerry is en blijft de beste kandidaat maar het probleem daar is dat zijn senaatszetel mogelijk door de Republikeinen zou worden ingepikt. Dat kunnen ze zich veroorloven maar het zou door de haatdragers onmiddellijk worden uitgelegd als een verwerping van Obama en je moet die lui niet aanmoedigen. Rice is toast.

27 november 2012

Grexit

Coen Teulings van het CPB zei zondag wat iedereen weet: een groot deel van de schulden van Griekenland moeten we afschrijven. Als verloren beschouwen. Anders kan het probleem Euro nooit worden opgelost. Duidelijke taal die politici niet mogen uiten. Teulings had gelijk (en het schijnt dat Schauble, de Duitse minister van Financiën, iets dergelijks wilde voordat hij werd teruggefloten). Het wordt tijd om door te bijten.

Van bittere mannen en dingen die voorbijgaan

De oude bittere man die in 2008 de verkiezingen verloor, John McCain, klinkt ineens een stuk redelijker over Susan Rice. Nadat hij weer een week had lopen te ratelen over 'buitenlands geld' dat Romney de overwinning had gekost en over Rice als kwade genius rondom Benghazi, heeft blijkbaar iemand (de gerontoloog?) McCain verteld dat zijn oudemannen praat niets oplevert en, achgut, de Republikeinse Partij kwaad doet.

Het schijnt ook dat Grover Norquist, de belastingvijand die heel Republikeins Washington in een houdgreep heeft met zijn no-tax pledge, sinds deze verkiezingen wordt gemeden. Ach, wat is de wraak van een overwinning bij de kiezers toch zoet. McCain kon het nooit verkroppen dat hij in 2008 verloor van die upstart, maar in werkelijkheid kon hij nooit overweg met zijn eigen opportunisme nadat zijn 'straight talk' door kleine Bush tegen hem was gebruikt om het Republikeinse kiezersvolk te engageren. McCain haat vooral zichzelf. Fijn, het is hem gegund.

Enige zelfreflectie ontbreekt ook bij lui als Norquist en de hopeloze sukkel Karl Rove die zijn 300 miljoen in deze verkiezingen helemaal fout investeerde - althans het leverde zijn geldschieters niets op. De rijke Israël fan Adelson verloor enige tientallen miljoenen aan krukken als Gingrich en Romney maar hij heeft zoveel geld dat niemand daar een traan over hoeft te laten. Nou ja, Nethanyahu misschien, die wel de verkiezingen in Israël gaat winnen maar daar verder ook niets mee kan zolang hij in McCain modus blijft zitten.

Vorige week hadden we bij de hoorcolleges van het Historisch Nieuwsblad een (te korte) discussie over 'decline' en de vraag of die term nu van toepassing is op de VS. Ik denk van wel en niet vanwege de rol in de wereld die vanzelfsprekend en heel natuurlijk tegen zijn eigen grenzen aanloopt, maar vooral omdat het een land is dat weigert te investeren in zichzelf. Geen behoorlijke treinen, een hopeloos ouderwets luchtvaartsysteem, bovengrondse electriciteitslijnen, wegen vol gaten en bruggen die instorten, onderwijs om te janken - op diverse belangrijke terrein staat de VS nu in de onderste regionen van competitiveness. Dat op zich hoeft geen reden te zijn om de neergang nu echt serieus te achten. Het ontkennen van problemen en het net doen alsof al die eerdere keren dat hier over werd gepraat ook vals alarm bleken, dat is echt verontrustend.

Het argument 'het is al eerder gezegd en iedere keer weer bleek het niet correct' is het argument van losers die niet in staat zijn, of niet bereid, naar hun eigen problemen te kijken. Daarom denk ik dat de neergang nu definitief en onontkoombaar zal zijn.

Guantanamo: nog steeds een schande

De NYT heeft vandaag een mooi hoofdartikel over Guantanamo. Inderdaad, het was het laffe Congres dat een uitvoering van Obama's belofte onmogelijk maakte maar er is geen reden om Obama niet te blijven herinneren aan wat hij tekende op de tweede dag van zijn presidentschap. Zijn machtsmiddelen zijn beperkt maar inderdaad, nadat de budget deal is gemaakt (die is geheel voorspelbaar maar het zal, verrassing, verrassing, tot 31 december duren voordat de baasjes hem maken) kan Obama de begroting voor defensie vastpinnen aan een belofte van het congres om toe te laten dat deze schandvlek op Amerika's blazoen wordt opgelost. Niets te laat.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors