26 oktober 2009 - 7 november 2009
Like ons op Facebook

26 oktober 2009 - 7 november 2009

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

7 november 2009

De Pechtold valstrik

D66 had vandaag zijn congres. Ik was er niet, andere dingen te doen, maar ik begrijp dat Pechtold doorgaat met zijn aanvallen op Wilders als 'extreem rechts'. Ik vind dat dom. Om drie redenen. Dit soort kwalificaties heeft geen zin, ze hebben geen betekenis - enkel voor mensen die nog in achterhaalde rechts/links termen denken. Ten tweede voedt het alleen maar de Wilders club, die zich verongelijkt voelt door de grachtengordelvertegenwoordiger par excellence, en die alle aandacht goed kan gebruiken. Ten derde, en dat irriteert met het meest, laat Pechtold zich door zijn Wilders hang up verleiden om niet toe te komen aan het invullen van waar modern liberalisme voor staat. Ja, onderwijs is belangrijk. Regeren is een werkwoord. Okay. Leuke vondst, zij het niet nieuw. Maar wat is nu het mens en maatschappijbeeld van D66? Kunnen we daar meer over horen? Alle geconcentreerde aandacht op de persoon Pechtold en zijn aanvaringen met Wilders en Fortuyn aanhangers leiden alleen maar af. D66 is nog steeds enkel en alleen de Pechtold partij, er zijn geen andere gezichten, geen woordvoerders, geen mensen die ideeën naar buiten brengen. Dat zal op termijn (opnieuw) dodelijk blijken. De helft van de mensen op het congres, begrijp ik, waren nieuwe leden. Ik hoop dat ze snel institutioneel geheugen op doen en zich realiseren dat dit was waar de partij al drie keer bijna kapot aan ging. De kreet waarmee de partij de gemeenteraadsverkiezingen in gaat is alvast van een stuitende nietszeggendheid: Anders. Ja. D66. Veel plezier als u daaruit iets wilt afleiden.

6 november 2009

Afghaanse illusie

In de IHT/NYT vandaag een onthutsend verhaal over het opleiden van die Afghaanse politiemannen die zogenaamd het alternatief moeten gaan vormen voor de NAVO troepen. Er deugt werkelijk niets van. Corrupt, analfabeet, niet loyaal en zo vaak weglopend dat het nauwelijks mogelijk is om ze op het huidige lage niveau op peil te houden. Als barakken worden opgeleverd (door Amerikaanse aannemers, naar Amerikaanse specificaties) worden de wasbakken eruit gesloopt om te dienen als bakken om de voeten te wassen voor gebed. De keukens worden niet gebruikt maar er wordt een vuurtje gemaakt op de vloer om te koken.
Allemaal klein bier, zult u zeggen, maar het geeft aan met wat voor onzinnige ideeën wij daar rondlopen. Belangrijkste conclusie is dat ook het positieve alternatieve scenario, wij leiden zo snel mogelijk Afghanen op om het zelf te doen zodat we kunnen vertrekken, geen enkele kans van slagen heeft.

Balk en de lobby

Volgens de Volkskrant is Balkenende wel degelijk actief aan het lobbyen om zijn Europese baan binnen te halen. Ik vind dat wel begrijpelijk, het is zijn kans om uit dit land weg te komen en een echte rol te gaan, hoezeer ik ook denk dat hij niet voor die rol geschikt is. Blair lijkt nu echt uit de picture, vooral ook om Miliband, de Engelse minister van Buitenlandse Zaken zo'n goede kandidaat is voor de post van buitenland coördinator. Overigens heeft Labor in de UK dan een probleem, omdat Miliband ook de beste opvolger van Brown is. Maar Miliband is ook jong, dus hij heeft de tijd.

Nog meer varkens aan de trog

Het absurde systeem van onze publieke omroep heeft twee nieuwe slobberaars aan de trog. Ik geloof niet dat beide iets zullen veranderen aan de basisvaststelling namelijk dat de publieke omroep een achterhaald, corrupt (in de gematigde zin van het zelfzuchtig gebruik van publieke gelden) en kwalitatief laagwaardig systeem is dat nodig moet worden omvergeschopt. Plasterk zal het niet doen. Sterker, het is typisch zo'n instelling die gewoon door blijft pruttelen. Het kost meer tijd en energie om hem af te schaffen dan om hem te laten voortbestaan. We zullen er nog decennia mee zitten.

Almere en de vaart der volkeren

In de NRC gisteravond een aardige uitwisseling (discussie kon je het niet noemen) over de opstoting van Almere in de vaart der volkeren. De bouwlobby, onder leiding van superlobbyist Brinkman is natuurlijk voor veel huizen en veel bedrijventerreinen. Hij kreeg hulp voor de weinig argumenten die hij te berde bracht van het werkgevers, zowel de grote als MKB. Elders op de pagina vertelde Mirjam de RIjk de lobbyist van Natuur en Milieu, waarom het een heel slecht idee is. Nu ben ik er helemaal voor dat Almere een volwaardige stad wordt maar dat pleit natuurlijk ook tegen het behandelen van de stad als een aanhangsel van Amsterdam. De Rijk had daarom volgens mij de betere argumenten. De bouwlobby kon alleen denken aan wat er te verdienen viel met al die investeringen.

Niemand had iets gezien?

De schietpartij op de basis van Fort Hood in Texas blijkt het werk van een diep gelovige moslim arts, 39 jaar oud, die al heel lang had laten weten tegen de oorlogen in Irak en Afghanistan te zijn. Hij wilde het leger uit, desnoods met terugbetaling van zijn opleidingskosten. Het leger wilde hem niet laten gaan. Je ziet hier de negatieve kanten van het systeem dat de Amerikanen hanteren om vrijwilligers te werven: ze krijgen hun opleiding betaald maar worden geacht te doen wat hen wordt opgedragen. Dat is begrijpelijk, wat minder goed te vatten is dat niemand gezien heeft wat er hier aan de hand was. Ik herinner me artikelen over schietpartijen op bases in Irak waar een soortgelijk proces zich afspeelde. Wanhopige mannen die niet meer kunnen omgaan met de wereld om hen heen en nog maar één oplossing zien. Triest.

4 november 2009

Te vroeg voor evaluaties

Een jaar geleden werd Obama gekozen. Reden, schijnbaar, voor allerlei terugblikken. Beetje bizar want wat valt er te evalueren na ruim negen maanden? Maar dat weerhoudt de media niet om toch voor deze gemakkelijke dagvulling te gaan.

Ondertussen verloren de Democraten gouverneursraces in New Jersey en Virginia. Niet onverwacht. In New Jersey gaat het altijd over belastingen en anti-overheidsdenken en wisselen Republikeinen en Democraten elkaar af (zonder dat de belastingen lager worden). In Virginia was Obama vorig jaar sterk maar met een lagere opkomst doet de conservatieve kant van de staat zich weer gelden. Deze uitslagen zeggen dus niet geweldig veel maar ze zijn tegenslagen voor Obama, laten we daarover geen twijfel hebben.
In New Yorks 23ste Congresdistrict veroverde een Democraat een vast Republikeinse zetel nadat de Republikeinen een serieuze kandidaat hadden gedumpt omdat die niet conservatief genoeg was. Nu bleef alleen de uiterst conservatieve kandidaat in de race en die verloor dan ook, geheel terecht. Moet je daar veel conclusies aan verbinden? Nee, ook hier niet. Wel kun je vaststellen dat het land nog steeds verscheurd wordt door ideologische tegenstellingen, van de mafketels die Obama een marxist noemen tot de linkse rauwdouwers die de gezondheidszorg alleen maar zo willen en niet anders. Op het terrein van bruggen bouwen heeft Obama in elk geval weinig bereikt, zoveel is duidelijk.

3 november 2009

Wat in Nederland doorgaat voor debat

Ik had besloten om gisteren de Nederlandse televisie te negeren. Niets, maar dan ook niets wilde ik horen over Van Gogh, over de islam en ook het gereutel van de vast kluit commentaarverschaffers leek me geen feest te worden. Ik heb daar goed aan gedaan, lees ik in de NRC. Bas Heijne, de tv criticus van dienst, fileert de stoet van bekende commentatoren met de bekende uitspraken en maakt duidelijk dat er helemaal geen sprake is van een debat maar van een invuloefening door domme televisieredacties die niets origineels kunnen bedenken. Ook Pechtold krijgt er van langs, om dezelfde reden dat ik dat vanochtend klaagde: schei nou eens uit met dat geëikel over Wilders. Een zakelijke analyse van zijn getetter wordt node gemist.

Ook Frits Abrahams legt de roede over de commentatoren, en dan vooral over de aanstichter van dit alles, de tovernaarsleerling die het debat zo de verkeerde kant op stuurde, Paul Scheffer. Hij wil nog steeds een 'debat op het scherp van de snede' en denkt, en dat is nog veel erger, dat zo'n debat in Nederland plaats vindt. Jazeker, we raken steeds dieper in de impasse, stelde Scheffer vast. Mede dank zij hem. Zijn eigen partij weigerde om naar Scheffers sussende woorden te luisteren en kwam met een wij/zij nota waar de honden geen brood van lusten. Scheffer stond er beteuterd bij. Maar ja, ook Bos had gezegd dat er gepolariseerd moest worden met de moslims. Marcouch volgt ook de partijlijn. En de televisie komt ook niet verder dan gedachteloos het spoor volgen waar dit verdwaasde, leidingloze land al tien jaar in voort ploegt. Bedankt Paul.

Voortpolderen in Kaboel

Karzai mag doorgaan, maar Abdullah lijkt voldoende politiek gezag te hebben verworven om toch stevige invloed uit te oefenen in Afghanistan. Meer invloed dan wanneer hij in een tweede ronde verloren had - maar hij had evengoed gelijk dat een eerlijke verkiezing niet mogelijk zou zijn geweest. Er gaat nu een geweldige koehandel plaatsvinden om enige vorm van nationale eenheid in dat rare land tot stand te brengen. Er is weinig reden om daar erg optimistisch over te zijn. Wel denk ik dat het de druk op Obama zodanig vergroot dat hij nu eindelijk met zijn 40.000 soldaten door moet komen. Zonde, een hoop doden voor niets, maar zo werkt het als percepties en niet de realiteit de hoofdrol gaan spelen.

Waanzinnige opinies. Waar? In de Volkskrant natuurlijk!

Eigenlijk moet je geen aandacht besteden aan Wilders-adept Amanda de Waanzinnige. Maar ze had gisteren weer een fraai staaltje van het opzetten van een stropop en die vervolgens met veel bombarie omstoten. 'Praat de moord op Van Gogh niet goed' vond onze columniste. Alsof iemand van enig belang dat doet. Overigens vond ik het opiniestukje van Marcouch in de NRC even grote flauwekul. Marcouch is van de Wouter Bos lijn, van confrontatie. Moslims moeten geconfronteerd worden met de waarden van de Nederlandse samenleving en voor Marcouch is dat steeds meer de acceptatie van homo's. Fijn dat onze stadsdeelvoorzitter een persoonlijke agenda heeft maar ik vind het helemaal niet nodig om steeds maar weer met mensen over hun geloof in debat te gaan. Over wat ze doen, in de praktijk, in het dagelijks leven, okay, maar de rest? De paus vindt dat homo's niet in de haak zin, bekeerd en genezen kunnen worden en daar zeuren we toch ook niet iedere keer over?

Godsdienstkritiek of marginaal geneuzel?

Balk wordt het schijnbaar toch niet. Een Belg ligt beter in de markt. Mooi zo. Jan Kuitenbrouwer vatte gisteren in de NRC mooi samen wat ik er ook van vond. Balk mag fijn polderen, iedereen te vriend houden maar qua uitstraling is het armoe troef. Zijn engels is afgrijselijk en als ik hoor dat zijn Frans redelijk is, dan ben ik bang dat dit mooitaal is voor niet om aan te horen. Rompuy voor president? Ook niet ideaal maar goed, wat maakt het uiteindelijk uit. Gelukkig geen Nederlandse verkiezingen. Pechtold was behoorlijk actief de afgelopen dagen op televisie. Over het verkeerde onderwerp, niet wat liberalen van de samenleving willen maar veel gelul over Wilders en over Van Gogh. Helaas. Ook zijn ouwelijke uitstraling in het vaste streepjespak komt niet altijd goed over, merk ik. Maak wel dat ik me jong voel. Alles is relatief.

Het zogenaamde debat over de vraag of Wilders extreem rechts is, is ook al zo'n stropop, nu opgezet door onderzoekers die ook maar ouwehoeren. Helaas kreeg de discussie daardoor ook een vervelende ondertoon. Het was allemaal gericht tegen van Donselaar (zoals ook Carel Brendel geheel voorspelbaar tekeer gaat op de anti-islam pagina's van de Volkskrant) en dat zet weinig zoden aan de dijk. Brendel oreert dat godsdienstkritiek in de racistische hoek wordt geduwd. Dat is onzin. Godsdienstkritiek is helemaal niet interessant voor opiniepagina's. En wat Wilders doet is geen godsdienstkritiek. Brendels eigen gezeur over het hoofddoekje van stadsdeelvoorzitter Fatima Elatik ('ongepast') is geen godsdienstkritiek, is geen politiek, maar is gewoon gebabbel dat nergens over gaat.
Als bij standpunt.café Syp Wynia, Kuitenbrouwer en Matt Herben hierover praten dan leidt dat .. juist, helemaal nergens toe behalve onzinnig geneuzel over het gevaar van 'de islam'. Maar ik blijf erbij dat Wilders niet weg mag komen met zijn stelling dat zijn clubje de democratische organisatie bij uitstek is. Want dat is onzin.

2 november 2009

Karzai kan door, wat nu?

In Afghanistan zijn de verkiezingen nu voorbij. Abdullah Abdullah, de tegenstander van Karzai heeft zich teruggetrokken. Hij verwacht niet dat er eerlijke verkiezingen gehouden kunnen worden. Daar heeft hij gelijk in. Dan zit je altijd met een dilemma. Tsvangirai had hetzelfde probleem in Zimbabwe. Het laat de VS en Europa zitten met het Karzai probleem. Een niet echt gelegitimeerde president, onpopulair, al bezig deals te maken die nodig zijn om hem overeind te houden als de westerse steun wegvalt. En Obama moet nog beslissen over zijn 40.000 soldaten die ook nergens voldoende voor zijn. Ik vrees dat Obama hier niet goed meer uit te voorschijn kan komen. Het heeft te lang geduurd. Geen enkele beslissing straalt nu nog daadkracht uit of het moest gewoon ophouden zijn. Maar dat durft hij niet, vrees ik.

Extreem maatschappij onvriendelijk

Is Wilders extreem rechts? Nou, in elk geval is hij niet, zoals hij claimt geheel en al democratisch. Jazeker, de parlementsleden zijn democratisch gekozen maar dat is het enige democratische aan zijn clubje. Ik denk niet dat hij extreem rechts is in de gangbare definities. Hij is extreem ziek in zijn hoofd, maar dat is geen categorie. Hij is een samenlevingsverrader, die mensen in Nederland tegen elkaar opzet, die bewust grote groepen schoffeert, beledigt en onterecht verdacht maakt. Dat alles maakt hem een vervuilende factor in de politiek. Maar extreem rechts? Okay, hij heeft wat absurde ideeën over Groot Nederland, hij vrijt met de ergste extremen in Israël, Engeland en Amerika. Maar hij is tegen de verhoging van de AOW leeftijd. Nu is dit laatste een teken van misplaatst conservatisme, maar goed, volgens de FNV zou het hem progressief maken. Die woorden hebben dan ook geen betekenis meer.

Ach wat, extreem rechts? Ik koop er niets voor. Wilders is een politieke vervuiler en moet als zodanig voortdurend aan de kaak gesteld worden.
Ik lees net Wilders' volgende boutade: Van der Laan en Pechtold zijn handlangers van Mohammed B. Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Komop, Geert, afspraken nakomen met de psychiater. Vanmiddag op de bank.

Historisch?

Ik heb er niets op tegen dat de moord op Van Gogh vandaag wordt herdacht. Ik denk nog steeds dat de moord op Fortuyn maatschappelijk gezien veel grotere gevolgen had en dat die de geschiedenisboeken zal blijven bevolken. De moord op Van Gogh zal geleidelijk aan verdwijnen uit het publieke bewustzijn, zoals de moord op president McKinley in 1901 door een Pools Amerikaanse anarchist verdwenen is in de krochten van de geschiedenis. Maar wel ben ik bang voor de kaders waarin die moord geplaatst wordt. Van Gogh werd vermoord door een gestoorde man van Marokkaanse afkomst, een moslim. Mohammed B. was een loner, een idioot, die zich liet provoceren door de provocateur bij uitstek, Van Gogh. Laten we daarom de dood van een fascinerende publieke persoonlijkheid gedenken en niet de aanslag door een fanatieke gek proberen te plaatsen in allerlei brede kaders die weer iets zouden zeggen over moslims.

Tegenslag op komst voor Obama

Morgen, een jaar na Obama's verkiezing tot president, kon hij wel eens een flinke douw krijgen. Verkiezingen in Virginia en New Jersey konden beiden wel eens in het nadeel van de Democraten uitvallen. Gegeven de kritiek op Obama, de afgelopen maanden, zal dat onmiddellijk vertaald worden in een wraak van de kiezers. Niet dat de wederopstanding van de Republikeinen aanstaande is. Daarvoor zitten ze nog te veel in de 'nuts' sfeer en hebben ze een totaal gebrek aan geloofwaardige leiding. Maar het zou wel eens een sombere dag kunnen worden in DC.

30 oktober 2009

Hillary in de aanval

Interessant dat Hillary Clinton tijdens bijeenkomsten met journalisten en studenten nogal hard was tegen de Pakistani. Ze verwoordde wat diplomaten meestal niet zo hard zeggen, haar wantrouwen tegenover het Pakistaanse leger en de mate waarin die bereid zijn echt achter Al Qaida aan te gaan. Het applaus was beperkt. Ze kreeg onder meer kritiek op het droppen van 'drones' op Pakistaans grondgebied. Dat wordt allicht als een aantasting van de soevereiniteit gezien. Clinton ging er niet op in. Het is een CIA programma en dat zou ook niet kunnen - bovendien weten we niet in hoeverre de Pakistaanse regering zelf er vanaf weet.
In Pakistan loont het minder om tegen de regering in te gaan dan in Rusland, waar Clinton eerder dit jaar wel open doekjes kreeg voor kritiek op Putin en Medvedev. Maar Clintons openlijke kritiek, gecombineerd met de gesprekken die ze met de regering van Pakistan heeft gehad, geeft aan hoe gefrustreerd de Amerikanen zijn over vooruitgang in de regio. Aan de andere kant zijn de Pakistani gefrustreerd over de traagheid van Amerikaanse hulp en de levering van wapentuig. Maar je zou zeggen dat de last van het vechten tegen de opstand in hun eigen land toch vooral bij de Pakistanen zelf ligt.

Honduras oplossing

Het lijkt erop dat ze (de Amerikanen) in Honduras een oplossing hebben gevonden voor het probleem met de afgezette president. Zalaya wordt/blijft president tot de verkiezingen eind november. Zijn poging om een extra termijn mogelijk te maken, de aanleiding voor de coup, zal verder geen vervolg krijgen. Knap stukje van de Amerikaanse diplomaten die tot elke prijs willen voorkomen dat er in Midden Amerika weer chaos ontstaat zoals in de jaren tachtig.

Toen stom, nu stom

Mooi artikel in de IHT waarin een Rus vertelt hoe de Russen in de jaren tachtig tegen Afghanistan aankeken. Waarom duurde het zo lang voor ze vertrokken? Ze waren bang dat het hen aan prestige zou kosten. So what else is new? OOk in de Trib een mooi artikel over de endemische corruptie in Irak, die veel verklaart over de problemen met orde en bommen die Malaki heeft.

29 oktober 2009

Sterke groei derde kwartaal

Volgens het Amerikaanse CPB is de Amerikaanse economie in het derde kwartaal met 3,5 procent gegroeid, het hoogste percentage in twee jaar. Dat nieuws werd natuurlijk enthousiast ontvangen, zowel door de markten als door de regering Obama die nu de vruchten mag plukken van zijn stimuleringsbeleid. De vraag is wel waar de groei vandaan komt. Zijn het de consumenten die meer vertrouwen krijgen? Hebben de mensen die hun niet hebben verloren er weer vertrouwen in dat dat zo blijft? Of is het simpelweg dat de voorraden van bedrijven nu echt op zijn? In elk geval blijft het de vraag of deze economische groei veel kan betekenen voor de rest van de wereld. Er moet wel geïmporteerd worden in de VS om dat land weer als locomotief te kunnen laten werken. Zover is het waarschijnlijk nog niet.

Friedman is om

Thomas Friedman heeft afscheid genomen van Afghanistan. Hij gelooft er niet meer in, wil minder 'footprint' van de VS. Volgens zijn collega op dezelfde pagina, speelde Friedman zaterdag een rondje golf met Obama, wat hem boven aan de lijst van invloedrijke buitenstaanders brengt. Een soort Walter Lippman, een positie die Friedman altijd wilde. Gelukkig weten we dus zeker dat de boodschap ook bij Obama is doorgekomen. Friedman roept ook, terecht, op om je niet te laten misleiden door de slecht nieuws verhalen als de VS zich terugtrekt. Die hebben een halfwaarde van een dag. Zijn zo verdwenen en dan ontstaat een nieuwe werkelijkheid waar we mee om kunnen gaan. De slechtste reden om iets te niet doen is gezichtsverlies voorkomen, als dat leidt tot een geschonden aangezicht een paar jaar later.

Volgens een ander artikel zou de nieuwe strategie een half/half beleid zijn. Het veiligstellen van tien stedelijke gebieden en de Taliban laten 'rotten' in de rest van het land. Zo'n keuze heeft het probleem van alle halve keuzes: het is vlees noch vis. En leidt dus nergens toe.
Zeker, het is verstandig de regio als geheel te bekijken en te overzien hoe het beleid van Bush ertoe heeft geleid dat de Taliban en Al Qaida de hele regio op zijn kop zetten. Dat spectaculaire falen moet onderkend worden. Afghanistan is in dat verhaal maar een klein radertje. In 2001 had er iets aan gedaan kunnen worden maar die kans hebben Bush en Blair (en Boekestijn en dat soort paledijnen) vakkundig om de zeep geholpen. Nu moet de hele regio worden bekeken. Het wordt niet in Afghanistan beslist, maar Afghanistan kan wel beslissend zijn als we de fout maken daar te blijven.

Lipponen for president

Blair verliest geleidelijk aan steun als Europees president. Dus duikt Balk geregeld op. Gelukkig is er ook nog een Fin, ex premier Paavo Lipponen, die in de markt is. Hij schrijft een bedachtzaam en doordacht verhaal in de FT. Hij is zich bewust van de beperkingen van de baan: belangrijkste rol is het voorbereiden de van agenda van Europese Raad vergaderingen. Ik denk dat het wel meer betekent, maar goed, for the sake of his argument, dat is belangrijk. Vergt enig inzicht in Europese instellingen. Nooit gedacht dat ik het zou denken, maar laten we vooral Balk voor onszelf behouden.

Lof voor Smit-Kroes

In de FT krijgt mevrouw Smit-Kroes een paar veren in het achterwerk gestoken voor het laten opspitsen van ING in bank en verzekeringswerk. John Grapper vindt het volstrekt logisch en vraagt zich af waarom de regeringen deze leiding niet volgen (ook bepleit door Volcker en Mervyn King). Hij pleit voor een split in drie: beschermd bankieren, risicovol financieren en vermogensbeheer. Een vierde poot zouden verzekeringen kunnen zijn. Een verstandig voorstel dat gevolgd zou moeten worden.

28 oktober 2009

Oh nee, toch Balk?

Juncker en Blair gaan nu openlijk de strijd aan. Verontrustend is dat de FT speculeert dat Juncker alleen maar in het spel is om Blair te blokkeren, zodat iemand als Balk erdoor kan slippen. Sarkozy vindt Juncker niets, maar vermoedelijk zou hij Blair ook niet zo attractief vinden, als concurrent voor de spotlights. Blair is de facto geblokkeerd door de conservatieven maar ik hoop dat we ons daar niets van aantrekken. Morgen begint de EU top waar dit soort dingen eigenlijk beslist gaan worden. Nog los van Balk als onwaarschijnlijke aanvoerder van Europa, zou het slecht zijn om in Nederland een regeringswissel te moeten doormaken. Verandering van premier moet in principe kunnen zonder verkiezingen maar de oppositie zal veel lawaai maken. Daar moeten we ons niet veel van aantrekken want partijen als D66 en de SP zijn bepaald niet klaar voor verkiezingen, en ik vermoed de PVV ook niet. Zou de slechtst mogelijke uitkomst zijn, voor de EU en voor Nederland.

De toekomst in Afghanistan

De Amerikanen hebben in oktober het hoogste aantal dodelijke slachtoffers gehad in Afghanistan sinds november 2001. Het is maar een voorproefje van wat gaat komen als Obama McChrystal volgt. De NYT meldt vandaag dat de broer van Karzai al acht jaar op de loonlijst van de CIA staat. Als u weet dat hij zijn vingers in de opiumhandel heeft en verantwoordelijk is voor het maken van valse stembiljetten en het opzetten van namaak kieslokalen, dan weet u precies waar het probleem in Afghanistan zit. Zoals een generaal zeg: 'De enige manier om Chicago schoon te maken is Al Capone kwijt te raken.' Zo is dat.
Het broertje zelf zegt van niets te weten, behalve dat hij regelmatig geld krijgt van president Karzai voor verleende diensten. Geen idee waar het vandaan komt. Met opium heeft hij, natuurlijk, niets te maken.

Public option weer op tafel

Het gezondheidsdebat gaat een nieuwe fase in met een aangepast wet van meerderheidsleider in de Senaat Reid, waarin de publieke optie ligt besloten. Hoewel het onmogelijk lijkt om iedereen verzekering te bieden onder de voorwaarden die Obama gesteld heeft (niet meer dan 900 miljard dollar), en hoewel die publieke optie maar 5 procent van alle Amerikanen aangaat, lijkt het een aanpassing die de linkervleugel binnen boord kan houden. De Democraten zijn helaas gefixeed op de korte termijn. Ze willen iets positiefs laten zien voor de verkiezingen van 2010, niet alleen kosten. Helaas gaat het plan pas goed werken in 2013. Nou, laat Obama dat maar uitleggen in plaats van manhaftig te proberen iets te laten zien.

27 oktober 2009

Tijd voor een ronde nieuws!

Frau Verdonk en HP/de Tijd zijn beide verliesleidende organisaties. En dan moet je wat. Verdonk was al een tijdje niet meer bij de gemakzuchtige tafel van Pauw en Witteman geweest, maar dat maakt ze nu even goed door in een interview in HP/de Tijd (zonder enige nieuwsaanleiding) te reutelen dat over vijf jaar iedereen in Nederland met een hoofddoekje loopt. Total bullshit maar altijd goed om de concurrentie aan te gaan met Wilders. Ach wat, Verdonk is zo'n warhoofd, zo'n leeg vat dat het eigenlijk ook allemaal niets uitmaakt. Ze roept maar wat, bij P&W vinden ze iemand tegenover haar die zich daar heel kwaad over maakt en de pr machine draait weer op volle toeren. En HP/de Tijd? Ach, die krijgen binnen niet al te lange termijn wat ze verdienen.

Obama neemt geen afstand van de Cheney bende

Een bijtend commentaar in de NYT vandaag, onder de titel 'Cover-up continued'. De opinie verwijt de regering Obama dat ze blijft vasthouden aan de Bush interpretatie van nationale veiligheid en wat de uitvoerende macht allemaal mag doen om terrorisme te voorkomen. De krant stelt dat de cover up van misbruik onder Bush dreigt te verkeren in een cover up van de cover up onder Obama.

In één specifiek geval van een Ethiopische Brit die werd gemarteld in Pakistan, Marokko en in een CIA gevangenis in Kaboel voordat hij naar Guantanamo werd overgebracht. Hij is nu vrij. Maar voor de rechter claimde de regering Obama dat bewijsmateriaal dat wees op die martelingen niet mocht worden gebruikt op gronden van nationale veiligheid. De Britse rechter verwierp die redenering en vond een 'compelling public interest' in het openbaren ervan. In de VS zelf gaat Obama in beroep tegen een zaak van deze Brit en vier anderen die zich richt tegen het extraordinary rendition program (u weet wel, waarover Condolleezza Rice tegen ons loog) met dezelfde argumenten die de Cheney bende gebruikte. Obama zegt dat hij niet achterom wil kijken. De NYT zegt, terecht, dat het tijd is om recht te doen. Inderdaad, ook hier stelt Obama teleur.

Het Britse voorbeeld in Afghanistan

Meestal vind ik Roger Cohen een heldere columnist waarmee ik het vaak eens ben. Over Afghanistan niet. Cohen vindt dat de VS het Britse voorbeeld moet volgen en de soldaten moet sturen. Elders in de krant wordt duidelijk dat die 40.000 over een jaar verspreid komen en helemaal niet voorbereid zijn. Plus, het lijkt erop dat Irak niet zo gemakkelijk wordt als gedacht. Maar Cohen houdt vol.

Maliki krijgt lik op stuk

Over Irak gesproken, Maliki krijgt de volle laag. Hij heeft het vertrek van de Amerikanen als bevrijding betiteld, heeft veiligheid geclaimd in de aanloop naar verkiezingen in januari. Nu krijgt hij de rekening gepresenteerd. Hij heeft geen politieke eenheid gecreëerd, dat zelfs niet geprobeerd. De soeni's die tijdens de surge gelijmd werden, is hij weer kwijt. De aanslagen binnnen de Groene Gordel laten zien dat hij geen controle heeft en omdat er drie ministeries zijn opgeblazen, wordt dat nog eens extra onderstreept. Alleen een nieuwe politieke orde die iedereen mee laat doen, kan daarin verandering brengen.

Conservatieven zijn eerlijker tegenover de kiezers

De aanstaande minister van Financiën van Groot Brittannië is verfrissend open. Soms te open, vinden de bankiers. Op het congres van de conservatieven kondigde hij aan dat belastingverlaging er niet in zat en dat hij geen gemakkelijke boodschappen verkondigt. Gisteren stelde hij dat banken geen bonussen in geld moeten betalen. De bonussen zouden allemaal in aandelen moeten zijn en de cash die daarmee wordt uitgespaard moet de kapitaalspositie versterken, zodat ze hun uitleen kunnen vergroten. Hij kreeg van de FT op zijn kop dat hij niet specifiek genoeg was. Dat lijkt me flauw. George Osborne is goed bezig. Schlaübe in Duitsland had ook al zo'n weinig aantrekkelijke maar wel goed beargumenteerde boodschap. Goede voorbeelden.

Blair for president

Gideon Rachman vindt dat Blair niet president van Europa moet worden. Zijn belangrijkste argument is dat de conservatieven die straks gaan regeren dat niet leuk vinden. Ik ben het niet met hem eens. Blair is de enige kandidaat die de statuur heeft om van iets niets te maken. Stel je voor dat Balkenende Europa vertegenwoordigt. Dan weet je bij voorbaat dat het niets wordt.

Quo vadis, NAVO?

Quentin Peel had in de FT een mooie column over de existentiële crisis van de NAVO (jazeker, die is twintig jaar na de Koude Oorlog nog steeds gaande). Is het een 'expeditionaire alliantie' die in de toekomst overal ter wereld moet kunnen ingrijpen, of is het een defensieve alliantie, die zich moet concentereren op nieuwe veiligheidsdreigingen als terrorisme en cyberoorlog? Sommige mensen zullen betogen dat beide direct aan elkaar zijn gekoppeld. Peel stelt dat de Russische dreiging (de wens om een invloedssfeer te houden, de baltische landen en Georgië) de nadruk legt op de tweede, de traditionele rol. Obama wil het allebei. Maar er zullen keuzes gemaakt moeten worden en het debat over het strategisch concept moet serieus gevoerd worden.

26 oktober 2009

Welk land is het welvarendste?

Een paar weken geleden schreef ik over de Sarkozy commissie die de norm voor de welvaart van landen heroverwoog. Niet alleen BNP maar ook andere factoren werden meegenomen. Op die basis heeft Legatum, een denktank in Londen, een Prosperity Index opgesteld. Finland krijgt de toppositie, gevolgd door Zwitserland, Zweden, Denemarken en Noorwegen. Een overweldigende stem voor het Scandinavische model dus. Volgens Legatum neemt het zaken mee als gezondheid, vrijheid, veiligheid en regeringssysteem als sleutels voor welvaart. De VS kwam op de negende plek, voor Duitsland en Frankrijk. Nederland staat op 8 en scoort slecht op democratische instellingen, onderwijs en veiligheid. Net als vorig jaar staat Zimbabwe onderaan.

Holbrooke over Afghanistan en Vietnam

In de New Yorker van 28 september staat een lang en interessant portret van Richard Holbrooke, nu de Afpak superonderhandelaar van Obama. Vooral interessant is Holbrookes voorgeschiedenis in Vietnam, waar hij vanaf 1963 alle ellende heeft meegemaakt. Op basis daarvan, concludeert de schrijver, kan Holbrooke met geen mogelijkheid denken dat de VS kan winnen in Afghanistan. De enige mogelijkheid is het afwenden van een ramp. Hij schreef voor de journalist de belangrijkste redenen op voor het falen in Vietnam, met als conclusie: 'De missie zelf was gebaseerd op een vreselijke verkeerde inschatting, door vijf opeenvolgende presidenten en hun adviseurs, van het strategisch belang van Vietnam voor de VS.'
Holbrooke heeft zijn oude vriend Stanley Karnow, de geschiedschijver par excellence van Vietnam, laten praten met generaal McChhrystal, hij stelt zelf harde vragen, benadrukt dat er een exit strategie moet zijn en probeert de strategische vraag te beantwoorden: moet deze oorlog überhaupt wel gevochten worden? Holbrooke denkt van niet, zoveel is wel duidelijk, maar voert Obama's beleid uit.

Aanslagen in Irak

De bomaanslagen in Irak, blijkbaar in de Groene Zone, zijn een uitdaging aan premier Maliki. Die claimt dat de veiligheid nu gegarandeerd is, een belangrijk vereiste nu de Amerikanen in juli met 50.000 man minder aanwezig zullen zijn, als opmaat naar totale terugtrekking. De NYT merkt op dat de aanslagen op moskeeën en marktplaatsen vooral bedoeld zijn om terreur uit te oefenen maar dat deze aanslagen op overheidsinstellingen gaan over de positie van Maliki en de situatie in Irak per se. Ziet er dus niet goed uit, moet je concluderen. Maar het zal niets veranderen aan het schema van de Amerikanen. Wel maakt het duidelijk dat de surge misschien gewerkt heeft maar politiek gezien te weinig nieuwe combinaties heeft opgeleverd om effectief te zijn.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors