26 november 2010 - 7 december 2010
Like ons op Facebook

26 november 2010 - 7 december 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

7 december 2010

Opnieuw door de pomp

Hoe zat het ook weer? Begrotingstekorten zijn het allerergste. Moeten weggewerkt worden. Gingen daar de tussentijdse verkiezingen niet over? Dus wat doen de Republikeinen en Obama samen? Ze houden de belastinguitdeling voor de rijken én ze houden de uitkeringen voor langdurig werklozen. En nu gaan ze werken aan de begrotingstekorten. Wie er iets van gelooft mag het zeggen. Politieke spelletjes met als uitkomst belangenbehartiging. Obama ging opnieuw door de pomp. Als ik Republikein was, hopend dat ik van af 2012 ook vanuit het Witte Huis de belangen van de rijken en machtigen kon behartigen, dan zou ik ook, inderdaad, heel tevreden zijn. Maar ik ben geen Republikein dus ik kan er alleen maar heel triest van worden. Alweer een president die geen leiderschapsrol neemt, die niet vertelt waar hij heen wil en hoe. Een teleurstelling.

Hoezat het ook weer? Begrotingstekorten zijn het allerergste. Moeten weggewerktworden. Gingen daar de tussentijdse verkiezingen niet over? Dus wat doen deRepublikeinen en Obama samen? Ze houden de belastinguitdeling voor de rijken énze houden de uitkeringen voor langdurig werklozen. En nu gaan ze werken aan debegrotingstekorten. Wie er iets van gelooft mag het zeggen. Politiekespelletjes met als uitkomst belangenbehartiging. Obama ging opnieuw door depomp. Als ik Republikein was, hopend dat ik van af 2012 ook vanuit het WitteHuis de belangen van de rijken en machtigen kon behartigen, dan zou ik ook,inderdaad, heel tevreden zijn. Maar ik ben geen Republikein dus ik kan eralleen maar heel triest van worden. Alweer een president die geen leiderschapsrolneemt, die niet vertelt waar hij heen wil en hoe. Een teleurstelling.

6 december 2010

Goedkoop vliegen heeft zijn kosten, zeker bij Ryanair

Ik lees in de Wakkere regeringskrant dat passagiers op een vlucht naar Casablanca in opstand zijn gekomen. Ze moesten ineens twee keer tussenlanden met hun goedkope airline, in dit geval Jet4you. Interessant hoe vaak dit soort opstanden nu plaatsvindt. Ik zag het zelf in september in Barcelona, toen passagiers die van Ryanair te horen kregen dat hun vlucht naar Palermo niet door ging zodanig bedreigend werden tegen het arme Ryan personeel dat de politie erbij moest komen. Ik kon echter wel met ze sympathiseren.

Ryan air schijnt een abonnement te hebben op dit soort problemen. Het is verstandig, schijnt het, om niet te laat op te dag met deze goedkoopteclub te vliegen omdat ze als er ergens een probleempje is geweest altijd verderop last krijgen. En dat betekent aan het eind van de dag uitvallen. Goed om te weten. Toen ik er tegen andere over praatte, bleek dat er heel wat van deze ervaringen zijn. Het is de prijs die je betaalt voor de supergoedkope airlines. In die zin hoef je geen medelijden te hebben met de opstandige passagiers. Wel graag zoveel mogelijk consumenten ervaringen hiermee, dan weet je ten minste waar je aan toe bent. Ik vloog onlangs met AirBerlin, een Duitse low budget airline die helaas niet naar Schiphol mag vliegen. Prima ervaring. Bij deze.

Onverantwoordelijk, die Bolkenstein

Ik weet niet in welke context Bolkenstein, die rechtse cultuurhobbyist, nu weer wat heeft geroepen over anti semitisme. Het schijnt, zegt de regeringskrant, dat hij meent dat orthodoxe joden beter Nederland kunnen verlaten omdat de Marokkaanse jongeren zo anti-semitisch zouden zijn. Als dat inderdaad is wat hij gezegd heeft dan is het niet alleen onzinnig maar ook van een ontstellende en stuitende maatschappelijke onverantwoordelijkheid. Nog los van de bewijslast die op hem rust (en kom dan niet aan met incidenten, het simpelweg groeien van aantallen Marokkaanse jongeren of met voorbeelden van slechte integratie van die orthodoxe joden) is het opruiend en stigmatiserend. Maar wel een lekker onderwerp voor het amusementsprogramma Pauw en Witteman. Vanavond op de buis. Wedden?

Obama's Stockholm syndroom

Misschien denkt u dat ik te negatief ben over Obama, te kritisch terwijl de goede man voortdurend wordt dwarsgezeten door alles vernietigende Republikeinen. Ik ben gelukkig niet de enige. Framl Rich, een van de beste analisten van de Amerikaanse politiek, zet in de NYT op een rijtje wat er mis is. Het is niet eens een rijtje. Het is één ding. Obama staat nergens voor. Hij is niet de socialist die de mafste Republikeinen zien. Hij is niet de uitverkoper die de meest idiote lefties kritiseren. Hij is niets. Hij staat nergens voor, verdedigt niets, legt niets uit, probeert nergens mensen van te overtuigen. In de campagne zei Obama dat mensen hem bekeken als een Rorschach test, zo'n inktvlek waarvan iedereen zijn eigen invulling kan geven. Dat was memorabel en het werkte. Een president moet meer zijn.

Rich verwijt Obama dat hij slachtoffer is van het Stockholm syndroom. Hij gaat de goede kanten zien van de mensen die hem gevangen houden, Republikeinen zoals Mitch McConnel. Hij levert al in voordat hem iets gevraagd (de federale werknemers krijgen de nullijn, levert nauwelijks iets op maar onmiddellijk minder consumptie). Rich verwijst ook naar een inderdaad instructieve video van gouverneur Christie van New Jersey, die recht voor zijn raap aan een kritische onderwijzer uitlegt waarom hij moet doen wat hij moet doen. Je hoeft het er niet mee eens te zijn maar je begrijpt het. En je begrijpt ook waarom Christie populair is. En waarom Obama verzuipt. Ik heb Christie nog niet horen noemen als mogelijke uitdager van de president in 2012, maar bij deze.

5 december 2010

No guts, no glory

Het wordt een interessante replay van de Republikeinse overstretch in 1994. Zouden de belastingverlagingen voor de rijken van Bush op 31 december aan hun natuurlijke einde komen en daarmee ook de belastingverlagingen voor alle andere Amerikanen? En wie zou daarvan de schuld krijgen? Zou Obama het werkelijk aandurven om de Republikeinen ronduit verantwoordelijk te maken voor hun 'do nothing' attitude enkel en alleen maar om die subsidies voor rijken te handhaven? Het zou een verandering zijn die een nieuw politiek seizoen kan inluiden. Maar ik geloof niet dat het zal gebeuren. Obama heeft de guts niet. Al hoop ik dat ik het bij het verkeerde einde heb.

Ons nieuwe Midden Oosten beleid

De Grote Leider van de Partij van het Verbieden en de sponsor van de regering Rutte/Wilders is namens die regering nu het Midden Oosten beleid van Nederland aan het hervormen. Hij schurkt aan tegen zijn uiterst rechtse en radicale vrienden in Israël, betogend dat er helemaal niets geregeld hoeft te worden. Je kunt gewoon alle Palestijnen naar Jordanië jagen. Klaar. De wereld is simpel volgens de Grote Leider. Zeker, de regering zal net doen alsof ze niets met Wilders te maken hebben. Dat is onzin. Ze danken hun bestaan, hun pluche zetels aan hem. En dus vertegenwoordigt Wilders meer dan alleen zijn eigen hobby in Israël (zijn hobby wordt niet gedeeld door zijn kiezers, zoveel is zeker). Hij vertegenwoordigt de Nederlandse regering. Met dank aan CDA en VVD hebben we sinds gisteren een heel ander beleid.

4 december 2010

Westerse waarden zijn niet voor de zwakken

Ik heb medelijden met Paul Cliteur, een gedreven liberaal en uitlegger van de rechtsstaat. Hij is bang en heeft geen vertrouwen in de westerse samenleving en zijn inherente kracht. In het interview in de NRC gaat hij tekeer tegen de canard van de afgelopen dertig jaar, de 'ideologie van het multiculturalisme'. Etty vraagt hem naar een voorbeeld daarvan en het enige wat hij kan opnoemen zijn religieus onderwijs (een oude Nederlandse traditie), recht op onderwijs in een eigen taal (heeft kort geduurd maar ja, het was er). Groepen die rechten krijgen zijn gevaarlijk, betoogt hij. Denk ik ook maar het valt nogal mee met die rechten.

En ja, het is stom en gevaarlijk om religiekritiek te criminaliseren. Religiekritiek is, nou ja, religiekritiek, iets waar je je als weldenkende burger niet mee bezig hoeft te houden.Maar Cliteur zit vast in zijn angst. Hij vindt dat de staat, een staat, sterk genoeg moet zijn om terrorisme te voorkomen. Hij verwijt de Nederlandse staat dat Fortuyn en Van Gogh zijn vermoord (de laatste moord noemt hij religieus terrorisme - ik heb geen zin in woordenspelletjes, maar B. was gestoord, net zo gestoord als de man die abortusartsen vermoord. Naar mijn smaak is dat geen terrorisme).

Cliteur wil nadrukkelijk integratiebeleid dat mensen laat integreren in de waarden van de democratische rechtsstaat. Dat is dus gewoon beleid, onderwijs, maatschappijleer, zou ik zeggen. Waarom daar integratiebeleid van maken? De Nederlandse staat verwijten dat Wilders bedreigd wordt? Lijkt me vergezocht. Hem beschermen, dat is een maatschappelijke plicht. Voorkomen dat hij bedreigd wordt (of de kinderen van Halsema of wie dan ook) dat is heel wat anders. Hij verwijst overigens wel terecht naar de lamme oproep van Obama aan die maffe dominee om geen korans te verbranden omdat dat tot terrorisme zou leiden. Terecht dat het een lamme oproep was, niet dat de VS niet in staat is terrorisme te vermijden. Dat is alleen een terroristische politiestaat. Obama's zwakte was dat hij niet zei: u mag geloven wat u wilt, u mag verbranden wat u wilt maar u hebt ook een maatschappelijke verantoordelijkheid, op zijn minst om uw idioterie in toom te houden. Obama was slap.

Vervelend voor Cliteur en jammer voor een interessante liberale denker: westerse vrijheid is niet voor bange mensen.Lullig dat de foto's zijn verhaal onderstrepen. Hij ziet er verslagen uit. Zonde.

Hoe belangrijk is nieuws over de nieuwe statenbijbel?

Hoe multicultureel is Nederland? Ik lees dat er 50.000 statenbijbels in de nieuwe vertaling zijn verkocht. Want daar openen ze op gereformeerde scholen de dag mee. Niet op sommige heel strikte scholen want daar denken ze dat vertalingen van 16 eeuwse teksten het werk zijn van de duivel. Ik heb daar geen religiekritiek op (zie hierboven). Het interesseert me geen donder. Zoals het me ook niet aangaat wat een paus in Rome vindt van condoomgebruik of van wat dan ook. Maar wie dat wel mee wil beleven, moet het vooral doen. Multicultureel. Jazeker. Waren we altijd al. En nog steeds. Gelukkig maar.

Afkortingen

FIFA en JSF. Sommige mensen zijn in staat zichzelf heel lang voor de gek te houden, ook al zien ze van mijlenver aankomen dat fraude het enige is waar de F's voor staan. Het heeft iets van poëtische gerechtigheid voor de mate waarin voetbal wereldvreemd is geworden dat een WK plaats zal vinden in een land van 1,7 miljoen inwoners zonder enige voetbalgeschiedenis. Misschien kunnen we weer eens terug naar de wortels van wat eens gewoon een leuk spelletje was. Misschien helpt Qatar. De erfenis van Blatter zal nog lang blijven ronddrijven. Ik herinner me een interview met een Belgisch lid van de FIFA, ik geloof in de NRC. Niets gehoord, niets gezien. Niets gedaan.

Ondertussen was het commentaar van onze loser van de week, Ruud Gullit, wel weer heel typerend: 'we zijn ten minste geen laatste geworden'. Geef die man een baan. Feijenoord?

Over JSF kunnen we ook verder kort zijn. Een CDA kamerlid noemde de nu voorspelde overschrijding van de begrote kosten voor dit speeltje met vijftig procent 'een tegenvaller'. Yeah. Duh. Waar heeft dit kamerlid uitgehangen? Je hoort wat je wilt horen, ziet wat je wilt zien. Zo verging het ook die kamerleden die ineens ontdekten dat ze door de KNVB en het bid team voor het lapje waren gehouden over die zogenaamde 1,2 miljard winst die Duitsland geboekt had. Was al lang bekend. Niets gehoord, niets gezien.

De ontwikkeling van de fraude die het bedrijfsleven samen met defensie op de samenleving heeft gepleegd onder de vlag van de JSF eindigt precies zoals voorspeld. Er is niets tegenvaller of onverwacht aan. Het is allemaal van een onthutsende voorspelbaarheid. De PvdA moet een niet te grote mond hebben, het was hun draai tijdens het kabinet Kok die ons op dit traject zette. Wel een meevaller is dat we dit project nu eindelijk de nek om kunnen draaien.

3 december 2010

Niet genoeg geld geschoven, jongens

Zoals verwacht maar toch met een zucht van opluchting: het WK gaat aan ons voorbij. Niet genoeg geld geschoven. Laat dat maar over aan Putin en de olieboeren. Een WK in Qatar? Wat een farce. Maar gelukkig zitten zij nu met de problemen en niet wij. Waarvoor dank.De Engelsen zijn natuurlijk echt teleurgesteld. En boos. Ook op de BBC die een onthullende reportage uitzond over het privé clubje van Blatter aan de vooravond van de veiling. Onterecht, die boosheid. De BBC deed gelukkig gewoon zijn werk.

De zindelijkheidstraining van de PVV, aflevering 1

De NRC besteedde gisteren relatief veel aandacht aan de vaststelling dat de Partij van het Verbieden bij de behandeling van de begroting van minister Leers even zijn grote klep hield over problemen met onze etnische landgenoten. Of het nu was om de draaitol uit Maastricht niet verder te beschadigen, of omdat ze nieuwe inzichten hebben verworven, mijnheer Fritsma, voorheen goed voor veel harteloze woorden over medeburgers, was nu poeslief. Geen woord over integratie, wat overigens ook past in het regeerakkoord want daar heeft men het er ook niet over. Wat een opluchting. Ik zou het er ook minder over willen hebben. En oppositioneel geneuzel over inburgeringscursussen (anders dan die voor nieuwe immigranten) was vermoeiend en klonk belegen. Moeten we daar straks de PVV dankbaar voor zijn?

Ook het belangrijkste punt voor de Partij van het Verbieden in het regeringsakkoord, het terugdringen van immigratie en het stopzetten van immigratie uit moslimlanden, kreeg van Fritsma een gemakkelijke behandeling. Ach, enkel streefgetallen. Het zat wel goed. Misschien kan hij of kan zijn onderbaas Bosma in de NRC eens uitleggen waarom de PVV eigenlijk regeert. Of hebben we de eerste tekenen gezien van de overgang van de PVV van een opruiende populistische men en jen partij naar een keurige club van pluchezitters en belangenbehartigers? Het zou natuurlijk meer passen bij de lange geschiedenis in den Haag van de Grote Leider. Hij werkt al twintig jaar in het Haagse, was liever staatssecretaris geworden voor de VVD, maar ontdekte dat hij zijn eigen partij op moest richten om echt bevrediging te vinden.

Nu gaat het er om macht te consolideren. Gaan we een partij zien die zich nestelt op de traditionele rechterzijde? Die de kiezers oppikt van het Hillen CDA dat duidelijk op weinig steun kan rekenen van de meeste CDA leden? Zou Hillen niet straks gewoon de overstap moeten maken om te laten zien dat Wilders en zijn staf van benoemde kamerleden nu kosher zijn? Misschien kan hij Fred Teeven, multipartij fenomeen, en Olie B. Opstelten meenemen. Ik weet niet of dit de eerste tekenen waren. Fritsma is niet de slimste of de origineelste van de PVV'ers. Hij deed ongetwijfeld wat hem opgedragen was. Don't rock the boat. Maar hij is zelf zo'n haatzaaier dat bij een zelfreiniging van de club hij er ook uit zal verdwijnen.

Het was een verrassende vertoning. Sluw ook, geheel in de stijl Wilders. Doe niet wat de tegenstander van je verwacht en de tegenstander ligt wanhopig te spartelen, pogend je te verwonden maar dansend als Mohammed Ali ontweek Wilders alle steekjes die Tofik Dibi probeerde uit te delen.

Ik denk dat het een eerste teken was van de verandering die we zullen gaan zien om de PVV salonfähig te maken. Hoe noemen ze dat bij jonge honden? De PVV maakt zichzelf zindelijk.

Meer inzichten in het midden oosten, met Wikidank

De gelekte diplomatie blijft de pagina's vullen. Soms met goed materiaal, zoals de Amerikaanse tweeslachtigheid over Afghanistan. Of wat zeg ik, er is niets tweeslachtigs aan. Het is een verhaal van groeiend pessimisme over een land dat geen hoop biedt op het soort vooruitgang dat westerse naïevelingen er willen brengen. Als er straks een Afghanistan debat komt in de Tweede Kamer, over weer een aflevering in ons verhaal van nutteloze en zinloze investeringen en onnodige doden in een hopeloze oorlog, dan kan de oppositie volstaan met het voorlezen van de Amerikaanse telegrammen.

Ook interessant, maar op een andere niveau, is de analyse van waarom precies wat gezegd en gedaan wordt. Zo neemt NYT columnist Richard Cohen de Wikileaks narcissist-in-chief op de korrel vanwege zijn domme en inzichtloze commentaren bij sommig materiaal. Maar ook een visie vanuit een meer strategisch analyse die inzicht biedt. Ja, die Saoedi's en Egyptenaren met hun politiek bankroete regime, zitten de VS op te stoken om Iran aan te vallen terwijl ze in het openbaar de VS afvallen en tegen Israël ageren. Een van de andere redenen waarom ze dat doen, afgezien van de inherente hypocresie waarmee ze dagelijks werken, is omdat ze bang zijn, stelt Cohen, dat de VS ooit tot een vergelijk komt met Iran. Dat de psychose (zijn woorden maar ik ben het er helemaal mee eens) van Amerikanen met een relatief machtig Iran dat een ongelukkige geschiedenis heeft met de VS, op een goede dag bijgelegd wordt. Dan zou hun invloed als bondgenoten in de regio verdampen als voetbalstadions in de zon van Qatar.

Met andere woorden, onze zogenaamde bondgenoten hebben belang bij het opstoken van onrust in het Midden Oosten om zichzelf aantrekkelijk te houden. Het bewijst dat deze woestijnboeren in elk geval meer inzicht hebben in buitenlandse politiek dan de Cheney bende die de belangrijkste tegenhanger van Iran, het Irak van Saddam, weghaalde en Iran daarmee van een geweldig probleem verloste.

Ook oordeelt Cohen nu anders over het buitenlands beleid van Obama, met name ten opzichte van Iran. Het was helemaal niet anders, orgineel, stelt hij vast. Binnen de kortste keren viel het terug op 'het vermoeide denken' van Dennis Ross in het bieden van 'carrots and sticks' in de relatie met Iran. Cohen is geen fan van Ross. En gezien de resultaten van het Amerikaanse beleid de afgelopen decennia is daar ook weinig reden toe. Maar het inzicht in de fantasieloosheid van de buitenlandse politiek van Obama is scherp. Opnieuw een tegenvaller.

2 december 2010

Elias stelt niet teleur met zijn flauwe jij bak in de NRC

Ton Elias vulde gisteren de onverstandige politieke propaganda column in voor de NRC. Hij stelde niet teleur; Elias wist zich feilloos aan het niveau aan te passen dat zijn twee voorgangers hadden uitgezet. Het was een flauwe jijbak naar de media. Elias had moeten opbiechten dat hij dertig jaar geleden met drank achter het stuur had gezeten. Omdat RTL hem gevraagd had dat te doen verlangt hij nu ook van RTL dat de redacteuren (of alleen de presentatoren? Of wie eigenlijk?) opbiechten wat ze allemaal fout gedaan hebben. Gelijke monikken, gelijke kappen lijkt Elias te suggereren.

Hij zit natuurlijk fout met deze goedkope truc. Het gaat niet om gelijke grootheden. Elias is een gekozen volksvertegenwoordiger en zoals ik al eens eerder heb betoogd, die moeten niet zeuren als ze onder een vergrootglas gelegd worden. Toentertijd ging het over de capriolen in zijn vrije tijd van Melkert waarover de media hadden afgesproken niet te zullen berichten. Dat vond ik principieel verkeerd over een politicus die niet zomaar ergens voor kandideerde maar die premier wilde worden. Zo iemand heeft geen privé leven, stelde ik. Zover zou ik niet gaan voor iedere politicus, maar ja, je zit in een glazen huis, zeker als je net als Elias, ervan houdt om er stevig tegen aan te gaan. Zijn partijgenoot Bolkenstein schreef als minister zelfs eens een brief aan zijn collega minister Borst om iets dat met Shell te maken had te regelen. Dat deed hij als privé persoon. Flauwekul natuurlijk. Bolkenstein en Elias danken hun maatschappelijke rol aan hun politieke rol. Dan moet je niet zeuren. Nog bonter maakte het indertijd Ruud Lubbers die als premier op bezoek in, ik meen Saoedi Arabië, even zijn premierpetje afzette en de zaak van zijn familiebedrijf bepleitte.

Kortom, Elias begrijpt het niet. Redacteuren zijn geen volksvertegenwoordigers. Zijn verlangen is onzin. Op zich is dat fijn en onthullend om in een column te zien die ons aan het denken zou moeten zetten over zijn diepste overtuigingen. Het vertelt ons veel over Elias. Niet dat ik daar zoveel van zou willen weten, maar ach, nu hij dat papier heeft gekregen van de hoofdredactie moet het maar. Het blijft een fout besluit.

Nederland was Nederland. Gelukkig maar

Ik zag gisteren op het journaal de nogal pathetische pogingen van Nederland om het WK voetbal binnen te halen. Geen misverstand: het is goed dat we daar niet goed in zijn want het zou een ramp zijn om dat FIFA feestje te organiseren en we mogen vanmiddag dus blij zijn dat het niet is gelukt. Maar die ingehuurde oranjeklanten die op bevel moesten zingen en leuk doen, zonder verdere aanleiding. Het was niet om aan te zien. Plaatsverangende schaamte om de knulligheid. Logisch dat ons koningshuis zich daar niet mee in liet. Ook terecht na alle gezeik de afgelopen weken. Niet dat David Beckham met zijn zoveelste nieuwe verschijningsvorm als metroman erg interessant was, maar toch. Het had nog enige klasse. Maar laten we niet klagen over iets dat ons het gewenste resultaat oplevert. Anderhalf miljoen hebben we er aan uitgegeven, hoorde ik gisteren. Verspild geld. Loser statement van de dag kwam van Ruud Gullit: 'we verdienen het eens een keertje'. Yeah.

Jammer dat Amerika een te voorzichtige president heeft

Obama is geen waaghals. Helaas. Anders zou hij de Bush belastingverlagingen voor de rijken gewoon hebben laten aflopen. Willen de Republikeinen niet akkoord gaan met het opheffen van het cadeautje voor inkomens van 250.000 en hoger? Laat dan voor iedereen de belastingen omhoog gaan. Ga ermee naar het land en leg de schuld daar waar hij thuis hoort, bij de Republikeinen. Stel dat je niet begrotingsdiscipline kunt handhaven en tekorten kunt terugdrijven als deze subsidie voor de hoogste inkomens gehandhaafd blijft. Eens kijken hoe de gemiddelde burger reageert.

Ja, ik weet het. Obama zal net als de oude Bush het verwijt krijgen dat hij in strijd met zijn beloftes de belastingen verhoogt. Dat zal hij moeten uitleggen. Maar verdomd, hij was nou juist gekozen om dingen uit te leggen. Het wordt tijd dat hij daar werk van maakt. Een beetje lef graag.

Het belang van goede diplomaten

Amerikaanse diplomaten zijn behoorlijk goede waarnemers, zo lijkt het. Ze schrijven goed en houden vaak de vinger aan de pols, zo blijkt uit die Wikileaks. Nu vergt het weinig vaardigheid om de hielenlikkerige trouwheid van minister Verhagen vast te stellen, maar goed, ook dat moet gebeuren en het is fijn dat de opeenvolging van weinig imponerende ambassadeurs in Nederland wat te melden hadden.

Maar de Wikileaks laten ook zien dat journalistieke regels niet gelden voor deze rapportages. Terecht natuurlijk, maar dat kan ook gevaarlijk zijn. De uitweidingen over Putin en de staatsmaffia zijn interessant maar zijn ze ook waar? Als er geruchten zijn over Zwitserse bankrekeningen van de Turkse premier Erdogan, wat is daarvan waar? En wanneer worden de diplomaten misleid door hun eigen idee dat ze heel precies weten wat er gebeurt?

Wat dat laatste betreft bieden de onthullingen rondom Georgië in de zomer van 2008 een mooi voorbeeld. De diplomaten lieten zich volledig bij de neus nemen door Shakasvili en zijn club. Het verklaart de volkomen foute inschatting van de situatie door de regering Bush. Dat had veel ernstiger kunnen aflopen als het westen zich door Shakavili had laten meeslepen in zijn avonturen. Hoe gevaarlijk diplomaten kunnen zijn, bleek bijvoorbeeld in 1990. De toenmalige ambassadeur van de VS in Irak ging toen op de thee bij Saddam. Al of niet opzettelijk liet ze blijken dat de VS niet zouden reageren als Saddam zijn aanspraken op Koeweit zou omzetten in een militaire actie. We weten hoe dat afliep.

Ondertussen weten we ook dat president Bush er jarenlang in slaagde zichzelf voor het lapje te houden over de situatie in Irak, voor en na het vertrek van Saddam. Nu was daar minder sprake van diplomatie dan van bedriegerij door de Cheney bende en naïef puberaal gedrag van een Texaan, maar toch, de gevolgen waren enorm. Ook goede informatie bereikt zijn doel soms niet. De Amerikaanse ambassadeur in Kaboel waarschuwde al lang over de onbetrouwbaarheid van Karzai - waarbij het overigens andere participanten en niet de Wiki jongens waren die het lekten.Behoorlijke diplomatieke informatie is belangrijk en het is belangrijk dat die informatie frank en vrij gegeven kan worden. Daarom blijven deze Wikileaks naar mijn smaak onverstandig.

1 december 2010

De Eurocrisis is nog lang niet voorbij

Ik kan niet zeggen dat ik alle aspecten van de Euro crisis begrijp. Maar nu door mij bewonderde analisten zoals Walter Münchau en Martin Wolf voorzien dat de crisis door zal woekeren omdat hij inmiddels een politieke crisis is - zijn de beter gesitueerde landen bereid om hun rommelcollega's uiteindelijk te helpen door hun lasten te dragen? Antwoord: nee. Beide schrijvers zijn pessimistisch vooral omdat de Ierse regering zijn rotte banksysteem heeft gegarandeerd. Private investeerders lopen daardoor geen risico. Het voorkwam een bankencrisis. De hulp van de EU voorkwam een faillissement van Griekenland en van Ierland. Maar de onderliggende problemen die te maken hebben met slecht bankieren en geringe competitiviteit zouden moeten leiden tot devaluatie om concurrentieverhoudingen te herstellen. Of een politieke oplossing. Maar die zien steeds minder mensen. Het ziet er somber uit voor Europa.

Nog geheel los daarvan heeft de Financial Times een geweldige serie lopen over de verspilling en het gebrek aan controle op Eurogelden. Overal in Europa staan borden die vertellen dat van alles en nog wat is gefinancierd door de EU maar in de praktijk blijkt het een zootje. Die Nederlandse klokkenluider Van Buitenen die daar twee verkiezingen geleden twee zetels mee won, had gelijk. Er deugt niets van. Helaas ondermijnt het ook steeds meer het vertrouwen in de hele EU. Van Buitenen had gelijk. En ere wie ere toekomt, ook Arjo Klamer, de enige die in Nederland consequent en doordacht tegen de Euro geageerd heeft.

Hoe Nederland meer Nederlands werd

We mogen 130 in plaats van 120. We krijgen er 3500 agenten bij maar die blijken in de plaats te komen van 3000 die anders ontslagen zouden worden. Netto opbrengst: -500. Er gaat 500 miljoen naar de wegen. Maar er wordt 500 miljoen afgehaald van het structuurfonds. Ollie B. Opstelten gaat het tuig hard aanpakken. We krijgen geen kilometerheffing maar hogere belasting op benzine. Nu blijkt de immigratiebeperking van de PVV - harde eis! 50 procent terugdringen! - niet maar dan een inspannigsverplichting. Wel zo handig want alle voorgestelde onzin zou niet langs de Europese wetgeving komen. We willen een miljard euro minder aan de EU betalen maar weten van tevoren dat dit niet wordt geaccepteerd.

Het kabinet van de grote woorden blijkt vooral een kabinet van de loze beloften. Waarvoor was dit historische gedoogakkoord nu eigenlijk nodig? De PVV heeft alle macht uit handen gegeven aan de pluchezitters en belangenbehartigers van VVD en CDA, aan de oude mannen zonder ideeën. En wat krijgt het clubje van Wilders ervoor terug? Niets. De PVV hoeft geen jongerenafdeling op te richten. Ze is zelf de jongerenafdeling van de twee regeringspartijen - een honk voor ontspoorde jonge mannen met veel praatjes en weinig prestaties. Stemvee dat zo snel mogelijk geloosd gaat worden. Nederland moet Nederlandser worden zei de grote leider. Eerlijk is eerlijk. Nederland is en blijft ontzettend Nederlands. Er verandert helemaal niets. Met dank aan de PVV.

Het jongerenprobleem van Nederland is groter dan u denkt

Voor mensen die nog steeds denken dat alleen Marokkaanse rotjong een probleem zijn: lees vooral het artikel in de NRC over het pappen en nathouden van de Ajax supporters. Kansloze, domme en straatwijze Amsterdamse jongeren die de hulpsector en de bange bestuurders naar hun pijpen lieten dansen. Vorige week werd een flink aantal van hen gearresteerd wegens lidmaatschap van een criminele organisatie. Die organisatie is de supportersclub, gepapt en natgehouden. Nederland heeft geen Marokkaanse rotjongprobleem, Nederland heeft een jongerenprobleem. Er wordt gezopen tegen de klippen omhoog - niet door die Marokkanen overigens. Er wordt gehooligand, gereld en wat al niet. Laten we eens realistisch worden en niet net doen of dit een integratieprobleem is. Daarmee miskennen we de omvang ervan. We hebben een jongerenprobleem.

Nieuwe liberale partij? Jammer, maar helaas

Een nieuw initiatief om een brede liberale middenpartij op te richten, verhuld in een poging om Groen Links en D66 te fuseren. Ik ben er helemaal voor, maar zou liever zien dat het een nieuwe partij is dan een fusiepartij. Maar helaas, die kans was er in december 2006, na de nederlaag van D66 bij de verkiezingen. Door uitstel van het napraat congres, een nieuw plan van het oude bestuur en vooral de snel stijgende populariteit van Alexander Pechtold als kamerlid (als minister was hij geen succes geweest) verstomden de geluiden voor een nieuwe liberale partij weer snel.Ook de kans om D66 fundamenteel te hervormen tot een partij met een programma werd gemist (de partij doet het nu met vijf richtingwijzers).

Ik vrees dat er nu niets meer van gaat komen. Er zitten te veel mensen op gevestigde posities (Roger van Boxtel zorgde net voor zijn terugkeer in de Eerste Kamer) en de nood is niet hoog genoeg, noch bij Groen Links, noch bij D66. Programmatisch staan ze redelijk dicht bij elkaar, al is, verrassend genoeg, het denken over de verzorgingsstaat van de Halsema vleugel van Groen Links liberaler en interessanter dan wat D66 daarover te berde brengt. Maar qua stijl en vooral gevoelstemperatuur liggen beide partijen te ver uit elkaar, denk ik, om te kunnen fuseren. Ex-VVD'ers die samen met ex-CPN'ers in één partij zitten, dat voelt niet lekker aan. Pechtold vertegenwoordigt in die zin heel goed de keurig liberale vleugel van D66, mensen die nog steeds Hans van Mierlo op handen dragen ook al is van de doorbraak van het partijensysteem niets terecht gekomen. Zij vormen de sterkste vleugel van D66, in elk geval in institutioneel opzicht. Bij Groen Links is de Halsema vleugel gemakkelijk te combineren met de ouderwetse D66 vleugel van het links akkoord van de jaren zeventig. Of lui als Van Poelgeest of andere linksere types zich zo gemakkelijk laten inpassen, betwijfel ik.

Een nieuwe partij is waarschijnlijk de enige weg. Maar dat gaat niet gebeuren. Daarvoor moeten eerst Groen Links en/of D66 gedecimeerd zijn. Als de geschiedenis een les is dan zal dat met D66 uiteindelijk wel weer gebeuren. Groen Links is wat steviger, programmatisch gezien. Maar ook daar is de overstap naar een herboren PvdA, als ze dat ooit nog mee gaan maken, gemakkelijker dan die naar een nieuwe partij of een fusiepartij. Kortom, ik wens ze veel succes maar ik verwacht er weinig van.

30 november 2010

Vooringenomen journalistiek, van links en van rechts

Ik viel net in een radioprogramma waarin Joost Niemöller en Pieter Jan Hagens over media praatten. Nog los van de overdreven aandacht voor media (nu ook in de NRC) was het een licht verontrustend gesprek. Vooral luisterend naar Niemöller. Over het flauwe en smakeloze anti-semiet item van de kleuters van Powned zei hij dat hij dat wel verfrissend vond. Leuk. Ach, die Castricum, hij confronteert en schuurt. Niemöller vond ook dat je nooit weet of iemand anti-semiet is of niet. Fijn. Dus je roept maar wat?

Even daarna vroeg de gespreksleider of je nog wel rustig kritisch kon zijn over de PVV als je niet bij de Telegraaf omroepen werkte. Hagens stak terecht de hand in eigen boezem dat ze te weinig hadden gedaan met het zootje ongeregeld op de PVV lijst. Niemöller vond nu ineens iedereen links die kritiek op de PVV had en wees op het bizarre fascisme debat dat die Nexus man had losgemaakt. Het was onzin van Niemöller die zijn eigen agenda onthulde, want journalisten hebben daar niets mee te maken. De meeste mensen vonden het een dom debat, rechts en links. En het overnemen van deze terminologie is dom want ze hebben geen enkele betekenis. Waarom Castricum Duisenberg wel leuk mocht pesten door haar anti-semiet te noemen en die Nexus ideoloog niet Wilders een fascist mocht noemen, bleef onduidelijk.

De agenda van Niemöller was al een beetje gezet aan het begin van het programma. Hij is naarstig op zoek in de Wikileaks naar negatief materiaal over de Turkse premier Erdogan. Die zou volgens een Amerikaanse diplomaat denken dat hij door god gezonden is. Ergo: een soort Ahmedinejad. Of een soort Bush, maar dat zei Niemöller niet. Want hij is een aanhanger, denk ik, van de Elsevier doctrine die stelt dat je beter seculiere militaire dictators in Turkije kant hebben dan democratisch gekozen politici van een confessionele partij. Het was een raar gesprek. Niemöller is geëngageerd journalist. Hij heeft een agenda, hij heeft politieke overtuigingen. Met die agenda kiest hij onderwerpen en gaat er tegenaan. Prima. Maar wat zit je dan te zeuren over die zogenaamd linkse journalisten? En wat is precies het verschil tussen Wilders fascist noemen en Duisenberg anti-semiet?

Op Niemöllers website staat een duidelijk en onthullend verhaal, een tamelijk vooringenomen analyse van het 'slechte' nieuws van het CBS rapport over integratie. Kort samengevat: ja, als zelfs de tweede generatie het niet zo goed zou doen als allochtonen dan wordt het wel heel raar. Met andere woorden, hij vindt het nu normaal en verwacht dát die tweede generatie het goed doet en zo ongeveer Nederlandse gemiddelden haalt. En dat van iemand die al jaren lang betoogt dat de integratie mislukt is of niet goed gaat. Het is ook nooit goed. Is hij rechts? Nee. Alleen maar vooringenomen en werkend met een agenda. Niets op tegen hoor. Doe ik ook. Maar zit dan niet te zeuren over je collega's.

Rutte moet een voorbeeld nemen aan David Cameron

De Financial Times heeft vanochtend een mooi artikel over de radicale aanpak van de regering Cameron. De liberalen in zowel de Conservatieve Partij (economisch liberalen) als die in de Liberal Democrats (sociale liberalen) controleren de boel, stelt het artikel, en omdat Cameron weet dat hij onmiddellijk moet handelen of zijn macht verliezen, gebeurt er ontzettend veel in heel hoog tempo. Als je pijn wilt verdelen moet je het snel doen en aan het begin van je termijn.

Los daarvan zijn zowel Cameron als Clegg uitzonderlijk gemakkelijk in de omgang en in hun omgaan met politieke macht. Misschien te relaxed, maar voorlopig lijken ze stevig in het zadel met een radicaal hervormingsbeleid.Het vertelt wat mogelijk was geweest als Rutte meer lef had gehad en niet de gevangene was gebleven van de belangenbehartigers in zijn partij en het CDA. Nu ze ook nog aan de leiband lopen van het ongestructureerde gedoogbaasje, valt er van deze regering weinig te verwachten. Ja, 130 kilometer en veel Opstelten gebrom over harde aanpak, maar niets dat radicaal onze samenleving verandert. De vorige regering ging op zijn absurde honderd dagen luisteren naar het land campagne - toch zeker de meest onzinnige, stupide en contraproductieve actie die een regering ooit heeft ondernomen. Deze regering roept alleen maar.

Moet er dan wel iets gebeuren? Nou, als je de campagne geloofde, was dat onontkoombaar. Maar deze club van oude mannen en twee belangenbehartigende vrouwen zal dat niet gaan doen. Jammer, gemiste kans. Rutte moet eens bij Cameron gaan buurten.

Inderdaad: de schuld van Pechtold maar anders dan Rutte zegt

Volgens Rutte, zo meldt de Volkskrant, zou Pechtold verantwoordelijk zijn voor het falen van paars plus. Hij had immers veranderingen in de hypotheekrentesubsidie inzet gemaakt van de verkiezingen. Hervormingen van de woningmarkt waren een breekpunt, had Pechtold geheel onnodig,in een debat gezegd. Dat was dom van Pechtold.

Maar Rutte probeert de geschiedenis wel erg gemakkelijk te herschrijven als hij zijn valse onderhandelingen over paars plus zo probeert af te schuiven. Rutte wilde niet, kon niet, zat in een onmogelijke positie namelijk een serieuze minderheid in paars plus en moest ergens gaan breken. Het werden de bezuinigingen die ook deze regering niet gaat halen. Dat was uiteindelijk dus niet nodig geweest maar het gaf Rutte het excuus.

Pechtold was ondertussen wel degelijk verantwoordelijk voor het falen van paars plus, om andere redenen dan die Rutte geeft. Paars was een besmette term en door het de laatste week van zijn falende campagne te gaan gebruiken, ondermijnde Pechtold de mogelijkheden na de verkiezingen. Door samen met Groen Links voor paars plus te gaan in plaats van voor een breed vijf partijenkabinet veroorzaakte hij samen met Halsema ook de breuk. Ze wilden alleen in een kabinet waarin ze noodzakelijk waren. Tja, ze bleken overbodig en wisten daartussenin niets zinnigs te vinden. Het was (deels) de schuld van Pechtold, maar Rutte had al lang een ander plan. Met dank aan Pechtold.

Niet alle lekken zijn functioneel

Ik kon de onthullingen via Wikileaks over Afganistan en Irak nog wel waarderen, de huidige voorstelling lijkt me minder functioneel. Nu gaat het om het off the record verkeer tussen Amerika en zijn ambassades. Dat is verkeer dat per definitie geheim moet blijven anders kun je geen oprechte informatie geven aan je baas in Washington. Als minister Verhagen beschreven wordt als een onvoorwaardelijke Atlanticus die alle steun zal geven aan Nederlandse operaties in Afghanistan, of als een onbetrouwbare katholieke zwemelaar met een eigen agenda, dan zijn dat kwalificaties die de political officer in Den Haag keurig kan maken en naar DC kan sturen, maar die hij uiteraard niet tegen Verhagen vertelt.

Dat Merkel fantasieloos is. Dat Sarkozy een arrogante windbuil is met lange tenen. Berlusconi een dommerik die zijn huignaar de wind van Putin laat hangen. Medvedev de Robin is van Batman Putin. Ik moet toegeven, de Amerikaanse diplomaten zijn goede scribenten met leuke vondsten. Maar niet voor de publiciteit. Dit soort lekken zijn overbodig, nutteloos en zelfs contraproductief want ze leiden enkel tot meer geheimzinnigheid en pogingen om dit soort intiem verkeer - het nabespreken van gasten op een feestje van vrienden, dat wil je toch ook niet gelekt hebben? - discreet te houden. Wat mij betreft had Wikileaks hier zelfbeheersing mogen betrachten. Van de media kun je dat na de oorspronkelijke onthullingen niet verwachten.

Ondertussen is het wel leuk om te lezen dat die hypocriete Saoudi's in het geheim Israël steunen in zijn opnaai beleid over de dreiging van Iran. Maar ook daar is al bekend dat ze in het openbaar een andere toon aanslaan dan in dit diplomatieke verkeer. En dat je Nethanyahu niet kunt vertrouwen? Ach wat. Kortom, slechte actie maar nu een feit voor de geschiedenis boeken. Niet het soort onthullingen dat vreselijke misstanden of leugens blootlegt. Geen Pentagon Papers kortom.

Obama's midden oostenbeleid is een totale mislukking

Israël klaagt en zeurt. Ze hebben net een enorme subsidie gekregen van de VS om vliegtuigen te kopen, in ruil voor een tijdelijke beperking van iets wat ze toch al niet zouden mogen, het bouwen van nederzettingen. Het beleid van Obama in het Midden Oosten is van een onthutsende naïviteit. Aan alle kanten worden ze door de Israëli's te pakken genomen, uitgekleed, genaaid waar ze bij zitten. Het zal allemaal nergens toe leiden, behalve uiteindelijk een geïsoleerde positie van Israël die meer bedreigend zal zijn dan Iran, maar dat op te merken is verspilde energie. De ramkoers moet niet beloond worden met Amerikaanse hulp voor dwarsliggen. Obama faalt.

28 november 2010

Fukuyama, Hungtington en Mearsheimer na 20 jaar

In vakblad Foreign Affairs heeft Richard Betts van mijn alma mater Columbia University een mooi essay geschreven waarin hij drie post-koude oorlog visies tegen het licht houdt. The End of History van Francis Fukuyama betoogde dat nu liberaal westers democratisch denken had gewonnen, conflicten zich binnen die sfeer zouden afspelen maar naar hun aard geringer van omvang zouden zijn. Consensus zou de algemene richting zijn.

The Clash of Civilizations van Samuel Huntington stelde dat het westen juist meer conflicten zou ontmoeten narmate het zou proberen om zijn westerse model aan de rest van de wereld op te leggen. De overwinning van het westen was vooral van technologische en economische aard maar zeker niet sociaal. Met andere woorden, de westerse manier van leven kon best worden overgenomen elders maar leidde niet tot een accepteren van de onderliggende waarden. Conflict lag voor de hand, vooral met opkomende beschavingen in Azië. Zijn belangrijkste punt: modernisering hoeft niet per se verwestering te betekenen. Zijn advies aan het westen was consolideren, beschermen en nadenken over waar je zelf sterk in bent.

De derde schrijver is minder bekend. John Mearsheimers The Tragedy of Great Powers verklaart de gang van oorlog en vrede uit conflicten die een soort van onvermijdelijkheid hebben omdat grote natiestaten (de enige actoren die er voor hem toe doen) als vanzelfsprekend hun domein proberen af te bakenen. Ze zoeken naar hegemonie. Vandaar dat Huntington en Mearsheimer beide China zien komen. Gebaseerd op inwonersaantallen, grondoppervlak en economische en militaire spankracht onvermijdelijk, zou Mearsheimer betogen.

Ik heb indertijd alle drie de boeken gelezen en was het meest gegrepen door het machtsrealisme van Mearsheimer. Fukuyama zette aan het denken maar het was vooral een optimistische visie zonder veel analytische vermogen. Huntington zette aan het denken en was, ik moet het toegeven, interessanter dan zijn vele propagandisten hem maakten. Huntington betoogde nooit dat het westen de strijd moest aangaan met de islam of de moslims of iets dergelijks. Hij waarschuwde juist om dat vanuit een superioriteitsgevoel te doen. Zijn idee was conservatief in de zin dat hij juist de westerse kracht wilde beschermen tegen zichzelf. Fukuyama was een neoconservatief tot zijn arrogante vrienden van Bush de gelegenheid kregen om de fout te maken waarvoor Huntington juist probeerde te waarschuwen. Huntington was meer conservatief dan neoconservatief zoals ook een later boek over Hispanics in de VS bewees. Neocons hielden zich niet aan zijn advies voor de VS om zich te beheersen. Mearsheimers recept van off shore balancing spreekt aan op strategisch niveau maar laat veel acute kleinere problemen, zoals terrorisme, onbeantwoord.

Een leuk idee om eens te kijken wat er van deze drie terecht gekomen is, nu, twintig jaar na het einde van de koude oorlog. Betts stelt vast dat alle drie de auteurs verkeerd inschatten in welke mate de VS te ver zou gaan na de 'overwinning'. Onder Clinton ging het nog wel, maar onder Bush was er geen rem meer op het triomfalisme. We zullen er nog lang onder zuchten. Het probleem is, zegt Betts, dat Davos-stijl liberalisme en militant neoconservatisme a la de Cheney bende meer invloed hebben gehad dan de meer doorwrochte en soberder visies van deze drie schrijvers. 'Als gezond verstand het Amerikaanse beleid vorm moet geven', zo eindigt hij, 'dan moet er een vierde visie komen - een die de overeenstemmende elementen van deze drie integreert in een vorm die de Amerikaanse main stream kan doordringen.' Waarmee hij eindigt op een wel heel pessimistisch noot. Probeer daar de Sarah Palins van deze wereld maar eens van te overtuigen.

Overigens interessant dat in een aantal losse besprekingen van belangrijke boeken door 'onze auteurs' ook Hirsi Ali opduikt, niet echt een buitelandse poltiek expert. Ze zit in dit gezelschap waarschijnlijk met dank aan haar vriend Nial Ferguson, die de kolom voor haar inneemt. Ze is de enige die een doublure veroorzaakt. Ze heeft het ook over Huntington.

Onze jongeren: een nederlands probleem

Deze week werd een harde criminele kern van Ajax supporters opgepakt. Vanochtend hebben ADO supporters de A13 bezet omdat ze ergens ontevreden over waren. En Feyenoord supporters? Ach, laten we het niet over hen hebben. Ieder weekend is het heibel. Miljoenen Euro's worden verspild aan voetbalgeweld. Er zijn in Nederland meer doden bij gevallen dan bij geweld van moslim radicalen.

Tot zover het voetballen. Onze zuipkeetjongeren zijn een groeiend probleem, of ze nu hangen in de zuipketen op het platteland of in de studentenverenigingen in de steden (klein nieuws: bij de introductie voor het Groningse corps zijn dit jaar maar zeven gewonden gevallen). We houden gezellige oudejaars kloppartijen. We hebben in Nederland, kortom, een jongeren probleem. En toch blijven ze en we maar zeiken over Marokkaanse rotjong. Ik zal niet zeggen da daar niet probleemgevallen bij zitten. Maar laag opgeleide, kansarme, testeron gedreven Hollandse kaaskoppen van welke achtergrond dan ook, veroorzaken in onze samenleving veel problemen.

Ik kom nog terug op het CBS rapport over de voortgang van onze integratie. Wat veel nieuwsberichten er toch weer uitlichtten was het 'in aanraking komen met de politie' van Marokkaans Nederlandse jongens. Opnieuw gingen de media voor dat berichtje. Over het totaalpakket kwam niemand in Pauw en Witteman wat zeggen, of in de Wereld Draait Door. Misschien omdat het zo'n verwacht nieuws was? Waarom dan toch die jongeren er uit pikken? Tijd dat we eens ophouden over integratie problemen te praten. Onze problemen zijn maatschappelijke problemen. Ze zijn breed en wijd verspreid, nu zelfs tot in de fracties van het parlement dat zo een betere vertegenwoordiging vormt van ons disfunctioneren dan we ooit hadden kunnen hopen of vermoeden. Tijd voor een ander verhaal. Een andere discussie.

26 november 2010

Echt Nederlands: tegeltjeswijsheid voor de PVV

We moeten Nederland meer Nederlands maken. Laten we om te beginnen meer Nederlandse spreekwoorden gebruiken. Of tegelwijsheden. Zoals 'de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet'. Oftewel, Wilders moet niet zeuren over een 'heksenjacht'. Hij jaagt al jaren op groepen zonder de individuen daarbinnen los te maken van die groep. Dat zijn hele clubje nu over de kam van de Grote Leider wordt geschoren (let op, daar heb je er weer een), ach, eigen schuld, dikke bult. En nog los daarvan. Waar klaagt hij nou eigenlijk over? Het is niet alsof er niets aan de hand met zijn verzameling kneuzen en frustraten. We worden toch geacht ze serieus te nemen, die Partij van het Verbieden? Nou dan.

Theekransje politici niet vanzelfsprekend voor Israëlsubsidies

In de New York Times vandaag een leuk artikel over de kijk van de theekrans leden in het congres op Israël. Ze zijn tegen subsidies en al helemaal tegen geld voor actief buitenlands beleid. Isolationistisch. Het aardige is dat hiermee een onderstroom van de Amerikaanse bevolking zijn entree viert die niet past in het traditionele alles wat Israël vraagt krijgt het patroon. Dat kon de Republikeinen nog wel eens lelijk opbreken. En voor ons buitenstaanders is voor de verandering eens iets waar we het eens kunnen zijn met Tea Party lieden.

Journalisten moeten Bosma portretteren, het moet geen zelfportret zijn

De NRC publiceerde gisteren een aantal reacties op de column van PVV ideoloogje Bosma. Een paar stelden dat het goed is om zijn gereutel (niemand heeft enige argumentatie kunnen ontdekken) te laten zien zodat we allemaal kunnen begrijpen waar Bosma en de PVV voor staan. Een vorm van repressieve tolerantie. Ik moest er even over denken. Zou ik het helemaal verkeerd zien? Is het inderdaad goed om het zoeklicht te laten schijnen op de bizarre en ergere ideeënwereld van deze licht gestoorde man?

Nee, ik denk het niet. Ik blijf bij mijn eerder mening. Het gaat niet aan om ideologen, partijbaasjes en politici in het algemeen een podium te geven in een serieuze krant. Het is lastig vergelijkingen te maken zonder in vervelende Nazi analogieën te komen. En dat zou ook onjuist zijn want de argumenten die gelden om Bosma weg te houden van de opiniepagina van mijn krant, gelden even zeer voor Halsema en Elias. Je mag, uiteraard, best opinies hebben op de opiniepagina. Als die me niet bevallen, kan ik ophouden die krant te lezen. Zo is het met de Volkskrant gegaan. Interessanter vind ik de opinies die me aan het denken zetten, zoals de vele uitstekende mensen van de Financial Times en meestal de columnisten van de New York Times.

Ik wil nog wel een stapje verder gaan. De ingezonden brievenschrijvers die dit een mooie onthulling vonden, stellen te weinig eisen aan hun krant. Bosma moet bestudeerd worden, beschreven worden. Hij is uiteindelijk de zogenaamde intellectueel achter de Grote Leider, een belangrijke invloed in een partij die verder niet te doorgronden is, waarvan we weinig weten. Maar de journalistiek moet hier zijn werk doen. Schrijf maar een portret van Bosma, leg zijn ideeënwereld onder een vergrootglas - hij heeft uiteindelijk een heel boek volgekalkt. Hoor en wederhoor, expositie en uiteindelijk beoordeling - hetzij van de lezer in zijn consumptie, hetzij in een hoofdredactioneel. Dat is hoe een krant moet werken.

Nee, hoofdredactie, dit is de foute weg. Ik blijf erbij. Politici horen niet thuis op opiniepagina's. Jullie doen je werk niet goed.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors