26 april 2012 - 28 april 2012
Like ons op Facebook

26 april 2012 - 28 april 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

28 april 2012

Alweer vervroegde verkiezingen: slecht voor de democratie

Het is jammer en slecht voor de democratie dat de verkiezingen al in september worden gehouden. Al in september? Ja, dat is snel en het is slecht voor de kracht van onze democratie. Het betekent dat de partijen die mee willen doen krap twee maanden hebben, mei en juni, om voor de zomervakantie hun lijsttrekkers, lijsten en programma bij elkaar te rapen. Want dan moet alles klaar zijn en dat is kort dag. Omdat de vakantie doorloopt tot eind augustus zal ook de campagne behoorlijk kort zijn. Volgens sommigen een verademing maar het komt een serieus debat niet ten goede. Gezien de aard van de vragen waar we voor staan is dat een slechte zaak.

De korte termijn is vooral lastig voor partijen. Het zal de interne partij democratie verzwakken en uiteindelijk begint daar alles in ons partijgericht systeem. Het betekent dat er geen intern debat zal zijn over belangrijke zaken, geen debat over programma's en prioriteiten. In een dergelijke korte tijd kun je dat immers nauwelijks organiseren, er moet meteen doorgeakkerd worden naar het verkiezingscongres. Op dat congres wordt de lijsttrekker gekroond en met zo weinig tijd om de gevestigde machten uit te dagen, is het voorspelbaar dat er aan de top geen nieuwe gezichten opdoemen, hoogstens bij het CDA. Wie dwars ligt wordt als dwarsligger gezien, niet als een valide stem in de discussie. Er moet doorgewerkt worden naar de verkiezingen, er moet gewonnen worden.

Hetzelfde geldt voor de kandidatenlijsten. Er is geen tijd voor mensen om zich aan te melden, om te overwegen of iets waarover ze misschien op een termijn van twee jaar nadachten zo versneld kan worden. Kun je je huidige baan opzeggen? Er is geen tijd voor screening door de partijen, maar evenmin voor het herkennen van talent dat zich aanmeldt. Het argument dat dit talent al binnen de partijen aanwezig is en al herkend is, miskent de geslotenheid van de partijbolwerken. Er zal op voorzichtig en bekend gespeeld worden, vooral in die partijen waar de partijleiding (de lijsttrekker en het bestuur) de groslijst opstellen, inclusief advies. Dat is jammer want het betekent dat we nog meer van hetzelfde krijgen, kleurloze kamerleden die hard werken maar nauwelijks kunnen gelden als volks vertegenwoordiger.

Er is ook geen tijd om na te denken over wie namens partijen in de regering zouden moeten komen, want in ons alleen in naam dualistische stelsel moeten we meteen ook over regeren nadenken - zeker nu er haast bij is. Ook over de vraag wie een potentiële minister president is, wie degene wordt die de grootste partij als eerste naar voren mag schuiven, moet daardoor gehaast beslist worden. Zo zal de PvdA ongetwijfeld de vraag krijgen of Diederik Samson ook premier wil worden. Hij zou dat niet moeten willen en als hij zo verstandig is om dat te zeggen, dan is de vraag: wie dan wel? Wouter Bos kreeg die vraag ook, in 2003, en kwam toen erg laat (te laat) met de namen van Job Cohen en Johan Stekelenburg (Cohen kreeg de voorkeur). Als nu burgemeester Eberhard van der Laan naar voren moet worden geschoven, of wie dan ook, dan is dat haastwerk.

We hebben nu al vier keer achter elkaar verkiezingen gehad die in een vloek en een zucht moesten worden georganiseerd, in 2003, 2006 en 2009 was het ook al zo. Dat is slecht voor de Nederlandse democratie want zo bestendigen zich twee grote problemen met de Nederlandse politieke structuur. Het eerste is de partijstructuur. Politieke partijen zijn rare fenomenen maar voor alle partijen in Nederland geldt dat ze leden hebben verloren en diepgang missen en steeds minder deel uitmaken van het leven van de gemiddelde burger. Slechts een klein deel van de Nederlandse bevolking is maar actief. Of kan zelfs maar actief zijn, want de meeste partijen zijn veel geslotener dan je zou wensen. Verkiezingen op korte termijn houden dat zo. De mensen die de macht hebben, houden de macht. Er wordt veel over de Haagse stolp gepraat, dit houdt hem in stand.

Een tweede probleem is de aard van de volksvertegenwoordiger. Ik zeg bewust niet de 'kwaliteit van de volksvertegenwoordiger' want daarover valt te twisten. Maar je kunt vaststellen dat de kandidaten op de diverse lijsten een specifieke deskundigheid hebben en, als ze al kamerlid zijn, een specifieke ambitie, namelijk bestuurder worden. Die nadruk op deskundigheid en niet op politieke kwaliteit, daarmee bedoel ik de kunst om ook echt te vertegenwoordigen en niet assistent te zijn van de fractieleider, ondermijnt de band tussen kiezers en gekozenen nog verder. Concreet: de meeste partijen hebben maar een paar mensen die gezichtsbepalend zijn en veel te weinig mensen die het politieke debat in het land voeren, die gewoon willen vertegenwoordigen en niet bestuurder willen worden of het als opstapje naar wat anders beschouwen. Doe ik een aantal van hen daarmee onrecht? Vast, maar voor het grootste deel van onze volksvertegenwoordigers geldt dat niemand ze kent en dat mensen noodgedwongen op de lijsttrekker stemmen die mede daardoor veel te veel persoonlijke macht krijgt.

Het zijn maar een paar observaties bij een discussie over de verkiezingsdatum die er vooral over lijkt te gaan wie tactisch gezien het meest profiteert van welke datum. Voor de gezondheid van onze democratie zou het beter zijn als we ruim de tijd namen voor verkiezingen en is het jammer dat we al in september onze keuze moeten maken. Dat die verkiezingen ook geen enkele van de voorliggende problemen oplossen maakt het alleen maar erger.

Verantwoordelijkheid nemen enkel om mee te doen is onverantwoord

Geen paniek, PvdA. Kunduz in Kunduz was een dure mislukking, Kunduz in Den Haag zal dat ook blijken te zijn. De partijen die onze operatie in Kunduz mogelijk maakten onder het motto 'we nemen onze verantwoordelijkheid' hebben nu onder hetzelfde motto dezelfde fout gemaakt. Ze steunen een beleid dat slecht is voor de economie, zijn eigen gat creëert en enkel meedoet met de collectieve hysterie die het fiscale bezuinigingsbeleid in Europa is en die ernstige gevolgen zal hebben. Ik verzin dat niet, de IHT en de FT staan er vol mee, economen buitelen over elkaar heen om te waarschuwen, de feiten in Spanje en Griekenland, en volgende week ook Italië, liegen er niet om.

Nederland doet alleen drie procent omdat De Jager en Rutte zich daar in Brussel op vastgepind hebben. We hoeven dat niet te doen om onze kredietwaardigheid te bewijzen, we moeten het enkel doen omdat we het hebben beloofd. Dat is een domme reden. Het effect op de economie van star vasthouden aan die afspraak zal een langer durende recessie zijn die niet alleen mensen die afhankelijk zijn van de overheid treft, maar de meeste Nederlanders.

Ik begrijp de zelfvoldane houding van de Kunduz partners en ik kan me voorstellen dat Samson zich ongemakkelijk voelt onder de lofzangen op de drie procent verantwoordelijken. Maar de PvdA had het juiste uitgangspunt, net als de SP (en Wilders in zijn reïncarnatie als egocentrische malloot - het boek moet gepromoot worden en hij heeft geen tijd). Net als in de verkiezingen van 2010 toen alle partijen met uitzondering van SP zich vastlegden op 18 miljard bezuinigingen is het verstandig om de ratio van dat doel op zich ter discussie te stellen. In 2010 won de VVD omdat het de enige partij was die geloofwaardig kon bezuinigen. Terwijl alle anderen het doel accepteerden, bood de VVD de middelen. Het was dom van de anderen en leidde tot het desastreuze Rutte/Wilders avontuur.

De directeur van het CPB en talloze andere economen (vandaag in de NYT Christa Romer, iedere dag Paul Krugman, lijsten van verstandige andere mensen) hebben gewaarschuwd voor de gevolgen van terugkappen van koopkracht in een recessie. Iedereen die een beetje begrijpt van de Grote Depressie, begrijpt hoe slecht dat is. Minder historisch bewust? Vandaag is de werkloosheid in Spanje 25 procent. Het wachten is op politieke extremisten die hun kans schoon zien. Voor Nederland hoeft drie procent helemaal niet een heilig doel te zijn. Laat Brussel maar kwaken. Geen onderhandelingsruimte, zoals de NOS correspondent te horen kreeg van de commissie? Allicht, de commissie zal hem geen ruimte bieden, dat wil niet zeggen dat hij er niet is.

Kortom, Samson, volhouden en doorbijten. En even terugschalen van 'het is niet eerlijk verdeeld'. Doe dat maar impliciet als kernboodschap. Nee, de drie procent is niet in orde. Daar zit je kracht. De BTW verhoging is regressief, alleen nuttig vergezeld van een serieuze verhoging voor de rijken, de Jinek-extra schijf bijvoorbeeld (de aanslag voor de 'rijken' die Kunduz oplepelt is onvoldoende). Denk eerst eens even goed door over wat je precies in de campagne wilt gooien. 'Verantwoordelijkheid nemen' is een holle frase als het betekent dat je doet, in grote mate, wat Rutte en Verhagen je hebben opgedragen en dat is wat D66, Groen Links en de Christen Unie doen. Net als in de zaak Kunduz. Betekenisloze verantwoordelijkheid omdat hij alleen genomen wordt om er betrouwbaar uit te zien niet omdat je de beleidsdoelstellingen deelt.

We zullen deze campagne nog veel horen over Kunduz en de Kunduz coalitie. Terecht, want het is een repeterende fout voortkomend uit een repeterend probleem: mee willen doen. Daar gaan Sap en Pechtold uiteindelijk de mist in. Never mind wat Maurice de Hond erover orakelt. Doorbijten. Kunduz was fout. In het kwadraat is het meer dan dubbel fout.

27 april 2012

Nederland gidsland, behalve als Oranje speelt. Dan heeft sport ineens niets met politiek te maken.

Er was enige opwinding over een nogal smakeloos klinkend reclamespotje van een energieboer die Oekraïense vrouwen nogal onheus neerzette - goed inspelend op de boertige instincten van de gemiddelde voetballiefhebber. De Oekraïense ambassadeur wond zich op en wilde belet om te klagen.

Dat was niet slim van die ambassadeur. De belangrijkste vrouw van de Oekraïne, Timoshenko, zit in het gevang, opgesloten door dezelfde president die straks onder andere de Nederlandse wedstrijden zal bezoeken en zal blinken in de aandacht. Wij in Nederland doen net of politiek en sport gescheiden moeten worden, vooral als er wat te winnen valt. In Argentinië, in 1978, deden we net of die twee niets met elkaar te maken hadden, wat ons gezeur over de vader van Maxima hypocriet en opportunistisch maakt.

We zullen deze zomer geen 'bloed aan de paal' campagne hebben van Bram en Freek om het Oranje feestje te verstoren. En het is waar, het is in de Oekraïne niet zo erg als in Argentinië, waar we lekker voetbalden en ons door die valse Argentijnen de overwinning lieten ontfutselen (liever hadden we de beker van Videla gekregen). Maar het is wel erg en de Oekraïne wil graag banden met Europa. Wilders hoor je er nooit over, die heeft het te druk met democratisch Turkije uitschelden.

De Duitse president heeft een mooi gebaar gemaakt: hij gaat niet op bezoek in de Oekraïne. Hopelijk houdt hij het vol en gaat hij noch Merkel naar de wedstrijden van Duitsland in de Oekraïne. De Nederlandse afvaardiging zal dat ruimschoots compenseren. Want als we er geen belangen hebben dan zijn we nog steeds gidsland, maar als Oranje op het spel staat dan hebben politiek en sport ineens niets met elkaar te maken.

Bram en Freek waren uniek in hun dagen. Waar blijven de activisten die zich druk maken over de schendingen van de mensenrechten en de politieke semi-dictatuur in de Oekraïne?

Obama onkwetsbaar voor defensie en buitenlandse politiek

Joe Biden is door de Obama campagne vooruit gestuurd om Romney aan te vallen op diens buitenlands beleid. Verstandig. En lastig voor Romney. Obama's beleid is behoorlijk succesvol, voor zover mensen er in de Great Recession wat om geven. De geluiden die Romney maakt, zijn adviseurs, doen slechte herinneringen opleven aan kleine Bush en zijn neocon vrienden.

Obama heeft Osama ten slotte gedood, wil weg uit heilloos Afghanistan (Romney niet, dom, dom), onderkent dat Israël in Amerika niet meer politiek interessant is en weet dat hij een behoorlijk record heeft. Romney zou er verstandig aan doen om de beperkte mogelijkheden in de buitenlandse politiek te onderkennen, Obama te feliciteren en zich te concentreren op de economie.

De bottom line is heel eenvoudig en vergeleken met andere verkiezingen tamelijk revolutionair: de Republikeinen hebben niets te winnen op het terrein van defensie en buitenlandse politiek. Zeker, we zullen geneuzel horen over Amerika als een speciaal land, over Obama die onamerikaans is, over Israël, maar het zal totaal irrelevant blijken. Hoe meer Romney er over zegt, hoe meer het hem kost.

Niemand krijgt bonuspunten als hij voorspelt dat de verkiezingen over economie zullen gaan maar de verrassing zal zijn hoe weinig ze over buitenlandse politiek gaan.

Volgende regering al bekend, alleen de verhoudingen nog niet duidelijk

De commentaren zijn voorspelbaar. De PvdA wordt nu ineens weggezet als de partij die niet over zijn schaduw heen kon springen, niet verantwoordelijkheid durft te nemen of zelfs door de Kunduz-supporters (die toch weinig hebben om trots op te zijn) werden gemeden. Daar moet Samson zich niets van aantrekken, het ebt vanzelf wel weg. Dat de boodschap van de PvdA is dat de pijn eerlijk verdeeld moet worden, dat weten we nu wel. Maak er maar gewoon een directe van: de hogere inkomens dragen hier niets bij. Dat is logisch en komt omdat de overheid meer doet voor lage inkomens, haast per definitie in onze verzorgingsstaat, maar dat onderwerp zal voorlopig niet meer op de agenda staan - de verkiezingen hebben elk fundamenteel debat gekortwiekt. Alles is nu tactiek.

De winnaar is Jan Kees de Jager maar of het CDA daarvan profiteert staat nog te bezien. Ik vermoed dat de natuurlijke basis van ruim twintig zetels terug zal keren, ongeacht wie lijsttrekker is, tenzij de valse Bleeker het wordt. Het zou plezierig zijn voor de partij om de banden met Rutte/Wilders te kunnen ontlopen maar dat zal niet meevallen. De Jager zal fors worden ingezet in de verkiezingen, ook al is hij geen lijsttrekker (laten we de afgelopen week maar 'zakenkabinet De Jager' noemen).

Of de VVD profiteert waag ik te betwijfelen. Rutte was al aan het bladderen en zijn gebrek aan politieke moed (een brede coalitie had een half jaar geleden gemaakt moeten worden) zo evident dat hij geen schaduw meer is van de frisse olijkerd van anderhalf jaar geleden. Reken op overstappers naar D66 als de conservatieve belangenbehartigers de liberalen overvleugelen zoals ze dat de afgelopen periode deden. Blok is deel van Rutte/Wilders en zal daar moeilijk aan ontsnappen.

D66 is een moeilijker geval. Nou ja, het was voor Pechtold gemakkelijk om over zijn schaduw heen te springen. Als je geen body hebt, heb je ook geen schaduw. De rigiditeit met de Europese norm zal tegen hem gebruikt worden en ik vermoed dat de Eurofilie van D66 zo langzamerhand minder aantrekkelijk is voor kiezers dan hij lange tijd was. Ondertussen heeft Pechtold zich kundig genesteld in het midden waar de deals gemaakt worden en als Jan Kees het oliemannetje was, dan was Alexander de kroegtijger die iedereen opzweept om er nog eens lekker tegenaan te gaan. Alle respect daarvoor maar of het programmatisch en kiezerstechnisch goed uitpakt is moeilijk te bekijken. De partij is sociaal economisch beperkt, dat wil zeggen, ontbeert verbanden met dat deel van de samenleving dat niet op eigen kracht en opleiding een ruimdenkende geglobaliseerde sociaal liberaal is. Ik vermoed dat de oude linkervleugel van D66, soms heel oud, nog van het progressief akkoord, zijn knopen telt en misschien afhaakt naar de PvdA.

Groen Links heeft die verbanden wel, maar niet via zijn achterban, enkel via zijn programma. Ook hier gaat het om weldenkende tot de elite behorende burgers, in dit geval geleid niet door een Leidse kroegtijger maar door een schooljuf. Het zal pijn doen: klaar om te regeren maar straks zo weinig zetels dat er niet te regeren valt. Halsema opende de nieuwe horizonten maar door de miscalculatie van paars-plus kon ze niet zelf het beloofde land van meeregeren betreden. Nu is dat wel mogelijk maar is Groen Links uitgespeeld. Kon Sap wat anders? Ze is nu dubbel opgeknoopt aan Kunduz en misschien is dat verstandig. Het voorkomt een spagaat. Maar zeven zetels overhouden zal al een hele prestatie zijn. Sommige kiezers, zoals ikzelf, zullen naar de PvdA overstappen.

De SP profiteerde van Rutte/Wilders en een dolende PvdA. De partij kan wat kiezers overnemen van de Partij van het Verbieden en heeft een aantrekkelijke voorman. Ook Roemers wil regeren en het zal moeilijk zijn voor hem om zichzelf niet buitenspel te zetten of te laten zetten door programmatisch onwrikbare standpunten. Roemers is niet zo regeringsgeil als Wilders was in 2010 en zal niet meteen zijn belangrijke punten overboord gooien om mee te mogen doen. Een grote partij met stevige wortels in de samenleving en toch ietwat daarvan losgezongen, het is paradoxaal maar de schaduw van de SP is misschien zo groot dat hij moeilijk te overspringen valt.

Er komt straks een VVD, CDA, PvdA kabinet met D66 en Groen Links als opvulling (voor altijd regeerbereide pragmaten - opportunisten als D66 waarschijnlijker dan een Groen Links met verkiezingsleed). Kunduz werpt de langste schaduw van allemaal.

26 april 2012

Rutte in zijn hemd: 24 uur onderhandelen en er is een deal

Wat een blamage voor Rutte. Zit hij zeven weken te smoezen met zijn grote vriend Wilders, staat hij met lege handen. Kees Jan de Jager praat een paar dagen met dezelfde partijen die in 2010 ook al beschikbaar waren en, hop, er is een deal.

De PvdA staat er buiten maar kan een redelijk verhaal ophangen, lijkt me. Ze vinden het onverstandig om te sterk te korten en de BTW verhoging zal direct en regressief werken, hij komt het hardst aan bij lagere inkomens. De gevraagde verhoging van de hoogste schijf of een extra Jinek-belasting zal ongetwijfeld Samsons verlangen zijn, zodat de hogere inkomens ook wat dragen. De riedel is duidelijk: de pijn moet eerlijk gedeeld worden. Hij zei het, pak weg, acht keer in twee minuten. De rest is net zo clichématig: verantwoordelijkheid nemen.

Zien we het einde van Groen Links? Het zal een politiek meesterstuk zijn als Sap een nieuwe Kunduz deel weet om te zetten in beperking van het electoraal verlies. Ziet er niet best uit. De aanhang van D66 zal wel akkoord gaan maar de vraag is of de kiezers dat ook doen.

Vroeger had de Volkskrant een mening, nu enkel individuele redacteuren. Invloed = nul

De absurditeit van de opinievorming door de krant-zonder-eigen-mening, de Volkskrant, zag je gisteren met het breed uitgemeten hoofdredactioneel van de hoofdredacteur. Het voer onder de vlag: "Philippe Remarque: 'Goed dat Wilders niet meer aan de knoppen zit - maar zijn boodschap blijft'".

Het betoog is helder, zij het iets te lang, en een flinke uithaal naar de bekende schrijver op de opiniepagina van zijn eigen krant, Geert Wilders. Ik kan het in grote lijnen wel met Remarque eens zijn. Maar is dit nu de mening van een mannetje die ergens achter een kantoor zit, of van de Volkskrant?

De Volkskrant heeft een opiniepagina die alle kanten op waaiert en soms stukken publiceert waaraan rede of zelfs argumenten ontbreken. De Volkskrant heeft een hoofdredactionele kolom waarin redacteuren op eigen naam kleine stukjes mogen schrijven met een opinie. Een tweede opiniepagina eigenlijk.

Maar hoe zit het nou met de krant? In grote mensen landen, zoals de VS of Groot Brittannië doet het er wat toe wat kranten als de New York Times, de Wall Street Journal of de Financial Times vinden (de FT vindt bijvoorbeeld dat Nederland niet zo krampachtig moet bezuinigen maar een trekker moet zijn van de Europese economie). Deze kranten steunen beleid of kandidaten en dat doet er toe. De Volkskrant heeft afscheid genomen van die rol. De krant heeft geen mening meer, de redacteuren hebben meningen.

Ik weet hoe lastig de twaalf uur vergaderingen waren toen er nog met z'n allen over een mening gedacht moest worden. Maar het had ten minste invloed. De mening van Philippe Remarque is de mening van een journalist. Die heeft aanzienlijk minder impact dan de mening van een krant.

De trend is naar klein, gevolg van de globalisering

Verandering hangt in de lucht. Niet alleen de meest zichtbare, namelijk de realisering dat bezuinigingen leiden tot recessie, wat leidt tot bezuinigingen, wat leidt tot … Ook Cameron komt er nu achter. Spanjaarden en Grieken waren al zover. Nederland ook.

Er gebeurt meer. De dynamiek van de wereld verandert. Productiebedrijven zoals GE komen weer terug naar de VS. De productiviteit daar is gestegen, technologie maakt het irrelevant waar je produceert en de aantallen ongeschoolde lage lonen arbeiders zijn in de VS behoorlijk opgelopen - met dank aan de Republikeinse strategie van het ondermijnen van openbaar onderwijs. Dat is nog eens een groeistrategie.

No kiddin'. De productiestromen gaan weer veranderen. Globalisering betekent niet alleen meer dat banen verdwijnen naar goedkopere lage lonen landen maar ook dat ze snel terug kunnen komen. Nederland zal het daarbij lastig hebben. Wij produceren immers bar weinig.

Kijk naar kleinere veranderingen. Volgens de Amerikaanse Federal Highway Administration steeg het percentage Amerikanen van tussen de 14 en 34 jaar oud zonder rijbewijs aanzienlijk. Tussen 2000 en 2010 steeg het van 21 naar 26 procent. Het heeft te maken met de hernieuwde trek naar de grote steden, met name die waar een behoorlijk public transport bestaat. Maar ook met de digitale samenleving waar je net zo gemakkelijk on line bestelt als met de auto de stad in gaat of je onderwerpt aan de terreur van de supermarkt.

In de VS doen ze meer van wat in dicht bevolkt Nederland heel gebruikelijk is: openbaar vervoer gebruiken en fietsen en, iets wat de gemiddelde Los Angeleno heeft afgeleerd, wandelen. Verbindingen met bus, trein en vliegtuig kun je met een app bekijken. Fietsen kun je huren: kijk naar het groeiend gebruik van de OV fiets.

Deze week ook lieten de omroepen bezorgde geluiden horen dat er steeds minder mensen überhaupt televisie kijken. Zelf hoor ik al lang tot die groep maar mijn kinderen kijken helemaal géén televisie. Ze doen alles via de computer en naar geprogrammeerde televisie kijken ze niet. Het helpt dat bij ons de televisie in een aparte kamer staat en niet het gezinsleven domineert, maar ik vermoed dat de trend breed en diep is. Wat de omroep overhoudt zijn lezers van de regeringskrant en kijkers naar de producten van de firma De Mol, al heeft die ook geen ideeën meer in voorraad, hoor ik.

Kijk naar de politiek, niet alleen in provinciaals Nederland. Mensen maken zich zorgen over de eerdere globalisering, dat ze niet meekunnen, zich bedreigd voelen, ongemakkelijk. Ze stemden op de rattenvanger van Venlo die iedere paar maanden een ander vals deuntje floot. Politiek is naar binnen gekeerd tegelijk met de vervolmaking van de globalisering. Alles is weer klein geworden.

Het zijn interessante trends waar de onderhandelende politici in Den Haag en elders in Europa, noch de niet onderhandelende Amerikanen, geen benul van hebben. Als echte generaals vechten ze de laatste oorlog.

Anderhalf jaar te laat onderhandelen ze eindelijk

Anderhalf jaar te laat beginnen vijf partijen te onderhandelen over een serieuze regering. Anderhalf jaar verspild omdat de belangenbehartigers van VVD en CDA die belangen zwaarder lieten wegen. Als er nu een Kunduz akkoord komt, bewijst dat alleen maar dat Rutte op het verkeerde paard heeft gewed en anderhalf jaar verspild heeft.

De naam is dodelijk. Groen Links zal in Kunduz zijn Waterloo vinden.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors