25 mei 2010 - 6 juni 2010
Like ons op Facebook

25 mei 2010 - 6 juni 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

6 juni 2010

Gemengde huwelijken

Volgens Pew Research Center in de VS is het aantal etnisch gemengde huwelijken in Amerika sinds 1960 verzesvoudigd. Van alle huwelijken in nu 14,6 procent etnisch gemengd. Van de Aziaten trouwde in 2008 30,8 procent gemengd, van de latino's 25,7 procent, van de zwarten 15,5 procent en van de causasians (blanken) 8,9 procent. Ik moet de details nog bekijken maar het lijkt mijn stelling te bewijzen dat met voldoende tijd etnische en culturele groepen gemakkelijk buiten hun groep trouwen. Je zag dat al met Ieren, Polen, Russen, Duitsers en eigenlijk alle immigranten in de VS, zoals je het ook ziet in Nederland met huwelijken tussen katholieken (of ex-) en ongelovigen of protestanten. Dat was vijftig jaar geleden hoogste ongebruikelijk en kwam weinig voor. Nu denkt niemand er echt over na (hoewel het mijn indruk is, niet door cijfers ondersteund, dat veel mensen toch dicht bij hun ouderlijke cultuur blijven, maw. niet gelovige katholieken trouwen toch nog vaak met andere niet gelovige katholieken). Maar het grotere punt is dat ook onze Nederlanders met een etnische achtergrond, of een andere geloof (moslims dus) steeds vaker buiten hun groep zullen gaan trouwen. Is een kwestie van tijd.

Hè, hè, bijna afgelopen

Ik zal blij zijn als deze campagne over is. Het gaat al helemaal niet meer over programma's, laat staan visie, maar enkel over wie premier mag worden en welke combinatie dat moet zijn. D66 heeft zich compleet opgeknoopt aan paars - zonder echter uit te sluiten dat ze zou deelnemen in een cda/vvd kabinet. Ook de aanval op Cohen blijft geopend, blijkens de commercials die D66 op de radio uitzendt. Ik vind het onverstandig om het alleen maar daarover te hebben, laat maar zien wat je in huis hebt dan kan de kiezer daar eerst over beslissen.

3 juni 2010

Moral equivalence: Syrië=Israël=Iran=moslimterroristen. Friedmans doodlopende straat

Thomas Friedman is teleurstellend in zijn column over Gaza, vandaag. Hij haalt het oude paard van stal: als je de blokkade van Israël van Gaza bekritiseert, mag je dat alleen maar doen als je tegelijkertijd zegt dat Syrië geen minister presidenten Libannon mag opblazen, Iran een maffe president heeft met rare ambities en uitspraken, dat moslim terroristen erg slecht zijn als ze bommen neerleggen in Pakistaanse moskees en zo nog wat zaken. Het is een ouderwets bull shit verhaal. Volgens Friedman is de opwinding over Gaza niet in balans met de andere vreselijkheden in de regio. Fijn. Voegt het wat toe aan de afkeer en vooral het onbegrip (het onbegrijpelijke onverstand) van Israël rondom Gaza? Nee, natuurlijk niet. Even verderop komt Friedman dan ook tot de conclusie dat het in het Israëlische belang is om op te houden met dat gedoe in Gaza en de stupide piraterij en wegen te zoeken om een blijvende vrede te vinden in hun eigen, jazeker, tamelijk vreselijke regio. Friedman hangt zijn verhaal op aan zijn altijd beleden voorkeur om Turkije in het westerse kamp te houden. Dat hoeft niet, op de merites beschouwd is Israël onverstandig bezig (het understatement van de dag). Friedman voegt niets aan de argumentatie of het kritisch denken toe door een soort moral equivalency te eisen voor vreselijke regimes in het Midden Oosten en Israël. Integendeel.

Niet de Volkskrant maar de NRC plaatste gisteren de VVD lofrede van NYT columnist John Vinocur. Mijn kritiek blijft dezelfde: een ongebalanceerd verhaal, net zo misplaatst als dat van Russel Shorto. Misschien moet de NRC dat dan ook maar plaatsen. Maar beter was geweest als ze Vinocur niet hadden opgenomen, hij heeft immers niets toe te voegen aan het denken over onze politiek, behalve dat de VVD nu kan roepen dat de NYT columnist hen de verstandigste partij vindt.

Hopelessly helpless

Obama ligt onder vuur voor de olieramp in de Golf van Mexico. Steeds meer naarmate BP er niet in slaagt de stroom te stuiten. Dat is niet logisch maar wel een feit. Alle verzet en afkeer van de overheid ten spijt, willen Amerikanen dat er iets gedaan wordt en dat het probleem wordt opgelost. Bovendien vinden zelfs normaliter verstandige mensen zoals David Gergen of Maureen Dowd dat Obama moet optreden als een soort vaderfiguur die de zorgen verwoordt van de gemiddelde Amerikaan. Gergen vindt verder dat Obama moet leiden, politiek moet leiden. Gemakkelijke praat. Het is geen vooringenomenheid om de reactie van Obama niet te vergelijken met wat Bush deed en niet deed rondom Katrina. Dat was echt van een andere orde en de overheid was daarbij direct betrokken, zowel bij het probleem als bij de pogingen oplossingen te verschaffen. Voor Obama valt er weinig aan oplossingen te bieden, behalve alle overheidsmogelijkheden in te zetten om BP te helpen. Niet dat je daar veel krediet voor krijgt.

Coalitiepoker in plaats van visie uitdragen

Het is jammer en enigszins bizar dat nu ineens partijen waarschuwend met de vinger zwaaien dat de VVD wel eens met de PVV zou gaan regeren. Jammer omdat die partijen er beter aan doen hun eigen verhaal over het voetlicht te brengen dan andere partijen aan te vallen. Bizar omdat de VVD nou eenmaal niet alleen met de PVV kan regeren (als ze dat al zou willen) en dus de waarschuwende vingers even hard naar het CDA uitgestoken zouden mogen worden. Het is tekenend voor het niveau van de verkiezingsstrijd die ontaard is in een spelletje coalitiepoker voordat de uitslagen bekend zijn. Verstandige partijen zouden zich daarvan onthouden. Helaas, die zijn er niet veel.Ik zou liever wat meer visie horen.

2 juni 2010

Defensieverkenningen: gewenste uitkomst lag al vast

Ik was maandagavond bij een bijeenkomst over de Defeniseverkenningen, het rapport dat in opdracht van het ministerie ven defensie is gemaakt om te zien hoe we naar 2030 moeten komen. Is dat al een vrijwel onmogelijke opdracht, bureaucratische politiek heeft ertoe geleid dat het rapport weinig nieuwe gezichtspunten opent. Van Shell en andere grote ondernemingen hebben ze scenario denken overgenomen. Vier scenario's over hoe de wereld eruit kan gaan zien, van multilateraal tot geatomiseerd, ieder voor zich. Leuk en aardig maar wat heb je er aan als je geen percentage van waarschijnlijkheid aan die scenario's hangt. Zijn ze alle vier even waarschijnlijk? Dat lijkt me niet. Maar als je beleidsaanbevelingen wil doen dan zal je toch moeten beslissen of je rekening houdt met een scenario dat maar tien procent kans heeft zich af te spelen.

De beleidsaanbevelingen gaan min of meer uit van de gestelde doelen (niet direct gerelateerd dus aan de scenario's) en het zal werkelijk niemand verrassen dat van de vier opties de 'zwitsers zakmens' optie - we proberen zoveel mogelijk van alles mee te doen - iedereens voorkeur heeft. De middelen worden daar pas later aan gekoppeld en zo bleken de zakmesvoorstanders van het CDA en in minder mater PvdA toch flink te bezuinigen. De VVD vertegenwoordiger had het gemakkelijk omdat de VVD niet gaat bezuinigen op defensie. Daar staat tegenover dat die partij het beschikbare geld over de balk gooit aan de JSF waarvoor nut en noodzaak niet geheel duidelijk waren. Anne Mulder, de VVD'er die inviel en op dit terrein inderdaad een amateur bleek, stelde in de uitspraak van de avond dat je als rijk land de 'morele plicht' had om in het hoogste geweldsspectrum actief te zijn en daarom de JSF moest aanschaffen. Even tevoren had hij ontwikkelingshulp afgeschaft; blijkbaar heb je als rijk land daar geen morele overwegingen. De PvdA is nu eindelijk duidelijk over de JSF, dat ding moet niet doorgaan. Het CDA wil hem wel maar gaat toch bezuinigen dus ze rommelen wat met de aantallen (enige relatie met de dreiging of de doelstellingen ontbrak). Helaas miste Groen Links de kans om klip en klaar te stellen dat het ook wel in een lager geweldsspectrum kan en je jachtvliegtuigen niet nodig hebt. Door mee te gaan in de discussie en te zeggen dat de F16's het werk wel konden doen, nam Mariko Peters impliciet het argument van de anderen, over het hoge spectrum over. Ze voerde wel goede argumenten aan om de krijgsmacht meer in te richten op inzet in andersoortige activiteiten, maar je kunt niet op basis van klimaatrampen een defensie overeind houden, dus dat ging niet zo heel ver.

De discussie was, kortom, verhelderend: alle partijen zijn erg onduidelijk. Ko Colijn die als co referent gevraagd was commentaar te geven, had er lol in om hun argumenten onderuit te halen. We kunnen niet eens voorzien wat we in 2015 nodig hebben, dus wat zitten we nou te neuzelen? Mij viel vooral op wat ik al eerder bij bijeenkomsten over de Defensieverkenningen had gezien dat de scenario's een air van serieuze afwegingen geven zonder dat waar te maken en dat de beleidsopties onvermijdelijk ertoe leiden dat wie níet kiest voor het zakmes in de hoek komt te staan. De gewenste uitkomst, kortom, zit al ingebakken in het rapport. We willen meer en we willen beter. En we willen bezuinigen. En dat doen we allemaal tegelijk.

1 juni 2010

Piraterij van Israël

De Financial Times noemt Israëls actie van gisteren een 'brazen act of piracy'. Het commentaar van de verstandige krant is alles zeggend. Onbegrip, zorg over het zelfversterkende isolement waarin Israël zichzelf plaatst, maar vooral aandacht voor het echte probleem: de blokkade van Gaza. De illegale blokkade. Israël en Egypte hebben samen verhinderd dat Gaza na de oorlog in januari 2009 kon worden opgebouwd maar de blokkade dateert van de verkiezingsoverwinning van Hamas (NB, weinig regimes in de regio zijn op een dergelijke manier aan de macht gekomen). Een blokkade is een collectieve straf voor 1,5 miljoen mensen en een schande voor Israël. De FT verwijst naar het vredesaanbod van 2002 van de Arabische Liga en de Organisation of Islamic Conference waartegen Hamas ja heeft gezegd. Israël heeft die bluf (?) nooit durven roepen.
Volgens de FT maakt de aanval 'de minachting duidelijk voor internationaal recht, de intolerantie voor afwijkende meningen en de opzettelijke sabotage van een leefbare vertegenwoordiging van de Palestijnen'. Het land is te ver gegaan en de VN Veiligheidsraad moet dat nu maar eens zeggen.

De verwarde NYT lezer snapt niets meer van onze verkiezingen

In de NYT vandaag de tegenhanger van het Shorto verhaal (dat overigens door de PvdA weer werd gebruikt in zijn Telegraaf maak-vandaag-een-krantje - wat goed aangeeft hoe incestueus het verhaal van Shoroto was). John Vinocur, de behoorlijk rechtse commentator geeft zijn versie van de verkiezingen waarin Rutte de grote held is (en zelfs opduikt als ex-executive van Unilever). Ook Vinocur is bij Scheffer op bezoek geweest. Deze analist vertelt dat de VVD tenminst duidelijk vertelt dát er bezuiigd moet worden. Over andere onderwerpen denkt de kiezer niet na, zegt Scheffer. De NYT lezer zal er weinig meer van begrijpen. Misschien is het tijd dat de kwaliteitskrant een verslaggever deze kant op stuurt in plaats van opinieschrijvers of ge-opionieerde schrijvers.

31 mei 2010

Weerlegging van het doemscenario dat bankiers ons aanpraten

Mooi openingsartikel in de FT. Het vertelt hoe het 'doemscenario' dat banken en financiële instellingen schetsen dat zich zou afspelen als de overheid weer serieus met regulering aan de slag zou gaan, onzin is. Ze citeren de chief economist van de Bank of International Settlements die stelt dat de banken uitgaan van 'de maximale impact van de maximale verandering met een minimale verandering in gedrag'. Ze veronderstellen, met andere woorden, dat gedrag niet verandert als gevolg van regulering en dat het resultaat het slechtst mogelijk zal zijn voor de economie.
Stephen Cecchetti meent daarentegen dat de transitiekosten voor banken om het vereiste meerdere kapitaal aan te houden en een robuustere verdediging te hebben tegen plotselinge vraag naar fondsen 'niet erg groot' zijn. Op de lange termijn zou regulering alleen maar voordleen opleveren en niet de voorspelde vijf procent teruggang in de wereldeconomie die de banken ons proberen wijs te maken.
Ceccheti's verhaal is een voorschotje op de onvermijdelijke vloed aan lobbyisten die op ons zal neerdalen als de nieuwe voorstellen op 10 juni worden gepresenteerd.

Meer smaken graag

De onvolprezen Wolgang Münchau, columnist in de FT, vraagt zich vanochtend af hoe het kan dat heel Europa zich in een bocht wringt om miljarden te bezuinigen terwijl de VS juist nog een extra stimulus wil inzetten. Het is het argument dat Gordon Brown gebruikte (zonder succes) in zijn campagne: als je nu fors gaat bezuinigen draai je het zeer beperkte economisch herstel de nek om. Münchau zegt niet dat bezuinigingsprogramma's niet nodig zijn. Nee, hij wil ze later als het economisch herstel goed en duidelijk is. De 'premature zuinigheid' zal er uiteindelijk toe leiden dat de schulden minder snel kleiner kunnen worden omdat de economische groei laag blijft.
Hoort u ook maar één Nederlandse partij dat zeggen? Zegt iemand dat tegen de VVD? Ja, de SP doet het. Dat is waar. De rest heeft zich in het pak laten naaien van de 30 miljard die volgens de 'deskundigen' (het CPB?) bezuinigd moet worden en doet dat braaf. Jammer dat de politieke argumentatie ertegen niet het hele politiek spectrum beslaat en de kiezers meegesleept worden in de 'noodzaak' van die bezuinigen en dan vooral in de drift naar een partij die dat harteloos en zielloos doet en daarenboven ook nog de rijken bevoordeelt, de VVD. De kiezer laat zich misleiden door de 'hardheid' en daarmee de overtuigingskracht van hun cijfers (alleen al daarom dient Netwerk te worden gecomplimenteerd met het een gezicht geven aan die cijfers). Jammer dat we niet meer smaken hebben.

De logica van zelfvernietiging

Voor zover Israël nog vrienden had, zullen die nu verdwenen zijn. Het land werkt gestaag door aan zijn eigen ondergang. Het harteloze isoleren van de Gaza strook en het dompelen van 1,5 miljoen mensen in ellende, komt nu tot zijn logische vervolg: het doden van mensen die die mensen willen helpen. De logica van zelfvernietiging is niet te volgen, de resultaten zullen dat wel zijn. Misschien moeten we het land gaan behandelen als een soort Noord Korea: je hebt geen idee wie wat doet en met welke bedoelingen. Is het een interne machtsstrijd? Gaan de militairen hun eigen gang? Hebben de Russen geïnfiltreerd?

Het ideetje van Wester

Een correctie op mijn uitval naar de Telegraaf. Niet dat ze ineens serieuze journalistiek gaan bedrijven in plaats van campagne voeren op hun nieuwspagina's (zie bericht: allochtonen kunnen de verkiezingen beslissen - een flutbericht. Allochtonen zijn gewone Nederlandse burgers en in stemmenaantal even groot als gereformeerde EO leden, hypotheekrente angsthazen, katholieke kwezels en andere groepen die minder gemakkelijk met de vinger zijn aan te wijzen dan 'allochtonen'). Maar uit het interview in de NRC met Frits Wester (laten we zeggen dat mijn bewondering voor zijn capaciteiten niet is toegenomen) blijkt nu dat het zogenaamde premierdebat een ideetje was uit zijn koker. Alleen het had oorspronkelijk tussen grote leider Wilders en kruk Balkenende moeten gaan. Leuk gepland, je ziet het ze doen aan de redactietafel van Frits, geïnspireerd door allerlei virtuele cijfers zonder betekenis. Toen Cohen aantrad, hadden ze een probleem. Hij moest ook meedoen aan het premiersdebat. Cohen op zijn beurt zei dat dan ook Rutte mee moest doen. De logica van de cijfers zou hebben gedicteerd om Wilders te laten vallen: in de peilingen maakte hij toen al geen kans meer om premier te worden (en ik heb nieuws voor Frits: hij had nooit een kans), maar dat durfden ze niet aan. Vandaar het onmogelijke en door slechte organisatie van Wester onaanschouwbare debat. Eigen schuld, dikke bult.

Verdeeldheid zaaien, dat kunnen ze bij de PVV

Hero Brinkman mag Wilders in de kuiten bijten, zijn ideeën blijven onfris en de samenleving verdelend. In een 'debat' met allochtonen jongeren, in Amsterdam geboren en getogen, verkondigde Brinkman dat zij 'te gast' waren en dat zijn, Brinkmans cultuur, dominant moest zijn. 'Ze' moesten niet denken dat ze ooit iets konden veranderen. Het is niet alleen een raar idee van medeburgers dat Brinkman ten toon spreidt, hij heeft ook een star idee over de veranderbaarheid en veranderlijkheid van culturen en over de waarde van zijn eigen cultuur. Waarmee hij prima past bij Wilders.

29 mei 2010

Russel Shorto vermomt zich als journalist. Geen goed idee.

Het is altijd verrassend om iemand in een buitenlandse krant over jouw stad te zien schrijven. In het magazine van The New York Times doet Russel Shorto dat, directeur van het John Adams Institute hier in Amsterdam en beter bekend als schrijver van een boek over de zeventiende eeuwse Nederlanders in wat nu Manhattan is. Verrassend omdat het in zekere mate confronterend is om een buitenstaander over je eigen samenleving te zien schrijven. Het probleem met Shorto is dat hij niet echt een buitenstaander is. Hij is deel van de Amsterdamse grachtengordel en zijn verhaal over Job Cohen als de 'Nederlandse kandidaat met een programma van integratie' is een inside job. Hij vindt Cohen te aardig en heeft hem al veel te vaak ontmoet in hoedanigheden dat Shorto zich niet posteerde als journalist.
Het verhaal is begonnen toen Cohen meteorisch omhoog schoot in de peilingen; pas verderop wordt de kanttekening gemaakt dat nu de VVD en Rutte de leiding hebben overgenomen omdat economie belangrijker wordt gevonden door de kiezers dan integratie. En het PvdA programma gaat helemaal niet over integratie. Over de rare nota die de partij twee jaar geleden uitbracht, rept Shorto niet. Hij vertelt ook niet wat het programma zou inhouden, hij is vooral bezig met de persoon Cohen.

Probleem voor Shorto is dat zijn verhaal nu juist was begonnen op de premisse dat integratie de doorslaggevende issue zou zijn. Zo bevestigt Shorto het beeld dat buitenstaanders hebben: dat Nederlanders allemaal bezig zijn met integratie, of beter gezegd, de problemen van niet integratie.
Zijn analyse past in dat cliché. Volgens Shorto ligt Nederland (Europa) ver achter bij de VS in zijn capaciteit om een waarlijk multietnische samenleving tot stand te brengen en 'nieuwkomers burgers te maken'. Hij schrijft schijnbaar voorzichtig dat er 'enige waarheid' is voor deze stelling. En gaat vervolgens over tot de orde van de dag, uitleggen waarom dat in Nederland het geval is. Ook het multiculturalisme als beleid komt weer om de hoek, alsof er in Nederland ooit een bewust beleid was om mensen in hun eigen groepen te houden (als bewust beleid is dat heel wat anders dan het doorlopend verzuilingsbeleid dat Nederland eind vorige eeuw nog steeds kende).

Helaas, Shorto slaat de plank mis. Hij had beter moeten weten want de lezingen die ik nota bene voor zijn eigen John Adams Institute houd, wijzen al op een andere ervaring: de integratie in Nederland gaat stukken sneller dan in de VS. Kinderen van immigranten maken grotere sprongen dan hun equivalenten in Amerika ooit voor mogelijk konden houden. Ze wonen beter, hebben beter onderwijs, betere gezondheidszorg, betere voorzieningen dan in welk immigratieland dan ook. Dat komt niet omdat ze dat toegeschoven krijgen maar omdat Nederland veel meer kansen biedt aan iedereen. En veel etnische Nederlanders maken daar gebruik van.
Enfin, dat paste niet in Short's verhaal waarin Van Gogh en Hirsi Ali natuurlijk prominent figureren - al was het maar omdat Cohen toen de boel bij elkaar hield. Shorto citeert Scheffer om te vertellen dat Cohen ondoorgrondelijk is. Waarom staat er niet bij. Misschien omdat Cohen een andere visie heeft op de voortgang van de integratie dan Scheffer, maar we zullen het niet weten.

Shorto eindigt met Marcouch, 'leider' van Slotervaart, 'one of the city's troubled districts' - een onzin stelling die gedeeld wordt door de gemiddelde Nederlander maar niet door mensen die in of vlak bij Slotervaart wonen (voor de goede orde: 45.000 inwoners waarvan zo'n 9000 Marokkaans en 24.000 autochtoon). Marcouch wordt opgevoerd als een interessant alternatief, een nieuwkomer die 'de manier van doen van zijn geadopteerde land heeft geïnternaliseerd en toepast met een intensiteit die de lokalen verloren hebben'. Ik heb die zin een paar keer gelezen maar ik begrijp hem nog steeds niet.
Wat ik wel begrijp is dat de lezers van de New York Times een raar idee moeten hebben over wat er momenteel in Nederland gebeurt. En ook begrijp ik dat Shorto niet de distantie heeft die een goede correspondent nodig heeft om aan buitenstaanders verslag uit te brengen. Hij had de verleiding moeten weerstaan.

De schaamte voorbij met de wakkere krant

De Telegraaf is weer lekker bezig. Het is vreemd dat zichzelf serieus nemende journalisten nog voor zo'n krant kunnen werken. Volgens de Telegraaf is nummer 21 van de lijst van Groen Links 'in opspraak'. De reden? Haar broers zijn 'beruchte criminelen'. Ik weet niet wat daar van waar is maar sinds wanneer is dat de verantwoordelijkheid van hun zus? Nog afgezien van de onfrisheid van deze stellingname van de minst frisse krant van Nederland is het in strijd met hun VVD stellingname dat individuen als zodanig behandeld moeten worden.
In een stukje over paars schrijft de wakkere journalist dat Cohen pas in het mislukte (door de vreselijke Frits Westers) 'premiersdebat' van afgelopen zondag verschijnen als Rutte daar ook zou zijn. Dat kan alleen maar onzin zijn want bij een premiersdebat worden alleen premierskandidaten uitgenodigd, dus zowel Rutte als Cohen (dat Wilders er ook was, was een typische RTL fout - Wilders te serieus nemen). De campagnekrant van Nederland is geen serieus journalistiek product meer onder de huidige leiding van mijnheer Paradijs.

28 mei 2010

Nieuw strategisch plan regering Obama

In 2002 publiceerde de regering Bush haar vierjaarlijkse rapport over de nationale veiligheidsstrategie (NSS). De overname van de regering door neoconservatieve cohorten onder bezielende aanvoering van bendeleider Cheney leidde toen tot een strategie die ervan uitging dat de VS de leidende wereldmacht moest zijn en dat alle uitdagingen op die positie aanvaard en weerlegd moesten worden. Daarvoor was het zelfs mogelijk preventieve actie te ondernemen. De oorlog in Irak zat eraan te komen en dit strategisch plan schoof daaronder een soort van rechtvaardiging.
Vier jaar later werd het plan in minder provocerende woorden min of meer bevestigd. De regering Obama komt nu met een eigen strategic review (een verplicht nummer iedere vier jaar) die de Bush doctrine begraaft en er een kruis over slaat.

Het gaat wat al te ver om dit rapport de Obama doctrine te noemen want het is meer een analyse dan een strategie en de middelen zijn beter omschreven dan de doelen. Maar het geeft aan dat na de omweg van Bush-zeloten we terug zijn op het meer gebruikelijke pad van multilaterale buitenlandse politiek van de VS.
Het grootste verschil is dat Obama de nadruk legt op economie. Zonder een sterke economische basis en het daarvoor benodigde onderwijs, energiebeleid, wetenschapsbeleid en de fiscale discipline, waarschuwt hij, kan de VS zijn voordelige positie in de wereld niet behouden, ook al is het land veruit de sterkste militaire macht. In de oude VS traditie wil Obama de multilaterale elementen versterken, door de rol van de VN te benadrukken, door samen te werken met landen als Brazilië, Rusland India en China. Global war on terror is niet een term die in dit document voorkomt, wel de voortdurende strijd tegen 'een verreikend netwerk van haat'.

In een por aan de Cheneybaasjes zegt Obama: 'De VS verwerpt de valse keuze tussen het nauwe volgen van onze belangen en een eindeloze campagne om onze waarden te promoten'. Het document legt vooral het basisdenken neer, het is minder een handleiding om beleid op diverse terreinen af te kunnen leiden. Zoals een van de analisten zei: met een paar kleine wijzigingen had het geschreven kunnen zijn door de regering Eisenhower. Inderdaad, het nieuwe strategisch rapport laat vooral zien hoe ver van de traditionele lijn de regering Bush afweek.

Ach, die Rutte. Nou is ie boos

Rutte schijnt boos te zijn op Netwerk. Die rubriek had het aardige idee om gewoon eens drie gezinnen te vragen wat het VVD programma voor hen zou betekenen. Nodeloos te zeggen dat ze niet profiteerden van de hypotheekrenteaftrek want dat doen gemiddelde zinnen niet, althans niet in de hoogste schijf. Voor de rest hadden de brave kiezers zich niet zo goed gerealiseerd wat het zou betekenen om op de VVD van de belangenbehartigers te stemmen. Rutte boos omdat volgens hem de cijfers niet klopten. Telegraaf als een bok op de haverkist en Rutte naar de VVD organisatie RTL waar hij natuurlijk bij Frits zijn 'echte verhaal' mocht vertellen. Rutte eist verontschuldigingen van de EO, de EO van Rutte. Gooi er die faut pas van Balk ook maar bij. Ieder land krijgt de campagne die het verdient. En helaas, daarna ook de leiders die het verdient.

27 mei 2010

Noord Korea

Hillary Clinton heeft het maar druk met Noord Korea. Het blijft onduidelijk waarom het land een Zuidkoreaanse oorlogsbodem heeft getorpedeerd. In de FT heeft de correspondent de mogelijke redenen op een rijtje gezet. De top zeven theorieën hebben als gemeenschappelijk punt dat er iets aan de hand lijkt in Pyong Peng en dat we misschien ons moeten voorbereiden op een langere periode van instabiliteit.

1) Wraak voor een zeeslag in november toen een van de Noordelijke schepen beschadigd werd. Favoriete theorie van de Zuidkoreaanse militairen.

2) Een vergemakkelijking van de machtsovergang van Kim Jong-il naar Kim Jong-eun, de zoon van de grote leider. Er zouden tekenen zijn dat de jonge Kim krediet krijgt voor de torpedering.

3) Mogelijk is er sprake van een interne machtsstrijd, waarbij de torpedering het werk zou zijn van een free lance commandant die zich wil positioneren. Zou moeilijk zijn zonder dat Kim er iets van wist.

4) Kim zou terugkeren naar een harde lijn omdat de ogenschijnlijke opening naar markt en monetaire hervormingen nergens toe hebben geleid.
5) Misschien het meest zorgwekkend: een uiteenvallen van de leiding in Noord Korea. Kim zou of zelf niet meer helemaal bij de les zijn en deze opdracht gegeven of er is geen leiding en de militairen bepalen wat er gebeurt. Lastig in een land met kernwapens.

6) Afleidingsmanoeuvre voor economische problemen. Bekende strategie.
7) Bitterheid over het uitbuiten door Zuid Korea van zijn gastheerschap van de G-20.

De kans op een oorlog wordt nog steeds klein geacht. Niemand heeft er iets bij te winnen. Maar het zuiden is ook in een meer oorlogszuchtige stemming dan lang het geval was. Geen oorlog willen garandeert niet dat er mensen zijn die miscalculeren of signalen verkeerd interpreteren. Geen wonder dat Hillary overuren maakt.

Wanprestaties in de Amerikaanse bureaucratie

De regering Obama krijgt behoorlijk wat kritiek op zijn reacties op het olielek in de Golf van Mexico, al is het niets vergeleken met wat BP op zijn brood krijgt (en gelukkig in de slipstream daarvan ook Halliburton, het bedrijf van olieboer en bendeleider Cheney). Als je leest dat de zogenaamde watch dog in de overheid, de Minerals Management Service, totaal disfunctioneel was, moet je je wel afvragen hoeveel andere onderdelen van de bureaucratie niet werken. Congresleden deden gisteren onthullingen over de werkwijze. Het schijnt dat de oliebedrijven hun registratieformulieren zelf mochten invullen en dat de MMS mensen giften accepteerden van de bedrijven.
De strekking van het gerommel is stuitend. Sommige mensen in het bureau lieten de olieboeren de formulieren met potlood invullen waarna zij het met een inktpen overschreven, zodat de facto de bedrijven zelf de formulieren die 'oversight' zouden moeten garanderen, konden invullen. Minister van Binnenlandse Zaken Ken Salazar stelt dat die MMS inderdaad een puinzooi was maar dat het allemaal dateert uit de pre-Obama periode. Dat is te gemakkelijk, al is het wel een indicatie (opnieuw) van wat er gebeurt als Republikeinen de overheid runnen maar ik zou het niet helemaal daaraan toe willen schrijven.

Meer debat

Gisteren in- en uitgezwaaid naar het debat. Opnieuw was het irritant dat alles in 30, maximaal 45 seconden moet. Kun je daarin een visie neerzetten of blijft het dan per definitie bij one liners? Het viel me niet mee maar omdat ik het geheel niet heb gezien wil ik geen eindoordeel geven. Wel zag ik Rutte een voorgeprogrammeerde one liner uit de kast halen toen hij onder druk kwam van Balk om hypotheekrente aftrek ook te verabsoluteren. Hij had er wat moeite mee om het goed over het voetlicht te krijgen maar volgens Rutte had Balkenende zich de afgelopen drie jaar gedragen als een verkoper van woekerpolissen. Het klonk absurd en het werkte niet. Rutte kon in dit format wegkomen met zijn stelling dat Nederland de op twee na hoogste belastingdruk heeft - Flip de Kam stelde in Nova dat dit flauwekul is en Nederland ergens halverwege de Europese landen zit. De presentator zette ook de toon door te doen alsof de 250 miljoen die een hoogste schijf van 60 procent oplevert (pas als je meer dan 150.000 Euro gaat verdienen en de meeste van deze grootverdieners zijn natuurlijk al VVD) enkel gebarenpolitiek was. Daar begon hij niet over toen het over die armetierige 5 Euro eigen risico ging.
In beide gevallen leek me relevanter dat van iedereen een bijdrage wordt gevraagd naar rato van eigen inkomen.
Het is sinds vrijdag een populair spelletje geworden om blokkades uit te spreken. Nu liet Pechtold zich ertoe verleiden als het ging om de woningmarkt in zijn geheel. Begrijpelijk want het is een belangrijk punt maar waarom kon hij niet gewoon zeggen: als wij gevraagd worden mee te doen dan gaan we daar keihard over onderhandelen. Daar zullen we wat moeten geven en wat moeten nemen maar je moet natuurlijk wel iets van je programma kunnen verwezenlijken. De blokkade valstrik was niet nodig maar de parlementaire keutelaars, Mingelen voorop, hadden weer wat om over te babbelen. Net als de onbekende Nick Clegg een paar weken geleden kwam de SP'er Roemer redelijk goed uit de verf. Als debat kon ik niet tevreden zijn met wat ik (half) had gezien.

26 mei 2010

De Frits Wester show: steeds maar weer mislukt

Ik ben gelukkig niet de enige die het verkiezingscircus in zijn huidige vorm verafschuwt en RTL heeft behoorlijk wat kritiek gekregen op de manier van debatteren en de nazit. Reken echter niet op verbetering. Het was in de tijd van Fortuyn dat RTL het debat onderbracht in een spelletjesshow. De vorm is misschien wat veranderd maar de essentie niet. Frits Wester weet simpelweg niet hoe een goed debat te voeren - want hij is degene die verantwoordelijk is. Of hij een politieke agenda heeft, wil ik in het midden laten (soms lijkt het daar op) maar hij is zo verweven met het Haagse dat het met een serieus aanbod voor de gewone kiezer wel nooit meer wat zal worden.

De publieke omroep als cliëntelesysteem

Het omroepsysteem moet op de schop. Voor wie nog meer bewijs wil dan de kwaliteit van het eindproduct en de manier waarop dat gemaakt wordt, is de brief van de KRO aan haar leden misschien voldoende. In ware cliëntelistische stijl vertelt de omroep aan haar 450.000 leden (hebben allemaal minstens € 5,76 betaald) hoe ze moeten stemmen om hun aandeel in de varkenstrog te behouden. Alsof het nog 1953 is, de tijd van het mandement, toen de bisschoppen de kiezers nog van advies dienden. Alleen de PVV en Groen Links hebben hun protest laten horen omdat zij het doelwit waren van deze actie, het zou de andere partijen sieren als ze zich daarbij aansloten.

Echte columnisten

Mooie column vandaag van David Brooks in de Herald Tribune. Over de verlichting en de twee varianten daarin, de Franse van onder andere Descartes en de Schotse van Burke en Thomas Paine. Een column die je aan het denken zet, kom er maar eens om. Vroeger had de NRC columnisten van dit niveau maar die tijd is al lang voorbij. De Dunkjes, Pammetjes en andere snelkrabbelaars domineren het veld.

25 mei 2010

Bla en bla

Ik hoop dat u het niet erg vindt dat ik mijn zondagavond niet heb doorgebracht met het kijken naar wat doorgaat voor een verkiezingsdebat. Ik neem het u ook niet kwalijk. Toen ik later probeerde op te pikken viel ik in een diep gat van uitmelken voor wat het waard is van RTL 4, totdat ik Frits Wester niet meer kon aanzien - zeker niet in combinatie met het beeldvullend gezicht van Ton Elias. Wat moet ik nu met een analyse door twee partijmannetjes, Samson en Elias? Toen ik later de zogenaamde debatten terugkeek, was ik snel genezen van elke lust om me erin te verdiepen. Gehakketak, debatpuntjes scoren, een onbeschofte en losgeslagen Wilders die van Wester te veel ruimte kreeg. Weinig verheffend en weinig interessant. Rutte schijnt het goed gedaan te hebben. Good for him, slecht voor de balans in het land.

No more Califonia dreamin'

In Californië vertrekt de intussen behoorlijk impopulaire gouverneur Arnold dit najaar. Het is niet helemaal zijn eigen fout dat hij weinig meer goed kan doen want de staat verkeert in diepe problemen (een soort Griekenland, getemperd door de vaststelling dat ze in Californië tenminste nog iets produceren). Eén van de Republikeinse kandidaten, Meg Whitman, de rijke ex-directeur van E-bay, leek de nominatie voor die partij op te gaan strijken. Maar de anti-immigratiegolf die uit Arizona is overgewaaid, lijkt roet in het eten te gooien. De andere kandidaat, Steve Poizner, ook met een Silicon Valley achtergrond, probeert die kaart te spelen. Het kan Republikeinse stemmen opleveren in de voorverkiezingen maar zoals we sinds het debacle van Pete Wilson in de jaren negentig weten, zal het alleen maar nog meer Hispanic stemmen wegjagen van de Republikeinen.
Bij de Democraten is het armoe troef. Jerry Brown, ex-gouverneur in de jaren zeventig, internet presidentskandidaat avant la lettre en inmiddels ook ex-burgemeester van Oakland, is de ietwat bejaarde enige kandidaat. Brown gold altijd als gematigd tot behoorlijk links maar zonder tegenstanders geldt hij als de middenkandidaat. Of hij de rotzooi in Californië op kan ruimen is zeer twijfelachtig, maar ja, dat geldt ook voor een Republikein. Ik denk dat we ons kunnen voorbereiden op nog meer serieuze schokken in de belangrijkste staat van Amerika.

Clegg

Het loont de moeite om Groot Brittannië in de gaten te blijven houden. De coalitie regering lijkt serieus werk te maken van beleid om het giga begrotingstekort in te tomen. De kant die zij op gaan kan ons ook wat leren. Nick Clegg is behoorlijk goed in het ombuigen van zijn verhaal van voor de verkiezingen naar een nieuwe narrative dat bezuinigingen echt nodig zijn.

Noord versus zuid

Afshin Ellian oreerde zaterdag in de NRC over het noorden versus het zuiden en, geheel voorspelbaar, de protestantse versus de katholieke way of life. Zijn verhaal ging onderuit toen hij in dezelfde adem Noord Italië tegenover Zuid Italië zette. Beide katholiek natuurlijk. En dan hadden we het nog niet eens over het zuiden van Duitsland dat het stukken beter doet dan de rest.

Verwaayen verwaait

In dezelfde NRC een aardig debat tussen Ben van Waayen, VVD corifee en Bas Jacobs, verstandige econoom. De eerste helft was interessant, Van Waayen die een beroep deed op de professionele kennis van Jacobs over de huidige crisis. En toen kwam, u raadt het, de hypotheekrente aftrek. Geen enkele rationele grond voor te vinden, stelde Jacobs terecht. Van Waayen waaierde ineens alle kanten op. Politieke overwegingen, emotie en dat soort argumenten namen nu de plaats in van de economische wetenschap. Het was een onthullend moment. Zelfs iemand van de ratio van Van Waayen durft zich niet normaal uit te spreken over het VVD taboe, de hypotheekrente aftrek (en nu ook, als laatste redmiddel voor zijn pathetische overlevingscampagne, de strohalm waaraan Balk zich vastklampt). Jammer maar helaas kenmerkend.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors