23 januari 2013 - 9 februari 2013
Like ons op Facebook

23 januari 2013 - 9 februari 2013

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

9 februari 2013

Een onderontwikkeld land

En opnieuw zitten ze aan de oostkust van de VS zonder stroom. Dezelfde reden als altijd: de bovengrondse elektriciteitskabels die knappen als het stormt. Gebeurt al honderd jaar, nooit wat aan gedaan. Een paar maanden geleden was storm Sandy, elke winter is het wel een ijzelstorm. De achterliggende reden is eenvoudig dat Amerikanen weigeren een lange termijn investering te doen. Liever geven ze ieder jaar een klein bedrag uit dan één keer een groot bedrag om verder kostenloos door het leven te gaan.

Rommelpartijtje

Het flutpartijtje van Henk Krol blijkt een rommelpot waarin hij zelf via zijn bedrijfjes actief is en bovendien subsidieert zijn 'wetenschappelijk bureau' de fantast Maurice de Hond die in borreltafeltelevisiekringen voor deskundig doorgaat. Nederlandse partijen zijn zowel in democratisch opzicht een zootje. De nieuwkomers, vehikels van individuen, zoals de PVV en Krols clubje, zijn ook financieel niet in orde. Ons partijensysteem deugt niet.

Discriminatie? Foei!

Ik ben niet haatdragend maar enige Schadenfreude over ex-Wilders acolieten die na hun kamerlidmaatschap, waar een deel van hen nooit zijn mond open deed (of mocht doen), niet aan een baan kunnen komen is mij niet vreemd. Ze klagen over discriminatie en niet beoordeeld worden op hun kwaliteiten. Het geeft enige genoegdoening dat te horen uit de monden van mensen die jarenlang hele groepen Nederlanders wegzetten op basis van geloof of afkomst van de ouders. Nu hebben ze zelf last van hun gekraai.

Goed dat ze wachtgeld hebben, fijn dat zelf baasje Wilders dat verdedigt ondanks jarenlang gezeur over anderen die in deze omstandigheden zitten. Al geeft Wilders opmerking dat hij doordat hij geen tentakels in het bureaucratisch circuit heeft, hij hen geen baantjes kan geven, wel erg verongelijkt. Hebben ze in Venlo geen burgemeester nodig nu alle VVD'ers daar corrupt blijken te zijn? Die brievenbusplasser, is dat niet wat?

De bouwlobby krijgt een ander gezicht

Aan zijn indrukwekkende stapel inkomsten heeft Maxime Verhagen nu ook de bouwlobby toegevoegd. Hij mag het overnemen van de in house Eerste Kamer lobbyist Eelco Brinkman. Zo kan degene die Rutte/Wilders in de lucht hield en en passant het CDA vernietigde, actief meewerken aan het dwarsbomen van de bezuinigingen die hij zelf heeft gepromoot. Overal op bezuinigen maar niet op de bouw!

7 februari 2013

De uitdijende uitvoerende macht

The Economist, altijd goed in uitdagende covers, beeldde Ronald Reagan ooit af als een James Bond in schiethouding: does he have a license to kill? Ik geloof dat het in de tijd van de absurde inval in Grenada was. Het is een cliché, zeker, maar de vraag of presidenten toestemming hebben om naar eigen inzicht te doden blijft er niet minder actueel door. Heeft Barack Obama, lichtend progressief voorbeeld, dat recht?

Iedere president in oorlogstijd breidt zijn macht uit. Lincoln deed het, Wilson, FDR, Nixon en ook kleine Bush. Zelden, eigenlijk nooit, wordt die macht na de oorlog teruggedraaid. Wat ooit onaanvaardbaar was of ethische vragen opleverde, blijft deel van het nu gevestigde patroon.

Wie had gedacht dat Barack Obama op die regel een uitzondering zou zijn, komt bedrogen uit. Weliswaar zijn de martelingen en geheime ontvoeringen en ondervragingen van de Bush/Cheney bende stilgezet, voorzover we weten althans, maar een groot deel van de terrorisme maatregelen van die bende is blijven bestaan. En ook de mindset.

Tijdens de campagne kwam het nooit naar voren, al was het maar omdat je wist dat Republikeinen aan de macht helemaal onbetrouwbaar zijn, maar de ethische rechtvaardiging van het doden per drone (zeker van Amerikaanse staatsburgers) is wel degelijk problematisch. Obama is een grootverbruiker van drones en de collateral damage (een bedwelmende term in de orde van zinloos geweld en onschuldige slachtoffers) is behoorlijk groot. Weinig Amerikanen maken zich er druk over. Kwaaie mensen worden doodgemaakt (evil zou kleine Bush zeggen) dus wat is het probleem?

Een gelekt memo van het ministerie van Justitie legt een deel van de rechtvaardiging van Obama's drone beleid bloot. Aanvallen met drones op Amerikanen zijn mogelijk als ze 'recentelijk' betrokken zijn geweest bij mogelijk bedreigende activiteiten en als die mogelijk nog voortduren (wie moet bewijzen dat het eerste niet zo was en het tweede niet meer zo is, blijft onduidelijk) dan mag het. Dan moet de beslisser zich afvragen of er sprake is van een acute dreiging van een aanval op de VS, of die persoon niet kan worden opgepakt en of de aanval wordt uitgevoerd volgens de wetten van de oorlogsvoering die de Bush/Cheney bende irrelevant achtten.

Die omschrijvingen lossen niets op. Wie bepaalt wat en wie controleert dat? En kan je achteraf checken of het wel of niet gerechtvaardigd was of moet je de official geloven (of het nou de president is of iemand anders dat doet er in principe niet toe. Het Witte Huis verdedigt dit beleid natuurlijk, want het voert het zo uit. De executie van Osama was nauwelijks omstreden maar hoe verder je omlaag gaat in de machtstotempaal van Al Qaida of welke organisatie dan ook, hoe lastiger het wordt.

Tijdens Obama's eerste termijn zijn heel wat drones gebruikt. De nuttige kill is ongeveer één op vijf, dat wil zeggen dat er vijf omstanders (onschuldige slachtoffers, zogezegd) ook het leven laten. Het is een lastig ethisch probleem. Ergens in 1997 had president Clinton de kans om Osama op te blazen, ergens in Afghanistan. Ik meen me te herinneren dat alles klaarstond, op veertig minuten speelruimte, toen hij doorkreeg dat er ook enige tientallen familieleden of anderen op de plek van de aanslag waren. Clinton blies de aanval af. Achteraf zou iedereen gezegd hebben: doen, maar dat is niet het dilemma waarmee de president op het moment van uitvoering zit.

Obama lost het probleem niet op door dezelfde juridische uitvluchten op te zoeken die de creatieve juristen van Cheney opduikelden. Hij gaat het debat er over ook niet echt aan, praat er niet over. Het zal hem de kop niet kosten want anders dan Cheney en Nixon vertrouwen mensen Obama, maar het probleem waarmee deze twee voorgangers én de samenleving geconfronteerd worden is niet veranderd.

Opportunisten

De bouwlobby, pardon, het CDA, is nu ook voor het terughalen van bevoegdheden uit Brussel. Het leverde Wilders een leuke one liner op met zijn bevordering van Haersma Buma tot erelid van zijn tentje, als hij leden gehad zou hebben. Haersma Buma verdient het, zo'n erelidmaatschap. Schaamteloze vertoning moet beloond worden en dan ook bij de fijne vriend waarmee hij twee jaar moeiteloos regeerde. Ook interessant te horen wat CDA'er Ben Knapen ervan vindt. Die regeerde even moeiteloos omdat hij als het op zaken aan kwam, zei hij later tenminste, gewoon met de oppositie deals maakte. Uh, dat herstel van het CDA, dat kan nog wel even duren.

6 februari 2013

Plus ca change …

Schandaal met bank in Italië, bank failliet in Nederland, Spaanse regering corrupt, Berlusconi terug. Je zou denken dat er weinig veranderd is sinds de crisis van 2008 en die gedachte is niet zo onrealistisch. Het is niet alleen dat de bankiers weer vrolijk verdienen (al las ik dat UBS nu zijn bonussen ook failleerbaar maakt, zogezegd) en dat de bezuinigers overal de dienst uitmaken, het is vooral dat er niets structureel is veranderd.

Hoewel het een systeemcrisis was, is het systeem gewoon op zijn plek gebleven. Banken zijn blijkbaar nog steeds te groot om om te vallen. Dat die SNS baas wat bonussen overhoudt vind ik minder lastig te verteren dan het gebrek aan introspectie bij de mensen die hem zes jaar geleden de ondernemer van het jaar maakten. AH baas Verhoeven was ook zo'n bewonderd persoon voordat hij van zijn voetstuk viel. En zo zijn er talloze anderen. Lastig wie je daarvoor verantwoordelijk moet houden en al helemaal lastig wie er afgerekend moet worden, maar het ophypen van geweldige lieden is zelden verstandig.

De media, vooral de financiële media, zouden zichzelf eens moeten afvragen hoe dit zo gebeurd is. De vaststelling van een van de zogenaamde deskundigen dat je de capriolen van de SNS directe 'in zijn tijd' moet zien is dan wel de grootste dooddoener.

Populisten en bouwlobbyisten

De populisme afdeling van de Nederlandse politiek heeft de senior ontdekt, dat wil zeggen, mensen van boven de vijftig (als iemand uit die leeftijdsgroep blijf ik het bizar vinden om in de politiek op mijn leeftijd te worden benaderd en niet op hoe ik vind dat de samenleving in elkaar moet zitten).

Dat Krol allerlei onzin uitkraamt (door NRC next keurig als niet waar geanalyseerd) dat past bij zijn tentje. Zo doet Wilders het met Marokkanen, Italianen of Grieken en zo laat het CDA zich strikken als de belangenbehartiger van de bouw, nota bene in de Eerste Kamer waar de fractievoorzitter van het CDA bouwlobbyondernemer is. Ze hebben wel lef.

Dat populisme is van alle tijden, dat domme en bange kiezers ervoor vallen evenzeer. Vandaar dat het zo goed was dat Samsom het aandurfde om tegengas te geven. Als nou ook nog eens iemand in het CDA de bouwlobby van Eelco Brinkman aan de kaak stelt, misschien dat we dan serieus kunnen praten.

Maar, en misschien ligt het aan mij, je kunt dit soort nonsens toch niet allemaal serieus nemen? Inclusief penetrerende analyse van die Spits columniste Dominique van der Heiden? Geen wonder dat mensen zich afkeren van de politiek.

1 februari 2013

Onaangenaam

Chuck Hagel was niet erg goed in zijn hoorzitting om minsiter van defensie te worden. Niet overtuigend in zijn argumenten, niet in zijn presentatie. Je mag je afvragen hoe goed hij wordt als minister. Maar tenenkrommend was vooral weer die oude verbitterde man, John McCain, die sinds hij in 2000 werd genaaid door kleine Bush niet meer is bijgekomen van zijn woede. De hele hoorzitting onderstreepte ook nog eens de onaangename aard van de Amerikaanse politiek/samenleving of misschien ligt het aan mij dat ik daar nauwelijks meer naar kan kijken.

Nora

Ik had het gisteren over Lincoln. Een andere aanrader is het toneelstuk Nora van Ibsen met Halina Reijn in een fantastische hoofdrol. Jammer dat het na de (late) pauze aan kracht verliest. Ik weet niet waarom die pauze nog nodig was, maar het helpt niet. Erg irritant waren theaterbezoekers die dachten dat ze in het Theater van de Lach zaten en blijkbaar zijn opgevoed met een gestadig menu van Nederlandse onderbroekenleut. Ze hinnikten voortdurend en lachten hun gebrek aan begrip vrolijk weg. Dom volk.

31 januari 2013

Lincoln, the movie

Eindelijk Lincoln gezien. Mooie film. Schitterend acteerwerk van een groot aantal mensen maar bovenal van Daniel Day-Lewis. Hij zet Lincoln neer zoals ik hem me ongeveer voorstelde na jaren met zijn biografie bezig te zijn geweest. Een zachtaardige, grootmoedige man, fantastisch politicus, bereid om anderen krediet te geven, in staat om mensen aan zich te binden. Spielberg en Day-Lewis gebruiken details die je wel moet weten om ze kunnen waarderen. De focus op de grote handen van Day-Lewis en zijn manier van lopen en zijn lichaam bewegen komen natuurgetrouw over (Lincolns benen waren disproportioneel lang tov zijn bovenlichaam).

Mooi vond ik de uitbeelding van Lincolns relatie met zijn jongste zoon Tad die een spraakgebrek had en mogelijk andere problemen had en alleen goed communiceerde met zijn vader. Een scene op het einde van de film, waarin Lincoln in een schommelstoel zit met Tad op schoot lijkt het silhouet van een beroemde foto van de fotograaf die een paar keer in de film wordt genoemd (Gardner) maar dat net niet is. Het gaat om de sfeer en die is goed getroffen.

Historisch zit het goed in elkaar. In het begin moet er een hoop informatie snel geboden worden en dat gebeurt geforceerd maar redelijk getrouw. Dat ook maar iemand in januari 1865 de Gettysburg address kon oplepelen zoals twee blanke soldaten doen en één zwarte die de laatste regels afrondt, is onwaarschijnlijk. De toespraak werd pas veel later gewaardeerd en uit het hoofd geleerd.

Een kleinigheid die weinig mensen zich zullen realiseren is dat Lincoln geweldig koppen kon tellen. In de aanloop naar de stemming weet hij de namen van alle politici, waar ze staan en wat hun problemen zijn. Tijdens de stemming zie je Mary (die denk ik dat laatste jaar nog neurotischer en hulpelozer was Sally Fields haar hier uitbeeldt) tellen, Ulysses Grant telt in het telegraafkantoor op het veld, de ministers tellen in Washington. Iedereen telt behalve Lincoln want hij heeft zijn sommetjes goed gemaakt, hij kent de uitslag.

De rommeligheid van het Witte Huis, althans zijn werkkamer is absoluut getrouw, net als de relaties met zijn ministers die kort worden weergeven. Ik vermoed dat de meeste kijkers alleen en passant zich bewust zijn van minister van Marine Welles, 'my Neptune' en van minister van Oorlog Stanton, een trouw klankbord voor Lincoln, die de laatste woorden spreekt: now he belongs to the ages.

Een goed scenario biedt een afgerond verhaal en daarom is het slim dat Spielberg zich op de aanname in het Huis van het dertiende amendement heeft gericht. Daarin komt alles samen: Lincolns beslissing voor emancipatie als oorlogsmaatregel en zijn bewustzijn als jurist dat daarmee nog niets beslist was als het niet in de grondwet kwam. Zijn afkeer van slavernij maar zijn besluit om de Unie voorop te stellen. De politici van die tijd zijn mooi geportretteerd, al is het met kostuumfilms als deze moeilijk om de geuren, de stof en het vuil van het dagelijks leven over te brengen.

Zo'n afgerond Hollywood scenario heeft ook de nadelen van Hollywood. De spanning wordt opgebouwd zodat de stemming spannend is, er worden zoetsappige momenten ingebouwd met zwarte acteurs en de camera instelling en opbouw is soms irritant 'filmisch'(sorry als dat wat lullig klinkt, ik denk dat de meeste mensen er geen aanstoot aan nemen). De muziek van John Williams is uitwisselbaar met honderd andere films en had ik wel kunnen missen.

Maar als geheel een heel goede film. Allemaal gaan kijken en dan naar de winkel om mijn boek aan te schaffen. Want van zo'n man wil je absoluut meer weten.

Arme NS staatssecretaris

Ik heb medelijden met de staatssecretaris van de Fyra, Wilma Mansveld. Kom je net binnen in Den Haag krijg je die hele bak van NS ellende, product van vele voorgangers over je uitgestort.

30 januari 2013

Alle Bosschenaren zijn racisten. Toch?

Ik ben nu al benieuw naar de heldere uiteenzettingen van cultureel antropoloog Werdmölder bij het amusementsprogramma van Pauw en Witteman. Hoe verklaart de cultuur van Den Bosch (u weet wel, katholiek hartland, gebrekkig schuldbewijstzijn) het racisme van hun voetbalsupporters? Ook Buitenhof doet hopelijk zondag een duit in het zakje. Afgelopen zondag was het het Marokkanenprobleem dat weer eens werd afgestoft (slappe nieuwsdag?) laten ze nu eens ferm in het Bossche probleem duiken.

Want u begrijpt, die Bossche supporters zijn geen uitwas, geen manifestatie van ons jongerenprobleem, maar ze vertegenwoordigen gewoon, heel Den Bosch. Misschien kan onze inzichtrijke groepsbeschuldiger Wilders er zijn licht over laten schijnen. Of kan Asscher iets zeggen over de gebrekkige integratie van Bossche jongeren in onze Nederlandse waarden.

Oh, u zegt dat je niet een hele groep verantwoordelijk moet houden voor een kleine minderheid die zich misdraagt? Wat een scherp observatievermogen. Vasthouden die gedachte. En kijken hoor, naar die borreltafel om 11 uur!

Immigratiewetgeving prioriteit

Zowel de Senaat als Obama hebben hervorming van de immigratiewetgeving tot prioriteit verheven. Voor de Republikeinen in de Senaat, onder leiding van de dit vorig jaar afgetroefde kandidaat voor 2016 Rubio, is het een poging Hispanics te winnen. Voor Obama is het een poging om een omissie uit zijn eerste termijn te herstellen.

Het verschil in benadering zit hem in de mate waarin de grens met Mexico verder wordt dichtgetimmerd. Dat is voor de Republikeinen een voorwaarde. Ze staan echter niet zo sterk nu door teruggelopen economische groei het aantal aangehouden illegalen ook behoorlijk is verminderd. Obama sprak gisteren in Las Vegas over wat hij zelf wilde en dat was een pad voor de pak weg tien miljoen illegalen die al in Amerika werken om staatsburger te kunnen worden.

Hij bood nog niet een wetgevend alternatief voor het Senaatsplan maar vertelde dat hij wilde dat illegalen die burgerschap wilden zich moesten registreren, biometrische data moesten overleggen, gechecked zouden worden en een vergoeding moesten betalen om een voorlopige status te krijgen. Daarna (en na het leren van Engels) zouden ze in de bureaucratische rij moeten om te wachten tot ze aan de beurt waren om een permanente residentstatus aan te vragen. Daarna kun je officieel burgerschap aanvragen. Zoals hij in de campagne al beslist had (toen Rubio aftroevend) kunnen kinderen die illegaal naar de VS zijn gekomen in aanmerking komen voor een versneld plan als ze college volgen of minstens twee jaar in het leger dienen.

Hij had het niet over de inhoud van het Republikeinse plan maar wenste geen voorwaarden verbonden aan wat hij voorstelde, met andere woorden, dichttimmeren van de grens mag het proces niet ophouden. Wel waarschuwde hij dat als de Senaat niet met een behoorlijk voorstel komt, hij met een plan zal komen en zich daar achter zal werpen. En het moet snel gebeuren.

Het is opnieuw een voorbeeld van de nieuwe Obama, de activistische president die politiek kapitaal gebruikt zolang dat kan. Om Lyndon Johnson te parafraseren: waarom ben je anders president? Het is een terrein waarop Obama historisch succes kan scoren - daarvoor is meer kans dan bijvoorbeeld bij wapenwetgeving en klimaatbeheersing. Si, se puede, zei hij in Vegas. En gelijk heeft hij.

Trix met pensioen

De mallemolen rondom de abdicatie van Beatrix was nogal vermoeiend. Je kon zien dat de kranten en andere media de bakken die ze klaar hadden liggen voor het overlijden van Beatrix combineerden met de bakken voor een troonswisseling. Het was bijna allemaal oninteressant.

Persoonlijk geef ik weinig om het koningshuis. Ik ben geen republikein want ik zie een koningschap als een mooie, goedkope en niet controversiële manier om een staatshoofd erop na te houden. Goedkoper dan een president en een koning(in) hoeft ook niet overal langs te hobbelen in de vier jaar in functie, maar kan er pak weg 25 jaar voor gebruiken. Niet controversieel omdat een presidentsverkiezing in het huidige, dommige Nederland onvermijdelijk zou uitlopen op een tragischkomische onderstreping van onze verwarring. Een malloot zou een goede kans maken. Come to think of it, Maarten zou er wel weg mee weten.

Kortom, het doet me geen zier. Leve de koning!

27 januari 2013

Maak Obama kapot, ronde twee

Volgens de NYT gaan er miljoenen om in de nieuwe politieke veldslag om Chuck Hagels benoeming tot minister van Defensie te dwarsbomen. De doelstelling is overigens niet Hagels benoeming maar het ondermijnen van Obama's tweede termijn. Het geld voor de campagnes, zowel van rechts als van wat voor links doorgaat (Hagel zou anti-gay en anti-Israel zijn, maar er is gerede twijfel of de onbekende groep niet een Republikeins project is) komt uit anonieme bronnen, een verder gevolg van de Supreme Court uitspraak in 2010 die alle bronnen openzette.

Ondertussen is een serieus debat over wat de VS nodig heeft voor defensie onmogelijk. De conservatieve gedachte dat er altijd meer naar toe moet, zelfs als de generaals en admiraals het niet willen, is absurd, zowel ideologisch als budgettair maar daar gaat het over. Een ouderwetse strijd tegen de Democraten als voorstanders van een zwak Amerika lijkt op te borrelen. Ik vraag me wel af hoeveel tractie die zal vinden bij het electoraat.

De ultieme doelstelling, Obama schade toebrengen, die is veel gemakkelijker, zij het dat deze miljoenencampagnes tegen de al bekeerden praten. Moeilijk in te schatten wat ze werkelijk betekenen.

Maar opnieuw wordt duidelijk dat het niet zozeer is dat 'de politiek' in Amerika is gepolariseerd of dat er onoverbrugbaar verschil van mening is. Het zijn vooral buitenstaanders met bakken geld die de toon van het debat zetten. Dat de politici, kleine mensjes met kleine belangen, zich laten meeslepen, is te verwachten. Maar de crisis in de Amerikaanse politiek gaat verder dan Washington. Het is een crisis in de democratie.

Pr blunder

Obama schiet wel eens (of heel vaak, volgens sommige verslagen) een kleiduif. Op de schietbaan in Camp David, schijnt het. Het is een nogal transparante poging om Obama niet als geweeronvriendelijk te laten overkomen, enkel als zorgzaam burgervader over geweld in de steden. Gaat niet werken, lijkt me. Erger, het is een pr blamage, zo doorzichtig dat het pijnlijk is.

Het interview is trouwens veel interessanter dan alleen deze opmerking. Obama haalt ongemeen fel uit naar de Republikeinen als de bron van de ellende in Washington. Terecht stelt hij vast dat de media vaak verzinken in een 'ze zijn allebei even slecht' en dat is niet waar. Het zijn de Republikeinen die intens slecht zijn. En het is goed dat Obama dat nu uitspreekt, vier jaar ouder en vier jaar wijzer en genezen van de illusie dat er bruggen te bouwen zijn met deze mensen.

Dom gansje

Dat Sarah Palin is vertrokken bij Fox News (onduidelijk is of ze de deur uit werd gewerkt) kreeg veel aandacht in de Nederlandse pers die om de een of andere reden het meest minuscule nieuws uit de VS groot brengt. Onterecht want Palin speelt geen enkele rol in de Amerikaanse politiek. Ze heeft dat eigenlijk ook nooit gespeeld. Daar is ze politiek niet slim genoeg voor en inhoudelijk veel te radicaal. Dat ze haar politieke toekomst ophangt aan een radioterrorist als Rush Limbaugh zegt genoeg. Ik heb zo'n vermoeden dat we van Palin niet veel meer zullen horen.

Niet goed bij hun hoofd

American Footbal is … heel, tja, Amerikaans. Domme kleerkasten die met hun hoofden tegen elkaar klappen in ruil voor veel geld. Steeds meer blijkt dat klappen hersenletsel op te leveren maar er staat te veel op het spel om er iets serieus aan doen. En het is, juist ja, te Amerikaans.

Ouders stemmen ondertussen met hun voeten. Als soccer, gewoon voetbal, enorm groeit in de VS dan is het omdat ouders de gevaren zien van football. Als Obama een zoon had, dan weet hij niet zo zeker of hij hem football zou laten spelen zegt een nogal fanatiek supporter van de sport. Lastig, die dubbelheid. Laat de kleerkasten zich maar kapot spelen, mijn kinderen niet.

25 januari 2013

Rand Paul pontificaal onderuit

Ik heb geen stevige mening over wat er fout gegaan is in Bhengazi. En dus ook niet over Hillary Clintons verantwoordelijkheid, afgezien van haar normale verantwoordelijkheid als hoogste persoon op het departement. Ministeriële verantwoordelijkheid.

Wel een mening heb ik over de bullebak, kijk mij eens arrogantie van Hillary's ex collega's. Vooral de 'als ik president was' houding van Rand Paul was tenenkrommend om te zien. Hij is niet de enige, de oude man McCain had ook zijn gebruikelijke kribbige commentaar, maar hij sprong eruit. Paul voerde deze act op om zijn geloofwaardigheid als presidentskandidaat in 2016 op te voeren. Het lijkt er eerder op dat het tegen hem zou werken.

Wat Bhengazi betreft, daar zijn duidelijk fouten gemaakt, ook door de arme ambassadeur die er het slachtoffer van werd. Ik begreep dat de mid level verantwoordelijken al ontslagen zijn of op non actief staan. Zo hoort het. Zoals het blad Slate schreef: als Hillary inderdaad alle lullige emails had gelezen die dagelijks binnenkomen in het State Department dán had ze ontslagen moeten worden.

De middenklasse en de buitenlandse politiek

John Kerry werd vriendelijker ontvangen door oude man McCain. Beide veteranen van Vietnam. Maar laat u niets wijsmaken. In 2004 was McCain nergens te horen toen kleine Bush en zijn misselijke campagne Kerry kapot maakten. En volgende week, als Chuck Hagel gehoord wordt voor de post van minister van Defensie, zal McCain kribbig zijn als altijd. Want het heeft allemaal niets te maken met inhoud of karakter, het is allemaal politiek.

In zijn getuigenis legde Kerry nog eens geduldig uit dat de Amerikaanse buitenlandse politiek staat of valt met de stabiliteit van Amerika. De politieke stagnatie door de Republikeinse obstructie is daarin het grootste probleem. Onderliggend is een probleem waar ik al eerder over schreef. Een land zonder stabiele middenklasse die vertrouwen heeft in de toekomst kan niet vrij optreden in de wereld omdat het op het thuisfront geen achterban heeft. Naarmate het gat tussen arm en rijk groeit in de VS en de middenklasse in de houdgreep zit, is de VS daarom minder in staat om als leider op te treden. Dat heeft Kerry goed gezien. Niet dat zijn collega's in de senaat er iets aan zullen doen.

Slechte verliezers

Jarenlang werd er gediscussieerd (nou ja) over een hervorming van het Amerikaanse presidentiële kiessysteem met zijn kiesmannen. Zolang het systeem hen diende, hadden partijen er weinig belang bij het te veranderen. De Republikeinen hebben nu een ander belang. Ze willen nu een kiesman per kiesdistrict organiseren, in elk geval in Virginia. Logisch want ze hebben het systeem van districten zo gecorrumpeerd dat ze met een miljoen minder stemmen een ruime meerderheid in het Huis hebben. De meer logische oplossing: verdeel je kiesmannen percentueel zoals de staat zich verdeelt, wordt natuurlijk niet gekozen. Ze hebben immers in vijf van de zes laatste presidentsverkiezingen die meerderheden niet gehaald. Dit is geen hervorming, dit is een poging, opnieuw, om het systeem zodanig op te pimpen dat het voor hen werkt.

23 januari 2013

Adieu en goodbye

Cameron heeft zijn conservatieve keffertjes een kluifje gegeven dat hen niet rustig zal houden. Een up or down referendum over zogenaamd heronderhandelde voorwaarden is voor hen niet voldoende en het zal Cameron dan ook niet verlossen van zijn kuitenbijtertjes. Eigen schuld. Moet hij maar met iets moedigs komen.

Op dit terrein staat hij niet alleen in gebrek aan politieke durf. Ook Tony Blair durfde geen referendum aan toen hij de macht had om dat erdoor te drukken. Het is jammer dat de Britten geen zin hebben of zich door de conservatieve Eurosceptici laten ringeloren. Maar niet iets waaraan wij iets kunnen doen. Negeren graag.

De beuk erin

Obama's speech lijkt radicaler naarmate er meer dagen verstrijken. Zowat alle interpretaties zijn die van een politicus op de top van zijn (beperkte) macht die zijn politiek kapitaal gaat gebruiken. Dat kan gevaarlijk zijn, zeker als je dat kapitaal over-interpreteert (denk aan kleine Bush die echt dacht dat hij in 2005 de Social Security kon privatiseren). Maar Obama meent het en moet nu doorbijten. De Republikeinen zitten klem, vooral omdat ze zelf verdeeld zijn. Dat biedt ongekende mogelijkheden. De beuk erin.

Deksel op de neus

Nethanyahu heeft gegokt en niet gewonnen. Er zijn, gelukkig, blijkbaar nog verstandige Israëli's die weigeren mee te gaan in zijn conservatieve kortzichtige en op termijn gedoemde beleid. Ze zijn niet allemaal luidruchtige Leon de Wintertjes. Jammer dat hij niet één zeteltje minder haalde, dan was het nog mooier geweest, maar deze deksel op zijn neus moet iedereen die het huidige Israël een gevaar voor de wereldvrede vindt, genoegen doen.

Enquete naar gebrekkige leercapaciteit van het parlement?

Kamerlid Van Velthoven (D66) heeft opgeroepen tot een parlementaire enquête over de hsl, naar aanleiding van de recente problemen met de fyra treinen. De doelstelling was om iets te leren voor de toekomst. Helaas, Nederland is hardleers, zowel de parlementariërs als de uitvoerende instellingen zoals de NS, Schiphol en Rijkswaterstaat in dit verband.

Er is namelijk al een HSL enquête geweest. Daarvan is bijzonder weinig geleerd al heeft het de Flevospoorlijn de nek omgedraaid. Van het verhaal over de manier waarop grote organisaties werken en de manier waarop zowel ministeries als parlement zich laten meezuigen, keurig neergelegd in die enquête, is echter weinig opgestoken. Indertijd heb ik als verhoortrainer voor ambtenaren die in HSL en Betuweroute werden gehoord meer vernomen over deze projecten dan ik ooit had willen weten en ook meer dan in de enquête naar buiten is gekomen.

Maar één ding herinner ik me als de dag van gisteren: de algemene kwalificatie dat het contract dat Schiphol, NS en KLM afsloten over de exploitatie van de HSL het papier niet waard was waarop het was geschreven. Niemand geloofde de cijfers die bekokstoofd waren om buitenlandse exploitanten buiten de deur te houden. Het ministerie en het parlement gingen er ook mee akkoord (de parlementariërs stelden in elk geval geen kritische vragen).

In de enquête kwam ook naar voren dat Nederland een onbedwingbare neiging heeft om het wiel opnieuw uit te vinden, qua veiligheid, qua comfort, qua alles. En dat het parlement tunneltjes, verfraaiingen, extra veiligheid en geluidsschermen wil en zich grotelijks laat bedonderen (voor de Betuweroute zou, dice minister May-Weggen 'geen spa de grond in gaan zonder private financiering'). De verbazing over mislukte en te dure projecten is dan ook licht naïef en wellicht cynisch (ik meen me te herinneren dat d66 toen in de regering zat).

Dat vervolgens een niet-ervaren Italiaanse producent wordt gevraagd iets geheel nieuws te ontwerpen, terwijl er uitstekende Franse en Duitse treinen in bedrijf waren, geeft enkel aan dat de leercurve van betrokkenen niet slechts steil is, maar eerder afwezig lijkt. Het is ook niet alsof de HSL problemen uit de lucht komen vallen. In 2007 wilde Groen Links al een enquête naar de HSL problemen van toen. Kortom, er is helemaal geen enquête nodig om vast te stellen dat hier sprake is van grootscheepse incompetentie, domheid, wegkijken en wellicht bevoordeling (van KLM en Schiphol).

Een parlementaire enquête naar het weigeren om iets te leren van wat er in het verleden is gebeurd zou meer op zijn plaats zijn. Voorwerp daarvan mag ook het parlement zelf zijn of, laten we revolutionair zijn, de nutteloosheid van het houden van parlementaire enquêtes. Ik zou Van Velthoven graag oproepen om niet naar de Fyra te kijken maar te kijken hoe een HSL project met zijn opeenstapeling van blunderen, nog steeds miljarden kost en nog steeds niet is afgerond. Ook niet nádat er een enquête is geweest. Minder verhoren en meer controleren, zou dat misschien de taakopvatting van parlementariërs moeten zijn? Tja, maar daar kom je niet mee in het nieuws.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors