23 augustus 2010 - 30 augustus 2010
Like ons op Facebook

23 augustus 2010 - 30 augustus 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

30 augustus 2010

Een klassieke revivalbijeenkomst op de Mall

Glenn Beck en Sarah Palin kunnen wedijveren met de Grote Leider Wilders in slechte smaak. In elk geval vonden ze het nuttig en nodig om de grote toespraak van Marten Luther King op de trappen van het Lincoln Memorial te herdenken met een roep om terugkeer van de strijd om burgerrechten voor hun theedrinkende partijtje. Het had meer weg van een revival meeting. God speelde de hoofdrol, met Obama in een klein bijrolletje. Het mocht immers niet politiek zijn, hadden de beide hoofdpersonen beloofd. Niettemin slaagde Beck erin om Obama ervan te beschuldigen dat diens christendom een variant is die de meeste Amerikanen niet herkennen. Hij schilderde de president af als een soort bevrijdingstheoloog die radicaal collectieve veranderingen wil. Een socialist, eigenlijk, en daarmee waren we weer op bekend terrein.

Wat moet je daar nou van denken? Honderdduizend mensen die allerlei godsvruchtige praat aanhoren en claimen dat hun versie van de Amerikaanse droom (voorzieningen hebben zonder te erkennen dat je er een overheid voor nodig hebt) de enig ware is. Ik zie nog steeds niet goed hoe ze daarmee veel mensen over de streep krijgen die niet al een steekje los hebben - ze preken, als je dat zo mag zeggen, voor eigen parochie.
In elk geval voelen een aantal Republikeinse hotemetoten de bui hangen. Dit soort onverdraagzaam activisme stoot meer mensen af dan het aantrekt. De Democraten beginnen er al mee te spelen, deze theedrinkers afschilderend als radicale rightwingers. Misschien net op tijd voor de verkiezingen van november.

Het is een curieus gebeuren, ondertussen. Vervreemding slaat toe. Ik ben wel gewend aan de rare kantjes van het Amerikaanse geloof, ik ga er al meer dan dertig jaar mee om. Maar de manier waarop het zich nu uit, gesteund door het grootkapitaal van Murdoch en de Koch broers (zie de column van Frank Rich in de NYT afgelopen zondag) is wel heel bizar. Waar moet het toe leiden? Geen idee, eerlijk gezegd. Met een kandidaat die zijn oren laat hangen naar Sarah en Glenn kunnen de Republikeinen geen presidentsverkiezingen winnen. Wel kunnen ze het klimaat nog verder verpesten met hun lasterpraatjes over Obama. Maar eerlijk gezegd, daar hebben we hen niet voor nodig. De officiële Republikeinse Partij, ook in hun leiderloos vacuüm, doet al niet anders.

Ach zieltje, hij kan niet anders

Als Wilders geen doodwens heeft om dit kabinet alsnog te kelen dan is het misschien gewoon omdat hij als geobsedeerde psycho niet anders kan: provoceren is zijn habitus geworden. Roep maar weer eens wat over de islam en kijk hoe de schichtige christenen erop reageren. Het is een leuk spel, de Nederlandse politiek onwaardig. Of is dit juist ons voorland? Is dit inmiddels de Nederlandse politiek? Niet alleen de politiek van de persoon maar van de psychopaat?

29 augustus 2010

Columnisten, 2

Ik had het gisteren over columnisten, goede en slechte en de overdaad die we er in Nederland van hebben. Ik liet na de beste van het moment te noemen, David Brooks. Het loont de moeite de man een tijdje te volgen (www.nyt.com) en te zien hoe gevarieerd zijn palet is, hoe indringend de vragen die hij stelt. Ik ben het niet altijd eens met de conclusies die hij trekt maar zijn betoog zet altijd aan het denken. Vooruit, nog een goede columnist, één maal per week, op zondag, ook in de New York Times, Frank Rich. Politiek commentaar zoals politiek commentaar bedoeld is. De enige die een beetje in de buurt komt in Nederland, maar op een vrijblijvender manier is Marc Chavannes - ere wie ere toekomt.

28 augustus 2010

Het steeds maar uitdijende succes van Osama Bin Laden

Negen jaar na 9/11 is Osama Bin Laden nog steeds niet gepakt. Dat betekent dat hij vanuit zijn schuilplaats in Pakistan kan toezien op een resultaat van zijn aanslag dat zijn stoutste dromen moet overtreffen. Niet alleen heeft de VS zich in twee oorlogen gestort die het land slecht bekomen zijn, de aanslagen hebben een (onterecht, maar niettemin) zelfbewustzijn losgemaakt bij radicale moslims.
Wat oorspronkelijk een beperkt probleem was, enthousiaste zelfmoordenaars, is nu een kleine epidemie geworden.
Maar ook in de VS zelf zijn de gevolgen van 9/11 buitengewoon. Niet alleen kan een licht gestoorde Nederlandse politicus namens de regering meedoen aan een rechtse jamboree rondom plannen voor een moskee op Manhattan, een recent rapport in de Washington Post bracht in kaart hoe het militaire/informatie complex het land in zijn greep heeft. Iedere reiziger naar Amerika weet al hoeveel vervelender de toch al vervelende vluchten zijn geworden.

Maar de Washington Post legde een bureaucratische behemoth bloot die bijna niet te geloven is. Zo zijn er 1271 overheidsorganisaties en 1931 privé ondernemingen die werken aan beleid dat te maken heeft met counterterrorisme, homeland security en informatievergaren. Ze zitten op meer dan 10.000 locaties overal in de VS. Ongeveer 850.000 mensen hebben top-secret security clearances.
In Washington en omgeving zijn er 33 gebouwencomplexen opgezet voor top secret informatie werk sinds september 2001. Samen nemen ze het equivalent in van drie Pentagons (ooit - of nog steeds misschien - het grootste kantoorgebouw ter wereld), 22 Capitol Hills. Veel veiligheids en informatieorganisaties doen hetzelfde werk, daardoor overbodigheid en verspilling creërend - of erger zoals de xmas bomber bewees. Zo zijn er bijvoorbeeld 51 federale organisaties en militaire clubs bezig met het volgen van de geldstroom van en naar terroristische organisaties.

Analisten die alle rapporten en informatie aan elkaar moeten knopen delen hun inzichten in 5000 informatie rapporten per jaar, de meeste routinematig terzijde geschoven.
De post beschrijft het uitdijende complex van homeland security. De ironie is dat deze miljarden verslindende bureaucratie (met kantoren verdeeld over alle staten, want u begrijpt, Montana kan niet achterblijven bij Californië) is opgezet onder de Republikeinse regering van de kleine Bush. Je telt niet meer mee bijvoorbeeld als je geen SCIF kamer hebt, een superbeveiligde ruimte waarin veilig besloten kan worden over … niets. Niemand heeft het zo opgezet, er was geen samenzwering. Behalve het hals over kop alles najagen wat maar een schijntje van onveiligheid zou kunnen beperken. Het verhaal, Top Secret America, is bangstigend. Niemand heeft controle, niemand overziet het, niemand kan er grip op krijgen. Het is een autonoom fenomeen geworden. In leven geroepen door dezelfde politici die nu alles willen wegbezuinigen om begrotingstekorten weg te werken. Ik weet zeker dat Bin Laden dit allemaal niet heeft kunnen voorzien. Hij is minder geniaal dan we soms denken. Maar het effect van de collateral damage die hij heeft veroorzaakt, is indrukwekkend.

Pak ze aan, die omroep en die kunstsubsidies

Ook weer een hoop gedoe over het omroepsysteem in de weekendkranten. Het seizoen begint weer, neem ik aan. Er zou één confessionele omroep moeten komen, zeggen NCRV en KRO. Eén linksige omroep van VARA, BNN en VPRO, roept de VARA. Maar dan wel met een eigen VPRO gezicht, vindt de VPRO. NOVA was goed maar Nieuwsuur wordt nog beter, zegt de man die het maakt. Met sport erin verwerkt, dat trekt de gemiddelde dumbo. Zoals Kunststof, een van de betere programma's op Radio 1 wordt onderbroken door rechtsstreekse sportverslagen. Een gebaar want de luisteraar naar Kunststof is er niet in geïnteresseerd en de sportliefhebber luistert niet naar Kunststof. De zendercoördinator is een dumbo. De terreur van de luister en kijkcijfers terroriseert iedereen die iets moois wil doen op radio en tv, zowel de mensen die het grote publiek willen bedienen met Rieu en Engelse detectives, als de mensen die verfijnd de media willen gebruiken zoals de redactie van Kunststof. Maar ook de sportredacties, neem ik aan, die nu in hun rechtsstreekse verslag van de atletiek in Edinborough worden onderbroken door die intellectuele neuzelaars van Kunststof. Niemand wordt er gelukkig van. Dat is de doem van het Nederlandse systeem: iedereen gematigd ongelukkig, daar zijn we met zijn allen het meest tevreden mee. Overigens zou de PVV als ze echt zou meeregeren, geschiedenis kunnen maken door met de VVD samen het CDA het einde van de publieke oproep in de maag te splitsen (met steun van D66 en Groen Links). Maar de labbekakken blijven aan de kant staan en de VVD heeft het te druk met maatregelen erdoor jassen waarvoor ze nu ineens een meerderheid heeft om echt wat aan dit systeem te doen. In de Volkskrant kwam bouwlobbyist Brinkman aan het woord over kunstsubsidies die ook onder vuur liggen van VVD en PVV. Voor de verandering ben ik het daar nu eens mee eens, met die twee partijen. Er moet iets veranderen. Als er 18 miljard bezuinigd moet worden op de belangrijkste dingen van het dagelijks leven dan kunnen de secundaire zaken, zoals kunstsubsidies en het omroepconglomeraat niet buiten schot blijven. Ik zou daar allemaal me kunnen leven als ze het lef hadden om de hypotheeksubsidies voor de rijken aan te pakken, maar zelfs dat durven ze niet.

Still the age of corporatism?

Een artikel over de pensioenen in de NRC van woensdag maakte tussen neus en lippen een opmerking die me uit het hart gegrepen was. Het ging over de Tweede Kamer die ineens verbaasd was over het omlaag gaan van de pensioenen. Veel oh en ah en krachtiger termen, zo zijn onze manieren, van PVV en SP, maar vooral weinig begrip voor hun (kamer) eigen bijdrage aan de problemen.
Zoals het artikel stelt, Fatma Koser Kaya van D66 wees er de PvdA, CDA en SP nog maar eens op dat ze onlangs een initiatief wetsvoorstel van D66 en VVD afwezen om de zeggenschap in de besturen van pensioenfondsen te wijzigen ten gunste van gepensioneerden. 'De liberale partijen' (ik zet dit tussen aanhalingstekens omdat de NRC journalist hier terecht constateert dat voor eens D66 en VVD het liberaal eens waren) spreken van een fout in het systeem: in 'het corporatistische Nederlandse pensioenstelsel' worden de besturen van corporaties voornamelijk bevolkt door afgevaardigden van de vakbonden en werkgeversorganisaties.

Voor hen is pensioen, zegt het artikel, een arbeidsvoorwaarde, respectievelijk een kostenpost, een onderdeel van de cao onderhandelingen. Zijn zij degenen die verdelingsproblemen tussen generaties moeten oplossen?
Ik heb het al vaak gehad over de corporatistische staat der Nederlanden. Maar het loont de journalistieke moeite om er dieper op in te gaan - niet vandaag trouwens. Want ik vermoed dat de meeste lezers er gewoon overheen gelezen hebben. Laten we eens uitdiepen hoe 'corporatistisch' Nederland is en of dat slecht is of goed en of we er wat aan moeten of willen doen. Ik heb in mijn
achterhoofd altijd nog een beroemd artikel van Juan Linz (als ik het goed heb) uit mijn studie aan Columbia, geheten 'Still the age of corporatism'. Moet ik maar weer eens opzoeken. En ook het werk van Mancur Olson over de sclerose die staten bevangt, valt ook nog wel wat te zeggen. Wordt vervolgd.

Principieel? Het CDA?

Het hele weekend mag het CDA keutelen over het aanstaande kabinet. Want dat komt er vast wel. Het gaat er niet om of mensen bang zijn voor Wilders zoals de jongeren menen, althans hun clubbaas in de NRC, of ze terugdeinsen voor het gebrek aan beschaving dat de Grote Leider kenmerkt. Verhagen en consorten, inclusief zijn partijvoorzitter, willen gewoon wat het CDA altijd wil: de macht.
Wat mij steeds tegen de borst stuit is dat er niet wordt gepraat over de basisvraag: waarom wordt er niet gewoon een meerderheidskabinet met deelname van de PVV gemaakt? Omdat dat niet acceptabel zou zijn voor de gewetensbezwaarde CDA'ers (lastig om Verhagen zo te kwalificeren)? Als dat zo is, als het inderdaad zo is dat je niet met Wilders en zijn privé leger kunt regeren, hoe kun je dat dan wel met zijn steun in de kamer? Hoe kun je in vredesnaam iemand op principiële gronden afwijzen als partner maar je wel afhankelijk van hem maken?
Gewoon,simpel, een vraag. Het is niet een staatsrechtelijke vraag. Alles mag als er een meerderheid voor is in de kamer. Maar democratische properheid verlangt dat een regering meer is dan een meerderheid in de kamer. Er moet ook een gevoel zijn dat er een eenheid van beleid is, een eenheid van vertegenwoordiging. Mag ik zeggen: lotsverbondenheid? Dat kan natuurlijk niet als je tegelijkertijd meldt dat het niet acceptabel is om met de PVV in één kabinet te zitten. Dat alleen al zou voldoende reden moeten zijn om tegen deze aanstaande regering te zijn.

Dumpen die columnisten

Ik ben geen fan van het Nederlandse columnistendom. De meeste zijn het lezen niet waard of, eerlijk gezegd, niet mijn smaak. Ik gaf niet veel om Martin Bril en HJA Hofland, met alle respect, is vooral goed als observeerder en totaal overbodig als analist. De column, of de wekelijkse oprisping van Joris Luyendijk wordt nu uit het NRC Magazine gewerkt. Terecht wat mij betreft. Hij mag het op het internet verder proberen. Er is een onderscheid tussen columnisten die om de inhoud worden aangetrokken, de rake analyse, de juiste vragen stellen. Hoewel de oude Heldring inderdaad oud is, blijft hij interessant en in elk geval heeft hij een heel persoonlijke stijl. Naar de meeste andere columnisten op de opiniepagina's kijk ik niet uit. In Nederland schrijven geen Saffire's of Pfaff's.
Laat ik één uitzondering maken voor de columnisten: Frits Abrahams is elke dag een genot om te lezen. Elke dag. Dat is een geweldige prestatie.

27 augustus 2010

Lubbers in het pak genaaid

Ik neem alles terug wat ik over die sluwe Lubbers gezegd heb. Volgens een leuk verhaal in de Volkskrant is hij in het pak genaaid door Maxime Verhagen. Gedwongen om meteen een gedoogvariant te onderzoeken, wat niet tot zijn opdracht behoorde, ziet Lubbers nu een democratisch gedrocht op zich afkomen waarvoor hij verantwoordelijk is. De Volkskrant zegt dat Lubbers zich verslikt heeft in het Haagse spelletje en daar lijkt het zo inderdaad op. Maar de vraag blijft wanneer het CDA en Wilders Vooruit met elkaar breken omdat ze dezelfde kiezers proberen te bedienen. Ik blijf erbij dat een mes in de rug van Wilders waarschijnlijker is dan dat Verhagen door de even rücksichtloze Wilders wordt gesneefd. In elk geval is dat het interessantste spel dat gespeeld zal worden na afronding van de formatie - afgezien natuurlijk van de vaststelling dat de macht zit waar hij altijd zat, bij de belangenbehartigers van de VVD en het CDA. Met dank aan de grote opschudder, Wilders.
Het journaal was gisteren weer beschamend in zijn parlementaire verslaggeving. Reporters filmen die achter politici aanlopen die niets zeggen of alleen clichés opdissen - waarom moeten we daarnaar kijken? De analyse van de lokale reporter vond ik ook so so maar goed, ze deed ten minste aan enige duiding. Dat was meer dan je van de reportage kon zeggen. Het ging ook weer alleen maar over de incidenten, niet over wat een dergelijk kabinet voor de rest van ons kan betekenen.

26 augustus 2010

Lubbers en de weg naar Damascus
Het is natuurlijk wel amusant om het CDA zich in alle mogelijk bochten te zien wringen om met Wilders een regering te kunnen vormen. Dat Lubbers nu nog eens komt aanzetten met een bezwaar en dat hij van mening is veranderd van een 'ja, tenzij' tot een 'neen, mits' mag worden opgeborgen in de grote grabbelzak van Jezuïtische trouvailles, waarin zijn tovernaarsleerling Maxime Verhagen ook graag grabbelt.
Overigens is het weer typerend dat Grote Leider Wilders zijn commentaren aflevert per twitter, zonder kans op doorvragen en dat de pers die keurig afdrukt. Het is alsof de persberichten van het bedrijfje Wilders vooruit gewoon, zonder enige redactie, in de krant komen. Dat Wilders klaagt (volgens de Telegraaf) dat hij radiostilte moet houden terwijl de voorzitter van het CDA mag spinnen, is een gotspe. Wilders komt nooit ergens in een discussie opdagen, geeft nooit een serieus interview maar lepelt alleen maar stellingen op die de media braaf doorgeven.

Zo zijn onze manieren, wen er maar aan

Wilders vindt de voorzitter van het CDA een 'zeurpiet' die moet ophouden met zijn 'partijpolitieke gespin' en vraagt zich af of 'die Bleeker niet even op vakantie kan gaan of zo'. Laten we zeggen dat het de gebruikelijke wijze van zich uitdrukken is van de Grote Leider. Binnenkort is dat de manier waarop de leider van een van de regeringspartijen - weliswaar zonder verantwoordelijkheid - zijn collega's gaat behandelen. Ze kunnen er maar beter aan wennen. Wilders heeft geleerd dat het bij zijn kiezersvolk lekker ligt als je je onbeschoft gedraagt en roept wat de gemiddelde blogger roept. Dat is de anti-Haagse toon van de vleesgeworden Haagse narcist. Ik gun Rutte en Verhagen vele plezierige uren met hun nieuwe vriend.

De nooit eindigende missie in Irak en Afghanistan

Mission accomplished. Obama zei het nog net niet bij het terugtrekken van de Amerikaanse troepen uit Irak. Dat is maar goed ook want zijn vijanden in dat land bliezen meteen zoveel Irakezen op dat het weer leek op de slechte tijden van 2005-2007 terug zijn. De surge heeft misschien, door een gelukkige combinatie van omkoping, meer soldaten en een soennietische opstand tegen Al Qaida, ogenschijnlijk succes gehad. De vraag is of het beklijft nu de politieke leiders in Irak zo met zichzelf en hun macht bezig zijn dat ze sinds mei geen regering hebben kunnen vormen. Het roept het oude spectrum op van een uiteenvallen van Irak (met een potentiële burgeroorlog) of een staatsgreep van Maliki en zijn maten (of zou Chalibi, de man die Bush manipuleerde om zelf de macht te krijgen, samen met Iran voor een spektakelstuk zorgen?). Deze missie is nog lang niet klaar. Dat geldt ook voor Obama's misavontuur in Afghanistan. Als hij consequent was stuurde hij nu ook de baas van de Mariniers naar huis die zijn strategie van terugtrekken in augustus 2011 onzinnig noemde. Natuurlijk heeft de man gelijk maar het is Obama die zijn nek in deze strop gestoken heeft en hij kan niet toestaan dat militairen hem beleid opleggen. Waar is Joe Biden als je hem nodig hebt? Ik neem alle kwade dingen die ik over je gezegd heb terug, Joe. Wat Afghanistan betreft had je gelijk. Wegwezen. Wat zouden we in Nederland blij moeten zijn dat de PvdA zijn poot stijf hield en we van die ellende verlost zijn (tenzij we nog weer worden opgezadeld met die aburde politiemissie die Groen Links en D66 bijdroegen aan de verwarring).

26 augustus 2010

Zo zijn onze manieren, wen er maar aan

Wilders vindt de voorzitter van het CDA een 'zeurpiet' die moet ophouden met zijn 'partijpolitieke gespin' en vraagt zich af of 'die Bleeker niet even op vakantie kan gaan of zo'. Laten we zeggen dat het de gebruikelijke wijze van zich uitdrukken is van de Grote Leider. Binnenkort is dat de manier waarop de leider van een van de regeringspartijen - weliswaar zonder verantwoordelijkheid - zijn collega's gaat behandelen. Ze kunnen er maar beter aan wennen. Wilders heeft geleerd dat het bij zijn kiezersvolk lekker ligt als je je onbeschoft gedraagt en roept wat de gemiddelde blogger roept. Dat is de anti-Haagse toon van de vleesgeworden Haagse narcist. Ik gun Rutte en Verhagen vele plezierige uren met hun nieuwe vriend.

De nooit eindigende missie in Irak en Afghanistan

Mission accomplished. Obama zei het nog net niet bij het terugtrekken van de Amerikaanse troepen uit Irak. Dat is maar goed ook want zijn vijanden in dat land bliezen meteen zoveel Irakezen op dat het weer leek op de slechte tijden van 2005-2007 terug zijn. De surge heeft misschien, door een gelukkige combinatie van omkoping, meer soldaten en een soennietische opstand tegen Al Qaida, ogenschijnlijk succes gehad. De vraag is of het beklijft nu de politieke leiders in Irak zo met zichzelf en hun macht bezig zijn dat ze sinds mei geen regering hebben kunnen vormen. Het roept het oude spectrum op van een uiteenvallen van Irak (met een potentiële burgeroorlog) of een staatsgreep van Maliki en zijn maten (of zou Chalibi, de man die Bush manipuleerde om zelf de macht te krijgen, samen met Iran voor een spektakelstuk zorgen?). Deze missie is nog lang niet klaar.
Dat geldt ook voor Obama's misavontuur in Afghanistan. Als hij consequent was stuurde hij nu ook de baas van de Mariniers naar huis die zijn strategie van terugtrekken in augustus 2011 onzinnig noemde. Natuurlijk heeft de man gelijk maar het is Obama die zijn nek in deze strop gestoken heeft en hij kan niet toestaan dat militairen hem beleid opleggen. Waar is Joe Biden als je hem nodig hebt? Ik neem alle kwade dingen die ik over je gezegd heb terug, Joe. Wat Afghanistan betreft had je gelijk. Wegwezen. Wat zouden we in Nederland blij moeten zijn dat de PvdA zijn poot stijf hield en we van die ellende verlost zijn (tenzij we nog weer worden opgezadeld met die aburde politiemissie die Groen Links en D66 bijdroegen aan de verwarring).

25 augustus 2010

Kennis van historische vergiftiging

De Koninklijke Bibliotheek zet de tijdschriften en de kranten van de NSB on line zetten. Een lofwaardig initiatief. Zo kan iedere geïnteresseerde zien hoe Mussert zijn praatjes probeerde te verkopen. Ik begrijp de opwinding niet. Het zou niet mogen omdat er discriminerende teksten in staan. Ja, dank je de koekkoek. Maar wat een onzin redenering. Wie moet hier beschermd worden tegen wat? Dommeriken die in kranten uit de jaren dertig opruiende gevoelens oppikken? Maagdelijke zieltjes die verpest zouden kunnen worden?
Een verbod om dit te doen is van gelijke stupiditeit als het verbod om Mein Kampf te drukken. Mogen we ook geen kennis nemen van de documenten rondom de segregatie in Amerika of de apartheid in Zuid Afrika? Of van onze eigen koloniale oprispingen? En wie bepaalt wat vrije burgers kunnen inzien? De overheid? Als dit de redering is dan hebben we Wilders niet nodig om boeken te verbieden. Het is goed om historisch te kunnen vaststellen hoe geleidelijk aan uitingen die hele volksgroepen in een kwaad daglicht stellen de publieke geest kunnen vergiftigen. Zeker nu we op een glijdende schaal zitten van wat publiek acceptabel wordt geacht (het CDA vindt dat Wilders mag zeggen wat hij wil over een ander geloof, omdat de wezels van het CDA 'zijn andere mening respecteren'), is het goed om te zien wat er in het verleden is gebeurd. Het KB heeft een goed initiatief genomen en verdient alle steun.

McCain overleeft zijn uitverkoop

De bejaarde stuntelaar John McCain, in een vorig leven een onafhankelijke en moedige Republikein met eigenzinnige ideeën, heeft gisteren de nominatie gekregen van de Republikeinse Partij in Arizona. Dat bekent dat hij een vijfde termijn zal krijgen want een Democraat zal in het Arizona van 2010 niet winnen. Om de nominatie te verwerven moest McCain diep buigen voor de rechtse zeloten in de partij. Hij moest zelfs Sarah Palin, zijn running mate in 2008 en zijn grootste politieke blunder ooit, te hulp roepen. Zielig was het wel. Je zou hopen dat zo'n man met een dergelijke reputatie een last stand zou maken en desnoods eervol ten onder zou gaan. Dat soort heroïek is aan McCain niet besteed. De man die als krijgsgevangene in Vietnam een echte held was, staat nu te boek als een oude zielige man die zijn laatste principes heeft ingeleverd om in Washington te blijven bivakkeren.

24 augustus 2010

De media kunnen niet hun handen wassen in onschuld

Een van de punten van kritiek op mijn pessimistische verhaal over de ondergang van het westen, onder aanvoering van de VS, is dat het al te gemakkelijk is om de media de schuld te geven van wat er gebeurt. Zo simpel heb ik het ook niet willen voorstellen. Maar in een tijd van ongekende communicatieve mogelijkheden blijkt het, paradoxaal genoeg, belangrijker dan ooit hoe de media hun rol als selectiemechanisme vervullen. Veel van de communicatie is geroep. Ik zette mijn stukje over de afstand van de macht door Wilders aan de pluchebezitters van het CDA op Joop.nl en de reacties gingen niet daarover maar over links en rechts en wie wel en niet de pols van de kiezer voelde. De toon is vaak de toon die Wilders zelf aanslaat: onbehouwen en zogenaamd recht voor zijn raap, maar praktisch gezien alle discussie afsluitend (dat maakt Wilders niet uit want hij discussieert toch niet - hij dumpt hoogstens zijn one liners of stellingen bij de parlementaire verslaggevers en in de Volkskrant, erover discussiëren is er niet bij).

En ik moet dan toch vaststellen dat het de media zijn die op de golven drijven van de laatste hypes en die zo versterken, en dat het niet de media zelf zijn die nieuws maken. Ik bedoel niet dat ze nieuws moeten 'maken' maar dat ze nieuws moeten blootleggen (de Washington Post had een fantastische serie over bureaucratische boulimia). Hier in Amsterdam is voldoende aan de hand met machtsspelletjes en elkaar bevoordelen maar zelfs het Parool is vooral bezig met de poppetjes en met wat blijkbaar gemakkelijker is, verhalen maken over georganiseerde misdaad.
De media worden gestuurd meer dan dat ze sturen.

Wat is daar mis mee, zou u zeggen? Het betekent dat in de praktijk niemand meer de verantwoordelijkheid neemt voor een open en serieus publiek debat. Politici zijn, uiteraard zou ik haast zeggen, met hun eigen winkeltje bezig. Grote denkers lopen er niet rond op het Binnenhof. Grote debatten worden niet gevoerd. Bolkensteins zijn er niet meer en Den Uyl was de laatste sociaal democraat die echt mensen aan het denken zette. Een rubriek als Den Haag vandaag loopt zonder pardon achter het nieuwtje van de dag aan, geeft weinig analyse en nog minder achtergrond. Een gesprekje met een bobo is belangrijker dan een gedegen journalistieke analyse. Redacties zitten vol met tweede rangs journalistiek opgeleide jongens en meisjes die vooral de gemakkelijkste weg nemen (ik kan het niet laten als voorbeeld: de enige moslim advocaat die niet wil opstaan voor de rechter, altijd leuk; Rita Verdonk, goed voor roering).

In de VS is dat allemaal nog een graadje erger. De publieke televisie heeft daar ten minste nog een serieus nieuwsprogramma op PBS maar daar kijken weinig mensen naar. Het doet echter geen concessies aan de kijkcijfers zoals onze publieke omroep dat doet en biedt daarom een eilandje van redelijkheid in een zee van geneuzel. De cultuuroorlogen in de VS hebben zich uitgestrekt door de media. Fox en MSNBC hebben zelfs niet meer de pretentie journalistiek te bedrijven, ze zijn zelf onderdeel geworden van het politieke proces. Net als Wilders twit Sarah Palin er maar wat op los en rapporteert de pers daarover, zo als megafoon fungerend van wat in essentie een pr campagne is voor een politiek standpunt. Zo is de moskee affaire in de Manhattan onafwendbaar uitgelopen op een ramp. Zodra de politieke media het onderwerp oppikken en de politieke populisten een platform geven met boude stellingnames is er geen redden meer aan. Het gaat enkel nog om het uitwisselen van statements en daarin zijn simplistische populisten beter dan denkende politici.
Maar de eindverantwoordelijkheid ligt bij de politici zelf.

Ik wachtte lang op een president die zijn ambt zou gebruiken om de burgers mee te nemen in het bestuur. Ik dacht dat Obama dat zou gaan doen (zoals ik hoopte dat Clinton dat in 1993 deed) en opnieuw ben ik teleurgesteld. Ik zie geen Nederlandse politici die diepe stukken schrijven of mensen laten meedenken. Het is allemaal gescharrel om de volgende vierkante centimeter van de macht. Kunnen we eens praten over het Nederlandse stelstel van dichtgetimmerde belangenbehartiging, vastgelegd in de SER en dergelijke. Ik zeg niet dat we het per se kwijt moeten maar waar is de discussie? Wat willen we echt met de verzorgingsstaat? Kan een ideologische partij nog overleven of is het allemaal personalisme of belangenbehartiging (zie Edith Schippers, hieronder). Ik noem maar een paar onderwerpen. Nee, de media zijn inderdaad niet de schuld. Ze zijn alleen megafoon. Maar door zich die rol te laten opdringen maken ze zich schuldig aan medeplichtigheid. Dat wel. J'accuse.

Echte liberalen

Een profiel van Edith Schippers, de hulp van Mark Rutte in de onderhandelingen, liet mooi zien hoe gespleten de VVD is als het om echt liberalisme gaat. Zij is gewoon anti-overheid, althans als het zo uitkomt. Schippers wijt de crisis aan teveel regulering en toezicht, waarmee ze zich meer een behartiger van bankenbelang betoont dan een echte open liberaal. Verder betoogt ze als zorgwoordvoerder dat mensen niet gedwongen moeten worden slechte gewoontes op te geven, maar keert ze zich wel tegen gescheiden zwemmen, gezichtsbedekkende kleding en geen handen schudden. Alsof dat geen vrije keuzes zijn. Enfin, over de mate waarin de VVD liberaal is valt nog veel te zeggen.
Een ander punt is dat Schippers nu 'promotie' zou mogen maken naar het kabinet. Het is opnieuw een geval van kamerleden die het liefst zelf deel worden van de uitvoerende macht. Zo zijn er veel, in alle partijen. Dat lijkt me voor de cultuur van de volksvertegenwoordiger geen goede zaak. Het zou mooier zijn als ze fractievoorzitter wordt met die opinies van haar. Maar ze is te koel-zakelijk, zeggen critici, te veel bezig met de inhoud. Tja, dat moeten we niet hebben van fractieleiders.

Eerste Kamer van D66

In de Eerste Kamer fractie van D66 is geruisloos toch nog Boele Staal kamerlid geworden. Staal stond op nummer twee van de lijst die de leden hadden opgesteld maar werd door de D66'ers in de provinciale staten gepasseerd. Die zetten Hans Engels, nummer vier op die lijst maar afkomstig uit Groningen, op de plek achter Gerard Schouw (die als tussentijdse voorzitter en nu Kamerlid en achtervang voor Pechtold in de Tweede Kamer zit - hij moet Pechtold opvolgen als die onder de tram komt). Toentertijd ging dat zonder enig morren van de leden van D66. De fractievoorzitter en de partijvoorzitter meldden dat ze het niet zo leuk vonden maar het was niet duidelijk waarom die provinciale statenleden de wens van de leden hadden genegeerd.

Toen ik daar zelf bij al die lui persoonlijk (er waren er maar weinig meer over in die tijd) om vroeg bleek dat ze geen donder geven om wat de leden zeggen. Er hadden er maar een paar honderd gestemd, was één argument. Engels kwam uit Groningen en er moest meer regionale spreiding zijn. Dat was ook de reden dat zuidelijke statenleden voor een Limburgse op de lijst hadden gestemd, de nummer drie. Een statenlid van Noord Holland, Zafer Yurkadul, stemde schaamteloos op zichzelf. De leden kunnen dit voorjaar weer over een lijst gaan stemmen voor de Eerste Kamer. Het is maar dat ze het weten, het is een futiele onderneming als de provinciale statenleden zich daar niet aan houden.

Met de veel geprezen macht van de leden van D66 die overal over mee mogen praten, had dit proces niets te maken. En enig debat daarover bleef uit - in 2008 was als een van de doelstellingen van D66 geformuleerd dat het 'een debatpartij' moest worden. De leden hebben het nakijken.

In Amsterdam zijn inmiddels meer dan 2000 leden. Op afdelingsvergaderingen komen alleen lokale vertegenwoordigers opdagen die daar onderling hun netwerkje bestieren. Een nieuw lid dat op zo'n bijeenkomst verdwaalt, is voorgoed genezen van de aanvechting om te denken dat je bij D66 zo leuk kunt discussiëren over brede, actuele onderwerpen. Van die 2000 leden zijn er een stuk of 30, 40 die komen opdagen op vergaderingen, juist omdat de afdeling Amsterdam gewoon een lokale afdeling is die zich niet of nauwelijks met landelijke thema's bezig houdt. Het vervelende gevolg daarvan is ook dat als er over iets gestemd wordt dat er wel toe doet, alleen die lokale belangenbehartigers aanwezig zijn. Het is een spagaat waarin meer partijen verkeren, maar bij een zich met de naam democratisch tooiende partij klemt het te meer dat het gemiddelde lid echt met lege handen staat. Ja, je mag twee keer per jaar naar een congres. That's it.
En Boele Staal is nu Eerste Kamerlid. Toegegeven, het doorbreekt een beetje het Haagse stopgehalte van de top van de partij, maar is het niet een beetje raar dat bij de opvolging wel ineens de lijst wordt aangehouden? Jammer dat die Noordhollander niet nog een keer op zichzelf kon stemmen.

23 augustus 2010

De ondergang van het westen begint in Amerika

Het is beangstigend vast te stellen dat hoe meer mogelijkheden we hebben om informatie te verspreiden en tot ons te nemen, hoe moeilijker het blijkbaar wordt om werkelijkheid en fantasie uit elkaar te houden. Het belangrijkste land ter wereld, de VS, zit blijkbaar vol met opportunisten, haatzaaiers en populistische volksmenners die een gewillig gehoor vinden bij zoveel Amerikanen dat je je mag afvragen hoe het staat met de geestelijke volksgezondheid van dat land. Zouden zoveel Amerikanen echt zo dom zijn? Te vrezen valt dat het antwoord ja is en dat stemt tot depressieve gedachten over de mate waarin een ontwikkeld land zichzelf kan onontwikkelen. Dat de VS het meest gelovige land is ter wereld, na Polen, dat Amerikanen geloven in Satan en in engelen - vooruit, dat kon nog terzijde worden geschoven als geloven in zaken die per definitie niet te bewijzen of te falsificeren zijn. Maar nu zo'n 40 procent van de Amerikanen denkt dat Obama een moslim is die niet in Amerika is geboren terwijl het aantoonbaar onjuist is, moet je je afvragen waar de stupiditeit zijn grenzen heeft.

Geleidelijk aan begint mijn vertrouwen in het basale gezonde verstand van Amerikanen te verdwijnen. Het parmantige en povere presidentschap van George W. Bush was geen exces, geen ongelukje. Nee, Bush gaf perfect weer wat de geestesgesteldheid van de Amerikanen is: provinciaals, dom en onwillig om na te denken. Dat zelfpromotoren als Sarah Palin, Rush Limbaugh maar vooral de verwerpelijke Newt Gingrich (vooral hij is verwerpelijk omdat hij intelligent en belezen is en schaamteloos zijn eigen intelligentie te grabbel gooit voor politiek gewin) daar gebruik van maken was te verwachten. Helaas hebben de media de neiging om mee te buigen met de stroom al was het maar door deze lui een platform te bieden. Ze maken idioten zoals Sarah Palin (die, laten we nauwkeurig zijn, niet dom is maar sluw zij het gespeend van enig strategisch inzicht waardoor haar politieke carrière nooit ergens toe zal leiden, behalve veel geld praise the lord) serieuze bedreigingen voor de gezondheid van de natie. Ze gaan mee in de maalstroom van misinformatie en populistische opjuinerij rondom de moskee in Manhattan.

Het is vergelijkbaar met de post-verkiezingen sfeer in de media in Nederland. Ineens is Wilders een superpoliticus met fenomenaal strategisch inzicht in plaats van een getormenteerde narcist die vooral streeft naar respect en straks in de goot zal eindigen met een mes in zijn rug van Maxime Verhagen. Het is te gemakkelijk om de draai naar massale domheid in de VS aan de media te wijten en zeker verdient Obama blaam voor zijn gebrek aan leiderschap om deze tendens in te dammen. Maar het is vooral zorgwekkend omdat het land dat het bolwerk zou moeten zijn van vrijdenken, vrijheid en democratie lijkt te worden overgenomen door middeleeuwse domheid en, curieus genoeg, tribale gewoontes van de 21ste eeuw die alleen in hun verschijningsvorm anders zijn dan de tribale gewoontes in landen waar Amerikaanse militairen die proberen uit te roeien.

Nederland verloor zijn gezonde verstand al eerder (alleen sommige onverbeterlijke doctor Clavans roepen nog over onze fameuze nuchterheid) en in het grote wereldperspectief was dat te negeren. Een onbelangrijk land maakt zichzelf nog onbelangrijker. Maar als Amerika zijn verstand verliest dan kan de Amerikaanse macht om de westerse wereld en de veel bezongen waarden die we hier hoog houden niet ver achter blijven. Ook die zal eroderen. Grote Leider Wilders draagt zo op 9/11 zijn steentje bij aan dat wat hij claimt te willen voorkomen: de ondergang van het verlichte westen. Hij is er zelf het bewijs van.

Afghanistan blues breidt zich uit tot Pakistan

In Amerika zelf merk je weinig van de oorlog in Afghanistan (dat gaat nog komen met al die gewonde veteranen, maar nu nog niet). De Herald Tribune vanochtend biedt echter weer een aardig inkijkje in het wespennest waarin Obama zit. Twee hoofdartikelen. Het linkse op de voorpagina over de chaos in Pakistan, andermaal bewezen en geïllustreerd met de overstromingen en de incompetentie van president Zadari die meer is geïnteresseerd in het voorbereiden van zijn kinderen als volgende generatie corruptie leiders dan in zijn land. Het rechter hoofdartikel vertelt een verhaal dat in zijn grote lijn al bekend was. In januari arresteerde Pakistan de tweede man van de Taliban, zogenaamd in samenwerking met de Amerikanen.

Wat toen al werd gefluisterd wordt nu in dit artikel onderbouwd: het was een poging van Pakistan om onderhandelingen tussen de Taliban en het Karzaï regime de nek om te draaien. De reden was dat Pakistan er niet bij betrokken was. Het geeft aan hoe moeizaam vooruitgang is, zowel in Afghanistan maar steeds meer ook in de volgende failed state, Pakistan, door Amerika met miljarden dollars overeind gehouden. De New Republic had onlangs een special over Afghanistan, met alle argumenten om er wel of niet actief te blijven. Het meest ver ging Josef Joffe van Die Zeit, wat niemand die Joffe heeft gevolgd zal verbazen. Hij vindt dat het westen voorgoed in Afghanistan aanwezig moet blijven met een politiemacht om in elk geval het proces een beetje te controleren. Of hij naïef is weet ik niet, maar de meeste andere artikelen varieerden van sceptisch over de uitkomst tot zo snel mogelijk wegwezen. Voor wie nog meer bewijs wil van de onpenetreerbaarheid van deze regio, staat in de Trib op pagina 2 een verhaal over de praktijk van de steniging. Het is de favoriete doodstraf van de Taliban, inderdaad nog wat gruwelijker dan de elektrische stoel of de koele, cleane naald die de VS hanteert. Maar vooral blijkt het een tribale gewoonte die net zomin als genitale verminking veel te maken heeft met geloof. Het inzetten van westerse troepen om een samenleving te veranderen die dit soort praktijken niet zelf kan stoppen stemt moedeloos. En in moedeloos stemmende landen moet je geen soldaten inzetten.

De kansloze onderhandelingen in het Midden Oosten

In het Midden Oosten maakt men zich op voor een nieuwe ronde vredesonderhandelingen. Ik wens ze succes maar ik geloof niet dat er enige animo is om tot zaken te komen. De Palestijnen zijn verdeeld en worden verdeeld gehouden door het westen en door Israël. Verkiezingen zijn eindeloos uitgesteld. Niet dat het veel uitmaakt want in Israël is er geen interesse in een lange termijn oplossing. Die vergt meer moed en creativiteit dan Nethanyahu en zijn regering van extremisten kunnen opbrengen. Ook in de trib overigens mooi verhaal over de religieuze mafketels in Oost Jeruzalem - de joodse radicale conservatieven - die een grote claim leggen op de Israëlische samenleving. Geloofsgekte is niet beperkt tot radicale moslims. Misschien kan onze grote leider daar zijn licht eens over laten schijnen. Volgens het Trib artikel over stenigen staat in dat vreselijke, opruiende boek, de Torah, dat Mozes iemand liet stenigen voor het schenden van de sabat. Ook de rabbinale wetten schijnen ruim te voorzien in stenigen als straf voor een diversiteit aan overtredingen. Niet dat ze vaak gebruikt werden maar dat geldt ook voor de meeste dingen in de islam waar Wilders kopzorgen over heeft.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors