22 september 2011 - 17 oktober 2011
Like ons op Facebook

22 september 2011 - 17 oktober 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

17 oktober 2011

Chinese onverschilligheid

Een video opname van een Chinees kind van twee jaar oud dat wordt overreden op een markt, liggend op straat wordt genegeerd en dan nog eens wordt overreden, en sterft, heeft voor opwinding en 'soul searching' gezorgd in China. Niets te vroeg, als ik mijn eigen ervaringen in Shanghai, een totale wildernis van verkeer ernaast leg. Om te beginnen doen Chinese automobilisten alles om oogcontact te vermijden en duwen hun auto gewoon over zebra's of langs mensen (scooters en fietsers ook). Iedereen houdt daar al rekening mee en stopt dus als er doorrijdende auto's aankomen, wat weer tot gevolg heeft dat iedereen altijd doorrijdt.

Het verraste me dat ik toch maar weinig ongelukken zag. Eén ongeluk is me wel bijgebleven en ik moest er weer aan denken toen ik daar verhaal over het meisje las. Een fietser werd omvergekegeld door een man die met zijn bromfiets door het rode licht reed. De man op de fiets viel op de grond, bleef liggen. De bromfietser maakte zich vooral zorgen over zijn bromfiets. Maar wat het meest opviel was dat omstanders, en dat waren er nogal wat, niets deden. Ze hielpen de gevallen man niet op, zeiden niets, deden niets. De fietsers stond uiteindelijk zelf op om zijn fiets weer bij elkaar te rapen. De bromfietser was toen al weer vertrokken. De toeschouwers liepen door.

In een artikel over het kleine meisje wordt gezegd dat Chinezen er niet bij betrokken willen raken, bang zijn dat ze in een of andere bureaucratische mallemolen terecht komen. None of my business, roepen ze. Terwijl ze toch behoorlijk bemoeizuchtig en nieuwsgierig zijn. Toen we op Nanjing Avenue een kaartje bekeken, stonden er in geen tijd tien Chinezen om ons heen, over onze schouder meekijkend waar we naar keken.

Ik had eerder de indruk dat beide aspecten hadden te maken met de erfenis van een keiharde samenleving, een erfenis van moorddadige communistische en nationalistische leiders van honderdvijftig jaar geweld. Met 1,3 miljard mensen is haast onvermijdelijk dat je samenleving een scherpe ellebogen samenleving is. De politieke intriges en het gevaar van de afgelopen decennia om opgepakt en ergens van beschuldigd te worden, zal ongetwijfeld geleid hebben tot afzijdigheid. Het was, zeiden we tegen elkaar, misschien zelfs een 'ratting society' waarin mensen hun nek niet uitsteken maar bereid zijn ieder ander, zelfs familieleden, te verraden om zelf de dans te ontspringen.

Toegegeven, het zijn observaties van een enkel bezoek en clichés misschien over de Chinese volksaard (die ook in Los Angeles en Californië soms zijn terug te vinden), maar ze zijn interessant als je nadenkt over hoe het zal gaan met China. Kun je economische groei volhouden op het vereiste niveau in een samenleving zonder politieke vrijheid en eerlijke recchtspleging? Kun je een samenleving hebben als de samenlevers weinig solidariteit betonen?

Het regent blijkbaar reacties op de video van het ongeluk met het meisje die op het internet is gezet. Dat is een goed teken, maar laat ik het een slecht teken vinden dat het überhaupt gebeurde dat vijftien mensen langs een overreden kind lopen en dat die reactie bepaald niet verrassend was. Het doet me ook denken een beroemd verhaal, ik geloof uit de jaren zeventig, in New York. Daar riep een vrouw 's nachts luidkeels om hulp terwijl ze aangevallen werd. Allerlei mensen hadden het gehoord maar niemand deed iets. Het verhaal bleek naderhand iets genuanceerder te zijn maar wel bleek in een keiharde, gevaarlijke samenleving de bereidheid om anderen te helpen gering te zijn. Net als in China - vraagteken?

14 oktober 2011

Nederland vakantieland

Toen ik nog bij de VNU werkte, ooit een bladenmaker voordat het bedrijf werd uitgekleed en verkwanseld, maakten we aan het begin van het jaar altijd een tijdschema voor marketing en advertentieverkoop. Vakanties, weet u, dat zijn slechte tijden om dingen te verkopen. Mensen zijn weg, afspraken worden uitgesteld, rommelig. Het was een lange lijst. Mijn Amerikaanse vrienden met hun twee weken vakantie, oplopend tot maximaal drie weken na twintig jaar trouwe dienst stonden er versteld over. Ik noemde het Nederland vakantieland. Iedereen was net aan het skieën, carnaval aan het vieren, voorjaarsvakantie of wat dan ook. Het SCP bevestigt nu dat we niet erg hard werken in Nederland. So what else is new? Misschien is het een goede trade off: minder economische groei en meer vakantie, zoals een betere levensstandaard dat is met minder arbeidsparticipatie van vrouwen. Maar laten we ons er wel van bewust zijn. We hebben het lekker voor elkaar, met zijn allen. De hardwerkende Nederlander is een fabeltje, zoals de liberale aard van Rutte/Widers dat is.

Amerika in sneltreinvaart naar irrelevantie

Waarom heeft Amerika geen snelle treinen - uh, correctie, waarom heeft Amerika helemaal geen treinen? De afstanden lenen zich ervoor, zeker in de drukke corridors aan de kusten. De belangrijkste reden is eenvoudig. Amerika is niet een land dat investeert in dit soort infrastructuur. Sinds de suburbs de macht overnamen, in de jaren vijftig, en de auto het favoriete, want het enige middel van transport werden, is elke andere vorm van transport de nek omgedraaid. Op de lange afstanden namen de vliegtuigen het over, wat de doodsklap betekende voor Greyhound en andere busdiensten die de kleine steden bedienden waar nu helemaal geen openbaar transport meer is. Op de kleine afstanden domineerde de auto en ertussenin zat Amtrak, het Amerikaanse treinsysteem dat zo aftands en inefficiënt is dat je er weinig aan hebt. Radioterroristen als Rush Limbaugh en Glenn Beck zullen het socialisme noemen, of Hitler stijl publieke werken, ook was het de imminente Republikeinse conservatief Dwight Eisenhower die het netwerk van snelwegen aanlegde - een publiek project als er ooit een was.

Michael Barone, een conservatieve commentator, geeft nog een paar redenen voor de ondergang van de snelle trein projecten die de regering Obama voorstelde. Niet de voor de hand liggende, namelijk dat er een anti-overheidssfeer bestaat, een onwil om dit soort projecten te financieren, en een stupide afkeer van de regering Obama, zodat elk project op dit terrein wordt weggezet als Europese stijl collectivisme - never mind dat Amerikanen altijd stomverbaasd zijn als hier de treinen op tijd lopen. Barone heeft wel een paar interessante punten, al is zijn belangrijkste doel Obama de mantel uitvegen.

Het is waar, de projecten die Obama voorstelde en die door de staten zouden moeten worden uitgevoerd, met name in Florida waar een houterige dumbo conservatief als gouverneur zit, en in Californië waar het geld op is, zouden moeilijk te realiseren zijn geweest.Zelfs een redelijk verlichte geest als Chris Christie in New Jersey zag geen andere mogelijkheid dan een mass transit project met een nieuwe tunnel onder de Hudson dat het aftandse New Jersey Transit systeem zou opkrikken, de nek om te draaien.

Waar is die Amerikaanse entrepreneursgeest als je hem nodig hebt? Misschien had Obama eerder moeten komen met een infrastructuur bank of iets dergelijks. Sinds 2010 heeft het congres alle geld stopgezet.

De andere reden die Barone aanvoert is interessanter om over na te denken. Hij vindt spoorwegen oude technologie. In een internet, tech wereld heb je geen persoonlijk contact meer nodig, meent hij. Maar als je even verder leest komt de conservatieve aap toch weer uit de mouw (bij wijze van spreken, Barone is geen aap): hij heeft er een hekel aan dat Obama de Amerikanen uit hun auto probeert te krijgen. Hoe durft hij iedereen te laten leven zoals ze dat in het perfide Manhattan doen.

Het argument dat hoge snelheidslijnen niet de vrachtlijnen kunnen gebruiken lijkt me niet relevant. Overal waar ze zijn, worden die trajecten gescheiden gehouden. De in de verte donderende vrachttreinen met hun in de nacht klinkende toeters en hun tientallen wagens, dat is een heel ander traject. Ook ooit afgeschreven maar nu dank zij deregulatie en investering van Warren Buffet weer rendabel.

Uiteindelijk is de reden dat Amerika geen hoge snelheidstreinen heeft of krijgt en zelfs geen lage snelheidstreinen er een van ressentiment. Barone is een goed voorbeeld van iemand die zo'n hekel heeft aan public transport liberals dat hij bereid is om het grotere goed van een goede infrastructuur op te offeren aan zijn vrees dat Obama een succes zou boeken. Ook al zit Barone zich op te vreten over de slakkengang van de trein tussen New York en Washington, die hij regelmatig neemt, hij vindt dat een acceptabele prijs voor de ondergang van Obama's hoge snelheidsprojecten. Het is een welsprekend voorbeeld van de huidige mentaliteit in conservatief Amerika en een verdere reden om je zorgen te maken over de zich versnellende neergang van Amerika.

Jazeker, we kunnen allemaal virtueel op het net zitten te pielen, maar daar wordt niet geproduceerd waarmee Amerika kan functioneren als samenleving, namelijk intermenselijke contacten. Dit is een sneltrein kaartje richting ondergang.

Romney de enige stabiele kracht

Herman Cain, ex-baas van Godfather Pizza, staat boven aan in de peilingen van NBC/WSJ peiling. Ook andere peilingen lijken te bevestigen dat de vlotte babbelaar met zijn 9-9-9 boodschap (9 procent belastingen voor inkomens, bedrijven en 9 procent BTW, landelijk) de nieuwste variant is van het iedereen behalve Romney verhaal.

Na Bachmann, Perry en de Christie boom die nooit van de grond kwam, is het nu Herman Cains moment of fame. Het zal niet beklijven. Deze peilingen zijn Maurice de Hondt achtig, ze geven iets weer van ongenoegen, van zwabberen, maar vertellen je niets over wat er straks in het stemhokje echt gaat gebeuren. Het geeft alleen maar aan dat de Republikeinse conservatief christelijke achterban wanhopig zoekt naar iemand die ze ideologisch kunnen steunen. Voor hen telt winnen niet, ze kijken niet naar competentie maar naar conservatieve betrouwbaarheid. Dat verklaart waarom Mitt Romney gewantrouwd wordt. Romney is de flip flopper par excellence. Hij heeft in zijn lange politieke carrière al zoveel verschillende standpunten ingenomen dat niemand precies weet wat hij denkt. Dat moest ook wel om in Massachusetts tegen Ted Kennedy in de strijd te treden (1992) of gouverneur te worden.

Het is leuk dat er wat gebeurt in de campagne, maar alle ups en downs lijken toch alleen maar te bevestigen dat Romney de Republikeinse kandidaat wordt. Het establishment zal hem omarmen en de zielige zeloten zullen in hun Obama afkeer ook wel op hem stemmen. Heeft hij een kans tegen Obama? Meer dan je zou denken.

Zou hij heel veel anders regeren dan Obama? Minder dan je zou denken.

Het Amerikaanse systeem van kandidaten selecteren werkt weer naar behoren. De flukes en idioten krijgen hun vijf minuten en als ze die niet goed gebruiken, worden ze afgevoerd. Rick Perry is niet klaar voor de eredivisie van de politiek en de campagne, de eindeloze reeks debatten, heeft dat genadeloos blootgelegd. Romney daarentegen laat zien dat hij heeft geleerd van het proces en weet wat hij moet doen. Ook het politieke systeem werkt naar behoren. Obama is een president van het midden. Alleen Bachmann en de theedrinkers denken dat hij links is. Romney is een man van het midden. Alleen Bachmann en de theedrinkers denken dat hij links is. Linkse Democraten hebben geen andere keuze dan Obama te steunen. Het midden is waar de winst gehaald wordt, Obama of Romney.

13 oktober 2011

Anti Trix stemming niet breed

De Grote Leider heeft heel persoonlijke obsessies. Moslims, Grieken en Trix. Het zijn onderwerpen waarover de Partij van het Verbieden gemakzuchtige en luidkeels uitgeroepen maar zelden beargumenteerde standpunten heeft. Het zijn de demonen waar Wilders nachtmerries van heeft, of misschien, van droomt om ze uit te melken voor electoraal gewin. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat alle gedoe over het koningshuis nou niet direct gedeeld wordt door de bevolking in brede zin. Maakt iemand zich er werkelijk druk over, afgezien van de usual suspects? Ik gun iedereen zijn obsessies, niet in het minst de gepijnigde grote leider. Maar laat ik mijn nek uitsteken: het gaat hem stemmen kosten.

Laten we het over werkelijke macht hebben. Het gepoker in het CDA over de vice voorzitter van Nederland. De man die druk uitoefende op kamerleden van zijn eigen partij om Rutte/Wilders tot stand te brengen versus de man die zich daarvan afkeerde. Donner tegen Hirsh Ballin. Nog los van de molen die er in Nederland voor zorgt dat het nu 'de beurt' is van een CDA'er, is de discussie erover, gekoppeld aan Rutte/Wilders nogal treurig. Het mooiste zou zijn om iemand te nemen die niets met dit vermaledijde kabinet te maken heeft. Maar aangezien alle macht in Den Haag uiteindelijk ligt bij de vleesgeworden duivel, Maxime Verhagen, en die Wilders als godsgeschenk heeft omarmd, zal het Donner wel worden.

De what if wereld van Bolk

Als Bolkenstein links was, zou hij Roemer stemmen. Ja, ja, als Bolkenstein liberaal was zou hij zijn lidmaatschap van de belangenbehartigingsorganisatie VVD opzeggen. Als Bolkenstein echt een baanbrekende intellectueel was dan had hij vijf jaar geleden al ontdekt en verkondigd dat de kramp over integratie onzinnige praat was. Als ..., als ... Als hij zijn mond eens hield. Of is dat te veel gevraagd?

Nederlands Argentinië hypocresie

Bij wijze van pre-emptive battle wordt het vuurtje al vast opgestookt om de vader van Maxima niet bij de kroning van Willem Alexander aanwezig te laten zijn. Los van de nogal iffige aard van de gebeurtenis - Trix is nog lang niet weg - blijf ik altijd verbaasd over de hypocriete, selectieve verontwaardiging van de Nederlanders. Dit is hetzelfde land dat in 1978 er geen moeite had dat het Nederlands voetbal elftal naar Argentinië ging. Bram en Freek werden weggezet als verdwaasde linksige types want het voetbal moest doorgaan. We hadden maar al te graag de beker in ontvangst genomen - als Robbie wel raak had geschoten - van dezelfde generaals die nu, via de afgeleide van Maxima's vader, alsnog een sneer krijgen. Hoe hypocriet kunnen we zijn? Schei nou eens uit met dat gezeik.

De demolition derby van de Republikeinen

Weekje weg en hop, Sarah is verdwenen. Het is geen grote verdienste, maar ik mag toch claimen dat ik nooit gedacht heb dat ze een kandidaat zou worden en heb dat ook opgeschreven, ik denk een jaar geleden al. Ook de niet-Romney kandidaat van de week, Chris Christie, had ik al vroeg in de peiling. Ik had inderdaad niet verwacht dat hij kandidaat zou worden maar sluit nog steeds niet uit dat hij op de conventie opduikt. Idem Mitch Daniels.

Een serieuze gouverneur van een grote staat is de Republikein met de meeste kans om Obama te verslaan. Gelukkig zijn de Republikeinen zo maf dat ze de meest idiote conservatieve ideeën laten prevaleren in de voorverkiezingen. Nu La Bachman weer met een wetsontwerp om vrouwen die een abortus wensen te dwingen de hartslag te laten horen. Kansloos, nutteloos en immoreel, maar goed om de geloofsverdwaasde radicalen Iowa te lijmen. Ron Paul maakt daar ook een goede kans met zijn ideologische scherpslijperij. Zelfs de heilige Rick Santorum een mislukte senator van katholieke huize, vergeleken met wie het management van het bisdom Den Bosch nog progressief oogt, wordt genoemd. En niet te vergeten de vrolijke en vooral olijke Herman Cain, kansloos maar goed voor een bon mot en een leuk optreden.

Geen gouverneur dus van een grote staat. Hoewel? Mitt Romney, jazeker, hemzelve, was gouverneur van een serieuze staat, van Massachusetts. Zodra Romney de nominatie heeft zal hij daarop gaan tamboureren en terecht. Het is zijn enige verdienste.

De van zijn witte paard gevallen Perry mag proberen Romney's poppenkastgeloof (maar zijn niet alle geloven dat?) aan de orde te stellen, dat zal niet lukken. Mormonen geloven uiterst bizarre dingen maar voor wie gewend is aan over het water lopende personen ook weer niet zo vreemd. Herman Cain had het mooiste antwoord: 'Ik ben geen kandidaat voor chef theoloog.' Bravo. Hij verdient de nominatie, alleen al voor die opmerking.

Nederland moet geen Olympische Spelen willen

Volgens de vierde fractieleider van de Amsterdamse D66 afdeling in drie jaar moeten de Olympische Spelen niet naar Amsterdam in 2028 maar naar Rotterdam. Zou een betere sportstad zijn, dan kan Amstedam zich op cultuur concentreren. Ik heb een beter plan. Schrap dat hele gedoe over de Olympische Spelen. Het is verspild geld. Amsterdam heeft geen city promotion nodig en Rotterdam kan dat heel best zonder spelen. Het is niet alleen dat het verspild geld is, verspilde energie en een spelfestijn dat fijn is om op tv naar te kijken, maar verder niets. Ik denk ook dat wij het niet zouden kunnen, al zouden we het spul krijgen. We zijn niet zo speels als Barcelona en Sydney, noch zo chaotisch plezierig als Athene. En al helemaal niet zo autoritair gedisciplineerd als Beijing. Laat maar zitten.

Alles wat Nina aanraakt….

Charles Groenhuijzen wil een opiniesite beginnen. Ik betwijfel of daar interesse, ruimte en spanningsveld voor is. Opinieleiders wil hij trekken. Maar die ventileren hun opinies betaald als ze gewaardeerd worden of professioneel als ze politici of andere hotemetoten zijn. Nou ja, betaald. Tegenwoordig gaat het zo slecht met de dagbladen dat ze voor een opiniestuk hoogstens een boekenbon sturen, maar dat terzijde.

Groenhuijsen krijgt een berg shit over zich heen omdat hij zijn site laat financieren door het Storms echtpaar, Nina Brink van de WOL oplichting en Pieter Storms van Breekijzer. Plus Frank Kloppert, serial uitgever van vooral sponsored magazines. Het was Brink die de opinieleiders die eerst wel wilden deed terugschrikken. Ik begreep van Joop.nl, die op dit terrein een voorsprong heeft maar de feiten niet helemaal correct heeft, dat Max Pam de financiering onthuld zou hebben.
Dat lijkt me onzin. Ik heb Charles gevraagd wie hem financierde en hij vertelde zonder omhaal wie eigenaars zijn van de BV die achter de stichting zit waarmee hij de inhoud afschermt. Maar als hij reageert met de stelling dat Brink alleen adviseert en geen belang heeft, dan klopt dat niet met de feiten die hij me stuurde. Volgens die gegevens is de BV Mootz i.o. een club met als aandeelhouders:
Charles Groenhuijsen, journalist, TV-maker
Frank Kloppert, uitgever
Rene Oosterman, oud-directeur RTL
Nina Storms, ondernemer
Pieter Storms, journalist, TV-maker

Interessanter is dat Nina Brink werkt als pek. Ze is besmet. Laat ik in het midden laten of dat terecht is - iedereen mag het zijne denken over de WOL strapatsen, maar het zou voldoende reden zijn voor mij om niet mee te doen. Is dit een geval van 'er is gerechtigheid'? Wie zijn kapitaal vergaart op de Brink manier is niet meer welkom in de publieke sfeer van een dergelijke opiniesite? Ik zou het niet erg vinden. Misschien is Charles te lang weg uit Nederland om zich te realiseren dat Brink een killer is.

Sommige helden vallen diep, maar misschien moet ons dat eerder aan het denken zetten over wie we tot held verheffen. Als ik aan Brink denk, moet ik meteen aan Roel Pieper denken, die overschatte, overprijsde manager waarvan we nu ook weten dat alles wat hij aanraakt problematisch wordt. Misschien moeten we eens ophouden met de geneuzel over het maaiveld waarboven je in Nederland je hoofd niet zou kunnen uitsteken zonder dat het wordt afgehakt. Het maaiveld in Nederland is eerder zo laag dat te veel mensen te vaak ogenschijnlijk er bovenuit steken. We zijn te snel met helden maken. Neem nu Peter R. de Vries. Maar nee. Ik weersta de verleiding. Never mind.

30 september 2011

Laat de geldpersen rollen

Het kost tijd voor regeringen om hun plannen te veranderen, laat staan hun retoriek. De overweldigende indruk die je krijgt van deskundigen in de media is dat de vraaguitval in de hele westerse wereld moet worden opgevangen met stimuli, hetzij in de vorm van belastingverlagingen hetzij door stimulus programma's. In elk geval verdedigt vrijwel niemand meer het rigide bezuinigingsbeleid waarin veel regeringen gevangen zitten.

Obama heeft dat beter begrepen dan veel Europese regeringen. Zijn stimulus programma is misschien te klein, te laat of politiek onmogelijk, maar hij stelt tenminste wat voor. In Groot Brittannië gaan ze gewoon door met kappen terwijl ook daar de Martin Wolf types (in de FT) om geldcreatie en stimulering vragen.

In Nederland hebben alle partijen, met uitzondering van de PVV en de SP, zich laten vastspijkeren op de door ambtenaren bedachte 18 miljard. Het is tijd om die fiscale kramp uit het raam te gooien en serieus te voorkomen dat we in een spiraal omlaag komen. Maar regeringen zijn net olietankers, het duurt lang voor ze van richting veranderen. En politici aan de top zijn bijna niet te bewegen. Rutte kan zijn vrolijke corpsballen gezicht opzetten maar hij heeft zijn antwoord op veranderde omstandigheden niet klaar. Het is dezelfde plaat, met een kras.

Maar de blaam gaat verder. Ook PvdA, Groen Links en D66 hebben de bezuinigingsdrift geaccepteerd en al helemaal geen serieuze alternatieven gepresenteerd. De favoriete terminologie in alle gremia is nu 'lost decade', naar analogie van de Japanse stagnatie. Ik heb Rutte/Wilders er nog niets verstandigs over horen zeggen en de oppositie evenmin.

In de aanval over Obamacare

Obama heeft besloten dat hij het Supreme Court liefst nog voor de verkiezingen iets laat zeggen over zijn gezondheidszorgwetgeving. Is het verplichte mandaat, de verplichting om verzekering te nemen, grondwettelijk? Het is noodzakelijk om de kosten te dekken, een verzekering werkt alleen als ook de mensen die kleine risico's lopen of helemaal geen, eraan meedoen.

De reactie op Obama's besluit was verrassing. Ik denk dat hij slim bezig is. Als je weet dat deze wetgeving een van de cruciale punten wordt bij de verkiezingen van 2012 dan kun je beter de aanval kiezen en claimen dat het goede en belangrijke wetgeving is en hem verdedigen. De nee-knikkers van de Republikeinen hebben geen interesse in de 45 miljoen onverzekerden maar evenmin in de enorme kosten die dat oplevert in noodbehandelingen en misgelopen premies van onverzekerde gezonde mensen.

Het is een lastige propositie die Obama moet verkopen, maar als iemand het zou kunnen dan is hij het. Geleidelijk aan begint hij in campagne modus te komen. Niets te vroeg, al is het een teleurstelling dat de president alleen in campagnes zijn verhaal goed kan verkopen.

28 september 2011

Brooks en de lange termijn

Ik had al eerder opgemerkt dat de normaliter helder denkende columnist van de New York Times, David Brooks, een beetje de weg kwijt is. Hij gaat in zijn jongste column te keer tegen Washington en tegen iedereen eigenlijk die ervoor zorgt dat Amerika een 'lost decade' tegemoet gaat. Brooks verwijt Obama alleen maar met stimulus plannen te komen. Zelf heeft hij heeft ook oplossingen, variërend van afschaffen van corporate belastingen tot een consumptiebelasting (BTW), vereenvoudigen van de belastingwetgeving. Voor het gemak stelt hij ook maar even voor om de EU te hervormen. Medicare moet anders en de banken moeten worden opgebroken.

Allemaal prachtige plannen maar ze doen niets aan het probleem van nu, een stagnerende economie en een slechte basis voor economische groei in de VS. Vreemd dat Brooks zo'n hekel heeft aan stimulus plannen dat hij investeringen in de verrotte Amerikaanse infrastructuur niet eens noemt. Een betere verdeling van de belastingdruk negeert. Het is allemaal mooi en aardig om dergelijke grootste plannen voor te stellen maar waar waren die plannen toen ze een kans van slagen hadden, laten we zeggen in 2004 of zo? Jammer dat Brooks ook de boot mist.

Christie gimlacht

De Chris Christie boom duurt voort. De gouverneur van New Jersey amuseert zich kostelijk, mag je aannemen. Hij wil geen kandidaat zijn voor het presidentschap in 2012 en zal dat ook niet zijn, maar de onvrede met Perry en Romney (want daar komt het op neer) is zo groot dat de speculaties blijven doorgaan. Christie ziet toe, bouwt zijn nationale profiel op maar doet niet mee. Tenzij, tenzij … de conventie vastloopt. Maar zoals het er nu uitziet, denk ik niet dat dat zal gebeuren. Ik had een drie weg strijd verwacht tussen Perry, Romney en misschien Palin of Bachmann. Nu het Perry tegen Romney lijkt te worden, is de uitslag veel duidelijker en zal er op de conventie geen animo zijn om een buitenstaander binnen te halen om van Obama te verliezen. En Christie zou wel gek zijn om dat te doen. Hij is klaar voor 2016.

PvdA opstandje

De PvdA jongeren in de grote steden worden onrustig. Ze vinden de koers van de partij slap. Een linkse koers willen ze. Ik begrijp hun ongemak maar het onderstreept nog maar eens dat Cohen en de zijnen zo snel mogelijk met een serieus programma moeten komen. Mooi dat er van onderuit actie gevoerd wordt, maar laat de Wiardi Beckman Stichting of de fractie maar een voorzet geven. Dat gaat sneller en levert meer op. Haast is geboden.

27 september 2011

Klein vuil

De regeringskrant van Paradijs verliest lezers. Niet verwonderlijk. Als je een journalisitiek product wil en geen politieke actiekrant of al helemaal geen fabeltjeskrant, dan lees je wat anders. Of zoals helaas veel mensen, dan lees je niets. Het is goed te zien dat de actiejournalistiek van de Telegraaf niet loont.

Mevrouw Albayrak van het COA is teruggetreden. Ik heb er verder geen mening over maar laten we wel even vaststellen dat de mevrouw van de VVD is.

Meindert Feddema mag graag stoken. Had Wilders toch niet gelijk, probeert hij vanochtend. Had Wilders geen punt dat PvdA en GL Rutte/Wilders gedogen en er niets voor terug krijgen? Flauw. Dat was helemaal niet het punt dat Wilders maakte. Hij schopte Rutte tegen de schenen en die deed net of het geen pijn deed. Komt Wilders weg met zijn Griekenland onzin? Ja, zo lang Rutte hem niet laat voorrekenen wat het kost om het anders te doen dan hij het doet, wel. Wilders doet net of het niets kost en daar komt hij mee weg. Nee, Feddema, Wilders had niet gelijk maar hij kwam weg met zijn onverantwoordelijk gedrag. Als kiezers inderdaad meer naar de inhoud dan naar de vorm kijken, zoals Feddema denkt, dan zullen Henkie en Ingrid hem daar ooit voor afstraffen. Rutte zal het niet doen, dat is waar.

Ook in de Volkskrant de klacht dat allochtone kamerleden te weinig doen voor allochtone kiezers. Lijkt me onzin. Er zijn juist allochtone kamerleden die niet vastgepind willen worden op die beleidshoek, zoals Fatma Koser Kaya. Ze hebben gelijk. We moeten af van allochtonenbeleid en dat betekent natuurlijk ook dat we beleid maken voor alle Nederlanders, niet voor doelgroepen. Vreselijk ouderwets. Dat Tofik Dibi verkeerd zat met zijn geneuzel over een fatwa, doet daar niets aan af.

De hopeloze poltiemissie in Afghanistan, 500 militairen en 50 trainers (die Hillen toch, zomaar de waarheid spreken, wat een boef!) is nu in gekort tot acht uur verdeeld over zes maanden. Of zoiets, ik weet het niet precies, kan het niet volgen. Voor de kansen op succes, lees het onthullende verhaal over de roversbende die Afghanistan in de grip heeft in de NYT. En meteen ook maar de verhalen over de echte vijand in die regio, Pakistan. Vorige week bliezen ze de onderhandelaar met de Taliban op. Enfin, good luck daar in Afghanistan, GL en D66.

Obama legde een link tussen de bosbranden in Texas en klimaatopwarming. Beetje vergezocht maar niet helemaal off the charts. Amerikanen bouwen hun vinex wijken op plekken waar de natuur regelmatig wraak neemt. Van sommige mensen mag je niet zeggen dat branden die huizen verwoesten dan eigen schuld, dikke bult zijn. Maar het is natuurlijk wel zo. Gelukkig hebben we nu de Republikeinen die noodhulp tegenhouden tenzij er weer iemand wat opduikelt om te bezuinigen.

De aap die Wilders heet zat toch fout

Ik gaf eerder deze week Wilders gelijk met zijn verhaal over de beeldspraak van de aap uit de mouw. Nadat ik gisteren de column van Ewout Sanders in de NRC had gelezen, met de hele quote, ben ik van mening veranderd. Wilders' onderknuppel zat wel degelijk fout, nog afgezien van de inhoudelijke aspecten. Bij extensie gold dat dus ook voor Wilders in zijn onbeschofte uitwisseling met een corpsbal premier.

De vrienden van Christie

Volgens de New York Times is er een committee van rijke Republikeinen die proberen Chris Christie, de gouverneur van New Jersey, kandidaat te maken voor de Republikeinen. Redelijk bekende namen maar de naam waar Christie voorzichtig mee moet zijn is die van David Koch. Koch is de kwade genius achter veel anti-overheids activisme, achter de Tea Party en steun en toeverlaat voor anti-anti-anti politici. Zijn agenda is eenvoudig: hinder me niet bij het ondernemen, vervuilen, uitbuiten of wat dan ook. De Koch broertjes (want het zijn er twee) zijn verdacht. Zonder in samenzweringsdenken te vervallen, is de afgelopen jaren wel duidelijk geworden dat zij kwade krachten zijn in de Amerikaanse samenleving. Christie moet zich daar niet mee inlaten.

Ik denk ook niet dat Christie kandidaat zal zijn, in elk geval niet in dit stadium. Maar mijn oorspronkelijke stelling dat alleen een zittende gouverneur van een grote staat de Republikeinen kan redden blijft overeind staan. Christie is zo iemand, maar ik denk vooral aan Mitch Daniels van Indiana. Rick Perry, ook gouverneur van een grote staat, zult u vragen? Ja, maar die grote staat is Texas en Perry is niet serieus genoeg als kandidaat om het Obama lastig te maken.

Als Obama verliest dan is het van Christie of Daniels, of mogelijk van Romney, als hij door blijft haspelen. Niet van Perry.

26 september 2011

Perry en de hoge verwachtingen

Het kan verkeren in de politiek. Vorige week was Perry nog de te kloppen man, die niets verkeerd deed en in geen tijd Mitt Romney naar de tweede plek van de Republikeinen had verdreven, deze week is het Perry de krabbelaar die door de mand is gevallen. Helaas zegt deze zigzag ook iets over de journalistiek. Perry werd gelanceerd door de media die graag kijkcijfers hebben voor hun debatten, die graag een 'horse race' zien, die roering willen.

Hij maakte inderdaad een vliegende start, zo leek het althans. Maar het mooie van Amerikaanse campagnes is dat ze genadeloos de zwaktes blootleggen van kandidaten. Zo gemakkelijk kom je er niet. Opportunisten als indertijd Giuliani en Fred Thompson (ooit gezien als verlosser van de Republikeinen) zakten op cruciale momenten door het ijs, simpele zielen zoals Donald Trump of andere mediablaatapen krijgen vijf minuten aandacht en verdwijnen dan weer. Ik vermoed dat Perry meer te bieden heeft maar hij zal zijn zaakjes wel op orde moeten krijgen.

Alleen maar godsvruchtig babbelen en conservatieve thema's aankaarten is niet voldoende. Leuk overigens dat hij donderdag onderuit ging op een thema dat niet conservatief was, namelijk of je kinderen van illegale immigranten helpt studeren. In Texas doen ze dat, een van de weinige dingen waarin deze staat qua beschaving voorop loopt, en Perry kreeg ervan langs van de andere kandidaten. So far, so fair. Maar zijn reactie, dat de andere harteloze lui waren, was tegelijkertijd terecht en onbehouwen. Perry had er niet over nagedacht wat compassionate conservatism betekent.

Op het gebied van defensie en buitenlandse politiek heeft Perry geen verhaal, simpelweg omdat hij de kennis niet heeft. Indertijd schaafde Condoleezza Rice maanden aan kleine Bush en dat leverde weinig op. Perry moet nog beginnen met studeren. Zijn straw poll verliezen in Florida en Michigan stellen niets voor, behalve als je er serieus campagne voor voert, zoals Perry deed in Florida. Dan is een verlies aan non-entity Herman Cain beschamend.

Maar de campagne is nog lang en het mooie is juist dat je de kans krijgt op herstel. Perry's wittebroodsweken zijn voorbij, nu is het menens. Hij zal meer uit de kast moeten halen.

Het interessante is dat een eventueel struikelen van Perry (en laten we niet meteen te hard de andere kant oplopen) een opening biedt voor Sarah Palin. Ik vind het nog steeds moeilijk voor te stellen dat ze het echt doet, maar als ze nog wat wil, dan is dat de opening. De Republikeinen roepen ondertussen om de volgende gouverneur, vooral om Chris Christie van New Jersey. Maar hij wil niet en zou wel gek zijn om dit jaar tegen Obama aan te treden. Nee, de echte dark horse in de coulissen is nog steeds Mitch Daniels. Een verdeelde Republikeinse conventie kan een beroep op hem doen. It ain't over yet. Het is nog niet eens begonnen.

Wat Cohen kan doen om de haatzaaiers te slim af te zijn

De haat tegen Job Cohen vind ik moeilijk te begrijpen. Een integer man, goed burgemeester van Amsterdam, misschien wat veel bestuurder en wat weinig politicus, maar vanwaar die blijkbaar diepe afkeer en zelfs haat tegen de man? De Grote Leider ging woensdag weer eerloos tekeer. Maar ook opportunistische pygmeespelers zoals HP/De Tijd doen mee met een inhoudsloze coverstory die Cohen verweet alle jonge talent in de PvdA een kopje kleiner gemaakt te hebben.

Waarom Cohen? Wilders heeft er iets mee te maken. Maar de vraag blijft dan of diens onderbuik hem weer perfect bediende om van een mogelijke schietschijf gebruik te maken of dat er werkelijk iets mis is met Cohen.

Om met Wilders te beginnen, zijn obsessie met Cohen is een geval voor de psychiater, met die kanttekening dat Wilders altijd weet wanneer hij zijn obsessies kan uitbuiten. Van islamisering horen we niet zoveel meer, die obsessie heeft zijn functie vervuld, nu kan hij vrij tekeer gaan tegen de Grieken. Maar als het om Cohen gaat staat bij de Grote Leider het schuim op de lippen, hij lijkt oprecht nachtmerries te hebben of minder oprecht een integere persoon als schietschijf te gebruiken. Waarom?

Het is de theedrink flauwekul die Wilders in het politieke debat geïntroduceerd heeft als effectieve one liner tegen een slap beleid tegen Marokkaanse rotjong, of moslims in het algemeen, of ja, of wat precies? Niet Feijenoord supporters. Na 9/11 en na de moord op Fortuyn leidde Cohen Amsterdam met vaardige hand. De boel bij elkaar houden was een integere en belangrijke doelstelling en, inderdaad, dat is precies het omgekeerde van wat een opportunist als Wilders doet, namelijk de samenleving uit elkaar spelen, haat zaaien. Cohen zocht contact met vertegenwoordigers van mogelijk problematische groepen. Ik was daar niet erg voor want daardoor krijgen, zoals in ons verzuild systeem gebruikelijk, de vertegenwoordigers een institutionele macht. Maar het werkte wel. Cohen hield de boel bij elkaar.

Helaas is dat resultaat door het gewetenloze geschreeuw van Wilders uit het zicht verdwenen. Diens zielloze maar helaas effectieve obstructie van Cohens recht op een rede voor het parlement, afgelopen woensdag, was enkel de laatste variant van het onfrisse opereren van Wilders.

Maar er is meer aan de hand, of in elk geval zijn de gevolgen ernstiger. Hij heeft iets op gang gebracht. Ik hoor veel mensen te keer gaan tegen Cohen, verstandige mensen, meestal. Als je vraagt waarom ze zo'n hekel hebben aan de man, dan weten ze het eigenlijk niet. Althans, ze hebben geen antwoord. Wilders heeft een draadje opgepikt en dat zoals zijn stijl is, sluw uitvergroot en tot one liner verheven en op de een of andere manier is dat een eigen leven gaan leiden. Cohen, of liever gezegd, dat PvdA heeft daar ook aan bijgedragen door hem te lanceren als een soort 'verlosser'. Door zijn onervarenheid in landelijk campagnevoeren kwam hem dat meteen duur te staan. Tegenvallende verlossers lijden kostbare schade.

Maar vanwaar die haat? Omdat Cohen joods is? Daar geloof ik niets van, althans er is niets aantoonbaars van die aard. Vanwege zijn inclusieve stijl van burgemeester zijn? De rest van Nederland weet daar weinig van. Vanwege zijn pappen en nathouden beleid in de ambtelijke strooppot van Amsterdam? Mogelijk, maar ook daar hebben alleen insiders zicht op gehad. Omdat de Telegraaf campagne voerde en voert tegen Cohen? Dat zou kunnen, het is een politiek instrument en geen journalistiek integere operatie, maar dat werkt ook alleen maar op die basis als die haat er al was, zo opportunistisch zijn ze ook wel weer aan de Basisweg. Wilders is wat dat betreft effectiever dan de actiekrant.

Zou Cohen het establishment vertegenwoordigen, een boksbal voor Wilders? Vast maar dat blijft curieus. Wilders zelf zit al langer in Den Haag dan wie dan ook - dat is ongetwijfeld een bron van zijn frustraties. Maxime Verhagen is aan de stoel vastgegroeid en Hillen, Leers, Kamp enfin, establishment te over. Enkel omdat Cohen symbool staat voor 'links'? Misschien, en inderdaad zijn Henk en Ingrid gemakkelijk te misleiden maar is dat anti-links gereutel van Wilders nou werkelijk zou breed aanwezig?

Ik heb er geen goede verklaring voor. Maar is er een oplossing? Cohen wil de PvdA ook bij de de volgende verkiezingen leiden. Dat kan en dat mag maar ik zou hem twee dingen aanraden. Het eerste is om een serieuze en goed doortimmerde boodschap neer te zetten. Moreel leiderschap, waarover hij woensdag wilde spreken voordat Wilders een molotov cocktail gooide, is niet voldoende. Dat is te zeer tegen Rutte en zijn pluchezitters club gericht. Laat de SP maar aantonen dat Wilders de kiezers belazert. De PvdA moet met meer komen, met een boodschap.

Cohen moet een positief eigen verhaal ontwikkelen, over de verzorgingsstaat, over Nederland als inclusieve samenleving, over het succes van de integratie (door onze pseudo intellectueel Bolkenstein zeven jaar te laat omarmd maar daardoor in de verrassend plooibare gevestigde kringen zoals Pauw en Witteman nu ook erkend), over de plezierige samenleving die we ooit hadden en wat voor rol de sociaal democratie daarbij speelde. Als hij slim is, geeft hij ook de christen democraten krediet want die verdienen het en hij heeft ze nodig. Ten tweede moet hij een reeks van toespraken houden, goed doordacht, goed geschreven en gepland (liefst niet door BKB of Monash) waarmee hij zichzelf en de PvdA neerzet als de partij van de toekomst. Hij heeft minstens een jaar want Rutte heeft het lef niet om te breken met Wilders. Maar een jaar is kort in de politiek.

Als Cohen om ommekeer weet te bereiken dan heeft hij een ijzersterke positie. Niemand is sterker dan een politicus die heeft laten zien dat hij het tegendeel is van de clichés die zijn gewetenloze tegenstander over hem rondstrooit. De PvdA heeft een enorme kans om goed te scoren bij de volgende verkiezingen (het midden is dun bevolkt, de D66 kiezers zijn niet trouw en over te halen) en omdat een verschuiving naar 'links' - ik noem het dan liever de inclusieve samenleving - er aan zit te komen. Maar dan moet de partij wel wat te bieden hebben.

De vergroving van het politieke handwerk

Het is opmerkelijk hoe zowel in de VS als in Nederland de vergroving van het politieke handwerk is toegenomen. Republikeinen storten nog liever het land in de afgrond dan ook maar iets te doen dat Obama ten goede zou komen. Het respect voor het ambt van president, tot nu toe groot onder Amerikanen, is verdwenen. De sfeer is grimmig en ostentatief. Bij recente debatten van Republikeinen werd geapplaudiseerd voor de 243 executies die gouverneur Perry had ondertekend en voor het laten doodgaan van onverzekerde jongeren, een libertijnse gewetensdaad van Ron Paul.

In Nederland zet een psychiatrisch patiënt met zijn in ganzenpas lopende maten de premier keer op keer in zijn hemd. Gelaten moet Mark Rutte zich laten beledigen door het spook dat hij het liefst zou opbergen in de achterkamer van het torentje. Rutte verdient die vernedering ten volle. Uiteindelijk is hij het die ten bate van de macht het spook toestaat zijn gang te gaan. Rutte dankt zijn positie aan het spook, zijn kabinet aan zijn bereidheid om een Faustiaanse deal te maken en zijn beleid aan de oppositie die een ouderwets besef heeft van algemeen belang. Dat laatste, daar ontbreekt het Rutte aan. Anders zou hij zich niet de speelbal maken van deze kwade krachten.

Het resultaat in de VS is vergelijkbaar met dat in Nederland. Respect voor de manier waarop we met elkaar beslissen, debatteren en van mening verschillen om ten slotte tot een door de meerderheid gedragen versie van het algemeen belang te komen, wordt stelselmatig ondermijnd. Rutte is daar mede schuldig aan omdat hij zich laat steunen door een ongeleid kanon waar hij zogenaamd afstand van neemt maar dat hem gewoon in de houdgreep heeft.

Hoe had Rutte moeten reageren? Gewoon, 'Mevrouw de voorzitter, ik geloof dat de heer Wilders verdwaald is. Hij denkt dat hij in de buurtkroeg zit of op een fractievergadering. Ik ga zitten omdat ik niet op deze manier wens te converseren in dit huis. Als de heer Wilders is uitgeraasd en weer op een beschaafde toon kan praten, kunnen we verder gaan.' Verbeet had dat ook zelf kunnen doen. Ik weet zeker dat Weisglass het had gedaan. Wat moet je met zo'n voorzitter? Wat moet je met zo'n premier?

23 september 2011

De premier moet niet zeuren

Rutte's klacht dat hij over serieuze problemen wil praten maar de kamer zich door Wilders capriolen laat afleiden is op zijn best onheus. Als hij echt problemen wil aanpakken moet hij een kabinet maken met een bredere basis en het spook uit de achterkamer buiten zijn Torentje houden. Je kunt niet hebben en tegoed houden, zelfs niet als je bereid als minister president je te laten piepelen door degene die je in het pluche houdt.

Niet zeuren, Rutte. Kom op, man. Als je werkelijk staat voor iets anders dan macht met 52 zetels, moet je Wilders dumpen. Zou hij dan nog lastiger zijn? So be it. Laat Wilders maar Wilders zijn, hij vernietigt zichzelf wel.

Ook de commentaren van de diverse media op het niveau van: ze trappen er weer in, slaan de plank mis. Een debat over serieus beleid is niet mogelijk als er in de kamer niet een minimum niveau van beschaving bestaat. Je kunt niet net doen of het spook niet bestaat en tegelijkertijd vaststellen dat het CDA en de VVD het plezierig vinden om er zaken mee te doen.

Overigens had Wilders gelijk met zijn opmerking dat 'aap uit de mouw' een normale uitdrukking is en dat zijn onderknuppeltje van de Israël lobby Erdogan niet een islamitische aap had genoemd. Het was dom en onheus van Pechtold en Sap (als ik het goed heb waren het die twee) om daarop in te springen en onverstandig van Rutte om daarop in te gaan.

22 september 2011

Zwijgen

Treurigheid troef vandaag. Obama die zich in alle bochten wringt om Israël onder de kin te kietelen. Is het nou echt te veel gevraagd om eens hard te zijn?

Rutte die geen afstand kan nemen van de onbeschofte gast in zijn achterkamer. De oppositie die meer aandacht geeft aan die onbeschofte gast dan aan eigen plannen. Vooruit, dien die motie van afkeuring over Rutte's Eurobeleid maar in. Kijken of Wilders voor stemt.

Fuck you omroepje PowNed dat nog onbeschofter probeert te zijn. Leuk!

Vier zure Republikeinse mannen die willen dat de FED niets doet. Die überhaupt niets willen doen. Stakende Grieken plus het bericht dat sinds begin 2010 20.000 nieuwe mensen zijn aangenomen door de Griekse overheid.

Laat ik maar het zwijgen toe doen.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors