20 mei 2011 - 1 juni 2011
Like ons op Facebook

20 mei 2011 - 1 juni 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

1 juni 2011

Laat Wilders Wilders zijn

Wilders blijft spreken. Mooi zo. Stort je hart uit, zeg het, recht voor zijn raap. Laat je ware aard zien. Dit hele proces was natuurlijk niet nodig. Daar moet het openbaar ministerie niet op aangekeken worden maar de klagers. Mohammed Rabbae bijvoorbeeld, is zo van het ouderwetse soort 'kijk mij eens beledigd' wezen dat het pijnlijk is. Natuurlijk mogen we in Nederland katholieken, gereformeerden, moslims en psychiatrische patiënten belachelijk maken.

Nee, Wilders mag beledigen wat hij wil. Hij mag groepen in Nederland tegen elkaar opzetten. Hij mag schelden, hij mag burgers beledigen en schofferen. Hij mag revolutie uitroepen en ondertussen in achterkamertjes uitverkoop houden bij de gevestigde orde. Hij mag de rechtsstaat voor corrupt uitmaken, rechters voor D66'ers - hoe beledigend kun je zijn? Hij mag de VVD voor machtsbeluste, onverantwoorde belangenbehartigers uitmaken. Hij mag zelfs af en toe een waarheid als een koe debiteren, zoals dit laatste punt.

Wilders mag zijn obsessies, zijn ziekte, dagelijks botvieren. Hij mag Turken en Grieken beledigen en Israël in een permanente omarming houden. Hij mag samen werken met de ergste vormen van intolerantie in evangelisch Amerika. Hij mag, kortom, zeggen wat hij wil, doen wat hij wil.

Hij mag in alle vrijheid aan de educatie van de kiezer werken. Laat Wilders Wilders wezen. Het is de enige manier om kiezers te laten beseffen waar ze voor kiezen. Als ze bij volle bewustzijn Rutte/Wilders willen omzetten in Wilders/Rutte: het land krijgt de regering die het verdient. En iedereen de vrijheid om alles over Wilders te zeggen.

Lood om oud ijzer

Niet dat het erg belangrijk is want je kunt gewoon op België naar Sporza kijken en alle geneuzel rondom de Tour de France overslaan. Maar de Nederlandse televisiekijker krijgt nu elke avond twee nabeschouwingen. Tel uit je winst: de onuitstaanbare zelfingenomen Mart Smeets of de ergerlijke patjepee Johan Derksen. We krijgen ook de televisie die we verdienen.

31 mei 2011

Mladic verveelt

Ik moet bekennen dat ik al het gedoe rondom Mladic tamelijk vervelend vindt. Letterlijk, ik verveel me. Mooi dat hij gepakt is. Als er duidelijkheid komt over hulp die hij heeft gekregen, ook goed. Maar dat is alles wat er aan nieuws is. Twaalf bladzijden NRC? Uitzending na uitzending? Herhalen van oud nieuws, alles nog eens op een rijtje zetten, een herhalingsoefening met de pretentie dat het actueel is. Vanavond komt hij aan in Nederland. Stand by, die camera's. Analyse, verslag. Maar waarvan precies? En moet daarvoor zoveel tijd vrijgemaakt worden?

Geen misverstand, van mij mogen ze. Slappe nieuwsdagen, alleen komkommers vechten met Mladic om de hoofdrol. Maar het is saai. Het voegt niets toe. Het verveelt. Komt het door ons Sebrenica trauma? Misschien. Maar ook dat verveelt.

29 mei 2011

Surrealistisch bezoek van Obama

De Barack Obama Europe 2011 Tour is een surrealistische affaire. De Ameikaanse president moest toch in Deauville zijn om de in toenemende mate irrelevante G8 ontmoeting bij te wonen. Alleen maar opduiken was voldoende om president Sarkozy blij te maken. En allez, toch op weg naar Europa was het handig om er wat bezoekjes aan vast te plakken.

Het meest bizar was de trip naar Ierland om Obama's voorouders te eren. Elke Amerikaanse familie die meer dan twee generaties in de VS woont, kan een veelheid aan etnische wortels opdissen. Een jongen uit Chicago die hier vorig jaar was, kwam met een 1/16 indiaan, nog afgezien van Poolse, Ierse, Duitse, Schotse en Italiaanse achtergronden. Meestal zie je Obama's kleur niet maar het was enigszins bizar om tussen al die Ierse bleekscheten te zien, een glass Guiness heffend. Wel een leuke ironische prik richting 'birthers', de idioten die volhouden dat Obama niet in Amerika geboren is - wat newspeak is voor die zwarte man die niets met ons gemeen heeft. Daar stond hij Iers te wezen, wat in Amerika altijd goed werkt.

De reis naar Engeland was leuk voor David Cameron en voor Queenie. Ja, verzekerde hij de bange Engelsen, we hebben nog steeds een 'special relationship'. Ik mag dan twee jaar lang geen aandacht voor Europa gehad hebben en liet een bijeenkomst in Madrid zelfs aan me voorbij gaan, maar maak je geen zorgen, ik weet nog dat jullie bestaan. Cameron stond er bij te glimmen. Queenie was ook gelukkig, naar het schijnt vooral omdat Obama niet een arm om haar heen sloeg, zoals de vorige keer. Dat was schrikken, Elizabeth de ijzige had al decennia geen armen meer om haar heen gevoeld. Obama gedroeg zich.

Op naar Polen. Om wat te doen? Niemand die het weet. Maar het was een vorm van beloning voor het Poolse stilzwijgen bij de ontmanteling van de Bush plannen om er allerlei Star War rommel in de tuin te zetten, voornamelijk bedoeld om als 'trip wire' te fungeren, zodat bij eventuele Russische agressie de Polen altijd op Amerika zouden kunnen rekenen. Het maakte Rusland pissig en Obama met zijn restart veranderde het plan. De Polen hoorde je niet. Dit was de beloning. Het is ook een erkenning dat Polen weer toegetreden is tot de beschaafde landen na de episode met de Kaczynski broertjes. Maar inhoud? Het was niet veel.

En nu dan Frankrijk. Obama kan niet wachten om terug te gaan naar de VS. Op naar Joplin, Missouri, om in dat platgewalste stadje de bewoners een hart onder riem te steken. Even was Obama bang dat hij op Bush zou lijken door ergens anders te zijn, maar adequaat reageren en de pols voelen in de regio, voorkwam een Katrina rampje.

Obama op reis in Europa. Eigenlijk bevestigde het vooral wat Obama vanaf het begin van zijn regering heeft uitgestraald. De nieuwe werkelijkheid is dat de Pacific de Amerikaanse focus is, daar liggen de Amerikaanse belangen. Dit bezoek verandert daar helemaal niets aan.

Lachen

De FIFA onderzoekt zichzelf voor corruptie. En Blatter wordt de nieuwe baas. Lachen toch?

Geen woorden maar daden

VVD Kamerlid Hennis vindt de manier waarop Wilders praat over medeburgers 'walgelijk'. Ze zou geloofwaardiger zijn als ze dat eens wat vaker in de kamer zei over haar regeringspartner, of als haar premier eens het initiatief nam. Laten ze de oren hangen naar de fundamentalisten van de SGP? Volgens Hennis zal het niet gebeuren. Haar gebrek aan daden tot nu toe doet vermoeden dat hier sprake is van wishful thinking. Wie met pek omgaait raakt met pek besmet. Hennis en Wilders zijn twee handen op één buik.

De schaamte voorbij

Het optreden van Nethanyahu in het Amerikaanse congres was beschamend. Niet omdat de Israëlische premier zijn gebruikelijke dwarsheid liet zien en duidelijk maakte dat van Israël niets verwacht mag worden in het afwenden van zijn eigen noodlot. Nee, de manier waarop de Amerikaanse politici massaal op de rug gingen liggen met pootjes omhoog, zich laten masserend door Nethanyahu was beschamend. Wat kun je van die club verwachten? Niets. En nu ik erover nadenk. Dat is ook precies het probleem. Op elk terrein.

26 mei 2011

Doet ze het of doet ze het niet: gokken op Palin

Volgens een artikel in de New York Times wijzen allerlei signalen erop dat Sarah Palin toch mee zou doen aan de strijd om de Republikeinse nominatie voor 2012. Het is wat je noemt een 'slag om de arm' artikel. Zo heeft Palin een huis gekocht in Arizona. Dat is verstandig als je genoeg hebt van de kou in Alaska en nu veel geld te verteren hebt (het huis kostte 1,7 miljoen, een bedrag waarover Palin vier jaar geleden niet eens zou durven denken). Maar het is ook een betere uitvalsbasis voor een landelijke campagne, zegt de krant, dan Alaska. Dat is ontegenzeggelijk waar maar dat zou opgaan voor elke plek in de VS, met uitzondering van Hawaii. Ook de vaststelling dat haar dochter een huis in Arizona heeft gekocht kan de reden zijn dat mama bear in de buurt wil wonen. Niets zeggend dus.

Er zou ook een film in de maak zijn, liefst twee uur aan documentaire, over de heldin. Die zou in juni verschijnen en zou proberen het probleem van het weglopen van haar gouverneurswerk in 2009 te verdedigen. Lastig. Verder heeft ze een paar mensen aangenomen die ze eerder ontslagen had (?!) en die haar agenda runden. De rest is speculatie - als dit al niet voldoende speculatie is.

Ik ben niet overtuigd. De nadelen voor Palin om mee te doen zijn immens. Ze heeft nu een basis van trouwe aanhangers die haar boeken kopen, naar haar lezingen komen en haar analyses, of wat daarvoor doorgaat, op Fox News willen horen. Er zit een kant aan van onvervulde belofte die maar al te vervuld zou raken als Palin in een campagne onderuit zou gaan. Zou ze onderuit gaan? Ik kan me moeilijk voorstellen dat Palin met haar eigenschappen en kwaliteiten overeind kan blijven, zelfs in de Republikeinse voorverkiezingen. Wat ze heeft te bieden is een 'ze is iemand net als ons' kwaliteit die sommige theedrinkers aanspreekt. De vraag blijft of mensen uiteindelijk presidenten of kandidaten willen die net zo zijn als zij, net zo onthand, net zo onbegrijpend en net zo boos op het establishment (wat dat ook moge zijn).

Aan de andere kant, Palin heeft een appeltje te schillen. Voor zover we haar kennen, lijkt ze een persoon die graag zou bewijzen dat wij, de elitaire, zichzelf als weldenkende burgers beschouwende critici het mis hebben. Ze heeft altijd een ondertoon gehad: ik zal ze eens wat laten zien. Die factor onderschat ik niet. Maar als ze zo verstandig is als ik denk dat ze is (want ze is niet dom) dan laat ze zich niet door dat soort primaire emoties leiden.

Wat zijn haar kansen? In Iowa zou ze, althans dat is het oordeel van de pundits, goed kunnen presteren. Evangelisch, vrouw, theefiguur. Past allemaal bij de Iowa conservatieve achterban. Maar in Iowa willen de kiezers ook serieus genomen worden en vinden zichzelf ook serieus. Als Palin niet naar behoren presteert in debatten en toespraken, of het handen schudden in elke county, dan zullen ze wraak nemen. Het is niet vanzelfsprekend dat ze wint in Iowa, maar ik moet toegeven dat de concurrentie zonder Huckabee minder bedreigend overkomt. Pawlenty is al jaren aan het ploeteren in de sneeuw van Iowa maar hij zal het afleggen tegen Palins enthousiasme. Met Newt en Mitt hebben ze weinig in Iowa - beide zullen Iowa liever overslaan. Maar Michele Bachman daarentegen, zou een probleem kunnen zijn - maar die doet natuurlijk niet mee als Palin erin stapt. Hoewel? Een cat fight tussen twee theedames? Leuk.

In New Hampshire en South Carolina, de volgende staten op het Republikeinse pad, ligt Palin minder goed in de markt, denk ik. Ze is ook laat en, typerend, te ongeorganiseerd in het opzetten van de structuur om goed te presteren. Als Palin ervoor gaat dan is het met een 'seat of your pants' attitude: we lossen problemen wel op als we ze tegenkomen. Misschien dat zij dat kan, maar laten we zeggen dat de geschiedenis weinig kandidaten heeft laten zien die zo de eindstreep haalden.

Tenslotte de partij. Het is veilig aan te nemen dat het establishment, de gevestigde orde in Washington, de Republikeinse senatoren en afgevaardigden, weinig van haar moeten hebben. Ze zien Palin niet als een potentiële winnaar en, belangrijker nog, ze denken dat ze niet naar hen zal luisteren. Ze zullen haar niet kunnen controleren. Dat is een serieus probleem want zou Palin winnen dan zou ze dat zonder steun van de gevestigde Republikeinse orde hebben gedaan en dus ook zonder IOU's, zonder verplichtingen. Het idee van een zwakke president die de gevangene is van de congresleden is voor het laatst geprobeerd in de jaren twintig, onder Warren Harding. Het werkt niet meer. De Republikeinse bazen zullen keurige, waarderende geluiden maken maar niet toestaan dat Palin de partij als serieuze regeringspartij in het ongerede brengt. Het is waar dat de Republikeinse Partij op het niveau van de lokale kiezers naar rechts is afgedwaald en in de houdgreep zit van evangelische scherpslijpers. Maar deze verkiezingen zullen gaan over economie en financiële veiligheid, en als buitenlandse politiek een rol speelt, over koele competentie.

Als ik er op moest inzetten, zou ik nog steeds verwachten dat Palin het uiteindelijk niet doet. Ze is liever een kingmaker dan een falende koningin.

25 mei 2011

Laat Wilders Wilders zijn

Ik heb al eerder betoogd dat we Wilders vooral zichzelf moeten laten zijn. Laat hem maar praten, laat hem maar vuil spuiten, laat hem maar vrijen met zijn Amerikaanse en Israëlische extreme vrienden. De grofheid van zijn uitingen, de haatzucht in zijn kwalificaties, de ziekelijke kippendrift. Ze moeten zichtbaar blijven. Zo zal Wilders zichzelf buitenspel zetten.

Wilders kwaaie en dédainvolle opmerking over 'islamitisch stemvee' past in dat patroon. We zien hier een volksvertegenwoordiger die Nederlandse medeburgers minacht, hen het liefst hun politieke rechten zou ontzeggen en in elk geval verbaal incapabel acht om zelfstandig keuzes te maken. Het zou onthullend zijn als het al niet in zo'n bekend patroon paste. Het was zijn acoliet Fritsma die eerder meende dat Marokkaanse en Turkse medeburgers die hun zorgen uitspraken over het vervelende klimaat in Nederland en misschien wel eens erover dachten om te vertrekken (net als Pechtold zou doen als Wilders in de regering zou komen), het was Fritsma die in de Tweede Kamer nota bene zei dat ze maar moesten oprotten. Zeker, het is iets om je als Nederlander over te schamen, maar het is wel het Nederland anno 2011 waar we mee te maken hebben.

Het was goed dat Roehmer dit aan de kaak stelde. Of hij had moeten weglopen weet ik niet en is ook niet zo belangrijk. Het was ook verhelderend en enigszins ontluisterend om te zien dat de over het algemeen goed operende opportunist Rutte pas iets zei toen hij daartoe gedwongen werd. Het zou de premier van alle Nederlanders gesierd hebben als hij op eigen initiatief zijn tafelgenoot in het Torentje de mantel had uitgeveegd.

De opwinding over Verbeet en de vraag wie wat moet doen in de kamer is onterecht. Zoals het zich ontrolde is helemaal duidelijk wie welke manieren heeft. En ooit zal dat Wilders de kop kosten. Geduld. En geef hem de vrijheid om dat moment zelf zo snel mogelijk op te zoeken.

Rudy Giuliani mogelijk kandidaat

Volgens de site Politico zou Rudy Giuliani, de ex-burgemeester van New York die op 9/11 het zo goed deed, serieus overwegen om in de Republikeinse race te stappen.

De zelfmoordmissie van de Republikeinen krijgt vorm

De Democraten wonnen gisteren een zetel in het huis van Afgevaardigden in één van de meest conservatieve districten van New York. Het onderwerp waarmee ze wonnen is veelzeggend: medicare. Deze ontwikkeling bevestigt wat de afgelopen weken al het geval leek, de Republikeinen hebben een fatale fout gemaakt door het plan van Paul Ryan te accepteren. Dat plan voorzag in vier biljard aan bezuinigingen, vooral via het privatiseren van Medicare en het laten ontsporen van Medicaid, zonder belastingen te verhogen. Het Huis van Afgevaardigen, althans de Republikeinse meerderheid daarvan, heeft zich achter dit plan geschaard.

Het zal een blunder blijken. Door hun basispositie zo ver van het midden vast te pinnen, hebben de Republikeinen aan Obama de kans gegeven om als gematigd en doordacht over te komen, in andere woorden, zijn natuurlijk zelf. Obama's antwoord op Ryan was ook vier biljard aan bezuinigen maar zonder de diepe ingrepen in Medicare, de ziektekostenverzekering voor bejaarden. Obama wilde wel de belastingen verhogen, vooralsnog alleen voor de rijken maar het was een inleiding op een belastinghervorming.

De Republikeinen en theedrinkers hebben zich door hun rigide anti-belastinghouding gecommitteerd aan een onpopulair en politiek suicidiaal plan. De presidentsverkiezingen waren al verloren maar deze overwinning van een Democrate in Huisverkiezingen moet hun ook doen vrezen dat ze in de campagne van 2012 zullen worden opgehangen aan Ryans plan.

24 mei 2011

Californische gevangenissen veroordeeld

Het Supreme Court heeft met 5 tegen 4 stemmen besloten dat het gevangenis systeem van Californië een schande is. Het is cruel and unusual punishment, in de termen van de grondwet om zoveel mensen in één ruimte onder dermate belabberde omstandigheden op te sluiten. Geen verrassing voor wie iets weet van het Californische systeem van privaat gerunde gevangenissen.

Maar de wortel van het probleem zit niet in het systeem an sich, hoewel dat ook problematisch is, maar in de grote hoeveelheden veroordeelden. Met steeds striktere regels, zoals three times and you're out en verplichte straffen op te leggen door rechters, kan het niet anders dan misgaan. Veel te veel mensen komen voor veel te kleine vergrijpen in de gevangenis terecht en kunnen daar alleen maar verpest worden voor de rest van hun leven.

Een mooie uitspraak maar de praktische gevolgen moeten nog blijken. De budgetcrisis van Californië zal de omstandigheden in de gevangenissen alleen nog maar slechter maken. Gevangenen vrijlaten lijkt politiek gezien een lastige optie, iets waarover de conservatieve rechter Scalia nu al monkelde. Maar een samenleving moet gedwongen worden om mensen die worden opgesloten goed te behandelen en moet daarvoor ook het geld op tafel leggen. Of misschien toch die straffen herzien?

De DSK verdediging wordt pijnlijk

Je ziet de DSK verdediging vorm krijgen. Ik weet natuurlijk niet wat die bronstige hengst heeft uitgevoerd, maar je kunt voorspellen dat het arme kamermeisje zal moeten bewijzen dat ze zich niet meegaand heeft opgesteld. Het wordt een onfrisse affaire, met spermavlekken en alles wat aan de Clinton zaak herinnert. Ook dat was een ongelijke verhouding, volgens feministen de basis voor sexual harassment (behalve toen het over Clinton ging want toen was het ineens niemands zaak) onder alle omstandigheden. Maar verder is Lewinsky hier niet relevant. Kijk voor vergelijkbare gevallen van machtswellust eerder naar Clintons come on bij Paula Jones, een ondergeschikte die hij nota bene naar zijn kamer liet komen om haar lastig te vallen.

De DSK zaak wordt een vervelende voorstelling, zoveel is zeker. Zeker omdat de aanklagers ook de eerdere gevallen van DSK en de bizarre verhoudingen bij het IMF in de strijd zullen gooien - vrouwen die onderling hebben afgesproken onder geen beding alleen met hem in een kamer aanwezig te zijn. Moet je je voorstellen. Overigens mooie foto in de NRC gisteren, van een maand geleden. DSK wijdbeens, alles op knappen, naast Lagarde en een andere financiële hotemetoot.

De integratie industrie, deel 2

De ophef over salaris, bonussen en declaraties van de directeur van Forum, Sadik Harchaoui, lijkt me terecht. Een handige netwerker noemt de Volkskrant hem en zo is het maar net. De argumenten die Pauline Meurs, Eerste Kamerlid, hoogleraar en WRR lid aanvoert voor dat salaris en die verhoging ervan, mogen ook ophef veroorzaken. Vooral omdat ze door een PvdA'er worden aangevoerd.

Ik heb niets tegen Forum op zich maar wel iets tegen de integratie industrie. Dat zijn de netwerkers en analisten die ons maar blijven vertellen dat er van alles mis is, dat er aan gewerkt moet worden en die bijeenkomsten organiseren waar de doelgroep niet komt en die toch een succes verklaard worden. De Turkse hulpgroepen die verkondigen dat Turkse jongeren hulp nodig hebben en zij subsidie.

Een serieus onderzoek lijkt me op zijn plaats. Ik gun Harchaoui het beste, maar met bijna twee ton voor een normale werkweek lijkt hij me wel erg ruim betaald. Vakantiedagen niet opnemen maar laten uitbetalen? Tjonge, dat is wel erg calculerend. Voor de goede zaak doe je dat toch gewoon. Al die organisaties er omheen? Inkopen van vrienden en bekenden? Het is een verhaal dat vervelend cliché matig klinkt. Laat maat zien wat er van waar is.

23 mei 2011

De liberale uitverkoop van de VVD, nieuwe ronde

Met steun van de SGP, de minst liberale partij van Nederland, kan Rutte/Wilders verder. Het is een blamage, niet alleen voor de zich liberalen noemende VVD'ers maar ook voor Wilders die zo'n hekel heeft aan fundamentalisten die homorechten, gelijkheid van man en vrouw en scheiding van kerk en staat niet accepteren. Op principes zijn de regeringspartijen niet te betrappen.

De klungels van D66, nieuwe ronde

Opnieuw zet D66 zichzelf te kijk als een amateuristische club. Een stem die niet juist is uitgebracht in Noord Holland kost de fractie in de Eerste Kamer één zetel. Fractie Amsterdam, fractie stadsdeelraad West en nu ook fractie Noord Holland: er is toch echt iets mis.

Saai in 2012? Of spektakel met Newt?

De Amerikaanse verkiezingsstrijd belooft redelijk voorspelbaar te worden: de zittende president verslaat een zwakke kandidaat van de oppositie. Een jaar met zittende presidenten leent zich er niet voor je nek uit te steken als je tot de andere partij behoort. De sterkste Republikeinse kandidaten zijn of niet beschikbaar of houden zich gedeist. Of misschien zijn er niet erg veel sterke Republikeinen. De partij is zo afgedwaald naar de theedrink sprookjes en in de greep van evangelische scherpslijpers, dat je er misschien weinig van moet verwachten.

Gisteren stapte gouverneur Mitch Daniels van Indiana uit een race waarin hij niet eens ingestapt was. En gelijk had hij. Zijn dubbele huwelijk met dezelfde echtgenote - die tussen 1993 en 1997 dacht in Californië een aantrekkelijk alternatief gevonden dacht te hebben - zou het gezinsleven onder een vergrootglas leggen. Cheri Daniels had er geen trek. Good for her. Daniels was zeker een serieuze kandidaat geweest maar in een incumbentjaar toch vermoedelijk kansloos.

Dat laat het veld ruim open voor de tweede garnituur Republikeinen. Serieuze kandidaten, zoals Tim Pawlenty die vandaag zijn kandidatuur officieel maakt maar die al twee jaar in Iowa ronddwaalt op zoek naar meer dan drie procent naamsbekendheid. Of Mitt Romney die zijn health care plan in Massachusetts met verve verdedigt maar daarmee zijn opportunistische kritiek op Obama's plan, dat er erg op lijkt, verzwakt. Sowieso vertrouwen de kiezers Mitt niet. Er zijn ook de niet zo serieuze kandidaten, zoals de zakenman Herman Cain. Goed voor de diversiteit, in vele opzichten, maar niet relevant. Er is Ron Paul, de libertarian. Hoewel op leeftijd, heeft hij een sterk ideologisch verhaal dat het lekker doet in collegetowns, waar libertarianism nu is wat marxisme in de jaren zeventig was.

En er is, ook niet zo serieus maar wel zwaargewichtig, Newt Gingrich. Als ex Speaker telt hij mee, maar het land moet redelijk desperaat zijn om hem te kiezen - de Republikeinse achterban om te beginnen. Misschien dat die achterban desperaat genoeg raakt als er niemand anders meer naar voren komt. Gingrich zou volgens de commentaren vorige week zijn kandidatuur beschadigt hebben door de Republikeinse bezuinigers te beschuldigen van 'right wing social engineering'. Hij had gelijk maar het werd hem door de goegemeente niet in dank afgenomen. Ik vermoed echter dat hij het bewust deed. Newt houdt van bommetjes gooien en koestert een reputatie van onafhankelijk en origineel denkend intellectueel. Dat hij dat vooral ziet als hij zelf in de spiegel kijkt, doet er niet veel toe. Hij wil de zaak opschudden en ik verdenk hem ervan dit opzettelijk zo ingestoken te hebben. Hij is nog niet afgeschreven.

Veel problematischer zijn Newts opmerkelijk uitspraken (laten we zijn liefdesleven maar even buiten beschouwing laten). Neem deze reeks van observaties door deze zelfverklaarde intellectueel. Hij beschuldigde de Democratische Partij ervan 'zicht te gedragen in de geest van Sovjet tirannie', van verantwoordelijkheid voor 'de grootste politieke corruptie ooit gezien in modern Amerika', en van het promoten van 'euthanasie'. Obama is volgens Newt de 'meest radicale president in de Amerikaane geschiedenis', zijn buitenlandse politiek is 'Keniaans, anti-koloniaal gedrag' (knipoog: waar is Obama geboren?). De regering is volgens Gingrich 'een net zo grote bedreiging voor Amerika als Nazi Duitsland of de Sovjet Unie ooit was'.
Enfin, u krijgt een idee. Newt is Gingrich met teveel viagra op. Maar hij is in elk geval origineel en heeft wat dat aangaat meer te bieden dan de rest van de groep. Een campagne van Gingrich tegen Obama zou mooi vuurwerk bieden. Maar ik reken er niet op. Het zal aan Pawlenty of aan Romney zijn om á la Walter Mondale kansloos ten onder te gaan.

Obama houdt het been stijf

Nethanyahu heeft blijkbaar donderochtend nog manhaftig geprobeerd om Obama te stoppen in het verklaren dat de grenzen van 1967 uitgangspunt voor gesprekken moeten zijn. Hillary was het slachtoffer aan de andere kant van de lijn. Het werkte niet. Noch Clinton noch Obama laten zich koeieneren door de Israëlische premier. Obama maakte zijn punt. Dat levert weinig op, maar elke andere koers levert nog minder op. Zo kansloos is enige vooruitgang in het Midden Oosten. Het is goed te zien dat een Amerikaanse president eens niet naar de Israëlische pijpen danst.

Dagkoersen

Volgens de sprookjespeilingen van de Hond zou de Grote Leider lekker gescoord hebben met zijn anti-Griekse praatjes, vorige week. Onzin. Dagkoersen van de slechtste soort. Hopelijk laat niemand behalve Wilders (en de Hond) zich door die onzin van de wijs brengen.

21 mei 2011

Ere wie ere toekomt

Ik was het weer bijna vergeten, maar Ton Elias schreef in de NRC woensdag eindelijk een column die meer was dan zelfkieteling. Nou ja, wel een beetje. Hij is een held, die Elias. Wil zelfs dingen die zijn eigen fractie afwijst. Maar in elk geval was het een relevant onderwerp. Gelukkig is het bijna voorbij, die wisselcolumn.

20 mei 2011

Dolende Wilders

Het was een genoegen om Rutte en Wilders, u weet wel, van de onzalige zogenaamd liberale kongsie Rutte/Wilders, elkaar voor onverantwoordelijk te horen uitmaken. Niet dat het iets betekent. Zoals Pechtold in een dit keer wel puntige interventie opmerkte: de Grote Leider, de man die Den Haag zou veranderen, zit maandag weer gewoon in het torentje zoete broodjes te bakken. En Rutte weet dat de onverantwoordelijkheid van Wilders wordt gedekt door de oppositie die niet veel anders kan dan dat gat in Ruttes winkel repareren. Maar er brak iets door van de afkeer die de intelligente Rutte heeft van de schreeuwlelijk aan de interruptiemicrofoon. De premier zal dat keurig in toom houden. Ex-liberaal Blok mag het vuile werk doen. Ruttes belang is de macht houden.

Waarom maakt Wilders zo'n nummertje van Griekenland? Zijn hoge toon is bekend, inmiddels, maar blijft schuren. Ik denk dat het een toon is waar hij nog spijt van gaat krijgen, maar dat terzijde. Is het dat de meeste Nederlanders ook geen cent naar Griekenland willen laten gaan? Is het gemakzucht om een simpel onderwerp aan te grijpen nu zijn stichting op alle andere terreinen weinig tractie vindt? Het gaat te goed met integratie. Immigratie is een onderwerp waar niemand wat om geeft. AOW heeft hij al ingeleverd. Bovenmeester Opstelten doet de misdaad met dagelijkse bon mots. Wat nu?

Het is, denk ik, ook een teken van de aanstaande déconfiture van Wilders. De mafkees die voor wereldvreemde evangelische christenen in Tennessee stond te ratelen, die in Canada zijn achterban opzoekt van uiterst conservatieve, onliberale islamhaters, die de pers monddood probeert te maken, die man verkeert in een luchtledig. Hij is losgezongen van de werkelijkheid. Hij moet zich omringen met lui waarvan hij weet dat ze wel zijn islamfobie delen maar niet zijn verlicht liberale kijk op de wereld. In Tennessee en Canada moet hij homo haters, anti-abortus lui, anti-Darwinisten, kortom, kleine luyden van de meest kleingeestige soort voor zijn kar spannen. In Den Haag zit hij in een fractie met een aantal lui waarvoor hij diep in zijn hart dédain heeft. In de regering zit hij in de bijwagen. Klauwend probeert hij het volgende vermeende populaire onderwerp te annexeren. Zweven in dat luchtledige kan niet lang duren.

Veel woorden, weinig actie

Twee mooie toespraken van Obama over het Midden Oosten. De eerste in Cairo zette de toon maar bleef akelig in de lucht hangen toen het op daden aankwam. Net als Europa was Amerika traag in het onderkennen van de Arabische lente. De toespraak van gisteren beloofde concrete dingen, zij het niet veel. Dit is geen tijd van Marshall plannen met al die kleingeestige en kleinhartige bezuinigers.
Wat moet je er verder van zeggen? Niet al te veel, vrees ik. Obama probeert op de juiste golflengte te komen met de Arabische wereld. Het was plezierig dat hij niet alleen Assad de mantel uitveegde maar ook de Amerikaanse vriend in Bahrein. Inderdaad, het is lastig compromissen maken als je tegenstanders in de gevangenis zitten.

Over het Palestijns Israelische conflict had Obama eigenlijk weinig te zeggen. Ja, de grenzen van 1967. Er waren mensen die meer van hem hadden verwacht. Maar Obama is een lange termijn politicus. Het had geen zin om aan de boom te schudden op een moment dat Nethanyahu zich laat bewieroken door de lobby en het congres (alweer een sessie met beide kamers? Waar is dat goed voor?). Ik denk niet dat Obama vooruitgang verwacht en het is inderdaad verstandig om naar de rest van de regio te kijken.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors