20 december 2010 - 31 december 2010
Like ons op Facebook

20 december 2010 - 31 december 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

31 december 2010

Peuleschil, 200.000 euro

Eberhard van der Laan is zo verstandig geweest om de nieuwsjaarreceptie van de gemeente Amsterdam af te schaffen, of in elk geval dit jaar niet te houden. Besparing: 200.000 Euro. En wie klaagt daarover? Natuurlijk de society blazers van de Telegraaf. Peuleschil, die 200.000 op een begroting van een paar miljard. Dit is hetzelfde volksdagblad dat geweldige stampij zou maken als burgemeester Cohen bijvoorbeeld wél een nieuwsjaarsreceptie had gehouden. Of die 500 miljoen voor meer asfalt een schijntje vindt. Verstandig, die Van der Laan.
De lobbyziekte

Larry Davis is een man die zijn ziel verkoopt. Een lobbyist. Hij was een van de juristen die Clinton verdedigde in zijn Lewinsky verhaal en heeft daarna zijn contacten te gelde gemaakt. In zijn klantenbestand: coup supporters in Honduras, de dictator van Equatoriaal Guinee, private scholen die studenten uitmelken en nu ook, a raison van 100.000 dollar per maand, de corrupte verkiezingssjoemelaar van Ivoorkust. Davis had voor die 100.000 dollar aangeraden om eens te praten met president Obama. Of hij dat gedaan had kunnen krijgen valt te betwijfelen, en of Obama de sjoemelaar niet publiekelijk de oren had gewassen weten we ook niet, maar in elk geval hoefde het niet want de sjoemelaar wilde niet. Snel verdiend, zo'n contractje.

Davis krijgt het nu om zijn oren. Mooi. Hij is druk aan het spinnen. Eigenlijk is hij een goeie ziel, zegt Davis, want zijn levensfilosofie is om degenen die geen stem hebben een stem te geven. Ahum. Laat ik een traan wegpinken. Davis moet flink onderuit geschoffeld worden. Hij is gewoon een ordinaire grootverdiener die zijn contacten gebruikt om de samenleving uit te melken.

Maar daar zit ook precies het probleem. Zoals Davis lopen er duizenden rond in Washington. Ex senatoren, ex afgevaardigden, duur betaalde schmoezelaars die banken helpen regulering af te zwakken, bedrijven helpen subsidies binnen te halen, sectoren helpen om hun voordelen te behouden. Een business die zo uit de hand gelopen is dat hij het systeem dreigt te overwoekeren. Davis is enkel een symptoom van een ernstig ziekte.

Dure hobby, rechts of links, of gewoon, onzin?

Volgens de KNVB bons moeten wedstrijden van het Nederlands elftal op de publieke zenders worden uitgezonden. Dat kost wel wat, merkt deze bons op, maar het is nationaal belang. Wat een onzin. Als Rutte/Wilders echt serieus is met bezuinigen dan ligt hier een gelegenheid bij uitstek. En dat nationaal belang? Onzin. In elk geval niet volgens de regering, die heeft het nationale belang anders geformuleerd. Geen subsidie voor onze nationale grootverdieners. Aan de andere kant, het schijnt dat Nederlanders het gelukkigst waren nadat we in de halve finale wonnen van Uruguay. Gelukkig is het volk dat daar het gelukkigst van wordt. Is gelukkig voelen een nationaal belang?

Commercieel moet commercieel blijven. De bons vindt ook dat alle voetbalonzin op radio 1 moet zitten. Daar heb ik zo vaak wat over gezegd dat ik het hier maar laat zitten. Denk eraan als u volgende keer luistert naar een interessante discussie en er weer zo'n sportverslag doorheen moet.

'De Volkskrant' als krant bestaat niet meer (2)

Een aantal mensen reageerden op mijn post over de ondertekende commentaren in de Volkskrant. Dank daarvoor. De meeste reacties waren in de aard van: verschillende kanten laten zien, verschillende meningen, niet net doen alsof de krant een verzuild gesloten bolwerk is. Sommigen vinden dat een krant objectief moet zijn. Een enkeling denkt dat ik iets tegen de Volkskrant heb. Een paar voorspelbare schreeuwers op joop.nl kunnen alleen maar in hun eigen kramp schieten en denken dat ik een pvda partijkrant wil.

Die laatste schreeuwers kan ik negeren. Ze weten niet beter. Ze schreeuwen hetzelfde als ik ze de integratiecijfers van het CBS voorhoudt. Met partijen heeft het niets te maken en zeker niet met de PvdA. Heb ik wat tegen de Volkskrant? Nee, niet op zich. Ik heb de krant opgezegd omdat ik het een 'dag in, dag uit' blaadje vond worden en omdat ik de teneur van de opiniepagina vervelend en ponerend vond in plaats van uitdagend. Ik was geen fan van de Pieter Broertjes laten we iedereen te vriend houden benadering en ik vind het verfrissend dat Remarque zich realiseert dat hij over vijf a zeven jaar weg moet wezen (in een nogal stevige duw aan Broertjes).

To the point. Een krant is meer dan een aantal redacteuren met een mening. Primair gaat het uiteraard om verslaggeving en analyse en dan is het okay om daar een auteur bij te hebben, hoewel The Economist het al decennia heel goed zonder doet. Ik wil ook graag meningen en beredeneerde opinies. Ik wil uitgedaagd worden met argumenten. Dat doet de opiniepagina. Het is prima als individuele redactieleden daar ook hun mening ventileren maar liever heb ik behoorlijke commentatoren - zie, ik blijf het herhalen, de Financial Times. Wij moeten het doen met lui als Max Pam, Jan Mulder, Grunberg, de vreselijke Holman en dat soort scribenten, krabbelaars die hoogstens een glimlach tevoorschijn toveren of een ergernis maar niet bijdragen aan de menigsvorming. Helaas, ze zijn vast onderdeel van ons medialandschap.

Maar het is belangrijk te realiseren dat de krant als geheel ook een entiteit is. Het commentaar is het commentaar van de krant, van de verzamelde redacteuren die ergens over nagedacht hebben. Daarover moet gepraat en gedacht worden en het krijgt gewicht juist omdát het een verzamelde opinie is, meer dan een enkele redacteur. Juist de commentaarhoek moet daarom wat anders zijn dan de opiniepagina. Als bijvoorbeeld 'de Volkskrant' uitspreekt dat de VVD en het CDA principeloze partijen zijn die in hun gedoogakkoord alles te grabbel hebben gegooid waar ze voor staan, dan is dat belangrijker dan wanneer Rutenfrans, Wansink of Paul Brill dat beweren. Het heeft het gewicht van de krant als mijnheer, zoals ik het in het eerste stukje noemde.

De kracht van een krant is nou juist dat die iets van gewicht toevoegt, meer dan enkel een mening. Dat gooit Remarque weg, dat is luiheid (want het is niet gemakkelijk om een stevige mening te beargumenteren) en dat is zonde. 'De Volkskrant vindt' is nou eenmaal meer dan 'journalist N' vindt. Het heet niet voor niets 'een redactioneel'.

Er werd ook verwezen naar het buitenland. Le Monde schijnt zijn hoofdredactionelen altijd te ondertekenen. Ik weet het niet, goed mogelijk. Die Zeit doet het, maar dat is een opinieweekblad dus dat ligt anders. In de angelsaksische wereld ken ik geen voorbeelden van dit soort gepersonaliseerde redactionele commentaren. De beste kranten ter wereld, de Financial Times en de New York Times, doen het niet. Een van de meest geprofileerde kranten ter wereld, de Wall Street Journal, doet het niet. De NRC doet het gelukkig nog niet, al weet je maar nooit wat de volgende domheid zal zijn na de agitprop column.

Ik kan alleen maar vaststellen dat 'de Volkskrant' als redactioneel bouwsel geen mening meer heeft. Het zijn enkel de journalisten die nog een mening hebben. Dat is een verlies voor de journalistiek. En voor ons, burgers. En, niet te vergeten, voor de Volkskrant.

30 december 2010

Cohen moet de PvdA een programma geven, niet zichzelf inzet maken

Niemand had hem gevraagd te vertrekken na slechte Provinciale Staten resultaten. Maar Job Cohen meldde vast dat hij dat niet zou doen. Fijn te weten maar wat weten we nu eigenlijk? Dat hij zich bedreigd voelt? Dat hij zich vast indekt tegen verliezen?

Ik heb een warme plek voor Cohen. Goed bestuurder, open mind, geen wegloper of meeprater. Hij moet de kans krijgen een partij te leiden, zoals Kok en Bos dat ook kregen na aanvankelijke tegenslagen (zoals Rutte die kans kreeg, mag je ook wel zeggen).

Maar hij moet wel wat aan het grootste probleem van de PvdA doen: het gebrek aan een maatschappijvisie. Een herformulering van het sociaal democratisch gedachtegoed is hoog nodig. Sinds het afschudden van Koks ideologische veren, staat de PvdA als een kale kip in zijn blote kont. De integratienota was om te janken, terwijl juist de PvdA kan claimen dat de voorspoedige integratie aan hen te danken is. In plaats daarvan kropen ze in hun schulp met me-too analyse die afstand namen van hun eigen successen. Dom. Dom.

PvdA'ers beroepen zich nooit op het soort samenleving dat ze samen met de corporatistische katholieken hebben opgebouwd als de hunne. Ze zijn er niet trots op, ze hebben geen strategie om hem bij te werken. De verzorgingsstaat mag best verdedigd worden. Het is een mooi concept dat regelmatig een aanpassing aan de nieuwe tijd nodig heeft. Daar ontbreekt het bij de PvdA aan - en helaas zijn er ook geen andere partijen die daar serieus mee in de weer zijn. Wat moet in een moderne samenleving de rol van de overheid zijn?

Daardoor gaat het om mannetjes. Samson en Dijsselbloem, Plasterk die een EU nummertje doet. Cohen zelf als mislukte macher. Spring over die schaduw heen en laat mensen als Coen Teulings en Sweeder van Wijnbergen en zo nog wat uitdagende geesten eens een behoorlijke visie opschrijven, liefst op een paar A-4tjes. Dat is de uitdaging voor Cohen, niet of hij al of niet blijft na Provinciale Staten verkiezingen. Die zeggen niets over de richting waarin het land moet, maar dank zij het korte baan werk van de politici worden ze alleen maar de inzet in het framing-spel over deze onzalige hypocrieten regering.

Cohen moet ophouden linkse eenheid te prediken. Die eenheid is er niet. Hij moet een PvdA visie neerzetten. Er is behoefte aan behoorlijke oppositie en daar reken ik hem straks graag op af, over een jaar of twee als Maxime Verhagen het kabinet laat klappen.

Ondertekende hoofdredactionelen: zwaktebod van de Volkskrant

Ik begreep uit een interview met Philip Remarque, de nieuwe hoofdredacteur van de Volkskrant, dat de redactionele opiniestukken nu door één persoon ondertekend worden, degene die hem heeft geschreven. Dat lijkt me bijzonder onverstandig en onbevredigend. Een krant is meer dan een redactionele schrijver. Een krant moet ergens zijn opinie over vormen en dat goed doormarcheren voordat ze die publiceren. Door er een naam onder te hangen wordt de opinie gedevalueerd: het is niet meer dan één redacteur die dit vindt. De krant vindt niets meer. Het is ook een vorm van luiheid. Zorg maar dat je als krant een opinie vormt, door het naar één persoon toe te schuiven, maak je je er te gemakkelijk van af. Gaat Remarque zelf ook opinies schrijven?

Het is een domme move. Het maakt van een belangrijke plek in de krant, misschien wel de belangrijkste, een extensie van de opiniepaginie. Gaat Rutenfrans nu anti moslim opinies schrijven voor de redactioneel pagina, ondertekend en wel, zodat de rest van de krant er afstand van kan nemen? Slappe hap. Wat is er met de Nederlandse kranten aan de hand? Dit soort onzin bij de Volkskrant, de propaganda column bij de NRC? Kom op jongens, verman jezelf. De krant was een mijnheer en moet dat blijven.

Somaliërs en de rechtsstaat

Ik kan natuurlijk niet beoordelen wat er precies mis was met die Somaliërs die vlak voor Kerstmis met veel bombarie werden opgepakt. Het interview dat de NRC gisteren publiceerde met de verantwoordelijke terrorisme bestrijder, gaf me te denken. Hij nam wel heel erg veel vrijheden in het kader van preventieve acties en ik zou hem graag afgerekend zien op wat precies de gang van zaken was. De suggestie dat Somalische afpersers achter de zogenaamde dreiging zaten en de AIVD door hen is gebruikt, moet worden uitgezocht.

Het simpele feit dat er met veel geweld negen van de twaalf man onnodig zijn opgepakt, daar wil ik meer van weten. En die drie resterende, nu ook allemaal vrijgelaten, wat hadden die nou precies misdaan? Het interview in de NRC was irritant in die zin dat het de terrorismebestrijder gewoon zijn verhaal liet doen. Klonk allemaal te redelijk. Ik hoop dat er follow up komt met goede onderzoeksjournalistiek over wat er hier precies gebeurd is. In een rechtsstaat mag het niet anders toegaan. En dat als de club van de bestrijders op bezoek komt, ze een hoop schade aanrichten, mag niet zonder meer vanzelfsprekend zijn, zoals de baas suggereerde. Het minste is om de belwinkel die vernield is, op kosten van de overheid in rap tempo wordt hersteld.

De NRC politieke propaganda plek, nieuwe lichting, oude kwaal

Jolande Sap mag nu de plek innemen van Femke Halsema in de zeepkist voor politieke propaganda op de NRC opiniepagina. Helaas. Ook in haar verhaal een aanval op de andere partijen. Ze had wel een interessant punt, de vertroetelmaatschappij voor hoger opgeleiden, maar werkte onontkoombaar naar de conclusie toe dat het toch weer VVD, CDA en PVV waren die dit in stand hielden. Jammer en voor een Groen Linkser interessant omdat er zoveel vertroetelde types in haar partij zitten, maar geheel volgens verwachting een flop.

Het idee van die vertroetelmaatschappij is op zich wel interessant. Ik had tijdens de kerst een discussie met een student, die twee jaar heeft verspild aan een studie die hij uiteindelijk niet wilde en waar hij geen donder voor uitvoerde wegens hockey- en corpsbesognes. Hij was verontwaardigd over de vreselijke lasten die deze regering (het is zijn regering - hij stemde VVD 'omdat dat goed is voor mijn vader en daarom goed voor mij') oplegde aan gewone jongeren die toch de kans moesten krijgen om een paar jaar wild te zijn. Zonder enige ironie lepelde hij een verhaal op van welstandige verwennerij als verworven recht.

Een VVD stemmende corpsbal! De discrepantie tussen zijn maatschappijvisie en zijn eigen situatie en zijn klagen daarover, ontging hem. Dat hij op kosten van de samenleving twee jaar lang een plek ingenomen had waarin hij niets uitvoerde, gaf niets. Je kon toch niet verwachten dat een 17-jarige al weet wat hij wil? En nou mocht hij ook nog maar één jaar extra op onze kosten studeren. Bijlenen en naar rato van inkomen terugbetalen? Dat was toch wel een erg zware last op iemand die zich op de wetenschap stort.

Bij een andere discussie over de kwaliteit van de academische opleidingen - kun je in vier jaar een academisch denkend persoon afleveren in de massaproductie die bij ons doorgaat voor universitair onderwijs - werd me ook duidelijk dat universitair onderwijs simpelweg een soort stempeltje is. Ik hoorde iemand dat zeggen die naar mijn gevoel niet erg goed wist waarmee hij bezig was, niet goed kon uitleggen welke rare combinatiestudie hij studeerde, niet wist wat hij daarmee wilde (ook deze persoon had eerst weer wat anders gestudeerd). Maar het leverde een academische studie op, dat was de reden om het toch te doen. Vier jaar pruttelen en schaven en schuiven met een kans op academisch niveau die minimaal is. We moeten ons universitair onderwijs fundamenteel op de helling zetten, dunkt me. Weg met de Mickey Mouse studies, weg met de freewheelende studenten.

De JSF fraude: geen enkele verrassing in de verrassingen

Het begint een behoorlijk saai verhaal te worden, die JSF. Volstrekt voorspelbaar. Een groot project kost miljarden meer dan begroot. Dat is volgens de voorstanders van de JSF een onaangename verrassing, maar het hoort bij zo'n project. Waarom dan toch net gedaan alsof deze voorspelbare verrassing niet gewoon voorzien was?U en ik zagen het aankomen, waar waren die parlementariërs toen hierover gedebatteerd werd?

De luchtmacht, ons ministerie van defensie, wil het beste van het beste en zal alles doen, inclusief vals en irrelevant voorlichten, om dat gedaan te krijgen. Verrassing. Ik meen me te herinneren dat ik al heel wat verhalen heb gelezen die dit haarfijn aantoonden. Dat in de VS het Pentagon ook probeert het niet partijdige controlebureau af te troeven en dat onze defensie meegaat met het 'onpartijdige' pentagon onderzoek, is natuurlijk ook helemaal geen verrassing.

Dat de opdrachten voor het bedrijfsleven marginaal zijn en bovendien in geen verhouding staan tot de kosten van de JSF is natuurlijk ook geheel voorspelbaar. Dat het bedrijfsleven gewoon probeert er zoveel mogelijk uit te halen is ze niet kwalijk te nemen. De fout ligt bij hun lakeien in het parlement. Dat dit soort industriepolitiek op alle andere terreinen wordt veroordeeld maar door de VVD en CDA in dit geval wordt ondersteund, is ideologisch onpuur maar van de meest machtsbeluste en minst scrupuleuze partijen in Nederland natuurlijk geheel te verwachten.

Zo was het ook geen verrassing indertijd, dat de PvdA die het project had kunnen stoppen, door de pomp ging. Ik heb het al eerder gememoreerd, Sharon Dijksma was degene die ons hier voor de gek hield. Dat Nederlandse militairen en diplomaten alles doen om in Amerika aan allerlei belangrijke tafels te zitten, zoals het overleg over de ontwikkeling van de JSF, waarbij ze systematisch worden voorgelogen of zich laten voorliegen, is ook geen verrassing. Dat de Defensieverkenningen alles overhoop halen enkel om tot de conclusie te komen dat we alles moeten kunnen doen, u raadt het, geen verrassing. Dat we straks met een klein aantal peperdure vliegtuigjes zitten die op incrementele manier ons door de strot zijn gewrongen is de niet verrassing die iedereen ziet aankomen.

Ons parlement is goed in het onderzoeken van grote dingen nadat ze al fout gegaan zijn maar slaagt er niet in zijn eigen functioneren ter discussie te stellen. Zie Betuweroute, HSL en kinderopvang. Dat ook nu de verantwoordelijkheid voor de JSF fraude zal worden ontlopen: geen verrassing. Wat is politiek toch saai.

28 december 2010

Wintermalheur

Zo zie je maar weer, het valt allemaal wel mee met onze sneeuwverlamming. Een stad en een staat als New York, gewend aan veel sneeuw en minstens één blizzard per jaar, zit ook dicht. En wij mogen problemen hebben, die gaan in elk geval niet om het afbreken van stroomkabels die in New York (buiten Manhattan althans) allemaal bovengronds lopen. Ik heb nooit precies begrepen waarom de Amerikanen zo'n aftands systeem hebben, misschien is het onderdeel van hun beroerde infrastructuur uit het jaar nul, maar iedere storm levert stroomstoringen op. Maar ook het vliegveld van New York is dicht. Wat dat betreft zijn Londen en Parijs in elk geval niet uniek in hun gebrek aan voorbereiding.

Lastig, wel, zo'n partijdemocratie

Ach, die perikelen van het Amsterdamse D66. Hebben ze net vijf zetels gewonnen in het overbodige stadsdeel West, onder leiding van een robuuste relatieve nieuwkomer, en nu splitst de fractie zich al weer. De bemoeienissen van het hoofdbestuur (dreiging van royement op wat voor basis eigenlijk?) zijn blijkbaar niet genoeg geweest om te voorkomen dat drie van de vijf fractieleden zich blijven verzetten tegen de andere twee. Interessant D-fenomeen. Drie tegen twee. De drie worden verzocht te vertrekken. Zo doen we dat.

Nog afgezien van de vaststelling dat raadsleden, ook van van de kleuterschoolniveaus in de stadsdelen, een eigen mandaat hebben lijkt het me een rare beweging. Het bestuur van D66 west is er mee akkoord. De drie doen dat natuurlijk niet. En nu mogen de leden er iets over zeggen. In Amsterdam? Daar komen maar een paar mensen naar de afdelingsvergadering. Bij west zijn dat er nog minder. Hoewel, rotzooi levert meer bezoekers op. Bij de laatste ledenvergadering van de grote stad was het drukker dan ooit. Zolang het over de raadsheibel ging. Toen het handwerk van moties voor het congres aan bod kwam, waren ze allemaal weer verdwenen. Het laat zich raden dat in west de twee dominante fractieleden en het bestuur de ledenvergadering naar hun hand gaan zetten. Je zou Wilders haast gelijk gaan geven met zijn weigering om net te doen of partijen iets met ledendemocratie te maken hebben.

Twitter is een op hol geslagen lief dagboek

Een mooi geval van twitterverslaving. De districtschef van de politie van zuid oost drente kan het niet laten. Eerst een twit over de fascistische aard van de PVV, nu commentaar op twee doden in haar district, in Meppel. Ze is op non actief gesteld. Ze kan beter inchecken bij de Betty Ford kliniek voor verslaafden, ook al is er tegen domheid geen kruit gewassen.

Voor mij is twitter een onbegrijpelijk medium. Ik ben er vast te oud voor. Ik zie niet waarom ik geïnteresseerd zou moeten zijn in de dagelijkse besognes of gedachten van wie dan ook, op zo'n manier dat ik die in real time krijg toegestuurd. Twitter is domheid zonder filter en het is vreemd dat zoveel mensen zich daarvoor open stellen. Op het Parool hebben ze twitters van Amsterdamse lui, vooral kleuterpolitici die zichzelf erg belangrijk achten, op de site staan. Het niveau is dat van een op hol geslagen lief dagboek. Ik begrijp dat zelfs een verstandig persoon als Femke Halsema het nodig vond haar volgers mee te delen dat ze was opgestaan.

Waarom slaat zoiets aan? Omdat het er is waarschijnlijk. Zoals de televisie bij sommige mensen aanstaat als bewegend behang. Aan mij is de social network sameleving die iedereen met alles verbindt niet besteed. Facebook, Hyves en Linkedin, wat moet je ermee? Ik moet toegeven dat ik een LinkedIn pagina heb en ik heb al twee mensen weer herontmoet die ik jaren uit het oog was verloren, maar verder? Iedereen die met me contact wil krijgt automatisch acceptatie. Ik ben daar niet flauw in. Het levert een lange lijst op van mensen die ik soms nauwelijks of niet ken.

Maar dat twitter gedoe, daar begrijp ik gewoon niets van. Ja, dat Wilders en Verhagen twitten om hun quotes door domme en luie journalisten in de krant te laten zetten, dat snap ik wel. De eerste probeert stemming te maken, de tweede heeft een slimme compensatiestrategie voor het niet geven van interviews. De Grote Leider communiceert in één richting en slaagt daar uitstekend in. De oude regel van hoor en wederhoor en doorbellen op een persbericht geldt voor twitters niet meer. Ik zou zeggen: negeren die hap.

Het stikt al van de mensen die geen halve minuut zonder email kunnen, of meteen moeten checken of er nog nieuws is. Te veel voor de verslaafden klinieken om te kunnen helpen. Ongetwijfeld zijn er moderne communicatiemiddelen die de productiviteit verhogen, maar ik zie vooral dat ze tot oeverloos geneuzel leiden en verspilling van tijd. Ja, misschien geldt dat ook voor u, beste lezer, die dit blog leest en beter wat zinvols had kunnen doen.

27 december 2010

Niet weglopen voor de lastige vragen rondom kinderopvang

Moet je iedere man die in een crèche wil werken wantrouwen? Het is een sentiment dat ik de afgelopen dagen een paar keer hoorde. Het lijkt me een overdreven reactie. Het suggereert dat het verzorgen van kinderen niet alleen per definitie een vrouwentaak is - met nogal vergaande consequenties - maar ook dat alle mannen potentiële kindermisbruikers zijn. Nu is dat laatste in abstracte zin natuurlijk altijd waar maar om daaruit te concluderen dat ze van crèches geweerd moeten worden, gaat me wat erg ver.

Dat gedwongen celibatair levende, gefrustreerde mannen in de kracht van hun leven in een behoorlijk aantal gevallen door het lint zullen gaan, lijkt me een veel beter te illustreren stelling. Het is een discussie zonder einde, per definitie, omdat alle conclusies problemen hebben. Misschien toch maar beter om naar de wortel van het probleem te kijken. Moeten ouders geholpen, cq. gestimuleerd worden om ouderlijke taken uit te besteden? Ik weet het, een achterlijke vraag nog van voor de eerste feministische golf. Maar is hij zo vreemd? Als huisman die het grootste deel van de zorg voor de kinderen op zich heeft genomen - overigens niet zonder hulp van een uitstekende crèche - vind ik wel dat ik die vraag toch wel mag stellen. In elk geval wil ik wel aangekaart zien dat als we dat echt willen, we beter en scherper moeten denken over wat dat betekent. Veel opvang betekent veel kosten en veel controle. Als het volgen van je maatschappelijk carrière m/v werkelijk zo belangrijk is, laten we dan toch maar eens doorpraten over wat dat betekent.

Grote leugens verkopen beter dan kleine

Je kunt zeggen wat je wilt van Tabacco Hillen maar lef heeft hij. Meehelpen bij het afserveren van Klink en dan zeggen dat er geen millimeter zit tussen hem en iemand met principes? Je moet blijkbaar gewoon keihard onzin verkopen, dan lijkt het op een ferm standpunt. Hillen heeft meegewerkt om deze regering, waarbij, inderdaad, het waarste woord dat Rutte in een jaar heeft gesproken, rechts (= belangenbehartigers) zijn vingers bij kan aflikken, tot stand te laten komen.

Hij, Verhagen en Bleker waren drie handen op één buik. Klink hoorde daar niet bij, die zou het spelletje verstoren. Maar Hillen heeft wel wat geleerd in de voorlichting en in de tabakslobby. Je moet gewoon de grootste onzin met veel aplomp poneren en dan denken mensen nog dat het waar is ook. Zo kwam hij weg zijn vergeten bv en zijn schnabbelen als volksvertegenwoordiger om een wet die zijn eigen regering had aangenomen te ondermijnen. Hij weet hoe het werkt. Neem het hem maar eens kwalijk.

Wel klopt natuurlijk dat het om de macht ging. Het vreemde is dat zijn aplomp verklaringen daaraan voorbij gaan. Tussen wie werd die macht dan betwist als er geen ruimte was met Klink? Dat het Hillen en Verhagen om de macht ging is een waar woord. Dat hij daarbij weinig interesse had in uitgangspunten, principes of programmatische overtuigingen, evenzeer. Hillen is een van de oude mannen die deze regering mogelijk maakt, een regering die nergens ook maar probeert een structurele benadering voor te vinden. Enfin, het is ook water naar de zee dragen. Hillen interviewen betekent zijn verhaal vertellen. Het enige dat ons rest is de nonsens die hij debiteert aan de kaak te stellen.

24 december 2010

We schrijven geschiedenis, of is het herschrijven?

De geschiedenis wordt herschreven waar we bij zitten. De net afgelopen sessie van het congres, het 111e sinds de grondwet werd opgesteld, wordt als de meest succesvolle beschouwd sinds FDR en Lyndon Johnson. Ik moet er nog eens goed over nadenken. Was het geniaal dat Obama de Bush charitas voor de rijken toestond om en passant een stimuleringsprogramma te realiseren en daarna het homobeleid en START door de kelen van de kokhalzende Republikeinen te rammen? Het was zeker goed om te zien dat de Republikeinse partijdiscipline, allemaal samen nee zeggen, werd doorbroken en de infame Mitch McConnoll ineens in zijn hemd stond.

De vraag is echter of Obama het niet beter had kunnen doen. Had hij zijn presidentschap beter kunnen invullen en zo het verlies in november kunnen beperken en tegelijk betere resultaten kunnen bereiken op het terrein van Health Care en regulering van financiële diensten? We zullen het nooit weten. Ik moet toegeven dat deze laatste twee weken de regering een goed spel gespeeld heeft - met dank aan Joe Biden die hoogstpersoonlijk voor aanneming van het START verdrag zorgde.

Het realiseren van punten die al lang binnen hadden moeten zijn lijkt me nog niet voldoende om dit een succesvol jaar te noemen. Of er sprake is van een comeback zal volgend jaar moeten blijken. De bereidheid van de Republikeinen om behulpzaam te zijn door zichzelf in alle mogelijke kronkels te wringen om Sarah's theekransje of McConnolls dwarsligclubje te accomoderen, of met een serieus beleidsalternatief komen, zal de doorslag geven. En wat dat betreft zijn de vooruitzichten voor Obama hoopvol.

Krokodillentranen van Aptroot

Mijnheer Aptroot van de VVD heeft nu grote woorden over Pro Rail en NS. Het zou goed zijn om nog eens terug te kijken hoe het zo gekomen is dat publieke diensten zoals een behoorlijk openbaar vervoer geprivatiseerd zijn - als dat de bron van alle kwaad is. Aptroot had gelijk dat ook in het geval van de sprinter treinen de NS weer wat bedacht dat geen enkel ander land heeft, zoals ook de HSL treinen werden geoptimaliseerd op zo'n manier dat ze nog steeds niet lopen. Maar dat botst weer met de klacht van een vakbondsbonsje die juist klaagde dat de NS treintjes van de plank heeft gekocht.

Laten we niet vergeten dat zowel de rampen van de HSL als de Betuweroute door mismanagement maar vooral door de Tweede Kamer werden veroorzaakt. Vooral de Betuweroute is instructief. Ingestoken door de Rotterdamse havenlobby, die net deden als ze zouden meefinancieren (Maai Weggen riep nog: er gaat geen spade de grond in zonder medefinanciering), liet de overheid met de VVD in een prominente beleidsrol zich voor hun karretje spannen en misbruiken.

Dat is geen excuus voor NS rommel maar het plaatst het geroep van opgewonden kamerleden in perspectief. Het is overigens geen Nederlands probleem. Ook Engeland en Frankrijk kampen met overlast die het gevolg is van wat een volstrekt voorspelbaar fenomeen is: wat sneeuw en vrieskou in de winter. We zijn officieel derde wereldlanden geworden. Niet in staat om om te gaan met de wereld zoals hij zich aandient.

Onze paardenfluisteraar had Verhagen in zijn eigen oor

Volgens ex minister Hirsch Ballin in de Volkskrant zou onze vriendelijke paardenfluisteraar, nu staatssecretaris Bleker, al in augustus een baantje beloofd zijn in een nieuw Rutte/Wilders kabinet. Het werpt een heel nieuw licht op de glanzende mediarollen die Bleker vervulde. Die energie, die werklust, die fleksibiliteit: allemaal in dienst van de jezuïet Maxime Verhagen die hulp nodig had bij het verkopen van zijn bord linzen.

Mij maakt het niet veel uit want de analyse van dit jaar in de politiek is de eenvoudigste aller tijden. Het gaat om de macht. Niets meer, niet minder. Degene die dat machtsspel het best speelt, die wint. Rutte dreef mee op het inderdaad superbe, moraalloze en genadeloze spel van Verhagen - die de politicus van het jaar had moeten zijn.

Anders dan velen menen, denk ik dat Wilders het machtsspel heeft verloren aan veel rigoreuzere, hardere politici. Hij heeft geen greintje macht, zelfs niet de macht om het kabinet te laten vallen. Geen enkel van de belangrijker punten in zijn Stichtingsprogramma is gerealiseerd. De uitvoerende macht heeft hij uitbesteed aan CDA en VVD die daar ruime ervaring mee hebben.

We hoeven geen medelijden met hem te hebben maar Wilders is gebruikt, misbruikt als een Venlose koorknaap door de Verhagens van Den Haag. Hij moet duizelig rondlopen van alle klappen tegen zijn kop, pogend de schade van een desastreus personeelsbeleid te repareren. Voorlopig zit hij vast en rest hem niets dan te wachten tot Maxime Verhagen kiest voor vervroegde verkiezingen op een opportuun moment.

De comeback van de KVP is een feit

Ondertussen is het CDA ogenschijnlijk leiderloos. Dat is schijn want Maxime Verhagen heeft alle touwtjes in handen. Hij mag er nog niet voor uitkomen maar dat gaat nog wel gebeuren. Een serieuze voorzitter is niet te vinden nu de paardenfluisteraar het overstappen van voorzitters naar kabinetten onhygiënisch heeft gemaakt (eerdere voorzitters hadden hetzelfde probleem). Nu denkt men over een halfwassen voorzitter, nauwelijks betaald. In de Eerste Kamer mag Eelco Brinkman de belangen behartigen die hij al jaren behartigt. Hij is geen partij voor Verhagen.

Nee, de partij wordt gerund door Maxime Verhagen. Het is een knap staaltje en hij heeft het voor elkaar gekregen: de grootste nederlaag ooit voor het CDA is een totale overwinning voor zijn variant van het katholieke machtsspel. Ik geef toe, het is counterintuïtief maar het CDA heeft nu meer macht dan ooit. En ik kan nu al voorspellen dat het straks, als het zo uitkomt, flinke winst op gaat leveren. De achterban mokt en klaagt, maar dat zijn alleen maar uitgerangeerde politici die het spel hebben verloren: de Hirsch Ballins en Lubbersen van deze wereld.

De comeback van het CDA is een feit. Of nee, ik zeg het verkeerd. De comeback van de KVP is een feit. De ironie van de geschiedenis zal blijken te zijn dat een luidruchtige, onfatsoenlijke politicus uit Venlo dat op zijn geweten heeft.

23 december 2010

De helden van 2010

Ik heb begrepen dat het blad van het jaar Helden heet. Zou goed passen binnen de teneur naar het benadrukken van het Nederlandse, het versterken van onze identiteit, zoals de Grote Leider dat graag zou wensen.

Maar nee, dit blad gaat over sportlui. Onze helden zijn sportlui. Ik neem het die sporters niet kwalijk dat ze in het zogenaamd nuchtere Nederland dat inderdaad verder weinig heeft om trots op te zijn, op het schild geheven worden. Misschien moet ik er ook niet verrast over zijn nu stompzinnige voetbalprogramma's met zogenaamd openhartige maar vooral studieus botte cabaretiers die zich uitgeven voor deskundigen de televisie overspoelen.

En natuurlijk is het zo belangrijk, die sport, dat als we het op Radio 1 hebben over literatuur of cultuur, de reporter moet inbreken over de tussenstand van Veendam-Telstar, of de prestaties van onze handbaldames in Brazilië. Linkse hobbies die door een gezonde volksgeest gepest worden, waarbij de voetbal blijkbaar die volksgeest moet weerspiegelen. De NOS, met acht personen die meer dan de Balkenende norm verdienen, regelt het allemaal voor ons.

Helden is een blaadje van de firma Barend, geleid door de borreltafeljournalist van Hells Angels faam. Hij weet inderdaad wie helden zijn. Voor 50.000 postmodern ritualiserende toeschouwers verhief hij het lallende cultuuricoon Hazes postuum tot Nederlandse held. De sportheld en zijn dagelijks leven, dat schijnt het thema te zijn van het blaadje. Wat een opoffering, wat een interessante levens van die sportlui.

Wie de Nederlandse helden zijn kun je dagelijks zien in de wakkere regeringskrant van het volk van Nederland, de Telegraaf. Heeft Sneijder al de rekening van zijn bruiloft betaald, die door het volksblad tot nationale gebeurtenis werd verheven? Verkoopt hij het huis waarin hij zijn eerdere echtgenote en kind heeft achtergelaten? Nieuws! En hoe is het toch met de cultuurdrager Jantje Smit? Was zijn vriendin kwijtgeraakt aan diezelfde Sneijder maar was al snel weer onder pannen en aan het kind. Zelfs premier Balk, zelf een held, toonde zich geïnteresseerd. En Gordon? Daar moeten we echt alles van weten.

Misschien moet je je er niet al te druk over maken. Zalig is het volk dat de tijd en de energie heeft om zijn sporters als helden te vereren en Jantje Smit en Gordon heeft maar tegelijkertijd het beste orkest ter wereld.

Sporthelden. Zo hebben we tenminste wat. De hele wereld kent de karatetrap van sloophuis De Jong. En we kunnen altijd nog dromen dat we eigenlijk hadden moeten winnen .. als held Robben die bal maar erin had weten te prikken. Held Persie die permanent verontwaardigd was. Held Van Marwijk die een andere finale had gezien dan de rest van de wereld. Volgende week elfstedentocht. Nieuwe helden.

Helden. Hoe Nederland op het wereldtoneel stond in 2010: de karatetrap en Geert Wilders. We zijn gekend.

Politici kunnen geen columns schrijven over ideeën. Die hebben ze niet

Ton Elias bewees gisteren, geheel volgens verwachting, opnieuw hoe slecht het plan van die wisselcolumn met politici is. Ja, een VVD'er die je de ruimte geeft om zijn ideeën uiteen te zetten gaat alleen maar tekeer over de aftandsheid van de PvdA. We zijn weer thuis. Elias heeft geen ideeën en gebruikt zijn platformpje in de NRC alleen voor partijpietpraat. Dat deed Halsema ook (wie gaat haar nu vervangen? Pechtold? Maar die kan ook alleen maar op anderen katten. Roemer? Dat lijkt me een stuk leuker) en die rare Bosma, tja, die heeft zijn sessie bij de psychiater op de bank ingeruild voor een driewekelijks rondje schelden in de NRC.

Dom idee. Oerdom idee. Wie heeft dit in vredesnaam bedacht? De verwachting dat Nederlandse politici het over ideeën zouden hebben, dat ze iets origineels zouden gaan zeggen? Misschien moet je inderdaad uit België afkomstig zijn om de afgelopen twintig jaar van Nederlandse politiek gemist te hebben. Waarom zes maanden proberen? Deze lui verdienen geen tweede kansen. Ze hebben geen ideeën. Quod erat demonstrandum.

Census lang niet slecht voor de Democraten

Er zijn nu 308 miljoen Amerikanen. Nog wat meer, waarschijnlijk, als we ervan uitgaan dat veel illegalen in de volkstelling van 2010 niet zijn meegerekend. Iedere tien jaar moet Amerika volgens de grondwet een volkstelling houden, op basis waarvan allerlei zaken verdeeld worden, waaronder de congreszetels.

De veranderingen dit jaar waren voorspelbaar. Opnieuw is het demografische hart van het land verder naar het zuidwesten verschoven. Ooit was Peoria, Illinois, het hart van Amerika. Daar woonde een soort mythische Amerikaan en het was daar dat theatergroepen hun voorstellingen uittesten, en later bedrijven hun producten. Let's see how it plays in Peoria, was de kreet, onder meer overgenomen door Richard Nixon. Zo is het al lang niet meer. Phoenix of Las Vegas ligt meer voor de hand.

Eén staat heeft inwoners verloren, het ongelukkige Michigan, waar de stad Detroit symbool staat voor de rustbelt. Maar ook elders in het noorden en noordoosten ging het relatieve aandeel van inwoners van de VS omlaag. Ohio, Illinois, Indiana, New Jersey, New York en Pennsylvania werden relatief minder belangrijk. New York heeft nu evenveel afgevaardigden als Florida.

Dat betekent voor deze staten verlies aan zetels in het Huis van Afgevaardigden - een van de redenen om de census te houden is de verdeling van die zetels. Die komen erbij in staten als Texas, Arizona, Colorado, Florida en Nevada. Oppervlakkig gezien lijkt dit de positie van Republikeinen te versterken. Maar zo eenvoudig is het niet. Veel nieuwe Amerikanen zijn hispanics en de Republikeinen doen al jaren verwoede pogingen om die kiezers bij hen weg te jagen.

Niet president Bush en zijn strateeg Karl Rove. Die wisten wel beter en slaagden er indertijd redelijk in de nativistische sentimenten van de Republikeinse kleine geesten om hen heen in toom te houden. Maar sinds 2006 zijn ze los. Het resultaat is ernaar. In 2008 kreeg John McCain, die in een ander, beter doordacht leven nog voor ruimhartige immigratiewetgeving was, maar 31 procent van de stemmen van hispanics. Om het Witte Huis terug te winnen zullen de Republikeinen hun toon moeten veranderen - en de blanke, kwaaie pensionado's van Palins theekransje zullen dat niet doen.

De Democraten vinden goed nieuws in deze nieuwe cijfers. De noordoostelijke staten zijn steviger Democratisch dan ooit. In het zuiden en vooral het zuidwesten kon het wel eens goed voor hen uitpakken. De trend in Texas was sinds de jaren zeventig om helemaal Republikeins te stemmen, dat kon in dit decennium wel eens gaan veranderen. Van de vier nieuwe zetels die de staat krijgt, zullen er twee Democratisch zijn en mogelijk veel meer.

Waar de staatscongressen nu druk mee in de weer gaan is het indelen van districten op zo'n manier dat ze veilig zijn voor hun eigen mensen, het beruchte Gerry mandering. Interessant genoeg betekent dat soms het wegwerpen van een heel district naar de tegenpartij want dat is voordelig als je maar zorgt dat bijna het hele district uit potentiële kiezers voor die partij bestaat. De Texaanse politieke baronnen zijn daar goed in en dat beperkt zich niet tot Republikeinen. Lyndon Johnson werd 'landslide Lyndon' genoemd omdat hij in 1948 miraculeuzerwijze ergens precies de 47 stemmen vond die hij nodig had voor een meerderheid om senator te worden.

De census biedt meestal een schat aan informatie over Amerika. We wisten al dat in Californië, de staat met de meeste inwoners, geen enkele etnische groep meer dan vijftig procent van de bevolking uitmaakt. Dat zal in meer staten gaan gebeuren.

Het is veilig om te voorspellen dat Amerika in 2010 weer multicultureler, gevarieerder en etnisch gemengder zal blijken dan in 2000. Helaas zal ook blijken dat de armoede is toegenomen en vooral de verschillen tussen vreselijk rijk en minder rijk weer groter zijn geworden maar vooral dat de middenklasse opnieuw collectief omlaag gekacheld is. De politieke gevolgen zullen te merken zijn. Het grote vraagteken is hoe de krampachtige blanke mannen van de soort McConnel en DeMint, de senatoren die de macht uitoefenen, daarop gaan inspelen.

Comeback kid?

Een week is een korte tijd in de politiek. Harold Wilson zei het maar het is een waarheid van eeuwen. Obama boekte drie grote successen deze week: START, 9/11 compensatie en een einde aan de homodiscriminatie in de krijgsmacht. Mooi allemaal maar niet voldoende om over een comeback kid te spreken. Dat de comeback nodig was, is het grote probleem. Ja, het is waar, als Obama hard ball gespeeld had over de Bush charitas voor de rijken dan had hij alle drie deze successen waarschijnlijk gemist. Hoewel, ik weet niet of de Republikeinen niet gebogen hadden. Alle drie de successen hadden bovendien al veel eerder binnengehaald moeten zijn. Maar okay, ik misgun Obama niet zijn succes. Er is echter geen reden om tevreden of blij te zijn. De oogst is mager en de kans op schade blijft groot.

Hoe houden we Turkse journalisten voor de gek?

Ik lees dat de regering Rutte/Wilders Turkse journalisten naar Nederland haalde om hen uit te leggen hoe het zit met onze anti moslim retoriek. Mission failed. De journalisten begrepen niet dat deze regering niets te maken heeft met de Grote Leider die aan de kant staat te roepen. Lof voor de journalisten dat ze zich niets hebben laten wijsmaken. 'Wij hebben hen uitgelegd dat Wilders niet in de regering zit en dat zijn ideeën over de islam geen regeringsstandpunten zijn', zegt een ingewijde op het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Natuurlijk zit Wilders wel in de regering. Anders zou deze regering van oude mannen en belangenbehartigers er simpelweg niet zijn. Waren het niet de top liberaal en de top christen democraat die uitverkoop hielden? We zijn het niet eens met de haatzaaiende ideeën van Wilders maar we accepteren dat hij ze verkondigt - zolang wij maar mogen regeren. Leg dat maar eens uit. De Turken weten wel beter.

Sprinten

Ik hoef niet zo nodig mee te blaten in het anti-NS verhaal. Maar eerlijk is eerlijk, de aankoop van sprinters die bij een beetje sneeuw stilstaan kwalificeert als wanbeleid.

22 december 2010

2010, het jaar waarin de gevestigde machten Wilders muilkorfden

Ik word op mijn wenken bediend. Het START verdrag komt door de senaat, Obama een broodnodig succes gevend. Meer nog dan succes is het een voorkomen van zijn ontmanning als president. Dat de zielloze oude man McCain weer een rol speelde, was opnieuw onthullend. Maar dit keer werd hij afgetroefd door zijn oude vriend Joe Lieberman. Dat het verdrag gewoon zou worden aangenomen was al lang duidelijk, er moest alleen nog hard aan gewerkt worden.

Volgens RTL nieuws is er bij een vijfde van de kinderdagverblijven iets mis. Ook geheel voorspelbaar.

Minder voorzien was dat Rutte/Wilders door de pomp ging en zijn kleine wraakbeleid van de BTW verhoging voor cultuur uitstelde. Natuurlijk doet uitstel niets aan de argumenten die zijn aangevoerd en natuurlijk zijn die 90 miljoen best wel te vinden. Uitstel wordt in dit geval geen afstel, zo valt te vrezen. Dat de Grote Leider accepteerde dat ook dit plannetje niet geheel doorging was weer minder verrassend. Het enige dat de Stichting Wilders heeft bereikt, althans op papier, zijn 500 dieren politiemannen en een dieren alarmlijn.

Gefeliciteerd. Maar waarom regeerde, pardon, gedoogde hij nou eigenlijk? Als hij rationeel en koel naar zijn prestaties kon kijken, dan zou de Grote Leider moeten vaststellen dat hij wel veel fijne vrienden om zich heen heeft verzameld in de kamer, maar verder weinig meer bereikt heeft dan de gevestigde machten nog vaster in het zadel zetten. Olie B. Opstelten, Verhagen, Rosenthal, Kamp, de vreselijke wijwaterkwast Leers. Het was een mooi jaar voor de PVV. Of niet soms?

21 december 2010

Meeste Polen gaan terug naar huis

Het is maar dat u het weet als u een provinciale lijsttrekker annex kamerlid annex europarlementariër van de Stichting Wilders tegen het lijf loopt: de meeste Polen die in Nederland arriveren, gaan weer terug naar huis. Vergelijkbaar met de Spanjaarden en Italianen in de jaren vijftig (weet u nog?) maar veel hoger percentage dan bij de Turken en Marokkanen. Heeft natuurlijk met de EU te maken, de nabijheid en zo nog zo wat. Die Polen zijn geen blijvertjes. En als u de lijsttrekkers toch spreekt, wijs ze ook even op de cijfers voor moslims. Zijn ook bij het CBS te vinden. Islamisering? Een mythe.

Militairen runnen oorlog in Afghanistan = rampzalig

Max hastings, een van de betere militaire analisten (onverbeterlijk Engels), geeft in de Financial Times een mooie samenvatting van de problemen in Afghanistan. Of niet zo mooi, eigenlijk. Zijn conclusie is dat militairen de zaak daar niet kunnen redden en dat daarom de vooruitzichten slecht zijn. Hij laat zijn bewondering voor militairen niet de overhand krijgen en betreurt de gijzelneming van het Afghanistan belid door Petraeus. Obama durft in de aanloop naar 2012 niet een verloren oorlog voor zijn rekening te nemen en bij gebrek aan alternatief moet hij de leiding aanvaarden van Petraeus, een generaal in de traditie van arrogante semi-politici a la McArthur. En zo vecht Amerika een oorlog die niet gewonnen kan worden, onder een president die niet durft te verliezen, geleid door generaals die gewoon hun eigen ding doen.

Hastings wijst ook op andere aspecten die de situatie doen verslechteren. Om te beginnen, niets nieuws daar, het totale gebrek aan vertrouwen in Karzai en zijn kliek. Dat valt Karzai maar ten dele aan te rekenen. Afghanistan is een land van stammen en dat heeft Karzai beter begrepen dan de NAVO. Verder merkt Hastings op dat India zich meer en meer roert. En Iran. Kort samengevat: een militaire oplossing is er niet, elke andere oplossing is zo gecompliceerd en politiek moeilijk dat hij wordt vermeden. Ergo: de militairen runnen de show. Verlies is onvermijdelijk.

Geloof geen enkele publieke verklaring - behalve die van de VS

De nieuwste onthullingen van Wikileaks laten zien dat Israël probeert de Amerikanen op te juinen om Iran aan te vallen. Israël wilde ook zoveel mogelijk onrust stoken in de naweeën van de mislukte verkiezingen van Ahmedinejad daarmee diens klacht enig gewicht gevend dat het allemaal westerse opstokerij is. Gelukkig is de VS ook niet gek en al krijgt Obama niets gedaan van Israël, Israël krijgt gelukkig ook weinig gedaan van de VS.

Leuke andere onthulling is dat Israël het wel prima vindt dat Hamas Gaza overneemt (we praten 2007). Natuurlijk. Het verdeelt de Palestijnen, maakt Abbas zwak en de vooruitzichten op enige opening miniem. In het lijstje van demonen van Israël komt Hamas ook niet erg hoog te staan. Eerst Iran, dan Syrië en Hizbollah, dan pas Hamas. Op zich niet verrassend allemaal. Maar zoals we weten dat we de Saoedi's en hun dicatoriale buren niet serieus moeten nemen in hun publieke statements, zo weten we dat ook van Israël. Dat is misschien nog een van de leukste onthullingen van Wikileaks: de VS doet wat ze zegt en zegt wat ze doet.

Een ritueel in de senaat

De senaat gaat door een ritueel. Ze nemen een motie aan dat ze iets niet willen, namelijk de onzinnig BTW verhoging voor theater en muziek. Ze roepen en ze doen. En dan stemmen ze vandaag keurig voor de begroting zoals die door de revanchisten van Rutte/Wilders is ingediend. Is het de moeite om tegen de begroting te stemmen? Weet ik niet. Maar speel dan niet dat verontwaardigde spelletje alsof je een vuist gaat maken. Als je dat doet moet je ook bereid zijn hem te gebruiken. En zolang de VVD zich verzet tegen aanpak van de hypotheekrente subsidie hoef je die helden echt niets te verwachten.

Verkiezing van het jaar

Het schijnt dat ene Arie Koomen de irritantste bekende Nederlander is. Nou, mijn geluk. Ik ken deze bekende Nederlander niet en hij heeft me dus ook niet geïrriteerd.

De aanstaande kinderdag schandalen

Het is verrassend te zien dat mensen verrast zijn over de mate waarin kinderdagverblijven kunnen opereren zonder supervisie. Iedereen heeft kunnen zien dat die dingen als paddestoelen uit de grond schoten. Een winkel werd gesloten wegens gebrek aan klandizie, de week erna zat er een hutsel frutsel fröbel speelzaal. Wildgroei. De veroorzaker is de politiek. Er zijn allerlei constructies bedacht om geld naar de burgers te schuiven om hun kinderen te stallen, bij betaalde opa's en oma's, bij tantes en bij gloednieuwe kinderdagverblijven.

Want de doelstelling was heilig: de vrouw moest de arbeidsmarkt op. Niet de man, let wel, want die zat er al. En de leuze was niet, haal die man weg van de markt en laat hem thuis wat doen. Nee, kamerbrede noodzaak om vrouwen te verlossen van kinderen. Zelfs zo totaal maf dat serieus ogende partijen als VVD en D66 gratis kinderopvang opnamen in hun verkiezingsprogramma's (in elk geval D66 kwam tijdig tot inkeer, maar de denkrichting was de bovenstaande).

Welnu, het is een bekende politieke wet dat als je ergens subsidies voor beschikbaar stelt, de vraag daarnaar exponentieel zal toenemen. Zeker als het ongeclausuleerde subsidies zijn, zoals extra geld als je kinderen hebt. Eerst de katholieke kinderbijslag, later het geld voor kinderopvang, een subsidie voor tweeverdieners - over het algemeen niet de slechtst verdienden stellen. En dat ging dus mis. Ik heb al eerder gepleit voor een parlementair onderzoek naar de explosieve uitgaven voor kinderopvang, veroorzaakt door domme wetgeving. Parlementen doen dat niet graag. En het zal ook niet gebeuren.

Nu kunnen we er een onderzoek aan toevoegen. Wie hebben er ogen, oren en alle gevoelsorganen gesloten voor signalen? Hoe is het mogelijk dat iemand die in de jaren negentig is ontslagen wegens wangedrag, vijftien jaar later exploitant is van een reeks kinderdagfabriekjes en daarin het klimaat schiep, blijkbaar, waarin misbruik mogelijk was - onvermijdelijk. We zijn nog lang niet aan het einde van dit verhaal. Het kinderdagverhaal dan. Het is niet mogelijk dat dit een zaak is die zich beperkt tot Amsterdam. Overal in Nederland moet de kwaliteit van kinderdagfabriekjes dubieus zijn of problemen opleveren. Hoeveel is er aan klachten genegeerd? Hoeveel GGD rapporten hebben nergens toe geleid?

Het vervelende is dat deze treurige situatie zal leiden tot een stortvloed, jazeker, een tsunami, aan misstanden, ook als er helemaal niets aan de hand is. Zoals we een bolderkar vol incest kregen, zo krijgen we nu een vloed aan gevallen van slechte controle, van feitelijk misbruik en vooral veel schijnbare gevallen of verdenkingen. Allemaal veroorzaakt doordat de politiek een bepaalde doelstelling heeft verabsoluteerd, in regels en subsidies heeft vastgelegd, en niet heeft nagedacht over de gevolgen ervan. Volgend jaar weer een ander voorbeeld. Want leren, dat doen ze nooit. Doen we nooit, moet ik eerlijk zeggen want laten we het niet afschuiven. Dit is een collectieve verantwoordelijkheid.

20 december 2010

Stop de persen: lof voor radio 1

Laten we Radio 1 ook eens prijzen. Zojuist kreeg Leo Lucassen tien minuten de tijd om de onzin over massa immigratie, moslims en linkse verantwoordelijkheid recht te zetten. Hij deed dat kordaat en glorieus, er fijntjes op wijzend dat nieuw onderzoek, zoals de Kamer dat wenst, helemaal niet nodig is omdat je in vijf minuten bij het CBS alle gewenste informatie vindt. Massa immigratie geldt als er meer dan 25.000 mensen bij komen. Opgeteld en afgetrokken is dat niet het geval. En voor zover het Turken en Marokkanen zijn was de oogst vorig jaar 1500 en 900. In totaal aan moslims misschien 2500, afgeleid op basis van land van herkomst. Lucassen had van mij ook nog wel de islamisering even mogen wegmeppen door op het CBS rapport van 2009 te wijzen waarin wordt vastgesteld dat er in Nederland 830.000 moslims wonen (zo'n vijf procent dus van de bevolking) en dat die in rap tempo ontkerkelijken.

Over de linkse kerk kon hij natuurlijk kort zijn. Het was werkgeversbeleid om mensen hier te halen en het was sociaal beleid van alle partijen, de christen democraten voorop, om gezinshereniging daarvan deel te maken. En natuurlijk, er was sinds 1977 geen enkel links kabinet. Centrum rechts deelde de lakens uit tot paars arriveerde. De VVD was er altijd bij.

Een prima item en uitstekend verwoord door Lucassen. Boter aan de galg voor onze politici waarschijnlijk. Wanneer durven ze nou gewoon eens het verhaal te vertellen zoals het is in plaats van zoals ze het krijgen opgedrongen door de stichting Wilders?

START verdrag bijna erdoor

Ik heb het al eerder genoteerd: dat START verdrag komt er wel. De Republikeinen proberen weer dwars te liggen en Obama zet niet zijn mooiste en beste verhaal in, maar uiteindelijk zal er de tweederde meerderheid zijn die nodig is. Nog voor de kerst, denk ik.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors