2 januari 2011 - 11 januari 2011
Like ons op Facebook

2 januari 2011 - 11 januari 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

11 januari 2011

Haatzaaiers komen vaker van rechts

De schietpartij in Arizona is niet de schuld van Sarah Palin. Of van Glenn Beck, Rush Limbaugh en andere blaatapen. Waar zij wel schuldig aan zijn is een klimaat waarin er voor het traditioneel Amerikanen verenigende ambt van president geen respect is. Dat is niet, zoals Maarten van Rossem gisteren meende, een kwestie van een zwarte man die nu president is geworden. Zo gemakkelijk komen we er niet van af. Het verklaart bijvoorbeeld niet waarom de demonisering onder Clinton begon.

Het is een vervreemding die rechts Amerika al decennia kent. Onder Clinton was er evenzeer sprake van de belediging van het presidentschap als onder Obama (waarbij ik moet erkennen dat Clinton zijn eigen steentje bijdroeg aan het ondermijnen van het ambt). Toen de jonge Bush president was, hadden velen kritiek op zijn beslissingen maar niemand stelde zijn patriottisme, zijn Amerikaan zijn of zijn integriteit als persoon ter discussie. Zeker, hij werd afgeschilderd als een pion van de Cheney bende, als een kortzichtige neoconservatieve dromer, als een belangenbehartiger. Maar dat is nogal wat andere koek dan de president uitmaken voor verrader, niet Amerikaan, niet christen (for what it's worth), socialist, communist en fascist.

Dat is waar Beck en consorten wel degelijk schuldig aan zijn. Ze scheppen een klimaat waarin het ambt van president, senator of afgevaardigde wordt ondermijnd en dat is heel wat anders dan het politiek van mening verschillen. Samenzweringsdenken is eigen aan Amerikanen en vooral aan Amerikanen van het soort dat in de hoek zit waar de klappen vallen (het is niet een uniek Amerikaanse verschijnsel maar is daar wel sterker). En voor deze mensen past alles in hun vooropgezette wereldbeeld.

Sarah Palin is schuldig aan de versimpeling van de wereld tot goed en slecht, zonder enige nuance. De man die haar op het Amerikaanse toneel introduceerde, de bejaarde hypocriete senator McCain, is schuldig aan het cynisch opdringen van deze tante om zijn wankelende campagne een zetje te geven, en zo evenzeer het ambt van president te bezoedelen door er een non valeur voor voor te dragen. Er is een reden waarom rechts altijd meer haat zaait, van Father Coughlin tot de John Birchers tot de Glenn Becks van deze wereld. Rechts ziet de wereld ééndimensionaal en spreekt daarom aan. Kan daarom aanspreken. Juist bij de idioten onder ons.En als die ook nog dank zij de macht van de wapenlobby overal half automatische geweren kunnen oppikken krijgen we waar we om vragen.

Jon Stewart is andere koek. Misschien is het niet zo vreemd dat linksere critici subtielere programma's kunnen maken: ze richten zich op een hoger opgeleid en meer denkend publiek (laat ik maar niet suggereren dat denkende mensen over het algemeen niet rechts zijn - reden waarom journalisten, die de wereld als complex geheel zien, vaker linksig zijn of in elk geval niet Telegraaf of WNL). De haatzaaiers van de wereld richten zich op domme mensen en daar zijn er veel van.

De discussie moet niet gaan over wie schuldig is aan dit klimaat maar hoe we weer normaal over meningsverschillen kunnen praten, over algemeen belang en over nationaal beleid (waarbij niemand zijn vingers hoeft af te likken omdat hij op zijn wenken bediend wordt). Daarom doet het er niet toe of deze gek in Arizona al of niet geïnspireerd werd door de haatzaaiers. Hij is ongetwijfeld een soort Mohammed B., een idioot die denkt zijn gemeenschap, de wereld, een dienst te bewijzen door iemand die her en der is zwartgemaakt, uit de weg te ruimen. Maar het doet er niet toe. Het haatzaaien moet stoppen, ook als er geen slachtoffers vallen.

Armoedige redeneringen rondom Afghanistan

De PvdA krijgt er van langs dat ze van meet af aan zich verzet tegen nieuwe activiteiten in Afghanistan. Onterecht. De argumenten van de mensen die wel willen gaan, komen niet verder dan het steunen van achterhoedegevechten, het helpen stabiliseren van het land en, vooral, het meedoen aan Obama's gekluns en bondgenootschappelijke solidariteit ook al is het een verloren zaak. Pakistan wordt er ook maar even bijgehaald, alsof we daar wat aan doen met een paar politielui in het noorden. Het komt er op neer dat het een rotzooitje is, reddeloos verloren maar omdat de anderen zo dom zijn om door te gaan moeten we vooral meehelpen.

Paul Brill van de Volkskrant vatte dat mooi samen in zijn column onder de veelzeggende titel: Nederland moet meedoen in Afghanistan. Ik quote hieronder zijn laatste twee alinea's die de armoede van de pleiters voor de politiemissie weergeven. En doe er verder het zwijgen toe.

"Maar die motieven zijn niet onzinnig of futiel. Ook zonder het perspectief van humanitaire hoogstandjes blijft het van het grootste belang dat Afghanistan niet wordt uitgeleverd aan het extremisme of de chaos. Niet alleen omwille van de toekomst van het land zelf, maar ook en vooral vanwege de gevaarlijke instabiliteit in de hele regio, met het nucleair bewapende Pakistan als het meest brisante probleemgeval. Hoe brisant werd afgelopen week nog eens gedemonstreerd door de moordaanslag op de liberale politicus Salman Taseer, een aanslag die tevens ten overvloede aantoonde dat het pappen en nathouden van extremistische groepen, zoals de Pakistaanse overheid pleegt te doen, geen effect sorteert.

Het Westen heeft simpelweg niet de luxe om zijn handen van deze grillige regio af te trekken. Daarnaast is het hoogst onwenselijk dat president Obama, van wie wordt verwacht dat hij ook in andere brandhaarden met gezag een matigende invloed kan uitoefenen, bij deze vitale missie in de kou komt te staan. Het zou dan ook kortzichtig en schadelijk voor de Nederlandse positie zijn als het in Den Haag zelfs voor een bescheiden bondgenootschappelijke bijdrage zou schorten aan voldoende politieke wil."

Turkse integratie stagneert

Vorig jaar hield ik een lezing voor een Turkse vereniging. Ik was er wat aarzelend mee, maar besloot toch ze te confronteren met mijn stelling dat het met de Marokkaanse Nederlanders eigenlijk veel beter ging dan met de Turkse Nederlanders. Een grove stelling, uiteindelijk hebben we het over nogal diverse groepen van 350.000 en meer Nederlanders, maar de cijfers leken die kant op te wijzen. Tot mijn verrassing ontmoette ik bijval. In de Turks Nederlandse gemeenschap waren ze zich bewust van het probleem.

Door het Turkse nationalisme, het hangen aan een taal, door het enorm conservatisme, door de gesloten aard van de gemeenschap blijven meer tweede generatie Turkse Nederlanders aan de verkeerde kant van de spagaat hangen: ze blijven meer Turks, of proberen dat in elk geval, dan Nederlands. Het helpt ook niet dat ze soms door andere Nederlanders met de nek worden aangekeken. Voor hen is geloof, orthodox geloof, een eiland in een zee van onbegrip en onvermogen en ook van negatieve behandeling.

Aan de Marokkaans Nederlandse kant gebeurt het omgekeerde. Alle negatieve verhalen gingen de afgelopen jaren over Marokkanen maar ondertussen spraken ze onder elkaar Nederlands, schreef de tweede generatie Nederlandstalige bestsellers en scoorden met name Marokkaanse vrouwen behoorlijk goed op onderwijsgebied. Maar laten we de mannen niet uitvlakken. Het gaat gewoon behoorlijk goed met het grootste deel van de Marokkaans Nederlandse gemeenschap. Ze hebben geen hang ups over Marokko, ze weten dat ze hier thuis horen. Ze krijgen kansen en gebruiken ze. Ze lijken over het geheel genomen steeds meer op alle andere Nederlanders.

Nogmaals, je kunt niet over groepen praten zonder de meeste mensen ervan onrecht te doen. Maar de schrijvers van het manifest gisteren in de Volkskrant hebben gelijk. Er zit een probleem juist aan de Turkse kant. Dat is een vaststelling en daarover praten is verstandig. Wat je eraan moet doen, is weer een heel ander verhaal. Dat begint nu pas.

Hup ouwe, probeer het nog een keer

Je kunt Jan Nagel niet gebrek aan doorzettingsvermogen verwijten. Maar zijn vijftig plus partij laat feilloos zien waarom de Provinciale Staten moeten worden afgeschaft en de Eerste Kamer of direct moet gekozen, of ook afgeschaft. Nagel en zijn club doen alleen maar mee aan de Provinciale Staten verkiezingen om zetels in de Eerste Kamer te verwerven. Hun programma is daarop gericht, hoewel ik als vijftig plusser moet zeggen dat hun punten me echt helemaal niets lijken, ze hebben een lijst voor de Eerste Kamer (waaraan zich de PS leden overigens niet hoeven te houden, laat dat even duidelijk zijn) maar onderscheiden zich op geen enkel niveau in de provinciale staten. Zo wordt de farce van de PS verkiezingen met debatten tussen landelijke lijsttrekkers die enkel lippendienst bieden aan de provinciale politiek maar ondertussen met de Eerste Kamer bezig zijn, wel erg doorzichtig. Tijd om er een grote streep door te halen.

10 januari 2011

D66 en Afghanistan, de reacties

Nav de reacties nog even over mijn mogelijke beëindiging van mijn lidmaatschap van D66 als mijn partij een missie naar Afghanistan steunt. Ik schreef over de moties die het niet haalden niet omdat ik vind dat D66, de afdeling of de themagroep, mijn mening moeten delen. Niet omdat ik boos was dat mijn moties werden afgestemd. Wel was ik geïrriteerd over het gebrek aan interesse bij verreweg de grootste afdeling van het land, Amsterdam. Het was niet zomaar een houding van die leden. Ook een motie om de ps leden te verzoeken (meer kun je niet) om zich te houden aan de lijst die de leden straks opstellen voor de Eerste Kamer sneuvelde. We moesten niet zo wantrouwig zijn, we waren geen PvdA, meende een lid.

De bedoeling was om door middel van een scherpe Afghanistan motie het onderwerp op het congres te behandelen. Dan zou er over gepraat kunnen worden (wat overigens betrekkelijk onbevredigend is, maar goed) en zouden de leden zich hebben kunnen uitspreken. De fractie zou zijn eigen verantwoordelijkheid houden, net als nu, maar rekening moeten houden met de uitspraak van het congres. Ze zouden erdoor gedekt zijn of ze zouden moeten uitleggen waarom ze iets anders willen.

Mijn grote bezwaar was dat die politiemissie vorig voorjaar zomaar uit de lucht kwam vallen. Er was niemand over geraadpleegd, voor zover ik weet. Wat er nu dreigt te gebeuren is dat partijen zonder hun leden te raadplegen, een bijzonder belangrijk besluit nemen. Dat daarbij een kleine meerderheid niet voldoende is, lijkt me evident. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat de achterban van Groen Links voldoende zal hebben aan een bijeenkomst woensdagavond met kritische leden. Maar het is ten minste iets.

Sommige mensen die reageerden meenden ook dat je het niet met alles eens hoeft te zijn van een partij om toch niet meteen je lidmaatschap op te zeggen. Dat is waar. Maar dit is vrij fundamenteel en het gaat ook niet alleen over Afghanistan maar vooral ook over hoe erover besloten wordt. En ja, inhoudelijk vind ik het een nogal cruciaal onderwerp, maar dat is persoonlijk. Waarom heb ik dit niet intern aangekaart? Er is geen intern. Jazeker, ik had een artikel in het partijblad kunnen zetten. Als er een partijblad was. Ik had het op de partijraad kunnen inbrengen. Als die er was.

De website is geen optie want zoals op zoveel fora, domineert daar een vaste groep mensen die niets beters te doen lijken te hebben en ontzettend vervelende discussies eindeloos voortzetten. Tja wat moet ik? De middelen gebruiken die je hebt. Dit is mijn middel. Ik wacht met spanning af wanneer de discussie binnen D66 gaat beginnen en hoe daar zoveel mogelijk van die enthousiaste nieuwe leden bij betrokken worden.Dit zijn onderwerpen waar de partij die van oudsher de burger wilde laten meepraten kan laten zien hoe serieus ze dat neemt.

De Vara en WNL: journalistiek ver te zoeken

De Wereld Draait Door had de ploeg van de publiek gesubsidieerde wakkere regeringsondersteunende omroep aan tafel zitten. Geen journalist te bekennen. En dat bleek. Eerdmans heeft gelijk dat redacties keuzes maken, maar journalisten dekken geen onthullingen die ze gevonden hebben toe - niet van links en niet van rechts. Verder was het een nonsens gesprek want aan tafel zaten geen journalisten, er zaten politieke agitatoren, zegslieden.

Dat is misschien wat Hagoort en zijn publieke club willen, want net daarna kwam Uitgesproken Vara met zijn door Jan Tromp op kinderlijke wijze gestuurde praatje, dit keer over de haatpolitiek in de VS. Gast was Maarten van Rossem die redelijk genuanceerd over het onderwerp praatte en Tromp af en toe gewoon liet pruttelen. Maar wat de VARA weer deed met de beelden was stupide en dat komt omdat ze, juist ja, geen goede journalistiek bedrijven. Ze lieten een paar mallotige burgers zien die onzin uitkraamden.

Maar, beste redactie, dat is niet de reden van de haatgolf. Laat dan wat zien van Glenn Beck of Rush Limbaugh of andere toonzetters. Dit was nonsens. Maarten zei het met zoveel woorden, Tromp leek het niet te begrijpen. En dan dat vox pop item op een boot ergens. Nederlandse burgers hun mening laten geven? Wat voor doel heeft dat? Oh ja, het vertelt Oom Hagoort dat het publiek erbij betrokken is. Je zou er om lachen als het niet zo zielig was.

De toon van het publieke debat: doorpraten graag

De vergiftiging van het publieke debat staat ongeveer een week op de agenda, schat ik. Het is irritant dat een aantal journalisten, zoals onze correspondent in de VS, slagen om de arm houdt of die haatpraat wel reden was voor deze moordpartij. Alsof als dat niet zo was, die discussie ineens irrelevant zou zijn. Het is treffend dat iedereen ineens begrijpt dat dit een onderwerp van belang is, ook zonder dat die verstandige sheriff er wat van zegt.

Het is jammer, want wat deze man inspireerde doet er op zich niet toe. Het is een klimaat waarin de integriteit van mensen voortdurende wordt bedoezeld (in Nederland is Cohen daar het slachtoffer van). De gelegenheid om politieke en publieke mores aan de kaak te stellen moet worden aangegrepen, ongeacht de individuele aandriften van deze man.

Speaker Boehmer verklaarde met veel poeha dat een aanslag op iemand die 'dient' een aanslag op iedereen is. Maar hij zou geloofwaardiger zijn als het sentiment dat ook mensen met een andere mening een legitieme vertegenwoordiging zijn en oprecht en integer zijn, vaker zou opduiken in zijn woorden. Om maar een klein ding te noemen. Ik vind het best dat de Republikeinen proberen de gezondheidswet terug te draaien. Maar als je die onderneming de 'Stop the destruction of jobs act' noemt dan ben je onverantwoordelijk en onverantwoord bezig. Het zijn echter vooral de radio en televisieschreeuwlelijken die haat zaaien. Daar moet een einde aan komen, op de simpelste manier mogelijk: adverteerders moeten weigeren in die programma's te adverteren.

Ik schreef het gisteren al dat dit drama ook voor ons reden zou moeten zijn om weer eens naar onze mores te kijken. Politici mogen en moeten, wat mij betreft, moralisten zijn. Ze moeten een visie uitdragen over de goede samenleving en waarom het zus of zo moet. Dat mag krachtig. Maar de modus is veel te vaak om enkel de anderen aan te vallen. Ik heb er al vaak over geschreven en de inhoudsloze agitprop columns in de NRC bewijzen het alleen maar: het is moeilijker een eigen visie te ontwikkelen en uit te dragen dan de ander aan te vallen. Luister naar congrestoespraken van onze politieke leiders: ze gaan zelden over waar de partij voor staat, meestal over wat de anderen fout doen. Het is een goed moment om over deze vervelende politieke cultuur na te denken. En er wat aan te veranderen.

19 januari 2011

Vóór Afghanistan = één lid minder voor D66 (minstens)

Laat ik wat ik eerder deze week suggereerde maar niet duidelijk uitspraak nu maar onomwonden zeggen: als mijn partij, D66, voor de nieuwe missie naar Afghanistan stemt, dan zeg ik mijn lidmaatschap op. D66 heeft geen manier om zijn leden te raadplegen en de cijfers die onze kolommenvuller De Hond erover geeft, zeggen helemaal niets. Maar laat ik in elk geval mijn keuze duidelijk maken.

Ik ben niet helemaal onbevangen en onbevlekt in dit Afghanistan gedoe. Ik was niet tegen de eerste missie, die heb ik zelfs verdedigd op deze plek - ik was het niet eens met de fractie toen maar ik vond dat ze een goed gevecht vochten, en achteraf moet ik ruiterlijk bekennnen dat ze gelijk hadden, een gelijk dat D66 helaas nooit gehaald heeft. Ik ergerde me er toen aan dat de twee ministers in de toenmalige regering, Pechtold en Brinkhorst, zich achter het regeringsplan schaarden maar er geen mooie dualistische stelling van maakten - zou typisch D66 moeten zijn: kamer en regering verschillen van mening. Prima. Ieder eigen verantwoordelijkheid. Het kostte D66 toen de nek (de schuldigen aan een deel van dit debakel zijn inmiddels weer terug in het Haagse centrum).

Bij de verlenging van de missie was ik tegen en de fractie, onder leiding van Pechtold, toen ook.

Ik was onaangenaam verrast toen D66 en Grone Links tijdens de verkiezingen ineens over een EU missie begonnen te reutelen, zonder raadpleging van leden of achterban.Dit najaar heb ik twee maal geprobeerd een motie over Afghanistan naar het congres te brengen, zodat de leden zich konden uitspreken over een mogelijke nieuwe missie. Ik deed dat eerst in de Thema afdeling Internationale Veiligheid en Defensie, een plek waar geïnteresseerden in defensie zich mogen uiten. Daar werd het motievoorstel afgestemd, hoewel er een aantal leden behoorlijk sceptisch waren over wat er aan zat te komen en met me mee stemde.

Daarna probeerde ik het nog een keer op de afdelingsvergadering. De motie daar werd pas na elf uur in stemming gebracht omdat de ruim honderd leden die op waren gekomen eerst over de Amsterdamse puinhoop moesten praten. De twintig of zo die daarna nog meestemden over een motie die ze nooit hadden gezien, waar ze niet over hadden nagedacht en die enkel op een scherm werd geprojecteerd stemden tegen. Een van de argumenten: vertrouw er maar op dat de fractie namens ons een goed besluit neemt. Gezagsgetrouwheid onder D66 leden is groot. De discussie was geen discussie en de argumenten zwak, maar de motie werd ruim verworpen. Ik vertel dit niet om mijn gelijk te halen, wel om te laten zien dat ik geprobeerd heb het op de agenda te krijgen. De afdeling, althans het deel dat niet wegliep toen de Amsterdamse maleur verwerkt was, niet.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken. Er is, voor zover ik weet, op het congres niet gedebatteerd over Afghanistan. Hoe weet de partij dan wat de leden vinden? Dat weet ze niet. Maar ik weet wel wat ik vind: tegen. En ik verbind daar consequenties aan. Voor wie dat ook maar interessant mag vinden. En het staat u geheel vrij om te zeggen: so what? Laat die Verhagen maar zeuren.Maar mijn lidmaatschap is in elk geval aan Afghanistan verbonden (het heeft ook met andere dingen te maken, maar daar vertel ik een andere keer wel over - dit is de druppel).

De Israël test voor provinciale staten kandidaten

Volgens een onderzoek van de NRC zijn de mensen op de lijst van de PS voor de Stichting voor het Verbieden over het geheel genomen opgewonden anti-overheidsburgers, ongeveer zoals die in eerdere verkiezingen bij de leefbaren rondliepen. Een enkele rechtsradicale opruier, maar die probeert de Grote Leider eruit te halen. Wat ik wel opmerkelijk vond is dat je bij de Stichting een examen moet afleggen in correcte Israël politiek. Wie het niet eens is met wat Ian Buruma in een goed stuk zaterdag de foute Israël vrienden Wilders en De Winter noemde, komt blijkbaar niet in aanmerking om bij ons in de Provinciale Staten mee te werken aan meer verbieden. Raar voor een supernationalist. Is dat wat Wilders bedoelde met Nederland meer Nederlands maken?

Nederland heeft een jongerenprobleem

In de wakkere regeringskrant lees ik dat in Hoorn en Steenbergen dronken stappers de politie hebben aangevallen. Vorige maand gebeurde het in Enkhuizen, waar de burgemeester het weet aan drugs en drank. Ik heb het al eerder gezegd: al dat geneuzel over die Marokkaanse rotjong verhult dat wij in Nederland een serieus jongerenprobleem hebben. Tijd dat we daar eens wat aan doen.

Wie haat zaait, oogst dood en geweld

De moordpartij in Amerika is een goede indicatie hoe vergiftigd en onaangenaam het klimaat in Amerika is geworden. En het illustreert dat haatpraat gevolgen heeft. De Republikeinen en hun slippendragers bij Fox en Limbaugh operations zullen zich in alle bochten wringen om het te ontkennen, maar alle haatzaaierij, verdacht maken, Obama voor socialist en landverrader uitmaken: het heeft gevolgen. Toen conservatieven nog ideeën hadden, kwamen ze met een goede slogan: ideas have consequences. Ze zouden er goed aan doen om te bedenken dat ook woorden en ook daden gevolgen hebben.

Ook Nederland mag daarover nadenken. Ja, dit was ongetwijfeld een doorgedraaide idioot maar er zijn dingen die doorgedraaide idioten triggeren. Mohammed B. hoorde in dezelfde categorie van mafketels, en hij werd ook getriggerd. Tegelijkertijd zou het fout zijn om alle Republikeinen en theekrans schreeuwlelijken deze moorden in de schoenen te schuiven. Maar als je het normaal gaat vinden om haatpraat als dagelijkse praat te verkondigen, dan moet je weten dat dit gevolgen kan hebben. Amerika is daarin niet uniek, vrees ik.

Nog los daarvan is het opnieuw een geval dag de oneindige idioterie bewijst van het gemak waarmee Amerikanen om kunnen gaan met wapens. Grote gekken kunnen in Amerika nog grotere schade aanrichten dan elders omdat het gekke Amerika denkt dat ze veiliger zijn met meer wapens. Ah well, boter aan de galg, zult u zeggen. Iedereen weet het en wat haalt het uit? Nou ja, je kunt het niet vaak genoeg zeggen.

18 januari 2011

Een partij zonder programma, zonder ziel

Fijn dat Bas Heijne weer terug is op zijn columnpost. Hij fileert de PvdA als een programloze, zielloze en, mijn woorden voor een langer verhaal, ook fantasieloze partij. Hij verbindt er de conclusie aan dat Cohen moet vertrekken, zeker nu hij door columnisten in bescherming moet worden genomen. Zover ben ik nog niet. Maar, eerlijk is eerlijk, 'het moet eerlijker' als slogan voor de PS verkiezingen? Als je dat bedenkt, verdien je te verliezen.

De NRC vertelt waarom we niet naar Afghanistan moeten, door in gebreke te blijven het wel gaan te beargumenteren

het NRC laat zien dat een hoofdredactioneel gewoon een opinie moet zijn van de krant. Over Afghanistan vandaag. De argumenten van de krant zijn zwak. Redding van de NAVO, wiens voortbestaan we van Afghanistan afhankelijk hebben gemaakt. We kunnen niet zomaar weglopen, kijk maar wat er gebeurde toen de Russen vertrokken. We kunnen militair niet winnen (waarom we oorlog voeren tegen de Taliban in plaats van het voorkomen dat het een vrijplaats wordt, legt de krant niet uit). Het vorige kabinet maakte een zootje van het voortzetten van de missie (daarbij hadden ze wel het hand overspelen van minister Verhagen mogen noemen).

In het tweede deel van het commentaar een reeks van vragen over de politie/militaire missie. Geen antwoorden want die vragen zijn ondergeschikt, meent de NRC. We moeten akkoord gaan omdat door het partijpolitiek maken van de voortzetting vorig jaar die nu de enige optie is om deel te nemen aan het misavontuur in Afghanistan. De PvdA moet daarom door de pomp, vindt de krant. De enige reden uiteindelijk om mee te doen: een politiek statement dat Nederland meedoet met de bondgenoten. Verder uitleg blijkbaar overbodig (want waarom moet dat zonodig?).

Het is onbevredigend. Het commentaar van de NRC is al net zo omslachtig en onduidelijk als de verklaring van de regering. Ik heb geen argumenten gehoord waarom we daar mensenlevens in de waagschaal moeten stellen, vliegtuigjes moeten houden of, for that matter (90 miljoen was niet te vinden), bijna 500 miljoen Euro besteden om die in een bodemloze put te smijten. Geen argumenten om te gaan anders dan een soort mystieke bondgenootschappelijke loyaliteit. Allemaal samen dom, dan moeten we dat ook allemaal samen volhouden. Dat is niet voldoende. Niet gaan dus.

Moral equivalence, ook in Egypte

Er is goede reden om bezorgd te zijn over christenen in Egypte, en misschien wel elders in het midden oosten. Laten we even bij Egypte blijven. Het is duidelijk dat het regime van Mubarak weinig doet om de christenen daar te beschermen. Genoeg reden voor opwinding buiten Egypte. Maar wat mij bezwaard is dat dezelfde mensen die zich nu opwinden niet te horen waren gedurende de afgelopen jaren toen Egypische moslims van de niet-Mubarak variant onderdrukt werden. Nog pas waren er verkiezingen die zodanig waren opgezet dat de moslimpartijen die vier jaar geleden onverwacht een flinke vooruitgang boekten, zo goed als verdwenen zijn.

Veel politieke activisten zitten in de gevangenis. Het westen liet niets horen. Dit vaststellen is geen rechtvaardiging of excuus voor geweld tegen christenen. Het is een vaststelling dat samenlevingen die gerund worden door levenslange 'democratisch' gekozen dictators zoals Egypte en die zonder daar op te worden aangesproken hen onwelgevallige minderheden kunnen onderdrukken dat net zo goed tegen moslims als tegen christenen kunnen doen. Protest tegen beide zou het protest tegen het geweld tegen christenen geloofwaardiger maken.

Republikeinen: meer van hetzelfde

Wat een frisse wind, die Republikeinen. Ze gaan gezondheidzorg wet terugstemmen, goed wetend dat dit nutteloos, zinloos en symbolisch is. Verspilling van energie? Nee, vindt Boehmer, laten zien wat we willen. En dat laat hij zien. Amendementen zijn niet toegestaan. Het onpartijdige Congressional Budget Office dat meldt dat terugtrekking nu leidt tot grotere begrotingstekorten, is ineens een werktuig van de regering. Helaas, niet dat ik het verwachtte, maar deze Republikeinen zijn van hetzelfde zelfgenoegzame en onbuigzame soort als de meerderheids Democraten waren in de vorige termijn. En zo gaat het maar door. Amerika's crisis is ernstig. Het is een crisis in de samenleving die het onmogelijk maakt het eens te zijn of te worden over wat publiek goed betekent. Een dodelijke crisis, niet op korte termijn maar het zal de Verenigde Staten permanent verzwakken. We kunnen daar maar beter rekening mee houden.

Vooringenomen journalistiek

Ik luisterde gistren naar het Wakkere programma op radio 1 dat in de plaats is gekomen van standpunt café. Je moet wel tijdens het eten koken. Een vaak vervelend programma, met beursnieuws dat te licht is voor de deskundige en te oninteressant voor de gewone luisteraar. Maar vooral met vooringenomen en gekleurde verhalen.

Typerend was wel de presentatrice gisteren die een deskundige raadpleegde over ik meen de arbeidsparticipatie van vrouwen. Er werd wat heen en weer gepraat waarna de presentatrice een vraag stelde die meer een statement was. De deskundige legde uit waarom ze ongelijk had en toen gebeurde er iets dat Wakkere programma's kenmerkt maar nu open werd uitgesproken: de presentatrice riep 'ik heb een mening en u ook'. De deskundige werd er stil van en werd snel weggedraaid.

Ik vind het best dat presentatoren meningen hebben al wordt het dan al snel klef als je gelijkgestemde zielen zoals Eerdmans en Brinkman bij elkaar hebt maar waarom dan een 'deskundige' geraadpleegd die met argumenten aangeeft waarom het anders in elkaar zit? Natuurlijk straft dit kwaad zichzelf want serieuze deskundigen zullen niet meer langs komen.

Tros en Avro waren allang wakker

Ik begrijp dat de tros en de avro met de wakkere telegraaf regeringsomroep samen willen gaan. Dat zou terecht zijn. De tros en de avro horen natuurlijk helemaal niet thuis in het publieke bestel zoals het ooit bedoeld was. Het zijn gewoon bedrijfjes waar mensen rijk van worden en programmamakers aan het werk gehouden. Maar daar was het niet voor bedoeld. Inderdaad, beter kleur bekennen, en erkennen dat de tros en de avro altijd al behoorlijk wakker waren.

Hagoort bewijst zijn overbodigheid, maar dat kost wel een hoop geld

Omroepbaas Hagoort gaf de toekomst aan van de publieke omroep. Direct testen of een programma klopt. Hagoort heeft het niet begrepen. De publieke omroep moet weg en gaat weg. Hij helpt daaraan mee. Wie denkt dat publiek in de publieke omroep betekent dat het voor een zo groot mogelijk publiek moet zijn, tekent zijn eigen bewijs van onvermogen. En de overbodigheid van de publieke uitgaven ervoor.

DeNRC vertelt waarom we niet naar Afghanistan moeten, door in gebreke te blijvenhet wel te beargumenteren

hetNRC laat zien dat een hoofdredactioneel gewoon een opinie moet zijn van dekrant. Over Afghanistan vandaag. De argumenten van de krant zijn zwak. Reddingvan de NAVO, wiens voortbestaan we van Afghanistan afhankelijk hebben gemaakt.We kunnen niet zomaar weglopen, kijk maar wat er gebeurde toen de Russenvertrokken. We kunnen militair niet winnen (waarom we oorlog voeren tegen deTaliban in plaats van het voorkomen dat het een vrijplaats wordt, legt de krantniet uit). Het vorige kabinet maakte een zootje van het voortzetten van demissie (daarbij hadden ze wel het hand overspelen van minister Verhagen mogennoemen).In het tweede deel een reeks van vragen over de politie/militaire missie. Geenantwoorden want die vragen zijn ondergeschikt, meent de NRC. We moeten akkoordgaan omdat door het partijpolitiek maken van de voortzetting vorig jaar die nude enige optie is om deel te nemen aan het misavontuur in Afghanistan. De PvdAmoet daarom door de pomp, vindt de krant. De enige reden uiteindelijk om mee tedoen: een politiek statement dat Nederland meedoet met de bondgenoten. Verderuitleg blijkbaar overbodig (want waarom moet dat zonodig?).

Het is onbevredigend. Het commentaar van de NRC is al net zo omslachtig en onduidelijk als de verklaring van de regering. Ik heb geen argumenten gehoord waarom we daar mensenlevens in de waagschaal moeten stellen, vliegtuigjes moeten houden of, for that matter (90 miljoen was niet te vinden), bijna 500 miljoen Euro besteden om die in een bodemloze put te smijten.

17 januari 2011

Nigger hoort bij Huckleberry Finn

Een nieuwe editie van Huckleberry Finn, het meesterwerk van Mark Twain, is politiek gecorrigeerd. Het woord 'nigger' dat 219 keer schijnt voor te komen in Twains tekst, is vervangen door 'slave'. De reden schijnt te zijn dat een docent die het boek graag laat lezen door zijn leerlingen, daarvoor in de problemen raakt bij de politieke correcte luitjes, die hem niet toestaan het woord 'nigger' publiek te uiten. Geen voorleesbijeenkomsten dus.

Het is een interessant probleem voor de gevoelige medeburgers. Ook in Nederland hebben we hertaalde edities van de Max Havelaar. Is dat een goed idee? In principe denk ik dat het beter is als mensen het werk van een schrijver lezen zoals het is geschreven. Zeker in Twains geval waar er niet per se herschreven is naar de moderne tijd maar gewoon woorden zijn vervangen die nu onaangenaam overkomen, lijkt me dat minder goed. Huckleberry Finn is een lange allegorie voor het mid negentiende eeuwse racistische Amerika, op de rand van de burgeroorlog. Daarmee is het boek doordrenkt en daar hoort 'nigger' bij. De Max Havelaar is een van de beste (wat mij betreft het beste) werk van fictie dat in het Nederlands is geschreven en ik vrees dat een hertaald geval geen recht doet aan Multatuli. Maar als nou twee keer zo veel mensen het verhaal van Multatuli lezen? Is het dat waard?

Ik heb er weinig aarzelingen over in de herschreven versies van Homerus. De Illias en de Odyssee zoals ze zijn herschreven voor kinderen en tieners maken de boeken toegankelijker. Wie ze mooi vindt, kan overstappen naar de echte Homerus en de echte Multatuli die gelaagder en interessanter zijn dan enkel een goed verhaal. Met Twain denk ik er anders over. Politieke correctheid te ver doorgevoerd. Je moet niet aan dit soort oprispingen toegeven. De volgende stap is een hertaalde Harry Potter omdat de evangelische idioten het anders niet in de bibliotheek willen hebben wegens hekserij.

Jammer dus. Mark Twain heeft twee fantastische boeken geschreven en een hoop meer dat leuk en interessant is (en een hoop gelegenheidswerk) en ik gun iedereen Huckleberry Finn en Tow Sawyer in het origineel. Maar ze zitten gewoon in de Library of America, dus als u de keuze heeft dan weet u wat u te doen staat. En lees dan ook meteen gewoon Multatuli in de originele versie.

De Amerikaanse grondwet kan niet heilig zijn

De Republikeinen gaan voortaan iedere dag de grondwet voorlezen in het Huis. Symboolpolitiek kent geen grenzen. Conservatieven zitten voortdurend te mekkeren over de originele grondwet en hun waanidee dat die godgegeven en ideaal zou zijn. Leuk daarom dat afgevaardigde Jackson, zoon van Jesse, ook de tekst van de grondwet voorgelezen wilde hebben die van slaven non-burgers maakte maar wel voor 3/5 meetelde bij het vaststellen van congresleden en kiesmannen. Dat stukje original inent is door het 13e amendement na de Burgeroorlog niet operationeel gemaakt maar het geeft al aan hoe dom het denken van deze conservatieve zeloten is. Ze doen net alsof er niets verandert in een samenleving in tweehonderd en nog wat jaar. Dat geldt ook voor de Republikeinen die net doen alsof het Supreme Court de grondwet niet zou kunnen of mogen interpreteren. Conservatieve en progressieve en gewoon, oprecht ploeterende, rechters hebben dat al gedaan sinds 1803 toen judicial review werd ingevoerd. En maar goed ook anders zaten we nog steeds met de domste en meest schadelijke Supreme Court uitspraak ooit, Dred Scott, uit 1857, die van slaven non entities maakte, goederen. Het was de laatste stap naar de burgeroorlog en het antifederale optreden van staten als South Carolina. Dat laatste idee, van de staatsrechten, is nooit helemaal weggeweest en maakt nu een comeback. Maar het idee dat de grondwet onveranderlijk is en zich bovendien slechts leent voor één interpretatie zou door de Founding Fathers, de veel bejubelde James Madison voorop, meteen naar de prullebak zijn verwezen. Het Republikeinse theaterstukje zal een kort leven beschoren zijn. Het kost teveel tijd en stelt niets voor. Ongeveer net zo als de opening met gebed, al is dat een minder langdurige affaire.

Obama is de man die verantwoordelijk is, niet William Daley

William Daley, zoon en broer van langjarige burgemeesters van Chicago, wordt de nieuwe chef staf van Obama. De progressieven moeten er niets van hebben. Daley is een middle of the road en establishment Democraat, rijk geworden op Wall Street en bekend als operator van Clinton in diens tweede termijn. Deze progressieven hebben het bij het verkeerde eind. They are barking up the wrong tree. President Obama maakt beleid, Daley voert het uit. Betere uitvoering is gewenst. Beter beleid ook. Maar degene die daarvoor verantwoordelijk is, is Barack Obama en niemand anders.

Agitprop van de zich krant noemende Telegraaf

De zich journalisten noemden regeringspropgandisten van de Telegraaf hadden weer een voorpaginaclaim: burgemeester Van der Laan laat Welten vallen. Hé, vreemd, het Parool meldt wat anders. Van der Laan steunt Welten. Zou het …. Jazeker, de Telegraaf stookt weer een lekker vuurtje. Met journalistiek heeft het niets te maken. Met boerkafetisjisme wel. Het Parool corrigeerde naderhand dat Van der Laan zei dat Welten net iets te ver was gegaan in het gesprek met Pauw. Maar laten vallen? Fantasiewereld van de Telegraaf.

16 januari 2011

Opnieuw worden we Afghanistan in gerommeld

Dachten we dat eindelijk af waren van onze betrokkenheid bij het misavontuur in Afghanisten, komt Maxime Verhagen, die van de regering Rutte/Wilders, toch weer om de hoek met een nieuw plannetje. De PVV, ere wie ere toekomt, moet er niets van hebben. D66 en Groen Links, schande wie schande toekomt, hebben in de verkiezingscampagne een goedkoop nummertje gemaakt door wel politietrainers onder EU hoede te willen sturen. De bedoeling toen? Laten zien dat ze verantwoordelijke partijen waren. Het resultaat nu? Dat ze zich in alle bochten moeten wringen om niet te hoeven meedoen.

De oorlog in Afghanistan is een grote mislukking. De NAVO, hoewel die door Hoop Scheffer inzet was gemaakt van succes in dat armzalige land, zal het wel weer overleven. De Afghanen, inclusief hun corrupte regering, gebruiken de NAVO en de Amerikanen voor zover nuttig en gaan dan gewoon verder met hun leven in de late middeleeuwen. Het is intussen al Amerika's langste oorlog en het gaat Obama nog duur te staan komen. Voor ons is het klein bier. Zeker, er zijn al een man of 25 gesneuveld en veel meer Nederlanders gewond voor een zaak die nergens toe dient, maar we konden lekker meedoen en Verhagen mocht zelfs in Washington af en toe aan tafel zitten en goede maatjes worden met Hillary.

Deze missie moet niet aangegaan worden. Nederland heeft al meer dan voldoende gedaan in een oorlog die door het westen, door de NAVO en door Amerika, consequent verkeerd behandeld is. De door Boekestijn en anderen bepleitte oorlog in Irak heeft geleid tot de mislukking in Afghanistan (we wachten op uitleg van de bekende analist). De verlenging van onze missie had helemaal niet moeten plaatsvinden en we kunnen achteraf vaststellen dat de D66 fractie in 2006 gelijk had met zijn afkeer van deze vechtmissie (Pechtold zat toen in de regering en stemde daarmee in, tegen zijn fractie).

Deze nieuwe missie is een politiek verhaal, een manier om de NAVO steun te blijven geven en de Amerikanen te laten claimen dat zoveel bondgenoten mooi meedoen. Dat is geen levens waard - en laten we niet net doen alsof er geen gevaar kleeft aan deze excercitie. Argumenten in deze discussie worden gebruikt zoals ze uitkomen maar het oorspronkelijke verhaal dat we onze missie in Uruzgan niet zomaar moesten laten lopen, dat we daar een verantwoordelijkheid hadden, gaan natuurlijk niet op als we in een verafgelegen andere provincie mee gaan doen. Dat er enige tientallen trainers heen worden gestuurd maar dan wel met het drie of viervoudige aan militaire bescherming betekent dat het gewoon een militaire missie is, ook al ondernemen die militairen geen acties buiten hun poort. De vier F-16's die mee moeten dienen nergens anders voor dan voor de luchtmacht om te kunnen claimen dat ze een rol hebben en dus JSF nodig hebben.

Los van al dit operationeel gebabbel, kan iedereen vaststellen dat doelstellingen in Afghanistan niet worden bereikt. Het zal een gemankeerd land blijven, ook na investering van miljarden dollars en vele honderden mensenlevens. Een land van stammen en corrupte legerbaasjes met hun schandknapen. Een land van, helaas, onderdrukking van vrouwen en andersdenkenden. Amerikaanse militairen hebben Obama al gedwongen om tot 2014 te blijven en het zal vast nog langer gaan duren. Daar moeten we allemaal niet aan meedoen.

Deze missie, kortom, moet niet plaatsvinden. Mijn eigen partij, D66, heeft nooit een behoorlijke discussie gevoerd met de leden over deze activiteit. Jazeker, er staat in het verkiezingsprogramma dat de mogelijkheid voor zo'n onderneming open blijft, maar een eventueel deelname besluit toetsen aan de leden is niet mogelijk. Daarvoor heeft de partij geen structuur. Het GL en D66 verhaal in de verkiezingstijd is nooit bepraat, nooit aan leden voorgelegd. Dat zal nu ook niet gebeuren. Er is simpelweg geen orgaan voor. Leden zullen met hun voeten moeten stemmen als ze tegen deze heilloze onderneming zijn en hun partij toch zien meegaan met deze vermaledijde regering. Er zijn weinig andere opties dan te dreigen met het opzeggen van je lidmaatschap als D66 instemt met dit regeringsplan.

En daar gaan we weer

Nice deal if you can get it. Goldman Sachs heeft 450 miljoen dollar geïnvesteerd in Facebook. Off the market want Facebook heeft nog geen publieke notering. Geweldige deal. Om hem te financieren leent Goldman het geld dat op dit moment via de FED met minimale rente beschikbaar is. Goldman is een bankinstelling en kan daar vrijuit gebruik van maken.

Ze verkopen de aandelenpakketten (die sterk zijn overgewaardeerd omdat Facebook met geen mogelijkheid zoveel waard kan zijn - 50 miljard) in stukken van 2 miljoen aan hun beste klanten. Al doende hebben ze geld beschikbaar gesteld aan Facebook dat daardoor kan wachten met naar de aandelenmarkt gaan. En tegelijk hebben ze de virtuele waarde van het bedrijf met twintig procent verhoogd, simpelweg door deze interesse te tonen

Gaat Facebook wel naar de markt dan zal Goldman tegen een hoge beloning dat managen, schattingen lopen tot zo'n 140 miljoen dollar. Bovendien kunnen ze dan ook zelf de waardebepaling van Facebook beïnvloeden en het laat zich raden dat die nog hoger dan 50 miljard dollar zal liggen. Verder heeft Goldman bedongen dat ze 1,5 miljard dollar aan rechten op aandelen aan cliënten kan verkopen. Leuke exclusieve deal (hoewel je als klant beter zou moeten weten, voor je het weet ben een WOL slachtoffer) en nog mooier als je weet dat ze 4 procent per deal fee krijgen en 5 procent van de eventuele koerswinst (verlies kost de bank natuurlijk niets). Volgens een van de artikelen die hierover gaat zou Goldman ook nog eens de 12 miljard privé vermogen van Facebook baasje Zuckerberg mogen managen.

Een hoop belangen lopen hier door elkaar, stelt de opinieschrijver op de NYT pagina van vandaag vast. Maar Goldman heeft daar geen moeite mee. Ze kunnen dat keurig 'managen', uit elkaar houden. Als u het gelooft, dan gelooft u dat er geen bankencrisis was in 2008 en geen dot com crisis in 2001. Nice deal. Van mij mogen ze dat allemaal doen. Good luck aan de investeerders en tough shit voor de kleine jongens die zich straks mee laten slepen. Ze zouden de ongeautoriseerde bio van Nina Brink moeten kunnen lezen. Laten we bij de volgende crisis de banken maar gewoon kopje onder gaan, zou ik zeggen.

15 januari 2011

In Arkansas begint de apocalyps

De hele exceptioneel discussie hieronder (is de VS anders dan alle andere landen?) krijgt een wat wrange bijsmaak als je de reacties van de brave Amerikaanse burgers leest op de massasterfte onder vogels en vissen in Arkansas en Lousiana. Gods straf, bijbelse voorspellingen, begin van de apocalyps of misschien toch UFO's of een samenzwering van, inderdaad, bijbelse proporties.

De dommerikken laten weer van zich horen.Alles beter dan een rationele verklaring.

Arkansas en Louisiana zijn flink vervuilde staten, maar misschien is dat voor theekransbezoekers een te voor de hand liggende verklaring. Het zijn ook exceptioneel domme staten. Dat is geen sneer naar hun bewoners per se, maar dit zijn ook de laagst scorende staten op metingen van onderwijskwaliteit. De reacties zijn amusant als ze niet zo beangstigend waren. Dit is het leidende land in de wereld? Deze collectie idioten?

Het grote boerka spel kan beginnen

Die boerka discussie is vast weer goed voor een week ophef en commentaarloze twitters van de Grote Leider. Er is nog niets aangenomen en de regering kan nu nog voorkomen dat ze deze heilloze weg opgaat. Ik voorspel anders het grote boerka spel. De radicale vervelende mannen gaan hun vrouwen in boerka's de straat op sturen om de Stichting van het Verbieden te provoceren. En een variant, tegenstanders van het hele verbod gaan massaal met nep boerka's rondlopen. Wedden dat het arresteren snel is afgelopen? Als het al begon want ik heb, net zomin als Marcouch, hier in Amsterdam West, Slotervaart, Baarsjes of Bos en Lommer nog nooit zo'n ding gezien. Kortom, we spelen weer het spel van Wilders. Kun je dat voorkomen? Ja, relatief eenvoudig in dit geval. Gewetensvolle parlementariërs van de regeringspartijen moeten tegen zo'n onzinverbod stemmen. Simpel. Klaar. Was gewetensvol maar zo eenvoudig.De wakkere regeringskrant heeft ondertussen ook zijn stelling betrokken. Burgerlijke ongehoorzaamheid alleen als het in hun kraam te pas komt. Bonnen schrijvende politiemannen worden regelmatig door de wakkere publieke omroepkrant aan de schandpaal genageld. Als ze dat wat minder deden zou hun oproep tot gezag wat minder hypocriet klinken.

Amerika is steeds meer een normaal land maar die boodschap is aan de theekransjes niet besteed

Ik had het er vorige week tussen neus en lippen over, Dirk Jan Eppink schreef er gisteren ook over in zijn column, al deed hij er verder niet veel mee: Amerikaans exceptionalisme. Blijkbaar is het een hot topic. Of misschien is het actueel enkel omdat Obama critici terugvallen op dit oude concept. Maar laten we eens kijken hoe exceptioneel Amerika is.

Amerikanen, sommigen althans, menen dat zij een land zijn anders dan alle anderen, met kansen die je elders niet krijgt en mogelijkheden die uniek zijn. Eppink zag er een probleem in dat Barack Obama niet voortdurend verkondigt hoe exceptioneel de VS wel niet is. Hij wees op nieuwbakken senator Rubin van Florida, die als zoon van Cubaanse vluchtelingen, politiek doorbrak. Only in America!

Het is een verleidelijke gedachte geweest waarmee Amerika zich vooral in zijn eerste eeuw, maar ook later in de Koude Oorlog, mee troostte: we zijn uniek. Normale regels gelden voor ons niet en individuen krijgen bij ons unieke kansen.

Deze laatste stellingname en het Rubin voorbeeld kunnen we meteen in de afvalbak gooien. De sociale mobiliteit in de Verenigde Staten is bijzonder laag. De kans dat je van een laag quintiel eentje hoger schuift is gering. Veel kleiner dan in de meeste West Europese landen, en nog veel kleiner dan in Nederland waar de sociale mobiliteit inderdaad uitzonderlijk is. Toegegeven, het aantal doorgebroken triljonairs in Nederland is kleiner maar het aantal en het percentage burgers die solide middenklasse worden en zich daar ook veilig in kunnen bevinden, is in Nederland eindeloos veel groter. De uitzondering is juist de VS waar structurele armoede en gebrek aan mobiliteit van generatie op generatie uitzonderlijk hoog is. Terwijl daarnaast ook de mogelijkheid om diep te vallen groot is en als dat gebeurt in de VS dan ben je ook echt de klos.

Barack Obama is een levend voorbeeld van wat mogelijk is in de VS. In die zin was het een beetje raar dat Eppink aanvoerde dat Obama de stemming in het land niet begrijpt. Maar hij doelde op de theekrans dames en heren en ook meer traditionele Republikeinen die vooral willen horen en willen verkondigen hoe uniek ze zijn (ik moet nog eens goed doordenken waarom Democraten en/of progressieven daar niet aan willen - minder geloof in patriottisme als leidende gedachte?).

Helaas, dit exceptionalisme is een excuus voor vele misstanden. Obama verkondigt Amerika's uniekheid niet tot vervelens toe en ja, dat is voor deze lui een probleem. Zou hij het wel doen, dan zou het overigens in het geheel niets veranderen. Beleid doet dat wel. Zijn health care wet heeft de levens van meer mensen verbeterd dan welke Republikeinse maatregel dan ook - of welke Republikeinse overheidsbeperkingen dan ook (zie ook hieronder). So much for that.

Amerikaanse exceptionalisme was in de buitenlandse politiek wel verdedigbaar als concept. Amerika was uniek als voorbeeldland. Je kon wijzen op de VS als land dat niet koloniseerde, niet al te overduidelijk altijd eigenbelang nastreefde. Een land dat functioneerde als politieman van de wereld, ogenschijnlijk onbaatzuchtig. Een land dat orde op zaken stelde en dan weer verdween. Nou ja, min of meer.

Enfin, die voorbeeldrol kan de VS steeds minder waar maken. De Cheney bende heeft de VS een voorbeeld gemaakt van het juist zich niet houden aan de regels die voor iedereen goed functioneren. De regering Obama heeft daar helaas weinig aan veranderd, maar ik heb zo het gevoel dat dat niet is waar de theekranslui tegen te hoop lopen.

De oorlogen die Amerika voerde waren soms gerechtvaardigd, soms te verdedigen. Zelfs Afghanistan was te verdedigen, tot de Cheney bende het nodig vond om een land verderop te gaan. Anno 2011 kun je moeilijk de VS nog als voorbeeld ophouden en veel moslims en semi dictatoriale landen uiten dat en handelen ernaar. Ook een land als China kan nu redelijk gemakkelijk de VS afserveren als alleen kien op recht en rechtvaardigheid als het in eigen kraam te pas komt.

Is de VS een uitverkoren land? Ik zou niet weten door wie of wat maar de Godvrezende Palin aanhangers, inclusief de Nederlandse juniorafdeling van klapvee als Spruyt en Livresto, geloven nog steeds dat God een speciaal plan heeft met de VS. Ach, het is als met alle geloof, fijn voor degenen die erin zijn, die zonder bewijzen iets aanwezig achten. Voor de rest van ons?

Amerika is meer en meer een gewoon land geworden. Dat komt gedeeltelijk om de wereld meer en meer het Amerikaanse voorbeeld heeft gevolgd, gelukkig met eigen trekken zoals ons Europese 'socialisme' dat voor een meer inclusieve samenleving zorgt. Een gewoon land dat zijn belangen behartigt. In de tijd van de Marshall hulp viel eigenbelang samen met verlicht internationaal beleid. Op dat terrein gebeurt niet veel meer.

Nee, Amerika is niet meer enkel uniek en dat is goed voor de wereld. Of het goed is voor Amerika dat het steeds meer roept over zijn exceptionele aspecten en steeds minder daarvan laat zien, mag u zelf uitmaken. Voor sommige kiezers in de VS is het nog steeds een blah blah verhaal dat aanspreekt. Zij zijn exceptioneel in hun onwereldsheid. Ze leven in fantasyland. Ik denk niet dat het Obama's grootste fout is dat hij niet meeloopt in die onzin. Maar ik denk wel hij in gebreke is gebleven als 'teacher in chief' om zijn land een realistische kijk op eigen functioneren te geven. Dat is het echte Obama-drama.

Het aardige is dat Eppink daar in zijn verhaal ook op uitkomt. Hoge werkloosheid, hoge schuldenlast, gemotiveerde conservatieven en ontevreden zwevende kiezers zouden Obama fataal worden, denkt hij. Daar is dan weer niets exceptioneel aan, lijkt me. Gewoon, een normaal land.

De visie van Republikeinen?

Nu ik toch bezig ben, David Brooks schrijft vandaag over de slag om de rol van een overheid in de VS. Hij merkt terecht op dat het percentage van het BNP dat via de overheid gaat niet erg relevant is maar dat belangrijk is wat je er mee doet. En daar is het plaatje helder en duidelijk.

Soms gaan plannen de mist in. De Great Society van Lyndon Johnson leed schipbreuk op een te idealistische visie op de burger en op slechte implementatie. Maar zijn Medicare en Medicaid zijn cruciale plannen geweest voor een beter Amerika. Dat geldt ook voor Trumans GI Bill die miljoenen ex militairen in staat stelde serieus onderwijs te volgen. Dat gold natuurlijk ook voor de New Deal en dat gold voor de enorme hervormingen die Woodrow Wilson doorvoerde (hij is niet voor niets een doelwit in de Beck/Fox revisionistische aanval op wat Amerika Amerika gemaakt heeft).

Nu ik erover nadenk: wanneer hebben Republikeinen iets tot stand gebracht dat Amerika een beter, een aangenamer en beter functionerend land heeft gemaakt? Het enige dat ik kan bedenken is de Highway Act onder Eisenhower die het Interstate systeem in gang zette. Maar de laatste Republikeinse president die een visie had op de samenleving was toch echt Theodore Roosevelt (1901-1909). Daarna hebben Republikeinen alleen maar dwars gelegen, geld gesluisd naar hun maatjes (het was Eisenhower die zijn eigen dolle aanhangers waarschuwde voor het Militair Industrieel Complex) en afgebroken. En meestal waren ze vooral met buitenlands beleid bezig, daarmee net als met Irak en Afghanistan de kosten voor de samenleving enorm opjagend.

Nu valt er wat voor te zeggen om de overheid niet overal voor te gebruiken en je te hoeden voor bureaucratische systemen die een eigen leven gaan leiden. Maar de Republikeinen zoals die zich nu manifesteren hebben geen visie - en dat is in het beste geval. In het ergste geval plunderen ze de samenleving. Het nieuwe congres zal daarop geen uitzonderling blijken.

Moeten politiemensen dom en slecht beleid uitvoeren?

Befehl ist Befehl heeft een kwade klank. Terecht. Zelfs officiële vertegenwoordigers van het gezag hebben een persoonlijke morele verantwoordelijkheid. Ze kunnen zich niet verschuilen achter opdrachten of bevelen, zelfs als die geautoriseerd zijn.

In die zin is de Amsterdamse commissaris Welten volstrekt gerechtvaardigd als hij stelt dat het onzin is om een eventueel boerka verbod te handhaven. Het is een verspilling van tijd en energie die nergens toe leidt dan dat radicalen er veel plezier aan beleven. Normaliter zou je denken dat de VVD en de PVV, zoals altijd weer de partijen met de V van verbieden in hun naam, vinden dat de politie wel wat beters te doen heeft. Niet in dit geval. Ze roepen er schande van.

Voor een deel is dat bühnepolitiek. In hun moraalloze gedoogakkoord hebben de VVD'ers dit stukje symboolpolitiek weggegeven aan de Stichting Verbieden. Maar het is verkeerde loyaliteit om dat dan ook zonder meer, zonder de kamer daarover te laten debatteren op een serieuze manier, ook te accepteren. Natuurlijk waren er bij de belangenbehartigerspartij, de VVD, geen dissidenten. Maar zou er werkelijk geen enkel kamerlid zijn dat zich niet alleen liberaal noemt maar het ook is? Kan de verlichte Ton Elias binnenkort in zijn agitprop column eens uitleggen hoe liberale beginselen zijn te combineren met een boerkaverbod?

Ondertussen heeft Welten een interessant punt op de agenda gezet. Gaat de kamer akkoord met een maatregel die overduidelijk ridicuul is, niet verlicht en onliberaal en die bovendien niet uit te voeren is? Wat gaan we doen met de gearresteerde winkelende boerkadragers (voor zover ze er al zijn - maar let op, ze gaan vanaf nu verschijnen)? Opsluiten in hun huizen? Was dat niet precies wat de Verbiedpartijen niet wilden? Kunnen we, kortom, eens debatteren over substantie in plaats van over symbool? Welten heeft het aangekaart, laat het enige orgaan dat hierover serieus kan praten, het parlement, het ook serieus opnemen.

14 januari 2011

Bühnespel van de Republikeinen

De komende weken zullen we een hoop bühne spel zien van de Republikeinen in het congres. Ze zullen een breed terugtrekken van de health care wetgeving in het Huis aannemen, wetend dat de Senaat daarin niet zal gaan. Ze zullen een hoop zeuren over begrotingstekorten en de oplopende staatsschuld. In maart moet de limiet daarvoor verhoogd worden en zoals dat al vaak met Republikeinen is gebeurd, ze gaan daar een probleem van maken. Niet dat ze niet akkoord zullen gaan maar in hun eigen hypocriete wijze willen ze de tekorten aan de kaak stellen.

Het is frustrerend voor de Democraten, aangezien die tekorten veroorzaakt zijn door Bush, de Republikeinen en de vooral door hen veroorzaakte financiële crisis. Maar ze zullen ermee moeten leven. De geschiedenis is al herschreven. Het is niet Bush die een puinhoop achterliet maar Obama die een puinhoop maakte. Het is hun eigen schuld dat dit het verhaal is. Ze kunnen er ook niet veel meer aan doen.

Verder zullen er allerlei congres onderzoeken begonnen worden, vooral bedoeld om de regering in een kwaad daglicht te stellen. Dat kan ook voordelig voor de Democraten uitpakken omdat zal blijken dat alle zondes, voor zover ze er zijn, in commissie verricht zijn. De hypotheekrente crisis en Fenny Mae en Freddie Mac, de overheidsleners, werden breder gesteund dan ze nu doen voorkomen. Een onderzoek naar radicalisering van moslims in Amerika betekent dat de Wilders ziekte doorwoekert, ook in de VS, maar veel zal er niet uitkomen. Allemaal toneelspel, in afwachting van de presidentsverkiezingen.

Ik onderschat Obama niet in de aanloop daar naartoe. Evenmin negeer ik de vaardigheid van de Republikeinen om zichzelf voor joker te zetten door Palin of Huckaby als kandidaat naar voren te schuiven. Maar het lijkt er meer op dat Mitch Daniëls, de huidige goeverneur van Indiana, de kandidaat wordt van het verstandige deel van de partij - en alle theekrans onzin ten spijt, dat is nog steeds het grootste deel. Net als in Nederland wil de traditionele regeringspartij macht meer dan wat dan ook. En als het erop aankomt zullen ze daarvoor kiezen. Met iemand als Daniëls kunnen zelfs de Democraten leven. Maar vanwege de health care wetgeving en vooral de Supreme Court benoemingen is het belangrijk dat de Democraten het Witte Huis behouden. Obama weet dat en hopelijk zal hij zijn vele kwaliteiten de komende twee jaar beter gebruiken dan het afgelopen jaar.

De Bolkenstein onzin ettert na

Het is ontmoedigend om te zien hoe het oude mannen verhaal van Bolkenstein en het jaren dertig verhaal van Cohen in de New York Times weer eens een absurd beeld opleveren, geschetst door de lokale anti moslim activist John Vinocur. Het is een column die een wel heel vertekend beeld geeft van Nederland. Alsof de moslims een homogene, eensgezinde en vooral ontzettend activistische groep zijn. Alsof anti semitisme in Nederland hand over hand toeneemt. Alsof iedereen die wat genuanceerds zegt of als bestuurder doet, zoals Cohen, een meeloper is, een ontkenner van de realiteit.

Ja, in Nederland is ongeveer vijf procent van de bevolking moslim en misschien in 2050 wel 7,5 procent. Tjonge. We worden bijna overgenomen. Het veronderstelt dat secularisatie, zoals beschreven door het CBS rapport en andere onderzoeken, niet plaats zou vinden onder moslims en dat ze een homogene groep vormen. In het 'rampscenario', met hoge geboortecijfers, ook graag door onze eigen haatzaaiers gehanteerd, wordt dat 11 procent. De terreur van rechtstreeks doorgetrokken demografische gegevens is niets ontziend. In het verhaal niets over secularisatie, niets over de afnemende geboortecijfers in de tweede en derde generatie. Nee, alle moslims dit, alle moslims dat. En meteen maar even voor de goede orde de misdaadcijfers (nou ja, geen cijfers) erin gegooid.

In het hele artikel geen enkele verwijzing naar de haatzaaier die de regering Rutte/Wilders mogelijk maakt. Niets over de integratiesuccessen. Nee, het gaat over alle moslims, alle Turken, alle Marokkanen. Uiteraard hoor je niets over succesen, want het verhaal van het advies van de oude man aan orthodoxe joden om maar liever te vertrekken is voor Vinocur veel te mooi om daarmee te bederven. Het is deprimerend om dit soort ongenuanceerde onzin te zien, het directe gevolg van Bolkensteins onzin. Het is niet onverwacht van iemand als Vinocur. Het zou Bolkenstein ook niet moeten verrassen dat zijn woorden op deze manier worden uitgelegd. Misschien bedoelde hij het ook wel zo. Als grote staatsman en intellectueel stond hij zelfs de journalist te woord. Het zal zijn ego gestreeld hebben maar het beeld dat hij geeft van Nederland is niet realistisch, haat zaaiend en versterkend en iemand van zijn statuur onwaardig.

13 januari 2011

De comeback van cultuurrelativisme - populisme nodigt ertoe uit

Naast licht absurdistische stukken in de NRC van vrijdag door Ellian die als hij Cohen niet aanvalt de koningin graag op de korrel neemt, en de onzinpraat van Gerstenfeld die nog is blijven steken bij Cohen als zelfontkennende jood, een lang essay van Bas Heijne. Te lang, vond ik en minder helder dan ik van hem gewend ben. Maar de stelling, namelijk dat het populisme zich tegen de verlichting keert - en dat niet onterecht - is interessant. Niet nieuw, overigens.

In zijn prachtige boekje Murder in Amsterdam had Ian Buruma al vastgesteld dat de afkeer van immigranten en het geneuzel over verlichtingswaarden en de zogenaamde gemiste verlichting van de moslims (nagebabbeld door de elite die in katzwijm viel voor Hirsi Ali, al of niet letterlijk - die katzwijm dan). Hij had een uiterst amusant gesprek met Paul Scheffer over de Canadese filosoof en politicus Michael Ignatieff. 'Kijk', zei Scheffer tegen Buruma, 'dat is nou precies wat ik bedoel: jij en ik ontmoeten elkaar voor het eerst en je noemt Ignatieff alsof ik vanzelfsprekend van hem heb gehoord. En daarin heb je natuurlijk gelijk. Ik ken hem. Dat is omdat wij dezelfde cultuur delen. We kunnen een gezamenlijk basisbegrip vooronderstellen.' In de wereld van Scheffer deelt iedereen die ideeën.

Buruma krabt zich op het hoofd, in opperste verbazing, omdat hij wel weet dat noch de gemiddelde autochtone Nederlander noch de gemiddelde Marokkaan of Turk ooit van Ignatieff heeft gehoord. Hij realiseert zich, schrijft hij, dat juist de elite nostalgisch is. Dat de elite terug wil naar een tijd van gedeelde waarden, jaren zestig waarden, die voor hén inmiddels als vanzelfsprekend gelden en als 'typische Nederlands'. 'De moslims zijn de dwarsliggers, ongenode gasten op het feestje,' schrijft deze scherpe waarnemer. Als de opstand van het kiezersvolk een opstand is tegen de elite dan is het tegen deze mensen. Een discussie die is aangejaagd door de elite loopt uit op een populistische opstand tegen de elite, geleid door iemand die het product is van die elite, Geert Wilders.

Heijne schrijft daar ook over, met vaststelling dat we de verlichting als geloofsleer zijn gaan behandelen en niet een levenshouding, 'een loffelijk streven om onze al te menselijke aanvechtingen in goede banen te leiden'. Hij was me ergens onderweg al kwijt geraakt. Maar zijn conclusie dat het populisme een reactie is op 'het gestolde idealisme van een progressieve elite' kan ik wel delen al ben ik minder bang dan hij is voor de roep om verlossers van buiten en het centraal stellen van het grote ik, zonder zelfrelativering (sommigen verheerlijken zo een vrijzinnigheid die Nederland helemaal niet kenmerkt).

Ik stel vast dat we ook buiten het populistische segment, dat veel van de door de elite ingevoerde uitgangspunten (gelijkheid man en vrouw, homo's en secularisme als levenshouding) best wel deelt, dat we ook daarbuiten een groep hebben die de verlichting die Bolkenstein en Hirsi Ali ontwaarden, niet heeft bereikt. De refo's, de EO, de onverlichte katholieken, allemaal samen een veel grotere groep dan die o zo beangstigende moslims, deelt deze liberale waarden helemaal niet. Maar ze zijn ook niet populistisch. Wel gezagsgetrouw. Zodat de SGP een gedoogconstructie kan steunen zonder verder naar leden of aanhang om te kijken: die volgt toch wel.Gezag is immers van God gegeven en dient gevolgd te worden.

Het zal niet zo zijn dat zoals Heijne meent Wilders en Palin alles wordt vergeven, denk ik. We zijn in een te vroeg stadium van dit populisme om dat al te kunnen zeggen. Populariteit van politici heeft een zeer korte halfwaardetijd. Hij is zo verdwenen. Maurice de Hond kan vertellen wat hij wil, maar ik moet nog maar zien of Wilders geen schade lijdt van zijn achterkamertjes strategie, zijn zich laten misbruiken door de zittende elite en de treurige types waarmee hij zich omringt. Idem Palin, maar die is, denk ik, slim genoeg om voor het grote geld te kiezen in plaats van voor de grote afgang. Kortom, ik kon wel meegaan met de lijn van Heijnes betoog maar ik had er uiteindelijk weinig aan.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors