2 februari 2011 - 11 februari 2011
Like ons op Facebook

2 februari 2011 - 11 februari 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

11 februari 2011

De aantrekkingskracht van het westen en de bangmakers

Ik hoop dat we nog ooit gewikileaked krijgen waarom het aftreden van Moebarak één dag is uitgesteld. Het was gisteren, denk ik, toch echt de bedoeling, maar de inmiddels van de werkelijkheid losgezongen president wist nog één keer zijn poot stijf te houden. Ik denk dat Suleiman weinig vooruitgang betekent maar deze nieuwe ontwikkeling maakt het minder waarschijnlijk dat het leger moet ingrijpen als er echt chaos ontstaat.

President Ahmedinejad van Iran denkt dat de val van Moebarak de inleiding is tot islamitische revoluties. Dat heeft hij gemeen met Wilders die ook moeite heeft met vrijheid. Maar ook Ahmedinejad moet begrijpen dat een volksopstand van jongeren, westers georiënteerde Egyptenaren en andere arabieren voor hem weinig goeds betekent. Als zelfs landen als Egypte en Tunesië, waarboven Iran zich cultureel en historisch ver verheven voelt democratisch en onafhankelijk kunnen worden en seculier blijven, dan ziet het er slecht uit voor Ahmedinejad en zijn cliëntelisme republiek.

Ondertussen is het goed om nog eens vast te stellen dat de aantrekkingskracht van het westen, van social media, consumptiecultuur, seculier democratisch bestuur en een open globale economie zo groot is dat dictators erdoor bedreigdworden. In China bijvoorbeeld, zullen ze ook met weinig plezier naar deze ontwikkelingen kijken. Belangrijker is dat we ons realiseren dat we juist daarom niet bang hoeven te zijn van de aantrekkingskracht van radicale islam. Die bestaat alleen maar als mensen onder een dictatoriaal regime op geen enkele andere manier met de samenleving bezig kunnen zijn. De bangmakers hielden alleen maar die dictators in stand. Ze staan in hun hemd.

De steeds maar weer uitgestelde revolutie

Het voorspelde aftreden ging niet door en dat is erger dan niets voorspeld te hebben en ook niets te hebben gekregen. Dit is gevaarlijk spel. De verwachtingen van de massa's laten oplopen en dan frustreren. Wat er precies gebeurd is, zal wel even onduidelijk blijven. Maar het leger staat klaar, zoveel is wel duidelijk. Ik denk dat deze uitgestelde revolutie alsnog zijn beslag krijgt in een door militairen geleid regime. De enige vraag is of Suleiman daar de scepter zwaait of dat andere krachten iets meer geloofwaardigheid voor de toekomst kunnen brengen.

Wilders en zijn geheime lijst en de hypocresie van de rest

Zo, de PVV houdt zijn kandidatenlijst voor de Eerste Kamer geheim. Sterker nog, er is waarschijnlijk geen lijst. De Grote Leider kan namelijk doen wat hij wil en gewoon tot 19 april wachten met zijn hoogst persoonlijke keuzes. De kiezer geeft er niets om want de kiezer stemt alleen op de baas zelf.

Maar er is ruimte voor wat kanttekeningen bij het gehuil van de andere partijen. Uiteindelijk zijn het provinciale staten verkiezingen, zoals de partijleiders in een onbewaakt ogenblik erkennen. D66 senator Hans Engels had ferme woorden voor Wilders. Maar hij weet beter dan wie dan ook dat die lijsten zoals ze zijn opgesteld geen enkele waarde hebben. Het zijn de provinciale staten afgevaardigden zelf die bepalen wie ze op de lijst kiezen. Zo stond Engels zelf op plek 4, waarop de leden van D66 hem gezet hadden (een van de oudste verworvenheden van deze partij is/was dat leden direct bepalen wie er waar op lijsten staat). Maar na enig onduidelijk gelobby en getegenlobby stemden de statenleden van D66 gewoon wat ze zelf wilden. Dat is de reden dat nummer 2 en 3 afvielen en Hans Engels zelf in de Eerste Kamer kwam.

Niet te hard zeuren over de Grote Leider dus, zou ik zeggen.

De verkoper moet betalen

Kinderen onder de 16 die alcohol consumeren moeten strafbaar worden. En dit is een regering die individuele verantwoordelijkheid voorop stelt? De verantwoordelijken voor het verkopen van drank aan onder de zestien zijn de verkopers. Daarom moet de regel heel simpel zijn: de kroegbaas is verantwoordelijk als er iemand onder de zestien in zijn tent drinkt. Zo is de regel in de VS (waar ze wel de absurde leeftijd van 21 aanhouden) en die werkt behoorlijk goed. Dat wil zeggen, uit angst voor forse boetes zorgen kroegbazen ervoor dat kinderen in hun tenten niet drinken. Zo hoort het. Dit is dom beleid, onverantwoordelijk beleid.

Ik heb mijn column hierover uit 1997 nog maar eens opgezocht. Toen werd er ook al over gepraat. Sommige onderwerpen gaan nooit weg omdat niemand uiteindelijk wat doet.

De kardinaal is medepleger

Alle clichés over de katholieke kerk zijn … waar. De leugenachtige streken van kardinaal Simonis bewijzen eens te meer dat je van de kerk als instituut geen zelfreinigend vermogen kunt verwachten. De man die riep 'wir haben es nicht gewusst' gebruikte niet alleen een totaal misplaatste uitdrukking, hij loog ook door zijn rotte tanden. Hij is medepleger.

10 februari 2011

Europese verdieping maar op de verkeerde manier

Het initiatief van Duitsland, gesteund door Frankrijk, om de Europese Unie een economisch beleid te geven, lijkt nu al weer te zwalken. Het was volstrekt onduidelijk. Bovendien leidt het tot de verdenking van een directoraat van Duitsland en Frankrijk, voldoende reden voor alle anderen om er tegen te zijn.

Het doel was om de markten voor te zijn in plaats van steeds achter de feiten aan te lopen. Bovendien moest het verschillen van benadering wegwerken. De FT spreekt lof uit voor een poging om beleid te coördineren om de monetaire unie beter te onderbouwen. Maar in Brussel was het welkom als de pest.

Op zich zou een meer coherent en verdiept economisch beleid verstandig zijn. Nu moet steeds nationaal beleid ingedamd worden om te voorkomen dat belastingen, sociale uitkeringen en investeringen te ver uiteenlopen. In het plan werd een Frans idee van economisch beleid gecombineerd met een Duitse inhoud ervan, zegt Quentin Peel. Maar ze willen het intergouvernementeel, dus zonder de commissie en het parlement, en dat verklaart waarom ook de Eurofielen er niet blij mee waren.

Peel concludeert dat het plan niet zo ferm is als Duitsland had gewenst of bedoeld en evenmin effectief. Hij verklaart de afkerende reacties van andere regering vooral uit het standaard antwoord op een dictaat van Frankrijk en Duitsland. Aangezien dat geheel voorspelbaar was, mag je je afvragen waarom Merkel en Sarkozy zo klungelig te werk gingen.

Bram dancing with the stars

Het schijnt dat media standwerker Moszkowitz aan zijn volgende optreden, vanavond in de collegetour van Twan, voorwaarden heeft verbonden. Volgens de wakkere regeringskrant mag het programma niet het filmpje uitzenden van zijn gezellige dansje met die andere grote leider, president Bouterse. Ze hebben er al wat op gevonden, ondanks de grote woorden van Huys, want Bram gewoon thuis laten zitten, dat gaat niet meer. Een avondje tv zonder de BN'er telt niet mee - zelfs als hij niet opinieert treedt hij, toegegeven als begaafd acteur, ook nog op in reclames. Maar dansen, dat kan ie.

Loze verkiezingspraat

Zo, het is verkiezingstijd. Hero de Hoofddoekenheld, tijdelijk lijsttrekker in Noord Holland om daarna als een haas te vertrekken, zet zijn hoofddoekjes ban niet in het programma maar wil dat 'in de toekomst' doen. Gewoon, een ballonnetje om stemmen te winnen - al zou het mij niet verbazen als er een ommekeer in de stemming is over islam bashing nu de Grote Leider steeds wanhopiger klinkt en bij hem het licht al is uitgegaan.

Vervolgens komt een PVV kamerlid dat in een moment van verwarring zelfstandig is gaan denken met de nieuwste beperking van de vrijheid: artsen moeten bepalen of een vrouw een abortus mag ondergaan of niet. Ze ontkent dat ze het gezegd heeft maar op de band staat het. Ze liegt dus. Lastig, zo'n kamerlid dat zijn mond open doet. Ik denk dat de regels bij de Stichting voor de vrijheid nog niet streng genoeg zijn. Niet alleen alle ps kandidaten een spreekverbod maar ook alle kamerleden.

Ten slotte de wilde praat van de Grote Leider over Iran. Tja, de regering Rutte/Wilders kan net doen alsof Wilders er niet bij hoort maar ze regeren bij zijn gratie. Wat Wilders zegt, is wat een regeringspartij zegt. Gelukkig hebben ze daar in het Midden Oosten geen boodschap aan. Want dan zou een democratie wensende Egyptenaar, Jordaniër of Algerijn eenvoudig moeten concluderen dat hij voor die wens niet kan rekenen op steun van de Grote Leider. Maar daar vindt Wilders opeens weer wel breed gezelschap. Israël, Amerika noch de EU zullen de Egyptenaar steunen. Allemaal te druk met het overeind houden van Suleiman, de vleesgeworden apparatchik die niemand die democratie wenst zou moeten vertrouwen. Niet dat het de kiezer in Noord Holland erg zal bezig houden, maar de hechte band tussen Lieberman, Wilders, Suleiman en andere dictators is indicatief voor wat 'vrijheid' betekent in de wereld van de Stichting van de Vrijheid.

Beter academisch onderwijs

Het Nederlands hoger onderwijsbeleid mag wel wat scherper. Ja, selectie is prima. Mickey Mouse studies die enkel bedoeld zijn om een student aan te trekken die een mengelmoes van vakjes opstapelt om aan zijn academische graad te komen: weg ermee. Half Nederland is drs. en dus heb je daar weinig meer aan. Academisch niveau is vaak ver te zoeken. Ik ben er helemaal voor om hogere eisen te stellen, de financiering zo te regelen dat je goed kunt lenen als student en kunt terugbetalen naar rato van je latere inkomen (wie weinig gaat verdienen kan er lang over doen of het tegen een hoger percentage afschrijven).

Maar waarom HBO en WO in elkaar schuiven? Zeker begrijpt het buitenland niet veel van het onderscheid, maar dat los je niet op door de laagste noemer te nemen en daar iedereen onder te laten vallen. Maak academisch onderwijs meer academisch en daardoor, per definitie, moeilijker te volgen en moeilijker toegankelijk. Hoe? Ik ben geen expert. Dat is geen cop out, enkel de vaststelling dat ik deze stappen maar gedeeltelijk begrijp. In elk geval snap ik niet hoe je eerst honderden miljoenen moet bezuinigen om dan later te rationaliseren. De terreur van de bezuinigingen leidt tot irrationele voorstellen.

Zo zag ik, in een heel andere context, mevrouw van Bijsterveld vertellen tegen demonstranten voor behoud van fondsen voor speciaal onderwijs, 'het moet nou eenmaal'. Onzin. Je maakt keuzes. Meer geld voor auto's en voor dierenpolitie kan je niet ergens anders besteden. Dat zijn keuzes. En die hoeven 'nou eenmaal' helemaal niet uit te vallen zoals Rutte/Wilders dat wenst.

JSF: gewoon negeren

Alweer een spoeddebat over de JSF. Tabacco Hillen zegt dat de kamer goed is voorgelicht, al wijzen de wikileaks op een ander verhaal. Het is tijdverspilling die debatjes. Laat maar waaien die JSF en stem er straks gewoon tegen. Ook de PvdA die in een vlaag van opportunisme in 2003 (bij monde van Sharon Dijksma) en niet in 2007 via Timmermans door de pomp ging. Beter ten halve gekeerd en zo.

Boris en de zwarte scholen

Complimenten voor Boris van der Ham die in zijn reactie op de zwarte scholen discussie eerder deze week de juiste toon aansloeg. Spreidingsbeleid is slecht, scholen moeten gewoon goed zijn. Bravo.

9 februari 2011

Presidentsverkiezingen beginnen dit weekend

Dit weekend komt in Washington de Conservatieve Club van de Republikeinse Partij bijeen, de Conservative Political Action Committee. Tienduizend activisten komen kijken of ze in 2012 ook de hoofdprijs kunnen binnenhalen door Obama uit het Witte Huis te verdrijven. Het zal weer een luidruchtig weekend worden, met veel socialisme en communisme van de onamerikaanse tegenstander. Grote opwinding over het begrotingstekort dat de Republikeinen in december met achthonderd miljard vergrootten door de Bush charitas voor de rijken in stand te laten, gecombineerd met Obama charitas voor de stimulus.

Enfin, de meest Republikeinse hopefulls komen er hun opwachting maken. We tellen daaronder Mitt Romney die komt uitleggen waarom het gezondheidsplan dat hij in Massachusetts invoerde heel anders is dan Obama's Health Care. Verder Tim Pawlenty, ex kandidaat vice president voordat Sarah betere cijfers opleverde maar nog vooral onbekend in het land. Er is Newt Gingrich, een verbale terrorist met bedenkelijke ethische overtuigingen, maar tegenwoordig altijd goed voor een handgranaat die ogenschijnlijk intellectuele inhoud heeft. Er is de ronde Haley Barbour, een zuidelijke gouverneur die zijn mond te vaak voorbij praat. Er is de tachtiger Ron Paul die op zijn oude dag nog kon gloriëren in de doorbraak van het libertarisme - althans, dat denkt de goede ziel, want de aanwezige activisten willen niet minder overheid maar meer voor zichzelf. John Tune, is er - John who? Een afgevaardigde met grootheidswaanzin. Serieuzer is Mitch Daniëls, inhoudelijk van gewicht, gouverneur van een swing staat (Indiana) en niet zo evangelisch conservatief dat het meteen iedereen wegjaagt.

Daarover gesproken: niet aanwezig zijn Sarah Palin en Mike Huckabee. Zou het toeval zijn? Zij moeten het hebben van enthousiaste achterbannen, voor Palin het-maakt-niet-uit-waar, voor Huckabee in Iowa, waar hij de caucus moet winnen om te kunnen uitbreken. Pallin wacht zich wel om in dit activisten circus waar het vooral gaat om conservatieve ideologie, haar opwachting te maken. Huckabee heeft er niet zoveel te winnen. Ook afwezig is Jon Hunter, de ex gouverneur van Utah die per 30 april ontslag neemt als ambassadeur in China om te beginnen aan een campagne. Ook hier geldt Jon who? Hij kan nog niet komen als ambassadeur.

Een van de organisatoren van dit festijn is Grover Norquist, de onuitroeibare lobbyist voor minder belasting voor de rijken. Het is een refrein dat het nog altijd goed doet in Republikeinse kringen ondanks de uitbreiding van de overheid en de budgettekorten van president Bush. Norquist geniet van de aandacht. Hij zoekt politici die kunnen winnen in 2012. Met uitzondering van Mitch Daniëls, onder extreme omstandigheden, zitten die er echter niet bij.

Rondom de bijeenkomst speelde zich een leuk relletje af. De Heritage Foundation en een paar andere homofobe organisaties hadden er bezwaar tegen dat homo's in de Republikeinse Partij ook sponsor waren. Sommige kandidaten lopen met hun anti-gay en anti-abortus standpunt op hun voorhoofd, vooral om de eerste hordes te nemen van de conservatieve bijeenkomsten in Iowa. Daar zullen op 6 februari 2012 de eerste caucus bijeenkomsten plaatsvinden, waar in het Republikeinse geval vrijwel alle van de bovenstaande kandidaten zullen struikelen (Huckabee zit waarschijnlijk liever in Iowa dan in Washington dit weekend).

Weg met Moskowitz

Mooi stukje gisteren van Frits Abrahams over de onontkoombare Pauw en Witteman gast, opiniegever Moskowitz. Inderdaad, tijd dat we weer eens journalistiek toepassen. Wat doet die man in het programma? De vraag stellen is hem beantwoorden: kijkcijfers. Daarom zit er straks ook weer die zielige arabist die alleen aardig wordt gevonden door de Stichting. Verdonk mag niet meer komen nu ze BN af is. Dan Gordon maar weer. Ons beste praatprogramma? Zegt wat over ons.

8 februari 2011

Cameron en Merkel verschuilen zich achter multiculturalisme

David Cameron heeft een bezoek aan München gebruikt om het belang van 'being British' te benadrukken. De reden waarom hij het via die omweg speelde, is niet helemaal duidelijk, maar zijn aanval op multiculturalisme loopt parallel met wat collega Merkel een paar maanden geleden poneerde. Het blijft curieus om te zien dat politici zoals Cameron en Merkel te hoop lopen tegen iets dat zo verward is als 'multiculturalisme'. Er is, ik herhaal het maar weer eens, nooit een beleid geweest om culturele eilanden te laten ontstaan. Niet in Engeland, niet in Duitsland, niet in Nederland. In Duitsland zou je het anti-Turkse Duitser beleid zo kunnen kwalificeren, maar dat bestond niet uit het toelaten van een andere cultuur als eiland maar het weigeren van Duits zijn zelfs aan kinderen en kleinkinderen van Turken die in Duitsland waren geboren en opgegroeid.

Laten we duidelijk zijn: multiculturalisme is een onzin ideologie. Ik heb dat al eerder opgeschreven, het is niet nodig het hier te herhalen. Maar het is ook een ideologie die door geen enkel land is gepraktiseerd. De stap die kort door de bocht activisten maken, zoals de wakkere regeringskrant, om multiculturalisme als doelstelling (wie had die doelstelling, vraag ik dan?) te verwarren met multicultureel als bijvoeglijk naamwoord, is opzettelijk en ideologisch gekleurd. Dat wil zeggen, hij probeert het verhaal van anti-liberale VVD'ers en PVV'ers te ondersteunen dat er ooit beleid geweest zou zijn dat onder die vlag kan varen.

Multicultureel is onze samenleving en zij zal dat hopelijk nog lang blijven. Moeten immigranten geholpen worden om snel te kunnen meedoen in een samenleving? Ja, natuurlijk. Daarover is geen verschil van mening. Moeten Nederlanders, Britten en Duitsers met een etnische achtergrond speciaal behandeld worden? Nee, onzin natuurlijk. Zij zijn burgers als alle andere. Is moslim radicalisme een probleem? In Nederland valt dat nogal mee. De cijfers van de AIVD zijn duidelijk, er is geen sprake van een grootscheepse dreiging, niet groter dan het andere gewelddadige activisten. Fortuyn werd door een van hen gedood, Van Gogh door een gestoorde man. Helaas is het juist de gestoordheid van onze volkskvertegenwoordiger in het beklaagdenbankje die opnieuw en bij voortduring een geloof denigreert, verdacht maakt en de gelovigen vertelt dat ze van hem niet mogen geloven die zou kunnen leiden tot radicalisme. Wilders is de beste recruteerder voor radicale moslimgroepjes. Het is een bewijs van het succes van de Nederlandse samenleving dat zijn haatzaaierij niet leidt tot meer radicalisme.

Cameron en Merkel (en Sarkozy in een eerder, even duidelijk politiek gericht offensief) proberen een ander onderwerp op de agenda te zetten: de identiteit van individuele landen. Dat is een valide onderwerp maar niet in deze context. Ik ga graag de discussie aan over onze Nederlandse identiteit bijvoorbeeld met iedere scherpslijper, zelfs kwaadwillenden als Bosma en Fritsma. Onze historische identiteit is zodanig vervlochten met diverse culturen en permanente immigratie en integratie dat een goed debat daarover alleen maar positief kan werken. Helaas is het enige wat Cameron, Merkel en Wilders bereiken dat een open debat niet kan plaatsvinden.

Het regime graaft zich in ...

In Egypte is de rust weergekeerd. Ongetwijfeld tijdelijk. Het regime heeft volgehouden en kan zich nu van binnenuit hervormen om zoveel mogelijk van zijn perfide systeem te handhaven. Het was te voorzien en misschien is het ook onvermijdelijk. Alle optimisme over acute hervorming was onrealistisch. De VS en veel analisten hebben hun kaarten gezet op Suleiman als hervormer. Dat was altijd een valse belofte. Het zal blijken. Het cynisme dat spreekt uit een loonsverhoging voor zes miljoen ambtenaren is zo adembenemend dat elke illusie van snelle verandering zou moeten zijn verdwenen. Maar de geest is wel degelijk uit de fles. Wacht op de volgende gestoken verkiezingen, in september voor het presidentschap, en de straten lopen weer vol. De revolutie in Egypte en andere Arabische landen is maar net begonnen.

... en de Nederlandse regering staat in zijn hemd

Ondertussen staat de Grote Leider maar meer zijn domme discipel in de kamer, geheel aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Dit keer was het niet Kortenoeven die zijn licht liet schijnen maar kamerlid Van Roon die suggereerde dat echte hervorming in Egypte pas mogelijk was als 'de dominante rol van de islam' in Egypte zou zijn teruggedrongen. Over adembenemend gesproken. Eh. Er staat niets in het gedoogakkoord over buitenlandse politiek, mijnheer Rutte. Maar Rutte/Wilders draait wel dank zij de steun van deze dwaallichten en hun grote leider. We kunnen niet voldoende onderstrepen dat zij spreken als regeringspartijen.

7 februari 2011

De rechtbank is geen behandelkamer

Dat Wilders een meelijwekkende man is die gepijnigd wordt door een fantoom van islamitische overname van westeuropa is geen nieuws. Dat hij weinig verwacht van woestijnreligies weer wel, want hoe kan hij de christelijke en joodse tradities los van de woestijn zien? Maar ach, het is zinloos in het hoofd van een zieke man te kijken.Hij verdient onze compassie.

Ondertussen hebben Wilders en zijn maatje Moskowitz (kunnen we die weer eens journalistiek kritisch behandelen in plaats van als BN'er en zogenaamd onbetrokken opiniemaker die als het serieus wordt schuilt in zijn rol als advocaat) wel gelijk om beëindiging van het proces te verlangen. Ondertussen wil iedereen wel van die onzin af. Het was stupide om Wilders te vervolgen en als het OM toch vrijspraak gaat vragen, waarom dan door die hele charade gaan met andere doorgedraaide types zoals de deskundige Arabist of Mohammed B.? Een parade van dit soort lui heeft zijn eigen waarde maar ik geloof niet dat iemand er beter van wordt.

Of je een proces kunt stoppen wegens overmatige onzin en grote schade voor de rechtsstaat, weet ik niet. Het moest mogelijk zijn, wat mij betreft. Dan kan de verdachte weer gewoon op de bank bij de psychiater zijn verhalen doen, in plaats van live op tv.Of zagen we een aflevering van de populaire zomerserie die over dit soort sessies ging?

Handen schudden een probleem? Waarom dan blanke vluchtouders niet? Burgerschapsfeticisten meten met twee maten

Het kabinet heeft besloten dat het bestrijden van blanke vlucht uit wijken waar alleen zwarte scholen staan niet meer als beleidsprioriteit te doen gelden. Los van de termen (het is tijd om een einde te maken aan dit vervelende taalgebruik met zwart en wit) ben ik het daar in grote lijnen mee eens. Bijsterveld claimt dat het gaat om de kwaliteit van het onderwijs. Dat is waar maar het is lastig om kinderen op te leiden in een klimaat waar een hele groep, in casu hoger opgeleide niet allochtone ouders met bakfietsen vol naar de blanke scholen in de betere wijken gaat. Wel goedkoop wonen in een buitenwijk maar niet meedoen met die wijk.

In principe ben ik het ermee eens dat dit geen kabinetsbeleid moet zijn, al is het argument vrijheid van schoolkeuze een schaamlap. Die vrijheid is er lang niet altijd voor ouders die ook naar die oud-Zuid scholen zouden willen. Ik ben het er ook mee eens dat er meer geïnvesteerd moet worden in de kwaliteit van scholen in de wijken. Maar het had de minister ook gesierd dat juist in een kabinet waar op burgerwaarden wordt gestuurd, ze ouders had opgeroepen om hun burgerplicht te doen namelijk scholen afspiegelingen te laten zijn van een wijk en een samenleving. Hoezo is het een recht van ouders om te kiezen voor een bepaalde school? Is dat niet een van die verworven rechten waar we vanaf moeten volgens dit opschuddende kabinet?

Het gaat niet aan om te roepen dat zwarte scholen zwart zijn in een wijk die helemaal niet zo zwart is en het daarom begrijpelijk is dat die ouders dat hele eind fietsen. Ze kunnen en moeten er zelf toe bijdragen dat die scholen afspiegelingen zijn. Op stadsniveau hoop ik dat er wel naar wijkscholen wordt gemengd naar spiegelbeeld van de wijk. Ouders boos? Zal best. Spreek ze aan op hun verantwoordelijkheid en wijs er op dat hun kinderen wel recht hebben op onderwijs maar niet per se op de Cornelis Vrij school of andere wijkplaatsen. Slotervaart is half autochtoon blank. Waarom zouden de scholen dat niet zijn?

Ik mag meepraten. Mijn kinderen hebben hier in de Baarsjes op de Zevende Montessori School gezeten. Dat was en is een goede school omdat er een gemengd publiek komt, zowel naar klasse als naar etnische afkomst. Iedereen profiteert van de menging. Mijn kinderen weten hoe de wereld er uit ziet buiten Oud Zuid, kinderen van de andere kant van de A10 kwamen bij ons spelen en waren welkom. Bijsterveld mag het afschaffen als beleidsprioriteit, goed burgerschap, ook van ouders, is hopelijk nog steeds belangrijk voor Rutte/Wilders. Of in elk geval voor Rutte, mag je hopen.

Om het even in een bredere contekst te plaatsen. Hoe durf je te eikelen over handen schudden als je met je dure bakfiets je kinderen naar een school brengt waar je niet met andere etnische (en de facto, want daar gaat het om, andere klasse) kinderen hoeft om te gaan?

Weinig overeenkomsten tussen Palin en Wilders

Paul Brill snijdt in de Volkskrant het thema aan of de Teaparty lijkt op het populisme van onze eigen Stichting van het Verbieden. Maar heel gedeeltelijk concludeert hij. Terecht. De vergelijkingen zijn te gemakkelijk. Zowel vanuit het Amerikaanse perspectief als vanuit het perspectief van Nederland. Brill ziet wat mij betreft zelfs nog te veel overeenkomsten. Er zijn er maar weinig.

Om met het Nederlandse perspectief te beginnen. Beide groepen lopen te hoop tegen de centrale macht, de (federale) overheid, en klagen dat die niets voor hen doet ( maar wel voor allerlei zakkenvullers, zoals allochtonen is de niet uitgesproken ondertoon). Het specifiek Nederlandse deel daarvan is wat ik eerder het 'generaliteitslanden gevoel' heb genoemd in Brabant en Limburg. Zodra de partij van deze regio, het CDA, een club werd van gereformeerde mannenbroeders, waren de kiezers bereid om afstand te nemen. Waar is onze KVP gebleven?

Dat specifieke verzuilde gehalte, waarbij Venlonaar en zogenaamd anti Den Haag politicus Wilders wordt gekozen boven Balkenende en zijn gereformeerd ogende CDA. Als Camielleke of zelfs Maxime Verhagen, herkenbaar katholiek, of iemand als draaitol Leers de lijst had aangevoerd, dan was het 'populisme' van Wilders aanzienlijk minder succesvol geweest. De poel van kiezers waaruit het CDA en de PVV put, is gefixeerd. Ze zullen het van elkaar moeten aftroggelen. Dat zal straks een leuk spektakel opleveren, wie het beste is in manoeuvreren, Maxime Verhagen of Geert Wilders. Anti-haags 'populisme' vanuit de regering of vanuit het gedogen vandiezelfde regering. Het wordt spannend hoe ze daarmee omgaan.

Het hadjemaar populisme en boer Koekkoek waren een vorm van protest tegen de elite (in zekere zin was Hans van Mierlo dat natuurlijk ook). Wilders zit in die golf maar omdat hij zelf ferm deel is van de elite zal zijn populisme pas interessant worden als het wordt overgenomen of uitgedragen door de mensen die op zijn slippen meekomen. Niet platte ideologen of scherpslijpers zoals Bosma en Fritsma, maar de lokale grootbekkers, zoals de lijsttrekker in Limburg. Veel PS kandidaten van de PVV bleken zich al te ergeren aan het Israël examen dat ze moesten afleggen en geven weinig om Wilders obsessie met de islam.

Deze lui zullen een eigen dynamiek gaan geven aan de stichting die ook Wilders niet zal kunnen controleren. Als de club niet vechtend uiteen valt maar dit populisme programmatisch weet te kanaliseren, dan komt er wat van terecht. Anders is het de zoveelste oprisping van een ontevreden electoraat, machteloos in de grote globale wereld, bang en krampachtig tegen de krachten van buiten. Dat de Grote Leider van een populistisch ogende anti-establishment partij zelf al twintig jaar in Den Haag rondloopt en nu de achterkamertjes deelt met bewindslieden, geeft al aan dat het met dat provincie populisme in Nederland zo'n vaart niet loopt. Onze Geert verandert niets in Den Haag behalve de onfrisheid van de toon van de discussie, maar wordt daar niet op afgerekend. In Amerika komt een gekozen politicus die eenmaal macht heeft daar zelden mee weg.

Daar zit een link met het spel van Sarah Palin. Ze is groot geworden omdat ze de gewone burger vertegenwoordigt. Onze Sarah, daar kun je je mee vereenzelvigen. De soccer mom is verkeerd in een mama grissley en dat spreekt heel wat meer Amerikanen aan. Deze behoefte aan zelfherkenning is een raar Amerikaanse fenomeen waarvan ook politici als Ronald Reagan en Jimmy Carter, maar ook Bill 'nice to meet you' Clinton van profiteerden. Kiezers hebben liever een leider die pretentieloos erkent weinig te weten maar de juiste instelling te hebben (ook als ze wel veel weten zoals Carter en Clinton).

Palin is meer zoals de gemiddelde Amerikaan zich voelt dan Obama - out of his depth. Deels vanwege voor de hand liggende redenen als ras en achtergrond, maar vooral het intellectuele in Obama en de pointy headed intellectuals zit hen dwars. Amerikanen houden van samenzweringen en de gecompliceerdheid van wat er in hun leven gebeurt zit hen dwars. Ze kunnen die alleen verklaren door het te zien in een samenzwering tegen hun manier van leven. Kansas is het limburg van Amerika, in die zin, zonder het historische generaliteitsaspect, maar wel degelijk met een lange geschiedenis van verzet tegen de federale overheid, ook als ze daarvan onevenredig profiteren. Alaska bijvoorbeeld is daar uitzonderlijk goed in.

Er zitten ook heel Amerikaanse kantjes aan de Palin theekransjes. Nee, racistisch zijn ze niet, maar er zitten wel veel 'birthers' bij, lui die menen dat Obama niet Amerikaans is - en dat is wel degelijk racistisch geïnspireerd. Ze bedoelen het 'niet Amerikaans' in alle betekenissen van die formule. Niet staatsburger, niet hun waarden delend. William Jennings Bryan, de grote populist van de laat negentiende, vroeg twintigste eeuw, voerde campagne namens het 'echte Amerika', het platteland, de frontier. De roep om zilver als muntstandaard is vergelijkbaar met de gedachte van de huidige gold bugs, voorstanders van de goudsstandaard, die door sommige Europese populisten wordt uitgesproken (ik heb het dan niet over de uitbuiters van die goudzucht, de Middelkoops van deze wereld).

Maar Bryan had nog iets gemeen met Palin. Hij was een evangelische christen, een predikant. In die zin passen beide politici in een traditie van Amerikaans christelijk exceptionalisme. Bryan zou aan het einde van zijn lange leven zijn hele reputatie nog te grabbel gooien door in Tennessee het 'apenproces' te voeren, aan de kant van de politici die docenten wilden verbieden om evolutietheorie te onderwijzen. Hij werd door de advocaat van de onderwijzer neergezet als een halve gare dommerik, maar vertegenwoordigde daarin wel een grote meerderheid van de plattelandskiezers. De groep die dit soort ideeën er nog steeds op na houdt in de VS is oneindig veel groter dan in Nederland - waar ze in . De kiezers zijn onvergelijkbaar in hun intellectueel provincialisme, zonder de Nederlanders te willen overschatten.

Cruciaal in de Verenigde Staten is de afkeer van een federale overheid. Die is zo oud als de republiek zelf. Het valt te verdedigen dat de onafhankelijkheidsstrijd daarop was gebaseerd. In elk geval vochten Hamilton en Jefferson al grote gevechten uit over de aard van de federale overheid, over 'states rights' waarvan de echo's nog steeds te horen zijn. Dat is geen populisme, dat is geen tijdelijk fenomeen of een vorm van ongenoegen, het is een geboortekenmerk van veel Amerikanen - niet alleen provinciale plattelanders. Het libertarisme van Ron Paul en zijn zoon Rand Paul daarentegen is van hoog intellectueel gehalte - en hun groep van fans is een andere categorie. Rand Paul werd misschien gekozen op een golf van anti-Washington ongenoegen, hij vertegenwoordigt een andere wereld dan de theekrans politici. Hoe die door één deur moeten, is verre van duidelijk.

Ook cruciaal in Amerika is de belangenbehartigingspolitiek. Die is anders dan bij ons, waar een corporatistische groepscultuur domineert. In de VS is het simpelweg voor politici: bringing home the bacon. Het is eenvoudig te roepen dat alles gekort en teruggedraaid moet worden, daar concrete voorstellen voor doen die erin hakken bij het thuisfront, is andere koek. Vandaar dat Republikeinen altijd hard lopen te roepen over tekorten als ze geen macht hebben maar niets doen als ze die wel hebben. Maar die anti-overheidstendens in de VS is van een andere orde dan de anti-Den Haag kreten in Nederland. Onze samenleving is veel inclusiever en veel compacter dan de Amerikaanse, ons 'populisme' of wat daarvoor doorgaat naar mijn smaak meer een ad hoc benaming voor een stemmentrekkende oppervlakkige boodschap dan een diepe beweging. Geen wonder dat de kiezers waaieren van Jan Marijnissen naar Wilders en weer terug.

Ik heb in de loop der jaren geleerd om met name op het politieke vlak niet te veel vergelijkingen met Amerika te maken (dat ligt anders als we er sociologisch naar kijken). Ik denk niet dat het theekrans syndroom veel overeenkomsten vertoont met het Wilders fenomeen. Brill noemt in zijn artikel ook nog Howard Dean, de Vermontse arts die in 2004 korte tijd de Democratische anti-Bush krachten wist te mobiliseren. Het is instructief om vast te stellen met welke slogan hij dat deed: 'let's take back our country'. Precies dezelfde leuze die de theekransgangers hanteren. Er zit vier tot zes jaar tussen maar het gevoel dat je je land kwijt bent, is in Amerika al snel gevonden als jouw partij en jouw politicus niet aan de macht is. En helemaal als de wel zittende politici zo polariserend zijn als achtereenvolgens Clinton, Bush en Obama. Nixons silent majority verwoordde precies hetzelfde fenomeen, zij dat het Nixons genialiteit als politieke operator was dat hij het vanuit de regering kon blijven hanteren (zo geniaal is Wilders niet)>

Waarom is die toon zoveel erger geworden sinds, pak weg, Watergate? Ik denk eerlijk gezegd dat er weinig veranderd is. De toon in Amerika was altijd hard en onaangenaam. Dat gold al voor Jefferson en Hamilton, voor de tegenstanders van Lincoln, Wilson en Franklin Roosevelt. De John Birchers (nu weer vertegenwoordigd door de haatzaaier Glen Beck) van de jaren vijftig voerden campagne tegen de communist Eisenhower. In de jaren dertig waren de katholieke proto fascist Father Coughlin en Charles Lindbergh, maar ook de enkel op stemmen uitzijnde Huey Long, vertegenwoordigers van deze schreeuwgroepen. So what else is new?

Daar zit, denk ik, ten slotte een groot verschil met Nederland. Wilders is helemaal geen populist. Hij is een gewone machtspoliticus die probeert kiezers te mobiliseren met praatjes die in de oppositie beter klinken dan als machthebber in Rutte/Wilders. Wat wel nieuw is in Nederland is de toon van het debat, het geroep over linkse lui die anti auto zouden zijn (VVD belangenbehartiger Aptroot), de linkse kerk, dingen waarbij rechts zijn vingers kan aflikken en andere bedrieglijke nonsens, ondersteund door de wakkere regeringskrant die journalistiek verwart met politiek activisme. Hoewel nieuw? Laten we niet Nolens' 'alleen in uiterste noodzaak' vergeten of het mandement in 1953. En de wakkere krant was al eerder fout. Er zijn, kortom, naar mijn smaak niet zoveel overeenkomsten tussen Palins theekrans en Nederlandse kiezersmobilisatie door belangenbehartigers.

6 februari 2011

Het gaat nog lang duren in Egypte

Nogal bizar incident dat de Amerikaanse afgevaardigde Wisner nu ineens verkondigt dat Moebarak moet blijven terwijl de regering in Washington hem kwijt wilde. Of het veel uitmaakt, weet ik niet. Noch Moebarak noch Suleiman zijn te vertrouwen in de mate waarin ze daadwerkelijke hervormingen zullen of kunnen doorvoeren. Het regime (wel leuk om te horen dat nu ineens alle media het over 'regime' hebben, terwijl ze tot vorige week de legitimiteit ervan niet betwijfelden) zal zijn hakken in het zand zetten en proberen de eigen belangen te beschermen.

Zoals het er nu uitziet, lijkt het er vooral op dat Moebarak en zijn mensen de ontwikkelingen zullen kunnen traineren. Er zal een tweede misschien een derde ronde volksopstand nodig zijn om hem en zijn kliek te wippen. Albaradei is terecht boos over de tweetongigheid van het westen (en het zwijgen van de EU) maar staat natuurlijk met lege handen. Er zijn geen gemakkelijke wegen naar democratische stabiliteit maar ik geloof dat deze weg er niet toe zal leiden.

Hoe Europa Turkije verloor en daar nu de prijs voor betaalt

Er wordt veel gebabbeld over het voorbeeld Turkije. Een paar observaties. Om te beginnen geeft de cruciale rol van Turkije in het Midden Oosten aan hoe dom de Bolkenstein/Wilders afkeer van Turkije als EU lid was. Premier Erdogan heeft zich geleidelijk aan afgekeerd van de anti-Turkse krachten in de EU. Heel begrijpelijk en nogal dom van onze kant.

We krijgen er nog spijt van. Verder is het leger in Turkije niet echt een goed voorbeeld. Dat was een cliëntele organisatie die zijn tentakels overal in de economie had gestopt, en zelfverrijking en machtsconsolidatie als beleidsprioriteit had. Ze deinsden niet terug voor geweld, coups en het dreigen met coups. In de Elsevier doctrine (beter dictatoriale generaals dan democratische moslims) is dat geen probleem, maar in de praktijk levert het een systeem op dat moeilijk los te wrikken is. Het model van een belangen behartigend leger wordt ook gevolgd door Iran, waar de Revolutionaire Gardes het systeem zodanig domineren dat een dislocatie niet zonder bloedvergieten zal kunnen. Maar verder is Turkije natuurlijk een mooi voorbeeld, al is het ironisch dat te horen vertellen door lieden die jarenlang campagne gevoerd hebben tegen het land.

Supervrijheidsstrijder Wilders herhaalt dit weekend zijn riedel over islamofascisten. Meer smaken heeft hij niet. Zo kennen we hem weer. Niets democratische beweging in Egypte, liever een dictator als die maar de status quo handhaaft. Vrijheid is voor de Stichting die dat woord claimt een relatief begrip, in te vullen door de Grote Leider zelf.

Reagan: een overschatte president

Ronald Reagan werd honderd jaar geleden geboren. Dat is blijkbaar reden voor een hosannah hagiografisch offensief. Niet alleen door misleide Republikeinen in de VS maar ook kritiekloze bewonderaars in de rest van de wereld. Ik bladerde even door een speciale Elsevier uitgave maar kon hem weer snel wegleggen wegens overdadige onzin en halve waarheden en onwelgevoeglijk kwijlen over de grote man. Er valt veel interessants over Reagan als politicus van de grote lijn te zeggen en toen ik correspondent was en ook later heb ik de man vaker verdedigd dan aangevallen.

Maar was hij uiteindelijk succesvol? Nee, niet volgens zijn eigen doelstellingen. Die ene doelstelling, het laten vallen van de Sovjet Unie kunnen we nog tot sint juttemis bediscussiëren, maar ik geloof dat het ook gebeurd zou zijn zonder Reagan. Maar het staat u geheel vrij daar anders over te denken. Reagan betekenis is in elk geval minder dan die van George Bush de Oudere die het proces na het vallen van de muur zonder brokken wist te klaren.

Maar iedere evaluatie van president Reagan moet ook vaststellen dat hij mede heeft bijgedragen aan de corrumpering en simplificatie van de Amerikaanse publieke sfeer. Hij presideerde over de diepste recessie sinds de jaren dertig, tot collega Republikein Bush de Jongere daar overheen kwam. Zijn economisch beleid, door de scrupuleloze oudere Bush terecht 'voodoo politics' genoemd voordat hij hielenlikkend het vice presidentschap accepteerde, was soms stupide, soms contraproductief en uiteindelijk behoorlijk traditioneel. De supply side economie was een interessante correctie op doorgeslagen Keynesiaans denken, maar de Laffer curve (ponerend dat lagere belastingen meer overheidsinkomsten opleverden) was flauwekul.

Helaas worden de methodieken van de anti-overheidsactivisten uit de Reagan tijd worden nog steeds gehanteerd. Zijn stelling dat de overheid de problemen veroorzaakt en niets kan oplossen draagt bij tot een anti-overheidsstemming die ertoe leidt dat publieke voorzieningen in de VS vaak van het niveau zijn van derde wereldlanden.

Voordat hij een economische boom meemaakte, verhoogde Reagan de belastingen. In 1984 gebruikte hij tamelijk cru patriottisch simplisme, onder andere op de Olympische Spelen in LA waar de Amerikanen alles wonnen, onder meer omdat de Russen afwezig waren, om de verkiezingen te winnen. Zijn beleid om de Russen uit Afghanistan te verjagen, legde de basis voor wat later zou volgen en waar we nu nog mee worstelen.

Maar belangrijker nog is vast te stellen dat het uit de rails lopen van de nationale veiligheidsstaat onder Reagan is begonnen. Ik zeg onder Reagan, niet door Reagan want hij was er zelf nauwelijks bij. Ik negeer hier maar even de tienduizenden doden en de terreur die zijn simplistische Midden Amerika beleid opleverde in Nicaragua, Honduras en El Salvador. Zijn steun voor slachters in Angola en Mozambique, allemaal onder de vlag van anti-communisme. We hebben het ook niet over de stagnatie in het Midden Oosten, de dood van 230 mariniers in Libanon en de daarop volgende circus-invasie van Grenada, een flut eilandje in het Caribisch gebied waar de VS zogenaamd kon laten zien dat het land nog meetelde. De leugens waarmee dat gebeurde zijn vergeten maar daarom niet minder stuitend.

We hebben het niet over de kromme zelfrechtvaardigende redenering van proto neoconservatief Jeanne Kirkpatrick dat rechtse dictaturen beter te verdedigen waren voor het westen dan linkse dictaturen (de Elsevier doctrine in een andere vorm) en daarom maar hun gang moeten kunnen gaan. Wel over de totale corrumpering van het systeem door Reagans onderknuppels in de Iran-Contra affaire. Leden van de regering Reagan free lanceten er maar wat op los, wapens verkopend aan Iran en het geld gebruikend om verboden steun te geven aan rechtse terreurgroepen in El Salvador. Toen het uitkwam bleek dat de top staf van Reagan gewoon maar deed wat ze wilde. De directeur van de CIA William Casey, een ouderwetse geheimdoener, opereerde ook op eigen houtje. Allemaal samen deden ze dingen waar de brave Reagan, zo zei hij althans, niets vanaf wist.

De loop van de jaren heeft de vraag wat erger was niet veranderd: dat Reagan van niets wist of dat hij ervan wist en het toeliet. Of hij was dom of hij was slecht. Beide conclusies zouden hem zijn baan gekost moeten hebben. Maar zo snel na Nixon was het congres niet geneigd om nog eens een president te impeachen. Als er iemand het verdiend had, dan was het Reagan wel. Het systeem is erdoor aangetast.

Hij liet het land achter met meer zelfvertrouwen dan het voordien had. Maar ook met geweldige schulden (Republikeinen zijn daar goed in en gaan dan later de Democraten erover lastig vallen), een uitgedijde overheid (idem) en een verrot publiek klimaat. De daarop volgende campagne waarin George Bush de Oudere de Democraat Michael Dukakis in een uitzonderlijk smerige campagne onderuit haalde, bezegelde die erfenis van Reagan.

Maar zult u zeggen, in die jaren kwam ook de microchip revolutie tot stand, de marktwerking en allerlei zaken zoals venture kapitaal, over the counter market en dergelijke. Die dingen hadden ook zonder Reagan plaats gevonden, daarvan ben ik overtuigd. Van de meeste zaken begreep hij weinig, het waren zijn Wall Street vrienden en marionettenbestuurders die de voorwaarden schiepen voor de boom van de jaren negentig en, kunnen we nu zeggen, voor het klimaat van deregulering en anti-overheids activisme dat de meest recente crisis heeft opgeleverd.

Maar als u al die lofzangen op Reagan leest, zou u daar niets over horen. Een zwaar overschatte president (en door simplistisch links zwaar onderschatte, laat ik dat er meteen bijzeggen) die door volgelingen met een politieke agenda wordt uitgebuit. Het is dan ook passend dat Elsevier voorgaat in deze celebratie van een middelmatige president met een tweeslachtige erfenis.

5 februari 2011

Rutte/Wilders bladdert rap af

Deze week zagen we de déconfiture van minister Rosenthal. Na zijn met rode oren van schaamte beloofde afspraken met de bende in Kaboel, stond hij nu in de kamer te oreren over hoe hard hij zich had ingespannen in Iran. Je zag hem zwemmen. Ik zeg niet dat hij loog, maar hij had gewoon geen idee. Hij ging door de routine heen die van hem verwacht werd. Exit Rosenthal. Geen geloofwaardigheid.

Dat kun je van minister Leers niet zeggen. Hij had vanaf de eerste de beste dag dat hij de vloer kuste voor de voeten van de Grote Leider al geen geloofwaardigheid. Erger nog, hij is het vleesgeworden cliché van de katholieke politicus. Iedere dag weer bewijst Leers zijn rubberen ruggegraat. Bas Heijne schrijft vandaag mooi over de hypocresie van deze regering. Politiemissies naar Afghanistan sturen om een achterlijk land te hervormen zodat de meiden daar naar school kunnen. En een Nederlands Afghaanse tiener die rimboe in sturen. Regels zijn regels. En de minister president had ook al niet zijn beste week.

Een debatpartij

Groen Links discussieert. Je hoeft het niet eens te zijn met de uitkomst van de overweging van de fractie, maar ze leggen er tenminste verantwoording over af.

4 februari 2011

Rutte valt tegen

De reactie van premier Rutte op de onrust in Egypte was treurig. Viel me van hem tegen. Hij had een riedel in zijn hoofd gezet dat het alternatief voor Moebarak en zijn clan de Moslim Broeders waren en bleef dat maar herhalen, als waarschuwing, want 'dan waren we nog verder van huis'. Hij zou zich moeten schamen dat hij meedoet aan het goedkope bangmaken. Dat kan hij rustig aan zijn regeerpartner overlaten. Ik had van Rutte meer intelligentie verwacht.

3 februari 2011

Wereldverbeteraars in Washington en in Den Haag

Het is en blijft instructief om de inaugurele rede van president Bush in 2005 nog eens te lezen. En Condoleezza Rice's verhaal tegen Egypte toen het de door de neocons afgedwongen verkiezingen achteraf de nek omdraaide. Bush had een mooie toespraak en voor de verandering loopt hij hier nu eens helemaal parallel met zijn vader, die in 1991 na de overwinning in de Eerste Golfoorlog, een nieuwe wereldorde propageerde. In beide gevallen waren het de presidenten zelf die de gewekte verwachtingen niet waar maakten.

Ik heb het hier eerder betoogd. Het was lastig om de woorden van Bush, bijvoorbeeld tegen zijn neocon vrienden in het American Enterprise Institute, niet te waarderen. Als je je persoonlijke vooroordelen tegen de Cheney bende opzij zette, dan klonk hier een democratisch, westers ideaal dat iedereen zou kunnen steunen. Mijn column in 2003 heette 'De wereldverbeteraars zitten nu in Washington' en leverde heel wat scheldbrieven op. Ik had nogal wat dingen fout gezien (zij het niet zoveel als A.J. Boekestijn)maar niet de authentieke Amerikaanse idealen die de neoconservatieven op eigen hun onbeholpen manier probeerden te verwezenlijken. Ze deinsden al snel terug voor de consequenties van verkiezingen, vooral toen Hamas liet zien dat ze ook kan winnen.

Al eerder hadden we in Algerije gezien dat een democratisch gekozen oppositie zonder problemen en zonder westers protest (integendeel) wordt afgemaakt. We zijn zelf schuldig aan het cynisme dat in de Arabische wereld heerst over Amerikaanse en Europese pretenties. En we kunnen ook nog wel dichter bij huis kijken. In onze eigen Stichting van de vrijheid zal de Grote Leider, zou hij er ooit interview over geven, ongetwijfeld deze democratische golven in de Arabische wereld sceptisch bekijken. Want hij kan niet zien hoe onderdrukte mensen vrijheid pakken, hij ziet alleen de islamitisch boemannen die overal achter de boompjes staan, zoals zijn doorgedraaide deskundige steeds verkondigt. Van die vrijheidspartij hoef je, zo is inmiddels genoegzaam bekend, geen vrijheid te verwachten.

Het enige democratische land steunt de dictaturen om haar heen

Het bastion van het vrije westen tegen de islamitisch horden, Israël dus, maakt zich zorgen tegen de dreigende val van de dictatoriale regimes om haar heen. Die willen net als het vrije westen vrij kunnen beschikken over hun leven. Dat is te veel van het goede. En dus zit het enige democratische land in de regio (als we Turkije even niet tot de regio rekenen) in een ongemakkelijke maar bekende spagaat: ze moet onfrisse regimes overeind houden om zichzelf overeind te houden. De prijs voor het niet omgaan met eigen vrede en het echt stabiliseren van de regio, de prijs voor fobie, is hoog.

Een mislukte transfer

Ik hoorde toevallig gisterochtend Prem raaskallen tegen SNS bank. 'Betrouwbare bron' bij Prem betekent alles wat u zich daarbij kunt voorstellen. Probleem is dat Prem niet betrouwbaar is. Ik denk dat hij NS hoorde. Of SS. Of gewoon hem om had. De publieke omroep dacht een slimme greep gedaan te hebben door Pem, zoals hij zelf iedere keer roept, op kosten van de belastingbetaler, bij BNR weg te kopen. Het is een miskoop - een die iedereen overigens had kunnen zien aankomen. Een soort HSA, die Prem. Ik heb het uit betrouwbare bron.

2 februari 2011

HSA verlies was voorzien, was voorspeld

Ik heb met verbazing de berichten over het faillissement (mogelijk) van de HSA gelezen, de NS/Schiphol combinatie. Indertijd heb ik meegeholpen bij de voorbereiding van de hoorzittingen van de parlementaire enquete naar HSL en Betuwe Route. Ik kan me het eindrapport niet precies meer herinneren maar ik weet zeker dat de onrealistische inhoud van het exploitatiebod aan de orde is geweest. Ik heb niemand gehoord die dacht dat hier serieus onderhandeld was. Iedereen wist dat de NS/Schiphol een te hoog bod hadden uitgebracht om buitenlandse concurrenten voor te zijn. Kamerleden die zich nu verbaasd tonen over deze ontwikkeling, en de minister zelf, doen er goed aan nog eens de stukken te bekijken. Het was voorzien, het was voorspeld. Het werd genegeerd.

Rechtse dingen voor de mensen

Kamerlid Aptroot raakt steeds verder van de kook. We mogen nu dank zij zijn dappere partij op een paar stukjes op een bepaald tijdstip 130 rijden. Daar blijft het bij, dat weet iedereen. Flauwekulpolitiek. Maar Aptroot weet het al heel precies. Het is het begin van de bevrijding van de autogebruiker en die linkse klagers staan mooi in hun hemd. Aptroot is helemaal in de modus van zijn gedoogcollega's geraakt: linkse kerk, linkse dit. Gewoon van mening verschillen is er niet meer bij, het moet allemaal gekaderd worden. Bravo Charlie. En nu maar door kankeren op Pro Rail en de NS.

Orrin Hatch onder vuur

De Tea Party begint nu de gevestigde machten in de Republikeinse Partij echt lastig te vallen. Orrin Hatch, een conservatieve senator van Utah die niettemin vaak tot samenwerken bereid was en is (met Ted Kennedy bijvoorbeeld) ligt nu onder vuur van Sarah's theekransje. Hij is niet recht genoeg in de leer. Daar gaan machts Republikeinen zich zorgen over maken.
Ondertussen druipt de hypocresie en de boter van de hoofden van de Republikeinse politici als het gaat over de verhoging van de schuldlimiet van de Amerikaanse overheid. Als alle Republikeinen die onder Bush voor zo'n verhoging hebben gestemd dat nu ook doen, dan is er niets aan de hand.

Schei toch eens uit over dat handen schudden

En weer is er gezeur over handen schudden. Een relatief recente sociale gewoonte, vaak in betere kringen niet gepast met dames, die moesten het moet een hoofdknikje doen. Een sociale gewoonte is nog geen sociale verplichting. Onzindebat. Verdonk stijl. Ophouden.

Het is Rutte die van PS landelijke verkiezingen maakt

Ik stelde dat de VVD van de Provinciale Staten verkiezingen landelijke verkiezingen had gemaakt. Hoezo, vroegen sommige mensen. Nou, om de regering Rutte/Wilders (het zegt wat over het nederlands bewustzijn dat zoveel mensen denken dat Wilders minister is, wat ze wel goed begrijpen is dat hij in de achterkamertjes zit en misschien is dat wel hetzelfde) in het zadel te houden, moeten we van Rutte stemmen op ongeacht welke partij als het maar CDA, PVV of VVD is. Een breed, nationaal geleid van onze nationale leider. Het is Rutte zelf die het landelijke verkiezingen maakt - en iedereen gaat daar in mee. Het blijft onzin, maar PS en getrapte verkiezingen zijn onzin. Dus laten we daar beginnen met opruimen en niet klagen dat deze verkiezingen niet gaan waar ze over zouden moeten gaan.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors