15 maart 2012 - 30 maart 2012
Like ons op Facebook

15 maart 2012 - 30 maart 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

30 maart 2012

Hij had erom gevraagd

Er is heel wat in de VS waarvan je hoopt dat we er hier voor gespaard blijven. De nonsens over geloof bijvoorbeeld, de onvolwassen ideeën over seks en de vreemde discrepantie tussen de roep van conservatieven om vrijheid en de wens om anderen hun moraal op te leggen. Een van de onderwerpen waarover Amerika zich nu in enige bochten wringt (niet genoeg als u het mij vraagt) is de moord van een neighbour hood watch vigilante (een zelfbenoemde politieman) op een zwarte jongen die er volgens hem verdacht uit zag - hij droeg namelijk een hoodie, zo'n capuchon waarvoor jongeren een vreemde voorkeur lijken te hebben.

Mijnheer Zimmerman, de moordenaar, had de 17-jarige Trayvor Martin zien lopen en vond hem verdacht. Het is moeilijk in de geest van Zimmerman te duiken maar zwart, hoodie en in onze buurt = verdacht. De vigilante volgde de jongen, die daar zenuwachtig van werd, en ging zelfs zover zijn auto te verlaten, met geladen pistool, om Martin te volgen. Het leidde tot de onvermijdelijke confrontatie - hoewel duidelijk is dat Martin niets heeft gedaan, letterlijk - en als in de VS zo'n confrontatie plaatsvindt, dan vallen er meestal doden. Zo gaat dat met wapens. Martin had alleen ijsthee en snoep bij zich. Daarvoor was hij op pad gegaan.

De eerste schande was dat de politie van het stadje nabij Disney World Zimmerman geloofde bij zijn overtuiging dat hij uit zelfverdediging handelde. Op de achtergrond speelde de 'stand your ground' wet, een extreme variant van het Opstelten-verhaal dat je onder omstandigheden voor eigen rechter mag spelen. In Florida, Arizona en Texas mag je al rondlopen met een verborgen wapen en is het kinderspel om een wapen aan te schaffen. Pogingen worden ondernomen om bewoners van deze staten door het hele land heen met hun verborgen speeltuig te kunnen laten optreden.

U begrijpt het, dit is allemaal het resultaat van het zalvende werk van de National Rifle Association, de wapenlobby die vele politici kan chanteren en dat ook doet. Zowat iedere twee weken vindt er een massamoord plaats in de VS, soms een kleintje, pak weg vier mensen, soms een grote, dertig studenten of zo. De NRA denkt dat geweld voorkomen kan worden als maar voldoende wapenbezitters met kwade bedoelingen denken dat hun medeburgers wapens hebben en op hen zullen schieten. In die visie zou de moord op zes mensen rondom het congreslid in Arizona zijn uitgelopen op een shoot out waarbij een stuk of tien mensen in de wilde weg om zich heen zouden schieten.

Kindergartens worden veiliger als de kinderopvangers een pistool in hun achterzak hebben. Docenten op scholen moeten gewapend rondlopen. Dat is de ideale wereld van de NRA. En ze zijn akelig succesvol, geholpen ook door een plooibaar conservatief Supreme Court dat het moeilijk maakte om wapenregulering in te voeren. De VS wordt zo een groot, levensgevaarlijk wild west, waar je niet alleen moet oppassen voor bad guys met wapens maar vooral je zorgen moet maken over good guys die denken dat ze goed werk verrichten, zoals mijnheer Zimmerman.

Het debat dat over deze moord is ontstaan, heeft ondertussen een bekende afslag genomen. Een commentator van Fox News vond het nuttig om zich af te vragen of je niet vroeg om zoiets als je een hoodie droeg, het equivalent van de oude vraag of het verkrachte meisje er niet om had gevraagd met haar korte rokken en überhaupt, haar aanwezigheid in een kroeg. Ga nog wat verder en je vraagt om doodgeschoten te worden als je zwart bent in een rijke wijk. Had je maar niet zwart moeten zijn.

Discussies over deze moordpartijen, klein en groot, leiden nergens toe. Ze verdwijnen na een paar weken weer uit het nieuws en de wapenlobbyisten gaan gewoon verder met het onveilig maken van de samenleving. Als je een reden wilt hebben om niet in de VS te willen wonen dan is dit een van de belangrijkste. Helaas werkt dat zelfselecterend, zodat alleen de wapenidioten overblijven. Omdat die ook meestal Republikeins, conservatief en bemoeizuchtig zijn, blijven zo straks alleen mensen over als Rick Santorum en zijn aanhang. Een soort darwinisme-in-reverse waarin alleen de domsten overblijven.

29 maart 2012

Dat was eenvoudig!

Nou, dat was een gemakkelijke voorspelling. De pluchezitters gaan door. Het zal een gekakel van jewelste zijn in het parlement vanmiddag, maar dat verandert helemaal niets. De karavaan trekt verder, het Haagse spel bevalt de grote opschudder veel te goed.

Limbaugh komt gewoon weer terug

De radioterrorist Rush Limbaugh herstelt zich al weer van de zelf toegebrachte wonden toen hij een studente uitschold voor 'sloerie' en 'prostituée'. In een eerste reactie liepen adverteerders weg maar, niet geheel verrassend, dat was een tijdelijke move. Zodra de aandacht is verdwenen, komen de adverteerders weer terug. Er zijn geen radiostations die het programma hebben laten vallen want hun luisteraars vinden het soort van retoriek dat Limbaugh kenmerkt juist leuk. Wedden dat hij over een half jaar weer gewoon lekker draait, onze ex-verslaafde, veeltrouwende woordenterrorist? En die adverteerders? Er zit niets anders op dan ze gewoon te boycotten. Maar ach, zo zit de wereld in elkaar, u kocht toch al niet van het soort van adverteerders dat in Limbaughs programma's ruimte koopt.

Conservatieve rechters tonen weinig juridical restraint

De argumenten zijn uitgewisseld in de zaak over Obama care. De conservatieve rechters toonden zich halve politici, inclusief het flauwekul argument dat de overheid brocolli eten kon opleggen - een nachtmerrie van Antoni Scalia. En opperrechter Roberts begreep niet wat een verzekering doet: waarom zou iedereen mee moeten betalen aan bevallingskosten? Nou, precies omdat jouw prostaatproblemen ook verzekerd zijn. Er zat wel een logica in deze redeneringen maar die is beangstigend.

De rechters weerspiegelden de huidige Republikeinse tendens om zich af te keren van wat er buiten hun voortuintje voordoet in de samenleving. Mensen worden ziek, hebben hulp nodig - iedereen, ook de jongere die nu denkt dat dat nooit zal gebeuren. Als ze werkelijk wat krijgen, komen de kosten neer op de belastingbetaler en klagen deze zelfde Republikeinen dat de ziektekosten uit de hand lopen. De echte logica zou leiden tot een systeem waarin de overheid een ziekenfonds opzet, voor iedereen, en in elk geval de subsidie van bedrijven voor private financiering weghaalt, zodat liefhebbers van die financiering de werkelijke kosten zien. Maar ik geef toe, dat soort argumenten spelen geen rol.

Want de rechters hoefden niet te vertellen wat te doen met de vijftig miljoen onverzekerden. De olijke Ron Paul had daar in zijn campagne een gemakkelijk en gemakzuchtig antwoord op: tja, iedereen moet maar kiezen of hij zich verzekert en als hij dan een ongeluk krijgt, heeft hij pech gehad. Een verbazende redenering van een arts, maar hij geeft precies weer wat 'free rider' betekent, want ondanks deze harde taal zouden de meeste gewone Republikeinse kiezers iemand die op hun stoep in elkaar stort wel helpen. Het is het idee van een samenleving dat hen niet aanstaat.

In de Washington Post stond een mooie column van E.J. Dionne die de rechters op hun plek zette. De rechters die stelden dat de politiek zijn eigen verantwoordelijkheid heeft en niet het Congres moet overrulen tenzij daar strikt grondwettelijke redenen voor zijn, waren de progressieve rechters. Met andere woorden, judicial restraint kwam van de liberals niet van de conservatieven.

Hoewel de vraagstelling op de tweede dag de kant op leek te gaan van de tegenstanders van het individual mandate, denk ik toch dat de hele wet overeind zal blijven. Als er straks geschreven wordt aan een opinie, zal de logica van de grondwet en de beperkingen op de rechtspraak sterker blijken dan de politiek. Nou ja, dat hoop ik dan. In het huidige klimaat in Amerika kun je alleen maar hopen dat sommige mensen hun verstand erbij houden. De Republikeinse leiders doen dat niet.

Het pluche plakt

Op het risico af meteen door de ontwikkelingen te worden afgestraft, Rutte/Wilders zijn we nog niet kwijt. Niemand heeft belang bij verkiezingen. Rutte is aan het bladderen en heeft tijdig nodig voor herstel. Verhagen is uitgerangeerd als hij zijn pluche kwijtraakt. Wilders kan alleen maar achteruit gaan als er nu gekozen wordt - of als hij zijn achterkamertje kwijtraakt door een regeringswisseling zonder verkiezingen.

Want dat laatste valt nog niet uit te sluiten. Pechtold wil regeren, Sap zal graag wat goedmaken van het verloren aanzien en hoewel de kans voor Cohen om bestuurskwaliteit te laten zien voorbij is, is het voor Samson te vroeg voor verkiezingen. Maar de kansen op zo'n wissel zijn minder dan een half jaar geleden. Ik zeg het verkeerd, het gaat niet om kansen maar om politieke moed en opportuniteit en een half jaar geleden had de omslag gemakkelijker gekund dan nu. Bovendien weten we nu echt en definitief dat Rutte geen politieke moed heeft.

Het is ondertussen een absurd toneel dat wordt opgevoerd. Zes onderhandelaars gaan zitten aan een nauwkeurig gekozen tuintafel, in het zicht van de camera's. De camera's registreren het allemaal keurig en doen net of er iets van te zeggen valt. Wilders en Verhagen roken een sigaret. Rutte legt voor de zoveelste keer zijn arm om zijn grote weldoener. Het wordt allemaal keurig geregistreerd en aan ons opgelepeld. Het is het equivalent van de Wilders sms'jes, dit zijn de Rutte photo opportunities.

In een echt harde campagne zou de omarming van Rutte en Wilders, nu ook fysiek maar al anderhalf jaar politiek, tegen Rutte uitgespeeld worden, zo ongeveer als de bejaarde McCain om zijn oren kreeg met de heerlijke foto waarop hij de man die hij haatte boven iedereen, kleine Bush, innig omarmde. Maar harde campagnes zijn niet Nederlands, alleen Wilders voert ze. Zou hij met zijn achterkamertjes deelname en zijn derde rangs maatjes een harde campagne kunnen voeren? Ik betwijfel het maar reken er maar op dat onderwerpen als moslims, Grieken en Polen je om de oren zullen vliegen.

Zou hij zijn huidige positie, zijn ego-trip als macht achter de schermen, laten vallen? De eis van een referendum over de Euro zou naar hem teruggespeeld moeten worden: Wilders heeft vast allerlei vreselijke dingen gezegd over wat eens de kroonjuwelen waren van D66. Is het een onderwerp om op te breken? We zullen vast weer vaak horen dat het adagium is dat de breker betaalt. Ik houd het er op dat er niet gebroken wordt maar een alternatief crisiskabinet in elkaar wordt gedraaid.

Geen Rutte zonder Wilders maar hopend op steun van de kamer, want daarmee kun je de verkiezingen niet in. Maar een zakenkabinet van vijf partijen, al of niet met Rutte (wel dus, want de VVD zal hem niet laten vallen), zou wel kunnen. Allemaal veel te moeilijk. Rutte/Wilders behaagt de pluchezitters en zal blijven.

De georkestreerde media

Maar terugkomend op die media. Ze springen keurig door de hoepels die de voorlichters hebben opgesteld. Gisteren zag ik de nogal zouteloze reportage die Max maakte op het Binnenhof, met de parlementair verslaggeefster van de NOS als hoofdpersoon. Ze stelde dat iedereen alles wil weten van de politiek en ze leek het te menen. Ik vraag me af of hier sprake is van een zichzelf in stand houdende mediamythe. De mensen willen het, dus wij zenden veel uit, wij zenden veel uit, dus de mensen willen het. Zijn ze echt zo geïnteresseerd in dat spelletje in Den Haag? Ik geloof er niets van.

Het is net als met voetbal. Je wordt ermee doodgegooid omdat je ermee wordt doodgegooid, niet omdat het door kijkers gevraagd wordt. Het wordt kijkers opgedrongen, althans die kijkers die niets beters te doen hebben dan naar opgewonden mannen kijken aan een tafel. Parlementaire journalistiek is al niet meer interessant sinds Den Haag Vandaag over alle programma's heenwoekerde. Ton Planken en zijn club hielden het beperkt tot hun programma en waren daar veel beter in. Nu liggen de journalisten wekenlang voor deuren en poorten, en laten zich sturen door de programmeurs. Worden we er wijzer van? Nee, de achterkamers zijn rokeriger en ondoordingbaarder dan ooit.

Daarmee kom ik bij de kop van de Volkskrant - on line althans: Wilders moet kiezen voor landsbelang of protestpartij. Huh? Een regeringspartij die protestpartij kan worden? Waar moet dat protest dan tegen gaan? De grote Den Haag opschudder was deel van het behang van het torentje. Als hij daarmee wegkomt en zich als protestpartij kan profileren, dan verdient Wilders de winst. Misschien dat de Volkskrant het landsbelang vindt dat Rutte/Wilders in stand blijft of op deze manier de begroting wordt ingevuld, maar dat lijkt een zeer beperkt, zeer politiek standpunt.

26 maart 2012

Obamacare zal wel overleven

Dit is de week van het Supreme Court, of misschien, de week van het einde van het gedoe rondom Obama's wet op ziektekostenverzekering, de Affordable Care Act (ACA). Het draait allemaal om één ding: kan de federale overheid een verplichting opleggen aan alle burgers om een verzekering aan te schaffen - en zelfs een straf op het niet aanschaffen ervan. U begrijpt, zoals dat gaat in de Amerikaanse politiek, iedereen die vindt dat de overheid dat niet kan en dat dit een schandelijke vorm van Europese stijl socialisme is, heeft een verzekering, in alle gevallen deels gesubsidieerd door de overheid.

Maar die vraag, hoe ver reikt de bevoegdheid van het Congres om activiteiten op te leggen, is al lang beslist. Er kan geen twijfel over bestaan dat ziektekostenverzekering een zaak zijn die de nationale economie beïnvloeden en dus 'interstate' zijn. Volgens eerdere uitspraken van het Supreme Court mag de federale overheid dat reguleren. Ziektekostenverzekering, dat kan een klein kind zien, heeft die invloed. Iedereen komt wel in aanraking met de ziekenzorg. Wie niet verzekerd is, moet toch geholpen worden door de ziekenhuizen, en daar draait de gemeenschap voor op. Wie wel verzekerd is, betaalt meer omdat de kosten niet gespreid zijn over de hele populatie.

Het verzet van de Republikeinen is puur anti-Obama activisme. De Heritage Foundation, een van de uiterst conservatieve think tanks kwam al met het idee van een verplichte verzekering in 1987, en Mitt Romney, de flip flopper, maakte het de hoeksteen van zijn eigen wet in Massachusetts. Het argument, dat de overheid zo inactiviteit verbiedt, is gezocht. Niet belasting betalen is ook inactiviteit en dat wordt bestraft, maar de simpele vaststelling dat niemand ontsnapt aan ziektekosten is al voldoende om te zien dat niemand in dit opzicht 'inactief' is.

Het Supreme Court heeft talloze precedenten om de federale overheid dit soort activiteiten toe te staan. De formele grondslag is de Commerce Clause in de grondwet die het Congres het recht geeft om handel tussen de staten te regelen. Het Supreme Court heeft zelfs al besloten dat ook activiteit die enkel binnen een staat plaatsvindt, onder die regel valt. Dat deed het hof in 1942, in Wickard vs. Fiburn, toen de boerderij van Roscoe Fiburn niet zomaar een graanquota kon overschrijden door te zeggen dat het enkel voor eigen gebruik was - zijn eigen gebruik beïnvloedde de nationale markt.

Het Supreme Court heeft de laatste jaren talloze precedenten overboord gegooid, het meest zichtbaar bij de keuze van kleine Bush tot president en in 2010 het vrijgeven van de politiek voor plutocraten. Er is een manier om te ontkomen aan de hele politieke kant van het proces, zo legt de New York Times vanochtend uit, als de Anti-Injunction Act inroept. Dat is een weinig gebruikte wet die een klager niet toestaat om naar de rechter te stappen over een belasting totdat die belasting ook daadwerkelijk is geheven. Als conservatieven Obamacare inderdaad een belasting vinden dan kan deze wet worden ingeroepen omdat ACA pas in 2014 effect krijgt.

Ik houd het erop dat het Supreme Court dat niet doet. Sterker, ik denk dat ze Obamacare niet in strijd zullen achten met de grondwet. Als ze dat wel doen, opent het Supreme Court een doos van Pandora, zowel juridisch als politiek. Maar simpelweg op basis van de juridische argumenten denk ik dat ACA gewoon overeind blijft, inclusief verplichte verzekering. Maar de rechters zitten wel in een lastig parket. Als ACA overeind blijft, hebben de Republikeinen hun argumentatie verloren en kan Obama vrijuit voor zijn eigen wet campagne voeren die 50 miljoen mensen een verzekering geeft (en, niet te vergeten, verzekeraars verplicht iedereen op te nemen en preventieve zorg uit te voeren). Als ACA onderuit gaat, voeren de Democraten campagne over de rechters van het Hof en wat er allemaal nog meer bedreigd gaat worden als president Romney straks nieuwe rechters kan benoemen op de plekken waar deze oude lui op omvallen staan. Elke uitspraak heeft politieke consequenties maar niet elke uitspraak is politiek. Daarom denk ik dat de swing judge, Anthony Kennedy, voor ACA zal kiezen en misschien dat Opperrechter Roberts dan zo slim is om er een grote meerderheid voor bijeen te sprokkelen, zodat de vraag beslissend beantwoord is.

Goede keuze Obama voor Wereldbank

President Obama heeft een geïnspireerde voordracht gemaakt door de Koreaanse Amerikaanse wetenschapper Jim Yong Kim te vragen voor de Wereldbank. Het is een plezierige verandering naar de waardeloze Wolfowitz en de goede maar oninspirerende econoom Robert Zoellick, beide benoemingen van de kleine Bush. Kim is president van Dartmouth College, een Ivy League school in New England. Hij zal managershulp nodig hebben om het gigantische bureaucratische apparaat van de Wereldbank te runnen, maar qua inhoud had Obama het heel wat slechter kunnen doen.

De regeringskrant wordt al onrustig

Volle aanval op de PvdA afgelopen zaterdag in de wakkere regeringskrant. De PvdA was hypocriet om te protesteren tegen het quota van Leers over illegalen want toen ze staatssecretaris was had Albayrak nog meer mensen uitgezet. Los van de merites van de zaak (quota is nogal wat anders en als Albayrak zo hard was, wat was dan de klacht tegen de PvdA in die jaren) was het een opiniestuk op de voorpagina. Geen nieuws, geen analyse maar opinie (zonder argumenten).

Binnenin werd nog even de maat genomen van Kok en vakbondsbons Lodewijk de Waal. Nou mag dat best van mij, maar om dan het verkeerscirculatieplan van de jaren zeventig in Groningen erbij te halen (aanval op Wallage, begrijpt u), vond ik wat vergezocht. Het zou ook mooi geweest zijn als een aanval op zakkenvullende bestuurders zich richtte op de VVD'ers bij banken en corporaties, of de andere mevrouw Albayrak bij het COA. Een gepassioneerde PvdA hater die ik erover aansprak dit weekend, wist niet eens dat deze Albayrak VVD lid was.

Er zijn plenty problemen met PvdA'ers die slapend rijk worden (en D66'er Weijers niet te vergeten) maar die problemen zijn altijd groter van die van VVD'ers die hetzelfde doen. De reden is eenvoudig. Van VVD'ers verwacht je het en daarom lijkt het haast normaal, geen hypocrisie of zakkenvullerij of Wassenaarse toestanden, maar gewoon, uitmelken van de overheid waar het kan. Bij de PvdA is dat altijd een stukje lastiger. Maar ik zou zeggen: het is geen van beide te verdedigen en de wakkere regeringskrant zou zijn anti-PvdA campagne best wel mogen inruilen voor een anti-zakkenvullers campagne.

Ondertussen was het interessant dát die aanval dit weekend plaatsvond. De zich krant noemende actiebode maakt zich zorgen dat haar favoriete kabinet van pluchezitters en belangenbehartigers onderuit gaat. Overigens, niet geheel terzijde, de afbladdering van Rutte die ik al enige tijd zag plaatsvinden, heeft nu ook de burelen van de echte redacties bereikt. Ik denk dat het Oosteuropese meldpunt de doorslag gaf. Iedereen ziet nu dat hij een goedlachse maar laffe politicus is. Daar komen we niet de economische winter mee door en het is zichtbaar.

22 maart 2012

Het Supreme Court moet zich gewoon niet met politiek bemoeien

Volgende week wordt de Republikeinse circuscampagne even op de tweede rang gezet. Het Supreme Court gaat zich namelijk buigen over de grootste boogaboo in de Amerikaanse politiek, de gezondheidszorgwet die Barack Obama door het Congres loodste. U weet, er zijn 49 miljoen Amerikanen onverzekerd. Dat zijn vooral arme mensen, mensen bij kleine bedrijven en jongeren die waarschijnlijk terecht inschatten dat de kans dat ze serieus ziek worden, klein is. Dat is lastig want het maakt de poel van verzekerden ongezonder dan nodig en daardoor de premies voor wel verzekerden hoger.

De problemen van deze mensen komen via de noodhulp toch bij de belastingbetaler terecht. En trouwens ook de kosten van de wel verzekerden, want bedrijven van meer dan vijftig werknemers krijgen aanzienlijke subsidie om hun werknemers een verzekering te bieden als deel van de arbeidsvoorwaarden. Helaas heeft ook president Obama nagelaten om goed uit te leggen wat er nou precies aan de hand is onder Obama care.

De verplichting om je te verzekeren is dan ook een essentieel deel van Obama's plan, waarbij hij hulp geeft voor mensen die daar financieel moeite mee zouden hebben (ongeveer net zoals Mitt Romney's plan in Massachusetts dat deed). Republikeinen, die het liefst op de achtergrond de overheid uitmelken, hebben protest aangetekend tegen deze vorm van socialisme, een verzekeringsplan dat iedereen moet dekken. Het zou een verplichting zijn die niet valt onder de interstate trade clausule waaronder in een ver verleden het Congres de macht aan zicht trok om wetgeving voor het hele land te maken.

Hopelijk blijft het Supreme Court bij zijn eigen precedenten en wijst het de claim van verscheidene Republikeinse gouverneurs af. Niet alleen om de merits van de zaak, namelijk dat het Congres federale wetgeving kan maken en dat het Supreme Court zich niet met inhoudelijk beleid moet voeren, maar ook omdat het nogal lastige consequenties zou hebben. Hoe zit het met de verplichte WA verzekering voor automobilisten (in Nederland hebben we overigens daar een uitzondering voor fundamentalisten die weigeren zich ergens voor te verzekeren)?

Het schijnt dat de belangstelling om de zittingen van het Supreme Court te volgen overweldigend is. Misschien dat de regering daar nu eens gebruik van maakt om de echte argumenten te geven. Het is op zich geen probleem dat Obama care onderwerp wordt van de verkiezingen, een debat met Romney zal voor de nationale flip flop kampioen nogal moeilijk worden. Maar het zou minder geslaagd zijn als het Supreme Court zich, na zijn fatale inmenging in de verkiezingen van 2000 en zijn onverstandige opheffing van elke limiet op campagnebijdragen aan politici, opnieuw deel maakt van een politiek steekspel.

Maar eerlijk is eerlijk, dat is het Supreme Court natuurlijk toch al. Als Obama wordt herkozen dan is het goed mogelijk dat hij twee of drie en met wat hulp van goddelijke hand, misschien zelfs vier rechters kan vervangen. Twee staan op omvallen en zelfs de topideoloog, Antoni Scalia, is al 73. De kiezers mogen best wel eens nadenken over de gevolgen van zo'n vervanging van rechters. Maar liever niet naar aanleiding van een uitspraak over de gezondheidszorg.

Aan zijn vrienden herkent men de man

Hero Brinkman is verward, in meerdere opzichten. Zijn verhaal dat Wilders geld zou krijgen van lobbygroepen in de VS berust waarschijnlijk op een misverstand. Weet Hero veel? Lobbygroepen vertegenwoordigen bedrijven en belangen om het Congres of politici in het algemeen te beïnvloeden. Wilders krijgt zijn geld van rijke activisten die een politieke agenda hebben en een actiecommittee, maar lobbyisten zijn het niet.

De Telegraaf doet vanochtend net alsof ze iets hebben ontdekt met het onthullen van drie grote Wilders fans in de VS. Daniel Pipes, een academicus met een politieke neoconservatieve hoed op, runt ook een actiecommittee dat de wereld waarschuwt voor moslims en 'de islam', enfin, u kent dat verhaal wel. Hij zou Wilders geld geven. Lijkt me goed mogelijk, in elk geval zijn er liefhebbenden contacten tussen beiden.

David Horowitz is een bekeerde links radicaal die nu zijn vele geld besteedt aan het steunen van uiterst rechts onderwerpen. U weet, bekeerlingen zijn erger dan wie dan ook, en dat geldt ook voor Horowitz. Maar ja, hij is rijk en heeft een aantal actiecommittees en stopt geld in Wilders achtige zaken. In deze context zou Wilders wellicht ook eens moeten shoppen bij die rijke casinoboer die probeert Gingrich te kopen om hem daarna Iran te laten bombarderen.

De laatste van de grote geldschieters is de hysterische blogster Pamela Geller. Zij was de geldschieter en opjager achter de onzincampagne om te voorkomen dat er een moskee naast 9/11 ground zero gebouwd zou worden. Wilders heeft zich geleend voor die campagne - niet dat iemand naar hem luisterde - en zij geeft in ruil voor zijn anti-islam praatjes veel geld. Zo zijn er nog wat financiers. De 'bombardeer Iran' crowd is omvangrijk en heeft veel geld. Maar ook de angstaanjagers voor de invoer van de sharia in de VS - ongeveer net zo waarschijnlijk als dat in Limburg zou gebeuren - komen uit deze hoek.

Brinkman had daar natuurlijk nooit een probleem mee, zoals onze superdemocraat (ineens de held van veel anti-Wilders mensen die blijkbaar niet erg slim zijn) ook nooit problemen had met andere aspecten van Wilders' beleid. Allicht dat Wilders deze radicaal rechtse geldschieters niet bekend wil maken. Dat is niet omdat ze niet met naam en toenaam in de krant willen zoals de Grote Leider zegt, maar omdat hij niet wil dat zijn beste vrienden zo te boek staan - de meningen die zij verkondigen zou zelfs Wilders niet allemaal voor zijn rekening willen nemen.

Volgens de Elsevier onder Arendo Joustra is dat helemaal geen probleem, dat weet u. Van hem hoef je niets en nooit bekend te maken. De kiezers oordelen er wel over. Waarover, dat vertelt hij er niet bij. De aanmeldingswet voor giften aan politieke partijen (en stichtingen die in niets op een partij lijken) moet zo streng mogelijk zijn en alles op tafel leggen. Laat de kiezers dan maar beslissen.

21 maart 2012

Maak van Brinkman nou geen held - hij was en is net zo fout als zijn ex-baasje

Tja, wat moet je zeggen over Hero de Hoofddoekenheld? Dat hij al die onzinnige en verdeeldheid zaaiende praatjes van Wilders altijd heeft gesteund en nu ineens daar niet meer mee verder kan? Er is geen reden om hem krediet te geven als politicus, dunkt me. Ik noem hem de hoofddoekenheld omdat we vooral niet moeten vergeten dat hij het was die voorstelde om het provinciehuis van Noord Holland, waar deze tweeverdiener ook een baantje heeft, verboden terrein te verklaren voor vrouwen met hoofddoekjes. Bespaar me dus de heiligverklaring van Brinkman nu hij Wilders een hak zet.

Ondertussen gun ik de Grote Leider en zijn onderstudie Bosma de grootst mogelijke problemen. Hoe lang kun je in Nederland deel uitmaken van de regering, een fractie runnen van een zesde deel van het parlement, vol minkukels en verplicht zwijgende brievenbusplassers? Behoorlijk lang, zo blijkt. Ze zitten in de achterkamer bij die zielige Rutte, wiens vrolijke stijl niet wordt onderbouwd met politieke moed, waarvoor hij spoedig de prijs zal gaan betalen. Maar enige reflectie op een land dat deze lieden in het parlement heeft gezet, accepteert als mederegeerders en de politiek in Almere en Limburg laat vervuilen, kan geen kwaad. Hoe kan dat zo gebeuren? En hoe lang gaat dat nog duren?

Ik ben niet per se voor nieuwe verkiezingen, wel voor het verdwijnen van Rutte/Wilders, een ongehoord opportunistische regering die geen knopen durft door te hakken en vooral eigen belangen behartigt. Helemaal begrijpen doe ik de roep om verkiezingen niet. Ik vermoed dat de SP niet zal kunnen binnenhalen wat de fantasie van De Hond hen gunt. De PvdA en Groen Links zijn er niet klaar voor, noch inhoudelijk, noch qua personeel. D66 wil liever regeren dan verkiezingen - en zal moeite hebben zijn plek te vinden bij verkiezingen, waarbij de bekende kloof zal optreden tussen de linkervleugel en de rechtervleugel van die partij, nu verhuld door gebrek aan discussie. Het CDA heeft niet eens een leider en Verhagen wil zijn baan houden. Nee, ik houd het erop dat deze onbetamelijke constructie nog wel even doorsukkelt. Rutte is al zo ver gezonken dat hij moeilijk meer anders kan.

Verse onzin van de Republikeinen uit het Huis

Zoals Barack Obama komt met een begroting die nooit door dit Huis van Afgevaardigden zal worden aangenomen, zo heeft Paul Ryan, een vermeende coming man in de Republikeinse Partij, een totaal onzinnige begroting ingediend. Het grote verschil is dat Obama min of meer serieus denkt over de rol van de overheid en Ryan die vrijwel geheel afschaft.

Een verschil is ook dat Obama met zijn begroting de verkiezingen in kan maar de Republikeinen wel zullen oppassen om het verhaal van Ryan over te nemen. De beperkingen die Ryan wil opleggen aan de voorzieningen van gezondheidsverzekeringen voor bejaarden en vooral voor lage inkomens. Maar Ryan gaat veel verder. In zijn overheid zijn er weinig bureaus over, nationale parken zoeken het maar uit, geen milieubeleid, enfin, ga zo maar door.

Het is een begroting die niet serieus valt te nemen. Ik zou wensen dat Romney dat wel deed en er campagne mee voerde, dan konden de kiezers eens en voor altijd dit soort onzin afserveren. Dat zal Romney niet doen, hij past wel op. Maar ondertussen zal het Ryan plan als een albatros om de nek gehangen worden van Republikeinse politici. Dat is mooi en terecht en vergroot de kans dat de Democraten het Huis terugwinnen en/of de senaat behouden.

Santorum opnieuw onderuit in Midden Westen

Romney heeft ruim gewonnen in Illinois, daarmee Santorums de kans ontnemend om nu eindelijk een grote industriële staat te winnen. Gingrich telt nauwelijks meer. Romney gaat op weg naar de nominatie.

20 maart 2012

Samson gebruikt zijn verstand, flauw van Roel Janssen

Roel Janssen, voorheen NRC, was onheus in zijn opiniestukje in de NRC gisteren. Hij wreef Samson aan dat die de argumenten van Lombard overnam, het clubje dat de PVV van Euro/gulden advies voorzag. Het was een nonsens verhaal. Dat Samson, net als Coen Teulings van het CPB, stelt dat het desatreus is voor de economie om nu te bezuinigen, was gezond verstand. Daar hadden beide heren de PVV noch Lombard voor nodig. Flauw dat de NRC hem zo'n stukje laat schrijven.

Illinois krjgt onverwacht gewicht

Opnieuw heeft Santorum een kans om Romney te verslaan in een industriële staat in het Midden Westen. In Ohio en Michigan faalde hij, in Illinois moet hij slagen om een serieuze kans op de nominatie te behouden. Nu Gingrich geleidelijk aan lijkt op te lossen in het grote niets, moet Santorum de gecombineerde kiezers voor uiterst conservatief kunnen oppikken.

Het is niet zomaar een uitdaging voor Santorum en niet zomaar een buitenkans voor Romney om zijn nominatie zeker te stellen. Tot nog toe heeft geen enkele kandidaat serieuze kracht laten zien in een gevarieerd gebied. Romney won in het noordoosten en in het westen waar veel mormonen wonen die blijkbaar zonder nadenken voor een geloofsgenoot stemmen. Florida is de enige uitzondering en daar had Gingrich nog het momentum dat gestopt moest worden.

Santorum heeft alleen in het zuiden en midden Midden Westen gewonnen, waar de geloofszeloten de overhand hebben. In de industriële staten waar dit soort sociaal conservatisme zich mengt met economische motieven, moest hij afhaken. Vandaar dat Illinois nu ineens zo belangrijk wordt om momentum te krijgen. Dat wil niet zeggen dat de winnaar van Illinois ook meteen door kan stomen. Zeker niet, want geen van de huidige kandidaten met gedelegeerden gaat afhaken. Maar voor Romney zou verlies een nieuwe klap zijn in zijn algehele gebrek aan populariteit.

Het vooruitzicht van een open conventie (vroeger noemden we dat een brokered convention en dat is eigenlijk beter) wint weer aan kracht. De waarschijnlijke uitkomst is Mitt Romney gekoppeld aan een uiterst conservatieven vp kandidaat (het is lastig om Santorum daarvoor in te huren - Pennsylvania is te dichtbij Massachusetts en er is te veel animositeit). De gouverneur van Virginia misschien hoewel die zichzelf met het intra-vaginaal onderzoek voor een abortus mogelijk buitenspel heeft gezet. Het doemscenario is 1992 toen president Bush de conventie overliet aan de stoottroepen van de uiterst rechtste überkatholieke houwdegen Pat Buchanan. Het zag er lelijk uit en het kostte Bush de verkiezingen.

Illinois, over het geheel genomen een Democratisch stemmende staat, stond nooit erg hoog op de Republikeinse voorverkiezingsagenda. Het heeft nu ineens een gewicht gekregen dat het niet toekomt, maar zo gaat het in deze campagne.

19 maart 2012

Kunnen we Kinneging nog eens horen over het huwelijk, hoeksteen van de samenleving?

Ik wil Andreas Kinniging niet lastig vallen over zijn privé leven maar nu hij zelf nogal wat publiciteit heeft verworven met zijn huisgenote Naema Tahir (hoogzwanger), moest ik toch even teruggrijpen op Kinnegings grote werk, Geografie van Goed en Kwaad. Filosofische essays. Uit 2005.

Ik meende dat ik daar het een en ander over het huwelijk had gelezen en meende me te herinneren dat Kinneging getrouwd was en met kinderen en dat mevrouw Tahir van dat arrangement geen deel uitmaakte. Het boek maar eens open geslagen. Jazeker, hoofdstuk 12 en 13 staan in het gedeelte 'gezinsethiek'. In hoodstuk 12, Haven in een harteloze wereld (naar Christopher Lash) stelt Kinneging vast dat het huwelijk aan betekenis heeft ingeboet, de laatste decennia. Hoe erg is dit alles?, vraagt onze conservatieve denker zich af. Is er iets fundamenteel mis?

U raadt het, hij vindt dat er heel veel mis is. Gezin en familie zijn noodzakelijk om kinderen op te laten groeien in een samenleving. Gezin en familie zijn de hoeksteen van ons bestaan, schrijft Kinneging. De crisis wijt hij aan het opkomen van 'een aantal romantische denkbeelden omtrent huwelijk en gezin'. Deze betreffen, schrijft hij, 'ten eerste seksuele bevrediging, ten tweede de romantische "versmelting" en ten derde de zelfontplooiing.'

In hoofdstuk 13, 'En die twee zullen tot één vlees zijn' gaat Kinneging op dit pad verder. Het hart van het gezin, volgens de klassieken, 'wordt gevormd door man en vrouw, verbonden ten behoeve van het krijgen, grootbrengen en opvoeden van kinderen'. Geen gay marriage in deze kringen, laat staan een hedonistische relatie zonder kinderen, zoals veel jaren zestig nazaten hebben verkozen. Kinneging, heel Nederland kon het zien, verdedigde als een leeuw zijn voordeur. Logisch want hij vindt dat het huwelijk 'hiërarchisch' is: de man is het hoofd van het gezin en hij heerst over zijn vrouw en kinderen. Het huwelijk is ook exclusief en permanent. Samenvattend, zegt hij, 'huwelijk en gezin zijn basisinstituties van de sociale orde.'

So far , so conservatief. Ik heb het optreden van Kinnegings nieuwe gezin (in het boek bedankt hij zijn eerdere gezin - tenminste, ik neem aan dat Yvonne, Lucas en Jacob dat zijn) in ons nationale dagelijkse amusementsprogramma niet gezien. Het leek me heel onverstandig om als conservatief filosoof me zo bloot te geven. Misschien dat Jeroen Pauw indringende vragen heeft gesteld over de staat van Kinnegings denken over het huwelijk, maar ik onderschat zijn inlevingsvermogen niet, denk ik, door te vermoeden dat het daar niet over ging.

Toch zou ik van deze belangrijke Nederlandse conservatief, zo ziet Kinneging in elk geval zichzelf, wel een visie willen hebben op huwelijk anno 2012. Zou die verschillen met dit eerder werk? Of is hij beter in de analyse van conservatieve waarden dan er naar leven? En wat is dan mis met al die andere, niet conservatieve mensen die een huwelijk achter zich laten? Zijn conservatieve waarden niet erg onrealistisch, houden ze geen rekening met het menselijk tekort? Ik ken Kinneging als een gedreven en scherp debater. Ik wacht met spanning af.

Het FNV zet zichzelf buitenspel

Ik heb pas dit weekend het spotje van de FNV gezien met de lachende Rutte. Smakeloos en flauw en niet bevorderlijk voor enige vorm van verstandig debat. Als ze in plaats van onze lachende premier een van zijn uitspraken hadden genomen - bijvoorbeeld: een regering waarbij rechts zijn vingers aflikt - dan was het wel op zijn plaats geweest. Nu is het een bijdrage aan de vervuiling van het Nederlandse maatschappelijk debat, dat door de achterkamertjes en kopjesgeven politiek van Rutte toch al niet bevorderd wordt. Zie ook de flauwekul van Von der Dunk.

18 maart 2012

De roeptoeter van de Volkskrant zakt tot bedenkelijk niveau

Het is niet alleen de NRC die zijn opiniepagina's vult met overbodige columnisten. Ook de Volkskrant, die zoals we weten geen mening meer heeft maar alleen mensen met meningen, heeft een roeptoeter van jewelste. De kleine Dunk was vroeger nog wel eens leuk en bij tijd en wijle scherp, maar nu hij zogenaamd 'vanaf links' vele kolommen mag vullen, zakt zijn verhaal tot bedenkelijk niveau. Rutte moet in de plomp. Misschien moet je niet te veel verwachten van de opinieredactie die Wilders altijd vrij baan geeft, maar kan het iets meer niveau hebben? Roeptoeter is nog een vriendelijk woord, maar het gaat op voor steeds meer zogenaamde opinievormers.

Een conservatieve merger

Het gebeurde zonder dat ik het merkte maar Charles Groenhuijsens site mootz is een huwelijk aangegaan met de conservatieve blogsite welingelichte kringen. Dat ik het niet merkte komt vast omdat Mootz een totale mislukking was waar niemand naar keek - ik dus ook niet. Als ik af en toe even checkte, bleken sommige items nooit bediscussieerd en waren andere het bediscussiëren niet waard. De band met de Stormpjes was dodelijk, mootz was DOA, Death on Arrival. Geen enkele opiniemaker van enig gewicht (no pun intended, Willem Post was wel aanwezig) waagde zich erop nadat de investeerders onthuld waren.

De combinatie met de conservatieve site is een stille aftocht, lijkt me. De keuze voor deze site past misschien ook in de ontwikkeling van Charles in de richting van een meer conservatieve visie op de samenleving die al langer zichtbaar was. Op de nieuwe combinatie lijken Groenhuijsen zelf en Driehuis de actiefste schrijvers, plus professionele roeptoeter Huffnagel.

SGP? PVV? Zo werkt democratie (of was het machtspolitiek?)

Ik had een interessante discussie, nou ja, uitwisseling van standpunten met een hard core VVD'er. Hij noemt zichzelf liberaal maar daar kun je een zak zout bij zetten. Fascinerender vond ik de tweeslachtigheid over zijn eigen regering. Was Rutte nog een liberaal nu hij danst naar de pijpen van Wilders door zelfs boeken proberen tegen te houden en fundamentalistische gereformeerden te lijmen? Wat deed het ertoe? De regering heeft een meerderheid en zo werkt democratie. Interessant dat je dit argument altijd hoort als rechts regeert en zelden als er een voor conservatieve belangenbehartigers minder aantrekkelijke regering.

Verder naar het terugtrekken van de steun van de PvdA voor het EU begrotingsakkoord. Er moest nou eenmaal bezuinigd worden, was het verhaal, en het was onverantwoordelijk van de PvdA om hier politieke spelletjes mee te spelen. Dat de Partij Van het Verbieden tegen was, deed er even niet toe, want politici moesten hun verantwoordelijkheid nemen. Dat de PvdA gewoon zijn machtspositie (such as it is) gebruikte om Rutte dwars te zitten in zijn bezuinigingsdrift, werd nu ineens niet gewaardeerd. De regering heeft geen meerderheid en zo werkt democratie, probeerde ik nog. Vergeefs. Democratie is vooral relevant als het van pas komt.

Idem het Kunduz debacle. De VVD hard core ziet het als een geslaagde operatie om Jolanda Sap politiek in het pak te naaien. Pechtold wordt door hen gezien als iemand die gewoon mee zou willen regeren en keurig het VVD werk zou doen, inclusief bezuinigingen tot de EU norm (het is nou eenmaal EU en daar is D66 vóór, begrijpt u?). En D66 wil altijd wel regeren, meende hij.

Mijn betoog dat je de huidige ingrijpende wijzigingen in de Nederlandse samenleving niet met een slappe meerderheid van 1 zetel erdoor moest jassen maar een brede steun moest vinden zodat veranderingen maatschappelijk werden gedragen, maakte geen indruk. Wel concludeerde ik dat Rutte meer respect afdwingt bij de VVD hard core vanwege zijn gemak in het omgaan met de macht dan voor zijn intellectuele diepgang of politieke creativiteit. Maar inderdaad, zo werkt democratie. Hopelijk realiseren de kiezers zich dat straks ook.

Waarom De Hond cijfers gevaarlijke flauwekul zijn

Heeft Diederik Samson in zijn eentje (of dankzij de campagne) in één klap de toekomst van de PvdA veranderd? Natuurlijk niet. Het is opnieuw een gelegenheid om een massa vraagtekens te zetten bij de cijfers die Maurice de Hond wekelijks oplepelt (over zijn analyse ervan heb ik het nog niet eens).

Iedereen die het hoofd koel houdt, weet dat deze tussentijdse cijfers niet meer zijn dat. Als ze al waarde hebben, dan is het hoogstens als een megafoonfunctie van trends die in werkelijkheid veel kleiner zijn. Met andere woorden, de PvdA heeft een probleem maar het was lang niet zo groot als deze wekelijkse kletskoek het deed lijken. Idem voor het CDA. De basis van deze partij is veel sterker dan nu lijkt.

Te zeggen dat het vertrek van Cohen nu zo en zoveel zetels oplevert en dat straks het wegwerken van Maxime Verhagen in ruil voor een aansprekende katholiek het CDA enorme winst oplevert, miskent dan ook de stevige basis die deze twee middenpartijen in Nederland hebben. Ik ben ervan overtuigd dat D66 en Groen Links, partijen met een smalle achterban van succesvolle, hoog opgeleide, stedelijke weldenkende mensen, samen niet meer dan twintig zetels kunnen vergaren. De SP zal, als het er op aankomt toch niet doorbreken, al kunnen ze wat wegsnoepen van de PVV. Maar goed, nou ben ik net zo aan het luchtfietsen als De Hond iedere week doet.

Er wordt niet genoeg over gepraat, vind ik, die onbetamelijke en onterechte rol die De Hond speelt in de Nederlandse politiek. Ik moet het hem nageven. Hij is nergens voor gekozen maar hij heeft meer invloed dan menig politicus. Ere wie ere toekomt. Ook als die invloed volstrekt onterecht en zelfs een langzaam werkend vergif is.

Waarom Republikeinse presidenten zelfs Republikeinen niet inspireren

Ik wil u niet blijven lastig vallen over de rampen die Republikeinse presidenten aanrichten, maar het is toch nodig om als 'deskundige' erop te wijzen dat enig wantrouwen tegen deze partij aan de regering gerechtvaardigd is. Dat heeft niets te maken met vooringenomenheid, zoals sommige critici denken, maar gewoon, met een historische analyse van wat Republikeinen ervan terecht gebracht hebben.

Het is een respectabele partij, of in elk geval was het dat. Maar misschien was het veelzeggend dat de eerste president meteen de beste was, de beste zelfs die Amerika ooit heeft gehad: Abraham Lincoln. Het is niet zonder reden dat de gemiddelde Republikeinse theedrinker, vrouwenhater of seksfobist nooit teruggrijpt op deze grote man. De vergelijking valt toch altijd wat vervelend uit. Alleen Gingrich doet het wel, maar dan vooral om zichzelf op te pompen.

Laten we eens naar de feiten kijken, naar de presidenten sinds 1901. Ze spreken bijna voor zich. Zet de Republikeinse presidenten op een rijtje en kijk wie er uit springen. De onverwoestbaar activistische Theodore Roosevelt (1901-1909) was een succesnummer maar is inmiddels door de Democraten omarmd, hij was nou eenmaal iemand die een idee had over wat de overheid moest doen. Obama spiegelt zich aan Theodore en betekent dat hij voor Rush Limbaugh en andere roeptoeters taboe is.

Dwight Eisenhower (1953-1961) was eigenlijk geen Republikein en wordt dan ook door niemand ooit genoemd als voorbeeld van goed presidentschap - volstrekt onterecht, maar dat is een ander verhaal (het is goed te memoreren dat het Amerikaanse systeem van Interstate Highways, big government op zijn best, door Eisenhower werd voorgesteld). De perfide Richard Nixon (1969-1974) combineerde de slechtste Republikeinse basisaanvechtingen met zijn eigen demonen en werd afgezet. Wat hij binnenlands aan programma's opzette, vervult nu de Republikeinse kleine geesten met afschuw.

Daarna komt inderdaad Ronald Reagan (1981-1989) die inmiddels tot halfgod is verheven maar wiens presidentschap ook in impeachment was geëindigd als dat van Nixon al niet zover was gekomen (door Iran Contra, opnieuw een exces dat voortvloeide uit die Republikeinse primaire emoties). Reagans kwaliteiten worden schromelijk overdreven maar vooruit, laat ik de Republikeinen hun enige voorbeeld niet ontnemen.

De oude Bush (1989-1993) was een capabel president maar de weinig populaire opvolger van de grote Reagan geldt voor niemand als voorbeeld. De kleine Bush (2001-2009) springt eruit door zijn incompetentie en de puinhopen die hij achterliet, en is weggepoetst uit de Republikeinse geschiedenis, voorlopig althans. Ik ben dan nog zo vriendelijk om hele en halve klungels als Taft, Harding, Coolidge en Hoover weg te laten. Gerald Ford (1974-1977) was een degelijke, eerlijke Republikein maar ja, hij werd dan ook nooit gekozen.

Het is lastig om trots te zijn op dit Republikeinse arsenaal. Alleen Reagan leent zich daarvoor en die is dan ook tot heiligenstatus verheven, wat stevig poetsen in zijn overgeleverde historische status vergt - zijn belastingverhogingen krijgen zelden aandacht. Van de naoorlogse Republikeinen was de oude George Bush eigenlijk verreweg de beste president. Hij hield de begroting op orde en verhoogde daarvoor zelfs de belastingen, en hij handelde zowel de eerste Irak oorlog als de val van de muur voorbeeldig af. Maar u zult zelden een Republikein de loftrompet horen steken over George H.W. Bush.

Er zijn mensen die menen dat de Republikeinen in Nederland ondergewaardeerd worden of onterecht in de hoek worden gezet. Gezien hun historische prestaties lijkt dat zo onterecht nog niet. In elk geval zijn de Republikeinen zelf het er over eens dat alleen Reagan zich leent voor enige trots. Deze geschiedenis in overweging nemend, moet je eigenlijk vaststellen dat Mitt Romney een voorbeeldige kandidaat is voor de Republikeinse Partij. Hij past in een traditie van kandidaten waarvan niemand enthousiast werd - de geriatrische Dole en McCain voorop.

De volgende vraag is natuurlijk hoe het komt dat een partij zo weinig kwaliteit weet te leveren. Ik denk dat het heeft te maken met de manier waarop Republikeinen in de samenleving staan, zowel de ietwat bedachtzamere silk stocking Republikeinen uit het establishment die met afschuw kijken naar de verzameling ongetalenteerde, ongeschikte lieden die hun partij oplepelt, als de radicale anti-overheid of beter gezegd, de overheid voor ons conservatieven, onder aanvoering van de Wall Street Journal, Fox News en andere Murdoch afdelingen. Republikeinen zijn anti-overheid in de meest fundamentele zin en als ze regeren misbruiken ze die overheid. Maar dat is een verhaal voor een andere keer. Boodschap van vandaag: lastig om een succesvolle president te vinden die als voorbeeld kan dienen voor de moderne Republikeinse partij.

17 maart 2012

Gefeliciteerd Samson, nu een visie.

Ik was toch nog enigszins verrast door de grote overwinning van Samson. Het heeft energie gebracht in een partij omgeving waarin weinig gebeurde, dat had Spekman een stuk beter ingeschat dan ikzelf. Maar als dit vijf zetels oplevert in de fantasiepeilingen van De Hond, heb ik eerder de neiging te denken dat die zetels nooit verloren zijn geweest.

Samson blijft een leider zonder programma, althans zonder visie waarop je een behoorlijke verkiezingscampagne kunt voeren. Hij heeft echter geluk. De nieuwe verkramptheid van Rutte en zijn verdere afbladdering maakt het onwaarschijnlijk dat er snel verkiezingen zullen komen. Rutte raakt geleidelijk aan in de positie van Maxime Verhagen: hij moet blijven zitten op zijn pluche om zijn pluche te behouden. Daarna is het over en uit.

Er is wel wat gewerkt aan een programmatische herleving van de PvdA op de S&D site en in het blad, maar vooralsnog ontbreekt de visie. Als mijn bijdrage aan dat debat heb ik mijn pleidooi voor een terugkeer naar het ijzersterke thema 'spreiding van kennis, macht en inkomen' on line gezet. Niets mis mee met die klassieke slogan. Maatschappijbreed kun je er mee uit de voeten.

Nog een paar doorgedraaide militairen en dan zijn we er eindelijk vanaf

Drie gevallen van stupide gedrag van Amerikaanse militairen in Afghanistan (pissen over lijken, verbranden van Korans en een moordmissie van een doorgedraaide soldaat) zijn natuurlijk niet een reden om met de oorlog te stoppen. Als dit het enige probleem zou zijn en de rest ging fantastisch dan zouden de Amerikanen en de NAVO er lekker mee door moeten gaan.

Maar Obama (en de labbekakkerige NAVO die alleen maar volgt zolang de Amerikanen er zijn - zie Nederland) heeft een veel groter probleem. De langste oorlog die Amerika ooit voerde is een fiasco. De doelstellingen waren ooit scherp geformuleerd: het voorkomen dat Al Qaida of andere terroristen bases konden op zetten in een failed state. Met een beetje goede wil had je kunnen zeggen dat dit doel in 2003 was bereikt.

Dankzij de oorlog in Irak en de onrust elders, maar ook dankzij het halve succes van de Amerikanen (Osama mocht ontsnappen door incompetentie van het Bush Pentagon) was Afghanistan voor terroristen niet langer interessant. Helaas is de doelstelling toen verbreed tot het hervormen van een van de armste en mees disfunctionele (in westerse termen) landen ter wereld tot een voorbeeldland. Dat is hopeloos mislukt. President Karzai en zijn corrupte bende illustreren het, net als de stammencultuur die elke vorm van militaire pacificatie een afkoopprobleem maken of slechts tijdelijk soelaas bieden.

Het probleem is dat het nu lastig is deze mislukte oorlog, waaraan Obama dom genoeg zijn reputatie heeft verbonden, achter te laten. Obama kan dat doen want de oorlog is maar een klein deel van zijn reputatie en wat de Republikeinse kandidaten ook mekkeren, wegwezen is een beleid dat door de bevolking zou worden gesteund. Voor ons is een bijkomend voordeel dat we dan ook het hazenpad kunnen kiezen en niet onze symbolische trainingsmissie in Kunduz hoeven vol te houden. Zou het debat over de wurging van de Nederlandse defensie iets meer balans geven.

Ik vrees dat het nog even zal duren voor we zover zijn. Hoewel, het aantal Amerikaanse problemen is de afgelopen maanden wel erg sterk opgelopen. Misschien moet Obama Karzai's bluf maar eens inroepen: ja, wegwezen. Kruis erover. Total loss. Maar jongens: goed gepresteerd. En Hoop Scheffer: NAVO was irrelevant maar heeft het, zoals een goede bureaucratische organisatie betaamt, weer overleefd. Dat kun je van Groen Links niet zeggen.

15 maart 2012

Hoe Goldman Sachs werkelijk werkt

Greg Smith werkte twaalf jaar voor Goldman Sachs, u weet wel, de bank die beschuldigd werd van het opdringen van rommelhypotheken aan hun klanten terwijl ze tegelijkertijd wedden dat die hypotheken zouden kelderen. Ook de bank waarvan de baas, Lloyd Blankfein, zei dat hij 'gods werk deed'. Deze Smith heeft nu ontslag genomen met een daverende knal, een opinie artikel in de New York Times waarin hij vertelt dat Goldman, in essentie, een bedrijf zonder ethniek is, enkel gericht op zelfverrijking. Cliënten zijn objecten voor uitbuiting, 'muppets' in de gangbare mailtaal.

Het stuk van Smith krijgt veel aandacht. En terecht. Hier is iemand die bereid is om te vertellen hoe het er aan toe gaat binnen zijn bedrijf en waarom hem dat tegen de borst stuit. De moed van deze man siert hem.

PvdA verantwoordelijkheid nemen? Eerst toch maar degenen die de macht hebben

De Volkskrant, of Raoul du Pré, want de krant heeft geen mening, veegt Plasterk de mantel uit omdat hij niet doorbijt en niet manhaftig de door Rutte/Wilders opgelegde bezuinigingen accepteert. Argumenten worden niet gegeven, behalve dat we rijk zijn en niet moeten zeuren. De NRC had gisteren een gelijksoortig hoofdartikel waarin de PvdA werd opgeroepen zijn verantwoordelijkheid te nemen - curieus als er een regering zit waarin een van de deelnemende partijen ook weigert het begrotingsverdrag te accepteren. En Plasterk verkeert natuurlijk in goed gezelschap van de directeur van het CPB.

Beide kranten accepteren de bezuinigingswijsheid die blijkbaar weer maatschappijbreed wordt gedragen en dus niet bediscussieerd wordt. Kunnen we ook naar extra bronnen van inkomsten kijken? Hogere hoogste schijf bijvoorbeeld? Of diverse bedrijfssubsidies afschaffen? Niet dat ik de ideeën kant en klaar heb liggen, maar enkel denken in termen van bezuinigen is zo oncreatief. En ja, als Rutte er op staat dat het een achterkamertjes deal wordt, dan kun je niet verlangen dat iedereen daarop intekent die niet bij de deal betrokken is (nou ja, D66, die wel, uit Europese overwegingen). Is de PvdA, of Plasterk in dit geval, opportunistisch? Ja, maar dat is toch geaccepteerd in de dagelijkse omgang met Rutte/Wilders? De PvdA is niet de enige partij die verantwoordelijkheid zou moeten nemen. En als oppositiepartij hoeft ze ook niet de eerste te zijn.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors