13 oktober 2009 - 25 oktober 2009
Like ons op Facebook

13 oktober 2009 - 25 oktober 2009

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

25 oktober 2009

De oorlog ingerommeld

De NAVO heeft besloten dat we/ze meer troepen naar Afghanistan moeten sturen. Dit moet anticiperen op een besluit van Obama om 40.000 man extra te gaan sturen zodra er een regering in Kaboel zit. Allemaal slechte besluiten. Ondertussen probeert Van Middelkoop zijn duit in het zakje te doen door gewoon door te gaan op het terrein waar de kamer hem al de pas heeft afgesneden: Nederlandse troepen in Afghanistan houden. Allicht dat Nederland onder druk staat van de NAVO partners. Nou en? Het wordt wel interessant om te zien of de PvdA zich laat meeslepen in dit drama of de rug recht houdt en verdere betrokkenheid weigert.Ondertussen worden we als burgers keurig in het pak genaaid, of in Irak termen, de oorlog ingerommeld.

Fiscale discipline tegenover belastingverlagingen

De Duitsers zijn eruit. De nieuwe regering van FDP/CDU zal ongetwijfeld coherenter zijn dan de vorige brede coalitie. En de SDP zal opgelucht kunnen ademhalen en weer oppositie kunnen voeren. Interessanter wordt het om te zien of de fiscale discipline van de CDU gaat botsen met de belastingverlagingboodschap van de FDP. Dat zijn ook gevechten die in Nederland zich kunnen gaan afspelen als de PvdA uit de regering kukelt. De benoeming van conservatieve hard liner Schläube tot minister van Financiën geeft in elk geval aan dat Merkel de gedisciplineerde lijn wil volgen. Dat FDP leider Guido Westerwelle minister van Buitenlandse Zaken wordt, past in een lange FDP traditie. Maar de man spreekt blijkbaar nauwelijks talen, wat me problematisch lijkt, en heeft weinig ervaring op dit terrein. Ook spannend is dat hij met een openlijk homoseksuele relatie in sommige landen stekels zal oproepen - die genegeerd moeten worden, natuurlijk, maar de reacties zullen intrigeren.

Media hypes

De manipulatie van de media door breaking news en ongefilterde, directe verslaggeving bereikte de afgelopen een nieuw dieptepunt met de ballonaffaire. Een Amerikaans jongetje zou opgesloten zitten in een weerballon die was losgeslagen. De media ruimden alle zenders in om de ballon te volgen. Niet veel later bleek het allemaal een pr truc van de ouders van het jongetje. De vraag is eigenlijk of dat er wat toe deed. Was het echt nodig om dit nieuws van minuut tot minuut te volgen? Moeten we dit belangrijk genoeg vinden om nieuws en analyses over gezondheidszorg en Afghanistan te negeren? De vraag stellen is hem beantwoorden, vrees ik. Met de Nederlandse media is het niet veel beter gesteld. Hier rennen we ook met zijn allen achter de hype van de dag aan.
Een volumneuze studie van de Columbia Journalism School liet zien dat de kwaliteit van de journalistiek in rap tempo omlaag gaat. Dat kan ook niet anders als de bemanning van de redacties sinds 1992 met een derde is gedaald. Dat betekent dat gewone reportage, facts checken en het verhaal goed op een rijtje zetten, steeds vaker onder druk komt te staan. Er wordt afgetekend op items die nog niet voldragen zijn en vroeger meer werk hadden geëist. Daardoor kunnen slimme nieuwsmakers ook sluw de media manipuleren en wordt het kringetje van wat belangrijk wordt gevonden erg klein gemaakt - ze reageren allemaal op elkaar. De Britse journalist Nick Davies noemt het 'churnalism', waarin persberichten die heel bewust worden geplaatst nieuws worden, en waarin de 'media echokamer' daarop reageert, met een agenda die steeds minder onderwerpen bevat.

Hogere kapitaaleisen voor Amerikaanse instellingen

De voorzitter van de FED, Ben Bernanke, heeft de banken gewaarschuwd dat ze rekening moeten houden met maatregelen die hun kapitaalvereisten scherper maken. In een toespraak zei Bernanke dat de stress testen (weet u nog) en de daarop volgende vereisten om meer kapitaal op te halen belangrijk waren maar dat er meer moet gebeuren om toekomstige problemen te voorkomen. Eind juni gingen de zogenoemde Tier 1 vereisten voor eigen vermogen omhoog van 5,3 procent naar 7,5 procent. Bernanke wil dat er meer kapitaal aanwezig is, met speciale eisen voor instellingen die het hele systeem kunnen bedreigen. Letterlijk zei hij ook: 'Grote, complexe financiële instellingen die niet eigenaar zijn van een bank maar die wel degelijk risico's meebrengen voor het algehele financiële systeem, moet niet worden toegestaan om compleet en effectief toezicht te ontlopen.' Dat is een waarschuwing aan hedge funds.

In de FT stelt George Soros dat het een schande is dat Wall Street nu bonussen uitkeert op basis van successen die ze danken aan een 'gift' van de overheid. Hij pleit voor regulering en ook bonusbeperking van instellingen die te groot zijn om te kunnen falen. Bovendien vindt hij dat er verschillende regimes moeten zijn voor instellingen die spaargeld innemen van consumenten en instellingen die risico's nemen met hun eigen kapitaal. Deze laatste groep hoeft ook niet zo beschermd te worden.

Privé besognes

Sarkozy heeft er terecht flink van langs gekregen dat hij toestond dat zijn zoon, een tweede jaars student rechten, een belangrijke baan oppikte die hij overduidelijk alleen maar kon krijgen dankzij zijn naam. De jonge Sarkozy heeft zich inmiddels teruggetrokken, maar het is opnieuw een voorbeeld van de manier waarop Sarkozy niet in staat blijkt privé en staats bezigheden van elkaar te scheiden. Hij is gefascineerd met de rijken van de samenleving, zoals al bleek toen hij meteen na de overwinning als president op een luxe jacht ging ronddobberen. Ook zijn scheiding en zijn huwelijk zijn deel geworden van het publieke gebeuren. Een dergelijke soap opera is gevaarlijk. In elk geval hangt er een politiek prijskaartje aan. Wat dat betreft heeft Sarkozy net zoveel geluk als de clown die Italië aanvoert: de oppositie verkeert in totale verwarring.

23 oktober 2009

Meer troepen ...
In de New York Times pleit Max Boot, een prominente neoconservatief, voor meer troepen in Afghanistan. Er is geen alternatief, meent hij. Boot heeft rondgereisd met het Amerikaanse leger en zijn artikel barst van de security bubbles die het leger in dat land heeft opgezet. Hij denkt dat de Afghaanse politiek beter zal functioneren, als je ze maar met militairen op de huid zit. Hij citeert een generaal die zegt: 'Als je de Afghanen niet blijft helpen, gaan ze naar de hel.' Lijkt me reden genoeg om te vertrekken, maar Boot bedoelt het precies omgekeerd. Een slechte regering, besluit Boot, is een argument om meer troepen te sturen, niet minder.

Minder troepen

Ernaast staat de column van Nicholas Kristof die de argumenten geeft waarom het afgelopen moet zijn in Afghanistan. Zijn belangrijkste argument: dit is een oorlog van opstandelingen tegen buitenlandse bezetters. Als je meer bezetters stuurt, gooi je olie op het vuur. Hij wijst erop dat de Pakistani woedende waren over de voorwaarden die de VS stelde om miljarden dollars hulp te geven - geen erg vruchtbare basis om samen te werken. Kristof merkt ook op dat volgens de standaarden van counter insurgency beleid, de VS ongeveer 650.000 troepen nodig zou hebben om het land te pacificeren. Bovendien lost Afghanistan niets op aan het Al Qaida probleem want dat zit niet meer in dat land. Kristof vindt de keuze terugtrekken of verdubbelen een valse keuze. Ook hij vindt het een 'teken' van zwakte naar Pakistan. Hij komt uit bij de minimale optie. Beschermen van de steden, trainen van de Afghaanse soldaten, een paar luitjes overhalen over te stappen (om te kopen) en nog zo wat kleine dingen. Lijkt me ook een recept om over een paar jaar terug te trekken, maar goed. Wel leuk dat de NYT deze twee opties naast elkaar heeft staan op de opiniepagina. Zo hoort dat ook.

Gideon Rachman van de FT merkt op zijn blog op dat de opluchting over Karzai's bereidheid om een tweede ronde te ondergaan overdreven is. Het verandert helemaal niets, sterker, het onderstreept nog een keer dat democratie daar nonsens is. Hij verwijst ook naar Kristof en is het eens met diens argumenten.

Minder speciale gezanten?

Ten slotte de vraag hoe het staat met al die speciale afgezanten die Obama heeft ingesteld. Gisteren hadden we het al over de opmerkelijke afwezigheid van Holbrooke in Afghanistan, maar de afgezanten in het Midden Oosten en Korea hebben ook weinig resultaat geboekt. Het roept de vraag op of gezanten wat meer kunnen dan gewone diplomaten. Met andere woorden, zou je niet gewoon het systeem moeten laten werken zoals het altijd heeft gewerkt?

Tijd voor actie in Zimbabwe

De machtsdeling in Zimbabwe loopt nu naar zijn onvermijdelijke einde. De crimineel Mugabe doet alles om zijn regime overeind te houden en Tsvangirai moet nu eindelijk iets doen om het te stoppen. Een boycot van kabinetszittingen is de methode nu opnieuw een prominent lid van zijn partij is gearresteerd. Mugabe kan claimen dat Tsvangirai daarmee zijn verantwoordelijkheid ontloopt maar dat is een plot waar niemand voor mag vallen. Het is volstrekte onzin. Het westen, maar vooral de Afrikaanse buren, moeten nu eindelijk Mugabe eens isoleren. Maar houdt uw adem niet in, snel zal het niet gebeuren.

Daar is hij weer: Cheney leidt de bende

Cheney kan het niet laten. Weer bemoeid hij zich met zijn opvolger. In het vacuum van de Republikeinse Partij kan bendeleider Cheney meer gezag uitoefenen, of in elk geval krijgen zijn woorden meer gewicht, dan gerechtvaardigd is. Cheney's verhaal was voorspelbaar. Obama aarzelt te lang over Afghanistan en de regering Bush is nergens schuldig aan. Cheney was pissig omdat de chief of staff van het Witte Huis had gezegd dat deze regering vragen stelde die Bush nooit stelde. Cheney zegt dat ze zelf ook een totale review hadden gemaakt in het najaar van 2008. Cheney's mindset is ook bekend, een vast refrein in mislukte oorlogen. Als je zwakheid toont, wordt je gepakt door je tegenstanders. Daarom moet je altijd sterkte tonen, ook als je zwak bent. Dus je gaat door in Vietnam, of Afghanistan, ook al is het hopeloos. Je plaatst anti-raketschilden in Polen en Tsjechië ook al dienen ze geen enkel doen. Want deze domme dingen niet doen toont zwakte. Er is iets fundamenteel mis met deze manier van redeneren, maar hij heeft veel aanhang bij de haviken - al zijn er daarvan in elk geval in de publieke opinie, weinig meer over. Dat betekent echter niet dat als Afghanistan misgaat, ook deze niet haviken Obama over de knie zullen leggen.

New Age, een gevaarlijke sekte

Sedona, Arizona, is de hoofdstad van de New Age beweging. Een nogal vaag gedoe, spiritueel geneuzel en rituelen die mensen 'in touch' brengen met de aarde en hun diepste weet ik veel wat. Een onderdeel van dat programma is tijd doorbrengen in een 'sweat lodge', een indiaans ritueel met een oververhitte sauna in een tipi. Ene James Arthur Ray organiseert dit soort dingen en stopte deze week vijftig mensen in zo'n tent, nadat ze anderhalve dag in de woestijn zonder eten hadden gezeten om hun lichaam te zuiveren. Deze fijne ervaring kostte de deelnemers bijna 10.000 dollar, maar drie van hen betaalden met hun leven toen ze onderuit ging in die bloedhete tent. Deze nieuwe ervaring onderstreept nog maar eens dat New Age in zijn extreme onzinvormen gewoon behandeld moet worden als een sekte. Zeker als je de verdediging leest van de klanten van Ray.

Stevige aanpak van bankiers in VS

Het pakket dat de Federal Reserve heeft voorgesteld om de bonussen van bankiers aan te pakken, gaat behoorlijk ver. De betalingsstructuur van de grootste banken staat nu gewoon onder regelmatig toezicht van de Fed, niets meer en niets minder. Er zijn geen maxima voorgesteld of verboden maar de regels zijn bedoeld om risico nemen te voorkomen en lange termijn beleid te belonen. Tegelijkertijd kondigde Obama aan dat hij de betaling van de banken die gered zijn door de overheid, of deels diens eigendom zijn, met de helft heeft teruggebracht. Het is allemaal goed bedoeld maar ik betwijfel uiteindelijk of het veel uitmaakt over de praktijken van de banken. Daarvoor lijken me de voorstellen van Mervyn King en Paul Volcker toch relevanter (zie gisteren).

Double vision: de twee Talibans

Ineens barst het in de kranten van de artikelen over de twee Talibans, de Pakistaanse en de Afghaanse. Blijkbaar is dit een deel geworden van het debat in de Amerikaanse regering over hoe om te gaan met de slecht verlopende oorlog. Het is het soort verwarring dat inherent is aan deze oorlogen waarvan wij moeilijk kunnen begrijpen waar het over gaat. Wat dat betreft is de analogie met Vietnam onaangenamer dan we willen denken. Ook daar begrepen we de tegenstanders niet en schatten ze compleet verkeerd in. Als acht jaar oorlog van de VS in Afghanistan, en dertig jaar oorlog sowieso in dat ongelukkige land, iets vertelt, dan is het dat we niet weten op wat voor basis we besluiten nemen. Dat zou sowieso een reden voor uiterste voorzichtigheid moeten zijn.

22 oktober 2009

Twee top centrale bankiers die het eens zijn

Paul Volcker, ex-baas van de FED en een van meest gerespecteerde financiële adviseurs in de VS, was door de regering Obama binnengehaald als een man die hun beleid betrouwbaar moest maken voor de buitenwereld. Helaas wordt er niet erg goed naar Volcker geluisterd. Met name diens advies om onderscheid te maken tussen gewone banken die noodzakelijke diensten verlenen en instellingen die voor eigen rekening en risico handelen, wordt niet opgevolgd. Hij wil die scheiding omdat je als overheid wel de eerste vorm van bankieren wilt afschermen en beschermen, maar niet de tweede. De facto heeft de overheid het afgelopen jaar de financiële instellingen gered van hun eigen overdreven risico's. Dat moet niet weer gebeuren. Ze moeten gewoon failliet kunnen gaan zonder het systeem te bedreigen. In een van de langer doorwerkende beslissingen van Obama vrees ik dat het er niet van zal komen. Zijn regering zoekt het in regulering van de instellingen. Ik geloof dat niet in. De lobby's draaien op volle toeren en de bankiers tonen niets geleerd te hebben en zullen zich met hand en tand, en met zakken geld, verzetten tegen een aanpak die hun vrijheid om te doen wat ze willen, bedreigt.

Interessant genoeg zit ook de president van de Nationale Bank in Engeland, Mervyn King, op de lijn van Volcker. Hij heeft het over 'utility banking' en 'more exotic financial functions'. Beide heren willen voorkomen dat de burger direct of indirect de financiële instellingen verzekert tegen hun idioterie. Gordon Brown moet er niets van hebben en volgt wat dat betreft dus Obama. Volgens de FT is wat King wil ook mogelijk door de kapitaaleisen voor grotere banken te verhogen. Dat zou het moeilijker maken voor die grootbanken om risicovolle trucs uit te halen. Lijkt me een optie om te onderzoeken, als die inderdaad hetzelfde resultaat heeft.

21 oktober 2009

Nu in de aanbieding: katholicisme!

Op de vrije markt van het geloof doet de katholieke kerk nu een mooie aanbod aan ontevreden Anglicaanse gelovigen. Kom bij ons, als je conservatiever bent dan de officiële kerk en niet wilt dat vrouwen en homo's priesters mogen zijn. Volgens onze standaard retoriek over moderniteit (die moslims bijvoorbeeld niet zouden hebben) is dat een nogal onwesters standpunt, maar goed, bij katholieken mag dat allemaal. Het zou ook kunnen werken als een soort inbraak bij de katholieken zelf aangezien de Anglicaanse bisschoppen getrouwd mogen blijven. Rome erkent daarmee dan toch expliciet dat dit een optie zou kunnen zijn. Enfin, ik ben dol op concurrentie. Probeer elkaars klanten af te snoepen. Zo hoort het.

Geen succes te verwachten in Kopenhagen

Er valt in december in Kopenhagen weinig af te spreken over klimaat. Anders dan veel mensen dachten (of hoopten) is onder Obama wel de intentie veranderd, maar niet het eigenbelang dat de VS meent te hebben. Het Amerikaanse congres is zo halsstarrig dat het onwaarschijnlijk is dat er in Kopenhagen een doorbraak gemaakt kan worden. Obama kan zich niet veroorloven zijn nek uit te steken nu hij in het congres de stemmen nodig heeft voor gezondheidszorg.

Kerry maakt comeback

Het was wel leuk om John Kerry, de man die eigenlijk president had moeten worden in 2004 (het lukte niet door een combinatie van eigen klungeligheid en diefstal - in Ohio), in Afghanistan bezig te zien. Volstrekt geloofwaardig was hij geweest, denk ik. Karzai moest wel naar hem luisteren. Het is ook een failliet voor Afpak onderhandelaar Richard Holbrooke, die blijkbaar geen normaal gesprek meer kan voeren met Karzai. De oplossing die je overigens kunt verwachten is een deal tussen Karzai en Abdullah. Probleem is dat die niets doet aan de corruptie en ineffectiviteit van Karzai's regering en de legitimiteit van het hele Afghaanse bouwwerk in de lucht laat hangen. Voordeel van een deal is wel dat de Pastuni in het zuiden dan moeten samenwerken met de Tajieken en hun bondgenoten in het noorden. Kortom, terug naar de grote tent bijeenkomsten die Afghanistan altijd heeft gehad. Vergeet dat zogenaamde democratische experiment maar even.

Ondertussen loopt in de NYT een serie van een ontvoerde journalist die in de zeven maanden dat hij vast zat ontdekte dat er in Pakistan een complete alternatieve staat is opgetuigd waar de Taliban gewoon hun ding doen, met instemming van het Pakistaanse leger.

Secret service overbelast

Het aantal dreigingen tegen leidende personen in de VS, met name tegen de president, is nog nooit zo hoog geweest. De Secret Service dreigt erdoor overwerkt te raken. Het zijn vooral rechtse idioten die de staat als vijand zien en dat nu bevestig zien doordat die staat wordt geleid door een zwarte man, plus gewone huis en tuin racisten. Maar de Secret Service heeft ook andere taken, die eerder thuishoren bij Financiën, zoals het onderzoeken van vals geld. Het lijkt erop dat een splitsing van activiteiten aanstaande is.

Onderhandelingen Iran nu al vast

De onderhandelingen met Iran over hun kernprogramma zijn nu al vastgelopen, naar het schijnt over Frankrijk. Dat land zou samen met Rusland de opwaardering verzorgen van nucleair materiaal in een reactor in Teheran die voor medische doeleinden werkt. De Fransen zouden niet betrouwbaar zijn omdat ze in het verleden contracten niet hebben uitgevoerd. Een diplomatieke deal is mogelijk, lijkt het, als Rusland die taak op zich neemt en het werk uitbesteed aan Frankrijk.

Guantanamo, eindelijk wat vooruitgang

De senaat heeft nu eindelijk toegestaan dat gevangenen die in Guantanamo zitten, in de VS berecht mogen worden. Zal tijd worden. Of het veel oplost is de vraag want zelfs als ze vrijgesproken worden mogen ze niet in de VS blijven. Een curieus standpunt, dat blijft het. Het machtigste land van de wereld kan niet omgaan met 220 mensen waarvan de helft waarschijnlijk geen probleem is. Neem ze gewoon op, zou je zeggen. Maar dat is te moeilijk voor de Amerikanen.

20 oktober 2009

Israël staat alleen

Het Goldstone rapport over schendingen van de mensenrechten door Israël en door Hamas is door de VN Mensenrechtencommissie ondersteund. Dat zit Israël behoorlijk dwars. Over het geheel genomen is het rapport door de rest van de wereld gewaardeerd als gebalanceerd en correct. Israël heeft consequent geweigerd met Goldstone samen te werken, ze wisten heel goed dat hij rigoreus en niets ontziend zou zijn.
Daarom is het goed dat het rapport wordt overgenomen door de mensenrechtencommissie. Die heeft zijn problemen, maar Israël moet niet te veel zeuren als land dat tientallen resoluties aan zijn laars heeft gelapt dankzij de steun van de VS. Ongedifferiëntieerde aanvallen op burgers zijn moreel niet te rechtvaardigen. Goldstone zei het en de wereld vindt het. Israël staat steeds meer alleen.

Karzai in de tweede ronde

Karzai heeft zich moeten neerleggen bij een tweede ronde van verkiezingen in Afghanistan. Dat gaat nu op 7 november gebeuren. Het resultaat is voorspelbaar: weinig kiezers, misschien wat minder fraude en een overwinning voor Karzai. Inmiddels heeft de reputatie van Karzai fatale schade geleden. Ondertussen moet Obama oppassen dat hij geen Hamlet reputatie opdoet van twijfelaar. De kritiek op zijn niet besluiten wordt steeds luider. Beter nog geen soldaten te sturen en een knoop door te hakken dan eindeloos blijven doorpraten, beter is het zelfs om wel soldaten te sturen. Ik kan me voorstellen dat hij aarzelt - wie zou dat niet doen bij deze puinhoop, maar hij moet op gaan passen.

19 oktober 2009

Welten moet zijn mond houden

De Amsterdamse politiecommissaris Welten vond het nuttig om dit weekend zijn ongenoegen te ventileren in de NRC. Ik had daar meer respect voor gehad als hij meteen zijn ontslag had genomen. Politiemensen die communiceren via de media, kritiek leveren op hun superieuren, de burgemeester en de minister, dat kan niet. Misschien heeft Welten terechte klachten, misschien zijn ze onterecht, maar het is niet gepast om ze zo neer te leggen. Dat ex commissaris Nordholt nog een duit in het zakje doet door van minister Ter Horst te zeggen dat 'ze altijd al tegen uniformen' was, is helemaal buiten de orde. Maar goed, Nordholt heeft geen functie meer. Van Welten is het niet acceptabel. Dat Welten nu een schriftelijke verklaring aflevert waarin hij zegt te betreuren "dat de indruk is ontstaan dat ik afstand heb genomen van minister Ter Horst en burgemeester Cohen" is van een dusdanige labbekakkerigheid dat hij maar beter meteen kan vertrekken.

Nieuwe onrust in Iran

De aanslag op een aantal leden van de Iraanse garde opent een nieuw hoofdstuk in de opstandigheid in Iran. Alle rapporten vertellen over de etnische tegenstellingen binnen dat deel van Iran en hoe moeilijk ze het hebben om daar de deksel op de ketel te houden. Maar zo'n aanslag is wel even andere koek. Vooral omdat de garde zelf nu het doelwit is. Hoe dat zal uitspelen is nog onduidelijk. Ahmedinejad kan het ook gebruiken om te claimen dat er harder opgetreden moet worden.

Mak's PvdA

Mooie verhalen in de NRC opiniebijlage, dit weekend. Geert Mak over de PvdA en de nieuwe wereld van de kiezers anno 2009. Hij heeft het vooral over onderwijzers en dat schept een mooie beeld, maar Mak duidt op een groter probleem. De PvdA is een bestuurdersclubje dat geen visie heeft, geen ideologie en daarom niemand meer bindt. Niet de arbeiders die overigens dun gezaaid zijn in de traditionele zin, en al helemaal niet de mensen die je nodig hebt voor de verheffing, de onderwijzers en degenen die hen ondersteunen. Mak schreef het mooi op en de analyse is in het hart juist, maar niet volledig. Het anti-elite aspect mag wat sterker, denk ik. De mate waarin wij, grachtengordel elite als ik dat cliché mag gebruiken, contact hebben verloren met gewone kiezers die helemaal niet zo modern, progressief en wereldwijs zijn als we denken. Dan kun je, net als Cuperus, hen naar de mond gaan praten maar zonder ideologie leidt dat nergens toe dan de beschuldiging van opportunisme. Ik weet niet wat het antwoord is dat de PvdA moet geven op het probleem dat Mak (en anderen) signaleert. Maar goed, het is mijn partij ook niet. Ontsnappen kunnen we echter niet, want het is een Nederlands probleem.

Het ander verhaal was van onze beste socioloog, Abram de Swaan. Hij betreurde het gebrek aan versiering in de architectuur sinds Mies van der Rohe en de modernisten de architectuur veroverden. Ik ben het niet met hem oneens maar ik geloof dat in het post modernisme met zijn soms idiote versieringen, al een deel van het antwoord is gegeven. Maar het was een mooi, goed beargumenteerd verhaal.

Obama in Arkansas

Tom-Jan Meeus had een verhaal over de Obama haat in Arkansas. De koppenschijver ging wat harder tekeer dan het verhaal maar ook op basis van de reportage vind ik het moeilijk Meeus' analyse te delen. Arkansas, de plek waar hij op bezoek was, is al decennia een verzamelplaats van crackpots en rabiate anti-Democraten. Jazeker, dat spoort niet met het feit dat ze vaak Democratisch stemmen (zij het niet de laatste keer toen er een zwarte op de lijst stond) maar al in de Clinton jaren was duidelijk dat je de Arkansas crowd niet serieus moet nemen. Veel erger is het landelijk fenomeen, via Fox, dat schreeuwlelijken als Dobbs, Becker en Limbaugh teveel eer geeft en de anti-Obama boodschap een duistere ondertoon. Zoals het verhaal er nu stond, vond ik het enigszins misleidend.

17 oktober 2009

Conservatieven in UK voorbeeld voor PvdA

Het beste model voor de PvdA in crisismodus om naar te kijken is, verrassend als dat mag klinken, de Britse Conservatieve Partij. Op hun partijcongres vorige week hield leider David Cameron een positief getoonzette maar open en eerlijke toespraak over wat je kon verwachten van een regering onder zijn leiding. Veel belangrijker was dat zijn schaduw minister van Financiën, George Osborne, een toespraak hield die de kiezers niets wijsmaakte, die hen serieus nam als volwassen beslissers.
Osborne stelde onomwonden dat hij geen vijand is van overheidsoptreden en waste de conservatieven die minderwaardig doen over overheid en ambtenaren de oren. Osborne verklaarde dat hij de leeftijd voor de AOW zou verhogen (luistert u, mevrouw Jongerius, minister Bos, mevrouw Hamer?), dat belastingverlagingen er niet in zitten, een bevriezing van de lonen in de publieke sector in ruil voor een belofte om geen mensen te ontslaan.

De conservatieven hebben een nieuwe, verstandige lijn gevonden. Ze behandelen de kiezers als mensen die niet voor de gek gehouden willen worden en best bereid zijn moeilijke keuzes te maken als die goed uitgelegd en neergezet worden. De reacties waren positief. Luister daarnaar, PvdA. Zit niet te eikelen over Uruzgan, AOW of ander klein bier maar zet een lijn neer die klip en klaar vertelt wat je doet en waarom de kiezers dat serieus moeten nemen. Mijn eigen partij, D66, is zover nog niet, vooral omdat ze geen uitontwikkeld programma heeft en dat komt weer omdat ze geen goed geformuleerde basisbeginselen heeft - ik blijf het herhalen.

Teleurstellende polemiek van Caldwell

Ik had hoge verwachtingen van een avond met Christopher Caldwell, de FT columnist die in zijn nieuwe boek betoogt dat moslim immigranten Europa veroveren en daartoe in staat zijn omdat wij in Europa een weke, slappe eigen cultuur hebben die zich aanpast aan uitdagingen en zo de islam toestaat de zaak over te nemen. Ik had Caldwell graag horen uitleggen hoe 5 procent van de bevolking dat kan doen, zeker als daarvan het grootste deel in hoog tempo seculariseert en verwestert. Komt op mij over als juist een teken van een sterke westerse cultuur die je onvermijdelijk meezuigt, wat moslims zorgen zou moeten baren. Kortom, een interessante avond had ik me voorgenomen. Caldwell kwam bij het John Adams Institute spreken.

Helaas, het werd een teleurstelling. Het begon al met zijn flut inleiding waarin Caldwell een paar verschillen aanstipte tussen negentiende eeuwse immigratie naar de VS en huidige immigratie naar Europa. Stelde niet veel voor, één vraag van de interviewer, Joris Luyendijk, zou het betoogje ontmanteld hebben. Er zat kop noch staart aan het verhaal van Caldwell en na twintig minuten liet hij het er maar bij.

Ik zat klaar voor de scherpe vragen maar helaas, Joris Luijendijk, de meest overschatte interviewer van Nederland (Peter van Ingen uitgezonderd, maar niemand overschat die, je weet waar je aan toe bent), kwam met een zootje flutvragen die helemaal niet naar de essentie van Caldwells boek gingen. Of Caldwell wel wist wat moslims denken? Hoeveel had hij er eigenlijk gesproken?

De discussie had een verloop dat alle dynamiek weg zoog. Ieder krachtig statement uit Caldwells boek, over de slappe Europese hap, werd door de auteur afgezwakt tot er niets van over was. Hij formuleerde het als schrijver allemaal wat scherper, zei Caldwell maar al pratend lulde hij er zo omheen dat er niets van over bleef. Luyendijk liet hem ontsnappen. Wat een gemiste kansen, wat een verspilling. Heb je zo'n uitdagende auteur en dan laat je hem zo alles vlak wassen. Het John Adams Institute zou toch echt over andere interviewers na moeten denken om zo'n avond interessant te maken.

Ten slotte een irritatie over de Nederlandse uitgever van Caldwell. In het Engels staat op de cover: Can Europe be the same with different people in it? (Antwoord: nee, natuurlijk niet en dat is nou juist zo leuk). Maar de Nederlandse uitgever denkt dat deze ondertitel beter verkoopt: Hoe de islam ons voorgoed veranderde. Ja, dat verkoopt beter. Caldwell's boude verklaringen, polemische statements verdienden een beter weerwoord dan hij gisteravond kreeg (en evenmin in de Rode Hoed waar hij vorige week evenmin wist te begeesteren, begreep ik uit verslagen - terijl die Volkskrant crowd toch anti islam genoeg is, zou je zeggen). Tamelijk nutteloos, zo'n boek, behalve dat het weer het verkeerde debat opjaagt over het verkeerde onderwerp en we zo in de kramp blijven zitten alsof die verdraaide moslims onze samenleving dreigen over te nemen. Het zou fijn zijn als Caldwell daar voorbeelen van gaf of daarnaar gevraagd werd. En het zou nog beter zijn als we hem negeerden als we niet bereid zijn de echte vragen te stellen.

16 oktober 2009

Onbedoeld beleid

De Rotterdamse socioloog Godfried Engbersen, een van de meer interessante schrijvers over integratieproblematiek, neemt in een nieuw boek, Fatale remedies, overheidsbeleid onderhanden dat precies het tegendeel bewerkt van wat het beoogt. Hij stelt ook zonder omwegen dat integratie vanzelf gaat voor de tweede en derde generatie. Dat betekent niet dat je niets hoeft te doen voor immigranten maar terughoudend moet zijn voor de rest. Verder vaart hij uit tegen het benoemen van Vogelaarwijken omdat je daardoor een stempel drukt dat zijn eigen gevolgen heeft (lagere huizenprijzen bijvoorbeeld). Hij waarschuwt dat je groepen niet moet opdringen dat ze geen deel uitmaken van deze maatschappij. Ongeveer de boodschap die ik zelf in brede zin zal maken in Hoezo mislukt?, mijn boek over het succes van de integratie dat in januari 2010 zal verschijnen.

Verhagen opnieuw in de clinch enopnieuw verloren

Minister Verhagen heeft opnieuw een aanvaring gehad met de PvdA en de CU, dit keer over de opslag van kernwapens in Nederland. Dit onderwerp, mede aangekaard door d66 dat echter niet genoeg mankracht heeft om er wat mee te doen, staat dit najaar op de agenda, mede vanwege de strategische heroverweging van de NAVO. Verhagen kan hoog en laag springen, hij zit zo langzamerhand in een minderheid die erg klein is. Ook hier gaat het trouwens weer om de plaats aan de tafel. Waarom wil Verhagen kernwapens in Nederland? Dan mogen we aan tafel zitten bij de Nuclear Planning Group in Brussel. Big deal.

Niets geleerd

Ik heb er al vaker over geschreven maar nu het bonusseizoen nadert, blijkt dat de banken niets geleerd hebben van het afgelopen jaar. Met overheidsgeld en garanties maken ze inderdaad weer winst en juist dat is een reden om die bankiers niet de bonussen te geven die daar normaliter bij zouden horen. Philip Stephens verwijst in de FT nog naar twee mogelijke oplossingen. Het plan van Lord Turner, die volgens Stephens de moed had de bankiers te bevragen over transacties die helemaal niets doen behalve veel geld opleveren voor bankiers. Joseph Stieglitz heeft gepleit voor het losmaken van BNP terreur - ik schreef daar een paar weken geleden over toen Stieglitz zijn rapport uitbracht aan Nicolas Sarkozy. Stephens stelt inderdaad vast dat weinig mensen luisteren, laat staan wat doen. Hij stelt in zijn gesprekken met bankiers vast dat er 'meer hubris is dan humility'. En dat ondertussen het westen zijn grip op de financiële wereld verliest. Maar dat is weer een ander verhaal.

Klaus moet de duimschroeven aankrijgen

Sarkozy heeft de Tsjechische president Klaus de huid volgescholden over diens traineren van het EU verdrag. Terecht. Of het iets oplost, is vers twee. Klaus blijft maar zoeken naar onderwerpen om de wens zijn parlement, namelijk tekenen, te frustreren. De EU wil wel met hem meegaan om een opt out clausule in te bouwen maar ze willen terecht weten of hij dan niet weer met iets anders komt. Het is een tamelijk beschamend toneel, vinden ook de Tjsechen.

Staatsinkomsten VS sterk gedaald

Gevaarlijk nieuws van het Rockefeller Institute of Government: de inkomsten van de Amerikaanse staten dalen razendsnel. De belastinginkomsten kelderen, de stimulansen doen wel enig goed maar niet voldoende om de gaten in de begroting te stoppen. Er is sprake van een daling in inkomstenbelastingen van 25 procent en van sales tax van bijna 10 procent. Omdat veel staten verplicht zijn hun begroting sluitend te maken, levert dit acute problemen op die een eigen dynamiek geven aan de spiraal omlaag. Als het ware automatische destabilisatoren.

Afghaanse dromen

Gordon Brown heeft 500 soldaten extra naar Afghanistan gestuurd. Het is waarschijnlijk een voorloper op het besluit van Obama om 40.000 man extra te sturen. Een fatale beslissing, vrees ik. Maar van mij hoeft u dat niet aan te nemen, lees bijvoorbeeld Max Hastings op de opiniepagina van de FT, onder de titel 'Numbers alone wil not avert an Afghan defeat'. Hij stelt klip en klaar dat wat je militair ook doet, de regering van Afghanistan de cruciale factor is. Die is niet meegenomen in de overwegingen van generaal McChrystal en daarom zijn zijn analyses niet zoveel waard als ze lijken. Hastings conclusie is duidelijk: het is voor iedereen duidelijk dat het westen niet de wil heeft om jaren in Afghanistan te blijven en flinke verliezen te accepteren. Dat is altijd een probleem, het volhouden van geloofwaardigheid. Maar die is er niet bij Afghanistan. Daarom is het verstandig om er een eind aan te brijen. Het gaat slecht genoeg in Pakistan om daar aandacht aan te besteden. Overigens stelt Hastings ook, ik denk terecht, dat de speciale afgezant Holbrooke in deze regio niet veel heeft laten zien.

Scheringa is geen volksheld, Welling is een kluns

De pr afdeling van DSB is erin geslaagd om van de Scheringa een soort volksheld te maken, dwarsgezeten door het establishment en door de Nederlandse Bank. Dat lijkt me onzin. Gevaarlijke onzin. Wat overigens niet wegneemt dat die Welling nu maar eens op moet donderen. ABN Amro, Fortis, Iceland en nu DSB: waar is die man als het nodig is en wat voor pretenties heeft hij eigenlijk?

15 oktober 2009

Compliceerd verhaal voor Obama

Nu de eerste horde voor Obama's gezondheidsplan is genomen, wordt het verhaal enorm gecompliceerd. Er zijn twee wetsvoorstellen die bij de Senaat voorliggen en drie die in het Huis aan de orde zijn. De eerste opdracht is om de twee senaatsvoorstellen op één lijn te krijgen, zodat er over een totaalpakket gestemd kan worden. In het Huis speelt hetzelfde, daar probeert Nancy Pelosi om de drie voorstellen te combineren. Als er dan in beide huizen gestemd is, moet er nog een sessie komen waarin beide varianten weer op elkaar worden aangepast. Kortom, het einde is nog niet daar maar het begint ergens op te lijken. Obama's grootste probleem is de verdeeldheid in eigen kring.

Pakistan bedreigd

Ondertussen regent het weer aanslagen in Pakistan. De druk neemt toe. Het is niet geruststellend dat een elite school in counterterrorisme wordt aangevallen.

VVD koppen rollen

Frank de Grave blijkt ontslagen door Scheringa. Dat geeft een mooie nieuwe draai aan deze soap (met heel reële kosten). De Grave komt tenminste nog met zijn eigen eer weg. Hij keek in de boeken, zag dat het een rotzooitje was en confronteerde de baas daarmee. Die zag in dat hij een fout had gemaakt met De Grave en ontsloeg hem. Het werpt een tamelijk schril ligt op Zalm, die het heel wat langer uithield bij Scheringa. Zou hij nooit in de boeken hebben gekeken? En hoe zit het met Linschoten, die na de onthullingen van De Grave was gestuurd om enigszins op te ruimen? De VVD staat lelijk in zijn hemd maar vooral deze individuele personen, waarbij De Grave waarschijnlijk met de schrik vrij komt.

13 oktober 2009

Obama's plan stap verder

De eerste stap naar een serieuze hervorming van de gezondheidswetgeving is gezet. De commissie voor Financiën van de Senaat heeft het Baucus plan, het enige dat in de running is, goedgekeurd voor behandeling in de Senaat. Alle Democraten stemden voor, plus senator Olympia Snow van Maine die het negativisme van de Republikeinse Partij trotseerde en zich realiseerde dat het hier ging om een historische aangelegenheid.

Het plan is verre van ideaal, daarover is eigenlijk iedereen het wel eens. Maar dit is het enige plan dát er is. Obama zal zich nu met veel energie achter deze versie moeten zetten en wat armen omdraaien en koppen tegen elkaar knallen in het Huis om de wetgeving zonder ongelukken erdoor te krijgen. Voor Thanksgiving misschien. Het zou, hoe je het ook wendt of keert, een enorme opsteker zijn voor zijn presidentschap.

Jongerius kadux

Jongerius heeft haar blunder weten te sussen. Bereidheid om een deal te maken 'met de duvel en zijn oude moer' is blijkbaar een uitnodiging om eens te komen praten. De opstandige FNV leden slikten het maar reken maar dat Jongerius schade geleden heeft.

vdD oreert

In een volstrekt leeg verhaal heeft Thomas van den Dunk in de VK nu ook zijn duit in het 'faalt Obama' zakje gedaan. Ik ben kritisch genoeg over Obama's prestaties, zie mijn artikel in de Groene, maar vdD slaagt erin om een verhaaltje te debiteren vol trefwoorden (lebensraum, hamas, china als alternatief, ringeloren door evangelische christenen) maar zonder enig substantie. Als op bruggen die geslagen worden geen daden volgen, stort de brug in. Sure, Thomas.

De uitslag van wat eigenlijk?

In Afghanistan dient zich een nieuw hoofdstuk aan. Op 15 oktober, donderdag, moet de uitslag van de gefraudeerde verkiezingen bekend gemaakt worden. Er zit niets anders op voor de in het nauw gedreven VN observeerders om zoveel stembiljetten ongeldig te verklaren (allemaal voor de corrupte Karzai natuurlijk) dat er een tweede ronde nodig is. Dat zou nog enigszins recht doen aan de situatie zij het dat door de invallende winter een tweede ronde dit jaar niet meer mogelijk is. Dat betekent dat Obama blijft zitten met zijn fijne vent en met een nog steeds niet duidelijke strategie. Het zou Obama het laatste zetje moeten geven, wat mij betreft, naar de stoutmoedige beslissing. Maar ik reken er niet op.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors