12 januari 2011 - 22 januari 2011
Like ons op Facebook

12 januari 2011 - 22 januari 2011

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

22 januari 2011

Hoe Rob de Wijk Nederland redde als wereldmacht

Mooie reconstructie van het Afghanistan debacle in de NRC. Goed te volgen waarom D66 en Groen Links nu met een probleem zitten. De motie over de EU politiemissie werd ingestoken in het voorjaar, op voorzet van Rob de Wijk, de onofficiële minister van Defensie, met hulp van Groen Linkse Mariko Peters en Alexander Pechtold. De PvdA zag net op tijd in dat ze zo opnieuw in Afghanistan werden gerommeld en haakte af. Verhagen en Balkenende hoefden niets te doen. Alleen moest er even een sciptje in de kamer opgevoerd worden waarbij de VVD de grenzen van de EU politieopleidingen kon oprekken. Het 'compromis' tekent zich ondertussen af: een EU missie die niet mag vechten behalve als ze worden aangevallen en dan moeten ze snel wegwezen en de Duitsers roepen. Het debat over überhaupt meedoen aan Afghanistan is niet gevoerd. Hoeft ook niet volgens Pechtold want in zijn visie is Nederland deel geworden van de geschiedenis van Afghanistan. Lijkt me een dubieuze stellingname en zeker geen vanzelfsprekende reden om ons weer te laten meeslepen in een land waar we niets tot stand kunnen brengen. De aangevoerde argumenten zijn van inderdaad van dit soort. Niet omdat we kunnen slagen maar omdat we toch al bezig zijn.

Nog los daarvan kunnen we stellen dat de achterbannen van Groen Links, D66 en de Christen Unie er tegen zijn, dat er bij het CDA ook twijfel bestaat, de PvdA en de SP niet willen en de PVV eventjes in de achterkamer bezig is. Geen sterk mandaat voor een missie. Zeker, kamerleden hebben een eigen verantwoordelijkheid en mogen zelf beslissen. Maar we zitten nu een paar maanden na de verkiezingen waarin het helaas vooral niet ging over Afghanistan, ook al ging de kabinetscrisis er wel over. Als de leden toen geraadpleegd waren en er in de programma's of in de campagne's iets zinnigs over gezegd zou zijn, of überhaupt iets over was gezegd, dan was dat vrije mandaat veel sterker geweest. Maar het gaat om oorlog, om leven en dood, daarin moeten leden tot worden meegewogen. Zou je zeggen.Dit kabinetsbesluit dreigt te worden gesteund door partijen waarbinnen de meerderheid tegen is en kan in de kamer maar krap een meerderheid bij elkaar scharrelen. Dat kan toch geen basis zijn voor een Nederlandse deelname?

Herschreven geschiedenis, deel 1

Het economisch beleid van Obama is behoorlijk gekritiseerd. Geleidelijk aan komt een herevaluatie op gang - te laat natuurlijk voor de verkiezingen maar op tijd voor de geschiedenisboeken, en voor 2012. De veel beschimpte stimuleringswet behoedde de VS voor een depressie. Toen hij werd aangenomen verloor de Amerikaanse economie 700.000 banen per maand. Nu groeit hij met 2,6 procent en kwamen er vorig jaar 1,1 miljoen banen bij. De redding van de banken kostte aanmerkelijk minder dan begroot en het nationaliseren van GM kan nog geld opleveren.

Ondertussen is het economische team verdwenen. Terecht. Ze waren het te vaak oneens en hebben in elk geval geen goed verhaal georganiseerd om beleid aan de man te brengen. De mate waarin de gematigde Clinton operatives nu de regering binnenstromen is niet verontrustend. Revoluties vinden niet plaats in tweede helften van eerste termijnen. Dan is het tijd om te consolideren en te bouwen. Vandaar dat Paul Volcker, de oude FED baas die meer vertrouwen geniet dan wie dan ook, nu vervangen kan worden door Jeffrey Immelt van General Electric. De adviescommissie voor de president hoeft nu niet vertrouwen in het financiële stelsel te herstellen (daarvoor was Volcker, al heeft hij helaas zijn voorgestelde scheiding tussen bankieren voor het publiek en het bankieren voor eigen winstrekening niet voldoende kunnen realiseren).

Nu moet de commissie aan de bak om banen te scheppen. De benoeming Immelt komt ook tegemoet aan de roep van het bedrijfsleven om meer van hun eigen volk in de regering op te nemen. Erg opzichtig, maar vooruit. Uiteindelijk is het Obama die de keuzes maakt.
De NYT heeft een mooi overzicht van de huidige discussie in de Amerikaanse regering over economie - in de Trib tenminste, ik kon het nog niet on line vinden.

Hero Brinkman is geen haar beter dan zijn leider

Sommige buitenstaanders denken dat Hero Brinkman een redelijke en verstandige en minder obsessionele politicus is dan de Grote Leider van de Stichting. Was het niet Brinkman die democratisering en leden voorstelde? Of het een spelletje was waarbij Brinkman dat voorstelde en de fractie dat afstemde, zullen we pas weten als de Wikileaks ook de emails van de PVV kraken, maar we moeten er in elk geval niet veel waarde aan hechten. De man is zo fake als je maar kunt zijn.

Brinkman is lijsttrekker voor PS in Noord Holland, in de valse constructie van dubbelmandaten die de PVV voortdurend hanteert bij verkiezingen om daarna te komen vertellen dat het wel erg veel werk is en de mindere goden op de lijst het maar moeten doen. Dat is kiezersbedrog. Maar bedriegen is de business van de stichting. Nooit waren er meer achterkamertjes in Den Haag dan sinds de stichting die Den Haag wel even zou veranderen samen met Rutte en Verhagen die donkere hoekjes opzoekt.

Deze Brinkman heeft nu, bij wijze van goedkope verkiezingstruc, voorgesteld om in alle publieke gebouwen hoofddoekjes te verbieden. Je had gedacht dat de PVV wat minder aandacht zou richten op de onverdraagzaamheid van zijn ploegje niet-veroordeelden maar daar komen ze weer met hun kopvodden. Natuurlijk komt er niets van dat voorstel omdat het niet te handhaven is onder welke regel van vrijheidsrechten dan ook (de partijen met Vrijheid in hun naam blijven erg goed in het verbieden). Maar het is ook deel van het haatzaaipatroon van de Grote Leider, het verdeeldheid zaaien in de samenleving. Het leidt er ook toe dat de vrouwen die de grote Brinkman zegt te willen bevrijden in de Brinkman wereld niet binnen mogen en geen functies mogen bekleden. Ze worden buitengesloten. Het is een vrouw-onvriendelijk voorstel (ik druk me zwak uit). Het is een goedkoop populistisch onzin voorstel. De vraag is alleen hoeveel Volendams er in Noord Holland zijn want daar zijn ze dol op verbieden.

Nederlands invloed in de wereld

Voor diegenen die denken dat Nederland in de wereld serieus genomen worden, zijn de wikileaks een nachtmerrie. Mooie oogst weer in de NRC gisteren. In de echte wereld worden we voortdurend belogen en bedrogen, gedreigd met represailles als we niet doen wat van ons verwacht wordt en wordt onze vertegenwoordiger, de toch behoorlijk van lakeienknipmesreflexen voorziene Maxime Verhagen als de joker behandelt die hij blijkbaar is. Gevangene in Afghanistan? Moet je van de kamer op letten. Mooi niet. Hij wordt gewoon naar de Bagram gevangenis afgevoerd, het Afghaanse Guantanamo. Pas na lang zeuren komt hij terug in de gevangenis van het corrupte Karzai regime. De Hollanders zijn nog behoorlijk flexibel ook. De Amerikanen mogen de gevangene drie weken 'hebben' maar dan is het wel mooi geweest. Ik wil niet in herhaling vallen maar het wordt toch echt een refrein: hoe vaak wil het Nederlandse parlement voorgelogen worden en waarom zijn we eigenlijk deelnemer aan dit gekkencircus?

Dat geldt ook voor het door de NRC gisteren geplaatste verslag van de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Lieberman, iemand die meer schade aan heeft gericht voor Israël op de lange termijn dan de tweede Intifada. Maxime Verhagen wordt honds behandeld, schopt de man niet zijn kamer uit maar leest zijn vooraf opgestelde liefdesverklaring voor. Nederland, dat is een vriend waar je op kunt rekenen, weet Lieberman.

Klein groot vuil

1) De grootste krant van Nederland liegt, fabuliseert en voert actie. Ieddreen met een beetje verstand ziet het (het zegt iets over Nederland dat dit ons grootste dagblad is), maar soms worden ze gedwongen om dat toe te geven. Zoals vandaag. Ze moeten toegeven dat de kleinkinderen van een bekende Nederlander niet diezelfde bekende Nederlander hadden bestolen, zoals ze hadden 'gesuggereerd', lees: stellig hadden verklaard. Ik ken die bekende Nederlanders niet maar ze doen hetzelfde iedere dag met minder bekende lui of mensen die ik wel ken. Geen serieuze krant.

2) Glenn Beck, het ideologische tweelingbroertje van Sarah Palin, stortte warme tranen toen in Arizona politiek geweld werd gepleegd. Had hij niets mee te maken. Volgens de New York Times wordt de 78-jarige historica Frances Fox Piven, die in de jaren zestig en zeventig bekendheid genoot als 'linkse' econome, nu bedreigd. De reden? De pseudo intellectueel Beck heeft een artikel van 45 jaar geleden opgegraven waarin Fox Piven wat linkse praat verkondigt. Als voorbeeld van? Dat mag u zelf invullen. De demonisering van iedereen die een afwijkende mening heeft van het geldende dogma?
Beck zal wel weer zeggen dat het niet aan hem ligt en het gewetenloze televisiestation Fox News (een soort Telegraaf) doet net alsof het er niets mee te maken heeft. Maar de werkelijkheid is eenvoudig. Wie op de Beck hitlijst komt te staan van ideologische vuilspuiterij wordt binnen de kortste keren ook fysiek bedreigd. Dat komt door Beck die het klimaat heeft geschapen waarin dit gebeurt en door de van wapens vergeven atmosfeer die zijn vrienden in stand houden. Hij kan die verantwoordelijkheid niet ontlopen.

3) De lijsttrekker van de PVV in Friesland heeft net toelatingsexamen gedaan. Hij blijkt veroordeeld wegens mishandeling in zijn functie als politieagent. Hij mag blijven van de grote leider want hij 'heeft het eerlijk verteld'. Je kent een mens aan zijn vrienden.

20 januari 2011

Hoe diep kun je zinken?

Als cheerleader voor het Nederlandse WK avontuur werkte Gullit ook al niet. Gelukkig mogen we zeggen. Wie voor leiders kiest als Cruijf en Gullit kan alleen maar sterven in schoonheid. De werkloze voetbaltrainer heeft nu eindelijk een club gevonden. Voor 3,5 miljoen Euro gaat hij het persoonlijke elftal van de baas van Tsjetenië, de potentaat Kadyrov, insprireren. Het was ongetwijfeld de sportieve uitdaging die Gullit verleidde. Of misschien was hij geïnspireerd door de bondscoach van België die ineens bakken vol Russische Euro's zag langskomen? Er begint een aardige Nederlandse traditie te ontstaan van huursoldaten: altijd te koop, maakt niet uit waarvoor als het maar schuift.

Good riddance

Joe Lieberman, ex Democratisch senator voor Connecticut, gaat met pensioen. Verstandig en opgeruimd staat netjes. De Democraten hadden niets aan Lieberman, een fervent supporter van de oorlog in Irak en beste vriend van die andere oude man die ooit een maverick was, John McCain. Lieberman was ooit deel van het noordoostelijke, weldenkende deel van de Democraten. Niet overdreven radicaal, gezond wantrouwen tegen de overheid, een matigende kracht. Hij verloor zichzelf in het neocon denken in Irak en heeft de mislukking daar nooit op een rijtje gekregen.

In 2006 werd hij door zijn eigen achterban gedumpt en kreeg een anti-Irak veteraan de Democratische nominatie. Dank zij de Republikeinen in Connecticut (en die zijn er nogal wat, het is het Aerdenhout van New York) kon Lieberman als onafhankelijke senator toch winnen. In 2012 zou dat niet zo gemakkelijk geweest zijn. De zetel blijft waarschijnlijk in Democratische handen.

De meeste niet Amerikanen kennen Lieberman als de running mate van Al Gore. Dat was, vond ik toen en vind ik nu, de slechtste keuze die Gore had kunnen maken. Ja, het was de eerste joodse politicus op het nationale ticket. Maar op zich koop je daar niets voor. Los daarvan was Lieberman een bijzonder gelovig man die op zaterdag alleen mag lopen en zich strikt aan allerlei regels houdt. Een soort evangelisch christelijke joodse politicus. Het was vooral een calculatie van Gore die een conservatieve kracht naast zich nodig meende te hebben en koos voor Lieberman omdat die in 1998 Clinton de mantel had uitgeveegd over zijn onbetamelijke gedrag. Dat kwam als een boemerang terug op Gore omdat de kiezers juist de Clinton tijd wilden voortzetten en Gore te krampachtig was om daar een modus voor te vinden. Lieberman was daarvan de expressie. Hij hielp mee aan het Gore debacle.

In 2004 probeerde hij zelf de nominatie te krijgen maar zijn heilige boontje manier van doen trok werkelijk niemand aan. Hij haalde nauwelijks stemmen in de voorverkiezingen. In 2008 was hij nog zo kwaad daarover dat hij zijn vriend McCain steunde tegen Barack Obama. Ah well, zoals ze dat zeggen in de VS: good riddance.

De mediageile professor en zijn platform in de Groene

Meindert Fennema, ex CPN en nu van de weeromstuit Wilders bewonderaar (er zit consistentie in zijn dwarsheid, zij het geen diepte), moet genieten van alle aandacht. Zijn boekje over Wilders geeft hem het platform waarop hij van alles en nog wat kan roepen en een willig oor krijgt. Ook, en helaas, moet ik zeggen, bij een meestal verstandig blad als de Groene Amsterdammer, hoewel dat blad een niet zo interessante obsessie heeft met moslims en deze week overdoseert in het vermeende antisemitisme in Nederland.

Afgezien van de leugens die hij verspreidde over Boris van der Ham, mocht Fennema in de Groene een paar maanden geleden nog oreren over het zogenaamde multiculturalisme dat hier in Nederland beleid geweest zou zijn. H.J. Schoo meende dat ook al en het is nog steeds vast onderdeel van het wakkere regeringskrant repertoire, maar de professor zou moeten weten dat het onzin is. Multiculturalisme is heel wat anders dan vaststellen dat een samenleving multicultureel is en dat je daar blij mee moet zijn.

Deze week krijgt Fennema een 'essay' in de Groene, in de vorm van een briefwisseling (het zijn er vier als ik goed geteld heb) met een collega uit zijn vakgroep. Het leidt tot nogal incestueus geneuzel en mag de naam essay niet dragen. Maar het legt ook de ongenuanceerde onzin van Fennema bloot. In een bijzinnetje in een betoog over de consensusdemocratie als model van Arend Lijphart gooit hij maar even zijn gemakzuchtige analyse eruit:
"Sinds de opkomst van Wilders is onze ontzuilde samenleving weer tot op het bot verdeeld. Aan de ene kant staan nu de Nederlandse moslims en hun sympathisanten. Aan de andere kant de aanhangers van Wilders die in de islam de vijand zien van alles wat zij waardevol achten aan de Nederlandse cultuur."
Laat het maar even tot u doordringen. 'de Nederlandse moslims en hun sympathisanten'. En 'de aanhangers van Wilders die in de islam de vijand zien'. De professor ziet het erg scherp. En heel gemakzuchtig. En simplistisch. En provocerend. De Nederlandse moslims en hun sympathisanten? Wat moet ik daar bij voorstellen? Het is jammer dat de Groene zijn pagina's beschikbaar stelt voor dit soort onzinpraat.

Matennaaier

Minister Rosenthal had het goed laten opschrijven en las het goed voor. Wel drie keer. Hij vertelde niet de waarheid.

Maar het doet er niet toe wat de ambtenaren deden. Het gaat om de betrouwbaarheid van het CDA als regeringspartner. Je moet het ze nageven dat het goed geframed is. Het leek alsof de halstarrige, vervelende, persoonlijke sfeer bedervende PvdA'ers verantwoordelijk waren voor de val van het kabinet. Ondertussen waren het de konkelefoesende Verhagen en de volgzame Balkenende die probeerden hun partner een hak te zetten. Misschien was er nooit regeringssolidariteit maar het is wel een erg oncollegiale manier om je zin door te drijven.

Het vertelt over Maxime Verhagen natuurlijk alles wat we al wisten, alles wat we moeten weten. Je kunt bewondering hebben voor zijn trucs. En zoals ik in december zei toen hij wat mij betreft de politicus van het jaar werd: knap om de helft van je zetels te verliezen, de PvdA te naaien en dan toch de helft van de regering gesteund door een onfrisse partij in te pikken. Je kunt ook zeggen dat het een man is met wie je nooit meer zou willen samenwerken. De PvdA is terecht verontwaardigd dat ministers hun ambtenaren inzetten om hun collegaministers via het buitenland onder druk te zetten. Nooit meer samenwerken met Maxime Verhagen is echter de enige boodschap.

Ten slotte zegt het alles over de missie in Afghanistan. De rationele besluitvorming voorbij. Daar mag geen Nederlander voor sneuvelen.

19 januari 2011

Wacht u voor lofuitingen

De Fransen stonden mooi in hun hemd met het verkeerd inschatten van de situatie in Tunesië. Zo vergaat het veel beschermheren van verwerpelijke regimes. De VS had het probleem met de Sjah en dezelfde Donald Rumsfeld die nog zoete broodjes bakte met Saddam Hoessein in 1983, verklaarde onvervaard in 2006 dat Tunesië een 'succesvol land' was. Ex kolonialen zijn notoir slecht in het beoordelen van de kracht van hun protégees. Nederland kon Indonesië en Nieuw Guinea niet inschatten, Portugal Angola niet en België zag Kongo helemaal verkeerd.

Het social network wereldwijd wordt nu slim door studenten in Tunesië gebruikt om een 'wall of shame' op te zetten waarin wereldleiders verklaren wat een fijne vent Ben Ali wel niet was. Naast de Shah herinner ik me nog hoe de dementerende Reagan de Filippijnse dictator en zijn schoenen verzamelende echtgenote als ware democraten omschreef. Tricky business, het steunen van dictatoren die ons goed uitkomen. We zouden inmiddels beter moeten weten. De gevestigde machten stonden nogal vaak aan de verkeerde kant, bijvoorbeeld toen de Argentijnse dictators politieke tegenstanders uit de Fokkers gooiden. Moest, want de commies rukten op.

Politici doen er goed aan op te passen met al te gemakkelijke lofuitingen aan: Mubarak, de kliek in Saudi Arabië, de Jordaanse koning, de Algerijnse verkiezingsannuleerders, de Marokkaanse koning en zo nog een paar lui die straks kunnen rekenen op hun eigen wall of shame. Soms heb je wiki leaks niet nodig om te zien hoe verkeerd de diplomaten een situatie inschatten.

Het oorverdovende debat in D66

Intussen woedt het debat over Kunduz. In Groen Links en zelfs in de Christen Unie, waar ze een ledenraadpleging simuleren. D66 wordt in de media genegeerd. Gek is dat. Of misschien geheel voorspelbaar. Er vindt binnen de partij geen discussie plaats waarvan een gewoon lid iets merkt (Pechtold heeft een briefje rondgestuurd naar de bestuurders, schijnt het, via een netwerkje dat de Bvmail heet, maar de gewone leden hebben niets gehoord). De oorverdovende stilte is voldoende voor de media om er van uit te gaan dat Pechtold en dus D66 keurig in de pas zullen lopen (NRC: Groen Links heeft de sleutel). Waarschijnlijk hebben ze gelijk.

18 januari 2011

Het lamme einde van een trotse partij

De Israëlische Labour partij was ooit een trotse mede oprichter van de staat Israël. Trots zijn de pluchezitters al lang niet meer. De coalitie met Nethanyahu die Ehud Barak aanging leverde hemzelf een ministerpost op en zijn partij niets, behalve verder wantrouwen dat het door Simon Peresz ingezette verval zou doorzetten. Baraks omzetten van zijn kabinetspost in een eigen me-partij is de logische vervolgstap. Voor Labour is het de volgende nagel in zijn doodkist. Maar het lijk stonk al langer. Tijd om het te begraven en vast te stellen dat de geschiedenis mooier was dan het heden. Zowel voor Israël als voor de Labour partij.

Eerste kamer lijst D66

D66 heeft een advieslijst uitgebracht voor de Eerste Kamer. Ik zal daar niet te veel over zeggen maar gewoon mijn stem uitbrengen. Wel een paar stekeligheden. Joris Backer op drie zie ik graag in de Eerste Kamer, ook al hoort hij inmiddels bij de Haagse stolp. Wat me stoort in zijn stemverklaring stoorde me ook al in zijn toelichting toen hij lijsttrekker wilde worden. Hij zegt dat hij het verkiezingsprogramma 'voor Alexander Pechtold' heeft geschreven. Ik dacht dat we meer waren dan de Pechtold partij. Niet zo'n slimme formulering.

Af en toe komt er meer van de Haagse stolp om de hoek kijken. Zo had ik Thom de Graaf liever niet terug in Den Haag. Want dan wordt het wel heel ernstig met de vernieuwing. Pechtold, Schouw, Van Boxtel, De Graaf: hoe kwam D66 ook al weer op drie zetels terecht in 2006? Huidig fractievoorzitter Hans Engels staat op vijf (dwz op zes op de lijst straks) en komt waarschijnlijk niet terug. Tenzij de PS leden gewoon weer doen waar ze zin in hebben en zich van de lijst niets aantrekken. Dat gebeurde vorige keer ook en het is de enige reden dat Engels in de Eerste Kamer zat. In zijn toelichting zegt Engels dat hij zich neerlegde 'bij de keuze van de partijleiding voor Van Boxtel' als lijsttrekker. En zo is het maar net. Het was de keuze van de leiding.

Een mooie nieuwe verschijning op de lijst die ik graag hoger zie is Han Entzinger, hoogleraar sociologie en integratie expert van de Erasmus Universiteit. Toegegeven, geen nieuwe naam want hij was directeur van het wetenschappelijk bureau van D66 toen dat nog zo heette, in de jaren negentig. Maar hij komt niet uit het Haagse. Dat geldt ook voor de nummer 2, ex rechter Marijke Scholten. Enfin, de leden kunnen er wat aan veranderen maar de leden van D66 houden zich meestal keurig aan de advieslijst - en dat is meer dan je van de PS leden kunt zeggen.

China breekt door

President Hu van China is op bezoek in Washington. Zijn rode loper behandeling markeert de min of meer volwassen relatie tussen China en de VS. Op allerlei niveaus is China nog lang niet opgewassen als supermacht tegen de VS, en het is allemaal nog lang niet zo vanzelfsprekend dat China zijn pad ongestoord kan vervolgen. Maar de positionering is begonnen. China speelt, uiteraard zou je haast zeggen, een rol in de regio. Dat is onvermijdelijk. Voor de VS is het de vraag waar ze de grens trekt en dominantie op afstand houdt.

Het bezoek dat minister Gates vorige week aan China bracht was blijkbaar vooral interessant omdat de Chinese krijgsmacht een eigen onafhankelijke machtsbasis heeft opgebouwd en dat ook liet zien. Niet alleen aan Gates maar ook aan Hu die verbaasd reageerde op de demonstratie van stealth technologie.

De opening van de Financial Times vanochtend geeft de verhouding mooi aan. Nieuwe toppen van Chinees uitlenen. Het is een gemengd verhaal, dat lenen van China. Ze krijgen zo natuurlijk invloed maar tegelijk zijn ze met duizend draden verbonden aan een wereldeconomie die hen geleidelijk aan ook zal veranderen. We zijn pas in de beginfase van de nieuwe verhoudingen. De teruggang van de VS is al een tijdje bezig, de opkomst van China zal nog een hoop tijd vergen. Ertussenin zit een lange periode van aanpassing en reactie. Was dat niet een chinese tegeltjesspreuk: we hopen dat u leeft in interessante tijden? Het lijkt erop dat we geluk hebben.

Hoe vaak laat het parlement zich belazeren?

Mooie oogst gisteren in de NRC over Uruzgan en andere Wiki onderwerpen. Vooral Uruzgan. Oh, dus we wisten altijd al dat het een vechtmissie was? Blijft toch interessant om te zien wie er allemaal omheen gedraaid hebben en/of hebben gelogen. En doen ze dat nu weer?

In de context van voorspelbare leugens en draaierij is de heibel over die hoogste ambtenaar van BZ natuurlijk interessant. Zo'n man doet dat niet op eigen houtje. Of wel? Dan hebben we pas echt een probleem. Ik vermoed dat het vragen aan de Amerikanen om Bos onder druk te zetten in opdracht van Maxime Verhagen gebeurde. Verhagen belazerde daarmee niet alleen zijn collega in het kabinet en beklaagde zich vervolgens luidkeels over de onbetrouwbaarheid van PvdA'ers, maar ook zijn staatssecretaris Timmermans. Van mij mag de betreffende ambtenaar op het matje geroepen worden, maar er is er toch maar één die politiek verantwoordelijk was en dat is Maxime Verhagen. Dat hij zijn hand overspeelde en uiteindelijk het kabinet liet vallen, is alleen hem aan te rekenen. En dat hadden die Amerikanen toch ook weer mooi verkeerd ingeschat.

Ik heb al eerder gezegd dat ik denk dat Wilders uiteindelijk een mes in zijn rug krijgt van diezelfde Verhagen. En tja, als je de man hebt meegemaakt en deze wikileaks er nog eens overheen krijgt, dan weet je precies wat je aan zo'n collega hebt. Rutte zal het nooit zeggen, maar hij kan Jaap Burger citeren: afspraken maken met katholieken is scheten vangen in een netje. De enige juiste straf op wat er allemaal rondom Afghanistan is gebeurd, is Maxime Verhagen met gepast wantrouwen behandelen. Maar ja, dat deden we al. Alleen heeft de VVD hem nodig.

En over Afghanistan kun je dan verder kort zijn. In 2003 belazerd over Irak, in 2006 belazerd over Uruzgan, in 2008 doorgerommeld. Tijd voor het parlement om een einde te maken aan die charade.

17 januari 2011

Hoe Goldman Sachs in 64 pagina's verhult we ze doet

Lucy Kellaway had vanochtend in de FT een mooie analyse van het Goldman Sachs paper. Ze plaatste de 64 pagina's die GS nodig had om te in 14 punten vertellen wat ze deden en hoe dat gedaan wordt tegenover de zes aandachtspunten van het Finse bedrijf Stockmann, een bedrijf dat warenhuizen runt. Villein en feilloos filleert Kellaway de pretentieuze maar inhoudsloze bombast van Goldman Sachs. Het begint met punt 1: onze klanten komen eerst. Voor het gemak moet je maar even vergeten hoe Goldman Sachs zijn klanten waardeloze deals opdrong, goed wetend dat die niets waard waren maar wel geld voor GS opleverden. Het tweede principe is de 'onvoorwaardelijke toewijding' om binnen de wet en ethisch te handelen. Ahumm.

Pas op de derde plek komt het winst maken voor aandeelhouders. Kellaway laat zien dat de Finse grootgrutter op de eerste plek zet wat in alle eerlijkheid het doel van het bedrijf is: geld verdienen. Meteen daarna komt de klant kijken want het doel is om geld te verdienen enkel en alleen door voordelen te verschaffen die de klant als zodanig ziet en die beter zijn dan die van onze concurrenten. Eerlijkheid voorop. De klant hoeft niet voordeel te krijgen maar moet het wel zo voelen. De andere drie zijn om dat allemaal efficiënt, toegewijd, met respect behandelen van staf en een sociale verantwoordelijkheid nemen.

Het zesde en laatste gebod van Stockmann is simpel dit: 'wij handelen etisch en rechtvaardig'. Kellaway hangt dat tegen de toewijding van Goldman in principe 2 aan ethiek, wat nog eens wordt herhaald in principe 14. Het was blijkbaar nog niet duidelijk. Hoe meer woorden nodig zijn om ethiek uit te leggen, hoe minder het heeft te betekenen. Principe 5 benadrukt de 'creativiteit en verbeeldingskracht in alles wat we doen'. Jazeker, dat hebben we de afgelopen jaren gezien. Hopelijk nemen de mensen in de 'compliance' afdeling (die kijkt of zaken volgens de wet en de regels verlopen) dat niet altijd te serieus, merkt Kellaway op.

Enfin, een mooi verhaal hoe zo'n Goldman Sachs in 64 pagina's je probeert voor de gek te houden. Wat is het doel van zo'n excercitie, vraagt Kellaway? Bij Stockmann is dat duidelijk. Het is het bieden van een raamwerk waarin je besluiten kunt nemen. Het doel van het Goldman document is heel anders. De principes bieden geen enkele hulp bij het nemen van besluiten. Ze zijn zo vaag en zo ruim en zo banaal dat ze de lezers ervan enkel vervelen en de bank toestaan te doen wat ze wil volgens de aloude principes die ze altijd heeft gevolgd. Mooie analyse.

De wereld volgens de PVV is een enge plek zonder veel vrijheid

Ik zat vandaag in de studio van radio 1 met de afgevoerde tweede man van de Stichting van het Verbieden in Noord Holland. Hero Brinkman voert daar de boel aan in het kader van het verzamelen van dubbelfuncties die dan naderhand worden opgegeven, maar volgens het slachtoffer, Carlo de Bruyn, was de hogere hand verantwoordelijk voor zijn afvoeren. En we weten wat dat betekent. Gedoe rondom een mogelijke subsidie voor moslima's die voor radicalisering behoed moesten worden of twee keer te veel gedronken? Het werd niet duidelijk. Wel dat de baas de beslissing had genomen.

De Bruyn wil subsidie aanvragen voor een project om laag opgeleide moslima's die anders thuis zouden blijven in de zorg aan het werk te krijgen. Los wat je daarvan denkt was de motivatie daarvoor om ze te emanciperen. Wat ik weer wel opmerkelijk vond is dat deze PVV'er (of ja, wat is hij nu eigenlijk, geen leden, geen lijst) de dictaturen of gematigde dictaturen in Algerije en Marokko, en ook in Egypte en andere Arabische landen verdedigde met het argument dat ze niet aan democratie toe zijn want anders zouden de moslimpartijen via verkiezingen aan de macht kunnen komen.

Tja, dat is een lastige voor de PVV. De westerse cultuur met democratie en vrije meningsuiting is superieur aan andere culturen maar even niet als het ons niet uitkomt omdat mensen een andere mening hebben. Maar zouden die onderdrukte jongeren juist niet radicaliseren als je ze geen vorm van democratie en toekomst geeft? Ja, maar als je ze die toekomst wel geeft dan wordt het een moslimstaat met sharia. Dat is geen dilemma, dat is een testimonium paupertatis, zou ik zeggen.

De Bruyn kwam ook weer met Turkije als voorbeeld op de proppen. Die goeie ouwe Ataturk had daar de islam in zijn hok gestopt en nu kwam die democratisch via premier Erdogan er weer uit. De Elsevierdoctrine: liever een rechtse dictatuur dan een democratische gekozen moslimpartij. Maar had dat fijne seculiere Ataregime niet vier militaire dictaturen voortgebracht? Nou, dat was niet erg, want dat was om de moslims te onderdrukken. Nog afgezien van het gebrek aan kennis over de wortels van de problemen in 1980 die niets met moslims te maken hadden, een bedenkelijk standpunt. Geen wonder dat jongeren in Arabische landen geen vertrouwen hebben in die zogenaamd superieure westerse cultuur. Wilders ziet in Israël een groot voorbeeld voor het Midden Oosten, maar hij steunt allerlei dictators die de mensen onderdrukken die dat voorbeeld (of dat van die fantastische westerse cultuur) zouden willen volgen.

Als je jongere bent in Algerije, Tunesië of Marokko heb je van de westerse PVV niets te verwachten. Jullie zijn nog niet rijp voor democratie jongens. We moeten je nog even verder onderdrukken anders krijgt de islam te veel macht. Dom van je als je daarom die islamisten oppositie steunt. Nee, mond houden en alles ondergaan tot de Grote Leiders in het westen zeggen dat je er aan toe bent - en dan mag je niet moslim zijn hoor, want die zijn nooit te vertrouwen. De wereld volgens de PVV is een enge plek.

Linkse onmacht

Ik heb de speech van Cohen beluisterd. Werd er niet koud of warm van. Wel goed dat hij ook benadrukte wat hij wél wil in plaats van wat hij niet wil, hoewel dat toch het grootste deel van het verhaal was.

Rechtse gemiste kans

In Buitenhof sprak Rutte namens mij, hardwerkende Nederlander. Dat zei hij tenminste. Maar hij had het niet over mij en andere hard werkende Nederlanders. Zijn beleid is gericht op het bevestigen van bestaande belangen, angst voor het doorvoeren van structurele veranderingen die goed zijn voor alle Nederlanders en niet alleen die mensen waarvan Rutte vindt dat ze hard werken (en veel verdienen). Als hij het lef had om de hypothekensubsidie voor de rijken aan te pakken en de overdrachtsbelasting voor iedereen af te schaffen, de arbeidsmarkt te liberaliseren, de JSF te cancellen, onderwijzers en leraren meer te betalen (over hard werkende mensen gesproken), ja, dan zou hij ook mij aanspreken. Nu praatte hij tegen mij en pretendeerde dat namens mij, hardwerkende Nederlander, te doen. BS.

Maar zijn presentatie was prima. Zijn twee pagina beleid idem. Jammer dat hij geen behoorlijk kabinet heeft en geen visie op de samenleving die breed gedragen wordt. Clairy Polak was goed maar niet goed genoeg om hem het echt moeilijk te maken al deed ze een moedige poging door zijn hard werkende flauwekul aan de kaak te stellen.

Als de verkiezingen gingen om wie er minister president moest worden, dan laat Rutte zien dat hij in elk geval die wedstrijd met glans heeft gewonnen.

16 januari 2011

Prachtige tentoonstelling Eugene Smith in FOAM

In het FOAM fotomuseum in Amsterdam loopt tot 16 maart een fantastische tentoonstelling van het werk van Eugene Smith. Ik realiseerde me, al rondlopend, hoezeer sommige van zijn foto's deel geworden zijn van mijn geheugen, ook zonder ze te kunnen plaatsen. De foto van de drie stug en gevaarlijke kijkende Guarda Civils van eind jaren dertig, de country doctor in de VS in de jaren vijftig, de foto's uit de tweede wereldoorlog en de foto op het affiche voor de tentoonstelling, de staalwerker in Pittsburgh. De nog steeds beklemmende pieta foto van de moeder die haar door kwik vergiftigde kind baadt, in Japan. Veel minder goed werkte zijn poging om Albert Schweitzer en diens goede werken in beeld te vangen.

Smith vertegenwoordigt een uitstervende soort, de man die fotoreportages maakte over stukken van de wereld die anders niet bekend zouden zijn. Het blad waarvoor hij die reportages meestal maakte, Life Magazine, bestaat niet meer. De functie die het had is overgenomen door de televisie. We weten alles al. Fotoreportages hebben nu een andere aard. Het doet er niet toe of dat winst of verlies is, het heeft de fotografie veranderd. Er zijn veel meer goede fotografen tegenwoordig maar ze krijgen zelden de kans om hun werk op een Life achtige manier te publiceren.

Smiths werk past in de magnum en WPA traditie. Zwart wit fotografie droeg daaraan bij. Op mij maakte de serie van net na de burgeroorlog in Spanje het meeste indruk. Hij weet onnadrukkelijk een geterroriseerde samenleving te vangen. Je ziet in de ogen van de mensen die Smith fotografeerde de verschrikkingen die ze hebben ondergaan. Ze praten er niet meer over, maar je ziet het nog wel. De Guardia Civil mannen zeggen eigenlijk alles wat je moest weten over de Franco dictatuur. Gaat dat zien.

D66 West

Iedereen die wil zien wat het niveau is van D66 in west raad ik aan om eens een paar dagen in het Parool de twitters te volgen van de fractieleider daar, Baltussen. Ik weet het, je hoeft niet naar dat domme gesnater te kijken maar toch, het biedt een aardig inzicht in waar zichzelf spraakmakend achtend Amsterdam mee bezig houdt. Je mag aannemen dat dat ook de reden is dat het Parool ze op zijn politieke pagina zet. Het twitter medium is blijkbaar enorm populair bij D66'ers, althans die komen er wel erg vaak langs. Bij nader inzien: kijk maar niet. Ik heb niets tegen Baltussen, althans niets dat ik kan formuleren, enkel dat het in west een puinhoop is. Maar haar conversatie op twitter is beschamend. Of zou ik niet modern genoeg zijn? Gelukkig maar.

15 januari 2011

PvdA manifestatie is niet van deze tijd

Morgen de grote PvdA manifestatie in Amsterdam. Ik zal er niet bij zijn. Het is jammer dat de aanwezige energie op een dergelijke manier verspild wordt. Het is ook contraproductief. De kiezer die geen trek heeft in Rutte/Wilders zit niet te wachten op nieuws uit Amsterdam dat, geheel volgens Nederlands vast patroon, enkel zal bestaan uit het katten op de anderen. Als de oppositiepartijen, ieder voor zich want dan zal blijken dat ze het op heel veel punten echt wel eens zijn, gewoon uitwerken wat ze wél willen, dan komen we een heel eind verder. Of als dat te moeilijk is, een beredeneerd verhaal waarom deze regering labbekakkerig niets doet behalve de gevestigde orde bewaren.

Het is een blijkbaar onweerstaanbare oprisping uit de actietijd dat je om te laten zien hoe ongelukkig je bent, je op een plein moet gaan staan om daarover te roepen. Cohen zal daar totaal uit zijn element blijken. Samson, Dijsselbloem, ach, noem ze maar op. Dit zijn geen mensen die kiezers kunnen overtuigen vanaf een podium, ze moeten het echt doen met argumenten in alle fora. Zoals Cohen nuttig en ter zake het Afghanistan standpunt uitlegde aan een onwillige reporter van NRC. De wakkere regeringskrant zal er maandag veel plezier aan beleven.

Eerste actie van de PvdA in een grote schoonmaak: degenen die dit soort manifestaties aankaarten en doordrukken eruit werken. Ze zijn totaal out of step met deze tijd. Ze brengen schade toe aan hun eigen partij.

Arabische lente?

Niemand besteedde veel aandacht aan Tunesië. Zo'n land waar een dictator de dienst uitmaakt, de islamisten bestrijdt en de zaak lekker onder controle heeft. De meeste Nederlanders zouden het niet op de kaart kunnen aanwijzen.
Zo'n land als Algerije, Egypte, Saoedi Arabië, de andere oliedictaturen, Jemen. Van die landen waar we ons niet druk over maken totdat er koptische christenen vermoord worden of Newt Gingrich vindt dat er een kathedraal moet worden gebouwd in Mekka, waarna we over gaan tot de orde van de dag. Het zijn bondgenoten. Niet zo'n fijne, maar ónze bondgenoten.

Het leuke van de tamelijk opwindende ontwikkelingen in Tunesië is dat de dictators en halve dictators (reken Marokko ook maar mee) in hun laarzen staan te trillen. Van schrik.

Ben Ali is de eerste Arabische dictator die een bloemenrevolutie ondergaat. Gevlucht naar zijn collega's in Saoedi Arabië. Hij zal de niet de laatste zijn. Het zou ons ook aan het denken moeten zetten. Hoe lang kun je mensen onder de knoet houden? Wie steunen we eigenlijk? Wat tolereren we? Wie zijn onze vrienden en waar zijn we zo vreselijk bang voor? En waarom onze energie verspild, ten slotte, in Afghanistan, terwijl er veel dichter bij mooie projecten voor onze goede werken liggen te wachten?

Wiki afgangen

Ik heb me wel vermaakt met de wikileaks over Nederland. Het gekonkelefoes op de achtergrond over Afghanistan, het ongemak van de PvdA, de hielenlikkerij van Verhagen, het theekransje van Beatrix en de ambassadeur. Ach, die Ollanders toch. De Amerikanen hadden in elk geval goed in de gaten hoe het hier in elkaar zit, zij het dat ze nu ook weten dat je Maxime Verhagen nooit moet vertrouwen. Het werpt opnieuw een mooi licht, zij het geen nieuw licht, op de manier waarop we in dit soort beleid gerommeld worden. Zo ging het met Irak, zo gaat het steeds met Afghanistan. De beleidstop heeft iets bedacht, of het nu Irak (zie rapport), Afghanistan of de JSF is, en vervolgens wordt het door onze keel geramd. En mooi dat we steeds meegaan.

Over de wikileak over de servische sancties zullen we het maar niet meer hebben. Past wel bij Nederland. Ontzettend gedoe, behalve toen we gezellig gingen voetballen en Bram en Freek het feestje verstoorden. Twintig jaar later hingen we het heilig boontje uit - maar niet toen we sancties aan de Serviërs moesten opleggen. Best wel zielig eigenlijk, zou Maxima zeggen.

Onnodige en verkeerde hoorzitting

Fijn dat de twijfelaars van Groen Links en D66 een hoorzitting organiseren over de details van de missie naar Afghanistan. En onnodig. De details zouden niet moeten afleiden van de hoofdvraag: moeten we daar aanwezig zijn of niet? De hoorzitting is een vorm van ontduiken. De 'deskundigen' komen ons overhalen, detail na detail. Na rijp beraad gaan vervolgens GL en D66 akkoord, verantwoordelijke lieden als ze zijn. Misschien is het typerend voor ons parlement. Vragen over van alles en nog wat, vooral naar de bekende weg, maar geen visie. De eerste vraag stellen ze niet eens.

Voor de verandering heeft de PvdA het nu eens precies goed gedaan. Als Cohen nu maar zo verstandig is om alle detaildebat af te kappen want de vraag hoe veilig onze jongens zijn, of die F16's alleen een speeltuin voor de luchtmacht zijn en dergelijke, die doen er helemaal niet toe als je besluit dat je er niets mee te maken wilt hebben. Zodra je je met de details gaat bezig houden, heb je al besloten mee te blijven doen. GL en D66 zijn wat dat aangaat al door de pomp. Rutte en Verhagen kunnen tevreden zijn.

14 januari 2011

Democratische opening in Texas?

Kay Hutchinson, Republikeins senator voor Texas, is in 2012 geen kandidaat. Geen verrassing. Hutchinson daagde zittend gouverneur Rick Perry uit (die naar het schijnt nadenkt over een presidentscampagne - heel onverstandig voor zo'n lichtgewicht) en werd toen afgemaakt door conservatief rechts. In 2012 zou het allemaal nog een graadje erger zijn geworden. Interessant genoeg opent dit een mogelijkheid voor de Democraten om een Texas zetel te winnen - de staat is sinds Lyndon Johnson steeds Republikeinser geworden maar de Hispanics zouden dat wel een kunnen veranderen. Als de Republikeinen een Palin-nutcase kandideren en nomineren, dan kan een Democraat van gematigde signatuur (de enigen die enige kans hebben in Texas) er door slippen.

De Republikeinse kandidaat in 2012, het spel begint

Tim Pawlenty kent u hoogstens als een van de serieuze kandidaten voor de Republikeinse nominatie voor vp in 2008 (voordat John McCain werd getroffen door een debiliseringsaanval en Palin opriep). De ex gouverneur van Minnesota is een relatief gematigde conservatieve politicus, met ervaring in een serieuze staat (alles is relatief vergeleken met Palin). Als de Republikeinen een serieuze gouverneur willen dan heeft Pawlenty, die vandaag een boek publiceert dat zijn campagne moet opstarten, echter grote concurrenten. Vooral Mitch Daniëls van Indiana en ondanks zijn ontkenningen Chris Christie van New Jersey liggen beter in de markt.

Reken erop dat de front runners, Palin, Mike Huckabee en Mitt Romney, weinig kans hebben omdat ze geen van drieën Obama serieus kunnen bedreigen. Ze hebben de nodige problemen, respectievelijk onkunde, evangelisch populisme en diepe, diepe hypocresie. Veel zal voor de Republikeinen afhangen van de positie van Obama. Is die sterk in de loop van 2011, dan komen de grote jongens niet in het spel. Is hij zwak dan zijn ze misschien te verleiden. Maar ja, wie in Iowa mee wil spelen, moet nu vast handen gaan schudden. Pawlenty, uit een buurstaat, kan dat gemakkelijk gaan doen op zijn boek toer. Of Palin daar zin in heeft, staat te bezien en voor Romney was Iowa altijd een bezoeking. Huckabee heeft in de eerste caucus staat de beste papieren. Newt Gingrich? Ach Newt. Een loose cannon met een hypocresieniveau dat Romney benadert. Weinig kans. Mij lijkt het bij uitstek een jaar voor een dark horse, misschien zelfs pas op de conventie. De reden? Grote verdeeldheid in de Republikeinse Partij.

De Eurocrisis hobbelt verder

Europa danst op de rand van de afgrond maar de urgentie om het Europrobleem op een blijvende manier op te lossen lijkt niet erg groot. We hobbelen van crisis naar crisis. Paul Krugman van de NYT heeft een lang verhaal geschreven voor de internationale editie waarin hij de geschiedenis van het geheel vertelt en wat er mis is. Met mogelijke oplossingen. Niet een verhaal om vrolijk van te worden. Argentinië is het best gelijkende voorbeeld en daar kun je alleen erg pessimistisch van worden.

Ondertussen moet Gordon Brown, politiek uitgerangeerd, toch krediet krijgen voor zijn waarschuwingen in de late jaren negentig om buiten het Eurogebied te blijven. Hij was het die Blair tegenhield. Ik vond dat altijd onverstandig en een gemiste kans (Labour had toen de macht om de UK definitief aan Europa te klinken voor de Eurosceptici van de Conservatieven het zouden verhinderen). Maar achteraf moet ik vaststellen dat Brown misschien meer gelijk had dan we ons toen realiseerden.

De VS onwaardig

Voor zover we kunnen vaststellen is de behandeling van soldaat Bradley Manning, de man die volgens de beschuldigingen de diplomatieke post gelekt zou hebben aan wikileaks, beneden peil. Hij zou zogenaamd de behandeling krijgen die elke verdachte krijgt maar het lijkt er meer op dat hij permanent onder druk staat, in benauwd isolement, hetzij uit wraak hetzij om hem psychologisch zo veel mogelijk onder druk te zetten. In beide gevallen is het een omstandigheid waarvoor de VS zich zou moeten schamen.

Journalistiek wangedrag van de regeringskrant en haar publieke onderafdeling

Bijna net zoveel als de regeringskrant in Nederland die in een paar de journalistiek onwaardige artikelen geprobeerd heeft Rop Gonggrijp te naaien. Alleen al het gebruik van de zelfbenoemde 'expert' Peter Siebelt om zich achter te verschuilen om Gonggrijp een linkse terrorist te noemen, zou de krant als serieus medium moeten diskwalificeren. Het is niet gebruikelijk dat journalisten tegen zogenaamde journalisten klachten indienen, maar de raad van de journalistiek zou hier toch eens naar moeten kijken.

Dat hoeft niet naar de farce die zich afspeelt op ons publieke omroepstelsel. Daar heeft de onderafdeling van de regeringskrant nu op publieke kosten een stel opinieverkondigers ingehuurd die zich voordoen als journalisten. Vooral de presentator, Eerdmans, heeft zichzelf al volstrekt belachelijk gemaakt door te verklaren dat hij nieuws alleen nieuws vindt als het in zijn kraam te pas komt. Van mij mag het, het past in de debilisering van de publieke omroep, geholpen doordat minister Plasterk deze twee clubjes toeliet tot een idioot bestel dat hij eigenlijk had moeten afschaffen. Eerdmans heeft in zoverre gelijk dat we weten wat er gebeurt.

WNL heeft niet de pretentie journalistiek te bedrijven, maar eerlijk is eerlijk, dat zal al ingebakken in de herprofilering van de EO en de VARA, met Jan Tromp als minstens even oudbakken uithangbord als Eerdmans. Ik heb geen bezwaar tegen een Nederlands Fox of Murdoch complex en van mij mag de Telegraaf dat opbouwen. Maar dat het door de regeringskrant gebeurt die steeds probeert de overheid als links bolwerk af te schilderen en dan ook nog op kosten van de burger, is wel erg zuur. Vooral voor de lieden die denken dat het publieke systeem te redden is. Het zal zich tegen hen keren. Maar dan is het al te laat.

Regeringsonbekwaam, in elk geval in Amsterdam

Het debat in D66 is in volle hevigheid losgebarsten. Over Afghanistan natuurlijk. ALs u het kunt vinden mag u het zeggen. Heeft u enig idee wat de fractie denkt, wat de leden daarvan vinden? Ik niet. Misschien hebben ze het te druk met de A en B fractie in Amsterdam West. In dat stadsdeel, een kleutertuin die niettemin over miljoenen investeringen gaat, is de fractie opgesplitst in een A deel van twee zetels en een B deel van drie zetels. Het vergt hogere politieke wijsheid om te kunnen begrijpen waarom de groep van twee gesteund wordt door het bestuur, zowel plaatselijk als landelijk (dat laatste dreigde al met royement voordat er een uitspraak van de leden van west was), terwijl de groep van drie, de democratische meerderheid (let op de 'd') wordt uitgekotst.

Ik heb weinig liefde of respect voor A of voor B, noch voor de Amsterdamse politiek in welke betekenis dan ook. De 'politici' in West maken niet echt indruk, die in de grote stad, ach, wat moet je ervan zeggen? Te druk met interne afrekeningen en mannetjesmakerij. D66 heeft zichzelf voor lange tijd buiten spel gezet en belachelijk gemaakt in de hoofdstad. De kiezer zal dat onthouden.

Overigens zal Groen Links toch echt met de billen bloot moeten. Zeker als de kamer zijn zin doordrijft om een Afghanistan beslissing er snel door te jassen. Dan kan een congres zich er niet over uitspreken. De fractie houdt zijn kaarten dicht tegen de borst maar het zou GL onwaardig zijn als er niet een grote meerderheid was om mee te doen. Dit is te belangrijk om 50/50 te beslissen. De PvdA wordt door menigeen gekappitteld maar in deze zaak hebben ze het goed gedaan. Geen misverstand laten bestaan, duidelijkheid en argumenten.

13 januari 2011

Sterk optreden van Obama

De speech van Obama is de beste die hij in zijn presidentschap heeft gehouden. Prachtig in een off-beat ritme - hij sprak het allemaal net wat anders uit dan je zou verwachten -, goed gekozen woorden en uit het hart verteld. Hij weerstond de verleiding politiek te gaan, waarmee hij Sarah Palin liet zien hoe dat moet. Hij was een voorganger in rouw, zoals Reagan dat deed toen de shuttle was geëxplodeerd.

Of het een begin van wedergeboorte wordt, weet ik niet. Maar het was deze Obama, bedachtzaam en overtuigend, die ik twee jaar lang gemist heb. Zijn lichaamstaal is bekend, vreemd genoeg, ook na dat lange hiaat. De manier waarop hij met zijn hoofd draait. Verstandig dat hij nu ook papier meeneemt naar zijn voordracht en niet op de teleprompter vertrouwt. Het ziet er ook nog natuurlijker uit.

De stem was die van een leider, een vader van het vaderland. Het zal de Palin en Beck aanhangers niet op andere gedachten brengen maar ik denk toch dat het effect zal hebben op het vertrouwen dat mensen hebben in deze man - grijs geworden intussen. Een mooie dag voor Amerika, na een bar weekend.

Palin en de bloedlaster

Sarah Palin heeft een professioneel filmpje laten maken om zich te verweren tegen de kritiek na het bloedbad in Arizona. Het is een aaneenschakeling van stellingen hoe goed, hoe fantastisch en hoe uitzonderlijk de VS is. Ik heb daar al eerder over geschreven, het is een vast thema van het theekransje. Maar het is zoals zo vaak, hoe harder je moet roepen dat je uitzonderlijk bent, gods missie en dat soort onzin, hoe minder realistisch dat blijkt.
Palin heeft gelijk. Amerika is uitzonderlijk moorddadig. In geen enkel beschaafd land wordt zoveel gemoord. Nergens is de macht van de wapenlobby groter. Er zijn landen waar de politieke discussie nog ruwer en ongenuanceerder is, maar de VS is met Fox en de AM radio stations toch tamelijk, jazeker, exceptioneel.

In het verhaaltje gebruikt Palin de term 'bloedlaster'. Dat schijnt gevoelig te liggen. Ik wist dat ook niet maar volgens de VK is het een klassiek woord ter rechtvaardiging van progroms. Zou Sarah dat weten? Ik vermoed dat het een term is die in haar kerkkringen zonder moeite wordt gebruikt. Maar dan is het toch verrassend te horen dat haar pr adviseurs die deze tekst ongetwijfeld geschreven hebben, het hebben laten passeren.

Volgens sommigen zou dit filmpje erop wijzen dat ze serieus is met een gooi naar het presidentschap. Ik geloof er niets van. Dat wil zeggen, dit filmpje maakt daarin geen verschil. Het geeft geen indicatie. Pas als ze echt gaat handenwarmen in Iowa kunnen we wat meer zeggen over haar ambities. Ik houd het erop dat ze liever goed verdient dan afgaat.

12 januari 2011

Het is alles politiek wat de klok slaat

Volgens de NRC is er in Kunduz helemaal geen behoefte aan politietrainers. Ergens anders wel. Mij maakt het niet uit want dit soort discussies geeft aan dat het helemaal niet gaat om trainers maar om een politiek gebaar. Wat mij betreft is daarmee het debat beëindigd. Waarom zouden we uitgebreid over allerlei argumenten neuzelen, argumenten die allemaal al lang een keer langs geweest zijn, als het enkel gaat om politieke steun?

Wonderwel sluit deze vaststelling aan bij de klacht, ook in de NRC van de vice voorzitter van de Irak commissie. Ze klaagt, terecht, dat er niet over de inhoud van hun rapport is gepraat maar vooral over de politieke gevolgen voor Balk en zijn kabinet. Vooral de vaststelling dat de ambtelijke top een politieke agenda had die de volkenrechtelijke overwegingen op het tweede plan zetten, was volgens haar onderbelicht gebleven. Ze heeft natuurlijk volstrekt gelijk. De partijen die zo kien waren op een Irak onderzoek hebben er te weinig mee gedaan en staan nu voor een zelfde valstrik. Want de ambtelijke top, inclusief het kabinet, heeft enkel politieke redenen om deze missie uit te voeren.

Doordraaiende samenlevingen leveren gevaarlijke burgers op

Charles Krauthammer was vroeger een bedachtzame, interessante debater. Nu is hij een vervelende rechtse pundit. Maar dat terzijde. Hij betoogt dat Arizona allemaal niets te maken heeft met het haatklimaat dat door Limbaugh, Beck en co gezaaid is. De schutter is gewoon een gek. Ik wil daar best in meegaan. Maar dan moeten opruiers zoals Krauthammer en anderen in Nederland met even veelhands off heid erkennen dat Mohammed B. een geschifte idioot was en niet een vertegenwoordiger van welke groep dan ook.

Ik wil best nog wel verder gaan. In de VS zou B. de beschikking hebben gehad over een half automatisch geweer. Dan had hij het waarschijnlijk ook niet gelaten bij één moord. Het punt is dat samenlevingen die doordraaien mensen opleveren die doordraaien. Het is daarom de opdracht voor alle burgers om te zorgen dat samenlevingen dat niet doen en dat de conversatie min of meer beschaafd blijft. En laten we niet net doen of alleen Amerika zo kan afzakken.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors