12 februari 2013 - 19 februari 2013
Like ons op Facebook

12 februari 2013 - 19 februari 2013

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

19 februari 2013

Rubio = Obama, vandaar Obama als Rubio niet werkt

Obama's plan voor immigratiewetgeving lijkt erg op dat van senator Marc Rubio. Waarom was Rubio dan toch meteen de eerste om het plan af te schieten en het 'dead on arrival' te verklaren? Simpel, dit is Washington.

De twee plannen (Rubio's is gedekt door zes senatoren uit beide partijen) kunnen stuivertje wisselen. Obama zegt in feite dat als de Senaat niet overeenstemming bereikt over het Rubio plan hij het zijne zal indienen. Boodschap: jongens, niet zeuren en een beetje opschieten graag.

Op de merites: mij lijkt een termijn van acht jaar om je illegale status op te heffen nogal lang. Vraag me ook af wat er in de tussentijd gebeurt. Kan die maffe sheriff in Tucson, Arizona, nog steeds iedereen die er anders aanziet aanhouden en in een kamp opsluiten?

Het goede nieuws is dat dit Washingtonse schimmenspel voor de verandering gaat leiden tot echte resultaten. Beter laat dan nooit.

Meer ideologische veren in die kale kippenkont

De PvdA verdient krediet voor het stellen van de juiste vragen en het pogen van een antwoord in het rapport dat de Wiardi Beckman Stichting publiceerde over de verzorgingsstaat. Inderdaad, de link tussen politiek en bevolking dreigt helemaal verloren te gaan in kortzichtige belangenbehartiging als er niet wat ideologische piketpaaltjes worden gezet. Kiezers zijn al minstens vijftien jaar op drift, of het nu achter rattenvangers van Hamelen aan was, zoals Fortuyn en Wilders, of botte belangenbehartigers als de zichzelf het best bedienende joker Krol.

Tijd voor partijen om een visie op de samenleving te geven, een visie waarin iets blijkt van mensbeeld en omgang met elkaar. De VVD schreef in 2005 een nieuw beginselprogramma, toen Rutte nog net deed of hij liberaal was, maar de uitgangspunten daarvan zijn sindsdien consequent ingeruild voor platte belangenbehartiging. Typerend: deze zogenaamde liberalen hoorde je niet toen hun partij met de alles behalve liberale Wilders ging regeren, maar bliezen via oude man Wiegel luid hun toeter toen ze zelf eens wat moesten inleveren.

De SP is eigenlijk de enige partij die een duidelijk wereldbeeld heeft. De PvdA komt nu hopelijk (ik pleitte daar al eerder voor) terug naar een visie op de samenleving die niet zo ver afstaat van de ideeën van Den Uyl toen hij het had over 'spreiding van kennis, macht en inkomen'. Mooie idealen en nog tijdloos ook. Dat het CDA ten principale (als de machtsfactor eruit gesloopt is) dicht bij de PvdA staat, is natuurlijk niet verrassend. Maar die partij heeft een nog veel langere gang te maken naar ideologische herbronning.

D66 en Groen Links zijn partijen zonder diepte en in het eerste geval ook zonder diepgang. Ze zijn geen volkspartijen. De rest is populistisch kanonnenvlees of de Nederlandse variant van geloofswaanzin, in gradaties van ernst.

Kortom, mooi dat er wat gebeurt en mooi dat het de PvdA is die het doet. Nu nog vanuit de politiek de bestuurders scherp houden. Mooi dat Samsom in de kamer zit en zo dualisme kan betrachten. Zeker als de chantage club van lobbyisten in de Eerste Kamer vastbesloten is om spaken in diverse wielen te steken.

15 februari 2013

Van oude mannen en dingen die maar blijven dooretteren

De oude man McCain en zijn maatje Graham houden in de senaat de benoemingen van Obama op. Omdat ze willen weten wat de president deed op 12 september 's avonds. Ik weet heel zeker dat als de oude man zelf president was geweest we niet alleen de ene interventie na de andere hadden gehad maar vooral een beroep op executive privilege, in de brede zin dat je een uitvoerder de vrijheid moet laten om situaties te beoordelen. Dat gold in Bengazi, dat geldt met benoemingen voor het kabinet. Deze actie is simpelweg obstructie van een zielige bejaarde zonder echte macht, gesteund door een partij die van obstructie zijn kenmerk heeft gemaakt.

Ondemocratisch

De Eerste Kamer is een afgeleid orgaan, enkel bedoeld om de coherentie en kwaliteit van wetgeving te beoordelen. De oppositiepartijen spelen nu een gevaarlijk spelletje. De kiezers hebben hun afgevaardigden gekozen en zitten met deze regering, of ze het achteraf nu leuk vinden of niet. Daar moeten machtsbeluste D66'ers of gefrustreerde CDA'ers niet doorheen lopen. En lobbyisten, zoals de fractievoorzitter(s) in de Eerste Kamer al helemaal niet. Overigens probeerden de andere partijen dit natuurlijk ook toen de onzalige Rutte/Wilders kongsi regeerde. Niets nieuws. Het blijft een slechte zaak.

Eerst schieten dan vragen stellen

Die Pistorius kan zo in de nieuwe NRA reclame, de wapenlobbyisten in de VS. Eerst schieten, dan vragen stellen. Maakt uw leven een stuk veiliger. (En uw partner dood.) Ieder jaar sterven in de VS duizenden mensen door 'ongelukken' met wapens. Hoe meer wapens hoe meer doden. Wat dat betreft lijken de VS en Zuid Afrika op elkaar.

Powned is onze publieke omroep, dus niet zeuren

Mag je irritante, puberale verstoorders weigeren van een persconferentie? Mevrouw Jorritsma vindt van wel. Het lijkt me onverstandig. Principieel om te beginnen. Powned is een kleuterschool, publiek gefinancierde ongein, maar goed, daar heeft Nederland voor gekozen. Is het journalistiek? Nou, op het randje, maar het is niet aan Jorritsma om dat te bepalen.

Een praktischer reden is dat je talloze manieren hebt om persconferenties te manipuleren en Jorritsma is daar net zo goed in als elke andere politicus. Laat ze lekker binnen en ga er mee om. De leut van geenstijl en powned is al lang niet meer aantrekkelijk, zelfs niet voor een generatie die met dit soort onbeschoftheid is opgegroeid.

13 februari 2013

Take it or leave it

De speech van Obama voldeed aan de verwachtingen. Een enkele handreiking naar de Republikeinen, daar waar hij sowieso al weet dat ze met hem mee moeten, zoals op het terrein van immigratie, maar verder een eigen agenda. Take it or leave it. Als er ooit een president een gepassioneerd pleidooi heeft durven te houden voor de beperking van wapenbezit dan was het hier Obama.

Het centraal stellen van de middenklasse is cruciaal. Dat begrip is in de VS danig opgeblazen, zodanig dat zelfs het vragen om een hoger minimum loon over deze brede groep Amerikanen gaat. Iedereen vindt dat hij bij de middenklasse hoort, daar kun je je nooit een buil aan vallen - en iedereen weet dat de Republikeinen de partij van de welgestelden zijn.

Het antwoord van Marc Rubio was niet indrukwekkend. Net zomin als zijn voorganger in 2009 Bobby Jindal kwam hij goed uit de verf. Ik weet niet waarom Republikeinen hun woordvoerders in zo'n donker hok zetten, maar ook dat helpt niet. Rubio gebruikte zijn handen maar niet erg natuurlijk. Hij zweette zich een ongeluk, kreeg een droge mond en moest uit beeld reiken voor een flesje water. Niets mis mee, met dat laatste, maar het zag er allemaal wat klungelig uit.

Is hij daarmee afgeschreven? Nee, natuurlijk niet. Maar hij moet nog een hoop leren voordat hij in 2016 serieus een kans maakt. Opportunisme stroomt door zijn aderen, dus daar zit het wel goed. Nou nog overtuigend overkomen.

Nu weer Blok gered!

De Kunduzklunzen onder leiding van Pechtold hebben dit keer minister Blok geholpen een zeperd te voorkomen. In het nationaal belang! Dat het CDA zo voorbij werd gelopen zal hen (en de rest van ons) genoegen gedaan hebben. Laat ze nou maar tegenstemmen in de Eerste Kamer, onder leiding van de chef bouwlobby Brinkman. Het doet er niet meer toe. Geen wonder dat er mensen zijn die zich afkeren van 'de politiek'.

Zielig

Paardenvlees. Is erg. Petra Stienen, deskundige op alle terreinen - tot uw dienst - meent dat je niet anders kunt verwachten als je voor drie Euro lasagne koopt. Zo is het! Als zuiderlinge weet Stienen hoe frikandellen gemaakt worden en die aten we toch ook met zijn allen. Vroeger was het beroep van paardenslager een eerbare bezigheid. En was rookvlees altijd paardenvlees en niet Parmaham. Nu is het zielig om paardjes in het gehakt te stoppen. India heeft zijn heilige koeien. En wij? Juist ja.

12 februari 2013

Wrede oude mannen, wat maakt het uit?

Ik heb weinig met de wrede oude mannen in Rome en hun vazallen elders. Het weigeren om vrouwen over hun eigen lichaam te laten beslissen, zelfs in gevallen van verkrachting, misbruik en incest, is niet te verdedigen. Als het huwelijk een burgerlijk instituut is dat juridische zaken regelt, dan moet het voor iedereen openstaan, ongeacht de partner. Wat de kerk daar allemaal van vindt is voor mij irrelevant.
Behalve in de zin dat ze beleid beïnvloeden en in sommige wat achterlijke landen, zoals Ierland en de VS, het dagelijks leven van mensen ongelukkig maken. De media aandacht voor een oude en een nieuwe paus lijkt me overdreven maar het is in elk geval beter dan de elfstedentocht. Voor de rest van ons maakt het weinig uit wie er daar in Rome zit.

Politieke Obama

Obama houdt vanavond zijn State of the Union. Het zal een geharnast verhaal worden als zijn inaugurele rede een indicatie was, met een agenda voor de komende anderhalf jaar dat zijn presidentschap nog werkelijk grote veranderingen kan brengen (ik zag dat enigszins aarzelend want het is niet onmogelijk dat de Democraten in 2014 de Senaat behouden en het Huis veroveren, al is dat ongebruikelijk in een tweede termijn - Clinton deed het in 1998 na ongewoon stupide en obstructief gedrag van de Republikeinen).

Immigratiewetgeving moet geen probleem zijn. Een belastingdeal die zorgt dat er niet iedere twee maanden een politieke crisis ontstaat, dat is een ander verhaal. Hij zal het ook over klimaatbeheersing hebben, een onderwerp dat hem na aan het hart ligt. Eindelijk is Obama een politieke president geworden. En eindelijk realiseert hij zich dat je niet voor niets president bent geworden. Gebruik je politieke kapitaal. Het kunnen nog interessante jaren waren.

Waarom geen no fly in Syrië

Er was vorige nog het nodige gedoe over Syrië. De oude man McCain, altijd kien op interventie, zou de troepen al gestuurd hebben als hij president was geweest (dan waren ze ook al in Georgië en Libië en god weet waar nog meer geweest). Obama is voorzichtiger. Het is te begrijpen dat hij niet wil dat wapens in verkeerde handen vallen maar waarom een no fly zone niet zou kunnen om de Syrische machthebbers een middel te ontnemen, is me niet duidelijk.

Voorspelbare onvoorspelbare gevolgen van beleid

Wim Brands had afgelopen vrijdag op Radio 1 (beste tijd van de dag, tussen 7 en 8 's avonds als alle prietpraat voorbij is) een mooi gesprek met Paul Frissen, hoogleraar bureaucratie in Tilburg (zo noem ik het maar even). Frissen is bekend vanwege zijn stelling dat je pech en ongeluk niet moet proberen uit te bannen omdat beleid met dat soort 'beste bedoelingen' altijd verkeerd uitpakt. Toen D66 nog op zoek was naar een programma, was dat een thema waar ze graag op doorborduurden.

Frissen beschreef inderdaad uit de hand gelopen beleid. Ja, het herkennen van een misstand is één ding, beleid ervoor maken is wat anders. Iedereen kan het met hem eens zijn dat de voorgestelde oplossingen vaak hun eigen problemen veroorzaken. Het is een haast onontkoombaar proces.

De vraag waar hij geen antwoord op gaf is hoe je dan omgaat met het aanvankelijke probleem, de eerste reden van beleid. Als niets doen geen optie is en iets doen altijd tot onvoorziene gevolgen leidt, wat moet je dan doen? De rol van de overheid is het overkoepelende (of onderliggende) thema en dat blijft het onderwerp van deze tijd.

Openen met Ferry? Nee, toch.

De opgefokte crisissfeer rondom de huurwetgeving en de poging van het CDA en zijn bouwlobby om zichzelf weer op de kaart te zetten had het ongelukkige bijeffect dat als je het nieuws aanzette om acht uur, je meteen Ferry Mingelen kreeg voorgeschoteld. Niets gebeurd in de wereld blijkbaar, het geneuzel in Den Haag is het enige wat ze kunnen bedenken. Ik blijf bij mijn stelling dat we nooit van die overdreven media aandacht afkomen als we niet flink wieden in de parlementaire redacties. Die zijn veel te groot en produceren voortdurend hun eigen kopij.

Kleine Kim en zijn bom

Waarom de nieuwe kernproef van Noord Korea meteen een bedreiging is voor de wereldvrede is me niet helemaal duidelijk. Maar kleine Kim heeft zijn doel bereikt: hij is weer het middelpunt van alle aandacht. De over elkaar buitelende staatslieden of hun woordvoerders die met zorgelijke stem vertellen hoe erg het wel niet is, vertellen eigenlijk niet waarom.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors