11 september 2010 - 20 september 2010
Like ons op Facebook

11 september 2010 - 20 september 2010

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

20 september 2010

Verkiezingen in Afghanistan

Ik heb veel artikelen gelezen over de verkiezingen in dit arme land. Geen enkel verhaal, niet vooraf en niet erna, geeft me de indruk dat het iets voorstelt. Sterker, bij de combinatie verkiezingen en Afghanistan krijg je onmiddellijk een vervelende smaak in je mond.Een fijn moment om weer eens praten over een politie militaire missie. Rutte/Wilders wil het wel en de stupide verkiezingsactie van Groen Links en D66 biedt een opening om een meerderheid te vinden zonder de PVV want die wil niet meedoen.

Buitenlandse politiek van de EU. Duh.

Vorige week hielden de Europese leiders een top om te praten over wereldpolitiek. De uitdagingen van China en Rusland. De rol van de EU in de wereld, hoe mevrouw Ashton, zonder apparaat en zonder ervaring, gehoord kan worden (als ze iets te zeggen heeft). Het werd een scheldpartij van de diep gezonken Sarkozy met de rest van de club. Laat ik even geen mening hebben over de Roma en Sarkozy's beleid, om enkel vast te stellen dat wie hoopt op de EU als een volwassen organisatie met een buitenlandse politiek, teleurgesteld moet zijn. Maar ja, we zijn natuurlijk zelf deel van het probleem. Onze regeringspartij van de Grote Leider houdt niet Europa. De minister in waiting van de VVD, de grote Van Baalen die zich opofferde om in Brussel aan de kar te trekken, geeft er niets om. Het ziet er slecht uit.

De megalomane onzin van een WTC in New York

Joe Nocera is een van de beste schrijvers in de NYT over de achtergronden van de economie. Zaterdag schreef hij over het nieuwe World Trade Center (WTC). Hij had het eigenlijk een week eerder willen doen maar de herdenking weerhield hem. Hij realiseert zich dat dat onzin was, een vorm van omgekeerde politieke correctheid, maar om het goed te maken schrijft hij een prachtig verhaal over de totaal mesiogge herbouw van een toren op die plek, 1 WTC.

De eigenaar van het WTC was de Port Authority, de overheidsorganisatie die de commutertreinen runt, en de ferries en de tunnels. Die organisatie gaat nu een toren bouwen die nooit en te nimmer rendabel zal kunnen zijn en die geen enkele private organisatie voor zijn rekening zou nemen. Het nieuwe ding kost 3,1 miljard dollar, terwijl een groot kantoorgebouw van gelijke aard in mid town 2 miljard dollar kost.

Dat verschil is belangrijk. Het gebouw in mid town valt te exploiteren in een markt voor kantoorruimte die toch al overvloed is. Het gebouw van 3,1 miljard niet.

Waarom wordt het ding dan toch gebouwd? Omdat de Port Authority de cijfers kan masseren, geen verantwoording hoeft af te leggen en de onvermijdelijke verliezen afwendt op de burgers. Dat is het simpele antwoord. Je zou denken dat alle Republikeinen en zeker Tea Party activisten er tegen zouden zijn. Wat mij betreft is iedereen er tegen. Het is een van die voorbeelden van megalomane overheidsprojecten die in een wereld waarin je verantwoording moet afleggen nooit zou voorkomen.

Het trieste is dat niemand echt durft te roepen dat de keizer geen kleren heeft. Het is Ground Zero, het is 9/11, het is een heilig onderwerp. Mooi verhaal, leuke insteek, onvermijdelijk slechte afloop - een van die ontwikkelingen waar niemand wat aan lijkt te kunnen doen (denk Betuweroute, HSL, Noordzuidlijn, enfin, u krijgt een idee), in dit geval nog versterkt door omgekeerde politieke correctheid.

Mag ik een bescheiden suggesties doen? Bouw op Ground Zero een fijn meditatie centrum. Zet er baasjes neer van alle geloven en laat die overbodige kantoorruimte lekker zitten.

19 september 2010

Hoe de Republikeinse Partij zichzelf buitenspel zet

Een van de meer interessante analyses van de Tea Party opwinding is een onderscheid vaststellen in de manier waarop de partijen campagne voeren. De Democraten voeren lokale campagnes, zijn dol op de Tea Party kandidaten die de Democratische kiezers motiveren om te gaan stemmen en onafhankelijken afstoten. In sommige districten en staten voeren Obama en Clinton campagne, in andere niet. Kortom, voor iedere race kijken ze wat zou kunnen werken.

De Republikeinen voeren een nationale campagne. Niet direct omdat het Republikeinse establishment dat wil maar omdat ze door de oproerkraaiers daartoe zijn gedwongen. In eerste instantie probeerden ook de Republikeinen kandidaten te vinden die breed konden aanspreken en zo Democratische zetels konden afnemen. Dat is mislukt door de successen van Palin & Co (het is licht ironisch dat hier een tegenstelling optreedt tussen Washington en Alaska, een van de dunst bevolkte staten, waarbij Alaska, lees Palin, het initiatief heeft - en bovendien niets te verliezen).

Het heeft de Republikeinen in een positie gedrongen waarin ze hun partij als onversneden conservatief moeten neerzetten, anti-overheid, anti-Washington. Enige zelfrechtvaardiging is er niet vreemd aan maar de bij zijn collega's onpopulaire rechtste ideoloog, senator Jim DeMint van South Carolina (altijd weer South Carolina …) is nu de leider van hun campagne. Hij betoogt zonder mitsen of maren dat het beter is om ideologisch puur te zijn dan om verkiezingen te winnen. Ik ben een fan van DeMint, dat begrijpt u. De rechtse Republikeinen die Bush een Big Government Republikein vonden, denken dat daar de kans ligt. Ze hebben geen oppositie binnen hun partij omdat de leiders (voor zover ze er zijn) zoals Mitch McConnell en de hopeloze bejaarde John McCain geen macht meer hebben. Door hun negativisme en hun opportunisme hebben ze niets te melden en verliezen ze het initiatief aan lui als DeMint en Palin (McConnells protégé verloor in Kentucky van de libertijnse radicaal Rand Paul).

Ik denk dat ze van een koude kermis thuiskomen. Amerika is wel conservatief maar niet zo conservatief en zeker niet radicaal. De kansen zijn al gekeerd. Het Democratische gejeremijeer van de afgelopen maanden verwaait, het zelfvertrouwen komt terug en het resultaat, ik heb al eerder betoogt, zal meevallen. Ze houden zowel het Huis als de Senaat.

De Elsevier doctrine

Turkije en zijn politieke hervormingen zijn een interesssant fenomeen. De moslimbashers in Nederland wantrouwen premier Erdogan en zijn partij en vinden de nieuwe grondwet maar niets. Integendeel, ze ratelen er lustig op los en eren Kemal Ataturk, de grondlegger van het moderne Turkije die inderdaad probeerde geloof uit het openbare leven te verbannen. Ataturks grondwet leidde echter tot te veel macht van het leger en de rechters. De gevestigde macht in Turkije verzet zich met hand en tand tegen de aantasting van hun rijk door de lagere en de middenklasse die inderdaad vaker moslim is.

Maar het leuke is nu dat de moslimbashers die oude grondwet verdedigen als een soort ultiem democratisch geschrift. Je hoort ze niet over de zelfverrijking van het leger, laat staan over de keren dat het leger in Turkije een staatsgreep pleegde - het meest bloedig en onderdrukkend in 1980 (door de NAVO vrijwel kritiekloos geaccepteerd omdat Turkije toen nog ons bolwerk in het zuidoosten was tegen de communisten). Je hoort ze niet over de elite die Turkije runde en van democratie niets moest hebben. Niet over de onderdrukking van de Koerden. Een mooie omkering der waarden. Omdat Erdogan Turkije democratischer maakt en veiliger tegen de grijpgrage handen van de militairen, is het verdacht. Hij is immers een moslim.

Verwarrend voor de jongens van Elsevier die de coup van 1980 presenteren als een poging om een machtsovername door de islamisten te voorkomen (nooit gehoord van de linkse vakbonden, de Grijze wolven e.d.). Het commentaar stelt dat Turkije één stap vooruit lijkt te maken maar er twee achteruit doet. Hij presenteert het alsof de grondwet een poging is om 'de seculiere oppositie definitief knock out te slaan'. Het is een poging om de macht van antidemocraten te breken, zoveel is zeker.

Wat Elsevier hier presenteert is een variant op de doctrine van Jeanne Kirkpatrick, die in de jaren tachtig betoogde dat rechtse dictaturen minder erg waren dan linkse omdat ze uiteindelijk omver geworpen werden (ze deed dat terwijl in Argentinië, Chili en Brazilië duizenden mensen werden vermoord door de militairen). Volgens Elsevier is een democratische hervorming die geleid wordt een partij van een moslim achteruitgang. Liever een ondemocratische grondwet en een machtselite die het land in de greep houdt dan een democratisch land gerund door een moslim partij.

18 september 2010

Elsevier is wel heel diep gezonken

Normaliter lees ik Elsevier niet. Soms krijg ik meningen opgelepeld door Sype Wynia, partijcommentator. Toevallig keek ik het blad vandaag in in een hotel. Hoofdredactioneel van Arendo Joustra, een respectabel journalist. Het laat zien hoe ver de Wildersziekte is voortgeschreden (of wellicht dat Elsevier zijn abonnees zoekt onder Wilders aanhangers). Zorgen over de rechtsstaat waren onder een PVV regime niet ongerechtvaardigd, meende Joustra. In hun programma staan een paar dubieuze voorstellen, etnische registratie bijvoorbeeld. Maar, en hier moest ik het verhaaltje twee keer lezen voor ik geloofde wat ik zag, volgens Joustra mag je pas kritiek op Wilders en het PVV politieke programma hebben als je ook kritiek hebt op het politieke programma van de islam. Jazeker, het politieke programma van de islam. Eerst kritiek daar, dan pas de vrijheidslievende Grote Leider.

Misschien ben ik wel heel ver afgedwaald in rechtstatelijk denken, of misschien ben ik de linkse elite die volgens Wynia en Sommer van de Volkskrant er niets van begrijpt. Maar wie is er precies gekozen op dat politiek programma van de islam? Hoeveel afgevaardigden in het parlement heeft die club? Minder toch dacht dan de partij die op basis van de bijbel zijn maatschappijvisie organiseert. Volgens Joustra moeten we eerst geloofskritiek hebben en dan pas kritiek op het treurige vrijheidsprogramma en de regering die daarop bouwt.

Ben ik gek of is Joustra het? En als ik het niet ben, wat een treurig hoofdredactioneel van een ooit denkend journalist. Wat tendentieus. Wat een lullige achterliggende agenda om elke moslim verdacht te maken om wat er in een boek staat en kritiek na te laten op een politicus met een programma en 23 acolieten in de kamer. Wat zijn we diep gezonken in Nederland.

17 september 2010

Armoede flink gestegen in de VS

Volgens de nieuwe censusgegevens leven 43,6 miljoen Amerikanen in armoede, tien procent meer dan in 2009. Over de hel bevolking genomen hebben we het over 14,3 procent van alle Amerikanen. Onder hispanics en zwarten is het percentage dat in armoede leeft 25. De armoede grens in de VS is 21.756 dollar, wat betekent dat veel meer dan deze tientallen miljoenen mensen op het randje leven.Het is een tegenvaller voor Obama die hoopte hier wat aan te verbeteren, niet te verslechteren.

Maar de directe oorzaak is de diepe recessie en de hoge werkloosheid, gecombineerd met het gebrek aan voorzieningen voor mensen die in de arbeidsmarkt klem komen te zitten. Nog steeds hebben meer dan 50 miljoen Amerikanen geen ziektekostenverzekering - de nieuwe wetgeving wordt pas in 2014 van kracht. Het aantal is flink gestegen, niet verwonderlijk waar de ziektekostenverzekeringen gekoppeld zijn aan een werkgever.Deze cijfers, treurig als ze zijn, miskennen dat de lage middenklasse, dat wil zeggen mensen die keurig werken maar nauwelijks boven deze armoedegrens uitkomen tot mensen die 60 a 70.000 dollar verdienen al meer dan tien jaar stagneren. De inkomensverhoudingen in de VS zijn historisch gezien zelden zo scheef geweest. Zoals iedereen kan zien aan de Wall Street ploeteraars en de bankiers is de kans dat je met een baan van meer dan 250.000 dollar ooit wordt gekort aanzienlijk kleiner dan wanneer je in de supermarkt werkt.

Het raadsel blijft waarom ongenoegen over deze situatie zich niet vertaalt naar de verkiezingen. Nou, een echt raadsel is het niet. In 2008 deed het dat, toen meer mensen kwamen opdagen dan ooit en verandering eisten (hoewel nog steeds een opkomstpercentage van ruim 54 laag is vergeleken met andere landen). Bij de komende tussentijdse verkiezingen zijn veel minder mensen geïnteresseerd en komen dus vooral beter opgeleide, hogere inkomens kiezers opdraven. Dat zal voor een deel winst voor de Republikeinen opleveren - als ze niet de Tea Party idioten hadden gekandideerd waarvan een weldenkend mens niets moet hebben. Die zullen de opkomst drukken en Obama mogelijk een tweede kans geven.

Nou ja, tweede kans. Het is niet zijn schuld dat het zo slecht gaat maar het gebeurt wel onder zijn leiding. Ja, de stimulus was te laag, de huidige stimulus-die-zo-niet-mag-heten stelt niets voor. Maar neem het de Democratische kiezers maar eens kwalijk. Als zelfs iemand als Obama niets kan doen, waarom zou je je dan nog druk maken over verkiezingen?

Zie je wel, de verkiezingen hadden niet over 18 miljard moeten gaan

Volgens het IMF gaat het goed met Nederland. Meevallers horen we nu weer vaker langskomen dan tegenvallers. Moeten we nog steeds 18 miljard bezuinigen? Mijn idee was dat dit nooit nodig was en dat de SP en gedeeltelijk de PVV gelijk hadden om niet de lijn van het CPB te accepteren. Degenen die dat wel deden verloren van de VVD die altijd weet waar flink te bezuinigen als het maar niet over hypotheeksubsidies gaat. Het grote gevaar is nu dat het kabinet Rutte/Wilders profiteert en niet zo hard hoeft in te grijpen als bij de verkiezingen nodig leek. Die verkiezingen zijn dus op de verkeerde premisses gevochten. Maar de pluchezitters van VVD en CDA profiteren.

Het is ondertussen amusant en licht ontregelend om de buikspreekpoppen van het establishment, Elsevier, Telegraaf en columnisten als Syp Wynia, te horen roepen over de ondergang van de linkse elite. Alsof dit land gerund wordt door linkse mensen. Bij Elsevier, grootste blaadje, en de Wakkere Krant, grootste partijblad van Nederland, weten ze wel beter. Oppassen geblazen, hier wordt opnieuw een issue geframed. We moeten niet het kulverhaal accepteren dat 'links' dit land heeft gerund. Mijnheer Zalm, van DSB en ABN, was toch echt erg lang minister. VVD en CDA zijn vaker wel dan niet regeringspartij geweest. Dat de PvdA zijn eigen ergste vijand is met zijn stupide machtsdenken, wil nog niet zeggen dat ze er ook succes mee hebben. Kortom, er is geen sprake van een linkse elite. Dit land wordt gerund door keurig rechts. Was altijd zo. Nu tolereren ze een onbetamelijke brulboei om dat zo te houden. Zij zijn de echte pragmaten.

16 september 2010

Boerka verbod gaat leiden tot meer boerka's

De Fransen zijn de eersten die zo dom zijn om een boerka verbod door te voeren. Mijn voorspelling (als het niet door Europese rechters wordt vernietigd) is dat het zal leiden tot een toename van het aantal boerka dragers. Niets provoceert plezieriger dan een irrationele regel zoals deze. Meer vrouwen zullen gedwongen worden boerka's te dragen, als een statement. Dom beleid.

Wedge issue exit

Een meerderheid van de Amerikanen stelt nu dat hun definitie van gezin ook huwelijken omvat van partners van dezelfde sekse, al of niet met kinderen. Samenwonen vinden ze nog steeds maar niets, gay of anderszins. Interessant onderzoek van een socioloog van de universiteit van Indiana at Bloomington. Het verklaart waarom de wegde issue, gay marriage, niet werkt voor de stemmingmakers. Wat ik me nog steeds afvraag is of het in 2004, algemeen het hoogtepunt geacht van de opjuin activiteiten van Karl Rove en zijn maten, wel werkte of dat er andere factoren aan het werk waren die Kerry deden verliezen. In elk geval mag je hopen en verwachten dat in de toekomst het onderwerp minder prominent zal worden. Ik vrees dat dit ijdele hoop zal blijken. Uiteindelijk zijn de meeste Amerikanen niet anti-abortus maar blijkt pro-life nog steeds een belangrijk item voor elke politicus.

Het failliet van het Afghanistan beleid, deel 342

Daar gaan we weer, nu in Yemen

Volgens de NYT woedt binnen de regering Obama een debat over de wijsheid van steun ter waarde van meer dan een miljard dollar aan Yemen. Het is het volgende hoofdstuk in de war on terror saga, helaas met een treurig stemmende voorspelbaarheid. Volgens de regering wordt in Yemen de strijd gevoerd tegen, juist ja, Al Qaida. Dacht je dat de reden was dat we in Afghanistan zaten (grapje!), blijkt die drommelse club al in Yemen. De Amerikanen willen nu militair blikwerk sturen maar ja, Yemen is een failed nation en die hulp kan dus gemakkelijk terecht komen bij groepen waar het niet voor bedoeld is - en dat zou de regering van president Saleh omver kunnen werpen.

And so it goes. Zo ging het in Vietnam, in Cambodja, in Iran, in Irak, in Afghanistan en noem nog maar een kluit landen. Geld voor de bescherming van het vrije westen, gebruikt door militairen die macht willen en macht grijpen en hun land vervolgens de grond in helpen. Thieu, Saddam, de Shah, Afghaanse warlords: houdt het nooit op? In de discussie over Yemen stelde de counterterrorisme expert van de VS dat op de lange termijn het tegengaan van extremisme in Yemen 'betrekking moet hebben op het ontwikkelen van geloofwaardige instellingen die echte economische en sociale vooruitgang kunnen bieden'. Oh yeah, been there, done that. Misschien moeten ze naar hun eigen ambassadeur luisteren, net terug van drie jaar in Yemen. Hij stelde dat de dreiging (5 a 600 Al Qaida lui) geen rechtvaardiging kon zijn voor het opbouwen van een 21ste eeuwse militaire macht in het armste land in de Arabische wereld, een land zonder vijandige buren.

Het debat over het debat: het was geen echt debat

De Rode Hoed vierde zijn twintigste verjaardag met een debat over het debat. Lastig natuurlijk, een post-post onderwerp. Het eerste uur was het aardigste, daarna vielen de discussianten in de valkuil van de meeste debatten in Nederland: het ging over specifieke onderwerpen (altijd maar weer moslims, Wilders, twee paspoorten) en liep weg van de hoofdzaak. Arjo Klamer stelde meteen al aan het begin dat een goed debat niet per se ertoe hoeft te leiden dat de ene spreker de andere overtuigt. Integendeel, het gaat erom je argumenten zo sterk mogelijk neer te zetten.

Dat is formeel debat en dat doen we steeds meer in Nederland, vooral op middelbare scholen maar te weinig met de publieke zaak. Arjo noemde het debat over de Euro waarin hij een bewonderenswaardige rol speelde. De terreinen waar nooit echt debat kwam zijn legio en iedereen kan ze bedenken: de uitbreidingen van de EU en de NAVO (huisfilosoof en toen minister Van Mierlo zei simpelweg: die trein is al vertrokken), de Europese grondwet, de herziening van onze ziektekostenverzekering, etc. etc. Liever voeren we 'debat' over hele grote en moeilijk te behappen onderwerpen: het integratiedebat, het islamdebat. Die lopen ook altijd uit de hand omdat iedereen er maar wat in stopt.

Mijn nieuwe inzicht was niet zo nieuw (Clairy Polak nodigde uit tot nieuwe inzichten) maar werd wel herbevestigd: een goed debat heeft een monitor nodig. Iemand die de discussianten dwingt op elkaars argumenten in te gaan. Journalisten bijvoorbeeld. In een debatwedstrijd verlies je punten als je dat niet doet en weet je nooit of je voor of tegen iets moet debatteren. Maar in het publieke debat hoeft dat niet. Journalisten zouden die rol moeten hebben, redacties moeten de opiniepagina's monitoren, websites begeleiden, interviews houden en als er twee tegengestelde meningen aan tafel zitten, het favoriete format van Nederland, de argumenten fileren en terugspelen naar de ander kant. Het is te veel gevraagd van discussianten om dat zelf te doen, om zelf in te gaan op de argumenten van een tegenstander.

Ongefilterd bloggen en fora's neerzetten is geen debat, het zijn ook geen media (zoals de participanten meenden dat twitter media is - dat is het niet, het is communicatie). Zonder derde partij loopt een debat niet goed. In Nederland bewijst Buitenhof dat het goed kan. Pauw en Witteman, Knevel en zijn maat, en DWDD laten zien dat de geijkte media dat niet altijd goed doen. Nova doet het goed als de presentator goed is voorbereid en meedenkt, niet als hij of zij de verwachte vragen oplepelt. Superieur bijvoorbeeld is BBC Nightline en in de VS Ted Koppel.

Mijn persoonlijke stelling is dat deze moderatie onvoldoende, slecht of gemakzuchtig gebeurt. Opiniepagina's bevatten geen beredeneerde, beargumenteerde bijdragen maar een aaneenschakeling van stellingen en stellingnames zonder bewijsvoering. Onder beschaafde debatcriteria zouden pennevruchten van de Grote Leider nooit de opiniepagina mogen halen. Later in de discussie raakten de discussianten helaas een beetje de weg kwijt. De klemmende vraag bijvoorbeeld hoe je een 'moslim' vindt voor een discussieprogramma. Die vraag veronderstelt dat er een 'moslim standpunt' is over van alles en nog wat en dat moslims niet onderling verschillen zoals ook andere burgers dat doen. Was verder niet zo interessant om de persoonlijke ervaringen van onze legeraalmoezenier te horen.

Van parlementair debat was niemand echt gecharmeerd. Woordvoerders lezen briefjes voor en staan niet open voor andere meningen, laat staan dat ze zich laten overtuigen. Dat gebeurt elders ook niet. Soms is de uitslag onverwacht. Klamer noemde het NAFTA debat in de VS. Maar daar lieten de laatste tegenstanders zich niet overtuigen met argumenten maar met geld voor hun districten en andere cadeautjes. Het was een uitruil van geld, niet van meningen. Maar in Nederland staat parlementair debat op bedroevend niveau, ondanks het feit dat de publieke omroep menig debat in zijn geheel uitzendt.

Ten slotte had Frans Weisglas een stelling in de marge waar ik het van harte oneens ben. Een minderheidskabinet was prima, vond hij, niet in een gedoogstructuur maar in gewoon, een kabinet zonder regeerakkoord dat wisselende meerderheden zoekt. Dat zou toch echt debat in de kamer leiden. Het lijkt me een gevaarlijke dwaling. Het probleem dat Weisglas constateert is reëel: gebrek aan dualisme. Maar dat los je natuurlijk niet op door een minderheid de posities van macht te laten innemen, namelijk de ministersposten waar benoemingen, regels en regulering worden gemaakt en de kamer daar maar over laat oordelen. Hij miskent dat daar de echte macht zit en heeft dat, curieus genoeg, in gemeenschap met Wilders. Maxime Verhagen ziet het helderder, machtsbewust als hij is. Het kabinet regeert, de kamer volgt of volgt niet maar staat altijd op afstand en op achterstand. Daarom hebben we meerderheidskabinetten nodig. Zonder dik regeerakkoord, dat wel, en zonder harnas. Maar niet wat Weisglas voorstelde. En het zou niet tot meer debat leiden, daarvan ben ik overtuigd. Enfin, het was een zijlijntje waar de avond niet over ging.

Een vraagsteller stelde dat de intelligentsia vaak arrogant zijn en bepaalde discussies ontlopen of weigeren aan te gaan omdat zij 'al weten hoe het zit'. De aalmoezenier bewees prompt de stelling door te betogen dat hij geen zin had om over twee paspoorten te discussiëren. Daar had hij redenen voor maar hij vergat te vertellen waarom Wilders zoiets niet aan de orde mag stellen. Dat Wilders nooit debatteert maar slechts poneert, is een complicatie. De enige plek waar hij goed kan worden aangepakt omdat hij daar wel degelijk aanwezig is als debater en discussiant is de kamer en met alle respect voor degenen die het geprobeerd hebben, daar komt hij zelden in de problemen. En misschien is het goed om zijn twitters niet zonder meer te plaatsen. Maar mijn stelling dat fora en twitternonsens geen media zijn zoals we er in de debatsfeer over praten, werd door weinigen gedeeld.

Een aardige avond, er had geloof ik meer in gezeten, maar dat is misschien wat je ook moet zeggen van het debat in Nederland. Er zou meer in moeten zitten. Het komt er meestal niet uit. De Rode Hoed moet gefeliciteerd worden met zijn pogingen om dat te doorbreken.

Volgensde NYT woedt binnen de regering Obama een debat over de wijsheid van steun terwaarde van meer dan een miljard dollar aan Yemen. Het is het volgende hoofdstukin de war on terror saga, helaas met een treurig stemmende voorspelbaarheid.Volgens de regering wordt in Yemen de strijd gevoerd tegen, juist ja, Al Qaida.Dacht je dat de reden was dat we in Afghanistan zaten (grapje!), blijkt diedrommelse club al in Yemen. De Amerikanen willen nu militair blikwerk sturenmaar ja, Yemen is een failed nation en die hulp kan dus gemakkelijk terechtkomen bij groepen waar het niet voor bedoeld is - en dat zou de regering vanpresident Saleh omver kunnen werpen.Andso it goed.Zo ging het in Vietnam, inCambodja, in Iran, in Irak, in Afghanistan en noem nog maar een kluit landen.Geld voor de bescherming van het vrije westen, gebruikt door militairen diemacht willen en macht grijpen en hun land vervolgens de grond in helpen. Thieu,Saddam, de Shah, Afghaanse warlords: houdt het nooit op? In de discussie over Yemenstelde de counterterrorisme expert van de VS dat op de lange termijn hettegengaan van extremisme in Yemen 'betrekking moet hebben op het ontwikkelenvan geloofwaardige instellingen die echte economische en sociale vooruitgangkunnen bieden'.Oh yeah, been there, done that.Misschienmoeten ze naar hun eigen ambassadeur luisteren, net terug van drie jaar inYemen. Hij stelde dat de dreiging (5 a 600 Al Qaida lui) geen rechtvaardigingkon zijn voor het opbouwen van een 21steeeuwse militaire macht inhet armste land in de Arabische wereld, een land zonder vijandige buren.

15 september 2010

De publieke omroep op zijn best

Tijdens een saai stukje journaal (geen gebrek aan) zapte ik langs De Wereld Draait Door. Wat een theater. Ik moest even kijken voor ik het opgewonden standje Storms herkende. Kelder was bekend terrein. Ergens in de achtergrond zat een dame op leeftijd duister te kijken, wat treurig. Het was de World On Line miljonaire wier huidige gezel zijn 'goede vriend' Kelder de huid vol schold. Kelder riep wat terug. Het ging nergens over, in elk geval niet over iets wat interessant was. Het was smakeloos. Het was ... amusement. De Publieke Omroep op zijn best. Wie heeft de Telegraaf omroep nodig als de VARA dit al organiseert? Wie klaagt over het onfatsoen van de Grote Leider als we op prime time vergast worden op deze 'bekende Nederlanders'. Uit de Wakkere Krant zelf begrijp dat heel Bekend Nederland een mening heeft over dit akkefietje. Mathijs had moeten ingrijpen. Jort ging over de schreef. Zal allemaal best. De meeste van die BN'ers kent een normaal mens niet. Zo'n normaal mens zag alleen dat hier een programma uit de hand liep. Natuurlijk was het zo bedoeld anders zet je dit soort ijdeltuiten niet bij elkaar. Ik zapte weer terug en viel toen in dominee Knevel die de zelfmoorden onder politiemensen onderzocht (geloof ik). Snel terug naar het journaal dan maar. Een hele opluchting. Er is niets gebeurd in Nederland of de wereld.

Storm in een theepot

De Theedrinkers hebben weer toegeslagen. In Delaware won een Teaparty kandidaat, Christine O'Donnell de Republikeinse nominatie en verloren de Republikeinen de kans om een senaatszetel te winnen met een minder ongebalanceerde kandidaat, Michael Castle. In New York verloor de establishment kandidaat voor gouverneur Rick Lazio het van een miljonair met een racistisch gevoel voor humor, Carl Paladino. Hier heeft het minder gevolgen want Andrew Cuomo gaat de gouverneursrace in New York gewoon winnen voor de Democraten. Ook in andere staten en bij minder belangrijke races boekten ze enkele successen.

Het is vervolg op de verrassende doorbraken in Nevada, Utah, Colorado, Kentucky en Alaska waar Teaparty kandidaten het zorgvuldig opgebouwde plan van de Republikeinen om de Senaat terug te winnen in de sloot hebben gereden.Delaware laat goed zien wat er gebeurt in voorverkiezingen. Een lage opkomst (57.000) maar wel opkomst van de gelovigen. Die nemen zo de partij over en nemen de beslissingen. In de echte verkiezingen over zeven weken is de opkomst veel hoger en staat het nog maar te bezien of de schijnbare woede van de Teaparty over hun social security en medicare ook tot zo'n hoge opkomst leidt. Want dat vond ik wel interessant: de Democraten maken zich ernstig zorgen over de opkomst op 3 november maar misschien valt het met de gedrevenheid van de Teaparty Republikeinen ook wel mee. Sterker, misschien blijven veel mensen thuis als ze een dergelijke kandidaat krijgen voorgeschoteld.

Ondertussen ziet het er met de week beter uit voor de Democraten. De leiderloze en obstructie geobsedeerde Republikeinen in Washington oogsten wat ze zaaien: afkeer en zelfs haat. Ze dreigen nu te verliezen ook als ze winnen. Stel dat ze de senaat winnen en dat is nu al weer onwaarschijnlijker, dan zitten ze straks met senatoren van het allerlaagste niveau, ideologische scherpslijpers en/of halve garen. Ik gun ze het allerslechtste en we moeten Sarah Palin en vooral die slapjanus van een John McCain dankbaar zijn dat ze Obama in deze moeilijke tijd helpen.

Hedendaagse know nothings

De Teaparty doet me denken aan de Know Nothing Party in de jaren vijftig van de negentiende eeuw. Deze anti-katholieke, anti-immigratiepartij, een soort Wildersclub avant la lettre, won in 1854 en 1856 opeens een schrikbarend aantal zetels, vooral in staatsverkiezingen, steden en huiszetels. De kiezers waren bang (voor de invasie van de paus) en onzeker en stemden populistisch. Het duurde niet lang. Na 1856 viel de Know Nothing beweging uiteen in ruziënde types die zelf de baantjes wilden verdelen die ze eerst hadden aangevallen en die het nergens over eens bleken te zijn dan over hun idee dat de paus de anti-christ was. Toentertijd bleek de nieuwe Republikeinse Partij waarbij Lincoln zich aansloot het alternatief voor het oude systeem. Ironisch dat het nu de Republikeinse Partij is die het slachtoffer wordt van zijn eigen kortzichtige populisme. Er is gerechtigheid.

DC kiezers leren het nooit

Helaas gooiden de kiezers in Washington DC een goed werkende burgemeester, Adrian Fenty, eruit omdat 'hij contact met de arme zwarte kiezer' verloren zou hebben. Arm Washington. In de jaren tachtig en negentig kozen de kiezers, die tot de domste van Amerika moeten behoren (en dat wil wat zeggen) de coke snuivende schuinmarcheerder Marion Barry tot burgemeester, zelfs nadat hij terugkeerde van een lange gevangenisstraf. Het resultaat was een failed city. Ze hebben niets opgestoken, blijkbaar.

14 September 2010

Was 9/15 erger dan 9/11? Het leven na Lehman.

De Financial Times begon gisteren een serie opinieartikelen 'twee jaar na Lehman'. Wolfgang Münchau was niet optimistisch en daarin is hij consistent. Hij heeft de hele periode sindsdien gewaarschuwd dat alle maatregelen lapmiddelen waren. De ierse banken zijn insolvent, de Ierse staat mogelijk niet voldoende toegerust om de verliezen op te vangen. Twijfels bestaan ook over de Duitse bankwereld. Over Griekenland hebben we het maar niet. In Ierland en Griekenland zal de komende vijf jaar zeker geen economische groei plaats vinden, stelt Münchau, op basis van economische geschiedenis - altijd het gevolg van een financiële crisis. Dat maakt het onwaarschijnlijk dat ze hun schulden kunnen afbetalen.

Portugal is een probleem in aantocht, Spanje moet productiviteit verhogen en anders … Hij waarschuwt ook voor de gevolgen van de politieke crisis in België voor het bankaire systeem daar. De Duitse staat wordt niet bedreigd door insolvabiliteit maar door te veel optimisme en door een rotte banksector. Zijn voorspelling: over vijf jaar praten we nog steeds over post Lehman en nog steeds in crisistermen.

Gemiste kans

Clive Crook stelt simpelweg dat de crisis werd veroorzaakt door de banken en dat hun huidige problemen (niet lage winsten maar weigering om te lenen) de economie in een recessie houden die Obama politiek de kop gaat kosten. Hij legt de schuld daarvoor overigens bij de regering Obama die nagelaten heeft de banken echt aan te pakken. Dat Obama de banken redde en zo de Amerikaanse economie redde, is een verhaal dat hij niet goed heeft doorverteld. Het vervelende is ook altijd dat als Obama gedaan had wat de Republikeinen nu claimen dat hij had moeten doen, de economie kopje onder was gegaan. Maar ja, bewijs dat maar eens. Het gebeurde niet en de kosten van de redding zijn hoog. Echte hervormingen zullen niet komen omdat de politiek domineert. En dat is de politiek van korte termijn verhalen, lobby activiteiten en een verloren mogelijkheid om van de crisis gebruik te maken om daar doorheen te breken.

De echte vijanden van het westen

Gideon Rachman vindt dat 9/15 (15 september) een grotere verandering teweeg bracht dan 9/11. Tot 2008 werd niet echt getwijfeld aan de leidende capaciteiten van de VS, ondanks het geklungel van Bush en de twee desastreuze oorlogen die hij begon en nu aan Obama heeft overgedaan (met desastreuze politieke gevolgen). Nee, na Lehman kon het Amerikaanse model van hoe de wereld economisch in elkaar zit ter discussie gesteld worden en dat is ook gebeurd. Sindsdien is China serieuzer genomen (misschien weer te) en verschijnen in Foreign Affairs en andere vakbladen artikelen over een alternatief model. In feite zegt Rachman dat fundamentalistische islamieten een minder grote bedreiging zijn voor de toekomst van de vrije wereld dan hebzuchtige bankiers en kortzichtige politici. Ook hij concludeert dat een van de grootste successen van Bin Laden is dat de VS jaren en miljarden heeft verspild aan het bestrijden van een dreiging die niet de grootste was voor de vrije wereld. De erosie van het vrije westen in volle gang, volgens Rachman onthuld op 9/15 en niet op 9/11.

Turkse revolutie

Zondag stemde Turkije tegen het leger en zijn voortdurende coups en voor een grondwetswijziging die het mogelijk maakt Turkije fundamenteel te hervormen. Met dank aan premier Tayyip Erdogan. De steun was met 58 procent onverwacht groot. Het is niet nodig en zou onverstandig om de bejaarde leiders van de coup in 1980 nog voor het gerecht te halen, ook als dat nu zou kunnen. De zogenaamde seculiere partijen in Turkije, de voormalige machthebbers, spelen graag met de 'geheime islamistische agenda' van Erdogan. Succes verzekerd in het Wilders-tijdperk maar zonder bewijs. Turkije zet zo een enorme stap richting EU en dat moet ook zo gewaardeerd worden. Tegelijkertijd moet Erdogan gehouden worden aan de belofte voor meer hervormingen en een werkbare oplossing van het probleem van de Koerden in Turkije - of het deproblematiseren van de Koerden, kun je beter zeggen.

Het virus verspreidt zich

Ook Zweden lijkt nu aangestoken te worden door het Wilders-virus, met als symptomen haatzaaierij, verdachtmakerij en het opzetten van groepen tegen elkaar. Een nieuwe rechtse partij zou de kiesdrempel kunnen halen en in de coalitieverhoudingen die vergelijkbaar zijn met Nederland en Denemarken, een regering in gijzeling kunnen nemen. Ook in Zweden zal er wel een Rutte te vinden zijn die meer geeft om macht dan om principes en gebruik zal maken van de mogelijkheid om te regeren, no matter what. Blijkbaar zijn veel landen nu in de markt voor regering door een kleine minderheid van plucheliefhebbers, gesteund door rücksichtloze verdeeldheid zaaiers zonder verantwoordelijkheden. Geen aanlokkelijk perspectief.

Daar gaat de Bush herverdeling voor de rijken

Republikeins Huisleider John Boehner, niet een subtiele polticus, heeft zondag een concessie gedaan aan Obama. Hij zou voor elke vorm van belastingverlaging stemmen, ook als die alleen de zogenaamde middenklasse (250.000 dollar en lager) betrof en tegelijkertijd de belastingverlaging voor de rijken van Bush ongedaan zou maken. Interessant two-step maakt Boehner. Hij weet heel goed dat die belastinguitdeling van Bush (strikt genomen loopt die af en moet een verlenging een nieuwe wet opleveren, die Obama met een veto kan treffen) niet populair is en dat Obama hem ermee om de oren kan slaan. Hij weet ook dat als het veto alle verlagingen treft, hem dat schade oplevert. Vandaar deze leuke concessie. Het moet Obama een beetje moed geven dat er nog wat te redden valt in november.

Franse presidentsverkiezingen, ook leuk

President Sarkozy zit diep in de problemen. The incredible shrinking presidency zei de Economist met een leuke cover. In drie pagina's werd Sarkozoy's presidentschap gefileerd.

Veel beloftes, weinig nagekomen, veel te veel verleiding van de 'bling' van het presidentschap, een teleurstelling kortom. Sarkozy heeft een herschikking van kabinetsposten aangekondigd voor oktober. Daarbij wordt hij enigszins dwars gezeten door zijn wel populaire minister president, Francois Fillon. Dat is een leuk onderdeel van de Vijfde Republiek: minister presidenten dienen naar het genoegen van de machtige president maar ze lijken bijna altijd een eigen machtspositie op te bouwen. Gold voor socialisten, gold en geldt voor conservatieven.

Fillon is populair en dat betekent dat Sarkozy hem niet kan ontslaan als straf voor zijn falen. Maar hem te houden en alleen andere poppetjes te bewegen, zou ook een teken van zwakte zijn. Een leuk dilemma. Fillon schijnt geen presidentiële ambities te hebben. Maar verder wordt er al flink bewogen in de aanloop naar 2012. Martine Aubry, de leider van de socialisten, is nu zelf in de markt en kan een heerlijke cat fight uitvechten met Segolene Royal. Haar ex man Francois Hollande is ook in de markt, net als de IMF baas Dominique Strauss-Kahn. Ondertussen kan het raar gaan met Franse verkiezingen. In een nabij verleden werd Chirac al afgeschreven omdat minister president Balladur zogenaamd onaantastbaar was. Daar kwam niets van. De kans voor de socialisten om te winnen en Chirac voor een tweede termijn te verslaan, werd verknald doordat (ook ex premier) Jospin zich te pakken liet nemen door Le Pen. Enfin, altijd leuk, dat Franse spektakel.

Gun ze hun Gingrich, hun Palin. Yo, Republicans. Go for it.

De steeds dieper zinkende Newt Gingrich, mogelijk Republikeins presidentskandidaat in 2012 (!), zinkt steeds dieper. Nu riep hij dat president Obama een 'Kenyan' visie op het leven heeft en daarom geen contact heeft met Amerika. Door een giga samenzwering van van alles en nog wat is de man president geworden, maar eigenlijk is hij een alien, een spacemonster, die het systeem heeft overgenomen, roept deze zichzelf intellectueel noemende joker. Ook in het kader van 2012 is Sarah Palin op bezoek geweest in Iowa. Ik gun Amerika het beste en ik gun de Republikeinen de storm die ze hebben geoogst. Laat ze Palin of Gingrich kandideren. Eens zien hoe dat bevalt.

Tendentieus

Mijn stukje over vrijheid van meningsuiting werd gisteren doorgeplaatst op joop.nl (daarvoor hebben ze mijn toestemming). De 'discussie' die erop volgde was typerend. Veel geschreeuw over links en politieke correctheid (daar zou ik schuldig aan zijn). Eindeloos geneuzel over handen schudden, alsof dat een onderwerp van belang is. Wat me verbaasde is dat mijn verbazing over Terstall niet werd begrepen.

Wie een zwart persoon geen hand wil geven omdat die zwart is, is een racist. Hij mag dat doen, handen geven is niet erg belangrijk, maar het vertelt me iets over de persoon die die hand niet wil geven. Hij (of zij) vindt een zwarte inferieur en wil zijn handen daar letterlijk niet aan vuil maken.Wie een vrouw niet een hand wil geven omdat die vrouw is en zijn geloof dat niet toestaat, is wat mij betreft geloofsverdwaasd. Het vertelt me iets over die persoon. Hij heeft een bepaalde vorm van respect voor de vrouw (niet een vorm die ik kan delen) en respect voor zijn geloof. Maf en misschien onbegrijpelijk, maar vergelijkbaar met veel andere bijzonderheden in andere geloven (vrouwen krijgen wel handen van katholieken maar mogen geen baantjes hebben).

Moet iedereen zelf maar weten. Wilt u lid worden van de SGP? Dan bent u blijkbaar, met hen, van mening dat vrouwen niet in vertegenwoordigende ambten zouden moeten optreden. Dan stelt u zich toch gewoon niet kandidaat? Of u stemt tegen vrouwen die dat wel doen. Vrijheid van organisatie is een groot goed. Het wordt pas lastig als de SGP geen vrouwen zou toelaten als leden of, maar zo consequent zijn ze niet, vrouwen afried om te stemmen (wat de SGP één van zijn twee zetels zou kosten).

Maar terug naar die tendentieuze vergelijking. Het zal wel aan mijn blinde vlekken liggen maar ik zie niet hoe mensen deze gelijkschakeling kunnen maken. Terstall is veel te intelligent om dat per ongeluk te doen. Ik blijf erbij: het gelijkstellen van geloofsverdwazing met racisme komt mij tendentieus voor. Het is ook niet nodig voor wat voor argument iemand ook maar wil maken - ik weet nog steeds niet wat hij er mee wilde. Het ís een debating truc - die, opnieuw bewezen, elke discussie meteen vervuilt. Het is een onderwerp waarbij de sop de kool niet waard is. Moet ik mannen kussen? Doen ze hier in Amsterdam in nogal hoge mate. Luchtkussen aan vrouwen? Drie, twee of helemaal geen? Who cares.

Vrijheid van meningsuiting betekent dat iedereen op joop.nl mag roepen dat ik een linkse idioot ben - wat sommige van mijn vrienden zal verrassen -, politiek correct (wat ik niet snap, maar ik geloof dat begrip voor geloof als waanzin die consequenties heeft voor je dagelijks leven, geldt blijkbaar als zodanig), Wilders basher (ik pleit schuldig). Allemaal vrij om te zeggen. En ik ben vrij om te zeggen dat het een nutteloze maar helaas te veel voorkomende discussie is - die vanwege zijn eindeloze loop gehalte ook nooit bevredigend beëindigd kan worden.

Opmerkelijk was dat er een zelfde soort pre-occupatie sprak uit een aantal van de reacties als bij mijn stukje over het 'amusementsprogramma' Pauw en Witteman (woorden van Bas Heijne), freak show is een beter woord. Een van de beschuldigingen aan mijn adres is dat ik deed aan selectieve 'bescherming van moslims', in beide items. Tja, zo kom je steeds op hetzelfde uit. Het ging niet om de moslim die dom was om er op te treden, het ging om Pauw en Witteman die graag freaks uitnodigen om hun programma op te leuken. Voor beroepsfreaks zoals Gordon is dat de moeite, het levert pubiciteit op (ook al is het disdain van muzieliefhebber Witteman evident) maar voor hakkelende dommeriken ligt dat toch echt anders. En het stukje ging niet over moslims maar over P&W (al realiseer ik me dat ik in de kop niet enkel jonge moslims maar iedereen had moeten waarschuwen). Gelukkig waren er een paar reageerders die dat wel beseften.

13 september 2010

Wilders vindt nieuwe vrienden

Het is triest maar waar, de haatboodschap van Wilders maakt school. The New Republic is een van mijn favoriete tijdschriften. Altijd net wat tegen de draad, intellectueel zonder schaamte, uitdagend en nutteloos als het gaat over het Midden Oosten conflict. Dat laatste komt deels omdat de hoofdredacteur tevens eigenaar, Martin Peretz, een activist is voor de Israëlische zaak. Zijn commentaren over het Midden Oosten zijn altijd nutteloos maar meestal beredeneerd. Nu komt hij op zijn blog met een uitval naar moslims waar Wilders wel pap van lust. Zegt Peretz: 'Het moet gezegd worden, moslimlevens zijn goedkoop, vooral voor moslims' en 'Ik vraag me af of ik deze mensen enig krediet moet geven en moet pretenderen dat ze het waard zijn om de privileges van het First Amendment (vrijheid van meningsuiting, fv) te geven, aangezien ik aan mijn water voel dat ze het zullen misbruiken.' Nader commentaar overbodig zou ik zeggen. Wie Peretz nog serieus nam, kan daar nu mee ophouden. Alleen maar hopen dat het niet afstraalt op zijn blaadje.

Vrijheid van frustreren van een discussie

Het is vervelend hoe vervuild discussies raken. Gisteren op een open dag van D66 was er een discussie, ook over vrijheid van meningsuiting, ingeleid door Eddy Testall. Geheel volgens mijn verwachting ging het niet over meningsuiting en over vrijheid maar over geloofskritiek en in hoeverre die mogelijk was. Testalls mening was dat links het initiatief in deze had weggegeven aan rechts. U begrijpt, er volgde een discussie over 'de islam', voor Testall voor de duidelijkheid samengevat als Turken en Marokkanen, die weinig te maken had met vrijheid van meningsuiting.

Wat mij betreft overschreed Testall de grens van het betamelijke toen hij ergens tijdens de discussie het 'voorbeeld' aanvoerde van 'mensen die weigeren een vrouw of een zwarte een hand te geven'. Het ging om een interessante vraag, namelijk of je je als vrouw mocht laten beschermen door de rechtsstaat als je je 'gekwetst' volet als je geen hand krijgt. Natuurlijk niet, zou ik zeggen. Kwetsen is een gevoel. Wat iemand jou laat voelen is niet strafbaar, zo hebben we dat gelukkig afgesproken. Doen is strafbaar, niet denken, niet gevoelens geven. Niet kwetsen. Alleen daar ging het niet meer over.Want toen kwam Testall met dit smerige tussenzinnetje. Waarom smerig en over de grens? Door racisme en geloofsbeleving van moslims in één zin te koppelen, zet hij impliciet beide op hetzelfde niveau. Iedereen die het ermee eens dat je een onwelgevoeglijke racist bent als je weigert een zwarte een hand te geven, moet het er wel mee eens zijn dat je dat ook bent als moslim, als je weigert een vrouw een hand te geven. Een lullige debating truc.

Ach, zo bedoelde hij het niet zei een toehoorder later. Maar hij bedoelde het wél zo. Testall hoort bij de nieuw flinkse opstookgeneratie, vrienden van Van Gogh (ik zeg dat niet gratuit, hij kondigde zichzelf zo aan), die een eigen agenda verdedigen die vooral bestaat uit moslimbashing. Helaas, over de vrijheid van iedereen, van Wilders en Testall om te zeggen en te denken wat ze willen, daarover ging het toen al niet meer.

12 september 2010

Maximale aandacht, inhoud nul

Geheel volgens verwachting hield de Grote Leider zich zaterdag in. Voor een klein gehoor verlangde hij dat New York geen New Mecca gaat worden. Retorisch niet erg opwindend. Dat de islam een intolerante 'power of darkness' zou zijn, ach, het verbleekt bij zijn stelling dat islam geen geloof is maar een ideologie en op weg om de wereld te onderwerpen. Met al minstens één procent van de Amerikanen moslim zal dat natuurlijk veel weerklank gevonden hebben.

Verhagen en Rutte, helden beide, lopen natuurlijk hard weg van Wilders als hun partner. Stiekem zijn ze blij dat hij zich ingehouden heeft en nemen er afstand van. Niet zoveel afstand dat hun pluche in gevaar komt, dat niet, maar toch, een beetje afstand. Ze zijn naïef. Wilders gaat hen het leven zuur maken, daar doet New York niets toe of af. Ze verdienen het ten volle.

Heeft de VS 9/11 over zichzelf afgeroepen?

Volgens A.J. Boekesteijn in de NRC van zaterdag is het ronduit 'weerzinwekkend' om te verklaren (in dit geval deed een moslim het, zij het al vrij lang geleden) dat 9/11 'in zekere zin' door de VS zelf over zich afgeroepen is omdat de VS in het Midden Oosten dictaturen van alle soorten heeft gesteund. Anders gezegd, 9/11 was een aanval op het buitenlandbeleid van de VS. Is dat zo'n vreemde stellingname?

Laten we de verontwaardiging even op afstand houden en koel en klinisch bekijken wat daarvan waar is. Boekestijn heeft ooit internationale betrekkingen gedoceerd, dus hij weet heel goed wat de rol en de reputatie van de VS in het Midden Oosten is. Als hij indertijd de krant heeft gelezen dan weet hij dat een van de punten waarover Osama Bin Laden zich vreselijk opwond de blijvende aanwezigheid was van Amerikaanse troepen in Saoedi Arabië na de eerste golfoorlog. Zijn doelstelling, voor zover traceerbaar, was om Amerika te destabiliseren op een manier die het moeilijker zou maken voor het land om zich voortdurend te bemoeien met de landen waarin Bin Laden een belang had.

Hoe dat te bereiken? Door de oorlog naar de Amerikanen toe te brengen. Dat deed hij. Eén keer en dat was voldoende. Als 9/11 geen aanval op Amerika was omdat de mensen die de aanval pleegden inderdaad in oorlog waren met de VS, wat was het dan? Dan kom je alleen uit op een aanval van fanatici, onbegrijpelijk voor buitenstaanders. Nu zijn alle zelfmoordaanslagen dat in zekere mate, maar ik zou er toch voor pleiten in dit geval de buitenlandse politiek als reden voor 9/11 niet helemaal weg te zetten. Het is te gemakkelijk om het een 'laffe' daad van onbegrijpelijke, onverantwoordelijke lieden te noemen. De VS is een wereldspeler, dat tegenstanders daarop reageren is natuurlijk niet vreemd.

Bin Laden was daarin meer succesvol dan hij ooit had kunnen dromen omdat hij niet alleen de buitenlandse politiek van de VS heeft veranderd maar ook het binnenland (zie een paar dagen geleden de analyse van de nationale veiligheidsstaat, twee onzinnige oorlogen, de ondergang van Obama etc). Deze component miskennen in de hele 9/11 saga lijkt me onzinnig en contraproductief.Verder heeft Boekestijn weinig denkstof te bieden. Of er een gematigde islam bestaat is niet vreselijk interessant als discussiepunt. Het is een discussie die ervan uitgaat dat geloven bediscussieerbaar zijn en ik zou daar het met een deskundige als Boekestijn niet over willen hebben. De enige relevante vraag is of er moslims zijn die gewone burgers zijn en zich gedragen zoals ieder ander, ook al geloven ze andere dingen (wat ze geloven is niet absurder dan wat de mormoon Glenn Beck of de evangelische Sarah Palin, of de staatsgereformeerde SGP gelooft, of wat de onfeilbare paus aan katholieken opdringt). Je beoordeelt mensen op wat ze doen niet op wat ze geloven. Lijkt me een goed liberaal principe. Ook voor een partij zoals die van Boekestijn die met liberalisme weinig van doen heeft.

11 september 2010

Framing noemen we dat

Een klein maar fijn kijkje in het editorial Volkskrant denken biedt Martin Sommer. Hij heeft een voorkeur voor de regering Wilders, dat wisten we al. Maar het inkijkje biedt het bijvoeglijk naamwoord 'multiculturalist' dat deze columnist over heeft voor Hirsh Balin, een tegenstander van die machtsgreep. Erger nog, 'overtuigde multiculturalist'. Je hebt multiculturalisten, dat is al heel erg, maar de overtuigde multiculturalisten, dat is zo vreselijk dat je niet eens hoeft uit te leggen wat dat is. Multiculturalist. Sommer definieert het niet, maar het is niet veel goeds. Waarschijnlijk een lid van de linkse kerk die het 'multiculturalisme' als ideologie aanhangt. Dit sprookje, van het Nederlandse 'multiculturalistische' beleid, uitgevoerd, natuurlijk door links, is een refrein geworden waar vrij op gerijmd kan worden. Uitleg overbodig. Diskwalificatie vanzelfsprekend. Sommer is uitstekend op zijn plek in de Volkskrant, dat wel.

Voorbarige opwinding

Ik vind het onverstandig dat zoveel mensen nu al reageren op wat de Grote Leider in New York te berde gaat brengen. De Volkskrant heeft drie scenario's, altijd leuk als je niet precies weet wat er gaat gebeuren. Pechtold windt zich nu al op en eist van Rutte repliek, ook al weet hij evenmin wat Wilders gaat zeggen. Het is onverstandig omdat dit het Fitna scenario is: maximale aandacht van de media met als conclusie dat het eigenlijk best meevalt. Die Wilders, goeie vent, daar valt best mee te regeren. Zie je nou wel. Dat is waar ik bang voor ben. De haatzaaierij heeft zijn werk al lang gedaan en de missie van Wilders zou meer dan voldoende zijn om hem niet regierungsfähig te verklaren. Daar doet New York niets aan af. Sterker, door het weer zo op te spelen maken de critici avant la lettre het waarschijnlijker dat de regering Wilders tot stand komt.

Tijd voor een AR partij

Volgens de NRC heerst in het CDA een sfeer van intimidatie. Het verslag van de tegenstand en vooral de toon ervan in de fractie die de dissidenten ontmoetten vertelt ons dat de cultuur van botheid, onbehouwenheid en onfatsoen ook de christelijken heeft veroverd. Botte macht, daar gaat het blijkbaar om en als je je niet schikt dan is dat verraad. Voorzitter Bleker, ogenschijnlijk de christelijke redelijk zelve, heeft inmiddels laten zien dat hij het Verhagen spel kan spelen als de beste. Even laten onderzoeken wat het zou betekenen als de drie een aparte fractie zouden vormen: dat is nog een stimulans voor vrije meningsuitwisseling. Rest het probleem voor de gereformeerde en hervormde CDA stemmer: alle katholieke kiezers zijn weggelopen, de fractie is katholiek geworden zoal niet in achtergrond dan toch wel in dagelijkse praktijk. Waar moeten ze heen? De AR opnieuw oprichten? Het was altijd een waagstuk om met katholieken in zee te gaan, de prijs blijkt hoog.

Smakeloosheid is ons kenmerk

Voor de goede orde - schijnt nog verwarring over te zijn: de Nederlandse regering bij monde van Wilders spreekt niet op de 9/11 herdenking maar op een protestbijeenkomst van rechtse idioten. Je kunt van mening verschillen over de bezinningsruimte op twee blokken van ground zero, niemand kan een dergelijk conflatie van herdenking en haatzaaierij als smaakvol beschouwen. Maar ja, van goede smaak, daar hebben we Wilders ook nooit van verdacht. Namens de regering. Van harte.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors