11 november 2012 - 24 november 2012
Like ons op Facebook

11 november 2012 - 24 november 2012

door Frans Verhagen

De blogposts op deze pagina zijn geschreven door Frans Verhagen (Oud beheerder van Amerika.nl)

24 november 2012

De Nederlandse democratie

Wat een heerlijke democratische partij toch, die VVD. Ze willen iets te zeggen krijgen, die nieuw opstandige leden, over de regering waarin hun partijtje stapt. Komen ze nu mee. Heeft u iemand gehoord toen de VVD zijn ziel verkocht aan Wilders om met kortzichtige belangenbehartiging het liberalisme te verkwanselen? Nee? Nou dan.

En de jongerenafdeling van deze oude heren club, ook altijd kritisch behalve toen Wilders werd omarmd, mag niet spreken. Oudere corpsbal Rutte had hen vijf minuten van zijn eigen tijd gegund maar het mag niet van de top belangenbehartigers.

Nederlandse democratie. Je krijgt er zo'n warm gevoel van. Vooral in partijen die zich liberaal noemen en neuzelen over vrijzinnigheid is het heerlijk toeven. Zolang je je mond maar houdt.

22 november 2012

Politieke zelfbevrediging van Eppink

Derk Jan Eppink deed dinsdag wat veel blatende intellectuelen nalaten: hij evalueerde zijn eigen falen. Iets dat Irak-oorlog enthousiast Arend Jan Boekestijn nooit heeft gepresteerd.

Nou ja, Eppink moest ook wel. Hij zat er compleet naast met zijn zelfvoldane en zelfverzekerde voorspelling dat Romney met zo'n 330 kiesmannen ging winnen. Hij vertelde dat hij zich, net als de kandidaat van zijn keuze, Mitt Romney, in de luren had laten leggen door de Republikeinse gelovigen die in hun zucht naar fact free politics zelfs een fact free campagne runden. So far, so good. Waarom Eppink een gelovige Republikein moet zijn en wat zijn beschouwingen daaraan winnen behalve een toontje van verongelijkt betweterisme dat een columnist in een serieuze krant niet past, is een vraag die hij daarmee niet beantwoordt maar opnieuw aanscherpt.

Vervolgens legt Eppink uit waarom hij tot die onzin column kwam (en eigenlijk ook tot zijn andere beschouwingen die rechtstreeks worden ingefluisterd door het American Enterprise Institute). Over de inhoud gaat het niet en dat hoeft ook niet want dat heeft de chef lobbyist van de Republikeinen al eerder gedaan. Nee, er spreekt een zucht naar dwarsliggerij, naar het bezetten van de niche 'in house Europese Republikein' zodat je in talk shows en in kranten de tegenpool kunt zijn tegen al die domme Obama aanhangers in Nederland. Hij is iets minder marketing gericht dan die andere specialist die alles fout had, Koen Petersen (die afscheid nam van zijn rol als deskundige met een ontstellend dom verhaal over de Phyrrusoverwinning van Obama maar ongetwijfeld over vier jaar weer gaat opduiken) maar het blijft een leeg en slap verhaal. Hij was voor Romney omdat zoveel anderen voor Obama zijn? Werkelijk? Is dat intellectuele verantwoording afleggen?

Wat Eppink niet doet is zijn verontschuldigingen aanbieden aan al die andere mensen die hij eerder wegzette als verblinde Obama aanhangers. Zij wisten er niets van, hadden Europese oogkleppen op, waren ideologisch vooringenomen (Eppink niet natuurlijk) en zagen de wereld alleen door die bril. Het was natuurlijk uiterst amusant dat Eppink zijn nek uitstak door een concrete voorspelling te doen, ook al babbelde hij alleen maar Karl Rove na. Nu doet hij net alsof dat een heldendaad is, een opoffering in een omgeving waarin iedereen zei dat het deze kant of de andere kant op kon gaan.

Dát is intellectuele lafheid. Er waren plenty mensen die op basis van al of niet vermeende deskundigheid voorspelden dat Obama ging winnen - ondergetekende hoort daartoe. Het punt is niet zozeer dat Eppink fout zat en dat toegeeft (hij kan moeilijk anders). Het punt is dat je aan zijn beschouwingen over Amerika, domme Europeanen en nalopers geen bal hebt. Het zijn vooringenomen schotschriften. Als hij echt intellectueel ballen had gehad dan had Eppink erkend dat hij met zijn column geen enkel doel dient dan politieke masturbatie. Als de hoofdredacteur van de NRC een knip voor zijn neus waard was dan had hij deze columnist laten afvloeien - en als hij echt de krant wilde vernieuwen had hij hem nooit moeten inhuren.

20 november 2012

Rubio is dom (2)

Wat was er zo dom aan die uitspraak van Rubio dat hij 'geen wetenschapper' was en dus alle mogelijk interpretaties van het ontstaan van de aarde gelijkwaardig achtte, vroeg een lezer? Nou, simpelweg, de vaststelling dat het onzin is. Links volk werd de laatste decennia voortdurend verweten dat ze cultureel relativisme bedreven (door Bolk bijvoorbeeld) maar blijkbaar is wetenschappelijk relativisme wel toegestaan.

Dom vond ik het ook omdat Rubio er beter aan zou doen om een politiek terrein af te perken waarin hij als denkend politicus overkomt en niet als een ordinaire stemmenjager bij fundamentalisten. Ooit was er een politicus, John McCain heette hij geloof ik, die bereid was recht voor zijn raap te zeggen dat dit soort denken onzin is. De les die de Republikeinen van zijn ondergang hebben geleerd is de verkeerde. Ze praten nu hun rechtse domme achterban naar de mond in plaats van hen op te voeden.

Een serieus politicus moet die taak op zich nemen. Rubio is niet serieus. Hij is dom. Als persoon (als hij meent wat hij zegt, wat valt te betwijfelen) en vooral als politicus.

Denkend liberalisme

Groen links gaat zich, zo lees ik, weer concentreren op zijn eigen aparte boodschap. Groen en elitair. Good luck, guys. De winst van de afgelopen jaren zat hem juist in denkend liberalisme à la Femke Halsema, wat GL een reden van bestaan gaf. Helaas werd ze aangetast door het D66 virus: de wens om te regeren. Zoals Maxime Verhagen het CDA vernietigde, zo vernietigde Halsema Groen Links. Reddeloos verloren, schat ik zo.

Bralapen

Wat moet je zeggen over boer S. die Boer zoekt vrouw op geheel eigen wijze interpreteerde? Nou, niets, zo bleek uit de praatprogramma's gisteravond. Uh, ik moet eerlijk zijn. Ik heb alleen naar het begin van het amusementsprogramma Pauw en Witteman gekeken. Zag daar twee zelfingenomen bralapen, De Vries en De Winter en koos net op tijd voor de uitknop. Misschien heb ik parels van wijsheid gemist, maar ik denk het niet. Wat de boer betreft. Er viel niet zo veel over te zeggen maar dat is natuurlijk voor de media geen reden om hun mond te houden.

Rice wordt het niet

Ruimte voor de kan-niet-missen-voorspelling: Susan Rice wordt niet genomineerd als minister van Buitenlandse Zaken. Treurig maar waar. Obama gaat geen politiek kapitaal spenderen om haar te redden van de senator die hem uit persoonlijke woede over zijn eigen falen in 2008, blijft dwarszitten, de oude man McCain. Was vroeger een 'plain speaking' originele man, nu een karikatuur.

Maar dat neemt niet weg dat een hoorzitting voor Rice zou uitlopen op een Bork-achtig festival voor Republikeinse samenzweerders. Weinig kans op winst daar. De nominatie kan er wel door komen, de benoeming ook, maar de schade voor Rice en Obama zal groot zijn. Ik denk niet dat ze het risico zullen nemen. Een schande, maar zo werken Republikeinen.

19 november 2012

Je zou denken dat Republikeinen iets hadden geleerd van hun daverende nederlaag. Niet Marc Rubio. Hem werd gevraagd hoe oud hij dacht dat de aarde was. De crap die hij bij elkaar weet te schrapen geeft aan dat in 2016 de kandidaten van de Republikeinen opnieuw het slachtoffer gaan worden van hun domme, onwetende en supergelovige achterban. En ze verdienen het. Neem Rubio svp niet serieus. Dit is wat hij volgens Slate op de vraag antwoordde:

"I'm not a scientist, man. I can tell you what recorded history says, I
can tell you what the Bible says, but I think that's a dispute amongst
theologians and I think it has nothing to do with the gross domestic
product or economic growth of the United States. I think the age of the
universe has zero to do with how our economy is going to grow. I'm not a
scientist. I don't think I'm qualified to answer a question like that.
At the end of the day, I think there are multiple theories out there on
how the universe was created and I think this is a country where people
should have the opportunity to teach them all. I think parents should be
able to teach their kids what their faith says, what science says.
Whether the Earth was created in 7 days, or 7 actual eras, I'm not sure
we'll ever be able to answer that. It's one of the great mysteries."

Diepe, diepe wijsheid van een bescheiden man. Die gisteren Iowa bezocht en daar zijn gezond verstand is kwijt geraakt. De Republikeinen verdienen hun kandidaten.

De nieuwe wereld van de Pacific

Obama is zes uur in Myanmar. Hij bezoekt niet de door de militairen gebouwde nieuwe hoofdstad in het midden van het land en houdt aan de universiteit van Yangon een toespraak over civil society. Drie punten die opmerkelijk zijn in Obama's omgang met het land.

Hij wil de ontwikkelingen richting democratie daar steunen zonder de militairen die nog steeds flinke vingers in alle potten hebben te helpen. De universiteit van Yangon was onder de militairen het toneel van weggejaagde studenten en ondermijning van die civil society waar Obama het over gaat hebben.

De actualiteit van Israëls Gaza avonturen maakt Obama's bezoek nog pregnanter dan het al was. Dit is een bevestiging, met uitroepteken, van Amerika's toegenomen aandacht voor de Pacific. Die ontwikkeling is al veel langer gaande (en je zou kunnen betogen dat de Koude Oorlog enkel een al veel langere ontwikkeling, sinds Theodore Roosevelt, heeft onderbroken) maar krijgt nu extra dynamiek. De Atlantische relatie zit op de tweede rang. Maar ook is duidelijk dat Amerika geen trek heeft in verdere verdieping van wat ze doet in het Midden en Nabije Oosten. Het is min of meer toeval maar ook die boodschap aan Israël is duidelijk.

Verder bezoekt Obama Cambodja en Thailand, beide landen met moeizame democratieën en ondermijnde mensenrechten. Maar het past in deze ontwikkeling. Het zal ook vanuit China met argusogen worden bekeken. Niet omdat China bang is voor Amerikaans imperialisme op haar eigen gebied maar omdat het land graag een cordon van bufferstaten om zich heen heeft. De wereld is veranderd, Europa en het Midden Oosten doen er minder toe (al kon China door zijn oliebehoefte juist daar wel eens een interessante rol gaan spelen).

Talk shows door entertainers

Ik zag zaterdag bij de IDFA een documentaire over de talk show presentator Morton Downey Jr. De film was iets te lang maar de kortstondige beroemdheid van Downey als vuurspuwende, obsessief agressieve en schreeuwend conservatieve talk show (in 1988-1989) zette de toon voor programma's die volgden. Rush Limbaugh is Downey's kind. Het was ook een begin van de ongeciviliseerde toon die het politieke debat in Amerika kreeg na de Reagan jaren (in Nederland overgenomen door Wilders).

Ik heb die periode zelf meegemaakt als correspondent en ik moest diep graven voordat ik Downey kon herkennen. Hij was een lokale host, vooral rondom New York en in New Jersey, met gasten van de tweede rang. Serieuze mensen lieten zich niet door deze fluim afbekken. Het schandaal van Tawana Brawley, een zwart tienermeisje dat claimde aangevallen te zijn door blanke racisten bleek een schandaal van de tiener die een verhaal verzon omdat ze iets te verbergen had. Het werd vooral beroemd omdat de zwarte opportunist en racist Al Sharpton erop dook en zijn dikke lijf en ditto kop overal induwde. Terzijde: het heeft hem geen windeieren opgeleverd, Sharpton heeft nu een eigen show.

De documentaire voert je helemaal de sfeer in van Downey's programma's. Een opgezweept, geselecteerd publiek van schreeuwlelijken en mensen die graag zelf publiciteit kregen. En ditto gasten. Leuk om de jonge Ron Paul te zien meelopen met die onbekende gasten. Een presentator die zo snel mogelijk de aanval zoekt en hoopt op heibel, rotzooi en vechten op het podium. Hij zou de voorganger zijn geweest van Geraldo die van dit soort strapatsen zijn handelsmerk maakte.

Maar hoe langer je keek hoe meer deze kleine Neurenbergjes van een uur niet gevaarlijk leken maar vooral stupide entertainment. Downey had wel invloed op de entertainment wereld maar niet op het debat. Het waren worstelshows waarin iedereen keurig zijn aangewezen rol vervulde of vertrok (of niet kwam), net als in die worstelprogramma's die bij ditzelfde publiek zo populair zijn.

Hoe meer je ervan ziet hoe minder gevaarlijk het lijkt. Het is zo onzinnig en Downey is zo'n loser dat het uiteindelijk vooral pathetisch is. De man rookte permanent, ook op het scherm, en ging dood aan longkanker. Zijn show werd na anderhalf jaar gecancelled. Hij was een zielig figuur, zoveel is wel duidelijk.

Hoeveel invloed had de man? Ik zou het niet overdrijven. De toon van het Amerikaanse debat was altijd al grof en ongenuanceerd. McCarthy kwam niet uit de lucht vallen. Dat de media die toon zouden overnemen als het in hun kraam te pas kwam is ook geheel voorspelbaar. Het heeft ook een beperkte looptijd, zoals niemand meer luistert naar Wilders of naar de one liners van Pechtold. Onlangs zag ik een aflevering van de McLaughlin Group, een forum van vier schreeuwende journalisten en een schreeuwende presentator die ik, da moet ik toegeven, toen hij begon in de jaren tachtig wel leuk vond. Nu ziet het er belegen en overdreven uit en de informatie is nul.

Downey als pathetisch figuur zorgt voor een mooie documentaire. Iets te lang naar mijn smaak - enig editen in de midden secties zou hem hebben versterkt. Maar als u de kans krijgt, leuk om te zien.

DWDD

Ik keek min of meer per ongeluk de afgelopen week naar De Wereld Draait Door. Fascinerend om te zien hoe een formule uitgewerkt is. Zoals Jan Mulder al vijf jaar een karikatuur is (wat zeg ik, het is al tien jaar geleden dat hij bij B&vD iets toevoegde) zo zijn lui als Giel Beelen, Rottenberg, Van der Linden en ga zo maar door toch allemaal oud nieuws. Oninteressante mensen. Matthijs van Nieuwkerk moet dat aanvoelen. Ook hij is niet meer interessant en straalt het uit.

18 november 2012

Ballen

De Hazes cult is mij altijd nogal kamp voorgekomen. Corpsballen en patroniserende VVD-leiders die denken het volk te kunnen paaien hebben misschien interesse in deze kroegtijger, maar wie nog meer? Nu er een musical van is (gaan musicals ooit over iets serieus?) schijnt heel Nederland bevangen te moeten zijn met Hazes-koorts. Hier niet. Ik vond er niets aan en ik vind er niets aan en ik vertrouw het grootste deel van de mensen niet die claimen dat ze er wel wat aan vinden. Maar, toegegeven, who cares?

Onnavolgbaar

De boodschap van CDA leider Buma is lastig te begrijpen. Een socialer CDA na het blijf-van-mijn-ministerschap-af CDA van Maxime Verhagen kan toch wel wat anders bedenken om zich op te profileren. Denkt de partij nou echt met gezeur over nivellering en eventueel obstructie in de Eerste Kamer (onder leiding van superlobbyist en supergrootverdiener Brinkman) steun terug te winnen? Onnavolgbaar zijn de wegen van Buma.

Sympathie?

Volgens minister Hague zou Israël sympathie verspelen met een grondoorlog in Gaza. Welke sympathie? Het totaal ontbreken voor vriendelijke gevoelens van het Israël zoals het zich het laatste decennium heeft ontwikkeld zou het land meer zorgen moeten baren dan wat dan ook.

16 november 2012

Het zichzelf vermenigvuldigende gat van Rutte

Wat een verrassing. De derde dip, de derde recessie in evenzoveel jaren van Rutte als superbezuiniger. Gek hè? Je bezuinigt je rot en de economie wordt steeds slechter. Nieuwe bezuinigingen, nieuwe tekorten, nieuwe recessie, nieuwe tekorten, nieuwe bezuinigingen. Alsof we sinds 1929 niets geleerd hebben. Nu Rutte de PvdA heeft meegezogen in deze vicieuze cirkel omlaag en de oppositie alleen maar kan schreeuwen of kakelen, zit er niets anders op dan tot op de bodem door te zakken.

14 november 2012

Zoals altijd zijn de Republikeinen slechte verliezers

Romney denkt dat hij heeft verloren omdat Obama bakken geld heeft uitgedeeld aan de 47 procent die toch niet op hem zou stemmen. Samen met Ryan en de oude zeur McCain vormen ze een patent Republikeins team: slechte verliezers die niet accepteren dat anderen de macht hebben. Ik heb al eerder geschreven over die nihilistische houding van de Republikeinen, de onwil om iets te erkennen dat niet hún ding is. Van Karl Rove tot Mitt Romney, zielepoten allemaal maar wel bijzondere schadelijke zielepoten. Landsbelang speelt voor hen geen rol. Ze zouden moeten kijken naar hoe de Democraten omgingen met de verkiezingen van 2000 en de gestolen Ohio uitslagen in 2004. Maar waarschijnlijk denken ze dat de Democraten sissies zijn die zich bij dit soort gechicaneer neerleggen.

Hopelijk laat Obama zich niet opnaaien.

Tijd voor oorlog

Verkiezingen in Israël. Tijd voor oorlog in Gaza. Wat een land.

Militairen en hun verantwoordelijkheid

Over Petraeus en zijn coterie kun je weinig meer zeggen dan wat een aantal dieper gravende artikelen de afgelopen dagen zei: het zijn net mensen die militairen. In de nationale veiligheidsstaat die de afgelopen decennia is gecreëerd hebben militairen een status gekregen die ze niet verdienen en die soms ronduit gevaarlijk is. Wie leest over de manier waarop Petraeus Obama verleidde om zijn surge trucje in Afghanistan over te doen en vervolgens Petraeus zijn koninkrijkje daar zag runnen, kan zich alleen maar zorgen maken over landen in oorlog waar militairen te belangrijk zijn geworden.

Ik moet ook denken aan een artikel van Thomas Ricks, Questioning the brass, dat een pleidooi hield voor het mede verantwoordelijk houden van de militaire top voor het falen in beide langdurige oorlogen. We hebben de neiging om die onverantwoordelijke neocons en de domheid en slechtheid van de Bush/Cheney bende de schuld te geven, maar er is meer aan de hand. Veel meer. In een omgeving waarin onervaren nitwits zoals Mitt Romney president hadden kunnen worden en dan helemaal afhankelijk moesten zijn van militairen voor advies is dat levensgevaarlijk. Dat geldt natuurlijk ook voor de onervaren Obama in 2009 en moet een van de redenen zijn dat hij zich in het hopeloze Afghanistan avontuur heeft gestort.

Kortom, rondom Petraeus en Allen is meer aan de hand dan de scandaleuze soap opera.

Chinese leiders

Meritocracy. Daarover verschenen de afgelopen dagen verscheidene artikelen, in de context van de machtswisseling in China. Er waren verdedigers van het systeem die betoogden dat dit een manier was om, anders dan in een brede democratie, de beste mensen naar voren te laten komen. Hun argumenten konden mij niet overtuigen.
Anderen die beschreven wat de achtergronden zijn van de huidige groep aan de top vond ik meer kracht hebben in het laten zien dat een combinatie van patronage en nepotisme beter verklaren hoe iemand boven komt drijven. Het zal nog wel even doorgaan dit debat. Ik lees net een lang artikel in de New Yorker over de crash van de hoge snelheidstrein, anderhalf jaar geleden en vindt het moeilijk niet te geloven dat corruptie en inefficiëntie inherent deel zijn van het systeem. Met meritocracy heeft het weinig te maken.

Het is wel een systeem dat voorkomt dat er onzekerheid en chaos ontstaat (dat schijnt volgens de deskundigen de belangrijkste motivatie voor wat dan ook te zijn voor Chinezen: voorkomen van chaos) maar de vraag is en blijft hoe lang je er mee door kunt gaan.

Voor mij blijft de vraag of je een stabiele, omvangrijke middenklasse kunt genereren zonder dat die klasse ook aan de politieke macht wil trekken. Met misschien meer claim voor merites dan de huidige elite.

Minister van Buitenlandse Zaken

Obama mag het niet plezierig vinden, maar Susan Rice zal, denk ik, niet de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken worden. De bejaarde haatdragende John McCain en zijn nieuwe vriend senator Graham (McCain oude maatje Lieberman is met pensioen) hebben het debat vergiftigd. Dat Rice op haar eentje een verhaal rondom Benghazi opzette dat niet klopte met de informatie die ze had gekregen is op het eerste gezicht onzin. Op het tweede gezicht ook.

De campagne van de Republikeinen om van Benghazi een halszaak te maken die Obama schade toebrengt, gaat gewoon door. Alsof er geen verkiezingen zijn geweest. Alsof het Romney niet juist punten kostte dat híj op basis van slechte informatie begon te ratelen.

Enfin, wie wordt dan wel de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken? John Kerry is de meest voor de hand liggende kandidaat maar dat opent de senaatszetel van Kerry in Massachusetts en de net verslagen Republikein Brown kan zo een weg terug vinden. Natuurlijk zijn er andere kandidaten maar Obama moet iemand vinden die met hem door één deur kan en die niet te veel eigen star power heeft. Hillary was verstandige genoeg om haar eigen power ondergeschikt te maken aan effectiviteit. Ik weet niet of Kerry dat zou kunnen maar Obama is hem het een en ander schuldig (Kerry hielp met de voorbereidingen voor de debatten, ook al weigerde Obama te luisteren voor het eerste debat).

Favoriete Republikein: Nixon

Nog een kleine correctie op wat ik gisteren schreef over onze frisse Republikeinse deskundige. Petersen noemt Nixon wel degelijk. Sterker, hij vindt de meest criminele president die Amerika ooit gehad heeft de beste van de afgelopen vijftig jaar. Pak weg. Uitdagend, nietwaar? Nou ja, je bent deskundig of je bent het niet.

Komt ie nu mee

Mark Rutte, politieke held tot in zijn vingertoppen, geeft toe dat hij er onverstandig aan had gedaan om met Wilders te regeren. Niet omdat het moreel een misdaad was of omdat Wilders met zijn boodschap de samenleving ondermijnde, maar omdat hij door Wilders werd genaaid. Omdat Wilders toen het erop aan kwam niet deed wat Rutte wilde. Dat was voor mij minder verrassend dan het blijkbaar was voor Rutte en zijn slechte vriend Maxime Verhagen, de sloper van het CDA.

Rutte had Wilders al eerder kunnen kalt stellen, op zijn eigen voorwaarden maar hij durfde niet. Na twee jaar van haatzaaien, polen meldpunten en doe 's normaal man, komt onze held met de erkenning dat hij het hartstikke fout had gedaan. De politieke moed van de man is overweldigend.

13 november 2012

De enige echte deskundige

Koen Petersen heeft een aardige niche verworven deze verkiezingen als in-house-Republikein. Het was een slimme zakelijke beslissing, gelardeerd met een onbehouwen aanval op andere 'deskundigen' die volgens hem allemaal onnadenkende Obama volgers waren. Een soort Derk Jan Eppink lite, die Petersen. Hij heeft er goed mee verdiend want echte Republikeinen zijn dun gezaaid. Hij mocht zelfs op nationale televisie uitleggen waarom Romney verloor terwijl Petersen toch zeker wist dat het goed zou gaan voor zíjn partij. Het was stil, heel stil, om zes uur 's ochtends.

Echte deskundigen zijn ook dun gezaaid. Maar weinig van die betweters wisten het echt goed, dat wil zeggen, voorspelden min of meer de juiste uitslag. Deskundige Petersen, die al eerder bij de voorverkiezingen zijn deskundigheid had getoond door met jan en alleman te wedden dat Gingrich het Witte Huis zou winnen, was niet een van de goede voorspellers. Ook Petersens 'analyse' van de toch wel goede Republikeinse presidenten die hij her en der ten beste mocht geven, liet ietwat te wensen over. Verder dan Reagan kwam hij niet. Eisenhower, Nixon, Ford, kleine Bush, zelfs Theodore Roosevelt verdienden geen vermelding. Dat Republikeinen altijd en overal tekorten veroorzaken kwam evenmin aan de orde. Never mind.

In de Volkskrant, waar ze op de opiniepagina niet echt van Obama houden (meer van Wilders), mag Petersen zijn laatste deskundige opinie afscheiden (deksundige Verdel mocht eerder al verkondigen dat Obama ongekend negatief was geweest en zo die positief gestemde Republikeinen van zich had vervreemd). Volgens superdeskundige Petersen was Obama's overwinning een Phyrrus' overwinning. De Republikeinen zijn nu immers wakker en de volgende generatie van gouverneurs kan in 2016 de Democraten voorgoed het bos in sturen terwijl Obama vier jaar lame duck is. Het was wel goed dat Obama won want daar worden de Republikeinen sterker van, aldus de deskundige.

Het aantal 'deskundigen' is deze verkiezingen geëxplodeerd. Iedereen die een koffiebekertje heeft mogen dragen in een of andere campagne lult mee. Van mij mag het. In deze branche kijkt men niet naar resultaten in het verleden maar ook als je alles fout vertelt, mag je volgende keer gewoon meedoen. Let op voor 2016: Petersen is dé deskundige. Hij had alles fout in 2012, inclusief de nabespreking, maar hij blijft in de running. Onmisbaar aan de borreltafel. Want oh zo deskundig.

12 november 2012

Three times and you're out is out

De kiezers van Californië hebben niet alleen vast een belastingverhoging voor rijken ingevoerd om hun prachtige staat te redden, ze hebben ook de meest absurde wetgeving van de afgelopen dertig jaar afgeschaft: three times and you're out. Het betekende in de praktijk dat iemand die laten we zeggen voor drie maal een fiets stelen was opgepakt, levenslang kreeg. Er zitten nu duizenden mensen achter de tralies die voor een flutvergrijp zijn opgepakt, variërend van de bekende pizzadief tot een marihuana gebruiker. Het was een domme regel en dat was ook de reden dat domme mensen, zoals onze eigen law and order kandidaat Rita Verdonk hem omarmde.

De kiezers hebben nu als voorwaarde gesteld dat de derde misdaad er een moet zijn die gewelddadig was. Bovendien moeten mensen die op basis van de oude wet levenslang zijn opgesloten een nieuwe rechtszaak krijgen. Nu maar hopen dat die lui goed begeleid worden. Het is niet niets als je na tien jaar vastgezeten te hebben voor onzin ineens de straat op moet.

Deze overwinning van het gezond verstand was een nederlaag voor de gevangenislobby. Het was natuurlijk geen toeval dat het aantal gevangenen in Californië en in Amerika razendsnel toenam toen de gevangenissen geprivatiseerd werden. De lobby had er een belang bij om zoveel mogelijk mensen op te sluiten. Ook dit is een goede waarschuwing voor Europa.

Another one bites the dust

Hij was adviseur van Mitt Romney maar toen hoorde je Glenn Hubbard er niet over: het is tijd om de belasting voor de rijken te verhogen. Niet de marginale voet vindt hij maar de gemiddelde belasting en dat vooral door hun voordeeltjes weg te nemen. Het zijn de bekende schuldigen, ook in Nederland de speeltjes van de rijken: hypotheekrente subsidie, aftrek voor gezondheidszorg en dat soort dingen die niet via de overheid zouden moeten lopen.

Maar Hubbard heeft ook een nog beter plan. Hij stelt terecht vast dat de inkomsten van de overheid uit het huidige belastingsysteem een plafond hebben van pak weg twintig procent. Meer kun je er eenvoudigweg niet uithalen. De enige oplossing is een landelijke salestax, een BTW zoals we die in Europa kennen, een belasting op consumptie. Ik houd mijn adem niet in totdat die er komt want het zal in de VS moeilijk zijn die in te voeren, maar het is de beste manier om iets serieus te doen en tegelijkertijd de marginale belasting op inkomen laag te houden.

Overigens is Hubbard niet de enige die pleit voor hogere belastingen voor de rijken. Behalve Obama klinken er ook andere Republikeinse stemmen. De deal is in de maak.

Olienatie

Nog een nieuwtje dat de verkiezingsstrijd in Amerika is ontsnapt: de VS wordt zelfvoorzienend in olie en gas en wordt in 2017 de grootste producent ter wereld als het land Saudi Arabië voorbij steekt. Je zou het nooit gedacht hebben als je Romney de afgelopen maanden hoorde maar Obama slaagt in een lange termijn doelstelling van zelfvoorzienendheid die velen voor hem ontging.

Dat is niet te danken aan de belachelijke subsidies die de olie industrie al sinds jaar en dag wegsleept uit Washington maar aan de shale winning. Nu nog het verbruik terugdringen en we komen ergens.

Tuned out

Als u zich afvraagt waarom ik niets schrijf over die rare capriolen van VVD en PvdA (maar misschien is dat helemaal niet iets dat u zich afvraagt) dan is het antwoord dat ik mijn antenne ervoor heb afgezet. Of uitgezet. Tuned out. Whatever. Ik heb er geen zin in. Als de borreltafel even bang was dat er niets te doen was na de Amerikaanse verkiezingen, geen nood, je kunt nu worden doodgegooid met inkomensplaatjes en Frits Wester en Ferry Mingelen krijg je er gratis bij. Laat maar.

Publieke omroep

Ik hoorde gisteren de directeur van de overbodige omroep Max een zinnige oproep doen. Laat mensen zelf beslissen of en wat ze voor de publieke omroep over hebben. Hij wilde daarvoor kijk en luistergeld herinvoeren, geloof ik, maar misschien heb ik dat niet goed begrepen. De enige manier is de kijkers en luisteraars zelf te laten betalen: matching funds. Kijk hier, ik loop er al jaren over te zeuren. Laat ik nou denken dat we omroep Max dan kwijt zijn, net als Tros en Avro, maar dat terzijde.

11 november 2012

De les van Romney: zakenlui zijn waardeloze politici

De post mortems van de Romney campagne zijn razend interessant. Ze laten niet alleen een campagne zien die in zichzelf gekeerd en niet rigoreus was maar ook een die slecht georganiseerd was. Belangrijker nog: er was blijkbaar niemand die het lef had de moeilijke vragen te stellen die iedereen scherp houden. Het verklaart waarom de Republikeinen dinsdag ochtend echt dachten dat ze gingen winnen. Ze voedden elkaar, klopten elkaar op de rug en hielden zichzelf collectief voor de gek. Zo doen ze dat op Wall Street, toch?

De interessante conclusie is dat ervaring als Bain investeerder blijkbaar totaal irrelevant is voor het in staat zijn een politieke campagne e organiseren en te runnen. Het doet ook ernstig twijfelen of zakelijke ervaring in het Witte Huis ook maar iets oplevert. De maneir waarop Romney Chris Christie van zich vervreemdde in het proces van kiezen voor een vp was veelzeggend. Dat hij daarna Ryan koos die alleen maar ballast bleek, was een politieke blunder. Misschien is dat de historische betekenis van de Romney campagne: zakenlui in de politiek is vragen om problemen.

Niet verrassend maar niettemin kil is de manier waarop de partij Romney nu laat vallen als een baksteen. Gelukkig voor Romney is hij daar wel goed op voorbereid. Hij is voldoende geankerd, vooral in zijn geloofsgemeenschap, om te kunnen leven met de verwerping van zijn persoon door de partij die hem op het schild had geheven.

Hoezo negatief?

Er wordt een hoop afgezeurd over de vermeende negatieve campagne die Obama gevoerd zou hebben. Ik weet niet waar dat idee vandaan komt. Ja, Romney neerzetten als een rijke plutocraat die geen idee heeft hoe gewone mensen leven en die de belastingen voor de rijken nog verder wil verlagen. Hoezo is dat negatief? Dat was de werkelijkheid. Romney bevestigde hem keer op keer. Negatief? Willie Horton en de Swift Boat leugenaars, dat was pas negatief.

Deze vreemde opinie, nu ook door deskundige Verdel in de Volkskrant uitgesproken in haar 'Volkskrant reis', is des te vreemder als je er tegenover zet dat de Republikeinse Partij én de Romney campagne permanent Obama negatief benaderden. Vier jaar lang door hem als niet-Amerikaans neer te zetten, door de birthers onder leiding van de gepatenteerde idioot Trump maar getolereerd door zogenaamd verstandige Republikeinen omdat het stemmen opleverde. De commercials en artikelen, ook van Romney, waarin Obama werd verweten on-Amerikaans de wereld rond te gaan met verontschuldigingen, waren nog gematigd vergeleken bij de retoriek van radioterrorist Limbaugh. Dat Obama niet zou geloven in 'Amerikaanse exceptionalisme', het werd tot uit den treure door zogenaamde analisten als Charles Krauthammer naar voren gebracht. Het laagje over hun racisme was flinterdun.

Ik herinner ook aan ex-Witte Huis stafleider en ex-gouveneur John Sununu die tot twee keer toe zijn verontschuldigingen aanbood voor uitspraken dat Obama niet-Amerikaans of on-Amerikaans zou zijn en vanwege zijn Keniaanse vader niet begreep waar Amerika stond. Dit was de man die verkondigde dat Colin Powell Obama steunde vanwege zijn ras. Ik herinner aan de context die werd geschapen voor de 'you didn't build that' opmerking van Obama. Sununu was een stand in voor Romney, net als ex GE baas Jack Welch die betoogde dat het Department of Labor de werkloosheidscijfers vervalste. Tja. En laten we niet de onvergelijkbare Limbaugh vergeten die een studente die iets verstandigs zei over contraceptives een hoer noemde.

Kortom, al dat geneuzel over de 'ongekend negatieve campagne van Obama' is niet meer dan dat. Bull shit, in goed Amerikaans.

Economist afgedwaald

Ook de Economist heeft moeite de dikke nederlaag van Romney te verteren. Het blad is al een tijdje op weg naar het conservatieve hartland van Amerika. Hun verkiezingsanalyse draagt daar de sporen van. Tegelijkertijd kunnen ze niet om de feiten heen en het levert rare draaiende verhalen op, on-Economist. Zoals dat het Huis bewijst dat Amerika wel degelijk Republikeins is maar tegelijk dat de Republikeinen de districten zodanig hebben gegerrymandered dat ze zo veel zetels konden behouden. The Econmist zet meestal aan het denken doordat het blad een mening verdedigt met goede argumenten die je eigen argumenten scherper maakt. Nu is het vaak vooringenomenheid. Jammer.

Vergeet die stomme peilingen

De peilingen van de Maurice de Hond waren nooit irrelevanter dan vandaag. Net verkiezingen achter de rug, VVD en PvdA hebben ieder zoveel zetels dat ze in geen vier jaar erover zullen denken terug te gaan naar de kiezer omdat ze onder alle omstandigheden zetels zullen verliezen. Wie geeft er wat om de peilingen van de Hond?

Niet de oudeheer Wiegel die nu niet alleen de nivellering (such as it is) van tafel wil maar ook de krampachtige bezuinigingen. Voerde zijn pas-op-voor-de-potverterende-socialisten partij niet juist campagne voor nog meer bezuinigingen? Wat ze er even niet bij verteld hadden was dat het nu iedere Nederlander gaat raken en niet alleen de zwakkeren die door de VVD van Rutte/Wilders en het rampzalige lenteakkoord werden gepakt.

Deze politieke opwinding is bijzonder verhelderend. Bezuinigen doet pijn en ruïneert de economie. Tsss. Wie had dat ooit gedacht? Niet Rutte die niet kan rekenen (herinner u de 50 miljard vergissing in Brussel), niet Wiegel die vooral keek waar de winst in de verkiezingen vandaan moest komen. De regeringskrant maakt het de VVD moeilijk en dat maakt het dubbel leuk. Maar het echte probleem zijn die bezuinigingsfetisjisten.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors