De mythe van thanksgiving
Like ons op Facebook

De mythe van thanksgiving

door Frans Verhagen

Afgelopen donderdag was het Thanksgiving, de mooiste feestdag van Amerika. Veel meer dan Kerstmis is komen tijdens dit lange weekend families bij elkaar. Niet voor niets is dit het drukste reisweekend van het jaar.

De mythe

Wat wij van Thanksgiving weten is de mythe. De Pilgrim Fathers, dankbaar voor het overleven van hun eerste oogstzomer in 1621, zaten samen met lokale indianen aan de dis. Nog één keer uitpakken voor de donkere en koude winter van New England. De indianen, ook niet flauw, brachten zelf eten mee. Dat moest ook wel want deze naïeve immigranten konden nauwelijks overleven in dat nieuwe lang. Tot zover de mythe al past het Amerikaanse verhaal dat de pilgrims de Here bedankten en niet de indianen wel in het patroon.

Als nationale feestdag dateert Thanksgiving van 1863, toen president Lincoln zich tijdens de Burgeroorlog realiseerde dat zo'n dag wel goed was voor het gevoel van eenheid. Een hoofdredacteur van een vrouwenblad was toen al twintig jaar aan het lobbyen voor Thanksgiving. Ze publiceerde eindeloos 'traditionele' recepten.

Geheel los van de mythe is Thanksgiving gewoon een fijne feestdag. Rond twee uur 's middags wordt een giga kalkoen opgediend, met puree, zoete aardappelen, boontjes en stuffing, plus pecan pie na. Daar eet iedereen zich rond aan, waarna er lekker gewandeld wordt in de koele herfstlucht of de minder actieven zich uitbuikend voor de televisie laten zakken om naar American Football te kijken (of de jaarlijkse vertoning van de Wizard of Oz).

Thanksgiving diner

Het 'traditionele' Thanksgiving diner lijkt overigens bar weinig op wat de Pilgrims en de Indianen in 1621 verorberden. Tegenwoordig bestaat het maal vooral uit een gigantische kalkoen, met een stuffing van brood, organen en groente. Daarnaast serveert men gewone en sweet potatoes, sperziebonen, maïsbroodjes, cranberry sauce en pumpkin pie.

In 1621 zullen ze eerder wilde zwanen hebben gegeten dan kalkoenen. Het schijnt dat de Indianen hert meebrachten, terwijl de Pilgrims kabeljauw en andere vissoorten opdienden. De Pilgrims dachten dat aardappels oneetbaar waren en appels en sweet potatoes waren onbekend in New England. Cranberries waren er wel maar zonder de toen ontbrekende suiker was daar niet veel aan. En dat een van de Pilgrims aan het eind van de maaltijd het bos in slipte en terug kwam met popcorn, is natuurlijk onzin maar wel een aardige fabel.

Bij dit soort feestdagen gaat het vooral om de spirit waarin ze worden gevierd en dat maakt Thanksgiving zo uniek en mijn favoriete Amerikaanse feestdag. De sfeer van familiebezoek en openstaan voor vreemden doet wel iets denken aan onze Kerstmis, alleen zijn de altijd uitnodigende Amerikanen veel aardiger dan wij zijn. Ze maken echt werk van het uitnodigen van mensen die nog geen afspraak hebben. Konden wij met Kerstmis ook wel eens doen.

Like deze pagina

Specialisten Amerika

Stay tuned

Wil jij elke maand naar Amerika?

  • Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief boordevol foto's, prijsvragen en insider tips.
  • Ook ontvang je speciale deals van onze partners!

Aanmelden nieuwsbrief

Amerika kenner
Sponsors