Jouw site over de presidentsverkiezingen 2008

Inhoudsopgave

Rondleiding

Kiessysteem

Partijen en kandidaten

Onderwerpen in verkiezingsstrijd

Achtergronden

Geschiedenis

Opdrachten

Vaak gestelde vragen

Dagelijks volgen verkiezingsnieuws

Alles weten over Obama? Lees dit boek:

120 pag's, € 9,95

Gemaakt door en onder redactionele verantwoordelijkheid van
Big Sky Productions BV

Copyright 2004:
u mag downloaden wat u wilt voor privé gebruik, maar hergebruik op het internet of anders wordt vervolgd.

Colofon

Smerige campagnes

Iedere verkiezingscampagne weer horen we dat het dit keer echt smerig is dan ooit. Dat is niet zo. Historisch gezien zijn de aanvallen op kandidaten tegenwoordig tamelijk tam. Wel leent het Amerikaanse systeem zich nogal voor persoonlijke aanvallen omdat je steeds op individuele personen stemt. Die moet je vertrouwen en de tegenstander heeft dus een goed excuus om je zwart te maken. Maar nieuw? Nee hoor.

Ga maar na. Thomas Jefferson kreeg de relatie met zijn zwarte slavin om de oren, plus een ondoordachte en zeker onverstandige poging om de vrouw van een bevriende buurman te versieren (om dit twintigste eeuwse begrip te gebruiken). En er was nog een hele zooi andere verwijten. Jefferson zelf aarzelde niet om de meest voze en persoonlijke argumenten tegen John Adams in de strijd te gooien (William Safire, de columnist van de New York Times schreef daar een leuke roman over: Scandal Monger).

John Quincy Adams zou een nevencarrière hebben als souteneur, Andrew Jackson zou een bigamist zijn. Martin van Buren werd van van alles beschuldigd. Hij was een fat, ijdel en een machtspoliticus. Dat klopte allemaal, maar dat hij vrouwenkleren zou dragen, was echt niet waar.

Toen een Democraat over generaal William Harrison zei dat hij maar beter in zijn blokhut aan de ciderfles kon lurken in een welverdiend pensioen, draaiden de Whigs dat om en gebruikten het al geuzenkreet in de verkiezingscampagne (die ze wonnen).

Abraham Lincoln werd van van alles beschuldigd. Niet alleen dat hij van een Baboon (een grote mensaap) zou afstammen, maar ook dat hij zwart was (voor veel zuiderlingen was dat dezelfde klacht). Gore Vidal gebruikt in zijn roman over Lincoln (zo geheten) het gerucht dat Lincoln leed aan syfyllus.

Tijdens de campagne van 1884 beschuldigden de Republikeinen Grover Cleveland, een vrijgezel, ervan dat hij een kind had bij een societydame in Buffalo. Cleveland nam de verantwoordelijkheid, waarschijnlijk voor een getrouwde vriend. Hij won toch.

Warren Harding zou afstammen van een zwarte en zou er verscheidenen buitenechtelijke relaties op na houden (dat laatste was waar). Al Smith, de Democratische kandidaat, was een Ierse katholieke Newyorker, dus hij zou wel alcoholist zijn en een geheim agent van het Vaticaan.

Enfin, zo kunnen we nog wel meer voorbeelden opduiken uit de rijke geschiedenis van de Amerikaanse campagnes. Zo erg als in de negentiende eeuw is het in elk geval al lang niet meer. Ook maken de anti-Kerry veteranen een hoop lawaai en is hun zogenaamd niet aan de Republikeinen verbonden campagne tamelijk smakeloos, hij is tamelijk tam vergeleken bij wat er vroeger gebeurde.