Jouw site over de presidentsverkiezingen 2008

Inhoudsopgave

Rondleiding

Kiessysteem

Partijen en kandidaten

Onderwerpen in verkiezingsstrijd

Achtergronden

Geschiedenis

Opdrachten

Vaak gestelde vragen

Dagelijks volgen verkiezingsnieuws

Alles weten over Obama? Lees dit boek:

120 pag's, € 9,95

Gemaakt door en onder redactionele verantwoordelijkheid van
Big Sky Productions BV

Copyright 2004:
u mag downloaden wat u wilt voor privé gebruik, maar hergebruik op het internet of anders wordt vervolgd.

Colofon

Kieslijsten

De lijsten van kiesgerechtigde Amerikanen worden bijgehouden door de lokale autoriteiten. Dat levert problemen op. Volgens de New York Times (15/2/2004) is het zelfs een nationaal schandaal. Veel mensen die zouden moeten kunnen kiezen zijn van de lijsten afgevoerd. Het beruchtste voorbeeld was natuurlijk Florida 2000, waar de energieke opschoning door mevrouw Katherine Harris (een Republikeinse), in opdracht van gouverneur Jeb Bush, resulteerde in het massaal verwijderen van kiesgerechtigde stemmers.

Registreren

In de VS zijn stads- en county officials verantwoordelijk voor het bijhouden van de kieslijsten. Ze moeten nieuwe mensen toevoegen als die zich opgeven (je moet je registreren in de VS om te mogen kiezen) en ze moeten mensen die hun kiesrecht hebben verloren (vooral veroordeelden) van de lijsten verwijderen. Volgens de getuigenissen na de verkiezingen 2000 voor de US Commission on Civil Rights gaf Harris opdracht om bij vergelijking van de lijsten van namen van veroordeelde misdadigers met de kieslijst, niet alleen de namen te verwijderen die een exacte match waren maar ook namen die er op leken. Zo verdwenen duizenden kiezers.

Na een rechtszaak post 2000 werd een aantal kiezers weer toegevoegd en beloofde Florida betere identificatie methoden te gebruiken. Maar volgens de NYT is het systeem alles behalve betrouwbaar.

Moeilijk gemaakt

In Missouri hielden de kiesofficials in St. Louis een lijst bij van 'inactive voters', dat wil zeggen mensen die ze niet per post hadden kunnen bereiken. Kiezers op deze lijst, die uitdijde tot 54.000 namen (in een stad waar slechts 125.300 stemden) waren gerechtigd te stemmen maar de stad maakte het bijzonder moeilijk voor hen. Als een inactieve stemmer opdook in het stemlokaal, moeten medewerkers daar de registratie checken met de Board of Elections downtown. Die waren helaas nauwelijks te bereiken. Honderden mensen gingen zelf naar het bureau maar veel meer nog werden helemaal niet in behandeling genomen.

De Board in St. Louis beloofde in een rechtszaak een kopie van de lijst met inactieve stemmers in elk kieslokaal beschikbaar te hebben en het aantal telefoonlijnen uit te breiden. Er is nog steeds geen uitgeschreven procedure.

Waarom hadden ze die lijsten in St. Louis? Gekozen officials klaagden jarenlang dat er enorme aantallen stemmen kwamen van adressen waar helemaal geen woning stond. Een studie door de St. Louis Dispatch in 2001 ontdekte echter dat in de overgrote meerderheid van de zaken de kiezers woonden in woningen die door de stad verkeerd geclassificeerd waren.

Andere staten hebben dezelfde problemen. Een zegsman van de New York State Board of Elections meldde dat hij niet wist hoe het publiek kon uitvinden wat de richtlijnen zijn.

Na de verkiezingen van 2000 werden wetten aangenomen die vereisen dat de lijsten worden gecomputeriseerd op staatsniveau. Ook moet in geval van een probleem in het kiesbureau iemand een 'provisional ballot' krijgen. Maar de eindbeslissing blijft bij de lokale verkiezingsofficials. In Florida gebruiken ze private ondernemingen om de kieslijsten op te schonen. Dat zou, vindt de NYT, verboden moeten worden.