Mitt Romney
(status: serieus) OUT

Thans: ex-gouverneur van Massachusetts
Portret Romney, klik hier.
Klik hier voor een artikel over Romney en zijn vader, presidentskandidaat in 1968.
Sterke punten:
- Management ervaring op zeer diverse terreinen (Olympische spelen, Massachusetts);
- Heeft bewezen te kunnen winnen in een progressieve noordoostelijke staat als Massachusetts;
- Veel meer geld dan gedacht in eerste kwartaal 2006.
Zwakke punten:
- Mormoon, door veel evangelische Amerikanen als een secte gezien; meer weten: lees en huiver.
- Minder dan opwindende spreker;
- Allerlei standpunten die hij eerder had overboord gezet.
Portret Romney
Wie een sociaal conservatief als president wil, die kan bij Romney terecht. Abortus, homohuwelijk, stamcelonderzoek: hij is er allemaal op tegen. Of misschien toch niet?
Toen Romney in 2002 kandidaat was voor gouverneur van Massachusetts, een liberale staat waar dit soort dingen ruim bekeken worden, dacht hij er heel anders over. Ook in 1994 toen hij de senaatszetel van Massachusetts bevocht met Ted Kennedy was hij nog niet zo conservatief. In 1994 werd hij niet gekozen, in 2002 wel. Zijn neiging om de vlag naar de wind tehangen verleidde Ted Kennedy tot een mooie one liner: 'He's not pro choice, he's not anti choice. He's multiple choice.
Het kan verkeren. Nu moet Romney niet de progressieve kiezers van Massachusetts betoveren maar de sociaal conservatieve Republikeinse achterban.
Meent hij het? In zekere zin maakt het niet veel uit. Als hij het meent, staat hij te boek als een politieke draaikont en veel te conservatief om Amerika te kunnen bekoren. Als hij het niet meent, draait hij de kiezers een rad voor ogen en kan hij niet gekozen worden.
Jammer voor Romney, want in een aantal opzichten is hij een van de meer aantrekkelijke Republikeinen. Hij deed ervaring op als zakenman, als manager en als politicus, in diverse staten en hoedanigheden. Hij is conservatief en, anders dan de andere conservatieven in de race, met name Brownback en Huckabee, moet Romney als kandidaat serieus genomen worden.
Mitt Romney is in elk geval bezig aan een aardige opkomst. Begin 2007 had nog niemand van hem gehoord. Sindsdien heeft hij gescoord in de Republikeinse debatten door een redelijk optreden en is hij er in geslaagd om van de Republikeinen het meeste geld binnen te halen. Hij heeft een grote handicap: Romney is een mormoon. Veel Amerikanen beschouwen deze echt Amerikaanse kerk als een sekte en met name evangelische christenen, de achterban die hij probeert te overtuigen met zijn conservatieve standpunten, is daar nogal stellig over.
Katholieken en mormonen?
Als dat zijn enige probleem is, dan kan Romney er wel overheen komen. In 1960 moest John F. Kennedy zich nog teweer stellen tegen rabiaat antikatholicisme en hij deed dat door de scheiding van kerk en staat te benadrukken. Romney zegt hetzelfde maar zijn kerk heeft een problematische reputatie van veelwijverij (hoewel officieel meer dan honderd jaar geleden verboden als voorwaarde voor Utah om een staat te worden) en pas in 1978 werd het racisme officieel uit de kerk verwijderd. Verder heeft de kerk vele financiële belangen en wordt hij geleid door een clubje oude mannen.
In het tweede kwartaal van 2007 haalde Romney minder geld binnen dan in zijn verrassende eerste ronde, maar hij is nu nadrukkelijk aanwezig. Bovendien is hij nogal welgesteld, om het zacht uit te drukken, zodat hij een deel van de campagne zelf kan financieren. In de eerste staten die stemmen, Iowa en New Hampshire, doet hij het goed – vooralsnog.
Als George W. Bush in de loop van zijn presidentschap als incompetent te boek is komen te staan (en de met hem geassocieerde McCain lijdt daar ook onder), dan is Romney in zijn werkzaam bestaan niet anders dan competent geweest. Hij was een mede oprichter van Bain Capital, een venture kapitaal fonds. Romney bleek een sluwe en verstandige manager en verdiende een hoop geld.
In 2002 werd hij ingehuurd om het op de rotsen gelopen Olympische Spelen project van Salt Lake City te redden. Hij reorganiseerde en maakte winst. Op die basis kon hij later dat jaar het gouverneurschap van Massachusetts winnen. Daar trof hij een begrotingstekort aan van drie miljard. Hij liet in 2006 een overschot achter. Belangrijker nog is dat hij de gezondheidszorg, althans de verzekering daarvoor, verplicht maakte.
Health care
In de deal die hij met de Democraten maakte die in het Massachusetts Congres domineren, kwam er verzekering voor iedereen maar in essentie nog steeds in privé handen. Alle werkgevers, op de allerkleinste na, moeten hun werknemers een verzekering bieden. De kleintjes moeten bijdragen. Wie dan nog geen verzekering heeft, wordt verplicht die aan te schaffen. De armen kregen subsidies, de rest belastingvoordelen. Romney heeft het gemakkelijker gemaakt om rond te kijken naar je beste verzekering. Het plan werkt pas net en het is nog niet duidelijk of het een succes wordt. Critici merken op dat autoverzekering ook verplicht is maar dat lang niet iedereen die heeft.
Romney zelf wil dat alle staten experimenteren en dat onderscheidt hem van de Democraten die graag grote overheidsprogramma’s zien. De andere Republikeinen maken zich er niet druk om.
Nog los daarvan is Romney intelligent. Hij kan een persconferentie geven zonder in hulpeloos gestuntel te vervallen. Hij kan bogen op een spic and span privé leven, zoals het een Mormoon betaamt, terwijl alle andere Republikeinen die de mond vol hebben over family values aan hun tweede of derde echtgenote bezig zijn.
De campagne wordt goed gerund. Zijn strategie is om in Iowa en New Hampshire te winnen en dan de rest van het land te veroveren. De boodschap is dat hij sociaal en fiscaal conservatief is. Kortom, hij gedraagt zich en hij presenteert zich zoals je een president zou willen zien.
Zijn zwakheden zouden zijn dat hij veel te veel een keurige, saaie Mormoon is met een rijke luis achtergrond. Zoals de Economist het zegt, Amerikanen houden van kandidaten met een menselijke zwakte a la Clinton. Verder is het van standpunt veranderen, flip-floppen, zijn handelsmerk geworden en er valt hem veel opportunisme na te dragen. |