Iran als onderwerp in de verkiezingen

		AMERIKA.NL

POLITIEK DAGBOEK \| AANBIEDING MAGAZINES \| HOME \| REIZEN \| SAMENLEVING

	^HOME ^SAMENLEVING ^{SALE AMERIKA'S} ^CANADA IN DIT GEDEELTE: ^{VERKIEZNGEN 2004} ^{VERKIEZINGEN 2000}^{VERKIEZINGEN HISTORISCH} ^{QUINCY CLUB SITE}

U denkt dat u Amerika wel begrijpt? Laat u uidagen: 200 pag's € 9,95 Niet te vinden? Maak 9,95 over op rekening 6934540 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!! Adres erbij svp.

Copyright 2005: Big Sky Productions BV

	U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden. Big Sky Productions, de Amerika-kenners klik hier voor meer informatie Disclaimer: wij proberen onze informatie up to date en juist te houden maar kunnen niet garanderen dat op de site verschafte informatie ook klopt. Aan de hier verschafte informatie kunnen geen rechten worden ontleend.

	Iran	Wiens onderwerp: Bush -/+ Kerry -/+ Kort samengevat: niemand is gelukkig met het ayatollah regime in Iran. De verdenking dat Iran kernwapens wil, is sterk. Probleem is dat er geen gemakkelijke oplossingen voor zijn.
Hoewel de Islamitische Republiek van Iran als sinds de overname door de Ayatollahs in 1979 een probleem voor Amerika - en in zekere zin voor de rest van de wereld. De hoop was dat de ayatollahs aan hun eigen onpopulariteit ten onder zouden gaan en dit strategisch belangrijke land een min of meer democratisch, stabiel en niet anti-westerse natie zou worden. Tot nog toe hebben de harde conservatieven via de totaal ondemocratische Council of Guardians echter het verkiezingsproces gefrustreerd door kandidaten te weigeren. Zo zit het parlement sinds de 'verkiezingen' eerder dit jaar vol conservatieven. Hoewel Iran grosso modo een Amerika vriendelijk gezind land is (zeker na 25 jaar ayatollah bewind) slaagt de VS er niet in goede relaties op te bouwen. Dat komt ook omdat de ayatollah's nog kunnen putten uit een rijk arsenaal van demonologie over de VS, onder meer omdat Amerika Irak steunde in de oorlog die Saddam in de jaren tachtig tegen Iran begon en die zeker een miljoen doden kostte. Als buurland van Irak en van Afghanistan, kan Iran onder de huidige omstandigheden ook een hoop problemen veroorzaken voor de VS - en doet dat al in Irak. Ondertussen zijn de ayatollahs ook uit op een kernwapen. Dat is sinds een paar jaar het grootste probleem en ook de reden voor president Bush om Iran in te delen in de 'axis of evil'. Op zich is de wens van de ayatollahs begrijpelijk. Ze zijn omringd door vijanden, onder wie Pakistan dat al een atoomwapen heeft en Israël, dat tot elke prijs zal willen voorkomen dat Iran er een krijgt. De dreigende taal van de neoconservatieven in 2002 gaf de indruk dat Iran het volgende land op hun verlanglijstje zou zijn. Inmiddels is die ambitie gesmoord in het moeras van Irak. Maar Bush zei nog onlangs dat het nucleair programma van Iran 'niet te tolereren' is. Maar de grenzen aan de macht van de VS zijn nu duidelijker dan twee jaar geleden. Wat te doen? De Europeanen hebben vooral via het Atomic Energy Agency druk proberen te zetten op Iran om zich aan de non-proliferatie regels te houden maar hun succes is beperkt. De regering Bush maakt veel lawaai maar kan eigenlijk niets doen. De Israëli's zouden wel willen maar de vraag is of zoveel risico durven te nemen met Amerika in een dergelijk zwakke positie. Bush kan zich niet echt een Iran crisis permiteren: het zou de zwakte van zijn Midden Oosten beleid genadeloos blootleggen. Anderzijds kan Kerry er ook niets mee beginnen. Waarschijnlijk gaat het nauwelijks een rol spelen in de verkiezingen.
Terug naar buitenland

Iran

Wiens onderwerp:

Bush -/+

Kerry -/+

Kort samengevat:

niemand is gelukkig met het ayatollah regime in Iran. De verdenking dat Iran kernwapens wil, is sterk. Probleem is dat er geen gemakkelijke oplossingen voor zijn.

Hoewel de Islamitische Republiek van Iran als sinds de overname door de Ayatollahs in 1979 een probleem voor Amerika - en in zekere zin voor de rest van de wereld. De hoop was dat de ayatollahs aan hun eigen onpopulariteit ten onder zouden gaan en dit strategisch belangrijke land een min of meer democratisch, stabiel en niet anti-westerse natie zou worden. Tot nog toe hebben de harde conservatieven via de totaal ondemocratische Council of Guardians echter het verkiezingsproces gefrustreerd door kandidaten te weigeren. Zo zit het parlement sinds de 'verkiezingen' eerder dit jaar vol conservatieven.

Hoewel Iran grosso modo een Amerika vriendelijk gezind land is (zeker na 25 jaar ayatollah bewind) slaagt de VS er niet in goede relaties op te bouwen. Dat komt ook omdat de ayatollah's nog kunnen putten uit een rijk arsenaal van demonologie over de VS, onder meer omdat Amerika Irak steunde in de oorlog die Saddam in de jaren tachtig tegen Iran begon en die zeker een miljoen doden kostte. Als buurland van Irak en van Afghanistan, kan Iran onder de huidige omstandigheden ook een hoop problemen veroorzaken voor de VS - en doet dat al in Irak.

Ondertussen zijn de ayatollahs ook uit op een kernwapen. Dat is sinds een paar jaar het grootste probleem en ook de reden voor president Bush om Iran in te delen in de 'axis of evil'. Op zich is de wens van de ayatollahs begrijpelijk. Ze zijn omringd door vijanden, onder wie Pakistan dat al een atoomwapen heeft en Israël, dat tot elke prijs zal willen voorkomen dat Iran er een krijgt.
De dreigende taal van de neoconservatieven in 2002 gaf de indruk dat Iran het volgende land op hun verlanglijstje zou zijn. Inmiddels is die ambitie gesmoord in het moeras van Irak. Maar Bush zei nog onlangs dat het nucleair programma van Iran 'niet te tolereren' is. Maar de grenzen aan de macht van de VS zijn nu duidelijker dan twee jaar geleden.

Wat te doen? De Europeanen hebben vooral via het Atomic Energy Agency druk proberen te zetten op Iran om zich aan de non-proliferatie regels te houden maar hun succes is beperkt. De regering Bush maakt veel lawaai maar kan eigenlijk niets doen. De Israëli's zouden wel willen maar de vraag is of zoveel risico durven te nemen met Amerika in een dergelijk zwakke positie. Bush kan zich niet echt een Iran crisis permiteren: het zou de zwakte van zijn Midden Oosten beleid genadeloos blootleggen. Anderzijds kan Kerry er ook niets mee beginnen.

Waarschijnlijk gaat het nauwelijks een rol spelen in de verkiezingen.

Terug naar buitenland