Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. 
Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief
Herziene uitgave Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. |
Elections 2008 |
Herziene uitgave |
Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief OPENINGSPAGINA IMMIGRATIEPROJECT IN DIT GEDEELTE: |
Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel. Uitgever: Prometheus |
200 jaar ervaring met immigranten. Zouden we daar iets van kunnen opsteken?
Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
|
U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden. Big Sky Productions,
Goedkope vliegtickets naar de Verenigde Staten van Amerika. Travelnauts, Experts in verre gezinsreizen.
|
Beoordeling essays
|
||
|
Het tijdschrift Foreign Affairs (FA) heeft de goede gewoonte om de kandidaten een artikel te laten schrijven over hun buitenlandse politiek. Ze schrijven niet altijd zelf: in 2000 was het Condoleezza Rice die een nogal traditioneel verhaal schreef namens George W. Bush. Wie het nu terugleest, ziet dat er weinig van is gekomen. FA begon met Obama en Romney. Niet direct artikelen om voor warm te lopen. Obama benadrukt ‘visionair leiderschap’, een verhaal over de belofte van Amerika, een Amerika dat ‘opnieuw de wereld leiding geeft’. Romney ziet zich ook als een nieuwe generatie (terwijl Obama natuurlijk FDR, Truman en Kennedy aanroept, zoekt Romney het bij Eisenhower). Hij is vooral bezig met de islamitische dreiging. Hij vraagt om opofferingen, meer geld voor defensie, energie onafhankelijkheid, inzetten van burgercapaciteiten (een soort Mormoonse missie voor de wereld) en het herstel van bondgenootschappen. Wat mij betreft 0-1 voor Romney in substantie én leiderschap, wat overigens niet wil zeggen dat ik deze man graag als president zou zien. Giuliani en Edwards gingen er het volgende nummer tegenaan. De burgemeester van New York heeft een kras in de plaat: alles hangt aan 9/11. De terroristen zijn de grootste dreiging. Giuliani vindt ook dat Amerika op winst stond in Vietnam toen het land zich in 1972 terugtrok (een tamelijk unieke visie), dat moet niet weer gebeuren. Dus doorgaan in Irak. Zijn doelstelling is totale vernietiging van de terroristen. Open ended en zonder tijdslimiet. Diplomatie moet versterkt, vindt Giuliani, en diplomaten moeten zonder mitsen en maren aan Amerika-promotie doen. Ik blijf de man een enge ‘creep’ vinden en ik heb niet de indruk dat hij visie heeft over wat dan ook. John Edwards kopt mooi met ‘Reengaging with the world’. Hij pleit voor een terugkeer naar moreel leiderschap. Dat begint met grotendeels terugtrekken uit Irak, dat hij terecht ‘een van de grootste strategische blunders in de Amerikaanse geschiedenis noemt’. Edwards is tot nog toe de enige die naar de zachte macht van de VS kijkt en die inzet als middel. Hij praat over onderwijs, economische hulp en Dafur. Kortom, als u nog vertrouwen hebt in de mogelijkheid van moreel leiderschap in de tijd na Bush dan is Edwards zonder meer de aangewezen kandidaat. Voor Europeanen zal het betoog van Edwards aanspreken, maar het is veel breder en minder concreet dan bijvoorbeeld dat van Clinton. Geen verrassing dat John McCain vindt dat Irak moet worden gewonnen. De prijs voor verlies is te groot. Hij erkent dat er geblunderd is maar daarmee ‘wens je Irak niet weg’. Er is geen tijd voor on the job training, vindt McCain, een verwijzing naar wat hij als zijn sterkste punt beschouwt. Evenzo ziet hij succes in het verschiet in Afghanistan en Pakistan. Net als alle anderen gaat er meer geld naar public diplomacy, opleiding en defensie. Een League of Democracies zou de VN vervangen, maar McCain past wel op om democratie te definiëren. Niet Rusland in elk geval want daarmee zou hij direct in de slag gaan, hij vindt het land revanchistisch. Zuid oost Azië wordt zijn focus. Ook McCain stelt vast dat de VS niet meer moreel leiderschap uitstraalt. Volgens hem heeft de rest van de wereld dat verkeerd. De VS is nog steeds een ‘special nation’. Hij eindigt op een herkenbare noot: ‘I am ready’. Hillary Clinton stelt vast dat de nieuwe president een kans heeft, gedurende korte tijd, om moreel leiderschap te herstellen. Niet zo verrassend gaat ze keihard de clash aan met zes jaar Bush die alles waar Amerika in 2000 voor stond heeft verkwanseld. Om weer leiderschap te claimen, zegt Clinton, moet de VS sterker en slimmer zijn. Ze wil op 20 januari 2009 de VS opnieuw voorstellen aan de wereld. Breken met Bush. Daartoe moet Amerika weg uit Irak, de krijgsmacht herbouwen en een breder arsenaal van gereedschappen ontwikkelen tegen terrorisme. Ze wil de valse keuzes vermijden die de ideologie van Bush heeft opgelegd. Niet militaire middelen als enige oplossing gebruiken. Internationale organen laten functioneren en ze gebruiken. Zorgen dat democratie oplevert wat ze belooft. Staan voor en leven naar de Amerikaanse waarden. Clinton zou het Midden Oosten proberen te stabiliseren met engagement en special forces, en een tandje extra in Afghanistan. Ze maakt de grootsheid van Amerika conditioneel: alleen als Amerika zelf laat zien wat de Amerikaanse idee inhoudt. Gezamenlijke thema’s:
|
Mijn rangorde van serieus te nemen leiderschap (niet noodzakelijk dat waar ik het mee eens ben), tot nu toe: |
|
|
||
