Hillay Clinton
(status: serieus)
Thans: senator van New York
Het Hillary Rodham, waar kom ik vandaar artikel in de WP.
Beste analyse tot nu toe van Hillary, met licht vijandige ondertoon, zoals het The Economist betaamt: klik hier. Ik denk dat u wel abonnee van de Eocomist moet zijn. Voor een waarschijnlijk niet legale versie van hetzelfde verhaal, hier.
Sterke punten
- Enorme naamsbekendheid (zie ook: zwakke punten);
- Die naam (zie ook: zwakke punten);
- Vrouw (zie ook: zwakke punten);
- Al tien jaar bezig met plannen;
- Verrassend succesvol als senator, deels omdat ze erin is geslaagd haar niet geringe ego ondergeschikt te maken aan de senioriteitsregels van de Senaat;
- Als deel van de nieuwe meerderheid in de Senaat kan ze in 2007 nog een aantal punten scoren;
- Veel Democraten zijn bang dat ze niet kan winnen;
- De linkervleugel vond Bill al een sell out, Hillary is helemaal verdacht;
Zwakke punten
- Enorme naamsbekendheid (zie ook: sterke punten);
- Die naam (zie ook: sterke punten);
- Vrouw (zie ook: sterke punten), is Amerika toe aan een vrouw in het Witte Huis?;
- Zwakke spreker, cliché machine;
- Vooral omringd door politieke pro’s uit de Bill campagnes, afstand van de grass roots;
- Bill in het Witte Huis, met niets te doen?;
- Gehaat in een groot deel van het land, daardoor moeilijk voor te stellen als een ‘uniter’;
- Irak.
- Probeert van haar bitch imago af te komen terwijl dat nou juist haar sterkste punt is.
Health care
Als laatste van de drie Democraten heeft Hillary Clinton haar programma voor ziektekostenverzekering en hervorming van de gezondheidszorg gepresenteerd. Het is potentieel een van haar winnende punten maar door haar screw up in 1993 en 1994 is Clinton ook kwetsbaar.
Dit nieuwe plan is een gecompliceerde (al deze plannen zijn gecompliceerd) mengeling van keuzemogelijkheden, aansporingen en uitnodigingen. Anders dan in de jaren negentig probeert ze de bureaucratie er zoveel mogelijk buiten te houden. Dat was toen het punt waarop ze werd aangevallen en nu weer, natuurlijk. Terzijde: het is aardig dat linkse Nederlanders roepen over Amerikaanse toestanden als iets hen niet bevalt, maar rechtse Amerikanen socialistisch Europa uit de kast halen.
Hillary probeerde de critici het gras voor de voeten weg te maaien door al bij voorbaat te zeggen dat dat wel weer de kritiek zal zijn. In Iowa zette ze een plan neer dan de 47 miljoen onverzekerde Amerikanen moet dekken, en de kosten en dekking voor alle anderen moet verbeteren. Eerst maakte ze duidelijk dat de situatie behoorlijk is verslechterd sinds 1993 – aantal onverzekerden gestegen van 39 miljoen tot 47 miljoen, kosten van gezondheidszorg van 14 procent van het BNP tot 16 procent (veel hoger dan in Europa).
Haar plan van 110 miljard dollar omvat publieke en private aanbieders en draait om een ‘individual mandate’, dat mensen verplicht om een verzekering te nemen, zoals autobestuurders dan moeten. De verzekeringsondernemingen (onwillig maar wel ziend waar de bui hangt, deze keer) kunnen niet langer de gezondste klanten uit de vragers halen en de rest laten stikken (cherry pick heet deze praktijk).
De kosten haalt Clinton uit het terugdraaien van de belastingvoordelen voor de rijken die Bush heeft doorgevoerd (net als Obama en Edwards dat in hun plannen doen – die overigens allemaal op elkaar lijken).
Het grote verschil met 1993 en daar kun je uit aflezen of Hillary iets geleerd heeft, is dat ze nu een concept aanbiedt en niet een gedetailleerd plan. Dat wil zeggen dat het congres het straks met haar regering zal moeten invallen in plaats van stikken of slikken. Ten tweede hoeven Amerikanen die tevreden zijn met hun verzekering niets te veranderen – dat was een grote bron van ongenoegen in 1993.
Omdat de Democratische plannen allemaal op elkaar lijken, krijgen we nu een beeld van wat er straks in 2009 zal worden ingevoerd. Obama heeft niet de individuele verplichting en Edwards maakt een punt van het uitsluiten van lobbygroepen. Maar in de praktijk doen de drie er goed niet elkaar aan te vallen op dit onderwerp omdat ze er allemaal beter mee scoren dan welke Republikein dan ook.
|
Herziene uitgave 
