Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. 
Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief
Herziene uitgave Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. |
Elections 2008 |
Herziene uitgave |
Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief OPENINGSPAGINA IMMIGRATIEPROJECT IN DIT GEDEELTE: |
Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel. Uitgever: Prometheus |
200 jaar ervaring met immigranten. Zouden we daar iets van kunnen opsteken?
Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
|
U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden. Big Sky Productions,
Goedkope vliegtickets naar de Verenigde Staten van Amerika. Travelnauts, Experts in verre gezinsreizen.
|
|
|---|
Barack Obama, de grote verzoener |
||||
|
De valstrik voor iedereen die Obama’s leven bestudeert en probeert te matchen met zijn eigen hoop en verwachtingen, is als een blok voor de man te vallen. Hij is, in veel opzichten, te mooi om waar te zijn. Je verliest er haast je perspectief door en sluit je willoos aan bij de ‘Yes we can’ menigte, begeesterd door alweer een mooie toespraak. Ik geloof niet dat ik een gelovige ben geworden, een dweper. Maar ik geloof wel dat Obama alles heeft wat kan leiden tot een transformerend presidentschap. In veel opzichten is de man te mooi om waar te zijn maar hij is er, hij staat er, hij dringt zich op. Amerika is toe aan een waterscheiding, e wereld is er aan toe. De genadeloze en steeds bloedelozere partijstrijd sinds Watergate, sinds de jaren zestig, heeft alleen maar tot teleurstellingen geleid. Obama lijkt het in zich te hebben om die tegenstellingen te overstijgen. Niet door een of ander zielloos compromisbeleid, maar door echt en oprecht mensen aan diverse kanten van een onderwerp met elkaar te laten converseren en te laten ontdekken wat hen bindt in plaats van wat hen scheidt. Ik denk dat ik de valkuil ben ontlopen. Ik ben, geloof ik, ook niet in de parallele kuil gevallen van cynisme en scepsis. Niemand die tien presidentsverkiezingen heeft gelooft, is daar helemaal vrij van. Ik geloofde ooit dat Gary Hart het had. Paul Tsongas, Bill Bradley en zelfs Bruce Babbit spraken me op een intellectueel niveau aan dat de politiek meestal ontbeerde. Zelfs Bill Clinton deed dat. Uiteindelijk kwam er nooit wat van terecht. De belofte van Obama is enorm. Het zal niet meevallen om hem in te lossen, als de Democraat het Witte Huis al haalt. Maar het geeft de moed om in de kracht van Amerika te geloven en de kracht van de Amerikaanse democratie. Een van de onbeantwoorde vragen is of de vaardigheden die Obama ten toon heeft gespreid zich lenen voor een succesvol presidentschap. Het leveren van soundbites is wat anders dan het tonen van zelfvertrouwen als bruggenbouwer, het belonen van een trouwe basis – in woord of in daad – is wat anders dan een streven naar compromis. Obama is een basketbal speler. De verleiding is groot om daar veel symboliek in te zien, maar hij is te passend om dat niet te doen. Obama is dol op het spel. Als hij de kans krijgt speelt hij een potje pick-up basketbal. Drie tegen drie, hard en fair. Wat er ook mag zijn van Obama’s verzoenende stijl elders, op het basketbal court is hij een bundel scherpe ellebogen en agressieve bewegingen. Met een kunde om als het erop aan komt net een tandje bij te zetten om de punten te scoren. Het is Obama’s gift om mensen te laten horen wat ze willen horen. Dat is niet zonder risico. Als iedereen denkt dat ze wat van je gekregen hebben, dan ligt de teleurstelling om de hoek als er concreet beslist moet worden en er verliezers en winnaars zijn. Zijn toespraken hebben de cadansen en de oratorische elementen van een Baptistische predikant. Ze zijn soms beter in stijl dan in inhoud, soms grenzen ze aan het cliché. ‘Wij zijn de verandering waarop we wachten,’ heeft een plezierige klank maar wie erover nadenkt loopt snel droog. Inspiratie is vaak belangrijker dan inhoud. Het is een kwaliteit die een president goed van pas kan komen: inspireren. Maar hij moet in balans zijn met het bereiken van resultaten. Er is geen training voor president. Per definitie is iedereen die het Witte Huis bereikt een nieuweling. Ervaring is niet de hoogste prioriteit. Twee van de meest ervaren presidenten in de twintigste eeuw, Herbert Hoover en Richard Nixon, bleken desastreus. Het valt niet te voorspellen hoe iemand het in het presidentschap zal gaan doen. Campagnes zijn goede manieren om kandidaten te testen. Maar een goed gerunde campagne garandeert nog niet een goede president – kiezers zullen zich daar na acht jaar George Bush nog meer dan tevoren van bewust zijn.
|
Gerelateerde links: Belangrijke Democratische presidenten |
|||
|
||||
