Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. 
Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief
Herziene uitgave Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken. |
Elections 2008 |
Herziene uitgave |
Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief OPENINGSPAGINA IMMIGRATIEPROJECT IN DIT GEDEELTE: |
Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel. Uitgever: Prometheus |
200 jaar ervaring met immigranten. Zouden we daar iets van kunnen opsteken?
Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
|
U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden. Big Sky Productions,
Goedkope vliegtickets naar de Verenigde Staten van Amerika. Travelnauts, Experts in verre gezinsreizen.
|
|
|---|
Democratische Partij
|
||||
|
Gegeven de impopulariteit van George W. Bush zou het knap zijn als de Democraten in 2008 niet het Witte Huis zouden kunnen heroveren. In 2004 waren ze er al bijna, maar daar valt ook meteen de les uit te leren dat je de onhandigheid van Democratische kandidaten nooit moet onderschatten (zie slechtste campagnes, 1988, 2000, 2004). Maar de Democraten staan er in 2008 sterker voor dan in lange tijd het geval was. De tussentijdse verkiezingen in 2006 leverden een verrassend harde nederlaag op voor Bush en zijn partij. De Democraten veroverden de meerderheid in het Huis én in de Senaat. Deze successen waren echter vooral te danken aan de gekelderde waardering voor president Bush dan aan de geheel vernieuwde Democratische Partij. Een nieuwe visie is er nog niet. Het is juist een winnende kandidaat die zijn of haar visie aan het land oplegt. Campagnes doen dat niet, tenzij ze een heel sterk thema hebben. Een nieuwe invulling van wat de rol van de overheid is in de 21ste eeuw is een van de noodzakelijke prioriteiten. Oud zeer van 2000 De nederlaag in 2000 kwam hard aan. Het leverde ook een serieus probleem op. Kandidaat Al Gore, als voortzetter van de midden- strategie van Clinton, was het beste wat de Democraten te bieden hadden. Als gevolg van de hopeloos slechte campagne van Gore en diens belabberde kwaliteiten als kandidaat, stonden ze na het verlies in 2000 met lege handen. Het was pas Howard Dean die in het voorjaar en de zomer van 2003 begon door te breken, die de kritiek op Bush wist te kanaliseren. Dean maakte een groep nieuwe kiezers, vooral studenten en internetgebruikers, enthousiast door ferme kritiek op de zowel Bush als de al te lamlendige Democraten. Progressief denken Amerikaans liberalism (progressief denken) is, in de woorden van analist Michael Lind, een Toren van Babel. Er is ter linker zijde van het centrum niets dat zich kan meten met de coördinatie van partij, beweging, media attentie en ideologie van rechts. De Democratische Partij is opgesplitst in facties met onverenigbare filosofieën en doelstellingen: protectionisten uit de vakbondshoek (Old Democrats); business vriendelijke Clinton New Democrats; anti-oorlog isolationisten; pro-oorlog mensenrechten haviken. Er is geen coherent antwoord op Bush, enkel groepen die één onderwerp aan hun borst koesteren: feministen, milieu activisten, multicultuur fanatici, gecombineerd met belangengroepen in enge zin: onderwijzers, juristen. Evenmin is er een progressieve media elite. Geen programma Alle controverse en de lange duur van de strijd om de voorverkiezingen ten spijt, waren er geen grote ideologische tegenstellingen tussen de Democratische kandidaten. Het terugdraaien van de belastingverlagingen van George Bush voor de rijken is een belangrijk punt. Armoedebestrijding. Economische groei. Gezondheidszorg voor iedereen. Milieubescherming, het herstellen van de invloed van de EPA (Environmental Protection Agency). Verminderen energieafhankelijkheid maar niet door te boren in Alaska. Buitenlandse politiek Op het terrein van de buitenlandse politiek bestrijken de Democraten het hele spectrum, van interventionisten tot isolationisten, van haviken tot peaceniks. De oorlog in Irak heeft tot enige eensgezindheid geleid. Het terugtrekken van de troepen op een zo korte termijn als realistisch zou zijn is belangrijk, daarmee ook druk zettend op de Irakezen zelf om hun problemen op te lossen. Herstel diplomatie in de transatlantische verhoudingen. Rol van bemiddelaar in Midden Oosten herstellen. Actiegroepenbeleid De partij heeft zich nog steeds niet hersteld van de jaren zestig gerichtheid op minderheden en identiteit (feminisme, gay etc.). Daarmee stootten ze in de jaren zeventig de traditionele middenklasse en arbeidersklasse af. Dit werden de zogenoemde Reagan Democrats die geen zin meer hadden in het wollig beleid van de Democraten en meer voelden voor belastingverlaging - vooral als dat ook nog kon zonder inleveren van voorzieningen, zoals Reagan hen voorhield. De Democraten hadden ook veel last van het verlies van hun machtsbasis in het Diepe Zuiden, een gevolg van zowel de desegregatie als van de veranderde bevolkingssamenstelling. De Solid South waarop de Democraten ooit konden rekenen is nu de basis voor de Republikeinen. Het is mogelijk dat Barack Obama er in slaagt om openingen te maken in het zuiden. Sinds Lyndon Johnson hebben de Democraten zichzelf vooral moeten definiëren als wat ze niet waren: niet socialistisch, niet big government, niet soft on commies/terrorism, niet out of touch met gewone Amerikanen. Helaas is het aan de positieve kant, namelijk waar de partij wel voor staat, nogal dor gebleven. Clinton was een raspoliticus die succesvol het midden opzocht. Maar de issues, de ideologie, dat waar mensen voor warm lopen, zijn nog steeds bij de Republikeinen te vinden. De denktanks van de Democraten, zoals de Brookings Institution en het Center for New Economics, zijn respectabel maar niet wereldschokkend. Obama kan met zijn boodschap van verzoening en het beëindigen van de hopeloze partijdigheid van de afgelopen jaren een nieuwe weg aangeven.
|
Gerelateerde links: Belangrijke Democratische presidenten |
|||
|
||||
