Vakantie in Amerika. Praktische tips, alle staten, alle steden, parken.

Profiteer van de lage dollar!

Elections 2008
de presidentsverkiezingen
Geef u hier op voor de nieuwsbrief

Geef hier u op voor verkiezings nieuwsbrief

<sup>OPENINGSPAGINA

SAMENLEVING & GESCHIEDENIS</sup>

<sup>IMMIGRATIEPROJECT

VAKANTIE IN AMERIKA</sup>

^{ALLE 50 STATEN}

IN DIT GEDEELTE:

^{DAGELIJKSE ANALYSE}

^{ABC VAN DE VERKIEZINGEN}

^{MEEST GESTELDE VRAGEN}

<sup>VERKIEZINGEN 2004

VERKIEZINGEN 2000

VERKIEZINGEN HISTORISCH</sup>

<sup>ALLE 43 PRESIDENTEN

QUINCY CLUB SITE</sup>

Alles wat u wilt weten over President Obama: nu in de winkel.
Herziene actuele druk!!

Uitgever: Prometheus
Verkoopprijs: € 9,95
ISBN: 9789035134201
NUR: 680

Niet te vinden? Maak 18,50 over op rekening 4092178 tnv Big Sky Amsterdam en u heeft het binnen een week in huis. Gesigneerd!!
Adres erbij svp.

Copyright:
Big Sky Productions BV

U kunt downloaden en opslaan wat u wilt, maar misbruik van het copyright door hergebruik zal vervolgd worden.

Big Sky Productions,
de Amerika-kenners
klik hier voor meer informatie

Disclaimer: wij proberen onze informatie up to date en juist te houden maar kunnen niet garanderen dat op de site verschafte informatie ook klopt. Aan de hier verschafte informatie kunnen geen rechten worden ontleend.

Campagne financiering

De manier waarop kandidaten geld bijeen sprokkelen blijft een probleem. De verwachting is dat tegen 4 november 2008 de twee kandidaten elk minstens 500 miljoen dollar hebben uitgegeven. Hoewel de wetgeving voor campagnefinanciering de afgelopen jaren danig is hervormd, is de praktijk dat de meest prominente kandidaten het simpelweg op eigen kracht doen, dat wil zeggen zonder financiering van de overheid. Publieke financiering speelt steeds minder een rol omdat je je dan moet houden aan allerlei regels. Hillary Clinton heeft al aangekondigd geen beroep te zullen doen op publieke gelden. Zij denkt op eigen houtje meer te kunnen binnenhalen dan de ruwweg 150 miljoen dollar die de publieke financiering biedt. Het systeem van publieke financiering is eenvoudigweg niet geschikt voor de huidige campagnes.

In 2004 lieten Bush én Kerry publiek geld lopen, en zelfs de underdog uit de voorverkiezingen, Howard Dean, die zijn geld vooral via kleine donaties op het internet bijeen kreeg, vond het voordeliger om zich niet naar de voorwaarden te hoeven plooien. In 2002 nam het Congres de McCain-Feingold-wet aan die de campagnefinanciering opnieuw regelde. Het grootste probleem was soft money, geld dat niet onder de regels viel als het maar werd gegeven aan staats- en afdelingspartijen met als doelstelling party building. Daar kon je alle kanten mee op en dat deden de kandidaten dan ook.

In de nieuwe wet werd het de nationale partijorganen verboden om soft money aan te nemen, terwijl staats- en afdelingspartijen maximaal 10 000 dollar per jaar per individu mochten accepteren. Ze mochten het alleen gebruiken om kiezers naar de stembus te halen en te registreren. Bovendien werd het vakbonden, ondernemingen en non-profitorganisaties verboden om te betalen voor commercials als deze verwezen naar een specifieke kandidaat of als ze binnen dertig dagen voor een voorverkiezing of zestig dagen voor een algemene verkiezing werden uitgezonden. De maximale individuele bijdrage van burgers werd opgetrokken van duizend naar tweeduizend dollar – inmiddels 2300 dollar per campagne. Veel welgestelden geven alle kandidaten van hun partij het maximum – Hollywood-sterren zijn behoorlijk gul voor de Democraten. Ondernemingen houden ook hun opties open en doneren aan beide partijen.

Alle ABC items in dit boek:

Eerdere ABC items:

index

Terug naar index abc