Zonde van de energie

Ach gut, Wilders manipuleert als hij selectief winkelt in de Koran. Tjonge, jonge, wat een ontdekking. Who cares? Ja, de rechter, die moet wel omdat het Openbaar Ministerie zo suf is geweest onze populist aan te klagen. Een rechtszaak waarin theologen komen uitleggen hoe je heilige teksten moet uitleggen. Wie kan zo bizar bedenken? Dat we in ons ex-verzuilde land ons bezig houden met een debat over de inhoud van geloof. Ik mag niet meedoen, want anders dan mijnheer Wilders en iemand als Boekestijn heb ik geen studie gemaakt van de Koran. Ik ben niet bij de infantiele Arabist Hans Jansen in de leer geweest, die achter iedere boom een moslim radicaal ziet en meent dat omdat hij 24 uur per dag naar Al Jazeera kijkt elke moslim dat doet. Gelukkig wil ik ook niet meedoen aan deze heilloze discussie. In een beschaafde samenleving laat je mensen lekker hun geloof geloven, ook als is het nog zo maf. In een beschaafde samenleving reken je mensen af op wat ze doen, niet op wat ze geloven. Zo moeilijk is dat toch niet? Zo mag Wilders van mij alles geloven wat hij wil. En hij mag ook nog vertellen wat hij gelooft. Als ik maar mag zeggen dat hij een manipuleerder is, een populist en bovendien ziek in zijn hoofd en een psychiater van node heeft, dan ben ik allang tevreden. Die rechtszaak is een grote publiciteitskaravaan voor Wilders zelve. Degenen die serieuze artikelen schrijven over zijn geloofswaanzin, doen daaraan mee.

Hoezo debat over gemeentelijke verkiezingen?

Ik lees dat PVV baas Wilders een radiodebat met andere fractieleiders, gepland voor zondag, heeft afgezegd. De held. Altijd in opstand tegen de elite! Maar wat ik niet begrijp is a) waarom fractieleiders van de Tweede Kamer over gemeenteverkiezingen moeten debateren, b) waarom daarvoor een stichting/partij wordt uitgenodigd die maar in vier gemeentes meedoet. Het valt te vrezen dat zoals zo vaak de gemeenteraadsverkiezingen gaan over landelijke politiek. Dat is zuur. Misschien dat het in Amsterdam wat dat betreft beter gaat en de PvdA onder leiding van Asscher (zie hieronder) wel degelijk goed kan scoren - althans beter dan verwacht. Het zou ook onredelijk zijn om de (on)populariteit van de Haagse politici de doorslag te laten geven. En dat debat? Ach, u kunt het gerust overslaan. Zal gaan over banken, Irak, Afghanistan, JSF, bezuinigingen en helemaal niet over de onderwerpen die u in staat moeten stellen te kiezen in uw eigen gemeente. Ga gewoon wat anders doen.

Op hol geslagen beleid

Ach ja, de JSF. Ik schreef er al over. De Rekenkamer kwam opnieuw met een vernietigend rapport. Gewoon ophouden. Moeilijk is dat, een beleid stopzetten dat geheid fout gaat maar dat nu eenmaal op gang is en belangengroepen achter zich heeft. JSF, Afghanistan. Tijd om wakker te worden.

Meer moralisme in de politiek, svp

Ik zat gisteren in een uitzending van Dit is de dag van de EO. Een van de onderwerpen die zijdelings aan de orde kwamen - via een bespreking van een interview met wethouder Asscher van Amsterdam - was of politici moralistisch moeten zijn. Ik vind van wel en Tijs van den Brink, de presentator, samen met Knevel de moralisten bij uitstek, zag dat met genoegen aan. Moeten we het vaker over hebben. Politici moeten richting geven, niet volgen. Dat is de belangrijkste reden dat ze moeten moraliseren. Ze moeten vertellen waar ze heen willen en wat mij betreft niet te gedetailleerd maar vooral op het niveau van de brede samenleving. En vervolgens moeten ze aan de kiezers uitleggen waarom ze dat willen, hoe ze dat willen bereiken en waarom die kiezers hen moeten volgen. Het vergt, denk ik, een ander soort politicus dan ons systeem nu voortbrengt. Het heeft ook, als basisvoorwaarde, ideologie nodig. Je moet een mens- en maatschappijbeeld hebben voordat je visie op de toekomst kunt uitstralen en uitdragen. Ik roep al een tijdje dat ideologie een comeback gaat maken (vooralsnog wordt ik door de feiten niet ondersteund) en daarbij horen moralistische politici. Mensen die het beter weten dan u en ik en bereid zijn om een weg uit te stippelen, in plaats van aan u of aan mij te vragen wat we graag zouden willen.

De voortgezette crisis

Pessimisme over Griekenland, Portugal en Spanje, gecombineerd met tegenvallende banencijfers in de VS zorgden voor een flinke val in de aandelenmarkten gisteren. Ernstiger is de vraag of dit de voorbode is van een nieuwe ronde problemen in de financiële sector, zoals sommige commentaren suggereren. Te vroeg gejuicht, ook die bankiers met hun bonussen? Meer gesomber over een diepe wereldwijde, voortgezette crisis.

Veel aandacht, weinig nieuws

Ik heb de commissie de Wit over de financiële crisis niet echt gevolgd, moet ik bekennen. Zo te zien aan de koppen in de kranten was daarvoor ook weinig reden. Om het live and in colour te zien, om PVV kamerlid Graus zijn lijstje te zien afwerken, leek me al helemaal niet nodig (ik moet bekennen dat ik er alleen maar over heb gelezen, eerlijk is eerlijk). Het ging de laatste dagen, zo begreep ik, vooral over ABN AMRO en de biecht van Rijkman Groenink. Niemand wilde naar hem luisteren en hij had liever niet zoveel geld meegekregen. Waarom je naar de man zou moeten luisteren, is me een raadsel. Wellink die nu roept dat als hij maar een gaatje had gezien hij de verkoop zou hebben tegengehouden. Fijne quote, goed geoefend. Ah well, ik wacht wel op het rapport en beter nog, op wat de Amerikaanse commissie over de structurele problemen in de financiële sector heeft te zeggen.

Kans van 1 op 1,7 miljard dat uw rem het niet doet

Toyota heeft problemen. Vooral pr problemen. Te groot gegroeid, te snel en niet goed opgelet op aanstormende problemen. Het is goed om perspectief te houden, zoals Philip Stephens doet in zijn blog dat in de FT is weergegeven. Nu een Prius kopen, zegt hij. Prijzen staan onder druk en de kans dat je daadwerkelijk een rem-probleem tegenkomt, is minimaal. En hoe belangrijk het ook is om de veiligheidsaspecten van auto's streng te controleren, het is een relatief klein probleem in een complex apparaat. Ik wil het niet bagatelliseren, maar het is een probleem dat Toyota snel en tegen een hoge prijs zal oplossen. Geen paniek. En investeren in een Prius lijkt me niet het stomste advies.

Wanneer heeft een interview zin?

Wat voor zin zou het hebben om bendeleider Dick Cheney, ex-vicepresident en coupleider, te interviewen over de buitenlandse politiek van Barack Obama? Iedereen zou zich realiseren dat Cheney tien keer zou roepen ‘I told you so', Obama naïef en onervaren zou noemen, en geen greintje introspectie zou vertonen over de kostbare mislukkingen van het beleid van president Bush. Het interview dat Tom-Jan Meeus had met Ricard Perle, neoconservatieve hardliner par excellence, heeft hetzelfde effect. De antwoorden van Perle zijn volstrekt voorspelbaar, voegen geen enkel inzicht toe en zijn, in dat opzicht, overbodig.
Het leidt tot de interessante journalistieke vraag of je dit soort lui moet interviewen. Wat is het doel van zo'n interview? Laten zien dat neocons niets geleerd hebben en als ze de kans zouden krijgen, opnieuw grote puinhopen zouden aanrichten? Misschien. En misschien is het goed om dat te horen. Maar dan zou ik liever een aantal interviews en analyses samen zien in een dieper gravend artikel. Perle is niet interessant vanwege zijn inzichten. Die gaf hij niet. Er zijn tientallen analisten die je aan het denken zetten over welke kant het op moet, maar Perle kan daar niet bij horen omdat hij een ideologische agenda heeft. Moet je als journalist zo'n interview dan niet maken omdat het enkel een platform geeft aan een dergelijke ideologische havik? Lastig. Ik neig naar ja, maar ik sta lekker aan de kant en ik heb in mijn tijd ook wel totaal voorspelbare interviews gemaakt. Rest de vraag of het interview iemand enig inzicht heeft verschaft. Als dat het criterium is dan had het niet gemaakt of geplaatst hoeven te worden.