Dodd trekt zich terug

Senator Chris Dodd van Connecticut gaat dit jaar niet voor herverkiezing. Hij is voorzitter van de financiële commissie en als zodanig een belangrijk man, maar ook kwetsbaar door zijn contacten met de financiële wereld. Hij zal wel opgevolgd worden door een Democraat (de populaire attorney general Richard Blumenthal is de kandidaat), dus het bedreigt de meerderheid niet onmiddellijk, maar het is opnieuw een teken aan de wand dat de verkiezingen van 2010 moeilijk gaan worden - voor de Democraten en dus voor Obama. Kwetsbare politici hebben geen zin in het hele circus.
Ook Democraat Byron Dorgan van North Dakota is teruggetreden om minder duidelijke redenen. Hier is de opvolger minder voor hand liggend en het risico groter.

Brown bedreigt met extra probleem

Gordon Brown moet binnen vijf maanden verkiezingen uitschrijven. Dat is lastig genoeg met zijn enorme onpopulariteit. De kans dat Labour de verkiezingen kan winnen is klein. En nu hebben twee invloedrijke ministers hem ook nog binnen de partij de wacht aangezegd. Het kan zijn dat hij nog gewipt wordt (hoewel de commentator van de FT denkt dat het zo'n vaart niet zal lopen). Soms werkt dat. Tatcher werd gedumpt ten gunste van John Major die vervolgens tot ieders verrassing de verkiezingen net wist te winnen. De vraag is of de onpopulariteit van Brown precies past op die van Labour en of er een andere potentiële leider is die het snel kan overnemen. Dat laatste is de vraag want de kandidaat, minister van Buitenlandse Zaken David Miliband. Hij is een belofte voor de toekomst maar het zou politiek niet slim zijn voor hem om nu Brown onderuit te halen. Dus zal het wel verder gaan zoals voorzien, met een extra duw voor Brown.

Het probleem van teveel informatie

Obama heeft flink uitgehaald naar zijn eigen inlichtingendiensten en de bureaus die hem zo'n slechte dienst hebben bewezen met de kerstaanslag. De ex voorzitter van de 9/11 commissie meent dat veel van dezelfde fouten die toen tot het negeren van signalen leidden, nu nog steeds aanwezig zijn. Dat er vijftien bureaus waren hielp mee aan de problemen. Sinds de oprichting van het gargantueske Homeland Security Department door de regering Bush, is er van alles overhoop gehaald maar niet veel veranderd. Dat blijkt. Twee dagen voor de aanslag verklaarde de man die de database van potentiële terroristen leidt dat de lijst een waar succesverhaal is van de samenwerking tussen bureaus.
Obama's director of National Intelligence heeft de boodschap van de president gehoord en zegt dat iedereen aan de bak moet. Dat lijkt me ook wel het minste. De eerste reactie van de bureaucraten was om hun beleid te verdedigen en te proberen de woede van de president te kanaliseren. Ondertussen loopt het hele systeem aan tegen een paradox: hoe meer informatie je verzamelt, hoe moeilijker het is om daar wat mee te doen. Hoe meer bureaus eraan werken, hoe moeilijker ze zijn te coördineren.