Meestal is dit waar. De top van de Amerikaanse universiteiten is top en is ongelooflijk breed. De beste en meest succesvolle universiteiten financieren zichzelf via endowments, fondsenwerving bij dankbare alumni en betaald onderzoek. Menig Nederlands wetenschapper met ambitie heeft zijn magere inkomen, dito onderzoeksbudget en zware bestuurslast al ingeruild voor een vrij academisch bestaan bij MIT, Harvard of mindere goden in het universitaire pantheon. Ondanks (of dank zij) de afwezigheid van de federale overheid in het onderwijsgebeuren - zeker op universitair niveau - zijn de prestaties aan Amerikaanse universiteiten jaloersmakend goed.

In Europa probeert de Europese Unie een inhaalrace te winnen door zelf drie procent van het Bruto Binnenlands Product aan research and development te besteden (in 2010). Dat doet Amerika ook, maar het geld komt niet van de overheid. Amerikanen besteden ook nog eens anderhalf keer zoveel van hun Bruto Nationaal Produkt aan hoger onderwijs - maar ook hier door de gewone burger,niet door de overheid. Waar ze bijzonder goed in zijn, is het toepassen van kennis en onderzoek voor economische ontwikkeling.