Politiek Quebec

VISITCANADA.NL

 

  

Let op: de pagina's van deze site zijn verplaatst.

Klik op de foto voor de link 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

POLITIEK DAGBOEK | HOME |BULLETINBOARD | SAMENLEVING





 

 

Politiek Quebec
Quebec is de meest fascinerende provincie van Canada. Ze heeft een interessante geschiedenis van Franse connecties en klungelige, harde en klassenbewuste onderdrukking van de Franstaligen. Hoewel de Franstalige meerderheid sinds de jaren zestig de macht heeft en dat in alle duidelijkheid heeft gedemonstreerd (bijvoorbeeld door te  verplichten Frans te gebruiken) blijven de activistische politici ageren voor een eigen, zelfstandig Quebec. Dit kwam ongemakkelijk dichtbij in 1995, toen 49,6 % in een referendum voor onafhankelijkheid stemde, maar sindsdien is het wat minder enthousiast, zij het dat nog steeds een stabiele 40 % van de bevolking liever zich los zou maken van Canada. 
De Party Quebecois is de partij die voor onafhankelijkheid is en die al lange tijde regering van de provincie domineert. 

Vanaf de jaren zestig ging Quebec door een periode die wel de 'quiet revolution' wordt genoemd. In die tijd veranderde een conservatieve, katholieke samenleving van grote gezinnen en een beperkte overheid in een gemeenschap met een sterke provinciale regering, waarin de economie sterk gereguleerd is en de overheid subsidies als beleidsinstrument beschouwt, waarin abortus nu heel gewoon is, kerkbezoek sterk afgenomen, net als de aantallen huwelijken en geboortes. Frans nationalisme ging samen met een versterking van de provinciale overheid en, paradoxaal in zeker opzicht, het verminderen van de invloed van de katholieke kerk.  

De nieuwste partij in de provincie is de Action Democratique du Quebec, geleid door de jeugdige Mario Dumont. HIj heeft nu één zetel in het parlement maar zou op 14 april wel eens flink kunnen doorbreken - hoewel de boom die aan het begin van het jaar rond zijn partij ontstond nu iets is afgezwakt. De dominante partij is nog steeds de Parti Quebecois, de grote kracht achter de afscheidingsbeweging (die overigens nu stabiel op 40 procent blijft hangen maar vooral weerzin oproept als er weer over begonnen wordt). Dumont laat een nationalistisch geluid horen maar is tegen een nieuw referendum. Hoewel dat de meeste Quebecois goed past, heeft hij aan kracht verloren. 

De premier van de parti Quebecois, Bernard Landry, lijkt op en overwinning af te stevenen, vooral nu hij her en der, in goede traditie, cadeautjes uitdeelt aan diverse belangrijke kierzersgroepen. Typerend genoeg gaat het veel om gezinsbeschermende en helpende maatregelen. Landry gaat voor 'big government', een bemoeizuchtige agenda die er ook toe heeft geleid dat Quebec de hoogste belastingen heeft van heel Noord-Amerika. De verzorgingsstaat leeft hier nog in alle glorie.